யோகி – சமுராய் – டிராவிட்

For someone who has played 164 Test matches and scored 13,200-plus runs, no tribute can be enough. All I can say is there was, and is, only one Rahul Dravid and there can be no other. I will miss him in the dressing room and out in the middle. – Sachin Tendulkar

22 கெஜம். இரண்டு பக்கமும் தலா  3 ஸ்டம்புகள். இந்தப் பரப்பின் நீளம் தான் ஒரு பேட்ஸ்மெனை கிரிக்கெட் விளையாட்டில் நிர்ணயிக்கிறது. கேட்பதற்கும், காண்பதற்கும் மிகச் சாதாரணமாகத் தெரியும் இந்த விஷயத்துக்குப்பின்தான் பல கனவுகளின் சரிவும், சில அசாதாரண நிகழ்வுகளும் நடந்திருக்கின்றன. கிரிக்கெட் என்கிற விளையாட்டு ஆட ஆரம்பித்து இன்றோடு 135 வருடங்களாகிறது. இங்கிலாந்தில் கனவான்களின் விளையாட்டாக ஆட ஆரம்பித்து, பின்னர் இங்கிலாந்து ஆசியாவைக் காலனியாக்கி வைத்திருந்ததால், ஆசியாவில் பரவி, இன்றைக்கு ஆசிய அணிகள் பலம் பொருந்தியதாக மாறியிருக்கிறது.

இந்தியா கிரிக்கெட்டில் ஒரு தவிர்க்க முடியாத நாடு. லாலா அமர்நாத்திலிருந்து அந்தக் குடும்பத்திலேயே மூன்றாவது தலைமுறை ஆட தயாராக இருக்கிற இன்றைக்கு வரைக்கும் இந்தியாவில் உணவு, உடை, இருப்பிடம், செல்போனுக்கு பின் கிரிக்கெட் ஒரு அத்தியாவசியம். எல்லா தெருக்களிலும், ஏதேனும் நான்கு சிறுவர்கள் சுவரில் கரியில் கிறுக்கி ஆட ஆரம்பிக்கும் ஒரு எளிமையான ஆட்டம். இந்த எளிமையான, ஜனரஞ்சகமான ஆட்டத்துக்குப் பின்னான உழைப்பு யாருக்குமே தெரிவதில்லை.

டெஸ்ட் கிரிக்கெட்டில் அப்போதுதான் ஒரு சகாப்தம் முடிந்திருந்தது. சுனில் கவாஸ்கர் ஒரு இமயம். கபில்தேவ், விஸ்வநாத், ரோஜர் பின்னி, மதன்லால், சையது கிர்மானி, ஸ்ரீகாந்த், அமர்நாத், ரவி சாஸ்திரி, திலிப் வென்சர்கார், திலிப் தோஷி, மனீந்தர் சிங் பின்னாளில் மனோஜ் பிரபாகர், நவ்ஜோத்சிங் சிந்து, அசாருதீன், சஞ்சய் மஞ்ரேக்கர், அருண்லால், கெய்க்வாட் என நீண்ண்ண்ண்ண்ண்ட வரிசையில் சுனில் கவாஸ்கருக்கு பின் இந்தியாவில் டெஸ்ட் கிரிக்கெட்டில் யாருமே நிலைக்கவில்லை என்பதுதான் உண்மை. இந்திய டெஸ்ட் அணி என்பது சம்பிரதாயத்துக்கு இருந்து எல்லா நாடுகளுக்கும் போய் தோற்று வருவது என்பது வழமையாக இருந்தது. இதுதான் உலகக் கோப்பையை நாம் ஜெயித்த பிறகு நடந்தது.

நவீன இந்திய கிரிக்கெட் என்பது 1983 உலகக் கோப்பை வெற்றிக்குப் பிறகு, அசாரூதினில் ஆரம்பிக்கிறது. அசார் தான் இந்திய அணியில் ‘பீல்டிங்’ என்றொறு துறை இருக்கிறது என்பதை எடுத்து சொன்னவர். இந்திய அணியின் கேப்டன் பதவி பல்வேறு கைகள் மாறி, சச்சின் வேண்டாம் என மறுத்து சவுரவ் கங்குலியிடம் வந்து சேர்ந்தது.

சவுரவ் பெங்காலி. பெங்காலிகளுக்கே உரிய கோபக்கார இளைஞர்.  எதைச் செய்தாலும் வெறித்தனத்தோடு அணுகும் பார்வை. எல்லாவற்றிலும் முழுமூச்சாகப் போராடும் குணம். இந்திய கிரிக்கெட் “வயதுக்கு வந்தது” அப்போது தான். அங்கே தான் ஆரம்பித்தது இந்திய கிரிக்கெட்டின் பொற்காலம். சச்சின், சவுரவ், ட்ராவிட், லக்‌ஷ்மண், கும்ப்ளே என ஐவராக எழுந்து இந்திய டெஸ்ட் கிரிக்கெட்டின் முகத்தை ஒரேயடியாக மாற்றிய காலகட்டம். இதில் பின்னாளில் இணைந்தது சேவாக்கும், ஹர்பஜன் சிங்கும்.

90களின் ஆரம்பத்தில் அது நிகழ ஆரம்பித்தது. முதலில் ஸ்ரீகாந்த் தலைமையில் பாகிஸ்தான் போன அணியில் தெண்டுல்கர். பின்னால் சவுரவ் கங்குலி, ராகுல் சரத் ட்ராவிட். அதன் பின்னால் லக்‌ஷ்மண். யாருமே நம்பவில்லை. ராகுல் ட்ராவிட். பதினாறு வருடங்களுக்குமுன், ஒல்லியாக, வெடவெடவென்று லார்ட்ஸில் 95 ரன்கள் அடிக்கும் போது யாருக்குமே நம்பிக்கையில்லை. இந்த மாதிரி நிறைய one match wonderகளை இந்தியா பார்த்திருக்கிறது. சச்சின் ஒரு நம்பிக்கை நட்சத்திரம். child prodigy. ஆனால் ராகுல் ட்ராவிட் அந்த மாதிரி இல்லை. சச்சின் பம்பாய் கிளப்பிலிருந்து வந்த ஆள். ராகுல் ட்ராவிட்டுக்கு காட் பாதர்களே கிடையாது.

ஒரு காலத்தில் கிரிக்கெட் பம்பாயில் இருந்தது. சுனில் கவாஸ்கர், சஞ்சய் மஞ்ரேக்கர், ரவி சாஸ்திரி, திலிப் வென்சர்கார் எல்லாவற்றையும் தாண்டி, இந்தியா கொண்டாடும் சச்சின் தெண்டுல்கர். ஆனால் ஒவ்வொரு முறை பம்பாயிலிருந்து யாரோ இந்திய அணியின் சூப்பர் ஸ்டாராக மாறும் போது, பெங்களூரிலிருந்து ஒருவர் அந்த ஸ்டாரின் பின்புலமாகவே இருந்திருக்கிறார். கவாஸ்கர் ஆடியபோது குண்டப்பா விஸ்வநாத். சச்சினுக்கு பின்னால் ட்ராவிட். பாம்பே பாய்ஸ் Vs. பெங்களூர் பாய்ஸ் என்று ஒரு பிரிவினை ஏற்படுத்தினால், ‘பம்பாய் பாய்ஸை’ விட ‘பெங்களூர் பாய்ஸ்’ முக்கியமானவர்கள். ஜவகல் ஸ்ரீநாத், அனில் கும்ப்ளே, ராகுல் ட்ராவிட். இந்த மூவர் மீதும் நம்மால் ஒரு அவதூறும் சொல்ல முடியாது. அத்தனை நேர்மை, அர்ப்பணிப்பு. இதில் ராகுல் ட்ராவிட் வேறு தளம்.

கிரிக் இன்ஃபோவில் ராகுல் ட்ராவிட்டின் புள்ளி விவரங்கள் அனைத்தும் கிடைக்கும். இது ராகுல் ட்ராவிடின் புள்ளிவிவரங்கள் பற்றியதல்ல. டெஸ்டில் 13000 சொச்ச டெஸ்ட் ரன்கள். ஒரு நாள் போட்டியில் 10000 சொச்ச ரன்கள். 70 ஒரு நாள் போட்டிகளில் விக்கெட் கீப்பர். 300+ கேட்சுகள். டெஸ்டில் 30000 பந்துகளை சந்தித்த ஒரே வீரர். இன்ன பிற.

புள்ளிவிவரங்களோ, ட்ராவிட்டின் 2003 அடிலெய்டில் முதல் இன்னிங்க்ஸில் 200+, இரண்டாம் இன்னிங்ஸில் 70+ அடித்து ஜெயித்த இன்னிங்ஸோ, 2001 லக்‌ஷ்மனோடு கொல்கத்தாவில் அடித்த 180, ராவல் பிண்டியில் அடித்த 270, ஹெட்டிங்லியில் அடித்த 148, 2011 இங்கிலாந்து தொடரில் மொத்த இந்திய அணியும் ஊத்தி மூட, ஒரு முனையில் ட்ராவிட் மட்டும் அடித்த மூன்று சதங்களோ, முதலில் இறங்கி கடைசி வரை நின்று, நாம் பாலோ ஆன் வாங்கி, வெறும் பத்து நிமிட இடைவெளியில் மீண்டும் களத்துக்கு வந்து ஆடிய தீரமோ இன்னபிற புள்ளிவிவரங்களோ ட்ராவிடை முழுமையாக காட்டவேயில்லை.

டெஸ்ட் கிரிக்கெட் என்பது உடல் உழைப்பையும், கூர்மையான கவனிப்பையும், தொடர்ச்சியான “க்ரீஸ்” இருப்பையும், கடுமையான மனோ பலத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. சரியான ‘டொக்கு பேட்ஸ்மென்யா’ என்று சர்வசாதாரணமாக உதாசீனப் படுத்தப்படும் டெஸ்ட் கிரிக்கெட் ஆடுவது என்பது கிரிக்கெட்டின் உச்சக்கட்டம். வெறுமனே சிக்ஸரும் பவுண்டரியுமாகப் பறக்கும் 20-20 களிப்பாட்டமல்ல அது. எப்படி வேண்டுமானாலும் ஆடலாம், ஆனால் ரன்கள் வந்தால் போதும் என்கிற மனப்பாங்கினை கொண்டு டெஸ்ட் கிரிக்கெட் ஆடமுடியாது. டெஸ்ட் கிரிக்கெட் ஆடுவது என்பது இமயமலையில் ஏறி எவரெஸ்ட் தொடுவதற்கு இணை. 20-20 என்பது பொழுதுப் போக்குக்காக ’ட்ரெக்கிங்’ போவது. இரண்டையும் ஒப்பிடவே முடியாது. இன்றைக்கு instant gratification தான் நிஜமென்று நம்பும், அதை நாடும் ஒரு தலைமுறைக்கு இதன் வேர்கள் புரிவது கடினம்.

ட்ராவிட் 16 வருடங்கள் இந்தியாவுக்காக எல்லா களங்களிலும் ஆடியது வெறும் ஆட்டமல்ல. அது ஒரு யோகியின் தவம். இந்திய டெஸ்ட் கிரிக்கெட் அறிமுகங்கள் என்று எடுத்தால் இன்றைக்கு ஒரு 800 பெயர்கள் தேறும். ஆனால் நினைவில் நிற்பது வெகு சில பெயர்களே. அதற்கு காரணம், டெஸ்ட் கிரிக்கெட்டின் தேவைகள் மிக அதிகம். இந்த உழைப்பு, அர்ப்பணிப்பு, கவனம், தேர்ச்சி, இருப்பு, மனோபலம், உடல்தகுதி, பயிற்சி, சோர்வுறாமல் கூர்ந்து ஒவ்வொரு பந்தையும் கவனிப்பது என்பது சாமானியர்களுக்கு கைக்கூடிவராத ஒன்று.  அதை ட்ராவிட் தன்னுடைய அடையாளமாக மாற்றியிருக்கிறார். இதை சாத்தியப்படுத்த அவர் கொடுத்திருக்கும் உழைப்பு இந்திய அணியில் எவராலும் தரப்படாத உழைப்பு.

இதெல்லாம் சாத்தியமாவதற்கு இரண்டே வழிகள் தான் இருக்கின்றன. ஒன்று சின்ன வயதிலிருந்து உங்கள் நாடி நரம்பு ரத்தத்தில் கிரிக்கெட் ஊறி, பள்ளிப் போட்டிகளிலேயே நீங்கள் ஜீனியஸாக கருதப்பட்டாலேயொழிய இது சாத்தியமில்லை. இது சச்சின், சுனில் கவாஸ்கர், டான் ப்ராட்மேன் வழி. இன்னொன்று கிரிக்கெட் என்கிற விளையாட்டின் மீது பெருங்காதலாய் வசீகரித்து, ஒரு யோகமாகக் கொண்டு, அதை தொடர்ச்சியான பயிற்சியின் மூலம் கைவரப் பெற்று அதிலிருந்து சாதனைகளை நிகழ்த்தத் தொடங்குதல். இது இன்றைக்கு ட்ராவிட்டின் வழி. இதுவே ஸ்டீவ் வாஹ் (ஆஸ்திரேலியா), ரிக்கி பாண்டிங் (ஆஸ்திரேலியா) ஜாக்கஸ் காலிஸ் (தென்னாப்பிரிக்கா) போன்றவர்களின் வழி.

மால்கம் க்ளாட்வெல் எழுதிய Outliers என்கிறப் புத்தகத்தில் ஒரு துறையில் நீங்கள் ஜீனியஸாக 10,000 மணி நேரங்கள் பயிற்சி தேவை என்று ஒரு கணக்கு சொல்லியிருப்பார். 30,000 பந்துகளை டெஸ்ட் கிரிக்கெட்டில் ஆடிய ஒரே பேட்ஸ்மென் ராகுல் ட்ராவிட். சரியாக 5,000 ஒவர்கள். ஒரு ஒவர் 5 நிமிடங்கள் என்று கொண்டால் ஒவர் கணக்கில் மட்டுமே 500 மணி நேரங்கள். இது டெஸ்டில் ஆடிய ஒவர் கணக்கு மட்டுமே. ஒரு நாள் போட்டிகள், 20-20 போட்டிகள், கவுண்டி கிரிக்கெட், பயிற்சி நேரங்கள், ரஞ்சி கிரிக்கெட், முதல் தர கிரிக்கெட், அதற்கு முன் பள்ளியில் ஆடியது என எல்லாவற்றையும் கணக்கில் கொண்டால் 10,000 மணி நேரங்கள் சர்வசாதாரணம். ஜீனியஸ் என்பது எடிசன் சொன்னதுப் போல 1% Inspiration. 99% perspiration.

ட்ராவிட் பற்றிய புகழாரங்களில் குண்டப்பா விஸ்வநாத் சொன்னது “ஒரு உள்ளூர் போட்டியில் ட்ராவிட் ஒரு குறிப்பிட்ட பந்தில் அவுட் ஆகிவிட்டார். ட்ரெஸ்ஸிங் ரூம் வந்து பொறுக்க முடியாமல், மாலையில் பந்தினை கட்டித் தொங்க விட்டு, சுமார் 1000 முறை அந்த குறிப்பிட்ட திசையில் ஆடி பயிற்சி எடுத்தார்.” இதுதான் ட்ராவிட். எதுவுமே ட்ராவிட்டுக்கு தங்கத் தாம்பாளத்தில் வைத்து தரப்படவில்லை. விடாத பயிற்சி. தொடர்ச்சியாக தன்னுடைய தவறுகளை திருத்திக் கொண்டே வருதல். தன்னுடைய ஆட்டத்தினை மேம்படுத்திக் கொள்வதில் இருந்த ஆர்வம். அர்ஜுனனுக்கு பறவையின் கண் தெரிந்ததைப் போல ட்ராவிட்டுக்கு தெரிந்தது ஒன்றே ஒன்றுதான் – தன்னுடைய விக்கெட்டினை காப்பாற்றுதல். ரன் சேர்த்தல். இந்தியாவை வெற்றிக்குக் கொண்டு செல்லுதல். இதுதான் + இதுமட்டுமே.

F1 டிரைவர் அர்டன் சென்னா ஒரு முறை சொன்னார் “I don’t compete with others. I just constantly wanted to compete with myself”

இது தான் ட்ராவிட்டின் முகம். இந்தியாவில் புகழ்பெற்றிருக்கும் எல்லா வீரர்களுக்கும் ஒரு முகம் இருக்கிறது. சேவாக் – எதிரணியை துவம்சம் செய்வது. சச்சின் – எந்தக் களமாக இருந்தாலும் எதிரணியைத் திண்டாட வைப்பது. கங்குலி – ஸ்பின்னர்களை ஆடுவதில் ஜித்தன். லக்‌ஷ்மண் – லெக் சைட்டில் 200 பேர் நின்றாலும், அனாசியமாய் ரன் குவிப்பது. ஆனால், இது எல்லாம் இருந்தும், அது எதையுமே முன் வைக்காமல் ஒரு முனையில் ஒரு யோகியைப் போல தன்னுடைய வேலையினை எவ்வித ஆர்ப்பாட்டங்களுமில்லாமல் தொடர்ச்சியாக ஒரு well oiled machine போல செய்துக் கொண்டே, பின்புலத்தில் இந்தியாவின் வெற்றிக்குக் காரணமாக இருந்ததுதான் ட்ராவிடின் முகம். ஹெல்மெட்டிலிருந்து வியர்வை கொட்ட, முகமெல்லாம் வியர்த்து ஊற்ற, ஒரு பக்கம் ட்ராவிட் நிற்கிறார் என்றால், கமெண்ட்ரியில் சர்வ சாதாரணமாக as long as Dravid is at one end, India is in safe hands என்பதை ஆட்டம் தவறாமல் கேட்கலாம்.

ஒரு ஜப்பானிய சமுராய் வீரன் தன் தலைமைக்கு கட்டுப்பட்டு போர்க்களத்தில் சண்டையிடுவான். வேண்டுமானால் உயிர் துறப்பான். ட்ராவிட்டும் சமுராய்தான். டெஸ்ட்டில் ஏழாவது இடத்திலிருந்து, முதல் இடத்தில் ஒபனிங் வரை அணிக்கு என்ன தேவையோ, அதற்காக ஆடியவர். உலகில் டான் பிராட்மேனுக்கு பிறகு சிறப்பான No.3 பேட்ஸ்மென் ட்ராவிட் என்று புள்ளி விவரங்கள் சொல்லும். ஆனால் ஆட்டத்தில் எந்த வரிசை என்பது ட்ராவிட்டுக்கு முக்கியமே இல்லை. எங்கு இறங்கினாலும், அணிக்கான பங்களிப்பையும், ஆட்டத்தினை இந்தியாவுக்குச் சாதகமாக மாற்றுவது மட்டுமே ட்ராவிட் என்கிற சமுராயின் குறிக்கோள்.

இன்றைக்கு ஜாகிர் கானோ, பிரவீண் குமாரோ, இஷாந்த் சர்மாவோ, ரோஹித் சர்மமோ, உத்தப்பாவோ தொடர்ச்சியாக மூன்று தொடர்கள் ஆடுவது கடினம். பிசிசிஐ அரசியல் ஒரு புறம் இருக்க, யாருமே முழுமையான உடல் தகுதியோடு இல்லை. ஆனால் ஒரு சீசனில் தொடர்ச்சியாக மூன்று வருடங்கள் டெஸ்ட், ஒரு நாள் போட்டி, கவுன்டி கிரிக்கெட் என்று ட்ராவிட் ஆடியிருக்கிறார். இந்த அர்ப்பணிப்பு, உடல்தகுதி, அணிக்கான பங்களிப்பு, உழைப்பு, சீன் போடாமல் இருத்தல், முக்கியமாக,  தொடர்ச்சியாக வெற்றியை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு அதற்காகவே அயராது தன்னுடைய தவறுகளை திருத்திக் கொண்ட தன்மை என நீளும் குணநலன்களில், ட்ராவிட் வெறும் விளையாட்டு வீரர் இல்லை என்பது தெளிவாகும்.

மூன்று வருடங்கள் ப்ரோக்ராமர், இரண்டு வருடங்கள் டீம் லீட், அடுத்த வருடம் ப்ராஜெக்ட் லீட், அதற்கடுத்து ப்ராஜெக்ட் மேனேஜர், நடுவில் சில வருடங்கள் வெளிநாட்டு வேலை என டைம் டேபிள் போட்டு தன்னுடைய படிகளை நிர்ணயிக்கும் இன்றைய இளைஞர் சமுகத்துக்கு முன்னால் ட்ராவிட் ஒரு வேறு மாதிரியான ஆதர்சம். ரோல் மாடல். உண்மையான உழைப்பு, கடுமையான முயற்சி, வெற்றியைப் பற்றியே சிந்தனை, பிரபல்யத்துக்கான எந்த தடங்களும் இல்லாமல் தன்னுடைய துறையில் உச்சத்தினை அடைவதற்கான தொடர்ச்சியான மேம்படுத்தல், தன்னடக்கம், அமைதி, பிரபல்யத்தைத் தலைக்குக் கொண்டு போகாத குணம் என நீளும் தகுதிகள் old world virtues ஆக இருந்தாலும், அது தான் உலகின் நம்பர்.1 இல்லாமல் போனாலும், நம்பகமான ஒரு சாதனையாளனை முன்னிறுத்தியிருக்கிறது. இது தான் நிஜமான, கர்வப்படக்கூடிய வெற்றி. வாழ்நாள் சாதனை என்பதை வெறும் 39 வயதில் நிகழ்த்தி விட்டு இன்னமும் அமைதியாக இருக்கும் ஒரு மனிதனின், யோகியின், சமுராயின் வாழ்வனுபம்.

ட்ராவிடும் அப்படி தான். கிரிக்கெட் என்கிற விளையாட்டினை ரசிக்கிற, சுவாசிக்கிற, அணுஅணுவாய் வாசிக்கிற, சிலாக்கிக்கிற எல்லோருக்கும் ட்ராவிடின் ஆட்டம் பிடித்திருக்கும். ஏனெனில் இது வெறும் ஆட்டமல்ல. கொண்டாட்டம்.  ட்ராவிட்டின் கவர் டிரைவ் களை அப்படியே படம்பிடித்து கிரிக்கெட் பாடப் புத்தகத்தில் போடலாம். இதற்கு முன்னர் சுனில் கவாஸ்கரின் கவர் ட்ரைவ்களில் அந்த perfection தெரியும். இடது கை ஆட்டக்காரர்களில் இங்கிலாந்தின் டேவிட் கோவர், மேற்கத்திய தீவின் கேரி சோபர்ஸ் போன்றவர்கள் ஆடும்போது அது தெரியும்.

கனக்கச்சிதம், ஸ்பஷ்டம் என்ற இந்த இரண்டு சொற்கள் இல்லாமல்  ட்ராவிடின் ஆட்டம்  முற்றுப் பெறாது. ஒரு கலையோ, வணிகமோ, விளையாட்டோ எப்போது ஆனந்தமாக, கொண்டாட்டமாக, முடிவுறா அனுபவமாக இருக்குமென்றால் அதுவே கதியாக, அதுவே ஒன்றாக உள்ளும் புறமுமாய் கலந்து அதை வெளிக்கொணரும்போது தான் அந்த கலைஞனின், விளையாட்டு வீரனின் ஆளுமை தெரிய வரும். இந்த ஆளுமை தான் ட்ராவிட். “Greatness was not handed to him; he pursued it diligently, single-mindedly ”

ஸ்டார் வார்ஸ் (Star Wars) ஜார்ஜ் லூகாஸ் இயக்கி உலகின் மிக பிரசித்திப் பெற்ற படம். ஸ்டார் வார்ஸில் எல்லா விதமான வீர, தீர சாகசங்களும், ’ஜெடாய்’(Jedi) க்களும், ஜந்துக்களும் வரும். ஆனால், ஸ்டார் வார்ஸ் கதாப்பாத்திரங்களிலேயே அமைதியும், தீர்க்கமும், அறிவும், மேன்மையும் கொண்டது ‘யோடா’(Yoda) என்கிற ’ஜெடாய்’களின் குரு. எவ்விதமான அலட்டல்களும் இல்லாமல், ஆனால் தீர்க்கமாக தன்னுடைய பார்வையினை முன்வைக்கும் ‘யோடா’ தான் ‘ஜெடாய்’களின் வழிகாட்டி.ஒய்வுக்குபின் ராகுல் ட்ராவிட் என்ன செய்யப் போகிறார் என்று தெரியாது. ஆனால் ஒரு ரசிகனாய், ஆர்வலனாய், கிரிக்கெட்டின் வாழ்நாள் உபாசகனாய் ராகுல் ட்ராவிட் இந்தியாவின் ‘யோடா’ வாக மாற வேண்டும். அவருக்கு தெரியாத நுணுக்கங்கள், ஆட்டத்திற்கு முன் எப்படி தயார் செய்தல், எப்படி அணுகுதல், எப்படி எதிர்கொள்ளல் என்று எதுவுமே இல்லை. நாளைய நட்சத்திரங்களுக்கு ஆர்வமிருக்கிறது; வெறியிருக்கிறது; ரன்கள் குவிக்கவேண்டுமென்கிற ஆசையிருக்கிறது. ஆனால் வழிகாட்ட தான் யாருமேயில்லை. ட்ராவிட் அந்தப் பணியை செய்ய வேண்டும்.

- நரேன்

You may not get anyone who will be able to replace Rahul Dravid but again you can not continue forever because it took 16 years and 13,000 runs in Test cricket to make a Rahul Dravid. – Sourav Ganguly

 

Share/Bookmark

ராகுல் டிராவிட்டின் ஒருநாள் வாழ்க்கை

ராகுல் டிராவிட் செப்டம்பர் 2011ல் தனது கடைசி ஒருநாள் போட்டியை விளையாடி இருக்கிறார். டெஸ்ட் கிரிக்கெட்டில் இந்தியாவின் அரணாக விளங்கிய டிராவிடின் திறமையை டெஸ்ட் போட்டிகளில் உலகம் அங்கீகரித்த அளவு, ஒரு நாள் போட்டிகளில் அங்கிகரிக்கவில்லை. கிரிக்கெட்டில் பேட்டிங் மற்றும் பௌலிங் செய்பவர்களை ஆல் ரவுண்டர் என்று சொல்வார்கள். ஆனால் டிராவிடின் கிரிக்கெட் காலத்திற்குப்பின் அவர்களைப் பாதி ஆல்ரவுண்டர் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். ஏனென்றால், விக்கெட் கீப்பிங், பேட்டிங், பௌலிங் மற்றும் ஃபீல்டிங் என்று அனைத்துத் துறைகளிலும் அவர் இயங்கியிருக்கிறார்.

2007க்குப் பின்னர், திராவிடின் ஒருநாள் போட்டி வாழ்க்கை ‘உள்ளே வெளியே’ விளையாட்டுப் போல ஆகிவிட்டது. 2007இல் அவர் அணியிலிருந்து நீக்கப்பட்டபோது அவரது ஒருநாள் கிரிக்கெட் வாழ்க்கை முடிந்தது என்றே பலரும் நினைத்தனர். ஆனால் 2009ல் இலங்கைக்கு எதிரான போட்டியில் மீண்டும் சேர்க்கப்பட்டார், ஷாட் பிட்ச் பந்துகளை எதிர்கொள்வதில் (பொதுவாகவே இந்தியர்களின் பலவீனமாக கருதப்படுவது) தடுமாறிய ரோகித் சர்மாவுக்குப் பதிலாக. அப்போது காயம் காரணமாக வெளியே இருந்த சேவாக்கும் மீண்டும் சேர்க்கப்பட முடியாத நிலையிலிருந்ததால் அந்த இடத்தை நிரப்ப டிராவிட்டின் உதவியையே இந்திய கிரிக்கெட் போர்ட் நாடியது.

பின்னர் தென்னாப்பிரிக்காவில் நடந்த சாம்பியன்ஸ் கோப்பை போட்டிகளிலும் அவர் விளையாடினார்.இந்த இரண்டு போட்டித் தொடரிலும் அவரது சராசரி முறையே 33 மற்றும் 40. அதற்குப்பின் அவர் அணியிலிருந்து விலக்கப்பட்டர். இங்கிலாந்தில் தட்டுதடுமாறிக்கொண்டிருந்த இந்திய அணியின் சரிவைத் தடுக்க மீண்டும் ராகுல் தேவைப்பட்டார். ஒருநாள் போட்டிக்கே தகுதியில்லாதவர் என்று வர்ணிக்கப்பவரை 20-20 போட்டிக்கும் சேர்த்துக்கொண்டது நகைமுரண்.

ராகுலை மீண்டும் ஒருநாள் போட்டியில் சேர்த்த செயல் ஏறக்குறைய அவரிடம் கிரிக்கெட் போர்ட் சரணாகதி அடைந்த செயலாகவே எனக்குத் தோன்றியது. மிகவும் சிக்கல் வாய்ந்த சூழ்நிலைகளில் தொழில் நுட்பமே முக்கியத்துவம் பெறுகிறது என்பதை நிருபிப்பதைப் போல இந்த நிகழ்வுகள் அமைகின்றன. இது திராவிடுக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் வெற்றி என்றாலும், இந்திய கிரிக்கெட்டுக்கு மிகப் பெரிய தோல்வி. இந்த நிலை நீடிக்காமல் இருக்க ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைத்துள்ளார் டிராவிட். திராவிட் அறிவித்திருக்கும் இந்த ஒய்வு அவருக்கு மிகத் தேவையானது, மரியாதைக்குரியது.

டிராவிட் ஒரு நாள்போட்டிகளுக்கும், T20 போட்டிகளுக்கும் லாயக்கற்றவர் என்ற பிம்பம் பொதுவாக எல்லோர் மனதிலும் உண்டு. ஆனால் ஒருநாள் போட்டிகளில் நீங்கள் டிராவிடின் ரெக்கார்டை எடுத்துப் பார்த்தால் அப்படிப் பேச முடியாது.

-    344 ஒரு நாள் போட்டிகளில் இந்தியாவின் தொப்பி அவர் தலையில் இருந்திருக்கிறது

-    மொத்தம் 10889 ரன்கள் எடுத்திருக்கிறார்

-    மிகக் குறைந்த பந்துகளில் 50 அடித்த இந்திய வீரர்கள் வரிசையில் இரண்டாவது இடம் யாருக்குத் தெரியுமா – மூச்சைப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள் – டிராவிட்டுக்குத்தான்.

-    ஒரு நாள் போட்டிகளில் அதிக ரன்கள் எடுத்த விக்கெட் கீப்பர்கள் வரிசையில் மிக அதிக பேட்டிங் ஆவரேஜ் – தோனிக்கு அடுத்தபடியாக அவருக்குத்தான். இந்த வரியைப் படித்துப் புருவத்தைச் சுருக்குபவர்களுக்காக – (73 ஆட்டங்களில் இவர் விக்கெட்டின் பின் இருந்திருக்கிறார்; அந்த ஆட்டங்களில் மொத்தம் 2300 ரன்கள் – சராசரியாக 44.23.) முழுநேர விக்கெட் கீப்பர் பேட்ஸ்மேன்களான கில்கிரிஸ்ட், சங்ககாராகூட இவருக்குப் பின்தான் என்று சொன்னால் நம்பமுடிகிறதா?

-    ஒருநாள் போட்டிகள் வரலாற்றில் 300க்கும் மேற்பட்ட ரன்கள் எடுத்த ஜோடிகள், இதுவரை இரண்டு முறைதான் வந்திருக்கின்றன – அவை இரண்டிலும் டிராவிட் இருந்திருக்கிறார்.

-    இது தவிர இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது விக்கெட்டிற்கான ஜோடிகள் எடுத்த அதிக ரன்கள் எடுத்த பார்ட்னர்ஷிப்புகள் இவருடையவை.

இப்படிப்பட்ட ஒரு ஆட்டக்காரரைத்தான் நாம் ஒருநாள் போட்டிக்கு லாயக்கற்றவர் என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறோம். அந்தக் கூற்று முற்றிலும் தவறு என்று சொல்ல மாட்டேன். நவின கால கிரிக்கெட் மாறி விட்டதுதான் இந்தப் பிம்பத்திற்குக் காரணம். கிரிக்கெட் மெல்ல மெல்ல அதிரடி மட்டையாளர்களின் ஆட்டமாக மாறிக்கொண்டு வருகிறது.

ஒவ்வொரு பத்தாண்டுகளிலும் ஒருநாள் போட்டிகளில் எடுக்கப்படும் சராசரி ரன்கள் முந்தைய பத்தாண்டுகளைக் காட்டிலும் உயர்ந்து இருக்கிறது. முக்கியமாக 2001 முதலான பத்தாண்டுகளில் நடந்த ஆட்டங்களின் சராசரி ரன் ஓவருக்கு 4.93 ரன்கள். இதுவரை நடந்திருக்கும் ஒருநாள் போட்டிகளில் ஏறக்குறைய 49% ஆட்டங்கள் கடந்த பத்தாண்டுகளில் மட்டும் ஆடப்பட்டிருக்கின்றன. இதுவரை ஒருநாள் போட்டிகளில் எடுக்கப்பட்ட ரன்களும் இதே விகிதத்தில்தான் இருக்கின்றன. இத்தனை அதிக ரன்களும், ஓவருக்கு 5 ரன்கள் விகிதத்தில் எடுக்கப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்தால் போட்டியின் தன்மை எப்படி மாறியிருக்கிறது என்பது புலப்படும்.

குறிப்பாக டிராவிட் ஆடவந்த 1996 முதலான ஆட்டங்கள் எப்படி இருந்திருக்கின்றன என்று பார்த்தால் கிட்டத்திட்ட ஓவருக்கு 4.9 ரன்கள் சராசரியாக ஒவ்வொரு ஓவரிலும் எடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் டிராவிடின் strike rate ஒருநாள் போட்டிகளில் 71%தான். அதாவது. அவர் ஒரு ஓவர் முழுவதும் விளையாடினால் அவரால் 4.3 ரன்கள்தான் எடுக்க முடிந்திருக்கிறது. அது மட்டுமன்றி, இந்திய மட்டையாளர்கள் மத்தியிலும் குறைந்தது 100 ஆட்டங்கள் ஆடி 2000 ரன்களுக்கும் அதிகமாக எடுத்தவர்களின் பட்டியலில்கூட டிராவிட் மிகவும் பின்தங்கியே இருக்கிறார். இவருக்கும் கீழே பட்டியலில் இருப்பவர்கள், அவருக்கும் முந்தைய தலைமுறையைச் சேர்ந்த கிரிக்கெட் வீரர்களே. (கீழே இருக்கும் பட்டியலில் அவரது கடைசி நான்கு ஒருநாள் போட்டிகள் கணக்கில் கொள்ளப்பட்டவில்லை.)

மட்டையாளர்களுக்குச் சாதகமான ஃபார்மெட்டாக மாறிக்கொண்டிருக்கும் இந்த ஆட்ட வடிவில், அவரது குறைவான ஸ்ட்ரைக் ரேட் அவருக்கு ஒரு பிம்பத்தை ஏற்படுத்திக் கொடுத்துவிட்டது. அது மட்டுமல்லாமல், அவரது பிம்பத்துக்குக் காரணமாக அமைந்தது என்று நான் கருதும் மற்றொரு காரணி – அவர் சம்பிரதாய முறையிலிருந்து கொஞ்சமும் வழுவாமல் கிரிக்கெட் விளையாடுவதே. டெண்டுல்கருக்கு ஒரு பேடில் ஸ்வீப், சேவக்குக்கு ஒரு ஊப்பர் கட், தோனிக்கு ஒரு ஹெலிகாப்டர் ஷாட், பீட்டர்சனுக்கு ஒரு ரிவர்ஸ் ஸ்வீப் இருப்பது போல, டிராவிடுக்கு ஒரு முத்திரை ஸ்ட்ரோக் கிடையாது. அவர் புதிய ஸ்ட்ரோக் எதையும் ரன் எடுக்கும் பொருட்டு உருவாக்கவில்லை. ஒருநாள் போட்டியில்கூட கடைசி வரை அவர் ஆடியது காப்பி புக் கிரிக்கெட்தான். ஒரு கவர் ட்ரைவுக்கு, பந்தின் அருகாமை வரை காலை நகர்த்தி (lean for the drive என்று சொல்வார்கள்) இன்றும் ஆடும் மிகச்சில கிரிக்கெட்டர்களில் இவர் முக்கியமானவர்.

டிராவிட்டிற்குச் சமமானவர்கள் என்று நான் உலக கிரிக்கெட்டில் கருதும் சிலரின் சாதனைகளை கீழே தந்திருக்கிறேன் அதைப் பார்த்தால் டிராவிடின் ஒருநாள் சாதனை யாருக்கும் குறைந்ததில்லை என்பது புலனாகும்.

(மேலே இருக்கும் படத்தில் ஹாஷிம் ஆம்லா, பீட்டர்சன், ட்ராட் போன்றோரையும் நான் சேர்க்கவே விரும்புவேன் – ஆனால் அவர்கள் டிராவிடின் காலத்திற்குச் சற்று பின்னால் வந்தவர்கள் என்பதால் அவர்களது சாதனையை டிராவிடோடு ஒப்பிட விரும்பவில்லை.)

ஒருநாள் போட்டிகளில் டிராவிட்டின் சாதனைக்கான முக்கியமான காரணம் அவர் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் ஒரு போராளியாகவே இருந்திருக்கிறார். கடினமான விளையாட்டுச் சூழ்நிலைகளிலும், அட்டம் கைநழுவும் சூழ்நிலைகளிலும் இந்தியாவின் வெற்றிக்காகச் சுழன்றிருக்கிறது அவர் மட்டை.

அவரது கேரியரின் துவக்கம் போற்றத்தக்க வகையில் அமையவில்லை. 1996ல் உலகக்கோப்பையை ஏந்திய கையோடு சிங்கப்பூருக்கு விமானம் ஏறிய இலங்கை அணிக்கு எதிராக, சிங்கர் கோப்பையில் அறிமுகமானார். உலகக் கோப்பை ஆட்டத்தின் அரை இறுதியில் தோற்ற கவலையில் அழுதுகொண்டே ஓடிய வினோத் காம்ப்ளிக்கு, பதிலாக அணியில் புதிதாக சேர்க்கப்பட்டிருந்தார் டிராவிட். 2 ஆட்டங்களில் 7 ரன்கள் – மிகச்சிறிய படாங் மைதானத்தில். இந்த மைதானத்தில்தான் அதிரடியாக ஆடி 17 பந்துகளில் 50 விளாசி உலக சாதனையை ஏற்படுத்தினார் ஜெயசூர்யா.

அதன் பிறகு சார்ஜா – பாகிஸ்தானுக்கு எதிராக. அந்தத் தொடரும் அவருக்கு எந்த வகையிலும் பெயர் தரவில்லை. இதே கதை கொஞ்சம் தொடர்ந்தது – அவர் தனது முதல் 8 போட்டிகளில் எடுத்திருந்தது 63 ரன்களே. இதற்கு மேலும் அவர் மேல் நம்பிக்கை வைத்துதான் இந்திய அணி அவரை டொரண்டோவில் நடந்த பாகிஸ்தானுக்கு எதிரான தொடரில் சேர்த்தது. இந்த நம்பிக்கைக்கான காரணம் இன்னதென தெளிவாகச் சொல்ல முடியாவிட்டாலும், ரஞ்சியில் அந்த வருடம்தான் அவர் அரை இறுதியில் 153 ரன்களும், இறுதி ஆட்டத்தில் 114ம் அடித்திருந்தார் – இவை காரணங்களாக இருந்திருக்கலாம். அவரது இந்த ஆட்டமே அதே வருடத்தில் ஜூன் மாதத்தில் இங்கிலாந்துக்கு எதிரான டெஸ்ட் போட்டியில் காயம்பட்ட மஞ்ச்ரேக்கருக்கு பதிலாக டிராவிட் களம் புகக் காரணமாக இருந்தது. அந்த டெஸ்ட் போட்டியில் டிராவிடின் ஆட்டம் அபாரமாக அமைந்தது – இது குறித்து சவ்ரவ் கங்குலி Signature Sourav நிகழ்ச்சியில் பேசியிருப்பதை நீங்கள் கேட்கவேண்டும். மேலும், அப்போதைய இந்திய அணியின் தேர்வுக்குழுத் தலைவராக இருந்தவர் குண்டப்பா விஸ்வநாத் என்பதை ஒரு செய்தியாக மட்டுமே பதிவு செய்கிறேன்.

டிராவிட் ஒருநாள் போட்டியில் தொடர்ந்து சேர்க்கப்பட்டதற்குக் காரணம் அவரது டெஸ்ட் ஆட்டங்கள் என்றால் மிகையில்லை. அப்போது டெஸ்டிற்கு தனி அணி, ஒருநாள் போட்டிகளுக்குத் தனி அணி, தனித் தனி அணித் தலைவர் போன்ற சித்தாந்தங்கள் எல்லாம் நிலை பெற்றிருக்கவில்லை. அதனாலேயே டிராவிட்டின் டெஸ்ட் போட்டி ஆட்டங்கள் அவரது ஒருநாள் போட்டிகளில் அவரது இடத்தை தக்க வைத்துக் கொள்ளவும் உதவியன. டொரண்டோ பயணம், டிராவிட்டுக்குச் சிறந்த மாற்றத்தைக் கொடுத்தது – 5 போட்டிகளில் 220 ரன்கள் – சராசரி 44 ரன்கள். இந்திய அணிக்கு மட்டுமல்ல டிராவிட்டுக்கும், தான் ஒருநாள் போட்டிகளில் சாதிக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையைக் கொடுத்தது இந்தத் தொடர்தான்.

பின்னர் 1997 முதல் 1999 வரையிலான காலகட்டம் டிராவிட்டின் ஒருநாள் போட்டிகளில் காலூன்றுவதற்கு உதவிய காலம் என்று சொல்லாம் – மொத்தம் 2995 ரன்கள், 82 ஆட்டங்களில். இதில் டிராவிட் விஸ்வரூபம் எடுத்தது பெப்சி சுதந்திரக் கோப்பை. இந்தத் தொடர், கிரிக்கெட் ஆர்வலர்களால், சயித் அன்வரின் 194 ரன்களுக்காக நினைவில் வைத்துக் கொள்ளப்படுகிறது.  (சென்னையில் ஆட்டத்திற்கு சில மணிநேரங்கள்முன் பெவிலியன் கடைக்குச் சென்று, வாங்கிய மட்டையால் இந்தச் சாதனையைச் செய்தார் என்பது பிரபலமான பேச்சாக இருந்தது.) அந்த ஆட்டத்தில் பாகிஸ்தானிடம் தோற்றாலும் இந்தியாவின் பதிலடியை முன்னெடுத்துச் சென்றவர் டிராவிட். அவர் அடித்த 107 அன்வரின் மெகா ஸ்கோர் முன் மறைந்ததுவிட்டது. இந்தத் தொடரில் ஒரு சதம் மற்றும் ஒரு அரைசதம் அடித்து ஒன் டிராப் இடத்தை ஸ்திரப்படுத்திக்கொண்டார். அதேபோல 1998ம் அண்டு இந்திய அணி நியூசிலாந்து பயணம் மேற்கொண்டபோது அதில் இந்தியாவின் பேட்ஸ்மேன்களில் பரிமளித்தவர் டிராவிட்.

இன்னுமொரு முக்கியமான ஆட்டம் 1999ல் நடந்த உலக் கோப்பையில் இலங்கைக்கு எதிரான ஆட்டம்.  இந்த ஆட்டம் மிக முக்கியமான ஆட்டமாக இருந்தது. இந்தப் போட்டியில் ஜெயிப்பவர்களுக்கு சூப்பர் சிக்ஸில் இடம் உறுதி என்ற நிலையும் தோற்றால் சூப்பர் சிக்ஸுக்குத் தகுதி பெறுவதில் சிக்கல் ஏற்படும் என்ற நிலையும் இருந்தது. நடப்பு சாம்பியன்களாகவும், அட்டகாசமான ஃபார்மிலும் இருந்த இலங்கைக்கு எதிராக மிக அதிகமான ரன்களை வெற்றி இலக்காக நிர்ணயித்தது இந்தியா. ஒருநாள் போட்டிகளில் 300க்கும் மேற்பட்ட ரன்களை எடுத்த ஜோடி என்ற பெருமையையும் டிராவிட் கங்குலி ஜோடி பெற்றது. காயமுற்ற மோங்கியாவுக்காக டிராவிட் விக்கெட் கீப்பிங்கும் செய்த போட்டி இது. பின்னர் இந்த பார்ட்னர்ஷிப் சாதனையை அவரே நியூசிலாந்துக்கு எதிரான போட்டியில் முறியடித்தார்.

கேரியரின் இரண்டாம் பகுதியில் அவரது பங்கு பெரும்பாலும் அணியை ஒருங்கிணைத்துச் செல்வதாகவே இருந்தது. ஒரு பக்கத்தில் விக்கெட் வீழ்ந்துகொண்டிருந்தாலும், மறுபக்கத்தில் அரணாக இருந்து பல போட்டிகளில் இந்தியாவை வெற்றி பெறச் செய்திருக்கிறார். இந்த பணியின்போது, மூத்த கிரிக்கெட்டர்கள் என்றில்லை, இளைய தலைமுறையினருடனும் பல முக்கியமான போட்டிகளில் ஜோடி சேர்ந்திருக்கிறார். குறிப்பிட்டு சொல்ல சில ஆட்டங்கள்.

2000ம் அண்டு சார்ஜாவில் நடந்த கோகோ கோலா சாம்பியன்ஸ் போட்டியில், இந்திய அணியில் பேட்டிங் முழுவதுமே டிராவிட்டைச் சுற்றிதான் நடந்தது. முதல் பந்தில் ஆடத்துவங்கிய அவர் 45ம் ஓவரில்தான் ஆட்டமிழந்தார். அவரது ஆட்டத்தினாலே வலுவான இலக்கை நிர்ணயித்ததுடன், இந்தியா வெற்றியும் பெற்றது.

2002ல் மேற்கத்திய தீவுகள் அணிக்கு எதிரான போட்டியில், 324 ரன்கள் என்ற இலக்கை வெற்றிகரமாக இந்திய அணி அடைய டிராவிடின் ஆட்டமே காரணம். இந்த போட்டியில், பெரிய ஆட்டக்காரர்கள் அனைவரும் ஆட்டமிழந்த பின்னரும் யுவராஜ் சிங், கைஃப், சஞ்சய் பங்கருடன் சேர்ந்து விளையாடி அணியை வெற்றி இலக்கை நோக்கி அழைத்துச் சென்றார். இந்த போட்டியில் ஆட்டமிழக்கமல் அவர் எடுத்த ரன்கள் 109.

அதே போல 2006ம் ஆண்டு மேற்கத்திய தீவுகளுக்கு எதிராக கிங்க்ஸ்டனில் நடந்த போட்டியில் கைஃபுடன் அவர் இணைந்து ஆடி 45 ஓவரில் 251 ரன்கள் என்ற இலக்கை இந்தியா அடைந்து வெற்றி பெற்றது. இதிலும் அவர் ஆட்டமிழக்காமல் 105 ரன்கள் குவித்தார்.

பொதுவாகவே அவருடைய சாதனைகள் மேற்கத்திய தீவுகளுக்கு எதிராக நன்றாகவே இருந்திருக்கின்றன. அதே நேரத்தில் ஆஸ்திரேலியாவுக்கு எதிராக மிகவும் சராசரியாகவே இருந்திருக்கின்றது. 2007ல் அவர் அணியை விட்டு நீக்கப்படுவதற்கும் ஆஸ்திரேலியா சீரிஸும் காரணமாக அமைந்தது. அந்த தொடரில் அவர் 6 ஆட்டங்களில் மொத்தம் எடுத்ததே 51 ரன்கள்தான்.

ராகுல் டிராவிட் அளவிற்கு இந்திய கிரிக்கெட்டிற்கு முழுமையாக பங்களித்தவர்கள் யாரும் இல்லை – அணியின் தேவைக்கு ஏற்றபடி அவர் தன்னுடைய களங்களை விரிவுபடுத்திக்கொண்டே இருந்தார், அவை அவருக்கு சௌகரியமில்லாதவையாக இருந்தாலும். இந்திய அணிக்கு நெருக்கடி ஏற்படும் போதெல்லாம் கைகொடுத்ததிருக்கிறார் டிராவிட்.

விக்கெட் கீப்பர் பேட்ஸ்மேன் என்பது ஒரு ஸ்பெஷலிஸ்ட்க்கான இடம். அவ்வளவு சுலபமான இடமல்ல. (இதன் அருமையை அறிந்தவர்களால் தோனியை குறை சொல்ல முடியாது.) பல காலம் இந்திய அணியில் விக்கெட் கீப்பர்க்கான இடம் சரியான ஆட்டக்காரரால் நிரப்பப்படாமலே இருந்தது. 2001ம் ஆண்டு தென்னாப்பிரிக்காவில் நடந்த ஸ்டாண்டர்ட் பேங்க் மும்முனை போட்டியில், இந்திய அணிக்குக் கூடுதலான ஒரு பேட்ஸ்மேன் தேவைப்பட்டபோது, அந்தத் தொடருக்கான விக்கெட் கீப்பரான தீப் தாஸ் குப்தா அணியிலிருந்து நீக்கப்பட்டு லக்ஷ்மண் சேர்க்கப்பட்டார். அப்போது காலியாக இருந்த விக்கட் கீப்பர் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டர் டிராவிட். அதன்பிறகு தொடர்ச்சியாக அவர் விக்கெட் கீப்பிங் செய்திருக்கிறார். அவருக்கு அந்தப் பொறுப்பு அதீத கஷ்டம் கொடுப்பதாகவே இருந்தது. அவர் இது குறித்து வெளிப்படையாகவே பேசியிருக்கிறார். பின்னர் பார்த்தீவ் படேல் அந்த இடத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, அவரும் சரி வராமல், தோனியால் அந்த இடம் இப்போது நிரப்பப்பட்டிருக்கிறது. இப்போதுகூட நடந்த டெஸ்ட் போட்டியில், டிரவிட் தோனி பந்து வீசும்போது டிராவிட் கீப்பிங் செய்த தருணத்தை கிரிக்கெட் ரசிகர்கள் அனைவருமே ரசித்திருப்பார்கள்.

டிராவிட் 2005 முதல் 2007 வரையிலான காலகட்டங்களில் இந்திய அணிக்கு டெஸ்ட் மற்றும் ஒருநாள் போட்டிகளில் கேப்டனாக இருந்திருக்கிறார். சேப்பல் செய்த கூத்திற்குப்பின் கங்குலி கேப்டன் பதவியிலிருந்து விலக்கப்பட்ட பின்னர், இந்திய அணியை ஒருங்கிணைக்கும் சீனியர் ஒருவர் கேப்டனாக நியமிக்கும் தேவை ஏற்பட்டது. அந்த பொறுப்பு டிராவிட்டுக்கே கொடுக்கப்பட்டது. தோனி ஒரு ஸ்திரமான தலைவராக உருவாகும் காலம் வரை இந்தியத் தலைமை ஏற்றார் டிராவிட். அவர் தலைமையில் இந்தியா பெரிய வெற்றி எதையும் பெறவில்லை. உலகக் கோப்பையில், பங்களாதேஷிடமும், இலங்கையிடமும் உதை வாங்கினோம். சரியான சமயத்தில் அவர் கேப்டன் பதவியிலிருந்து விலகும் முடிவை எடுத்தார்.

இந்திய கிரிக்கெட்டின் அடையாளம் என்று சச்சின் பார்க்கப்படுவது எவ்வளவு சரியோ அந்த அளவிற்கு சரி, டெஸ்ட் போட்டிகளின் அடையாளமாக டிராவிட் பார்க்கப்படுவதும். ஆனால் ஒருநாள் போட்டிகளில் அவருக்கான நியாயமான இடம் வழங்கப்படவில்லை என்பது துரதிருஷ்டவசமானது. அவர் போன்ற ஒரு முழுமையான கிரிக்கெட் அளுமையை உலக அரங்கிலேயே அடையாளம் காட்டுவது அரிது. எதிர்காலத்தில், இந்தியாவிற்கு இன்னொரு சச்சின் கிடைக்கக்கூடும். பல சேவாக்குகளும், தோனிகளும் கிடைக்கக்கூடும். ஆனால், டிராவிட் போன்ற ஒரு ஆட்டக்காரர் கிடைப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல. Puristகளின் கடைசி பிரதிநிதியாக இந்திய அணியில் தனது கடைசி ஒருநாள் ஆட்டத்தை ஆடிவிட்டு ஓய்வில் திரும்பியிருக்கிறார்.

இப்போது டெஸ்ட் கிரிக்கெட்டில் கவனம் செலுத்தத் தன்னை மற்ற ஆட்ட வடிவங்களிலிருந்து பிரித்துக்கொண்ட டிராவிட், இந்த முடிவை எடுத்திருக்கிறார். அவர் டெஸ்ட் போட்டிகளிலிருந்தும் ஓய்வு பெரும் அந்த நாளில்தான் anchor innings ஆடுபவர்களின் பங்கு கிரிக்கெட்டில் எவ்வளவு அளப்பரியது என்பதை நம்மால் உணர முடியும். ஆனால் அதுவரை டெஸ்ட் கிரிக்கெட் உயிர்ப்போடு இருக்கவேண்டும்.

-கிருஷ்ணன் சந்திரசேகரன்