No announcement available.

மர்ம சந்நியாசி – 9 : இறுதி அத்தியாயம்

வங்காளத்தின் பிரபல அரசியல் தலைவரும் மேற்கு வங்காளத்தின் முதலமைச்சருமான திரு பி.சி.ராய், பன்னாலால் பாசுவைத் தன்னுடைய அமைச்சரவையில் கல்வி அமைச்சராகவும், நில வருவாய் துறை அமைச்சராகவும் பணியாற்றும்படி கேட்டுக்கொண்டார். பன்னாலால் பாசு, ஜமீன்தார் முறை ஒழிய வேண்டும் என்ற கருத்து கொண்டவர். அவருடைய ஜமீன் எதிர்ப்பின் ஆர்வத்தில் உருவானதுதான் வங்காள நில சீர்திருத்தச் சட்டம். 1955ம் ஆண்டு பன்னாலால் பாசு அவர்களால் இந்தச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது.

பன்னாலால் பாசுவின் உடல் நலம் சரியில்லாத காரணத்தால், அவரால் பி.சி.ராயின் அமைச்சரவையில் தொடர்ந்து நீடிக்க முடியவில்லை. 1956ம் ஆண்டு தன்னுடைய கல்வி அமைச்சர் பதவியை பன்னாலால் பாசு ராஜினாமா செய்தார். அதே வருடம் டிசம்பர் மாதம் 29 ஆம் தேதி, தன்னுடைய 65-வது வயதில் பன்னாலால் பாசு இயற்கை எய்தினார். பன்னாலால் பாசுவின் குடும்பம் மிகவும் பெரியது. அவருக்கு 11 மகன்கள், ஒரு மகள்.

0

நீதிபதி பன்னாலால் பாசு எதிர்பார்த்தது போல், பிபாவதி மற்றும் பாவல் ஜமீனை நிர்வகித்து வந்த நீதிமன்றக் காப்பாளர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து, டாக்கா மாவட்ட நீதிமன்ற தீர்ப்பை எதிர்த்து கல்கத்தா உயர் நீதிமன்றத்தில் மேல் முறையீடு செய்தனர். மேல் முறையீடு 1936ம் வருடமே தாக்கல் செய்யப்பட்டாலும், விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட வருடம் என்னவோ 1939ம் வருடம் தான்.

கல்கத்தா உயர் நீதிமன்றம், பிபாவதியும் மற்றவர்களும் தாக்கல் செய்த மேல்முறையீட்டு வழக்கை விசாரிக்க சிறப்பு பென்ச் ஒன்றை ஏற்பாடு செய்தது. சிறப்பு பென்ச்சில் மூன்று நீதிபதிகள் இருந்தனர். அவர்கள் கல்கத்தா நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி சர் லியோனார்ட் காஸ்டெல்லோ, நீதிபதி சாரு சந்திர பிஸ்வாஸ் மற்றும் நீதிபதி ரொனால்ட் பிரான்சிஸ் லாட்ஜ்.

நவம்பர் மாதம் 14 ஆம் தேதி, 1938ம் வருடம் மேல்முறையீட்டு விசாரணை தொடங்கியது. இரு தரப்பிலிருந்தும் சிறந்த வழக்கறிஞர்கள் வாதாடினார்கள். மேல்முறையீட்டாளர்கள் தரப்பில், ‘மேஜோ குமார் இறக்கவில்லை என்று சந்நியாசியால் நிரூபிக்க முடியவில்லை’ என்று வாதிட்டனர். சந்நியாசி தரப்பில், ‘மேஜோ குமார் இறக்கவில்லை என்றும், மேஜோ குமார்தான் சன்னியாசி என்றும் நிரூபிக்கப்பட்டுவிட்டதாகவும், கீழ் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பில் எந்தத் தவறும் இல்லை’ என்றும் வாதிடப்பட்டது. மேல்முறையீட்டின் விசாரணை ஆகஸ்ட் மாதம் 14 ஆம் தேதி 1939ம் வருடம் முடிவடைந்தது.

விசாரணை முடிந்ததும் தலைமை நீதிபதி காஸ்டெல்லோ, தன்னுடைய சொந்த ஊரான இங்கிலாந்துக்கு விடுப்பில் சென்றுவிட்டார். அவர் கல்கத்தா திரும்பியவுடன் அந்த ஆண்டு நவம்பர் மாதமே மேல் முறையீட்டு வழக்கில் தீர்ப்பு வெளியிடுவதாக திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக தலைமை நீதிபதியால் குறிப்பிட்ட தேதியில் கல்கத்தாவுக்கு திரும்பமுடியவில்லை. காரணம், ஹிட்லர். அடால்ஃப் ஹிட்லர் செப்டம்பர் 19 ஆம் தேதி, 1939ம் வருடம் ஐரோப்பாவில் இரண்டாவது உலக யுத்தத்தை தொடங்கியிருந்தார். இரண்டாவது உலக யுத்தத்தால் இங்கிலாந்துக்கும் இந்தியாவுக்கும் இடையிலான கப்பல் போக்குவரத்து தடைபட்டிருந்தது.

விசாரணை முடிந்த ஒரு வழக்கில் வெகு நாட்களுக்கு தீர்ப்பை தள்ளிப் போட முடியாது. எனவே நீதிபதி பிஸ்வாசும், நீதிபதி லாட்ஜும் தத்தம் தீர்ப்புகளை வெளியிட்டனர். பெருந்திரளான கூட்டம் கூடி இருந்த கல்கத்தா உயர் நீதிமன்ற வளாகத்தில், முதலில் நீதிபதி பிஸ்வாஸ் தன்னுடைய தீர்ப்பை படித்தார். அவருடைய தீர்ப்பு சுமார் 433 பக்கங்களைக் கொண்டது. வழக்கின் ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் தன்னுடைய தீர்ப்பில் நன்கு அலசியிருந்தார் நீதிபதி பிஸ்வாஸ்.

“நான் டாக்கா நீதிபதி பன்னாலால் பாசுவின் தீர்ப்பில் உடன்படுகிறேன். மிகவும் சிக்கலான இம்மாதிரி வழக்கில் மிகவும் ஆழமாகவும், தெளிவாகவும் முடிவெடுத்திருக்கும் நீதிபதி பன்னாலால் பாசுவுக்கு என் முதன்மைப் பாராட்டுக்கள். நான் நீதிபதி பன்னாலால் பாசுவின் தீர்ப்பை திரும்பத் திரும்ப படித்துப் பார்த்தேன். அதிலிருந்து என்னால் ஒரு தவறைக் கூட சுட்டிக்காட்ட முடியவில்லை. சிறு சிறு விஷயங்களில்கூட நீதிபதி பன்னாலால் பாசு மிகவும் கவனமாக இருந்திருக்கிறார். நான் என்னுடைய இந்தத் தீர்ப்பை தயாரிக்கும் போதுதான் ஒரு விஷயத்தை நினைத்து மிகவும் நெகிழ்ந்து போனேன். நான் என்னுடைய தீர்ப்பை எழுத எடுத்துக்கொண்ட நேரத்தில் பாதி நேரத்தை தான் நீதிபதி பன்னாலால் பாசு எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார். அதிலும் குறிப்பிடப்பட வேண்டிய செய்தி என்னவென்றால், எனக்கு உயர் நீதிமன்றத்தில் இருக்கும் வசதிகள் போல நீதிபதி பன்னாலால் பாசுவுக்கு டாக்கா மாவட்ட நீதிமன்றத்தில் வசதிகள் கிடையாது. நீதிபதி பன்னாலால் பாசு வெளியிட்ட தீர்ப்பில் எந்த தவறும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. அதனால் நான் அவரது தீர்ப்பில் தலையிட விரும்பவில்லை. இதன் காரணம் பொருட்டு, பிபாவதியும் ஏனையவர்களும் உயர் நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்த இந்த மேல்முறையீட்டை தள்ளுபடி செய்கிறேன்”.

அடுத்து நீதிபதி ரொனால்ட் லாட்ஜ் தன்னுடைய தீர்ப்பை வாசிக்க ஆரம்பித்தார். அவர் 300 பக்கங்களுக்குத் தன்னுடைய தீர்ப்பை எழுதியிருந்தார். நீதிபதி லாட்ஜ் தன்னுடைய தீர்ப்பை வாசித்து, அதை கேட்டுக் கொண்டிருந்த கூட்டத்தினர் மத்தியில் ஒரு குண்டைப் போட்டார்.

“நான் கீழ் நீதிமன்றத் தீர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. மதிப்புமிக்க நீதிபதி பன்னாலால் பாசு பாரபட்சமாக முடிவெடுத்ததாக தெரிகிறது. வழக்கு விசாரணை முழுவதிலும் சந்நியாசி தரப்பில் அளிக்கப்பட்ட சாட்சியங்களுக்கு, நீதிபதி பன்னாலால் பாசு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்ததாக தெரிகிறது. அப்படி சந்நியாசியின் சாட்சிகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்ததால், அந்த சாட்சிகளின் நம்பகத்தன்மையை சோதித்ததாகத் தெரியவில்லை. மேஜோ குமாரின் சகோதரி ஜோதிர்மாயி நீதிமன்றத்தில் அளித்த சாட்சியத்தை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ளவே முடியவில்லை. ஜோதிர்மாயியின் சாட்சியம் உண்மையானதாக இருக்குமா என்பது என் சந்தேகம். மேலும் மேஜோ குமாருக்கு அஷுதோஷ் பாபுவால் ஆர்ஸனிக் விஷம் கொடுக்கப்பட்டது என்றும், அதன் பாதிப்பால் தான் அவர் மூர்ச்சை அடைந்தார் என்றும், அதற்குப் பிறகு அவருக்கு ஈம காரியங்கள் செய்ய சுடுகாட்டுக்குகு எடுத்துச்செல்லப்பட்டார் என்பதற்கெல்லாம் ஒரே சாட்சி சந்நியாசி மட்டுமே. அந்த சாட்சியை உறுதி செய்ய வேறு சாட்சிகள் இல்லை. இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் சந்நியாசியின் சாட்சியத்தை மட்டுமே வைத்துக்கொண்டு முடிவு எடுப்பது சரியானதாகத் தோன்றவில்லை.

மேஜோ குமார் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்ததாக சொல்லப்படும் செய்தியில் மூன்று விதமான கருத்து நிலவுகிறது. இப்படி பல்வேறு கருத்துகள் நிலவும் பட்சத்தில் சந்நியாசியின் கூற்றுதான் சரியாக இருக்கும் என்று முடிவெடுத்திருப்பது சரியில்லை.

டாக்கா நீதிமன்றத்தில் வழக்கு நடந்த சமயத்தில் பார்வையாளர்கள், மக்கள் என்று அனைவருமே சன்னியாசியின் பக்கம் தான் இருந்திருக்கின்றனர். பத்திரிக்கைகளிலும், நாளேடுகளிலும், துண்டுப் பிரசுரங்களிலும் சன்னியாசி பக்கம் நியாயம் இருப்பதாகவும், எதிர் தரப்பு அநியாயம் செய்துவிட்டதாகவும், அவர்கள் மீது தேவையில்லாத அவதூறுகள் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. நீதிமன்றத்தில் வழக்கு நடந்து கொண்டிருந்த சமயத்தில் பிபாவதி தரப்புக்கு விரோதமான சூழ்நிலையே இருந்திருக்கிறது. இந்த நிலையில் டாக்கா நீதிமன்றத்தில் வழக்கு நடைபெற்றது பிபாவதி தரப்பினருக்கு பாதகமாக அமைந்துவிட்டது.
அஷுதோஷ் பாபு மேஜோ குமாருக்கு ஆர்ஸனிக் கலந்த மருந்தைக் கொடுத்தது, மேஜோ குமாரைக் கொலை செய்வதற்குத்தான் என்று சொல்வது ஏற்புடையதல்ல. மலேரியா போன்ற நோயை குணப்படுத்துவதற்கு ஆர்சனிக் குறிப்பிட்ட அளவு பயன்படுத்தப்பட்டுவருகிறது. உண்மையாக மேஜோ குமாரை குணப்படுத்துவதற்காகக் கூட, அவருக்கு ஆர்சனிக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

அதேபோல், டாக்டர் கால்வெர்ட் மேஜோ குமாருக்கு Biliary Colic  இருந்திருக்கலாம் என்று சொன்னதை சந்தேகிக்கவில்லை. மே மாதம் 8 ஆம் தேதி, மேஜோ குமாருக்கு உடல் ரீதியில் ஏற்பட்ட அறிகுறிகள் எல்லாம் அவர் மேற்படி நோயால் பாதிக்கப்பட்டதாலும், அவருக்கு பேதி மருந்து வழங்கப்பட்டதாலும் தான் ஏற்பட்டிருக்கிறது”.

டார்ஜிலிங்கில் சம்பவத்தன்று மழை பெய்தது, டார்ஜிலிங் பங்களாவின் மேற்பார்வையாளர் ராம் சிங் சுபாவின் சாட்சி, சாதுக்கள் மேஜோ குமாரைக் காப்பாற்றியதாக சொல்வது என அனைத்தையும் மறு ஆய்வு செய்து, அவற்றின் நம்பகத்தன்மையைக் குறித்து பல கேள்விகளை எழுப்பி, இறுதியில் இவையெல்லாம் கட்டுக்கதை என்ற தன்னுடைய முடிவை வெளியிட்டார்.

உடன்பிறந்ததாகச் சொல்லப்படும் சகோதரிக்கு, 12 வருடங்களாகத் தேடிவரும் தன்னுடைய தமையனாரை பார்த்தவுடனேயே அடையாளம் கண்டுபிடிக்கமுடியாமல் போனது ஏன் என்ற கேள்வியை எழுப்பினார் நீதிபதி லாட்ஜ்.

சந்நியாசியின் சகோதரி மகள் தேபூ, குடும்பப் புகைப்படத்தை சந்நியாசியிடம் காட்டியவுடன் அவர் அதைப் பார்த்து அழுதார் என்று சொல்வது ஹாலிவுட் படத்தையே மிஞ்சிவிட்டது என்று தெரிவித்தார் நீதிபதி லாட்ஜ்.

சந்நியாசி ஜெய்தேபூரில் முதன் முதலில் தன்னுடைய தங்கை ஜோதிர்மாயி வீட்டுக்குச் சென்றதும், அங்கு அவருடைய பாட்டி மற்றும் ஏனைய குடும்பத்தாரைப் பார்த்தது, பின்னர் உணவருந்தியது, அதன் பின்னர் ‘நான் அவன் இல்லை’ என்று சொன்னது போன்ற நிகழ்ச்கிகளை சந்நியாசி விவரித்திருப்பது ஒரு நல்ல குடும்ப நாவலைப் படித்த உணர்வை ஏற்படுத்தியதாக நீதிபதி லாட்ஜ் தெரிவித்தார்.

மேலும் நீதிபதி லாட்ஜ் தன்னுடைய தீர்ப்பில் குறிப்பிட்ட பின்வரும் விவரங்கள் அனைவரையும் தூக்கிவாரிப்போட்டன. அவர் தன்னுடைய தீர்ப்பில், சந்நியாசியும் மேஜோ குமாரும் ஒரே உருவம் கொண்டிருந்தார்கள் என்று சொல்வது தவறு என்று கூறினார். இருவரின் உடலிலும் உள்ள அங்க, அடையாளங்களைப் பார்க்கும்போது இருவரும் ஒருவரே என்ற முடிவுக்கு என்னால் வரமுடியவில்லை என்றார் நீதிபதி லாட்ஜ். சந்நியாசி வங்காள மொழியை விட ஹிந்தி நன்றாகப் பேசியிருக்கிறார். அதனால் அவர் ஒரு வங்காளியாக இருக்கமுடியாது. அவர் நிச்சயமாக ஒரு ஹிந்துஸ்தானியாகத்தான் இருக்க முடியும். அந்த ஹிந்துஸ்தானியான சந்நியாசிக்கு மேஜோ குமார் பற்றிய அனைத்து விவரங்களும் சொல்லிக்கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. மேஜோ குமார் இறந்து விட்டார் என்பதில் சிறிதளவும் ஐயம் இல்லை. இப்பொழுது நான் தான் மேஜோ குமார் என்று சொல்லிக் கொள்பவர் ஒரு போலி; உண்மையான மேஜோ குமார் இல்லை என்று உயர்திரு நீதிபதி லாட்ஜ் தன்னுடைய தீர்ப்பை வெளியிட்டு கூடி இருந்த அனைவரையும் வாய்பிளக்கும் படி அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்திவிட்டார். மேலும் பிபாவதியும் மற்றவர்களும் தாக்கல் செய்த மேல்முறையீட்டை செலவுத் தொகையுடன் அனுமதித்து, நீதிபதி பன்னாலால் பாசு வெளியிட்ட தீர்ப்பை தள்ளுபடி செய்தார் நீதிபதி ரொனால்ட் பிரான்சில் லாட்ஜ்.

கல்கத்தா நீதிமன்றத்தில் நீதிபதி லாட்ஜ் தன்னுடைய தீர்ப்பை படித்து முடித்தவுடன் அங்கிருந்தவர்கள் முகங்களில் (பிபாவதி தரப்பினர்களைத் தவிர) ஈ ஆடவில்லை. பிபாவதி தரப்பினர்களுக்கு லாட்ஜின் தீர்ப்பு இன்ப அதிர்ச்சி. அவர்கள் முகத்தில் ஒரே மலர்ச்சி. தீர்ப்பைக் கேட்ட சில நிமிடங்களில் பார்வையாளர்கள் மத்தியில் சலசலப்பு ஏற்பட்டது. என்னடா இது, ஒரு நீதிபதி சன்னியாசிதான் மேஜோ குமார் என்று தீர்பளித்திருக்கிறார். ஆனால் இன்னொருவர் சன்னியாசி மேஜோ குமார் இல்லை என்கிறாரே என்று அனைவர் மத்தியிலும் ஒரு கேள்வி. அடுத்தது என்னவாகும் என்று குழப்பம். கிரிக்கெட் விளையாட்டில் இரண்டு அணிகளுக்கும் இடையே டை ஆனது போல் ஆகிவிட்டதே? இந்த இருவேறுபட்ட கருத்தை வைத்து பழைய சர்ச்சைகள் அனைத்தும் புதிய வடிவம் பெற்றன. 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்த வழக்கு எங்கு ஆரம்பித்ததோ அதே இடத்துக்கு போய்விட்டது.

கல்கத்தா முழுவதும் இந்த வழக்கையும் அதன் தீர்ப்பையும் பற்றித்தான் பேச்சு. அடுத்த நாள் வெளியான அனைத்து செய்தித்தாள்களிலும் நாளேடுகளிலும் இந்த வழக்கைப் பற்றித்தான் தலைப்புச் செய்தி வெளியாகியிருந்தது. வழக்கின் செய்தியும் அதன் சுவாரஸ்யமும் கல்கத்தாவையும் கடந்து சென்னை, டில்லி, மும்பை போன்ற இடங்களுக்கும் பரவியது. ராய்ச்சர் மற்றும் ஏனைய சர்வதேச பத்திரிக்கை நிறுவனங்களும் லண்டன், நியூயார்க் என்று அனைத்து உலக நகரங்களிலும் உள்ள தங்களது பத்திரிக்கைகளில் இந்த வழக்கைப் பற்றியும் அதன் தீர்ப்பைப் பற்றியும் செய்திகளை வெளியிட்டன.

ஆக, உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகள் இருவரும் இருவேறு முரண்பாடான தீர்ப்புகளை வெளியிட்டுவிட்டனர். சந்நியாசிதான் மேஜோ குமாரா? இல்லையா? என்ற கேள்விக்குப் பதிலளித்து, இந்த வழக்கை முடிவுக்கு கொண்டுவர ஒரே நபரால்தான் முடியும். அவர்தான் கல்கத்தா உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி சர் லியோனார்ட் காஸ்டெல்லோ. பாவம் அவர்தான் இரண்டாம் உலக யுத்தம் தொடங்கியதால் இங்கிலாந்தில் மாட்டிக்கொண்டாரே, என்ன செய்வது. இங்கிலாந்து சென்று கிட்டத்தட்ட ஓர் ஆண்டு ஆகும் தருவாயிலும், தலைமை நீதிபதி காஸ்டெல்லோவால் கல்கத்தாவுக்குத் திரும்ப முடியவில்லை. ஆனால் தலைமை நீதிபதி, தீர்ப்பு வழங்குவதில் இன்னமும் காலம் தாழ்த்த விரும்பவில்லை. தான் எழுதி தயார் செய்து வைத்திருந்த தீர்ப்பை கல்கத்தா நீதிமன்றத்துக்குத் தபாலில் அனுப்பி வைத்தார்.

சந்நியாசி வழக்கில் தலைமை நீதிபதியின் தீர்ப்பை கல்கத்தா நீதிமன்றத்தில் வெளியிடுவதற்கு ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டன. தலைமை நீதிபதியின் தீர்ப்பு வெளியிடப்படும் நாள் அனைத்து தரப்பினருக்கும் அறிவிக்கப்பட்டது. தீர்ப்பு வெளியிடப்படும் நாளன்று ஜே ஜே என்று கூட்டம். நீதிமன்றத்தின் உள்ளே, வெளியே, நீதிமன்ற வளாகத்தைச் சுற்றியுள்ள தெருக்கள் என அனைத்து இடங்களிலும் தீர்ப்பைக் கேட்பதற்கு கூட்டம் நிறைந்தது. கல்கத்தா நகரத்தின் முக்கிய சாலைகளெல்லாம் போக்குவரத்து நெரிசலால் ஸ்தம்பித்தது.
நீதிமன்றத்தில் நீதிபதிகள் பிஸ்வாசும், லாட்ஜும் வந்து அமர்ந்தார்கள். கூடியிருந்த கூட்டம் நீதிபதிகள் என்ன சொல்லப் போகிறார்கள் என்று ஆவலுடன் எதிர்பார்த்திருந்தனர்.

நீதிபதி பிஸ்வாஸ் ஆரம்பித்தார். “முதலில் இந்த வழக்கை விசாரித்த எங்களில் மூத்த நீதிபதியான சர் லியோனார்ட் காஸ்டெல்லோவால், அவருடைய தீர்ப்பை வெளியிட அவரால் இங்கு வரமுடியவில்லை. ஆனால் அவர் எழுதிய தீர்ப்பை எங்களுக்கு அனுப்பி, அதை வெளியிடுமாறு பணித்திருக்கிறார். நானும் என்னுடைய சகோதர நீதிபதியுமான நீதிபதி லாட்ஜும், தலைமை நீதிபதியின் தீர்ப்பை இன்று வரை படிக்கவில்லை. உங்கள் முன்னர்தான் நாங்கள் முதன் முதலாக தீர்ப்பை படித்து, அதில் என்ன குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது என்று தெரிந்து கொள்ளப்போகிறோம்” என்று கூறிவிட்டு, சீல் செய்யப்பட்ட கவரைத் திறந்து அதிலிருந்த தீர்ப்பை எடுத்து வாசிக்க ஆரம்பித்தார் நீதிபதி பிஸ்வாஸ்.

இம்மாதிரி ஒரு வழக்கு இந்திய நீதிமன்றத்தில் இதுவரை வந்ததில்லை. எந்த நாட்டு நீதிமன்றத்திலும் வந்ததில்லை. நீதித் துறையின் சரித்திரத்திலேயே இவ்வழக்கு தனித்துவம் பெற்றது என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது என்று குறிப்பிட்ட தலைமை நீதிபதி, மற்ற இரண்டு நீதிபதிகளையும் போல் இந்த வழக்கை ஆரம்பம் முதல் கடைசி வரை ஆராய்ந்து, முடிவில் கீழ் நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பில் தலையிடுவது சரியாக இருக்காது. எனவே இந்த மேல்முறையீடு நிலைக்கத்தக்கதல்ல என்ற தன்னுடைய முடிவை தெரிவித்திருந்தார். இந்தத் தீர்ப்பை வாசிக்கக் கேட்ட பெருவாரியானவர்கள் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டனர். மூன்று நீதிபதிகளில் இருவர் மேல்முறையீட்டு மனு நிலைக்கத்தக்கதல்ல என்று முடிவெடுத்ததால், சந்நியாசி மேல்முறையீட்டு வழக்கிலும் ஜெயித்துவிட்டார்.

சர் லியோனார்ட் காஸ்டெல்லோவின் தீர்ப்பு வெளியான மறுநாள், கல்கத்தாவில் அதிகப் பிரதிகளை விற்கும் ‘தி ஸ்டேஸ்மன்’ நாளேட்டில், The Romance of a Sanyasi என்ற தலைப்பில் இந்த வழக்கைப் பற்றி மக்களின் கருத்தை பிரதிபலிக்கும் வகையில் ஒரு கட்டுரை வெளியிடப்பட்டது.

ஆனால் வழக்கு இன்னும் முடிந்த பாடு இல்லை. பிபாவதியின் சார்பில் மேலும் ஒரு மேல்முறையீடு தாக்கல் செய்யப்பட்டது. இந்தியா சுதந்தரம் அடையவில்லை. உச்ச நீதிமன்றம் தோற்றுவிக்கப்படவில்லை. அந்தச் சூழ்நிலையில் ஏதாவது ஒரு உயர் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை எதிர்த்து மேல்முறையீடு செய்ய வேண்டுமென்றால், லண்டனில் உள்ள ப்ரிவி கவுன்சிலில் தான் மேல் முறையீடு செய்யவேண்டும். பிபாவதியும் அதைத் தான் செய்தாள்.

ப்ரிவி கவுன்சிலில் பிபாவதிக்கு ஆஜரானவர் பிரபல வழக்கறிஞர் திரு W.W.W.K. பேஜ். அவருக்குத் துணையாக செயல்பட்டவர் இந்திய வழக்கறிஞர் திரு பி.பி.கோஷ். ப்ரிவி கவுன்சிலில் சந்நியாசிக்கு ஆஜரானவர் மிகவும் பிரசித்தி பெற்ற வழக்கறிஞர் திரு டி.என்.பிரிட். இவர் இந்தியர்களின் சுதந்தரக் கோரிக்கைக்கு மிகவும் ஆதரவு தெரிவித்தவர். இந்த வழக்கில் இவருக்குத் துணையாக செயல்பட்ட இந்திய வழக்கறிஞர்கள் திரு. ஆர்.கே.ஹாண்டூ, திரு. யு. சென் குப்தா மற்றும் திரு. அரோபிந்தா குகா.

ப்ரிவி கவுன்சிலில் இந்த வழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகள் லார்ட் தாங்கர்டன், லார்ட் டுயு பார்க் மற்றும் சர் மாதவன் நாயர். இந்த மாதவன் நாயர் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் நடைபெற்ற ஆஷ் கொலை வழக்கை விசாரித்த நீதிபதிகளில் ஒருவரான சர் சங்கரன் நாயர் அவர்களின் மருமகனாவார். இந்தியாவைப் பற்றி நன்கு தெரிந்தவரும், சிறந்த சட்ட வல்லுனருமாக இருந்ததால்தான் சர் மாதவன் நாயர் ப்ரிவி கவுன்சிலில் இந்த வழக்கை விசாரிக்க நீதிபதியாக அமர்த்தப்பட்டார்.

ப்ரிவி கவுன்சிலில், சுமார் 28 நாட்கள் விசாரணை நடைபெற்றது. மூன்று நீதிபதிகளின் சார்பில் லார்ட் தங்கர்டன், ஜூலை மாதம் 30 ஆம் தேதி 1946ம் வருடம் தீர்ப்பை வெளியிட்டார். வெறும் பத்து பக்கங்களிலேயே அந்தத் தீர்ப்பு முடிந்துவிட்டது. கல்கத்தா உயர் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு சரிதான் என்று சொல்லி, செலவுத் தொகை எதுவும் இல்லாமல் மேல்முறையீட்டை தள்ளுபடி செய்தது ப்ரிவி கவுன்சில்.

ப்ரிவி கவுன்சிலின் தீர்ப்பைப் பற்றி லண்டன் டைம்ஸ் செய்தி வெளியிட்டது. அதைத் தொடர்ந்து கல்கத்தாவின் பிரபல வங்காள மொழிப் பத்திரிகை ‘அம்ரித பசார் பத்திரிக்கா’ தன்னுடைய தலைப்புச் செய்தியில் ‘ப்ரிவி கவுன்சிலின் தீர்ப்பு, குமார் ராமேந்திர நாராயண் ராய்க்கு சாதகம்’ என்று வெளியிட்டது.

0

அப்பாடா இதற்கு மேல், மேல் முறையீடு என்று ஒன்றும் இல்லை. ஒருவாறாக சந்நியாசி வழக்கு முடிவுக்கு வந்தது. இனியும் சந்நியாசி என்று அவரைச் சொல்லக்கூடாது. அது நியாயமாக இருக்காது. அதுதான் மூன்று நீதிமன்றங்களும் சந்நியாசிதான் மேஜோ குமார் என்று அறிவித்து விட்டனவே. எனவே நாம் இனிமேல் அவரை மேஜோ குமார் என்றே அழைப்போம்.

வழக்கு நிலுவையில் இருக்கும் போதே, மேஜோ குமார் 1942ம் ஆண்டு சிரிஜுக்தோ தாரா தேவி என்பவரைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். பின்னர் என்ன, மேஜோ குமார் திரும்பி வந்து 21 ஆண்டுகள் ஆகியும், பிபாவதி அவரை ஏறெடுத்தும் பார்க்கவில்லை. அவர் என் கணவர் இல்லை என்றே சொல்லிவந்தார். அந்த ஆள் ஒரு போலிச் சாமியார் என்றே வாதாடி வந்தார்.
மேஜோ குமார், தான் சந்நியாசியாக இருந்த சமயத்தில் யோக அபியாசங்கள் செய்து வந்த காரணத்தாலும், அதை வெகுநாட்கள் தொடர்ந்து வந்ததாலும் தனக்கு சில சித்திகள் கிடைத்ததாக தன்னைச் சுற்றியிருந்தவர்களிடம் சொல்லி வந்தார்.

“நான் தொடர்ந்த வழக்கில் இறுதிவரை எனக்கு சாதகமாகவே தீர்ப்பு வரும். தீர்ப்பு வந்த சில நாள்களுக்குள்ளாகவே நான் இறந்து விடுவேன்” என்று மேஜோ குமார் சிலரிடம் தெரிவித்திருக்கிறார்.

ப்ரிவி கவுன்சிலின் தீர்ப்பு தந்தி மூலம் கிடைக்கப்பெற்று சரியாக நான்காவது நாள், கல்கத்தாவில் உள்ள தாந்தோனியா கோயிலுக்குச் சென்று நன்றிக் கடன் செலுத்த வேண்டும் என்றார் மேஜோ குமார். தனது வேண்டுதலின் படி அந்தக் கோயிலில் உள்ள காளிக்கு அபிஷேகம், ஆராதனை செய்தார். பின்னர் அங்கிருந்து வீடு திரும்பிய மேஜோ குமார் ரத்த வாந்தி எடுத்தார். சற்று நேரத்திற்கெல்லாம் மேஜோ குமார்  இறந்துவிட்டார். அப்போது அவர் வயது 63.

0

மேஜோ குமார் இறுதி வழக்கில் வெற்றி பெற்றதற்கு பாராட்டு தெரிவிக்கும் பொருட்டு அங்கு வந்த அவருடைய சொந்தக்காரர்களும் வேண்டப்பட்டவர்களும் அவருக்கு பாராட்டு தெரிவிக்கமுடியவில்லை. மாறாக இரங்கல் தான் தெரிவிக்க முடிந்தது.

மேஜோ குமார், அவருடைய குரு தரம் தாஸ் சொன்னது போல் தன்னுடைய கர்மத்தை கடந்துவிட்டார். ராஜ்குமாராகத் தோன்றி சந்தர்ப்பவசத்தால் சந்நியாசியாகி மறுபடியும் ராஜ்குமாராக அங்கீகரிக்கப்பட்டு, ஆனால் அது நிலைப்பதற்குள் அனைவரையும் கடந்து சென்றுவிட்டார் மேஜோ குமார். எதுவுமே இந்த உலகத்தில் நிலையானதில்லை என்று தன்னுடைய வாழ்க்கை மூலம் அனைவருக்கும் உணர்த்திவிட்டுச் சென்றுவிட்டார் மேஜோ குமார்.

ஆனால் பிபாவதி அப்படி நினைக்கவில்லை. நீதிமன்றத்தில் வேண்டுமானால் தன்னுடைய மேல்முறையீடு தோற்றுப்போயிருக்கலாம். ஆனால் கடவுளிடம் தன்னுடைய முறையீடு தோற்கவில்லை என்றே கருதினாள்.

மேஜோ குமார் இறந்த பிறகு பிபாவதிக்கும் மேஜோ குமாரின் இரண்டாவது மனைவியான தாரா தேவிக்கும் சொத்து தகராறு ஏற்பட்டது. மேஜோ குமாரின் இரண்டாவது மனைவி தாரா தேவி, பிபாவதி மேஜோ குமாரின் சொத்தை அனுபவிக்கத் தகுதியற்றவர்; அதனால் Court of Wards  பிபாவதிக்கு சொத்தில் பங்கு எதுவும் கொடுக்கக்கூடாது என்று பரிகாரம் கேட்டு நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தாக்கல் செய்தார். அவ்வாறு பரிகாரம் கேட்பதற்காக அவர் சொல்லிய காரணம், ப்ரிவி கவுன்சில் சந்நியாசி தான் மேஜோ குமார் என்று தீர்ப்பு அளித்த பிறகும், பிபாவதி சந்நியாசியை மேஜோ குமாரக அங்கீகரிக்கவில்லை, கணவராக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. மேஜோ குமார் சமீபத்தில் இறந்த போது கூட அவரை வந்து பார்க்கவில்லை. மேஜோ குமாரின் ஈமக் காரியங்களில் கலந்துகொள்ளவில்லை. முறைப்படி, தான் செய்யவேண்டிய சடங்குகள் எதையும் பிபாவதி செய்யவில்லை. எனவே அவள் இந்து சாஸ்திரத்தின் படி உண்மையான தர்மபத்தினி கிடையாது. பிபாவதி ஒரு தர்ம பத்தினியின் கடமையை செய்யத் தவறியதால், இறந்த கணவனின் சொத்தை அனுபவிக்க முடியாது என்று வாதிடப்பட்டது.

கீழ் நீதிமன்றம் இதை ஏற்றுக்கொண்டு தாரா தேவிக்கு சாதகமாக தீர்ப்பு வழங்கியது. அதையடுத்து பிபாவதி சார்பில் கல்கத்தா உயர் நீதிமன்றத்தில் மேல் முறையீடு தாக்கல் செய்யப்பட்டது. மேல் முறையீட்டை விசாரித்த உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகள், ப்ரிவி கவுன்சிலின் உத்தரவை ஏற்காததால் ஒருவர் தர்ம பத்தினி அந்தஸ்தை இழந்துவிடுவார் என்ற வாதத்தை ஏற்கமுடியாது என்று கூறி மேல் முறையீட்டை அனுமதித்து பிபாவதிக்கும் தாரா தேவிக்கும் மேஜோ குமாரின் சொத்தில் சரி சம பங்கு உண்டு என்று தீர்ப்பு வழங்கினர். பிபாவதி சந்நியாசிதான் மேஜோ குமார் என்பதை தன் வாழ்நாள் இறுதி வரை ஏற்க மறுத்தார். பிபாவதி தன்னுடைய கொள்கையில் உறுதியாக இருந்து, சுமார் 20 வருடங்கள் கழித்து இறந்து போனார்.

1947ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 15 ஆம் தேதி ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவுக்கு சுதந்தரம் வழங்கியதோடல்லாமல், இந்தியாவைத் துண்டாடிவிட்டும் சென்றுவிட்டனர். இந்தியாவை ஆட்சி செய்யும் போது ஆங்கிலேயர்கள் கடைபிடித்து வந்த பிரித்தாளும் சூழ்ச்சி, கடைசியில் எல்லை கடந்து போய்விட்டது. இந்தியாவை இரண்டாகப் பிரித்தால்தான் சுதந்திரம் என்ற நிலை. பிரிவினையை யாராலும் தடுக்க முடியவில்லை. இந்தியா முதலில் இரண்டு துண்டானது. பின்னர் 24 வருடங்கள் கழித்து, இந்தியா மூன்று துண்டாகிப் போனது.
சுதந்தரத்திற்குப் பிறகு பாவல் ராஜ்ஜியம் பாகிஸ்தானின் பகுதியாகிப் போனது. அப்பகுதியை கிழக்கு பாகிஸ்தான் என்று அழைத்தார்கள். இந்தியாவில் ஜமீன் முறை ஒழிக்கப்பட்டது. அதே போல் கிழக்கு பாகிஸ்தானிலும் ஜமீன் முறை ஒழிக்கப்பட்டது. பாவல் ஜமீனின் சொத்துகளெல்லாம் அரசுடைமையாக்கப்பட்டன. அதை எதிர்த்து மூன்றாவது ராணியின் தத்துப் பிள்ளையும், மேலும் பல ஜமீன்தார்களும் அரசாங்கத்துக்கு எதிராக வழக்கு தொடர்ந்தார்கள். ஜமீன்தார்களுக்காக இந்த வழக்கை வாதிட்டவர் டி.என். பிரிட் (ப்ரிவி கவுன்சிலில் பிபாவதிக்கு எதிராக வாதாடி வெற்றி பெற்ற அதே வழக்கறிஞர்தான்). வழக்கு தொடுத்தவர்களுக்கு சொத்துகள் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் அரசாங்கத்திடமிருந்து நஷ்ட ஈடு கிடைத்தது.

0

1971ம் ஆண்டு கிழக்கு பாகிஸ்தான், தனி நாடாக பங்களாதேஷ் என்ற பெயரில் உதயமானது. பாவல் ஜமீன் இப்பொழுது பங்களாதேஷ் காசிபூர் மாவட்டத்தில் உள்ளது. ராஜ்பாரி அரண்மனையில் மேஜோ குமார் வசித்து வந்த அறைகளெல்லாம் இப்பொழுது அரசு அலுவலகங்களாக மாறிவிட்டன. மேஜோ குமார் போலோ விளையாடி வந்த அரண்மனை மைதானம், இப்பொழுது அரசாங்கத்தின் கால்பந்து மைதானம்.

ஆனால் இப்பொழுதும் விடுமுறை நாட்களில், ராஜ்பாரி அரண்மனையை சுற்றிப் பார்க்க பலர் வந்து போகிறார்கள். ராஜ்பாரியை சுற்றிப்பார்க்க வருபவர்கள், அங்கு வாழ்ந்த மேஜோ குமாருடைய கதையைப் பகிர்ந்து கொள்ளாமல் செல்வதில்லை.

ராஜ்பாரிக்கு வருபவர்கள் பொதுவாக பகிர்ந்துகொள்ளும் கதை என்னவென்றால், “மேஜோ குமாருடைய இளம் மனைவியான (பிபாவதி) ராணிக்கும் அரண்மனையில் இருந்த டாக்டருக்கும் (அஷுதோஷ் பாபு) கசா முசாவாம். ராணியும் டாக்டரும் சதித் திட்டம் தீட்டி ராஜாவை கொன்றுவிட்டு, சொத்தை அபகரிக்க முயற்சி செய்திருக்கின்றனர். அதிர்ஷ்டவசமாக ராஜா பிழைத்துக் கொள்கிறார். ராஜா தன் நினைவை இழந்து சந்நியாசியாக சுற்றி வந்திருக்கிறார். பின்னர் ராணி ராஜாவை ஏற்க மறுத்திருக்கிறார். அப்புறம் நீதிமன்றத்தில் வழக்கெல்லாம் தொடரப்படுகிறது” என்ற வாக்கில் கதை சொல்லப்படுகிறது. “இதோ இந்த பால்கனியிலிருந்துதான் ராணி செய்கையால் அதோ அங்கேயிருக்கும் வீட்டின் மாடியில் டாக்டருடன் காதல் பரிபாஷை பேசிக்கொள்வார்கள்” என்று அங்கு வரும் மக்கள் அங்கலாய்க்காமல் செல்வதில்லை.

டாக்காவில் உள்ள பாவல் ராஜ்ஜியத்துக்கு சொந்தமான பங்களா, பங்களாதேஷ் அரசால் அருங்காட்சியமாக மாற்றப்பட்டுவிட்டது. ஆனால் அந்த அருங்காட்சியகமும் சரியாகப் பராமரிக்கப்படாமல் சிதிலம் அடைந்துவிட்டது.

0

பங்களாதேஷின் தலைநகரான டாக்கா, பாவல் ராஜ்ஜியத்தின் ஒரு பகுதியில்தான் இருக்கிறது. இப்பொழுது அங்கு ஒரு ராஜ்ஜியம் இருந்ததற்கோ, அரண்மனைகள் இருந்ததற்கோ அடையாளங்கள் எதுவும் இல்லை. புதிது புதிதாக அடுக்குமாடி கட்டடங்களும், அபார்ட்மென்டுகளும் கட்டப்பட்டு வருகின்றன. பழைய சம்பவங்கள் சரித்திரமாக அங்கீகரிக்கப்படுவதற்கு முன்னர் கண்களை விட்டு மெல்ல மறைந்து கொண்டிருக்கின்றன.

எல்லா இடங்களையும் பற்றி சொல்லியாகிவிட்டது, ஒன்றைத் தவிர. அனைத்து சம்பவங்களுக்கும் காரணமாக இருந்த, டார்ஜிலிங்கில் அந்த நிகழ்வு நடந்த இடமான ‘ஸ்டெப் அசைட்’  பங்களா இப்பொழுதும் டார்ஜிலிங்கில் பார்க்கவேண்டிய ஒரு முக்கியமான சுற்றுலா இடமாக மாறிவிட்டது. அதற்கான முழுப் பெருமையும் மேஜோ குமாருடையது அல்ல. தேசபந்து என்று அனைவராலும் அழைக்கப்படும் பிரபல சுதந்தரப் போராட்ட தியாகியும், பிரபல வழக்கறிஞருமான சித்தரஞ்சன் தாஸ் அந்த பங்களாவில்தான் தன் கடைசி மூச்சை விட்டார். சித்தரஞ்சன் தாஸ் அங்கு தங்கியிருக்கும் போது அவரைக் காண மகாத்மா காந்தியும், டாக்டர் அன்னிபெசன்ட் அம்மையாரும் ஸ்டெப் அசைட் பங்களாவுக்கு வருகை தந்தனர். இப்பொழுது அந்த பங்களாவில் தேசபந்து மெமோரியல் சங்கம் என்ற பெயரில் எளிய மக்களுக்கு கல்வி, மருத்துவம் போன்ற பல பொது சேவைகள் அளிக்கப்பட்டு வருகின்றன. மேலும் தேசபந்து பயன்படுத்திய பொருள்களும் ஸ்டெப் அசைட் பங்களாவில் காட்சிப் பொருள்களாக வைக்கப்பட்டிருக்கிறன.

0

இந்த வழக்கில் சம்பந்தப்பட்ட ஒருவருக்கு  நாம் வேறு ஒரு காரணத்துக்காக நன்றி தெரிவிக்க வேண்டும். அவர்தான் பிபாவதியின் மேல்முறையீட்டு வழக்கை விசாரித்த கல்கத்தா உயர் நீதிமன்றத்தின் நீதிபதிகளில் ஒருவரான சாரு சந்திர பிஸ்வாஸ். இவர் ஜவாஹர்லால் நேரு தலைமையில் 1946ம் ஆண்டு அமைக்கப்பட்ட இடைக்கால மந்திரி சபையில் சிறுபான்மை துறைக்கான மத்திய மந்திரியாக செயல்பட்டார். பின்னர் 1952லிருந்து 1957 வரை இவர் மத்திய சட்ட அமைச்சராகவும் செயல்பட்டிருக்கிறார். அவர் சட்ட அமைச்சராக இருந்த சமயத்தில் இந்துக்களுக்குத் தேவையான இந்து திருமணச் சட்டம், இந்து இறங்குரிமைச் சட்டம், இந்து இளவர் மற்றும் காப்பாளர் சட்டம் மற்றும் இந்து சுவிகாரம் மற்றும் ஜீவனாம்ச சட்டம் ஆகியவற்றின் மசோதாக்களை பாராளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்து, அவை சட்டங்களாக உருவெடுக்க காரணமாக இருந்தார்.

மேற்குறிப்பிட்ட இந்தச் சட்டங்கள் தான் இன்று இந்துக்களின் திருமணம், இறங்குரிமை போன்ற விவகாரங்களுக்கு பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. இந்த சட்டங்களால்தான் விவாகரத்து சட்டப்பூர்வமாக்கப்பட்டது. பெண்களுக்கும் சொத்தில் பங்கு கிடைக்க வகை செய்யப்பட்டது. பலதார மணம் குற்றமாக்கப்பட்டது. இந்தச் சட்டங்களெல்லாம் ஐம்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் கொண்டுவரப்பட்டிருந்தால், பிபாவதி தன்னுடைய முரட்டுக் கணவனான மேஜோ குமாரை சகித்துக் கொண்டு இருந்திருக்க வேண்டியதில்லை. மேற்கூறிய சட்டங்களைப் பயன்படுத்தி தனக்கு வேண்டிய பரிகாரங்களைப் பெற்றிருக்கலாம். பாவம் அவள் கொடுத்துவைத்தது அவ்வளவுதான்!

(முற்றும்)

Share/Bookmark

மர்ம சந்நியாசி – 8

நீதிபதி ஒரு விஷயத்தில் மிகவும் உறுதியாக இருந்தார். சுரேந்திர சக்ரவர்த்தி அளித்த அறிக்கையை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளமுடியாது. தரம் தாஸ், சுந்தர் தாஸ் போன்ற பெயர்களை வட நாட்டில் பலரும் வைத்திருக்கிறார்கள். இவைகளெல்லாம் பொதுப் பெயர்கள். சுரேந்திர சக்ரவர்த்தியின் அறிக்கையில் கண்டுள்ள விவரங்கள் உண்மையானதுதான் என்பதை நிரூபிக்க தனிப்பட்ட சாட்சிகளை விசாரித்தாக வேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டார். டாக்கா வரை வந்து சாட்சியம் சொல்லமுடியவில்லை என்றாலும் பரவாயில்லை, சாட்சிகள் லாகூரிலேயே விசாரணை கமிஷன் முன்னர் ஆஜராகி சாட்சியம் அளிக்கலாம் என்றார்.

சந்நியாசி ஹிந்துஸ்தானிதான் என்பதை நிரூபிப்பதற்காக, முதல் சாட்சியாக தரம் தாஸ் என்று ஒருவரைப் பிரதிவாதியினர் டாக்கா நீதிமன்றத்துக்கு அழைத்து வந்தனர். அவர் சாட்சிக் கூண்டில் ஏறி “நான் தான் தரம் தாஸ். நான் தான் கவுரவ மாஜிஸ்திரேட்டான ரகுபிர் சிங்கிடம் நான்கு வருடங்கள் முன்னர் சாட்சியம் அளித்தேன். இந்த வழக்கில் வாதியாக இருப்பவர் வேறு யாரும் இல்லை. அவன் என்னுடைய சிஷ்யப் பிள்ளையாண்டான்தான். அவன் இதுவரைக்கும் டார்ஜிலிங் பக்கமே போனதில்லை” என்றார் அந்த சாட்சி. வாதியினுடைய உண்மையான பெயர் மால் சிங் என்றும், அவனுடைய சொந்த ஊர் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் லாகூருக்கு அருகில் உள்ள அவுலா என்றும் கூறினார் தரம் தாஸ் என்ற பெயரில் சாட்சியம் அளித்த சாது.

தரம் தாஸ் என்று சொல்லிக்கொண்டு வந்த சாட்சியை சந்நியாசியின் வழக்கறிஞர் சாட்டர்ஜி குறுக்கு விசாரணை செய்தார். குறுக்கு விசாரணையில் அந்த சாட்சி இடக்கு மடக்காக பதில் சொல்லி மாட்டிக்கொண்டார்.

தரம் தாஸ் என்ற அந்த சாட்சி தனக்கு பஞ்சாபி அல்லது உருதுதான் தெரியும், ஹிந்தியும் வங்காள மொழியும் தெரியாது என்றார். வங்காளத்திலோ, ஹிந்தியிலோ தன்னிடம் கேள்வி கேட்டால், அதை பஞ்சாபி மொழியிலோ அல்லது உருது மொழியிலோ மொழிபெயர்ப்பு செய்து சொல்லவேண்டும் என்றார். ஆனால் கவுரவ மாஜிஸ்திரேட்டான ரகுபிர் சிங் முன்பு ஆஜரான தரம் தாஸ், தன்னுடைய சாட்சியத்தை ஹிந்தியில்தான் கொடுத்திருந்தார். மேலும் சுரேந்திர சக்ரவர்த்தி தன்னுடைய அறிக்கையில், தான் தரம் தாஸை சந்தித்தபோது இருவரும் ஹிந்தியிலும், வங்காள மொழியிலும் கலந்துரையாடினோம் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

விசாரணையின் போது தரம் தாஸ் என்ற சாட்சியிடம், நீதிமன்றத்தில் குறியீடு செய்யப்பட்ட ஆவணமான A-24 காட்டப்பட்டது. அந்த ஆவணம் சந்நியாசியின் புகைப்படம். அந்தப் புகைப்படத்தில் சந்நியாசி லுங்கி கட்டி அமர்ந்திருந்தார். புகைப்படத்தைப் பார்த்த சாட்சி தரம் தாஸ், இது என்னுடைய சிஷ்யனுடைய புகைப்படம் என்றார்.

ஆவணம் A-24 புகைப்படம் அசலானது இல்லை, அது ஒரு நகல். அசல் புகைப்படம் நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்படவில்லை. அசல் எங்கே போனது என்ற கேள்விக்கு பிரதிவாதி தரப்பில் சரியாக பதிலளிக்க முடியவில்லை. அந்த புகைப்படத்தில் கவுரவ மாஜிஸ்திரேட்டான ரகுபிர் சிங்கின் கையெழுத்து எதுவும் இல்லை. மேலும் ஒரு புகைப்படத்தில் மால் சிங் என்று சொல்லப்படுபவரின் கையில் பச்சை குத்தப்பட்டிருந்தது. ஆனால் தரம் தாஸ் என்ற சாட்சி விசாரணையின் போது, தன்னுடைய சிஷ்யனின் கையில் பச்சை எதுவும் குத்தப்பட்டிருக்காது என்று அப்பட்டமாகத் தெரிவித்தார். மேலும் குறுக்கு விசாரணை செய்ததில் தரம் தாஸ் என்ற அந்த சாட்சி, தனக்கு கவுரவ மாஜிஸ்திரேட்டின் முன் காட்டப்பட்ட புகைப்படமான ஆவணம் A1 சந்நியாசியியுடையது இல்லை என்று ஒப்புக் கொண்டார்.

உண்மையில் அந்தப் புகைப்படத்தில் இருந்தது சந்நியாசி இல்லை. அது வேறு ஒருவரின் புகைப்படம். குட்டு வெளிப்பட்டுவிடும் என்று ஆவணம் A1 நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்படவில்லை. குறிப்பிட்ட அந்த ஆவணம் எங்கே என்று நீதிபதி கேட்டதற்கு, பிரதிவாதியின் வழக்கறிஞர் சவுத்ரி தனக்கு அந்தப் புகைப்படம் எங்கே இருக்கிறது என்று தெரியாது என்று கூறினார். காவல்துறை ஆய்வாளரான மம்தாஜூதின், வடநாட்டில் சந்நியாசியைப் பற்றிய தன்னுடைய விசாரணையை முடித்துவிட்டு விசாரணைக்கு உண்டான ஆவணங்களை டாக்கா கலெக்டரிடம் பத்திரமாக வைத்திருக்குமாறு ஒரு வாக்குமூலம் எழுதிக் கொடுத்து ஒப்படைத்துவிட்டார். காவல்துறை ஆய்வாளர் கலெக்டருக்கு எழுதிய வாக்கு மூலம் இருக்கிறது. ஆனால் அவர் கலெக்டரிடம் ஒப்படைத்த புகைப்படம் இல்லை.

பிபாவதி தரப்பில் ஒரு புகைப்படத்துக்கு பதிலாக இன்னொரு புகைப்படத்தை மாற்றி வைத்து நீதிமன்றத்தை ஏமாற்ற முயற்சி செய்திருக்கிறார்கள். தரம் தாஸ் என்று தன்னை சொல்லிக் கொள்பவர் கவுரவ மாஜிஸ்திரேட் ரகுபிர் சிங் முன்னர் சாட்சியம் அளிக்கவில்லை. தரம் தாஸ் என்று சொல்லிக் கொள்பவர் வாதியின் (சந்நியாசின்) உண்மையான குருவும் இல்லை.

பிபாவதியின் தரப்பில் மேலும் பத்து பேர் கமிஷன் முன் ஆஜராகி சாட்சியம் அளித்தனர். அவர்கள் சொன்ன சாட்சியத்தில் வேறுபாடுகள் இருப்பினும், அவர்கள் பொதுவாகக் கூறியது என்னவென்றால், இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னர் லாகூரில் ஒரு குருத்வாராவில் அர்ஜுன் சிங் என்பவர் ஒரு சந்நியாசியின் புகைப்படங்களை எங்களிடம் காட்டினார். அந்தப் புகைப்படங்கள் மால் சிங் என்பவருடையது. ஒரு படத்தில் சந்நியாசி லுங்கி அணிந்து கொண்டு அமர்ந்து கொண்டிருப்பதாக இருந்தது. மற்ற புகைப்படங்களில் என்ன இருக்கிறது என்பதே தெரியவில்லை. காரணம் ஏனைய புகைப்படங்கள் சேதம் அடைந்திருந்தது. ஆனால் சாட்சியம் அளித்த பத்து நபர்களும் இந்தப் புகைப்படத்தில் இருப்பவர் மால் சிங்கேதான் என்று தெரிவித்தனர்.

ஆனால் மால் சிங் என்று சொல்லப்படுபவரின் உறவினர்கள் யாரும் கமிஷன் முன் ஆஜராகி, மால் சிங் எங்களுடைய சொந்தக்காரன் தான் என்று சொல்ல முன்வரவில்லை. மேலும் கவுரவ மாஜிஸ்திரேட் ரகுபிர் சிங் முன்னர் சாட்சியம் அளித்த எவரும் விசாரணைக் கமிஷன் முன்னர் ஆஜராகி சாட்சியம் அளிக்கவில்லை.

லாகூர் சாட்சிகள் மால் சிங்கினுடைய உடல் நிறம், முடியின் நிறம், மீசையின் நிறம், நீண்ட தாடி, கருமையான கண்கள், தடித்த மூக்கு என்று அனைத்தையும் பற்றிக் கூறினர். மால் சிங்கின் தந்தையின் முடியைப் போன்றே மால் சிங்கின் முடியும் கரு கரு என்று இருக்கும் என்று தெரிவித்தனர். ஆனால் அவர் தந்தையார் யார் என்ற விவரத்தை சொல்லவில்லை. கவுரவ மாஜிஸ்திரேட் முன், மால் சிங்கின் உறவினர்கள் சிலரின் விவரங்களைப் பற்றி சாட்சிகள் தெரிவித்திருந்தனர். ஆனால் லாகூர் சாட்சிகள் அந்த உறவினர்களைப் பற்றி எந்த விவரத்தையும் சொல்லவில்லை.

லாகூர் சாட்சிகள் அனைவருமே பொய் சாட்சிகள். அவர்கள் பஞ்சாப் மாகாணத்தைச் சேர்ந்த விவசாயிகள். அவர்களுக்கும் மால் சிங்குக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை. அவர்களிடம் சந்நியாசியின் புகைப்படத்தைக் காட்டி, அவரைப் பற்றிய விவரங்களைச் சொல்லிக்கொடுத்து, பிபாவதியின் சார்பில் கமிஷன் முன்னர் சாட்சியம் சொல்ல அழைத்துவரப்பட்டிருந்தார்கள்.

நீதிபதி தன்னுடைய தீர்ப்பில் சுரேந்திர சக்ரவர்த்தியின் அறிக்கை ஒரு மோசடி. சுரேந்திர சக்ரவர்த்தியும், காவல் துறை ஆய்வாளரான மம்தாஜுதினும் சாது தரம் தாஸை பார்க்கவே இல்லை. கலெக்டர் லின்ஸ்டே இவர்கள் இருவருக்கும் இட்ட கட்டளை, எப்பாடுபட்டாவது அந்த சாதுவை கண்டுபிடித்தாகவேண்டும். ஆனால் சுரேந்திர சக்ரவர்த்தியும், மம்தாஜுதினும் அர்ஜுன் சிங் என்பவனின் துணையுடன் ஒரு சாதுவை தயார் செய்து, அவர்தான் தரம் தாஸ் என்று அவரிடமே சாட்சியம் பெற்றனர். பணத்துக்காக யாரோ சிலருடைய தூண்டுதலின் பேரில், சுரேந்திர சக்ரவர்த்தியும் மம்தாஜுதினும் போலியான சாட்சிகளைத் தயார் செய்திருக்கிறார்கள். இதில் கொடுமையான விஷயம் என்னவென்றால், கவுரவ மாஜிஸ்திரேட்டான ரகுபிர் சிங்கிடம் தரம் தாஸ் என்று சாட்சியம் அளித்த நபரைக் கூட இவர்கள் பார்க்கவில்லை. ஒரு சிலரின் தூண்டுதலின் பேரில் சுரேந்திர சக்ரவர்த்தியும் மம்தாஜுதினும் தங்களுடைய கடமையைச் சரிவரச் செய்யாமல், டாக்கா திரும்பிவிட்டனர். இவர்களுடைய செயல் மிகவும் கண்டிக்கத்தக்கது. மிகவும் பொறுப்பற்றத்தனமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று நீதிபதி தன்னுடைய தீர்ப்பில் வெளியிட்டார்.

நீதிபதி தன்னுடைய தீர்ப்பில் ஒரு அடிப்படை உண்மையைத் தெரிவித்தார். சந்நியாசி டாக்கா வந்து 12 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. இன்னும் அவர் யார் என்று பிபாவதியால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. பிபாவதிக்கு ஜமீனின் வசதியும், ஆள் பலமும் இருக்கிறது. போதாத குறைக்கு ஆங்கிலேயே அரசாங்கத்தின் ஆதரவு வேறு இருக்கிறது. இவ்வளவு இருந்தும் பிபாவதியால் சந்நியாசி யார் என்று அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியவில்லை. இத்தனைக்கும் சந்நியாசி எங்கேயும் மறைந்தோ அல்லது ஒளிந்துகொண்டோ இருக்கவில்லை. அவர் சர்வ சுதந்திரமாக கல்கத்தாவையும், டாக்காவையும் சுற்றி வந்துகொண்டிருக்கிறார்.

0

சரி, சந்நியாசி ஹிந்துஸ்தானி இல்லை என்றால் அவர் வங்காளியா?

சந்நியாசி யாரும் எளிதில் புரிந்து கொள்ளமுடியாத ஹிந்தியில் பேசுகிறார். அவர்  தாய்மொழி வங்காளம் இல்லை. இது பிரதிவாதிகளின் வாதம்.

சந்நியாசியின் கூற்று இது. “நான் 12 ஆண்டுகாலம் சாதுக்களுடன் வாழ்ந்து வந்தேன். எனக்கு நினைவு திரும்பும் வரை சாதுக்களுடன்தான் இருந்தேன். முழு நேரமும் அவர்களுடன்தான் சுற்றித்திரிந்து வந்தேன். ஒரு சந்நியாசியின் வாழ்க்கை மிகவும் கடினமானது. உடுத்த உடை கிடையாது. பிச்சை எடுத்துதான் உண்ண வேண்டும். சில சமயம் உணவு எதுவும் கிடைக்காமலும் போகும். படுக்க வசதியெல்லாம் கிடையாது. கட்டாந்தரையிலோ அல்லது மரத்தின் மீதோ படுத்துக்கொள்ளவேண்டும். வெறும் காலில் தான் காடு, மலையெல்லாம் கடக்க வேண்டும்.  12 வருடங்களாக, மற்ற சாதுக்கள் ஹிந்தியில் பேசிவருவதைத்தான் கேட்டு வந்தேன். அவர்களுடன் நான் தொடர்பு கொள்ளவேண்டும் என்றால் ஹிந்தியில் தான் பேசியாகவேண்டும். ஹிந்தி இல்லாமல் என் அடிப்படைத் தேவைகளை நிறைவேற்ற முடியாது என்னும் கட்டாயம். அதனால் அவர்களுடைய பாஷை, பேச்சு வழக்கு எல்லாம் தொற்றிக்கொண்டது. இது  தவிர்க்க இயலாதது. ”

மேஜோ குமார் சில சமயங்களில் ஹிந்தியில் பேசியிருந்தாலும், பொதுவாக அவர் எந்தக் கலப்பும் இல்லாத பாவாலி பிரதேச வங்காள மொழியில்தான் பேசுவார். அதாவது தமிழில் கோவைத் தமிழ், நெல்லைத் தமிழ், மதுரைத் தமிழ் என்று தமிழ்நாட்டிலேயே இடத்துக்கு இடம் பேச்சுத் தமிழ் மாறுபடுவது போல், வங்காளத்திலும் பிரதேச வாரியாக வங்காளமொழி பேச்சு வழக்கில் மாறுபட்டு காணப்படும். மேஜோ குமார் பாவல் ராஜ்ஜியத்தில் பிறந்து வளர்ந்து வந்ததால், அவர் பாவாலி பிரதேச வங்காள மொழியில்தான் பேசுவார். மேஜோ குமார் பாவாலி பிரதேச வங்காள மொழியில் பேசுவதை, வங்காள மொழி பேசுபவர்களாலேயே அவ்வளவு எளிதில் புரிந்து கொள்ள முடியாது என்று நீதிமன்றத்தில் சிலர் சாட்சியம் அளித்தனர்.

நீதிமன்றத்தில் சாட்சியம் அளிக்கும் போதுகூட, சந்நியாசி வங்காளத்தையும் ஹிந்தியையும் கலந்தே பேசினார். சாட்சியம் அளிக்கும் போது அவர் பயன்படுத்திய சில வார்த்தைகள் பின்வருமாறு :

குயிலுக்கு ஹிந்தியில் தித்தர் என்று பெயர். வங்காள மொழியில் குயிலுக்கு தித்திர் என்று பெயர். அதுவே பாவாலி பிரதேச பாஷையில் குயிலை தித்தர் என்றுதான் குறிப்பிடுவார்கள்.

அதேபோல் கணக்கு என்ற சொல் ஹிந்தியில் ஜிண்டே என்று குறிப்பிடப்படும். பாவாலி பிரதேச பாஷையிலும் கணக்கு என்ற சொல் ஜிண்டே என்ற வார்த்தையால் தான் அறியப்படுகிறது.

கல்கத்தாவை ஹிந்தியில் கல்கட்டா என்று சொல்வார்கள். அதே போல் பாவாலி பிரதேச பாஷையில் அச்சிடப்பட்ட ஒரு துண்டு பிரசுரத்திலும் கல்கட்டா என்றுதான் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

எனவே ஒருவர் பேசும் பாஷையை வைத்து அவருடைய தாய் மொழி என்னவென்று முடிவு செய்வது தவறு.

ஒருவர் 12 ஆண்டு காலம் தொடர்ந்து ஹிந்தியில் பேசிவிட்டு, திடீரென்று வங்காளத்தில் பேசினால் அவர் ஹிந்தியை முழுவதுமாக புறக்கணித்து விடுவார் என்று சொல்வதற்கில்லை. சந்நியாசி தன்னுடைய சாட்சியத்தில் பிஸ்கட், பாடிகார்ட், ஃபாமிலி, ஜாக்கி போன்ற சுமார் 50 ஆங்கிலச் சொற்களை பயன்படுத்தி இருக்கிறார். அதனால் அவர் ஆங்கிலேயர் என்று முடிவுக்கு வரமுடியுமா என்ற கேள்வியை நீதிபதி எழுப்பினார். சந்நியாசி ராஜ்பாரியில் தான் யார் என்று அனைவரிடமும் வெளிபடுத்தியவுடன் ஹிந்தி பேசுவதை நிறுத்திவிட்டார் என்று பிரதிவாதி தரப்பில் உள்நோக்கம் கற்பிப்பது ஏற்றுக் கொள்ளமுடியாத ஒன்று என்று நீதிபதி திட்டவட்டமாக சொல்லிவிட்டார்.

பிபாவதியின் வழக்கறிஞரான சவுத்ரி, சந்நியாசி பேசும் வங்காள மொழி ஏன் தெளிவாக இல்லை என்ற கேள்வியை எழுப்பினார். அவருடைய கூற்று சந்நியாசியின் தாய்மொழி வங்காள மொழி இல்லை, அதனால்தான் அவரால் வங்காள மொழியைத் தெளிவாகப் பேச முடியவில்லை என்பதாகும்.

ஆனால் அதற்கு சந்நியாசியின் வழக்கறிஞரான சாட்டர்ஜி, சந்நியாசி எந்த மொழி பேசினாலும் அப்படித்தான் இருக்கும். சிப்பிலிஸ் நோய் தாக்கத்தின் காரணமாக நாக்கு பாதிப்பு அடைந்திருக்கிறது. அதனால் பேசும்போது நாக்கு குளறும். அதன் காரணமாக சந்நியாசி எந்த வார்த்தைகள் பேசினாலும் அது தெளிவாக இருக்காது. அவர் பேசுவதைக் கேட்பவர்களுக்கு அவர் என்ன பேசினார் என்று எளிதில் புரிந்து கொள்ளமுடியாது. இப்பொழுது மட்டுமல்ல, சந்நியாசி டாக்காவுக்கு திரும்பி வந்த காலந்தொட்டே அவர் பேசிய வங்காள மொழி ஹிந்தி ஒலியின் தன்மையைக் கொண்டதாகவே இருக்கிறது. அதற்கு ஆதாரமாக பல சாட்சிகள் நீதிமன்றத்துக்கு வரவழைக்கப்பட்டு விசாரிக்கப்பட்டனர். 1921ம் ஆண்டு மே மாதம் 19 ஆம் தேதி ஜெய்தேபூர் காவல்துறையின் நாட்குறிப்பில்கூட, சந்நியாசியைக் காண மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வருகிறார்கள் என்றும், மக்கள் அவரை இரண்டாவது குமாராக கருதுகிறார்கள் என்றும், சந்நியாசி மக்களுடன் வங்காள மொழியில் பேசி வருகிறார் என்றும் குறிப்பு எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்ற விவரத்தை வழக்கறிஞர் சாட்டர்ஜி மேற்கோளாகக் காட்டினார்.

ஒருவருக்கு பல பாஷைகள் தெரிந்திருக்கும். அதனால் அவருடைய தாய் மொழி என்னவென்று முடிவு செய்வது கடினமாக இருக்கும். ஆனால் ஒருவருக்குப் பல மொழிகள் தெரிந்திருந்தாலும் அவருடைய பூர்வீக அடையாளம் என்று ஒன்று இருக்கும். அவருடைய புத்தி, சிந்தனை அந்தப் பூர்வீக அடையாளத்தைச் சார்ந்துதான் இருக்கும். அது அவர் பேசும்போது வெளிப்படும். அதை வைத்து அவர் எந்த ஊரைச் சேர்ந்தவர் என்று எளிதில் சொல்லிவிடமுடியும். இந்த அடிப்படையில் பிபாவதியின் வழக்கறிஞர் செயல்பட ஆரம்பித்தார். சன்னியாசி எந்த ஊரைச் சேர்ந்தவர் என்று நிரூபிக்கும் பொருட்டு, சவுத்ரி சந்நியாசியைச் சில கேள்விகள் கேட்டு குறுக்கு விசாரணை செய்தார். சவுத்ரி சிலேடையாகப் பேசி சந்நியாசியை மடக்கலாம் என்று பார்த்தார். ஏனென்றால் சவுத்ரியின் கணிப்பின் படி, வெளித்தோற்றத்தில்தான் அவர் ஒரு வங்காளி. ஆனால் அவருக்கு ஒரு வங்காளிக்கே உண்டான எண்ணமோ சிந்தனையோ இல்லை என்பதுதான்.

சவுத்ரி: சுவேத்தபர்னா என்றால் என்ன?

சந்நியாசி: வெள்ளை நிறம்

சவுத்ரி: ரக்தபர்னா?

சந்நியாசி: சிவப்பு

சவுத்ரி: பயஞ்சபர்னா?

சந்நியாசி: கத்தரிக்காயின் நிறம்

சந்நியாசி சொன்ன முதல் இரண்டு பதில்களும் சரி. பர்னா என்றால் வங்காள மொழியில் வர்ணம். பயஞ்சபர்னா என்றால் அது ஒரு எழுத்தைக் குறிப்பதாகும். ஆனால் சந்நியாசி குழம்பிவிட்டார். தொடர்ந்து வர்ணங்களைப் பற்றியே கேட்டு வந்ததால் சந்நியாசி மூன்றாவது கேள்விக்கும் வர்ணம் சம்பந்தமான பதிலைக் கூறி தவறு செய்துவிட்டார். உடனே சவுத்ரி, பயஞ்சான் என்றால் பஞ்சாபி மொழியில் கத்தரிக்காய் என்று அர்த்தம். சந்நியாசி ஒரு பஞ்சாபி, அதனால்தான் அவர் அந்த பதிலை தெரிவித்திருக்கிறார். அவர் வங்காளியாக இருந்திருந்தால் சரியான பதிலைக் கொடுத்திருப்பார் என்று வாதிட்டார். மேலே கொடுக்கப்பட்ட கேள்வி பதில், ஒரு உதாரணம் தான். சவுத்ரி சந்நியாசியைப் பல கேள்விகள் கேட்டு மடக்கப் பார்த்தார்.

ஆனால் நீதிபதி இதை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. “படிப்பறிவில்லாத ஒருவரை ஒரே மாதிரியாக கேள்வியைக் கேட்டு வந்தால் அவர் அது தொடர்பான பதில்களைத்தான் தருவார். அதை வைத்துக்கொண்டு அவர் இந்த இனத்தவர், இந்த மொழி பேசுபவர் என்று முடிவு செய்துவிட முடியாது. சந்நியாசி ஹிந்துஸ்தானியாக இருந்தால், அதை வேறுவிதத்தில் நிரூபித்திருக்கலாம். ஆனால் அதை செய்வதை விட்டு விட்டு தேவையற்ற கேள்விகளைக் கேட்டு சவுத்ரி நேரத்தை வீணடித்து விட்டார். ஒருவர் உண்மையாகவே ஹிந்துஸ்தானியாக இருந்தால் அவர் எத்தனை ஆயிரம் மைல் தொலைவில் இருந்தாலும் அவருடைய அடிப்படை எண்ணத்தை, சிந்தனையை, குணாதிசயத்தை மாற்ற முடியாது. அதை வெளிக்கொணர்வது என்பது பெரிய கஷ்டமான விவகாரம் ஒன்றும் கிடையாது. அதுவும் சந்நியாசி போன்ற படிப்பறிவில்லாத நபரிடம்.”

சவுத்ரி சந்நியாசியை ஒரு ஹிந்துஸ்தானி என்று நிரூபிக்கக் கையாண்ட ஒவ்வொரு முயற்சியும் தோல்வியில் முடிந்தது.

சந்நியாசி தொடுத்த வழக்கில் சாட்சி விசாரணை, விவாதம் எல்லாம் முடிந்தது. வழக்கு விசாரணை மூன்று ஆண்டுகள் நடைபெற்றது. மொத்தமாக சுமார் 1548 சாட்சிகள் விசாரிக்கப்பட்டனர். 2000 ஆவணங்கள் குறியீடு செய்யப்பட்டன. 21 வயது முதற்கொண்டு 100 வயது நிரம்பியவர்கள் வரை சாட்சியமளித்தனர். சாட்சியமளித்தவர்களில் இந்துக்கள், முஸ்லீம்கள், கிறிஸ்தவர்கள், சீக்கியர்கள், பார்சிகள், நாக சன்னியாசிகள், திபெத்தியர்கள், ஆங்கிலேயர்கள் என்று பலரும் அடக்கம். வழக்கறிஞர்கள், மருத்துவர்கள், கல்லூரிப் பேராசிரியர்கள், பண்டிதர்கள், புகைப்படக்காரர்கள், சிற்பக் கலைஞர்கள், ஜமீன்தார்கள், விவசாயிகள், யானைப் பாகன்கள், வண்டி இழுப்பவர்கள், விலை மாதர்கள் என சமுதாயத்தின் அனைத்து தரப்பு மக்களும் சன்னியாசி வழக்கில் சாட்சியம் அளித்திருந்தனர். பதிவு செய்யப்பட்ட சாட்சியங்கள் மட்டும் 26 புத்தகங்களாக தொகுக்கப்பட்டன.

டாக்கா மாவட்ட நீதிபதியான பன்னாலால் பாசு, தான் நடத்திய வழக்கு விசாரணையின் போது தாக்கல் செய்யப்பட்ட அனைத்து ஆவணங்களையும் பரிசீலனை செய்தார். 26 புத்தகங்களில் தொகுக்கப்பட்ட சாட்சியங்களையும் படித்தார். பின்னர் சுமார் 600 பக்கங்கள் கொண்ட தன்னுடைய தீர்ப்பை தயார் செய்தார். அனைவரும் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்த அந்த நாளும் வந்தது. ஆகஸ்ட் மாதம் 24 ஆம் தேதி 1936ம் வருடம்.

இந்தத் தீர்ப்புக்காக டாக்கா, கல்கத்தா மட்டுமல்ல, வங்கதேசம் மட்டுமல்ல, இந்தியா முழுவதுமே ஆங்கிலேயர்களின் ஆட்சிக்கு உட்பட்ட அனைத்து பிரதேசங்களுமே மிகுந்த எதிர்பார்ப்புடன் காத்திருந்தன. இம்மாதிரி ஒரு வழக்கு இதுவரைக்கும் நடந்ததேயில்லை. இந்த வழக்கில் நீதிபதி என்ன தீர்ப்பு வழங்கப்போகிறாரோ என்று இருதரப்பினரும், அவர்களைச் சார்ந்தவர்களும் கையைப் பிசைந்து கொண்டு காத்திருந்தனர்.

0

தீர்ப்பு அளிக்கப்பட்டது.

“நான் வழக்கில் கொடுக்கப்பட்ட அனைத்து சாட்சியங்களையும் மிகுந்த கவனத்துடன் அலசினேன். இரு தரப்பு வழக்கறிஞர்களும் வழக்கு தொடர்பான எந்த ஒரு விஷயத்தையும் விட்டு வைக்கவில்லை. இந்த வழக்கில் நான் வழங்கும் தீர்ப்பின் தாக்கம் அளப்பரியதாக இருக்கும் என்பதை நான் உணர்வேன். சாதாரண மனிதர்கள் தொடங்கி மெத்தப் படித்த மேதாவிகள் வரை அனைவரும் இந்த வழக்கில் சாட்சியம் அளித்திருக்கிறார்கள். இவர் தான் அவர் என்று முடிவு செய்வது அவ்வளவு எளிமையான செயல் இல்லை. ஆனால் எது எப்படியோ ஒரு விஷயத்தை நாம் அனைவரும் ஏற்றுக்கொண்டுதான் ஆகவேண்டும். ஒரு மனிதனின் உடம்பில் இருக்கும் அனைத்து அங்க அடையாளங்களும் ஒரு சேர இன்னொரு மனிதனிடம் காணமுடியாது.

“இந்த வழக்கே சந்நியாசியின் சதி என்று எதிர் தரப்பில் வாதிடப்பட்டது. ஆனால் சதி எதுவும் நிரூபிக்கப்படவில்லை. இந்த வழக்கு இவ்வளவு தீவிரமாக நடத்தப்பட்டதற்கு காரணம் ஒருவர் தான். அவர் வேறு யாரும் இல்லை. பிபாவதியின் சகோதரனான சத்திய பாபு. இந்த வழக்கை எப்படியாவது ஜெயிக்கவேண்டும் என்று சத்திய பாபு பல தகிடுதத்தங்களைச் செய்திருக்கிறார். அவருக்குத் துணையாக ஆங்கில அரசாங்கம் செயல்பட்டிருக்கிறது. ஒரு கட்டத்தில் மக்களுக்கே இந்த வழக்கு சந்நியாசிக்கும் பிபாவதிக்கும் இடையே நடக்கவில்லை, ஆங்கிலேய அரசாங்கத்துக்கும் சந்நியாசிக்கும் இடையே நடக்கிறது என்ற உணர்வை ஏற்படுத்தத் தவறவில்லை.

“இந்த வழக்கின் முடிவால், பிபாவதிக்கு எந்த நன்மையோ அல்லது பாதிப்போ ஏற்படப்போவதில்லை. பிபாவதி ஒரு கைப்பாவை. இந்த வழக்கின் நல்லது கெட்டது அனைத்தும் சத்திய பாபுவைத்தான் பாதிக்கும். சத்திய பாபு என்ன சொல்கிறானோ அதன்படிதான் நடந்து கொண்டிருக்கிறாள் பிபாவதி. பிபாவதி மேஜோ குமாரின் மனைவி என்று அறியப்பட்டதை விட, அவள் சத்திய பாபுவின் சகோதரி என்பது மக்களுக்கு பரிட்சயம். உண்மையை மறைக்க சத்திய பாபு பலவாறாகப் போராடினான். இருந்தும் என்ன பயன்? உண்மையை யாராலும் மறைக்க முடியாது. சாட்சிகளின் அடிப்படையில் பார்க்கும்பொழுது தெள்ளத் தெளிவாக தெரிவது, சந்நியாசிதான் மேஜோ குமார், பாவல் ராஜ்ஜியத்தின் இரண்டாவது குமாரான ராமேந்திர நாராயண் ராய்”.

இப்படி நீதிபதி சொன்னது தான் தாமதம், நீதிமன்றத்தில் கூடி இருந்த கூட்டம் உணர்ச்சி வயப்பட்டது. அதுவரைக்கும் குண்டூசி விழுந்தால் கூட கேட்கும் அளவுக்கு நீதிமன்றத்தில் அமைதிகாத்த கூட்டம், சந்நியாசி தான் மேஜோ குமார் என்று அறிவிக்கப்பட்டவுடன் சந்தோஷத்தில் கத்த ஆரம்பித்துவிட்டது. நீதிமன்றத்தில் உள்ளே நுழைய முடியாதபடி இருந்த கூட்டத்தினர் ஒவ்வொருவர் முகத்திலும் சந்தோஷம் கரை புரண்டோடியது. நீதிமன்றத்துக்கு வெளியே நின்ற கூட்டத்தினருக்கு செய்தி கிடைத்தவுடன் பட்டாசுகள் வெடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டன. தீர்ப்பைக் கேட்க வந்த பெருந்திரளான கூட்டத்தினர் ‘ராமேந்திரா வாழ்க’ என்று கோஷம் போட ஆரம்பித்து விட்டனர்.

இந்த தீர்ப்பைக் கேட்ட மாத்திரத்தில் பிபாவதிக்கு மயக்கமே வந்துவிட்டது. சத்திய பாபுவுக்கும் அவனைச் சேர்ந்தவர்களுக்கும் முகத்தில் ஈயாடவில்லை. பிபாவதி தரப்பினரை நீதிமன்ற வளாகத்திலிருந்து வெளியே கூட்டிச் சென்று காரில் ஏற்றுவதற்குள், காவல் பாதுகாப்பு வழங்கியவர்களுக்கு போதும் போதும் என்றாகிவிட்டது.

நீதிபதி பன்னாலால் எழுதி வழங்கிய தீர்ப்பை படித்தவர்கள், அதை வெகுவாகப் பாராட்டினர். அதில் சட்ட ரீதியாகவோ அல்லது சம்பவ ரீதியாகவோ ஒரு தவறைக் கூட சுட்டிக்காட்ட முடியவில்லை என்று பலர் புகழ்ந்திருக்கிறார்கள். நீதிபதி பன்னாலால் பாசு தன்னுடைய தீர்ப்பை செம்மையாகவும், மிகவும் கவனத்துடனும், தெளிவாகவும் எழுதியிருக்கிறார்.

0

இவ்வளவு கடினமான வழக்கின் விசாரணையை நடத்தி, அனைவரும் பாராட்டும் வகையில் தீர்ப்பளித்த நீதிபதி பன்னாலால் பாசுவைப் பற்றி நாம் கண்டிப்பாக தெரிந்து கொண்டே ஆக வேண்டும்.

1887ம் ஆண்டு பன்னாலால் பாசு கல்கத்தாவில் பிறந்தார். அவருடைய தந்தையார் பெயர் தாக்குர்தாஸ் போஸ். பள்ளிக்கூடத்திலிருந்தே அவர் சிறந்த மாணவனாக திகழ்ந்திருக்கிறார். கல்கத்தா பிரசிடென்சி கல்லூரியில் ஆங்கில இலக்கியமும் தத்துவமும் பயின்றார். இவ்விரு துறைகளிலும், பன்னாலால் பாசு முதல் வகுப்பில் ஹானர்ஸ் பட்டம் பெற்றார். ஆங்கில இலக்கியம், தத்துவத்துக்கு அடுத்ததாக பாசு வங்க இலக்கியம் மற்றும் சரித்திரம் பயின்றிருக்கிறார். சாஸ்திரிய சங்கீதமும் பயின்றார். பின்னர் பன்னாலால் பாசு கல்கத்தாவில் உள்ள புனித பால் கல்லூரியிலும், டில்லியில் உள்ள புனித ஸ்டீபன் கல்லூரியிலும் விரிவுரையாளராக பணியாற்றி இருக்கிறார். 1910ம் ஆண்டு வங்காள நீதித் துறையில் சேர்ந்து நீதிபதியாக பணியாற்றத் தொடங்கியிருக்கிறார். பாவல் சந்நியாசி வழக்கில் தீர்ப்பளித்த பிறகு, பன்னாலால் பாசு நீதித் துறையிலிருந்து விருப்ப ஓய்வு பெற்றுக் கொண்டார். அப்போது அவருக்கு வயது 49. அந்த வயதில் அவர் டாக்கா போன்ற ஒரு முதன்மையான மாவட்ட நீதிமன்றத்தில் அமர்வு நீதிபதியாக செயல் புரிந்திருக்கிறார் என்றால், அவர் வெகு விரைவிலேயே கல்கத்தா உயர் நீதிமன்றத்திற்கு பதவி உயர்வு பெற்று உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாகி இருக்கக்கூடும். ஆனால் பன்னாலால் பாசு அதற்கு விரும்பவில்லை. இந்தியாவில் மட்டும் இல்லை, இங்கிலாந்து அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளிலும் அவருக்கு நல்ல பெயர் இருந்தது. பாவல் சந்நியாசி வழக்கை சிறந்த முறையில் கையாண்டதால் அனைவரின் பாராட்டையும் பெற்றார். இந்த வழக்கில் பன்னாலால் பாசு வழங்கிய தீர்ப்பு இந்திய ஆவணக் காப்பகத்தில் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

பாவல் சந்நியாசி வழக்கு விசாரணை நடந்து கொண்டிருந்த சமயத்தில் நீதிபதி பன்னாலால் பாசு ஒரு வாடகை வீட்டில் வசித்து வந்தார். அந்த வீட்டுக்கு தினமும் காய்கறிகள் மற்றும் பழங்கள் விற்க வரும் ஒருவரிடம் அந்த வீட்டில் இருந்த ஒரு பெண்மணி, ஏம்பா சந்நியாசி வழக்கைப் பற்றி ஊரெல்லாம் பேச்சு, நீ என்ன நினைக்கிறாய்? அந்த சந்நியாசி உண்மையாகவே ராஜ்குமாரா அல்லது போலியா என்று பேச்சு வாக்கில் விசாரித்தார். அதற்கு அந்தக் காய்கறி வியாபாரி, அம்மா அந்த சந்நியாசி தான் உண்மையான குமார். அதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. ஆனால் இந்த ஜட்ஜு இருக்கான் பாருங்க, அவன் தான் அதைச் சொல்லி இந்த வழக்கை சீக்கிரமாக முடிக்க வேண்டும் என்றார்.

காய்கறிக்காரர் சொல்வதைக் கேட்டு சிரித்துக் கொண்ட அந்தப் பெண்மனி ஒன்றும் சொல்லாமல் சென்றுவிட்டார். பாவம் அந்த காய்கறிக்காரருக்குத் தெரியாது, அந்தப் பெண்மணிதான் நீதிபதி பன்னாலால் பாசுவின் மனைவி என்று.

பாவல் சந்நியாசி வழக்கில் விசாரணை முடிந்து தீர்ப்பு எழுதுவதற்கு நீதிபதி பன்னாலால் பாசுவுக்கு மூன்று மாதங்கள்தான் தேவைப்பட்டன. சிக்கலான ஒரு பெரிய வழக்கில், வசதிகள் குறைந்த அக்காலத்தில் இவ்வளவு சீக்கிரம் தீர்ப்பு வெளியிட்டது மிகவும் பாராட்டுக்குரிய விஷயம். இன்றைய நீதிமன்றங்களிலெல்லாம் சாதாரண வழக்குகளில்கூட தீர்ப்பு வழங்குவதற்கு பல மாத காலம் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகின்றது.

பன்னாலால் பாசு தினமும் காலையில் சுறுசுறுப்பான நடைப்பயணம் மேற்கொள்வார். பின்னர் காலை உணவை முடித்துவிட்டு மாலை வரை தீர்ப்பு எழுதுவதில் தன்னுடைய நேரத்தை செலவிடுவார். தன்னுடைய தீர்ப்பை தன் கைப்பட எழுதுவார். பின்னர் அவரே அதை தட்டச்சு இயந்திரத்தில் டைப் செய்வார். அரசாங்கம் அவருக்கு இரண்டு டைப்பிஸ்ட்/ஸ்டெனோ அளித்திருந்த போதும் அவர்களுடைய சேவையை அவர் உபயோகிக்கவில்லை. காரணம், விசாரித்த வழக்கு அப்படிப்பட்டது. தன்னுடைய தீர்ப்பு விவரங்கள் தன்னால் வெளியிடப்படும் வரை யாருக்கும் தெரியக்கூடாது என்று மிகவும் கவனமாக பார்த்துக்கொண்டார். தன்னுடைய தீர்ப்பு மேல் முறையீட்டுக்கு ஆட்படும் என்று உணர்ந்த நீதிபதி பன்னாலால் பாசு, தன்னுடைய தீர்ப்பை தெளிவாகவும், சுருக்கமாகவும், சரியாகவும் இருக்கும்படி மிகவும் கவனத்துடன் எழுதினார். அவர் தீர்ப்பில் இடம்பெற்ற ஒவ்வொரு வார்த்தையும், வரியும், பத்தியும் முக்கியமானவை.

மாலையில் தன்னுடைய வேலையை முடித்துக்கொண்டு தன்னுடைய படிக்கும் அறையை பூட்டுபோட்டு பூட்டி விட்டு உணவருந்தச் சென்றுவிடுவார். இரவில் தூங்கும் போது படிப்பறையின் சாவியை தன் தலைமாட்டிற்கு கீழ் உள்ள தலையணையின் அடியில் வைத்துவிட்டு தூங்கச் செல்வார்.

அவருடைய படிப்பறையின் சுவர்களில் வழக்கு சம்மந்தமான ஆவணங்களும், புகைப்படங்களும், நாளேடுகளில் வந்த செய்திகளும் மாட்டப்பட்டிருக்கும்.

நீதிபதி பன்னாலால் பாசு, எப்படி ஆங்கிலத்தில் புலமை பெற்றிருந்தாரோ அதே போல் தாய் மொழியான வங்காளத்திலும் புலமை பெற்றிருந்தார். ரபிந்தர நாத் தாகூர் வங்காளத்தில் இயற்றிய ‘குதித்த பாஷன்’ என்னும் சிறுகதையை பன்னாலால் பாசு ஆங்கிலத்தில் மொழியாக்கம் செய்தார். அந்த மொழியாக்கத்தைப் படிக்க நேர்ந்த ரபிந்தரநாத் தாகூர், பன்னாலால் பாசுவை வெகுவாகப் பாராட்டினார். மேலும் தாகூர், “பன்னாலால் பாசு, என்னுடைய ஏனைய சிறு கதைகளையும் ஆங்கிலத்தில் மொழிப் பெயர்த்தார் என்றால் என்னைவிட பாக்கியசாலி யாரும் இந்த உலகத்தில் இருக்கமுடியாது” என்று தெரிவித்தார்.

(தொடரும்)

மர்ம சந்நியாசி – 4

கிரிக்கெட் விளையாடத் தெரியுமா? ஸ்டம்ப்ஸ் என்றால் என்ன? LBW என்றால் என்ன? Crease என்று எதைக் குறிப்பிடுகிறார்கள்? அம்பயர் என்பவர் யார்? டென்னிஸ் விளையாட்டில் டியூஸ் என்றால் என்ன? வாண்டேஜ்-இன் என்றால் என்ன? பில்லியர்ட்ஸ் விளையாட்டு என்றால் என்ன? கால்பந்து விளையாட்டில் cue half-back மற்றும் centre forward  என்றால் என்ன?

அடுத்ததாக மேற்கத்திய ஆடைகளைப் பற்றியும் கேள்விகள் கேட்கப்பட்டன. மிலிட்டரி காலர் என்றால் என்ன? Lounge suit என்றால் என்ன? Chesterfield cloth என்றால் என்ன?

அடுத்ததாக சாப்பாட்டு மேஜையில் வைக்கப்படும் பொருள்களைப் பற்றி சவுத்ரி கேட்கலானார். Salt cellar, cruet stand, tumbler, napkin cloth என்று எதையும் விட்டு வைக்கவில்லை. புகைப்படக்கருவி, கேமரா, ஃபோக்கஸ், லென்ஸ்…….. பற்றியும் கேட்கப்பட்டன. Crushed food என்றால் என்ன என்று கேட்கப்பட்டபோது, சன்னியாசி சாவகாசமாக அது குதிரைகளுக்கு வழங்கப்படும் தீனி என்றார்.

அடுத்து வேட்டை. Muzzle end, breach end, magpie, cat’s eye, bulls eye, cordite, choke, bore, Martini Henri. ஆனால் இந்தக் கேள்விகளுக்குச் சரியான பதில்கள் வரவில்லை. வழக்கறிஞர் சவுத்ரி ஒரு விஷயத்தை கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்ள தவறிவிட்டார். வேட்டையாடுபவர்களுக்குத் துப்பாக்கியை எப்படி பயன்படுத்தவேண்டும் என்று தெரிந்திருந்தால் போதும், அதைப் பற்றிய விளக்கங்கள் அவருக்கு தெரிந்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

அதேபோல் சவுத்ரி, நீதிமன்றத்தில் நிரூபிக்க நினைத்தது மேஜோ குமார் ஆங்கிலயேர்களைப் போல அவர்களது முறையில் உணவு உட்கொள்வார் என்று. அதை நிரூபிக்கும் பொருட்டு 1908ம் ஆண்டு கிச்சனர் துரை ராஜ்பாரிக்கு வந்தபோது, அவருடம் சேர்ந்து மூன்று ராஜகுமார்களும் விருந்துண்டனர் என்று பிபாவதியின் சார்பில் சாட்சியம் அளிக்கப்பட்டது. ஆனால் அந்த சாட்சியம் பொய் என்று நிரூபணம் ஆனது. காரணம் கிச்சனர் துரை ராஜ்பாரிக்கு வந்தபோது, அவருடன் உணவு உட்கொண்டவர்கள் மூத்த குமாரும் இளைய குமாரும் தான். மேஜோ குமார், கிச்சனர் துரை வேட்டையாடுவதற்குத் தேவையான வசதிகளை செய்து கொடுப்பதற்காக கானகத்துக்குச் சென்றுவிட்டார்.

மேஜோ குமார் யாருக்கும் அடங்காத சுதந்திரப் பறவையாக வாழ்க்கையை சந்தோஷமாக கழித்தானே தவிர, அவனுக்கு ஆங்கில மோகம் கொஞ்சமும் இல்லை.

மேஜோ குமார் நன்கு படித்தவனாகவும் உலகஅறிவு உள்ளவனாகவும் இருந்திருந்தால், அத்தகைய கேள்விகளை எழுப்பியிருக்கலாம்.  மேஜோ குமார் பள்ளிக்கூடத்துக்கே செல்லாதவன். அதிகபட்சம் தனது பெயரை ஆங்கிலத்தில் எழுதத் தெரியும், அவ்வளவுதான். அப்படி இருக்கையில் சந்நியாசியிடம் அது போன்ற கேள்விகளைக் கேட்டு, அதற்கு பதில் சொல்லவில்லை என்று சொல்வது ஏற்புடையதாகாது.

சவுத்ரி மேலும் ஒரு தவறைச் செய்தார். சந்நியாசியிடம் அவருடைய முந்தைய வாழ்க்கையில் நடந்த சில விஷயங்களை மட்டும் கேட்டுவிட்டு, மற்ற விஷயங்களை விசாரிக்காமல் விட்டுவிட்டார்.  யாராவது முன்கூட்டியே அவருக்கு இதுபற்றி சொல்லிகொடுத்திருக்கலாம் என்பது அவர் கணிப்பு. ஆனால் அதற்காக அந்த விஷயங்களில் கேள்வி கேட்காமல் விடுவதும் சரியல்ல. ஒருவருக்கு மற்றவரின் வாழ்க்கை குறிப்புகள் எவ்வளவுதான் சொல்லிக்கொடுக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவரால் எல்லாவற்றையும் ஞாபகம் வைத்திருக்கமுடியாது. எப்போது எங்கே குறுக்கு விசாரணை மேற்கொள்வார்கள் என்பதும் தெரியாதல்லவா?

குறுக்கு விசாரணையில் சவுத்ரி கேட்ட கேள்விகளுக்கு சந்நியாசி அளித்த பதில்களைத் தொகுத்துப் பார்க்கையில் ஒரு விஷயம் புலனானது. மேஜோ குமார் ஆங்கிலேயர்கள் போல் ஆடை உடுத்தவில்லை, ஆங்கிலேயர்கள் போல் உணவு அருந்தவில்லை, ஆங்கிலேயர்கள் போல் விருந்துக்குச் செல்லவில்லை, ஆங்கிலேயர்கள் விளையாடிய விளையாட்டுகளை விளையாடவில்லை. மொத்தத்தில், சவுத்ரி சந்நியாசிடம் செய்த குறுக்கு விசாரணை சன்னியாசிக்கு சாதகமாகவே மாறியது.

உங்களுக்குத் தபலா வாசிக்க தெரியுமா, பாடத் தெரியுமா? என்றெல்லாம்கூட கேட்டார். வங்காள பாட்டிலிருந்து ஒரு சில வரிகளையும் பாடச்சொன்னார். அதற்கு சந்நியாசி முடியாது என்று பதிலளித்து விட்டார்.

ஆச்சர்யம்! ராஜ்பாரி அரண்மனையில் எப்பொழுதும் இரவில் பாட்டு, நடனம் என்று அனைத்து விதமான கச்சேரிகளும் நடைபெறும். மேலும், ஜோதிர்மாயி தன்னுடைய விசாரணையின் போது, தனது தம்பி குளிக்கும்போது ஓரிரண்டு வரிகள் வங்காளத்தில் பாடுவார் என்று சொல்லியிருந்தார். வங்காள தேசத்தில் பாட்டுப் பாடாதவர்களே இருக்கமுடியாது. இசை அவர்களுடைய வாழ்க்கையோடு ஒன்றியது. சந்நியாசி ஹிந்துஸ்தானியாகவே இருந்தாலும், 13 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வங்காளத்தில் இருந்தவர். அப்படியிருக்க, அவருக்கு பாடல் வரிகள் தெரியவில்லை என்றால், அவர் போலியாகத்தான் இருக்க வேண்டும். இது சவுத்ரியின் வாதம்.

ஆனால் நீதிபதி, இந்த வாதத்தை ஏற்கவில்லை. அதற்கு அவர் தன் தீர்ப்பில் வெளியிட்ட காரணங்கள் பின்வருமாறு :

‘பாடுபவர்கள் எல்லோருமே மேடைப் பாடகர்கள் அல்லர். வெகுஜன மக்கள், படிப்பறிவில்லாதவர்கள் சாதாரணமாக பொது இடங்களில் பாடுவதில்லை. நிறைய வற்புறுத்தலுக்குப் பிறகுதான் அவர்களைப் பாடவைக்கமுடியும். அதுவும் கூட உறுதியல்ல. ஒரு விவசாயியோ அல்லது படிப்பறிவில்லாதவனோ அனைவருக்கும் மத்தியில் நீதிமன்றத்தில் பாடு என்றால் பாடமாட்டான். அவர்களுடைய கூச்ச சுபாவம் அவர்களைப் பாடவிடாமல் தடுக்கும். படிப்பறிவு பெற்றவர்கள் கதை தனி. அவர்களுக்கு மற்றவர்கள் போல் அவ்வளவு கூச்ச சுபாவம் இருக்காது. அவர்ளுடைய படிப்பறிவு அவர்களது வெட்கத்தைப் போக்கிவிடும். ராகம் தெரியவில்லை என்றாலும் தைரியமாகப் பாடுவார்கள். ஆனால் மற்றவர்கள் விஷயம் அப்படி இல்லை. சில பாடல் வரிகள் அர்த்தமற்றதாக முட்டாள்தனமாக இருக்கும், அல்லது காதலைப் பற்றி இருக்கும். இம்மாதிரி பாடல்களை யாரும் நீதிமன்றம் போன்ற பொது இடங்களில் பாடமாட்டார்கள். அப்படி பாடுவது சரியாக இருக்காது என்று அவர்கள் எண்ணலாம். மேஜோ குமாரின் பின்னணியிலும், அவனுடைய குணாதிசயங்களின் அடிப்படையிலும்தான் இந்தக் கேள்விக்கான பதிலைப் பார்க்கவேண்டும். இந்தப் பின்னூட்டத்தில் பார்க்கும்பொழுது, சன்னியாசி நீதிமன்றத்தில் பாட மறுத்தது ஒன்றும் வியப்பில்லை’.

மேஜோ குமார் உருவாக்கிய வனவிலங்குப் பூங்காவில் அவருக்குப் பிடித்த விலங்கைப் பற்றி கேள்வி கேட்கப்பட்டது. சந்நியாசியும் அதற்கு வெள்ளை நரி என்று பதிலளித்தார். ஆனால் சவுத்ரி அது உண்மையில்லை என்று வாதிட்டார். ஆனால் சவுத்ரியின் (பிபாவதியின்) போதாத காலம், அவர் தரப்பு சாட்சி ஒருவர் நிலைமையைப் புரிந்து கொள்ளாமல் மேஜோ குமாருக்கு பிடித்த விலங்கு வெள்ளை நரி என்பதை மட்டும் சொல்லாமல், மேஜோ ராஜா அந்த விலங்குக்கு தன் கையாலேயே உணவு பரிமாறுவார் என்று வேறு சொல்லித் தொலைத்துவிட்டார்.

இன்னொரு சாட்சி சொன்ன சாட்சியமும் பிபாவதியின் வழக்கிற்கு எதிராகப் போனது. மேஜோ குமார் யானை மேல் ஏறும் போது வித்தியாசமாக ஏறுவார். மேஜோ குமார் முதலில் யானையின் துதிக்கையில் தன் காலை வைத்து பின்னர் யானையின் காதை இழுத்துப்பிடித்து ஒரேயடியாக யானையின் மேல் ஏறி உட்காருவார். இம்மாதிரி யானையின் மீது ஏறுவதற்கு தனிப்பட்ட பயிற்சியும் திறமையும் தேவை. சவுத்ரியின் வாதம் என்னவென்றால், யானை மீது ஏறுவதற்கு அரண்மனையில் பிரத்தியேக ஏணிகள் இருக்கும்போது ஏன் இப்படியெல்லாம் ஏறிக் கஷ்டப்படுவானேன் என்பதுதான். ஆனால் பிபாவதியின் சாட்சிகளில் ஒருவர், மேஜோ குமார் யானையின் மீது ஏறும்பொழுது ஏணிகளைப் பயன்படுத்தமாட்டார், மாறாக அதனுடைய துதிக்கையில் கால்வைத்து வித்தியாசமாக ஏறுவார் என்று போட்டு உடைத்தார். மேஜோ குமார் சாரட் குதிரை வண்டியை ஓட்டும்போது, கடிவாளத்தை வலது கையில்தான் பிடிப்பான். இதைத்தான் சந்நியாசியும் கூறினார். ஆனால் சவுத்ரி, குதிரைவண்டி ஓட்டுகிறவர்கள் அனைவருமே கடிவாளத்தை தங்களுடைய இடது கையில்தான் பிடித்திருப்பார்கள் என்று வாதிட்டார். ஆனால் கூண்டில் ஏறி சாட்சி சொன்ன அனேகமானவர்கள், மேஜோ குமார் எவ்வளவு வேகமாக குதிரைவண்டியை ஓட்டினாலும் கடிவாளத்தை தன்னுடைய வலது கையில்தான் பிடித்திருப்பார் என்று சாட்சியம் அளித்தனர்.

மேஜோ குமார் பல பேருக்கு எழுதியதாகப் பல கடிதங்களை நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்தினார், பிபாவதியின் வழக்கறிஞர் சவுத்ரி. அவருடைய வாதம், மேஜோ குமாருக்கு எழுதப்படிக்கத் தெரியும் என்பது. அந்தக் கடிதங்களையெல்லாம் சந்நியாசி ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்துவிட்டார். விசித்திரமாக, எல்லாக் கடிதங்களிலும் ஒரே மாதிரியான செய்திகள் இடம்பெற்றிருந்தன. அதாவது அனைத்துக் கடிதங்களுமே, அரண்மனைக்கு வந்துபோன ஆங்கில துரைகளுக்கு எழுதப்பட்டனவாகவே இருந்தன. அக்கடிதங்களில் இடம்பெற்ற விவரங்களும் ஒரே மாதிரியானவையாக இருந்தன. நீதிபதி இக்கடிதங்கள் எல்லாம் மோசடி என்று கூறிவிட்டார்.
மேஜோ குமாரின் வாழ்க்கை வரலாறு, அவன் எப்படிப்பட்டவன், அவன் செய்தது, செய்யாதது என அனைத்து விவகாரங்களும் அலசி ஆராயப்பட்டன.

தன்னிடம் கேட்கப்பட்ட அனைத்து கேள்விகளுக்கும் சந்நியாசி சரியாக பதிலளித்தார். அவரைக் குறுக்கு விசாரணை செய்ததில், பிபாவதிக்கு சாதகமாக ஒன்றும் தேரவில்லை. இப்படியே போனால் பிபாவதி வழக்கு தவிடுபொடியாகிவிடும் என்று உணர்ந்த அவருடைய வழக்கறிஞர் சவுத்ரி, வழக்கை வேறு விதத்தில் கையாண்டார். சந்நியாசிக்கும் மேஜோ குமாருக்கும் உள்ள வேற்றுமையை நிரூபிப்பதில் கவனத்தை செலுத்தினார். ஆனால்அவரால் நிரூபிக்க முடியவில்லை.

ராஜ்பாரியில் வெகுகாலம் மேலாளராக இருந்த ராய் காளி பிரஸன்ன கோஷ் என்பவர் கூண்டில் ஏற்றப்பட்டு விசாரிக்கப்பட்டார். பிரஸன்ன கோஷுக்கு மேஜோ குமாரைப் பிறந்ததிலிருந்தே தெரியும். பிரஸன்ன கோஷ் சொன்ன விவரங்கள் : மேஜோ குமார் நல்ல நிறம். அவர் கண்களும், முடியும் பழுப்பு நிறத்தில் இருக்கும். சுமாரான உயரம். நல்ல உடல்வாகு.

மேஜோ குமார் ஸ்காட்டிஷ் நிறுவனத்தில் எடுத்த பாலிசியும் தொடர்புடைய ஆவணங்களும் நீதிமன்றத்துக்கு வரவழைக்கப்பட்டன. பாலிசி எடுக்கும்போது ஒரு ஆங்கிலேய மருத்துவர், மேஜோ குமாரை முழு உடல் பரிசோதனை செய்திருந்தார். பரிசோதனை அறிக்கையில் இடம்பெற்ற விவரங்களும் சாட்சிகள் சொன்ன விவரங்களும் சந்நியாசியோடு ஒத்துப்போயின.

இதுபோக மேஜோ குமாருடைய 8 பழைய புகைப்படங்களும் சந்நியாசியின் 16 புகைப்படங்களுடன் ஒப்பிடப்பட்டன. இரு தரப்பிலிருந்தும் தலா இரண்டு பிரபல புகைப்படக்காரர்கள் சாட்சியம் அளித்தனர். பிபாவதி தரப்பின் சாட்சியங்களில் ஒருவர் பெர்சி பிரவுன். இவர் லண்டனில் உள்ள பிரசித்தி பெற்ற ராயல் கலைக்கல்லூரியில் பயின்றவர். பின்னர் கல்லத்தா கலைக் கல்லூரியின் முதல்வராக 18 வருடங்கள் பணியாற்றினார். அவர் இரு தரப்பு புகைப்படங்களையும் பார்த்துவிட்டு அதில் வேற்றுமைதான் அதிகமாக இருக்கிறது என்று தெரிவித்தார். அதே கருத்தைதான் கல்கத்தாவில் உள்ள பிரபல புகைப்பட நிறுவனமான போர்ன் அன்ட் ஷப்பர்ட் நிறுவனத்தின் மேலாண்மை இயக்குனரான மசில் வைட்டும் தெரிவித்தார்.

சந்நியாசியின் சார்பில் இரண்டு பேர் சாட்சியம் அளித்தனர். முதலாமவர், எட்னா லாரன்ஸ் என்ற கல்கத்தாவில் உள்ள ஒரு பிரபல புகைப்பட நிறுவனத்தை சேர்ந்த விண்டர்டன். பெர்லின், முனிச், டிரஸ்டென், பாரிஸ், லண்டன் ஆகிய நகரங்களில் புகைப்படத் துறையில் பயிற்சி பெற்றவர். இவர் மேஜோ குமாரின் புகைப்படத்திலும் சந்நியாசியின் புகைபடத்திலும் நிறைய ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன என்று தெரிவித்தார். அவர் முக்கியமாக ஒரு விஷயத்தைக் குறிப்பிட்டார்.  சந்நியாசியின் புகைப்படத்தில் காது வித்தியாசமான தோற்றத்தில் காணப்படுகிறது. அதே வித்தியாசம் மேஜோ குமாருடைய புகைப்படத்திலும் தெரிகிறது. இரண்டு புகைப்படங்களிலும் மேல் உதடும் கீழ் உதடும் ஒன்றோடொன்று ஒட்டியிருக்கவில்லை. இரண்டு புகைப்படங்களிலும் கண் இமைக்கு கீழே சதை வளர்ச்சியிருக்கிறது. மேலும் இடது கையில் உள்ள நடு விரலும், ஆள் காட்டி விரலும் ஒரே அளவில் இருக்கின்றன.

சந்நியாசியின் இன்னோரு சாட்சியான பேராசிரியர் கங்குலி, ஓவியக் கலையில் தேர்ச்சி பெற்ற பிரசத்தி பெற்ற ஓவியர். இவர் நிறைய மகாராஜாக்களையும் ஆங்கில கவர்னர்களையும் தத்ரூபமாக ஓவீயம் தீட்டியிருந்தார். அந்த காலத்திலேயே ஒரு முழுநீள ஓவியம் தீட்டுவதற்கு சுமார் 7000 ரூபாய் சம்பளமாக வாங்குவார். அவர் அரசு கலைக் கல்லூரியில் துணை மேலாளராகப் பணியாற்றியவர். பிபாவதியின் சாட்சியான பெர்சி பிரவுனின் நெருங்கிய நண்பரும்கூட. ஒவியத்தின் நுணுக்கங்களை நன்கு அறிந்தவராதலால், கங்குலியால் தன்னிடம் காண்பிக்கபட்ட புகைப்படங்களில் உள்ள ஒற்றுமை, வேற்றுமைகளை தெளிவாகச் சொல்ல முடிந்தது. அவர் தன்னுடைய பயிற்சியையும் அனுபவத்தையும் வைத்து இரு தரப்பிலிருந்தும் காண்பிக்கப்பட்ட புகைப்படங்களும் ஒரே ஆளுடையது என்ற கருத்தைத் தெரிவித்தார்.  தன் அனுபவத்தில் இதுவரைக்கும் இப்படி ஒரு காது அமைப்பு கொண்ட ஒரு மனிதரை நான் பார்த்ததே இல்லை என்றும் கூறினார்.

நீதிபதி கங்குலியின் சாட்சியத்தை, உண்மையானதாகவும் பொருத்தமானதாகவும் உள்ளது என்று ஏற்றுக்கொண்டார்.

அடுத்து சந்நியாசியின் மார்பு. பிபாவதி சாட்சிக் கூண்டில் ஏறி தன்னுடைய கணவரான மேஜோ குமாருக்கு மார்பில் முடியே இருக்காது என்று சாட்சியம் அளித்தார். ஆனால் மேஜோ குமாரின் சகோதரியோ தன்னுடைய தம்பியின் மார்பில் நிறைய முடிகள் காணப்படும் என்றார். மேஜோ குமாருக்கு மஸாஜ் செய்தவர்கள், வேலையாள்கள், மல் யுத்தம் செய்தவர்கள் என்று ஆறு சாட்சிகளும் இதையே உறுதிபடுத்தினார்கள். மேஜோ குமார் மல் யுத்தத்துக்கு வருவதற்கு முன்னர் தன்னுடைய மார்பை சவரம் செய்து கொண்டுதான் வருவார் என்றார்கள். இது பாவல் ராஜ்ஜியத்தில் ஒரு பழக்கமாக உள்ளது என்று நீதிபதியும் தன் தீர்ப்பில் வெளியிட்டிருக்கிறார்.

அடுத்து மேஜோ குமாரின் பாத அளவு. மேஜோ குமார் சுமாரான உயரம்தான். அவருக்கு எப்பொழுதும் காலணிகள் மற்றும் ஷு தயார் செய்து தருபவர் கல்கத்தாவில் உள்ள ஒரு பிரபல சீன ஷு தயாரிப்பாளர். அவர் நீதிமன்றக் கூண்டில் ஏற்றப்பட்டார்.  மேஜோ குமாரின் ஷு அளவு 6 என்றும், சந்நியாசியின் ஷு அளவும் அதேதான் என்றும் அவர் உறுதியளித்தார்.

சந்நியாசியின் இடது கணுக்காலில் ஒரு தழும்பு இருந்தது. மேஜோ குமார் குதிரை லாயத்தைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்தபோது, ஒரு குதிரை வண்டி அவரது காலில் ஏறியது. அப்போது ஏற்பட்ட தழும்பு அது. இதை உறுதிசெய்து வாதிட்டார் சந்நியாசியின் வழக்கறிஞர் சாட்டர்ஜி. ஆனால் பிபாவதியின் வழக்கறிஞர் இதைப் பொய்கதை என்று நிராகரித்தார். இந்த விபத்து மோஜோ குமாரின் தம்பியான சோட்டு குமாரின் திருமணத்துக்கு 6 நாள்கள் முன்பு ஏற்பட்டது. அந்தத் திருமண விழாவிலும்கூட, முடவர்கள் பயன்படுத்தும் உதைகாலையே மோஜோ குமார் பயன்படுத்தினார் என்று பல சாட்சிகள் தெரிவித்தனர். இன்ஷுரன்ஸ் கம்பெனியில் இருந்து வரவழைக்கப்பட்ட மேஜோ குமாரின் மருத்துவ அறிக்கையிலும், இந்த வடு பற்றிய குறிப்பு இருந்தது.

தன்னுடைய பாதங்களின் மேல் பகுதிகளில் தோல் தடிமனாகி செதில் செதிலாக இருப்பதைச் சந்நியாசி நீதிமன்றத்தில்  காண்பித்தார். மேஜோ குமாருக்கும் இப்படி இருக்கும் என்று கூறினார். இந்தக் கூற்று உண்மைதானா என்று விசாரிக்க ராஜ்பாரி அரண்மனையின் ஆஸ்தான மருத்துவரான டாக்டர் அஷுதோஷ் தாஸ் குப்தா வரவழைக்கப்பட்டார். டாக்டரும் எல்லோருடைய கால்களிலும் இம்மாதிரி இருக்காது. இது ஒருவகையான மரபணுவால் ஏற்பட்ட பிரத்தியேக வடிவம். பொதுவாக பாவல் ஜமீன் குடும்பத்தினர் அனைவரின் கால்களிலுமே இப்படித்தான் இருக்கும் என்றார். சோட்டு குமாரின் காலும் இப்படித்தான் இருந்தது. மேஜோ குமாரின் இரண்டு சகோதரிகளுக்கும் அவர்களது மகன் மற்றும் மகள்களின் கால்களிலும் இந்த வித்தியாச அமைப்பு இருந்தது என்று வாக்குமூலம் அளித்தார்.

அடுத்து, மூக்கு. சந்நியாசியின் மூக்கு சற்று வீக்கத்துடன் கருட மூக்கு போல காட்சியளித்தது. தனக்கு சிப்பிலிஸ் நோய் கண்டதால் மூக்கு இப்படி உருவம் பெற்றது என்றார் அவர். மேஜோ குமாரின் மூக்கும் இப்படித்தான் இருந்தது என்றார். இதை நிரூபிக்க அல்லது பொய்யாக்க இரு தரப்பிலிருந்தும் மருத்துவர்கள் வரவழைக்கப்பட்டனர்.

பிரதிவாதி சார்பில் லெப்டினண்ட் கர்னல் டென்ஹாம் வைட் சாட்சியம் அளித்தார். இவர் கல்கத்தா பிரஸிடன்சி மருத்துவமனையின் ரெஸிடன்ட் சர்ஜன். மேலும் இவர் கல்கத்தா மருத்துவக் கல்லூரியில் ரண சிகிச்சையில் பேராசிரியராக இருந்தார். பிரதிவாதி சார்பில் சாட்சியளித்த இன்னொருவர் மேஜர் தாமஸ், இவர் மான்செஸ்டர் மருத்துவமனையில் (Venereal Hospital) பணிபுரிந்துவிட்டு, இந்தியாவில் மருத்துவத் துறையில் சேர்ந்தவர். வினியரியல் என்பது பாலியல் தொடர்பான நோய்.

சன்னியாசியின் தரப்பில் சாட்சியம் அளித்தவர் லெப்டினண்ட் கர்னல் கே.கே சாட்டர்ஜி. இவர் லண்டனில் உள்ள ராயல் மருத்துவக் கல்லூரியில் பயின்று பட்டம் பெற்றவர்.  மருத்துவத்துறையில் குறிப்பிடும்படி பல புத்தகங்களை எழுதியிருக்கிறார். அதிலும் “வெப்ப மண்டலத்தில் சிப்பிலிஸ்” என்ற இவரது புத்தகம் மிகவும் பிரபலம்.

மூன்று டாக்டர்களும், நீதிபதி முன்னிலையிலும் இரு தரப்பு வழக்கறிஞர்கள் முன்னிலையிலும் சந்நியாசியின் உடலைப் பரிசோதனை செய்தனர். இந்த விவகாரத்தில் மேற்சொன்ன டாக்டர்களைத் தவிர மேலும் நான்கு டாக்டர்களும் விசாரிக்கப்பட்டனர்.
சிப்பிலிஸ் ஒரு தொற்று வியாதி. பிறப்புறுப்பின் மூலமாக இந்த வியாதி தொற்றிக்கொள்ளும். சிப்பிலிஸ் தொற்றிக்கொண்டவுடன் உடல் முழுவதும் புண் தோன்ற ஆரம்பிக்கும். பின்னர் மர்ம உறுப்புகளும் நினநீர் சுரப்பிகளும் தடிமனாகி வீக்கம் காணும். இது முதல் படி. அடுத்த கட்டமாக நோய்கிருமி ரத்தத்தில் கலக்க ஆரம்பிக்கும். இது இராண்டாவது படி. அடுத்து மூன்றாவது படியாக உடல் முழுவதும் கொப்பளங்கள் வெடிக்க ஆரம்பிக்கும், கொப்பளங்கள் பெரிதாகி அந்த இடமே கட்டிப்பட்டு ரணமாகிவிடும். பார்ப்பதற்கே சகிக்க முடியாது.
இந்த ரணக்கட்டி தோலுக்கடியில், கல்லீரலில், எலும்பில் அல்லது மற்ற உடல் உறுப்புகளில் தோன்றும். இந்த இடத்தில் தான் இது தோன்றும் என்றில்லை. அந்த ரணக்கட்டியை மருந்து கொடுத்து சரி செய்தாலும், அந்த இடத்தில் அழியாது வடு தோன்றும்.

இப்பொழுது மருத்துவர்கள், சன்னியாசியின் உடலில் காணப்படும் வடுக்கள் எல்லாம் சிப்பிலிஸ் நோய் தாக்கத்தினால்தான் ஏற்பட்டனவா என்று முடிவுசெய்யவேண்டும். அதுவும் குறிப்பாக அந்த கருட மூக்கின் தோற்றம் எதனால் ஏற்பட்டது என்று நீதிமன்றத்தில் சொல்லியாகவேண்டும்.

நிபுண சாட்சிகளாக வந்த அந்த மூன்று மருத்துவர்களும் சந்நியாசியின் மூக்கின் எலும்பில் தேவையற்ற வளர்ச்சி காணப்படுவதை உறுதிசெய்தனர். ஆனால் எதனால் அவ்வாறு வளர்ந்திருக்கிறது என்று டென்ஹாம் வைட்டும் மேஜர் தாமஸும் சொல்லவில்லை. எங்காவது அடிபட்டு கூட மூக்கின் எலும்பு வீக்கம் அடைந்திருக்கலாம் அல்லது சிப்பிலிஸ் நோயினால் கூட இது ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்றனர். ஆனால் கர்னல் சாட்டர்ஜி, இந்த வீக்கம் கண்டிப்பாக சிப்பிலிஸ் நோயினால்தான் ஏற்பட்டிருக்கும் என்று திட்டவட்டமாக கூறினார். அதற்கு ஆதாரமாக “தாமஸ் அன் மையில்ஸ்” என்ற ‘மேனுவல் ஆப் சர்ஜரி’ புத்தகத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டினார்.

நீதிபதி அனைத்து மருத்துவர்களையும் தன்னுடைய தனிப்பட்ட அறைக்கு வரச்சொன்னார். சந்நியாசி நீதிபதியின் அறைக்கு கூட்டி வரப்பட்டார். கூடவே வழக்கறிஞர்களும் சென்றனர். சந்நியாசி ஒரு மேஜை மீது படுக்கவைக்கப்பட்டார். டாக்டர் டென்ஹாம் வைட், சந்நியாசியின் பிஜத்தை மூன்று முறை அழுத்தினார். மற்றவர்களாக இருந்தால் ஒரு அழுத்தத்திற்கே வலி தாங்கமுடியாமல் அழுது இருப்பார்கள். ஆனால் சந்நியாசி ஒன்றும் நடக்காதது போல் இருந்தார். சிப்பிலிஸ் கண்டவர்களின் முக்கிய அறிகுறியே பிஜத்தில் அழுத்தம் ஏற்பட்டால் வலி ஒன்றும் இருக்காது என்பதுதான்.

மேலும், நாக்கில் ஏற்பட்ட வெடிப்பு, அவர் கால் விரல்களுக்கு இடையில் காணப்படும் ரண வடு (மருத்துவப் பெயர் Rhagades), அழுத்தத்துடனும் சத்தத்துடனும் அவர் வெளியிடும் மூச்சுக்காற்று ஆகியவை சிப்பிலிஸ் நோய் கண்டவர்களுக்குத்தான் ஏற்படும் என்று நீதிமன்றத்தில் விளக்கினார் கர்னல் சாட்டர்ஜி.

மேஜோ குமாரின் ஆண்குறியில் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் மச்சம் இருந்தது. ஆனால், இதை யார் உறுதிபடுத்துவார்கள்? அதற்காக ஒருவர் வந்தார். அவர் வந்ததும், எப்போதும் இருந்ததை விட நீதிமன்றம் கூடுதல் சலசலப்புக்கு ஆளானது. நீதிமன்றத்தில் அந்த விவகாரத்தைக் குறித்து சாட்சி சொல்ல வந்தது வேறு யாரும் இல்லை, நமக்கு முன்னரே அறிமுகமான நடன மங்கை மற்றும் மேஜோ குமாருக்கு இன்னம் பிறவான அந்த எலோகேஷி தான். இப்போது அவளுக்கு சுமார் 35 வயது இருக்கும். சாட்சிக் கூண்டில் எலோகேஷி ஏறினாள். அவளிடம் கேள்வி கேட்கப்பட்டது. அவளும் ஆமாம் அது உண்மைதான் என்றாள். எலோகேஷியின் சாட்சியத்தை ஊர்ஜிதப்படுத்தும் வகையில் மேஜோ குமாரை வளர்த்த வேலைக்காரர்களும் நீதிமன்றத்திற்கு வந்து சாட்சியம் சொன்னார்கள். ஆமாம் மச்சம் உண்மைதான்.

சந்நியாசியிடம் அந்த மச்சம் இருக்கிறதா? நீதிபதி அதை ஊர்ஜிதப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டுமே! சந்நியாசியும் மருத்துவரும் நீதிபதியின் தனிஅறைக்கு அழைத்துவரப்பட்டனர். ஆம்,  குறிப்பிட்ட இடத்தில் மச்சம் இருந்தது. நீதிபதி மேஜோ குமாரின் மச்சத்தை பரிசோதித்துவிட்டு, மீண்டும் நீதிமன்றத்துக்குள் நுழைந்தார். ஆம், மச்சம் காணப்பட்டது என்று அவர் அறிவித்ததுதான் தாமதம். அங்கிருந்தவர்களெல்லாம் ஹோவென்று கத்த ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.

அடுத்தநாள் செய்தித்தாள்களில், நீதிமன்றத்தில் நடந்த சுவாரஸ்யமான செய்திகள் விரிவாக இடம்பெற்றிருந்தன. வரவேற்பு காரணமாக, வழக்கத்தைவிட கூடுதல் பிரதிகள் அச்சிடவேண்டியிருந்தது.

(தொடரும்)