மதுவிலக்கு: அரசியலும் வரலாறும்

 

Madhu Vilakku Front2016 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் மதுவிலக்கைப் பிரதான கோரிக்கையாக, தமிழகத்தின் பெரும்பாலான கட்சிகளும் முன்னிறுத்தி வருகிற சூழலில், 1920 முதலே தேர்தல் அரசியலை மையப்படுத்தியே மதுவிலக்கு கோரிக்கை முன்வைக்கப்படுகிறது என்கிற வரலாற்றுச் செய்தியுடன் தொடங்குகிறது இந்த நூல்.

1921ல் சென்னை மாகாணத் தேர்தலில் நீதிக்கட்சி வெற்றிபெற்ற செய்தியிலிருந்து 2016 தேர்தல் களநிலவரம் வரை மதுவிலக்கு அரசியலின் துணைகொண்டு தேர்தல் நிலவரங்களையும் சேர்த்து அலசுகிறார் நூலாசிரியர்.

சேலம் உட்பட நான்கு மாவட்டங்களில் மதுவிலக்கை அமல்படுத்தியதோடு, திமுக ஆட்சிக்காலத்தில் அண்ணா, கருணாநிதி போன்றோர்களிடமும், மதுவிலக்கை ரத்து செய்துவிடாதீர்கள் என்று இறுதிவரை போராடிய மூதறிஞர் இராஜாஜியின் போராட்டத்தை  இந்த நூல் முழுமையாகப் பதிவு செய்கிறது. அதேவேளையில், சென்னை மாகாணம் முழுவதிலும் மதுவிலக்கைக் கொண்டு வந்ததோடு, அதனால் எழுகின்ற வருவாய் இழப்பை ஈடுசெய்யும் நடவடிக்கை என்றுகூறி, பள்ளிக்கூடங்களையும் மூடாமல், சமூக நீதியையும் பாதுகாத்திட்ட ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியாரின் சமூகத் தொண்டையும் அழுத்தமாகப்,பதிவு செய்கிறது.

பார்ப்பனரல்லாதோர் மத்தியில் நீதிக்கட்சிக்கு இருக்கும் செல்வாக்கைக் குறைப்பதற்கு இராஜாஜி கையில் எடுத்த கேடயமே மதுவிலக்கு என்பதை காந்தி மற்றும் ராஜாஜியின் பேரன் ராஜ்மோகன் காந்தியின் பதிவிலிருந்து எடுத்துக்காட்டுவது சிறப்பு.

ராஜாஜி கொண்டுவந்த மதுவிலக்கை அவருடன் எதிர் கொள்கை கொண்ட அண்ணா  ஏற்றுக்கொண்டார். ஆனால், காங்கிரஸ் கட்சியின் மூத்த தலைவர்களில் ஒருவரான சத்தியமூர்த்தி அய்யர் மதுவிலக்குக் கொள்கையை  ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பது போன்ற சுவாராசியம் நிறைந்த தரவுகள் நூல் முழுவதும் விரவியிருக்கின்றன. இந்தி எதிர்ப்புப் போராளிகளை கள்ளச்சாராய வியாபாரிகள் என விளித்த முதல்வர் பக்தவத்சலத்தின் பேச்சு, மதுவிலக்கு கோரிக்கையும் தமிழ்த்தேசிய அரசியலும் வரலாற்றில் சந்தித்து கொண்ட இடம்.

1971 ல் மதுவிலக்கை கருணாநிதி தளர்த்தியபோது, அதற்கு வாழ்த்து சொன்ன ஒரே கட்சி இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி. வாழ்த்தியவர் தோழர் எம். கல்யாணசுந்தரம். இத்தகைய வரலாற்று தரவுகளையும் சேர்த்து தங்கள் போராட்ட நெறிமுறைகளை வகுத்து கொள்ள இடதுசாரிகளுக்கு இந்நூல் உதவும்.

மதுவிலக்கை கடைப்பிடித்த அண்ணாவிற்கு அறிவுரையையும், மதுவிலக்கை ரத்து செய்த கருணாநிதிக்கு வாழ்த்தையும் தெரிவித்த பெரியாரின் மற்றொரு பரிணாமம் விரிவாக பேசப்பட்டிருக்கிறது. பெரியார் என்றால் கடவுள் மறுப்பாளர் என்பதைவிட கள்ளுக்கடை எதிர்ப்பு போராளி என்கிற பிம்பத்தையே, மாணவர் பருவத்திலிருந்து படித்துவரும் பொதுப்புத்திக்கு மேற்கண்ட செய்தி புதிதாக இருக்கும்.

பள்ளிக்கூடங்கள் மற்றும் கோவில்கள் பக்கத்திலிருக்கும் மதுபானக் கடைகளை முதலில் அகற்றுங்கள் என்கிற கோரிக்கையை அப்போதைய முதல்வர் எம்ஜிஆர் அவர்களிடம் முன் வைக்கப்படுகிறது. அதற்கு, பள்ளிக்கூடத்திற்கும் கோவிலுக்கும் எம்ஜிஆர் கொடுத்த புதுவிதமான வரையறையை இன்றைய தலைமுறை கண்டிப்பாகத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

திமுகவைச் சேர்ந்தவர்களோ, என் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களோ சாராய உற்பத்தித் தொழிலில் ஈடுபடமாட்டார்கள் என முதலமைச்சராக இருந்த கருணாநிதி 45 வருடங்களுக்கு முன்னர் அளித்த வாக்குறுதி இன்றைய ஊடக விவாதங்களுக்கு பயன்படும்.

இன்று மதுவிலக்குப் போராளிகள் முன்னிறுத்தும் தலைவர்களின் மற்றொரு பரிணாமத்தை நேர்மையுடன் பதிவு செய்கிறது. அதேசமயம், காலத்தின் கட்டாயத்தின் அடிப்படையில் சாராயக் கடைகளைத் திறந்ததாகச் சொன்ன கட்சிகள், பிற்காலத்தில் பொருளீட்டும் நோக்கத்திற்காகச் சாராய வணிகத்தை ஊக்குவிக்கும் நிலையை வந்தடைந்ததை வரலாற்றின் போக்கில் அழகான தரவுகளுடன் விளக்கியிருக்கிறார் ஆர்.முத்துக்குமார்

மதுவிலக்கு பிரச்சனையை இரண்டு திராவிட கட்சிகளோடு மட்டும் இணைத்து, புரிந்து வைத்திருக்கும் இன்றைய தலைமுறைக்கு, சமூக நீதி, இந்தி எதிர்ப்பு, ஆட்சி கலைப்பு, மத்திய அரசின் செயல்பாடு, மத்திய மாநில உறவுகள்  என பல்வேறு பரிணாமங்களுடன் பாடம் எடுக்கிறது இந்நூல்.

மதுவிலக்கு அரசியல் குறித்த மயக்கம் தெளிய ஆர்.முத்துக்குமாரின் இந்நூல் ஓர் ஊட்டச்சத்துமிக்க பானம் என்று உறுதியாகச் சொல்லலாம்

நூலாசிரியருக்கு சிறிய வேண்டுகோள்: மதுவிலக்கு குறித்த அம்பேத்கரின் கருத்துகளையும் தொகுத்து வெளியிட்டால், புத்தகம் இன்னும் சிறப்பாக இருக்கும். அடுத்த பதிப்பில் அதை எதிர்பார்க்கிறேன்.

நூல் : மதுவிலக்கு அரசியலும் வரலாறும்

எழுத்தாளர்:ஆர்.முத்துக்குமார்

பதிப்பகம்:சிக்ஸ்த்சென்ஸ் பதிப்பகம்

புத்தகத்தை டயல் ஃபார் புக்ஸ் வழியாக வாங்க:

94459 01234

9445 97 97 97

www.nhm.in

 

தமிழ் பேப்பரில் இருந்து புத்தகங்கள்

தமிழ்பேப்பரில் தொடராக வெளிவந்து பரவலான கவனிப்பைப் பெற்ற இரு தொடர்கள் சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில் புத்தகங்களாக வெளிவருகின்றன.

Pandaya Nagarigangal_9789384149055_KZK - W1) பண்டைய நாகரிகங்கள் – எஸ்.எல்.வி. மூர்த்தி

உலகின் முக்கியமான நாகரிகங்கள் பற்றிய ஒரு சுவாரஸ்யமான அறிமுகம் இது.

• சிந்து சமவெளி நாகரிகம்

• சீன நாகரிகம்

• மெசபடோமிய நாகரிகம்

• மாயன் நாகரிகம்

• ரோம நாகரிகம்

• எகிப்து நாகரிகம்

பண்டைய உலகுக்குள் கைப்பிடித்து நம்மை அழைத்துச்சென்று காட்டும் ஒரு எளிமையான நூல் இது. கலை, இலக்கியம், பண்பாடு, கலாசாரம், இதிகாசம், அறிவியல், தொழில்நுட்பம், வரலாறு, சமயம் என்று விரிவாகப் பல அம்சங்களை இந்தப் புத்தகம் அலசுகிறது.

2) சங்ககாலம் – முனைவர் ப. சரவணன்

Sanga Kaalamதமிழர்களுக்கு வளமான வரலாறு இருந்தபோதிலும் அது முழுமையாகவும் செம்மையாகவும் பதிவு செய்யப்படவில்லை என்பது பெருங்குறை. இருக்கும் சில புத்தகங்களும்கூட அதீத பெருமை பேசுவதாகவும் கற்பனையை வரலாறு என்று சொல்வதாகவும் இருக்கின்றன. அந்த முறையை மாற்றி சங்ககாலம் பற்றிய ஒரு நல்ல, விரிவான அறிமுகத்தை வழங்குகிறார் ப. சரவணன்.  மிழ்பேப்பரில் வெளிவந்த இந்தத் தொடர் இங்கே முற்றுபெறவில்லை. அதன் முழு வடிவம் புத்தகத்தில் உள்ளது. ஏற்கெனவே இங்கே வெளியான பகுதிகளும்கூட செழுமையாக்கப்பட்டுள்ளன.

 

0

ஃபோன் மூலம் புத்தகங்கள் வாங்க :

டயல் ஃபார் புக்ஸ் : 94459 01234 / 94459 79797

மேலதிக விவரங்களுக்கும் இணையத்தில் வாங்குவதற்கும் : https://www.nhm.in/

காலனியத்தை நியாயப்படுத்தமுடியுமா?

அத்தியாயம் 3

Bild 6
இங்கிலாந்து  ஆட்சி இந்தியாவுக்கு ஒரு வரப்பிரசாதமாக அமைந்தது என்னும் வாதத்தை மறுக்க பிபன் சந்திரா இங்கிலாந்தின் வரவுக்கு முந்தைய இந்தியாவை ஆராய்ந்து சில நிரூபணங்களை அளிக்கிறார். பிரிட்டனின் வரவுக்கு முந்தைய பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு இந்தியா வளர்ச்சி அடையாமல் இருந்தது என்பது உண்மை. ஆனால் நிச்சயம் அது வளர்ச்சி குன்றிய நிலையில் இல்லை. உலக அளவில் வேறு பல நாடுகளைவிட இந்தியா குறைவாக வளர்ந்திருக்கவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால் மற்ற நாடுகளைவிட இந்தியாஅதிக அளவில் வளர்ச்சியடைந்திருந்தது. ‘உலக வளர்ச்சியின் பெரும்பகுதி 18ம் நூற்றாண்டுக்குப் பின்னரே, குறிப்பாக 1850க்குப் பிறகே நிகழ்ந்தது. உண்மையில் முகலாய இந்தியாவுக்கும் தொழில்மயமத்துக்கு முந்தைய ஐரோப்பாவுக்கும், ஜப்பானுக்கும் இடையில் அதிக இடைவெளி இருக்கவில்லை. காலனிய ஆட்சியில்தான் அதன் விளைவாக இந்தியா சமகாலச் சூழலில் வளர்ச்சி குன்றியதாக ஆனது.’

காலனியம் ஏற்பட்ட பிறகே இந்தியாவின் வளர்ச்சி குன்றத் தொடங்கியது என்கிறார் பிபன் சந்திரா. ‘1750ம் ஆண்டிலிருந்து நீடித்த இந்தியாவின் காலனியத்தின் நீண்ட வரலாற்றின் அடிப்படையான அம்சம் இந்தியாவில் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட சமூக உபரியை பிரிட்டிஷார் தன் வசப்படுத்திக்கொண்டதாகும். உபரியை எடுத்துச்செல்லும் வடிவங்கள் காலனியத்தின் வெவ்வேறு கட்டங்களில் மாற்றத்துக்கு உள்ளாகிக்கொண்டே இருந்தன. அவை : நேரடியாக எடுத்துக்கொள்வது, தங்களது ஆட்களை அதற்காக வேலைக்கு அமர்த்துவது, சமமற்ற பரிவர்த்தனை (அதிக மதிப்புள்ள பொருள்களைக் குறைந்த விலை கொடுத்து எடுத்துக்கொள்வது), தொழில் முதலாளித்துவத்தின் லாபம், பொதுக் கடன்கள் மீதான வட்டி போன்ற வடிவங்கள். ஆனால் உபரியை எடுத்துக்கொள்வது நிலையானதாகவும், அடிப்படையாகவும் இருந்தது. ஆனாலும் பல மாற்றங்கள் இருந்தன. அவற்றில் சில ஆக்கப்பூர்வமானவையாகவும் இருந்தன. எடுத்துக்காட்டாக ரயில் பாதைகள். ஆனால் இந்த மாற்றங்கள் காலனியக் கட்டமைப்பின் பகுதிகளாகவே வந்தன. ஆதலால் வளர்ச்சியைக் குன்றச் செய்யும் போக்கின் ஒரு பகுதியாகவே வந்தன.’

1757 தொடங்கி 1947 வரை இங்கிலாந்து இந்தியாவில் இருந்து திரட்டிய செல்வத்தின் மதிப்பு (உபரி மதிப்பு) எவ்வளவு இருக்கும்? அதை அளவிடுவது சாத்தியமா? சில வரலாற்றாசிரியர்களும் பொருளாதார நிபுணர்களும் இத்தகைய ஆய்வுகளை மேற்கொண்டனர். ஆனால் அவர்கள் வந்தடையும் மதிப்பீட்டில் வேறுபாடுகள் உள்ளன. இந்தியாவின் நிகர வருவாயில் ஏறக்குறைய ஒரு பாதி என்கிறார் ஆர்.சி. தத். இந்தியாவின் மொத்த தேசிய வருமானத்தில் 6 சதவிகிதம் என்கிறார் ஜி.வி. ஜோஷி. இதையெல்லாம்விட மிதமாகவும்  அதிகமாகவும் மதிப்பிடுபவர்களும் உள்ளனர். இர்ஃபான் ஹபீப் அளிக்கும் தகவல்களின்படி 1783 தொடகி 1792 வரை தேசிய வருமானத்தில் 9 சதவிகிதத்தை இங்கிலாந்து இந்தியாவிடம் இருந்து திரட்டிக்கொண்டது. 1834 முதல் 1857 வரை ஆண்டுக்குச் சராசரியாக 6.3 மில்லியன் பவுண்ட் உபரி இந்தியாவில் இருந்து வெளியேறியது என்கிறார் ராமச்சந்திர முகர்ஜி.

பிபன் சந்திரா எழுதுகிறார். ‘காலனிய அரசால் இந்தியாவின் சமூக உபரியில் ஒரு மிகப் பெரும் பகுதி எடுத்துச் செல்லப்பட்டது. அதன் பெரும் பகுதி ராணுவ மற்றும் சிவில் நிர்வாகத்துக்கே செலவிட்டது. விவசாய மற்றும் தொழில்துறை வளர்ச்சிக்கு அல்லது சமூக அடிப்படைக் கட்டமைப்புக்கு அல்லது கல்வி மற்றும் மருத்துவ வசதிகள் அளிப்பது போன்ற தேச நிர்மாணச் செலவுக்கு மிகச் சொற்பமே செலவிடப்பட்டது. உண்மையில் காலனிய நிதி நிர்வாக முறைக்கும் இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் தேவைகளுக்கும் சம்பந்தமே இருக்கவில்லை. இது காலனியக் கொள்கையின் பாதகமான அம்சமாகும். அதுபோல் இந்தியாவின் வளர்ச்சி குன்றியமைக்கான காரணமும் ஆகும்.’

அதிக வருமானம் நிலத்தில் இருந்தே அதாவது நில வரி மற்றும் நில வருவாய்மூலம் காலனிய அரசுக்குக் கிடைத்திருக்கிறது. 19ம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் ஆக்ராவில் நில வரி 70 சதவிகிதம் உயர்த்தப்பட்டதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார் இர்ஃபான் ஹபீப். இடத்துக்கு ஏற்ப நில வரி மாறுபட்டது. விவசாயிகளுக்கு இது குறையாத சுமையாக என்றென்றும் அழுத்திக்கொண்டிருந்தது. வரிச் சுமையைத் தாங்கிக்கொள்ளமுடியாதபோது உற்பத்தி பாதித்தது. மக்கள் தொகை பெருக்கத்துக்கு ஏற்ப உற்பத்தி பெருகாததால் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டது. நிலைமை இப்படியே தொடர்ந்தால் விவசாயிகள் கோபம் கொண்டு போராடத் தொடங்கிவிடுவார்கள் என்று அஞ்சிய அரசு 20ம் நூற்றாண்டு தொடக்கத்தில் தன் கொள்கையை மாற்றிக்கொண்டு நில வரியை உயர்த்துவதில்லை என்று முடிவெடுத்தது. பின்னர் இரண்டாம் உலகப் போர் மூண்டபோது பண வீக்கம் ஏற்பட்டதைத் தொடர்ந்து நில வரி மேலும் கணிசமாகக் குறைக்கப்பட்டது.

அதே சமயம் வருவாய்கும் தடை ஏற்பட்டுவிடக்கூடாது என்பதற்காகப் பிற வரிகள் விதிக்கப்பட்டன. உதாரணத்துக்கு, உப்பு வரி. ஆனால் இந்தச் சுமை ஏதுமற்ற ஏழைகளையே மேலும் ஒடுக்குவதாக இருந்தது. செல்வந்தர்களுக்கு நில வரி தவிர வேறு எதுவும் விதிக்கமுடியவில்லை. அந்த வரியையும் செல்வந்தர்கள் குத்தகை விவசாயிகள்மீதே சுமத்தியதால் நலிந்தவர்கள்மீதே சுமை அதிகம் விழும் நிலை நிலவியது.

british-loot-great-game-indiaஉற்பத்தியைப் பெருக்காத இந்த வருவாய் இரண்டு துறைகளில் செலவிடப்பட்டது. ராணுவச் செலவு மற்றும் நிர்வாகச் செலவு. 1890க்குப் பிறகு ராணுவச் செலவு மத்திய பட்ஜெட்டில் கிட்டத்தட்ட ஐம்பது சதவிகிதத்தை உறிஞ்சிக்கொண்டதை பிபன் சந்திரா சுட்டிக்காட்டுகிறார். காலனிய அரசின் கொள்கைகள் வளர்ச்சிப் போக்குக்கு எதிராக அமைந்திருந்தன. ‘பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் முடிவு வரை, காலனிய அரசின் பொருளாதாரக் கண்ணோட்டம் கச்சாப் பொருள்களையும் உணவுப் பொருள்களையும் பிரிட்டனுக்கு ஏற்றுமதி செய்யும் இந்தியாவின் ஆற்றலையும், பிரிட்டன் உற்பத்திப் பொருள்களை வாங்கும் ஆற்றலையும் அதிகரிப்பதற்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டது’. கைவினைத் தொழில்களின் அழிவைத் தடுக்க காலனி அரசு மறுத்தது. புதிய தொழில்களை ஊக்குவிக்க மறுத்தது. ‘இந்தியாவின்மீது காலனிய அரசு சுதந்தரத வர்த்தகத்தைத் திணித்தது. பிரிட்டன், மேற்கு ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்க அரசாங்கங்கள் அளித்தது போல் அப்போதுதான் தொடங்கப்பட்டிருந்த இந்தியாவின் தொழிற்சாலைகளுக்கு எந்த வரிப் பாதுகாப்பும் அளிக்கத் தவறியது. இதன் விளைவாக பிரிட்டன் அல்லது வேறு எந்த நாட்டின் துறைமுகங்களைவிடவும் இந்தியத் துறைமுகங்கள் போக்குவரத்துத் தடைகள் எதுவும் அற்றவையாக இருந்தன.’

விவசாயம் தேக்கமடைந்தது. அதே சமயம் பணக்கார விவசாயிகள் தோன்றினர். இவர்கள் நிலங்களை வாங்கிக்குவித்து நிலப்பிரபுக்களாகவும் கந்து வட்டிக்காரர்களாகவும் மாறினர். இப்படி ஒரு சிறு கும்பலை வளர்த்துவிட்டதைத் தவிர முதலாளித்துவம் விவசாயத்தைப் பெரிய அளவில் ஊக்குவிக்கவில்லை. தொழில்நுட்ப அடித்தளத்திலும் எந்தவகை மாற்றத்தையும் நிகழ்த்தவில்லை. 1946ம் ஆண்டு ஒன்பது விவசாயக் கல்லூரிகள் மட்டுமே இருந்தன. நிலத்தைச் சமன்படுத்துதல், வெள்ளக் கட்டுப்பாடு, கழிவு நீர் வெளியேற்றம், மண்ணை வளப்படுத்துவது ஆகியவற்றில் எந்த முதலீடும் செய்யப்படவில்லை. ஒரே விதிவிலக்கு நீர்ப்பாசனைத்துறை.  ‘ரயில் பாதை அமைக்கப்பட்டது. ஆனால் கூடவே தொழில்புரட்சி நடக்காததால் அது வர்த்தகப் புரட்சியை மட்டுமே ஏற்படுத்தியது. இது இந்தியப் பொருளாதாரத்தை மேலும் காலனிமயமாக்கியது.’

இருந்தும் இந்தியாவில் அதி விரைவான பொருளாதார வளர்ச்சி ஏற்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது என்றே பிரிட்டன் தொடர்ந்து சொல்லிவந்தது. இதனை இந்தியர்களில் சிலருமேகூட நம்பினர். அந்நிய நாடு என்றபோதும் பலம் வாய்ந்த ஓர் அரசால் ஆளப்படுவது இந்தியாவையும் நாளடைவில் ஒரு பலமான நாடாக மாற்றிவிடும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்தனர். ஆனால் நாம் முன்னர் பார்த்த முரண்பாடுகள் ஒவ்வொன்றாக வெளிவரத் தொடங்கியதும் இந்த நம்பிக்கை மறைந்தது. இந்தியாவின் வறுமையும் மேலும் மேலும் மோசமடையும் நிலைமையும் காலனிய அரசுடன் தொடர்புடையது என்பதையும் அவர்கள் கண்டுகொண்டனர்.

காலனியத்தை பிபன் சந்திரா இப்படி வரையறை செய்கிறார். ‘காலனியம் என்பது நன்கு கட்டமைக்கப்பட்ட முழுமையான, தனித்துவமான ஒரு சமூக அமைப்பு அல்லது துணை அமைப்பு.’ பழைய சமுதாயத்தின் பொருளாதார மற்றும் அரசியல் அடித்தளத்தை பிரிட்டிஷ் ஆட்சி தகர்த்துவிட்டது. முதலாளித்துவத்துக்கு முந்தைய உற்பத்தி முறையின் அடித்தளத்தை அழித்தது. ஆனால் அதைத் தொடர்ந்து ஒரு புதிய முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை வரவில்லை. அதற்குப் பதிலாகப் புதிய காலனிய உற்பத்தி முறை இருப்புக்கு வந்தது. ‘

காலனியத்தை ஆதரிக்கும், எதிர்க்கும் பிரிவினர் இங்கிலாந்திலேயே இருந்தனர். நாம் யாரை அடிமைப்படுத்துகிறோமோ அவர்கள் பெயரில் காலனியத்தை நியாயப்படுத்தும் வழக்கம் எதிர்க்கப்படவேண்டும் என்று குரல் கொடுத்தார் ஹென்றி ஹின்ட்மென். சோஷியல் டெமாக்ரடிக் ஃபெடரேஷன், நேஷனல் சோஷலிஸ்ட் கட்சி ஆகியவற்றைத் தோற்றுவித்தவ இவர் ஓர் எழுத்தாளரும் ஆவார். ஒரு மாபெரும் நிலப்பரப்பையும் அதன் மக்களையும் ஒரு சிறு கூட்டத்தால் அடக்கியாளமுடியும் என்பதை இந்தியா உலகுக்குத் தெளிவாக நிரூபித்தது. ஒரு பெரும்பான்மை இனத்தை அந்நிய நிலத்தைச் சேர்ந்த சிறுபான்மையினர் அடக்கி ஆண்டனர். இது கண்டிக்கத்தக்கது என்று எழுதினார் ஹின்ட்மென். கட்டுப்படுத்தப்படாத முதலாளித்துவம் எத்தகைய விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள இந்தியா ஓர் உதாரணம் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார். இந்தியாவை பிரிட்டிஷ் மக்கள் ஆளவில்லை; பிரிட்டனுக்குக் கட்டுப்பட்ட இந்தியர்கள்மூலமே இந்தியா ஆளப்பட்டது. இந்தியாவில் நிலவிய குழப்பங்களை பிரிட்டன் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டது என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

காட்டுமிராண்டித்தனமான, நாகரிகமற்ற, பிற்போக்கான ஒரு சமூகத்தை பிரிட்டன் ஆளவில்லை. இந்தியர்களை நாகரிக உலகுக்கு அழைத்துச் செல்வது பிரிட்டனின் நோக்கம் அல்ல. அப்படியொரு அவசியம் இந்தியாவுக்கு ஏற்படவும் இல்லை என்றார்  ஹின்ட்மென். இந்தியா வளமான, சிறந்த நாடாகத் திகழ்ந்தது. மேற்கு உலகம் பல நூற்றாண்டுகளாக இந்தியாவுடன் வர்த்தகம் மேற்கொள்ளத் துடித்து வந்ததை நாம் மறந்துவிடக்கூடாது. நாகரிகம் என்று சொல்லப்படுவது என்ன? அறிவியலில் முன்னேற்றம், கலாசாரம், கட்டடக் கலை, விவசாயம், தொழில்,  மருத்துவம், சட்டம், தத்துவம், மதம் ஆகியவை நாகரிகத்தைக் குறிக்கும் என்றால் இந்தியாவில் இவையனைத்தும் இருந்தன. ஐரோப்பாவின் எந்தவொரு நாகரிக நகரத்தையும் அப்போதைய இந்தியாவுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக்கொள்ளலாம். அக்பர், அவுரங்கசிப், ஷாஜஹான், சிவாஜி போன்றவர்களைக் காட்டிலும் சிறந்த மன்னர்களை ஐரோப்பிய முடியாட்சி உருவாக்கிவிடவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால் இந்தியத் துணைக்கண்டத்திடம் இருந்து மேற்கு நிறைய கற்றுக்கொண்டுள்ளது.

பிரிட்டனின் வருகைக்கு முன்னால் இந்தியாவில் அராஜகவாதமே நிலவிவந்தது என்னும் கூற்றையும் ஹின்ட்மென் மறுக்கிறார். மத்திய காலத்தில் பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, இத்தாலி போன்ற நாடுகளில் நிலவிய அராஜகவாதத்தைவிடவும் தீவிரமான அளவில் இந்தியாவில் அராஜகவாதம் நிலவியதில்லை என்கிறார் அவர். இந்தியாவை நாங்கள் முன்னேற்றிக் காட்டிருக்கிறோம் என்று பிரிட்டனால் சொல்லவேண்டுமானால் அதற்கான சாட்சியங்களையும் புள்ளிவிவரங்களையும் அவர்கள் தந்தாகவேண்டும். இந்தியாவை அடிமைப்படுத்த பிரிட்டனுக்கு எந்த அருகதையும் கிடையாது, அவர்கள் எந்தவிதத்திலும் தங்கள் செயலை நியாயப்படுத்தமுடியாது என்று அறுதியிட்டுச் சொல்கிறார் ஹின்ட்மென்.

மேற்கொண்டு வாசிக்க :

1) Nationalism and Colonialism in Modern India, Bipan Chandra, Orient Blackswan

2) காலனியம், பிபன் சந்திரா, தமிழில்: அசோகன் முத்துசாமி, பாரதி புத்தகாலயம்

3) Ruin of India by British Rule, H. M. Hyndman

நெல்சன் மண்டேலா : வெளிச்சமும் இருளும்

ஒடுக்கப்பட்டவர்கள், ஒடுக்குபவர்கள் இருவரிடம் இருந்தும் மனிதத்தன்மை களவாடப்பட்டுள்ளது. சிறையில் இருந்து வெளிவரும்போது, இந்த இருவரையும் விடுவிக்கவேண்டும் என்பதே என் நோக்கமாக இருந்தது. அதை நாம் அடைந்துவிட்டோம் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். இல்லை. நாம் இன்னும் முழுமையான சுதந்தரத்தை அடையவில்லை. பயணத்தின் இறுதி இலக்கை இன்னும் நாம் அடையவில்லை. மாறாக, முதல் அடியை மட்டும் எடுத்து வைத்திருக்கிறோம். நம்மைப் பிணைத்திருக்கும் சங்கிலிகளை உதறித்தள்ளுவது மட்டும் சுதந்தரம் ஆகாது. மற்றவர்களுடைய சுதந்தரத்தையும் நாம் மதிக்கவேண்டும். மற்றவர்களுடைய வாழ்க்கையை மேம்படுத்துவதாக நம் வாழ்க்கை அமையவேண்டும்.

– நெல்சன் மண்டேலா

Nelson-Mandela’s-Top-Five-Contributions-to-Humanityசிறையில் இருந்தபோது மண்டேலா எழுதிய சுயசரிதை 1994 இறுதியில் The Long Walk to Freedom என்னும் பெயரில் வெளியானது. தென் ஆப்பிரிக்காவில் அதுவரை வெளிவந்த புத்தகங்களில் அதிக எண்ணிக்கையில் விற்றுத் தீர்ந்த புத்தகம் இதுவே. தென் ஆப்பிரிக்கா தனது நீண்ட பாதையில் ஓரடியைத்தான் எடுத்து வைத்துள்ளது என்று மண்டேலா அதில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.  அனைவருக்கும் விடுதலை தேவை. ஒடுக்கப்படுபவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, ஒடுக்குபவர்களுக்கும். ‘விடுதலைக்கான நீண்ட பாதையில் நான் நடந்து சென்றிருக்கிறேன். ஒரு கணம்தான் என்னால் ஓய்வெடுத்துக்கொள்ளமுடியும். சுதந்தரத்தோடு சேர்ந்து பொறுப்புகளும் வந்து சேர்ந்துள்ளன. எனவே, எனது நீண்ட பயணம் இன்னும் முடிவடையவில்லை.’ அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு மண்டேலா அந்தப் பாதையில் ஓய்வில்லாமல் தன் பயணத்தைத் தொடர்ந்துகொண்டிருந்தார்.

ஆட்சியல் அவர் அமருவதற்கு முன்பே ஆப்பிரிக்கானர்கள் மண்டேலாவிடம் பேசினார்கள். அடுத்து உங்கள் கரங்களில்தான் தென் ஆப்பிரிக்கா வரப்போகிறது. என்ன செய்யப்போகிறீர்கள் எங்களை? நாங்கள் இங்கே தொழில் நடத்தலாமா? எங்கள் இருப்பிடங்களில் தொடர்ந்து வசிக்கலாமா? எங்களுடைய எதிர்காலம் எப்படி இருக்கும்? அவர்கள் கேட்க விரும்பும் கேள்வி என்ன என்பது மண்டேலாவுக்குத் தெரியும். இத்தனை காலமாக கறுப்பர்களான உங்கள் மீதேறி சவாரி செய்துகொண்டிருந்தோம். எங்களை முறியடித்துவிட்டு கறுப்பர்கள் நீங்கள் வந்திருக்கிறீர்கள். எங்களைப் பழி வாங்குவீர்களா? வெள்ளையினம் எங்களை வெறுத்தது போல் நாங்கள் வெள்ளையினத்தை வெறுக்கமாட்டோம் என்று உறுதிகூறினார் மண்டேலா. அரசாங்கத்தின் கொள்கையும் அப்படித்தான் அமைந்தது.

அபார்தைட் என்னும் இனஒதுக்கல் ஒழிந்துவிட்டது என்றாலும் அதன் சில வேர்கள் மிக ஆழத்தில் புதைந்துகிடந்ததால், அழிக்கமுடியவில்லை. பல சவால்கள் மண்டேலாவுக்காகக் காத்திருந்தன. முன்னூறு ஆண்டு கால காலனியதிக்கம் ஏற்படுத்தியிருந்த சமத்துவமின்மையைக் களையவேண்டும். மக்களின் அன்றாட வாழ்நிலையில் முன்னேற்றம் காணவேண்டும்.

1998ல் டி கிளார்க் அரசாங்கத்தில் இருந்து விலகிக்கொண்டார். பல கட்சிகள் ஒன்றிணைந்து உருவாக்கிய அரசாங்கம்தான் என்றாலும் ஏ.என்.சி.யே ஆதிக்கம் செலுத்தும் பலத்தைப் பெற்றிருந்தது. ஆரம்பத்தில், இது விமரிசனத்துக்கும் உள்ளானது. ஆனால், மண்டேலா ஜனநாயகத்தை அழுத்தமாக வலியுறுத்தினார். வலிமையான எதிர்க்கட்சி உருவானது. ஊடகங்களுக்கு விதிக்கப்பட்டிருந்த தடைகள் முழுவதுமாக அகற்றப்பட்டிருந்ததால், அரசாங்கம், அதன் தலைவர் உள்பட அனைத்தையும், அனைவரையும் பத்திரிகைகள் விமரிசனம் செய்தன. நீதிமன்றங்கள் சுதந்தரமாக இயங்க ஆரம்பித்தன.

அரசியலமைப்பு நீதிமன்றம் தனியே நிறுவப்பட்டு, 11 சுதந்தர நீதிபதிகள் நியமிக்கப்பட்டனர். புதிதாக உருவாகவிருக்கும் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை பரிசீலித்து ஏற்றுக்கொள்ளவோ திருத்தங்கள் செய்யவோ நிராகரிக்வோ இந்த நீதிமன்றத்துக்கு அதிகாரம் அளிக்கப்பட்டிருந்தது. 1996ல் அரசியலமைப்புச் சட்டம் உருவானபோது, பரவலான வரவேற்பைப் பெற்றது. ஜனநாயகத்துக்கு மதிப்பு கொடுத்து, பல அடுக்கு பரிசீலனைகள் கடந்தபிறகே, அச்சட்டம் அமலுக்கு வந்தது. இந்த அரசியலமைப்புச் சட்டம், முந்தைய இனஒதுக்கல் சட்டத்துக்கு நேர் எதிர் திசையில் அமைக்கப்பட்டிருந்தது. அனைவருக்குமான சம உரிமையே அதன் அடிநாதமாக இருந்தது. சமத்துவம், ஜனநாயகம், பொறுப்புணர்வு, சுதந்தரம், ஒருங்கிணைப்பு, பன்முகத்தன்மை என்று பல கருத்தாக்கங்கள் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தன.  The Bill of Rights எனப்படும் அம்சம், ஒருவரது தன்மானத்தையும், சமத்துவத்தையும், சுதந்தரத்தையும் உறுதிசெய்கிறது.

சில அடிப்படை உரிமைகளை அரசியலமைப்புச் சட்டம் வழங்கியது. அனைவருக்கும் கல்வி. அனைவருக்கும் உடல்நலம். போதிய குடியிருப்பு வசதி. பணியாற்றுவதற்கும் வேலை நிறுத்தம் செய்வதற்குமான உரிமை. தகவல் பெறும் உரிமை. குழந்தைகள் பாதுகாப்பு. இன்னும் பல. ஒருவருடைய நிறம், பால், இனம், சமூகப் பின்னணி, பிறப்பு,  பால் சேர்க்கை, நம்பிக்கை, மொழி, கலாசாரம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் வேற்றுமை பாராட்டப்பட மாட்டாது.

பாலின வேறுபாட்டைக் களைய மண்டேலா அரசாங்கம் தீவிர நடவடிக்கைகள் எடுத்தது. 1984ம் ஆண்டே கட்சி, பாலின வேறுபாட்டுக்கு எதிரான கொள்கையை நிறுவி கட்சிக்குள் அதைக் கடைபிடித்து வந்தது. சிறையில் இருந்தபோதே மண்டேலா பெண்களின் அரசியல் வருகையை, அவர்களது பங்களிப்பை நன்கு அறிந்திருந்தார். ஆப்பிரிக்காவின் பண்டைய வரலாற்றிலும், பல வீரப் பெண்கள் காலனியாதிக்கத்துக்கு எதிராகப் போராடியிருந்ததை அவர் நினைவுகூர்ந்தார். தனது உரையாடல்களின் போதும், உரையாற்றும்போதும், மிகக் கவனமாக பெண்களுக்கு எதிரான பதங்களை, அவர்களை மட்டும்தட்டும் உவமைகளை களைந்து பாலின வேறுபாட்டைத் தவிர்க்க ஆரம்பித்தார். அரசியலமைப்புச் சட்டம் தொடங்கி அத்தனை அரசு ஆவணங்களிலும் மிகக் கவனமாக ஆண் மைய மொழி கட்டமைப்பை தவிர்த்து, இரு பாலினத்துக்கும் பொதுவான பதங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. 1996 அரசியலைமைப்புச் சட்டம் உலகின் மிகச் சிறந்த பால் வேறுபாடற்ற ஆவணமாகக் கருதப்படுகிறது.

மண்டேலாவின் ஆட்சி (1994-1999) பல விஷயங்களைச் சாதித்தது. குறைந்த விலையில் குடியிருப்புகள் அமைக்கப்பட்டன. மின்சாரமும் சுத்தமான குடிநீரும் லட்சக்கணக்கான கறுப்பின மக்களுக்குக் கிடைக்கப்பெற்றது. பள்ளி மாணவர்களுக்கு இலவச பால் வழங்கும் திட்டத்தைக் கொண்டுவந்தார். குழந்தைகளுக்கும் கருவுற்ற பெண்களுக்கு இலவச மருத்துவம் வழங்கப்பட்டது. யாரும் எங்கும் சென்று சுதந்தரமாக வசிக்கலாம். தொழில் நடத்தலாம். வேலைநிறுத்தம் சட்டப்பூர்வமாக்கப்பட்டது.

அதே சமயம், பொருளாதாரத்தை நிர்ணயிக்கும் சக்தியாக வெள்ளையர்களே இருந்தனர். தொழில்துறை பெருமளவில் வெள்ளையர்களிடமே இருந்தது. அதாவது, ஆப்பிரிக்கானர்களிடம். வங்கிகளை, பெரும் தொழிற்சாலைகளை தேசியமயமாக்கும் முயற்சிகளை மேற்கொள்ள மண்டேலா தயங்கினார். வங்கிகளை அவர் பகைத்துக்கொள்ள விரும்பவில்லை. அதேபோல், வெள்ளையின தொழிலதிபர்களின் வெறுப்பைச் சம்பாதித்துக்கொள்ளவும் அவர் விரும்பவில்லை.

கட்சியின் கொள்கையின்படி, விடுதலை சாசனத்தில் குறிப்பிட்டிருந்தபடி, Reconstruction and Development Program (RDP) தொடங்கப்பட்டது. சமுதாயத்தில் சமத்துவம் நிலவவேண்டும், வளங்கள் மறுபங்கீடு செய்யப்படவேண்டும் போன்றவை இந்தத் திட்டத்தின் முக்கிய அம்சங்கள். திட்டத்தை அறிவித்துவிட்டாலும், மேலதிகம் முன்னேற்றம் காணமுடியவில்லை.

தபோ ம்பெகி (Thabo Mbeki) போன்றவர்கள்  கொடுத்த அழுத்தத்தால், மண்டேலா ஆர்.டி.பி.யை கலைத்துவிட்டு,  Growth, Employment and Redistribution (GEAR) என்னும் செயல்திட்டத்தை அமல்படுத்தினார். முதலீட்டாளர்களுக்கும் முதலாளிகளுக்கும் உகந்த திட்டம் இது. இந்தத் திட்டத்தைச் செயல்படுத்தியதன் மூலம், பொருளாதார நிலைத்தன்மையைக் கொண்டுவரலாம் என்று மண்டேலா நம்பினார். அதற்கான அறிகுறிகளும் தென்பட ஆரம்பித்தன. ஆனால், விரைவில் நிலைமை தடம் மாறியது. 1996 தொடங்கி 2001 வரை 1.3 மில்லியன் புதிய வேலை வாய்ப்புகள் உருவாகும் என்று அரசு கணக்கிட்டிருந்தது. நிஜத்தில், ஒரு மில்லியன் பேர் தங்கள் வேலையை இழந்தனர்.

உதவி செய்வதாக வாக்களித்திருந்த பல நாடுகள் பின்வாங்க ஆரம்பித்தன. அமெரிக்காவோடு தென் ஆப்பிரிக்காவுக்கு நல்ல உறவு இருந்தது என்றாலும் அது நடைமுறையில் லாபம் ஈட்டித்தரவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால், தென் ஆப்பிரிக்காவுக்கு அமெரிக்கா அளித்துவந்த நிதியுதவி, நான்கு மடங்கு சுருங்கிப்போனது. அதே சமயம், தென் ஆப்பிரிக்காவில் தனியார் தொழில்துறையில் முதலீடு செய்ய அமெரிக்கா தயாராக இருந்தது. இதன் பொருள், தங்களுக்கு லாபம் அளிக்கக்கூடிய முதலீடுகளை மட்டுமே தென் ஆப்பிரிக்காவில் அமெரிக்கா மேற்கொள்ளும் என்பதுதான்.

1994 தேர்தல் வாக்குறுதிகளை மண்டேலா மீறினார். அரசாங்கத்திடம் இருந்த துறைகள் சிலவற்றை தனியாரிடம் ஒப்படைக்க முடிவு செய்தார். தனியார் தொழில்துறைகளை தேசியமாக்க நிறைய தயங்கிய மண்டேலாவால் இந்த முடிவை தயங்காமல் எடுக்கமுடிந்தது. இதில் சோகமான விஷயம் என்னவென்றால், சுத்தமான குடிநீர், மின்சாரம் ஆகிய வசதிகளை முதல் முறையாகப் பெற்ற ஆப்பிரிக்கர்கள், அவற்றை இழக்கவேண்டிவந்தது. தனியாரிடம் இந்தத் துறைகள் ஒப்படைக்கப்பட்டதால், அவர்கள் கேட்ட தொகையை பல ஆப்பிரிக்கர்களால் அளிக்கமுடியவில்லை.

தனியார்மயமும் உலகமயமும் உள்ளே பரவப் பரவ வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் அதிகரிக்க தொடங்கியது. குறிப்பாக, சுரங்கங்களில் பணியாற்றிக்கொண்டிருந்த பலர் வேலையிழந்தனர். மண்டேலா சில மாற்று திட்டங்களைக் கொண்டு வந்து தாற்காலிக நிவாரணம் அளிக்க முயன்றால் என்றாலும் அவை பலனளிக்கவில்லை. தென் ஆப்பிரிக்கா அந்நிய நிறுவனங்களின் சந்தையாக விரிவடைந்ததற்கு ஆப்பிரிக்கர்கள் விலை கொடுக்கவேண்டிவந்தது. இதை மண்டேலா தவிர்க்கவில்லை. தடுக்கவில்லை. கையில் முதலீட்டோடு வரும் முதலாளிகளை வேண்டாம் என்று சொல்லி திருப்பி அனுப்ப அவர் தயாராக இல்லை. உள்ளே வரும் அத்தனை பேரும் வெள்ளையர்கள்தாம் என்பதை அவர் உணர்ந்திருந்தார்.

வெளித்தோற்றத்துக்கு, பல பொருளாதார மாற்றங்கள் நிகழ்வது போன்ற தோற்றம் இருந்தாலும், சில குறுகிய கால லாபங்கள் கிட்டினாலும், அடித்தளம் அதிகம் மாறவில்லை என்பதுதான் உண்மை. வெள்ளையர்களின் பொருளாதார பலம் அதிகரித்தது. கறுப்பர்களின் வாழ்நிலையில் சில முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டிருந்தன என்றாலும், இந்த முன்னேற்றங்கள் சில புதிய கறுப்பின பணக்காரர்களை மட்டுமே தோற்றுவித்தது. ஏழை ஆப்பிரிக்கர்களின் வாழ்நிலை மாறவில்லை. மண்டேலா இதனை இப்படி எடுத்துக்கொண்டிருக்கவேண்டும். ஒரு கட்சிக்குத் தலைமை தாங்குவதும், ஒரு தேசத்தை வழிநடத்துவதும் ஒன்றல்ல. ஒரு நாட்டுக்குத் தலைமை தாங்கும்போது, விட்டுக்கொடுத்துதான் போயாகவேண்டும்.

மண்டேலா மீது சில கடுமையான விமரிசனங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன. வெள்ளைக்கார முதலாளிகளுடன் அவர் நெருக்கமாகப் பழகுகிறார், ஜொகன்னஸ்பர்க்கில் ஆடம்பர பங்களாக்களில அவர்களுடன் அதிக நேரம் செலவிடுகிறார் போன்றவை அவற்றுள் சில. மண்டேலாவின் நடவடிக்கைகள் இந்த அச்சத்தை உறுதிசெய்வதாக இருந்தன. சீர்திருத்தங்களை விரைவுபடுத்துவதற்குப் பதிலாக, விடுதலை சாசனத்தின் அம்சங்களை மெய்ப்பிப்பதற்குப் பதிலாக, நியோ லிபரல் பொருளாதார திட்டங்களை, மேலிருந்து கீழாகச் செயல்படுத்த ஆரம்பித்தார். அனைத்து சீர்திருத்தங்களும் கீழிருந்து மேலாகச் செய்யப்படும் என்பது அவர் முன்பு அளித்திருந்த உறுதிமொழி.

தேர்தல் வாக்குறுதி தொடங்கி அரசியலமைப்புச் சட்டம் வரை பல ஆவணங்களில் சமத்துவம் என்னும் பதம் மிகுந்த ஆரவாரத்துடன் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தாலும், சமத்துவமின்மையே அதிகம் காணப்பட்டது. இன்றும்கூட, தென் ஆப்பிரிக்கா சந்திக்கும் முக்கியப் பிரச்னைகளில் ஒன்றாக இது நீடிக்கிறது. அதேபோல், நில சீர்திருத்தத்தையும் மண்டேலாவால் அமல்படுத்த இயலவில்லை. பல லட்சக்கணக்கான ஆப்பிரிக்கர்கள் நிறஒதுக்கல் ஆட்சிக்காலத்தில் தங்கள் நிலங்களை இழந்திருந்தனர். அவற்றை மீட்டெடுக்கும் முயற்சியை மண்டேலாவால் தொடங்க மட்டுமே முடிந்தது.

எய்ட்ஸ் பேண்டமிக் தென் ஆப்பிரிக்கா முழுவதும் பரவி அந்த தேசத்தை உலுக்கியெடுத்தபோது, அரசாங்கம் பரிதாபமான, கையறு நிலையில் இருந்தது. பாலியல் தொழில் மூலமும் சுகாதாரமற்ற வாழ்க்கை நிலை மூலமும் ஏழைமை மூலமும் அறியாமை மூலமும் எய்ட்ஸ் வேகமாகப் பரவியது. எய்ட்ஸ் நோய் தாக்கிய கருவுற்ற பெண்களின் விகிதாச்சாரம் (1990) 0.7 என்னும் நிலையில் இருந்து 10.5 (1995) ஆக உயர்ந்து, (1999) 22 சதவீதத்தைத் தொட்டது. என்றால், கிட்டத்தட்ட 40 லட்சம் பேர் மாண்டுபோயிருந்தனர் என்று பொருள். தேசத்தை கட்டியெழுப்பும் பணியில் இருந்த அரசு நிர்வாகம் இந்த விஷயத்தில் அசிரத்தையுடன் இருந்தது. அரசு நிர்வாகத்தில் நிலவிய ஊழல் நிலைமையை மேலும் மோசமாக்கியது. பின்னாள்களில், பதவியில் இருந்து இறங்கிய பிறகு, மண்டேலா எய்ட்ஸ் விழிப்புணர்வு பிரசாரத்தில் தீவிரமாக ஈடுபட்டு தனது முந்தைய தவறுகளைச் சரிசெய்தார்.

மண்டேலா எடுத்த துணிச்சலான நடவடிக்கை, Truth and Reconciliation Commission (TRC) என்னும் அமைப்பை ஏற்படுத்தி, 1960 முதல் 1993 வரை நடைபெற்ற மனித உரிமை மீறல்கள் குறித்து ஆய்வுகள் மேற்கொள்ள சொன்னது. இனஒதுக்கல் ஆட்சியின்போது தென் ஆப்பிரிக்கா அடைந்த பாதிப்பை, பெற்ற இழப்பை கணக்கிடுவதற்காகவும், தவறுகளை அடையாளம் காணவும், அவற்றை மீண்டும் செய்யாமல் இருக்க உதவவும் இந்த ஆய்வுகள் பயன்படும் என்று மண்டேலா நம்பினார். தவறிழைத்தவர்களுக்கு மன்னிப்பு வழங்கப்படும் என்றும் மண்டேலா அறிவித்தார். சர்வதேச அளவில் இதற்கு நல்ல வரவேற்பு கிட்டியது.

அதேபோல், தென் ஆப்பிரிக்காவின் கலாசார பெருமையை மீட்டெடுக்கும் முயற்சிகளை மண்டேலா மேற்கொண்டார். முன்பெல்லாம் அருங்காட்சியகங்களில் வெள்ளையர்களின் பெருமையை, சாதனைகளைப் பறைசாற்றும் கலைப்பொருள்களுக்கே முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டன. வரலாற்றைத் திருத்தி எழுதுவதற்கும் இது ஒரு வாய்ப்பாக இருந்தது. மண்டேலா இந்த வழக்கத்தை மாற்றினார். 1997ல் ரோபன் தீவுக்குச் சென்ற மண்டேலா, அங்கே ஒரு பாரம்பரிய அருங்காட்சியகத்தை நிறுவினார். இனஒதுக்கலின் நினைவுகளை, அதற்கெதிரான போராட்டத்தை நினைவூட்டும் சின்னமாக அந்தத் தீவு மாறியது.

உலக அரங்கிலும் பிரபலமான ஒரு தலைவராகவே மண்டேலா வலம் வந்தார். அணுஆயுதப் பரவலாக்கத்தை எதிர்த்து குரல் கொடுத்தார். வட அயர்லாந்து, காங்கோ, அங்கோலா ஆகிய நாடுகளுக்கு ஆதரவாக தென் ஆப்பிரிக்கப் படைகளை அனுப்பி அத்தேசங்களின் அச்சத்தை நீக்கினார். மனித உரிமைகளையும் அறத்தையும் மண்டேலா அரசு உலக அளவில் உயர்த்திப் பிடித்தது.

துண்டிக்கப்பட்டு கிடந்த தென் ஆப்பிரிக்காவை ஆப்பிரிக்கக் கண்டத்தோடு சேர்த்து பொருத்தினார். பலர் இதனை வரவேற்றனர் என்றாலும் சில ஆப்பிரிக்க நாடுகள் இதை தென் ஆப்பிரிக்காவின் மேலாதிக்க நோக்கமாக எடுத்துக்கொண்டன. சர்வதேச உறவுகளில் மண்டேலா எடுத்த சில முடிவுகள் குழப்பமானவை. தைவான், நிறஒதுக்கல் கால தென் ஆப்பிரிக்காவில் பெரிய அளவில் முதலீடு செய்திருந்தது. ஏ.என்.சி.க்கும் கணிசமான அளவுக்கு நிதியுதவி செய்து அவர்கள் நம்பிக்கையை ஈட்டியிருந்தது. பிரிதொரு சமயம், மண்டேலா பெய்ஜிங் சென்றிருந்தபோது, சீனாவின் பிரமாண்டமான பளபளப்பைக் கண்டு சொக்கிப்போனார். சீனாவோடு உறவு வளர்த்துக்கொள்ள தன் விருப்பத்தை அவர் தெரிவித்தபோது, சீனா கறாராகச் சொல்லிவிட்டது. உங்களுக்குத் தைவான் வேண்டுமா சீனா வேண்டுமா என்பதை நீங்களே முடிவு செய்துகொள்ளுங்கள். ஒரே சமயத்தில் இரண்டோடும் நீங்கள் கூட்டு வைத்துக்கொள்ளமுடியாது. தயங்காமல், தைவானைக் கத்தரித்துவிட்டு பெய்ஜிங்கோடு கைகுலுக்கிக்கொண்டார் மண்டேலா.

ஜனநாயகத்தை மீட்க உதவுவதாகச் சொல்லி பக்கத்து லெசோத்தாவுக்கு தென் ஆப்பிரிக்கா அனுப்பிய படைகள், அங்கே தேவையற்ற சேதத்தை ஏற்படுத்தியது. உலக அமைதிக்கு உரக்கக் குரல் கொடுத்த அரசாங்கத்தால் ஆயுத வர்த்தகத்தை நிறுத்திக் கொள்ளமுடியவில்லை. 1995ல் நைஜீரிய சர்வாதிகாரி அபாச்சா, புகழ்பெற்ற எழுத்தாளரும் மனித உரிமைப் போராளியுமான கென் சரோ விவாவைக் (Ken Saro-Wiwa) கொன்றபோது, மண்டேலா அமைதியாக இருந்தார். அதற்காக விமரிசிக்கப்பட்டார்.

1994ல் மண்டேலா வின்னியை துணை அமைச்சராக நியமனம் செய்தார். அரசாங்கத்தை வின்னி விமரிசனம் செய்தபோது, அவர் நீக்கப்பட்டார். இருவரும் ஒருவர் மீது ஒருவர் குற்றச்சாட்டுகளைச் சுமத்திக்கொண்டனர். வின்னியை விவாகரத்து செய்தது பெரிய அளவில் ஊடகங்களில் வந்து மண்டேலாவுக்கு சங்கடத்தை ஏற்படுத்தியது.  ஜூலை 18, 1998 அன்று தனது எண்பதாவது பிறந்தநாளில், Graca Machel என்பவரை மண்டேலா திருமணம் செய்துகொண்டார்.

அதே 1998ம் ஆண்டு, விவாகரத்துப் பெற்ற மண்டேலாவின் முதல் மனைவி எவிலின், ஓய்வுபெற்ற ஒரு தொழிலதிபரை மணம் செய்துகொண்டார். தெற்கு ஜொகன்னஸ்பர்கில் இவர்கள் வசித்துவந்தனர். ஏப்ரல் 30, 2004ல் சுவாசக் கோளாறு ஏற்பட்டு எவிலின் இறந்துபோனார். மண்டேலா அப்போது டிரினிடாட் அண்ட் டொபேகோவில் இருந்தார். 2010 உலக கால்பந்து போட்டி நடைபெறும் நாடு தென் ஆப்பிரிக்காவாக இருக்கவேண்டும் என்பது அவர் விருப்பம். அதற்காக அவர் அங்கே பிரசாரம் செய்துகொண்டிருந்தார். செய்தி அறிந்ததும் பயணத்தை ரத்து செய்துவிட்டு இறுதி சடங்குகளில் கலந்துகொண்டார்.

விவாகரத்து பெற்ற பிறகு, எவிலின் ஊடகங்களில் வாய் திறந்து எதுவும் பேசியதில்லை. அவர் பேசியது ஒரே முறை. 1994ம் ஆண்டு, தென் ஆப்பரிக்காவின் முதல் ஜனநாயக தேர்தல் நடைபெற்றபோது தனது கருத்தை அவர் வெளியிட்டிருந்தார். இன்று, ஆப்பிரிக்கர்கள் சுதந்தரமாக வாக்களிக்கிறார்கள் என்றால் அதற்குக் காரணம் மண்டேலாதான்!

0

இனவெறிக்கு எதிரான நெல்சன் மண்டேலாவின் போராட்டத்துக்கு க்யூபா அளித்த ஆதரவும் பங்களிப்பும் முக்கியமானது. தென் ஆப்பிரிக்காவில் மட்டுமல்ல ஆப்பிரிக்காவிலும் பல அடிப்படை மாற்றங்களைக் கொண்டுவரவேண்டும் என்று மண்டேலாவைப் போலவே காஸ்ட்ரோவும் விரும்பினார்.

அசலான கம்யூனிச தேசங்களாக சோவியத் யூனியன், சீனா இரண்டும் திகழ்ந்தபோது, அவை தம் நாட்டு மக்களுக்கு மட்டுமல்ல, ஒடுக்கப்பட்ட பிற நாட்டு மக்களுக்கும் ஆதரவு அளித்துவந்தன. இந்தியா உள்பட உலகின் பல பகுதிகளில் உள்ள ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள், சோவியத்திடம் இருந்தும் சீனாவிடம் இருந்தும் உதவியும் உத்வேகமும் பெற்றனர். ஸ்டாலின், மாவோ இருவரும் தொலை தேசங்களில் நடந்துவரும் போராட்டங்களையும் அறிந்து வைத்திருந்தனர். அந்தப் போராட்டங்களில், ஒடுக்கப்படுபவர்கள் யார், ஒடுக்குபவர்கள் யார் என்பது பற்றிய மதிப்பீட்டை அவர்கள் உருவாக்கி வைத்திருந்தனர். அவர்களது வெளியுறவுக் கொள்கை அவ்வாறே வடிவம் பெற்றது.

ஃபிடல் காஸ்ட்ரோவின் பார்வையும் அவ்வாறே அமைந்திருந்தது. என்ன வளம் கிடைக்கும், எப்போது சுரண்டலாம் என்று கழுகுப் பார்வையுடன் பல நாடுகள் ஆப்பிரிக்காவைக் கண்காணித்துக்கொண்டிருந்தபோது, க்யூபா அத்தேசத்தை அக்கறையுடனும் மனிதாபிமானத்துடனும் அணுகியது. தெற்கு, மேற்று மற்றும் மத்திய ஆப்பிரிக்காவில் நடைபெற்று வந்த விடுதலைப் போராட்டங்களுக்குத்  தன் படைகளைத் தொடர்ந்து அனுப்பிக்கொண்டிருந்தார் காஸ்ட்ரோ. 1970 முதல் 1980 வரையிலான பத்தாண்டுகளில் ஆப்பிரிக்காவின் பல பகுதிகளுக்குச் (அங்கோலா, நமீபியா, மொசாம்பிக், கினி பிசாவு, கேப் வெர்டே, சாவோ தோமே, பிரின்ஸிபி) சென்று க்யூபப் படைகள் போரிட்டன. கிட்டத்தட்ட மூன்றரை லட்சம் க்யூப ராணுவ வீரர்கள், மருத்துவர்கள், சமூகப் பணியாளர்கள் ஆப்பிரிக்காவின் போராட்டத்தில் பங்கேற்றனர். இரண்டாயிரத்துக்கும் அதிகமானவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

ஆப்பிரிக்காவின் மெய்யான நண்பனாக ஃபிடல் காஸ்ட்ரோவைக் கண்டார் மண்டேலா. பல சந்தர்ப்பங்களில், காஸ்ட்ரோவை நன்றியுடன் அவர் நினைவுகூர்ந்தார். லத்தீன் அமெரிக்கா காஸ்ட்ரோவின் பின்னால் அணிதிரண்டுவருவதைக் கண்டு ஏற்கெனவே எரிச்சலைடைந்திருந்த மேற்குலக நாடுகள், மண்டேலாவுக்கு அழுத்தம் கொடுக்க ஆரம்பித்தன. காஸ்ட்ரோவுடனான உறவுகளை மண்டேலா முறித்துக்கொள்ளவேண்டும் என்று வெளிப்படையாக கேட்டுக்கொண்டன. மண்டேலா பதவி ஏற்றபிறகு, பலமுறை இந்த கோரிக்கை மண்டேலாவிடம் எடுத்துச்செல்லப்பட்டது.

மண்டேலா இந்தக் கோரிக்கையை நிராகரித்தார். ஃபிடல் காஸ்ட்ரோ என் ஆருயிர் நண்பன், அவருடனான உறவு தொடரும் என்று அறிவித்தார். ‘வெள்ளை நிறவெறி ஆட்சி செய்த தென் ஆப்பிரிக்காவில் நாங்கள் உரிமைகள் இழந்து ஒடுங்கிப்போயிருந்தோம். அப்போது நீங்கள்தான் எங்கள் அரசுக்கு ஆதரவு வழங்கினீர்கள். க்யூபாதான் எங்கள் பக்கம் நின்றது. எங்களுக்கு உதவி செய்ய, போராளிகளையும் வைத்தியர்களையும் ஆசிரியர்களையும் க்யூபா அனுப்பிவைத்தது. எமக்காக ரத்தம் சிந்தியதற்காக, ஆப்பிரிக்கர்களாகிய நாங்கள், க்யூபாவுக்குத் தலை வணங்குகிறோம். இந்த சுயநலமற்ற சர்வதேசியத்தை நாங்கள் ஒரு போதும் மறக்கமாட்டோம்.’

ஆப்பிரிக்காவில் இயங்கிக்கொண்டிருந்த பல போராளி அமைப்புகள் தொடக்கக்கால ஏ.எம்.சியைப் போலவே மார்க்சிய லெனினிய சித்தாந்தத்தில் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தன. அந்த அமைப்புகளுக்கு சோவியத் நிதியுதவி அளித்தது. க்யூபா ஆயுத உதவிகள் செய்தது. குறிப்பாக, நமீபியாவின் சுதந்தரத்துக்கு க்யூபாவின் பங்களிப்பு கணிசமானது. அதே போல், தென் ஆப்பிரிக்காவில் நிறவெறி ஆட்சி முடிவுக்கு வந்ததிலும் க்யூபாவின் பங்கு முக்கியமானது.

0

மண்டேலாவின் நிர்வாக முறை, ஆட்சிமுறை, செயல்திட்டங்கள், பொருளாதாரக் கொள்கைகள் விமரிசிக்கப்பட்டன. ஆனால், எதுவொன்றும் அவரது பிம்பத்தை மாற்றியமைக்கவில்லை. தனிப்பட்ட முறையில் மண்டேலா உலகின் விருப்பத்துக்குரிய தலைவராகவே வளர்ந்து வந்தார். வண்ண ஆப்பிரிக்கச் சட்டைகள் அணிந்து அவர் வலம் வந்தபோது, தனது எண்பதாவது வயதில் ஒய்யாரமாக ஆப்பிரிக்க நடனம் ஆடியபோது, திரண்டு வந்த கூட்டத்தைப் பார்த்து கையசைத்தபோது, உலகம் மண்டேலாவை நேசித்தது. கருணையுள்ள முதியவராக, தேசத்தின் தந்தையாக அவர் பார்க்கப்பட்டார். பார்க்கப்படுகிறார்.

1997ம் ஆண்டு ஏ.என்.சி.யின் ஐம்பதாவது ஆண்டு விழாவில் கட்சியின் தலைமை பொறுப்பை தபோ ம்பெகியிடம் ஒப்படைத்தார் மண்டேலா. அவரைத் தன்னுடனே வைத்திருந்து தகுந்த அரசியல் பயிற்சிகளை அளித்திருந்தார் மண்டேலா. பதவி மீது அவருக்கு இருந்த விருப்பமின்மையையும் அடுத்த தலைமுறையை வளர்த்துவிடுவதில் அவருக்கு இருந்த நம்பிக்கையையும் இது வெளிப்படுத்துகிறது. மண்டேலாவுக்குப் பிறகு தென் ஆப்பிரிக்காவின் குடியரசுத் தலைவராக மாறினார் தபோ ம்பெகி.

தனது எண்பத்தோரு வயது மண்டேலா பதவியில் இருந்து விலகியபோது ஓய்வு பெறுவது அவரது நோக்கமாக இருக்கவில்லை.

0

நெல்சன் மண்டேலாவின் உருவப்படங்களை எல்லா இடங்களிலும் பார்க்க முடிகிறது. கேப் டவுனிலிருந்து ஜொகனஸ்பெர்க் வரை. கடைத்தெரு முதல் பள்ளிக்கூடம் வரை. சைக்கிளின் முன்னால். காரின் பின் கண்ணாடியில். தபால் பெட்டியின் மீது. பேருந்தின் மீது. வீட்டுச் சுவர்களில். தவிர்க்க முடியாத சக்தியாக, ஒரு முக்கிய அடையாளமாக மண்டேலா மாறியிருக்கிறார். ‘மடிபாவை எங்களுக்குப் பிடிக்கும். அவரை ஒவ்வொரு நாளும் பார்த்துக்கொண்டே இருக்க விரும்புகிறோம்.’

தென் ஆப்பிரிக்கா நிறையவே மாறியிருக்கிறது. ஆப்பிரிக்கர்கள் உயர் பதவிகளில் அமர்த்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். ஹோட்டல்கள் திறந்திருக்கிறார்கள். செய்தித்தாள்களை நடத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அடுக்கு மாடி அபார்ட்மெண்ட்டுகளைக் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இருபது சதவீத ஆப்பிரிக்கர்கள் தங்களை நடுத்தர வர்க்கம் என்று அழைத்துக்கொள்கிறார்கள். பெருமையாக. மற்றொரு பக்கம், மண் தரைகளும் ஒழுகும் மேற்கூரைகளும் அப்படி அப்படியே நீடிக்கின்றன. பல ஆப்பிரிக்கர்கள் ஜாகுவார் கார்களை ஓட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் சிக்னலில் வண்டியை நிறுத்தும்போது, பிச்சை கேட்டு கறுப்பு கைகள் நீள்கின்றன. சைரன் ஒலிகளுக்கு இடையே, தேய்ந்த குரலில், அம்மா தாயே!

உலகிலேயே அதிக எண்ணிக்கையில் எய்ட்ஸ் நோயாளிகள் இருப்பது தென் ஆப்பிரிக்காவில்தான். 45 மில்லியன் மக்களில் 5 மில்லியன் பேர். ஏழைமையும் மிக அதிகம். உலகளில், ஏற்றத்தாழ்வுகள் பெருமளவில் நிறைந்த நாடு, தென் ஆப்பிரிக்கா. 1994 கணக்குப்படி, தென் ஆப்பிரிக்க வெள்ளையர்களின் per capita income ஆப்பிரிக்களைக் காட்டிலும் 9.5 மடங்கு அதிகம். எனவே, வன்முறையும் வழிப்பறிக்கொள்ளையும் அதிகம். 1994-95ல் 84,785 திருட்டு, வழிப்பறிப் புகார்கள் பதிவு செய்யப்பட்டன. 2002-03ல் இந்த எண்ணிக்கை 1,26,905 ஆக உயர்ந்தது. ஐம்பதாயிரத்துக்கும் அதிகமான பாலியல் வன்கொடுமை சம்பவங்கள். பதிவாகாத குற்ற விவரங்கள் இதைவிட அதிகமாக இருக்கலாம்.

இனஒதுக்கலை அதிகாரபூர்வமாகக் களைந்த பின்னர், தென் ஆப்பிரிக்கா சந்தித்த முக்கியப் பிரச்னைகளுள் ஒன்று வேலையில்லாத் திண்டாட்டம். அதன் காரணமாக தோன்றிய அந்நியர்கள் மீதான வெறுப்புணர்வு. தென் ஆப்பிரிக்கர்கள் அல்லாதவர்கள் காழ்ப்புணர்வுடன் நடத்தப்படுவதாக தொடர்ந்து  பல ஆண்டுகள் புகார்கள் வெளிவந்தன. பிழைப்பதற்காக பக்கத்து ஆப்பிரிக்க தேசங்களில் இருந்து வந்தவர்கள், தென் ஆப்பிரிக்கர்களால் சந்தேகத்துடன் பார்க்கப்பட்டனர். பல சமயங்களில், அவர்கள் தாக்குதலுக்கு உள்ளாயினர். தங்களுக்குக் கிடைக்கும் வேலை வாய்ப்புகளை அந்நியர்களாகிய அவர்கள் பறித்துக்கொண்டதாக தென் ஆப்பிரிக்கர்களோ, குற்றம் கூறினர். இதையடுத்து ஜொகன்னஸ்பர்கில் 2008ல் கலவரங்கள் வெடித்தன. இந்தக் கலவரங்களில் சோமாலியா, ஸ்வாஸிலாண்ட், நைஜீரியா நாட்டு மக்கள் கொத்துக் கொத்தாக அடித்து விரட்டப்பட்டனர். லட்சக்கணக்கானவர்கள் தங்கள் வீடுகளை இழந்தனர். அறுபது பேர் இறந்துபோனார்கள்.

மோதல்களை நிறுத்தச் சொல்லி மண்டேலா, டெஸ்மண்ட் டுட்டூ ஆகியோர் வேண்டுகோள் விடுத்தனர். அந்நியர்கள் மீதான வெறுப்புணர்வுக்கு என்ன காரணம்? வேலையில்லா திண்டாட்டம், விலைவாசி உயர்வு, எரிபொருள் தட்டுப்பாடு, ஊழல். அதன் காரணமாக எழுந்த அச்சம், பாதுகாப்பற்ற நிலை, கோபம். இதன் அடிநாதம், மண்டேலா அரசு அறிமுகப்படுத்திய நியோ லிபரல் பொருளாதாõரக் கொள்கை.

மண்டேலா பதவியேற்றபோது, அவர் அணுகுமுறை எப்படி இருக்குமோ என்னும் சந்தேகம் தென் ஆப்பிரிக்க, சர்வதேச முதலாளிகளுக்கு இருந்தது. கம்யூனிஸ்ட் இயக்கங்களுடன் தொடர்பு கொண்டவர், அவர்கள் துணையுடன் தேர்தலில் நின்று வெற்றி பெற்றவர், கம்யூனிச சித்தாந்ததை உயர்த்திப் பிடித்தவர், ஒடுக்குமுறைக்கு ஆளாக சிறைவாசி. போராட்டக் குணம் கொண்டவர் வேறு. மண்டேலா அவர்களுடைய அச்சத்தைப் போக்கினார். கம்யூனிச சித்தாந்தத்தை நான் அறிவேன். ஆனால், நான் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கிடையாது. நான் அமைக்கப்போவது கம்யூனிச அரசு கிடையாது.

தென் ஆப்பிரிக்கா குறித்த சர்வதேச பார்வையும் மாற்றம் பெற்றது. மண்டேலா சிறையில் இருந்த சமயத்தில், பிரிட்டனின் பிரதம மந்திரி மார்கரெட தாட்ச்சர் ஏ.என்.சி.யை தீவிரவாத அமைப்பு என்று அறிவித்தார். ஏ.என்.சி. ஆட்சியை அமைக்கும் என்று கனவுகூட காணவேண்டாம் என்று 1987வரை அவர் அரசாங்கம் சொல்லிக்கொண்டிருந்தது. அமெரிக்காவும் ஏ.என்.சி.யை தீவிரவாத அமைப்பு என்று தடை செய்திருந்தது. பதவியேற்று, ஓய்வு பெற்ற பிறகும், மண்டேலா தீவிரவாதிகள் பட்டியலில்தான் இருந்தார். மிகச் சமீபத்தில்தான், ஜார்ஜ் புஷ் அரசு இந்தத் தடைகளை அகற்றியது. அமெரிக்க ரீகன் அரசாங்கம் நிறவொதுக்கல் தென் ஆப்பிரிக்காவுக்கு தன் முழு ஆதரவையும் அளித்தது. பின்னர், மண்டேலா சிறையில் இருந்து வெளிவந்தபோது, அவருக்கு வாழ்த்து தெரிவித்த முதல் தலைவர், ஜார்ஜ் புஷ் சீனியர்.

மண்டேலா என்னும் தனிப்பட்ட ஆளுமை மீது அமெரிக்காவும் பிரிட்டனும் கொண்டிருந்த மதிப்பு ஒரு காரணம். மறுப்பதற்கில்லை. அதே சமயம், மண்டேலாவின் பொருளதாரக் கொள்கைகளே இந்த இரு பெரும் நாடுகளை தென் ஆப்பிரிக்காவில் முதலீடு செய்ய பெருமளவில் தூண்டின என்பதையும் கணக்கில் கொள்ளவேண்டும். இனஒதுக்கலை ஆதரித்த இந்த இரு நாடுகளோடும் மண்டேலா சுமூகமான உறவே கொண்டிருந்தார். எனவேதான் காலனியாதிக்க எதிர்ப்பை ஊக்குவித்த அளவுக்கு ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பை அவரால் மேற்கொள்ளமுடியவில்லை. மேற்கத்திய உலகோடு அனுசரித்துப் போகவேண்டும் என்றே விரும்பினார்.

கோவன் ம்பெகி ஒரு மார்க்சிஸ்ட். ஆனால் அவர் மகன் தபோ ம்பெகி முதலாளித்துவத்தை ஆதரித்தார். தேசியமயமாக்கத்தை எதிர்த்தார். தென் ஆப்பிரிக்க கதவுகளை சர்வதேச முதலீட்டுக்காக அகலமாகத் திறந்துவிட்டவர். நியோ லிபரல் கொள்கையை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி மண்டேலாவுக்கு அழுத்தம் கொடுத்தார்.

இதன் விளைவை தென் ஆப்பிரிக்கா இன்றும் அனுபவித்து வருகிறது. புதிய வர்த்தக வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்தி ஒரு புதிய கறுப்பின மேட்டுக்குடி வர்க்கம் உருவாக ஆரம்பித்தது. பொருளாதார அடித்தளம் மாறவில்லை என்பதால் ஆப்பிரிக்கானர்களும் தடங்கலின்றி மென்மேலும் வளர்ச்சியுற்றனர். இருப்பவர்களுக்கும் இல்லாதவர்களுக்குமான இடைவெளி பெருகிநின்றது. இந்தப் புதிய மேட்டுக்குடி ஆப்பிரிக்கர்களுக்கு குறைந்த கூலியில் பணியாற்ற பக்கத்து நாடுகளில் இருந்து ஏழை கறுப்பின மக்கள் தென் ஆப்பிரிக்காவுக்குள் நுழைந்தனர். ஏற்கெனவே தேக்கத்தில் இருக்கும் தென் ஆப்பிரிக்க கறுப்பின மக்கள், அந்நிய கறுப்பின  மக்களை எதிர்க்க ஆரம்பித்தனர்.

இதை தென் ஆப்பிரிக்காவின் புதிய இனவெறுப்பு என்று மேற்கத்திய ஊடகங்கள் (Xenophobia) எழுதின. இது பிரச்னையை திசைதிருப்பும் செயலே அன்றி வேறில்லை. இனத்துக்கு, நிறத்துக்கு அப்பாற்பட்ட பிரச்னை இது. இது பொருளாதாரப் பிரச்னை.

0

மண்டேலாவும் அவர் இயக்கமும் இடையில் சில காலம் வன்முறை மீது நம்பிக்கை வைத்திருந்தபோதும், பெரும்பாலும் அவர் அகிம்சை கொள்கையையே உயர்த்திப் பிடித்துள்ளார். உலகம் தழுவிய அளவில் மண்டேலா இன்று கொண்டாடப்படுவதற்குக் காரணம் அவருடைய பொருளாதாரக் கொள்கைகளோ ஆட்சிமுறையோ அல்ல, அவரது அகிம்சை வழிமுறையே. எதை அவர் முன்னிறுத்தினாரோ அதன் குறியீடாகவே அவர் இன்று மாறியிருக்கிறார். மாற்றப்பட்டிருக்கிறார். காந்தி, மார்ட்டின் லூதர் கிங் வரிசையில் நெல்சன் மண்டேலாவின் பெயர் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது இதுவே காரணம்.

ஆப்பிரிக்காவின் முதன்மையான மகன் என்று மண்டேலாவை வருணிக்கிறார் காஸ்ட்ரோ. மண்டேலாவுடன் ரோபன் தீவுக்குச் சென்று பார்வையிட்டார். நீங்களும் மண்டேலாவைப் போல் தனிமைச் சிறையில் இருந்தவர்தானே என்று கேட்கப்பட்டபோது, அவசரமாக மறுத்தார் காஸ்ட்ரோ. நான் இருந்தது இரு ஆண்டுகள் மட்டும்தான். தயவு செய்து என்னை அவரோடு ஒப்பிடாதீர்கள். அவ்வாறு ஒப்பிட்டால் எனக்கு அவமானமாக இருக்கிறது.

மண்டேலா ஆப்பிரிக்காவுக்கோ ஐரோப்பாவுக்கோ சொந்தமானவர் அல்லர், அவர் உலகுக்கு சொந்தமானவர் என்கிறார் மண்டேலாவால் ஈர்க்கப்பட்ட நோபல் பரிசு பெற்ற எழுத்தாளர், நதின் கார்டிமர்.

1991ம் ஆண்டு காஸ்ட்ரோ கூறியது. ‘நேர்மையான மனிதர் என்பதற்கு உங்களுக்கு ஒரு உதாரணம் தேவைப்பட்டால், நெல்சன் மண்டேலாவை எடுத்துக்கொள்ளலாம். எதற்கும் விட்டுக்கொடுக்காத, துணிச்சலான, அமைதியான, புத்திசாலியான, செயல்வேகம் கொண்ட ஒரு நாயகன் உங்களுக்குத் தேவைப்படுகிறாரா? இதோ மண்டேலா இருக்கிறார். அவரை நேரில் சந்தித்த பிறகு இந்த முடிவுக்கு நான் வந்து சேரவில்லை. பல ஆண்டுகளாக நான் இதுகுறித்து சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். இந்த சகாப்தத்தின் அசாத்தியமான ஒரு அடையாளமாக நான் அவரைக் காண்கிறேன்.’

பதவியைவிட்டு அகன்ற பிறகு துணிச்சலும் துடிதுடிப்பும் மண்டேலாவிடம் ஒட்டிக்கொண்டது. அதிகாரத்தில் இருந்தபோது சாதிக்கமுடியாத விஷயங்களை இப்போது செயல்படுத்தி பார்க்க அவர் விரும்பினார். நெல்சன் மண்டேலா அறக்கட்டளை உருவாக்கப்பட்டது. ‘46664: எய்ட்ஸுக்காக உங்கள் வாழ்வில் இருந்து ஒரு நிமிடத்தை ஒதுக்குங்கள்’ என்னும் வாசகத்துடன் தொடங்கப்பட்ட பிரசாரம், பரவலான கவனத்தைப் பெற்றது. (466 என்பது ரோபன் தீவுச் சிறையில் மண்டேலாவின் கைதி எண். 64 சிறையிலிருந்த வருடத்தைக் குறிக்கிறது). நான் ஒரு எய்ட்ஸ் நோய் சிகிச்சை ஆதரவாளர் என்னும் வாசகத்தை தனது டி ஷர்ட்டில் அணிந்து பெருமிதத்துடன் வலம் வந்தார். 2005ல் ஒரு கூட்டத்தில், வெடித்துக் கிளம்பிய அழுகைக்கிடையே ஓர் உண்மையை ஒப்புக்கொண்டார். ஆம், என் சொந்த மகன் மக்காதோ, எய்ட்ஸ் நோயால் பீடிக்கப்பட்டு, இறந்துபோனான். தென் ஆப்பிரிக்கா மட்டுமல்ல ஒட்டுமொத்த ஆப்பிரிக்காவும் ஒன்று சேர்ந்து எய்ட்ஸை விரட்டியடிக்கவேண்டும்.

தொண்டு செய்வதை தனது முதன்மையான பணியாக மாற்றிக்கொண்டார். புஷ், இராக் மீது தொடுத்த யுத்தத்தை எதிர்த்தார். புஷ்ஷிடம் பேசி தன் வருத்தங்களைத் தெரிவிக்க அவர் விரும்பியபோது, அவர் தொலைபேசிக்குப் பதிலில்லை. உடனே மண்டேலா சீனியர் புஷ்ஷைத் தொடர்பு கொண்டார். உங்கள் மகனிடம் பேச முயன்றேன். அவர் பதிலளிக்கவில்லை. நீங்கள் உங்கள் மகனைக் கொஞ்சம் கண்டித்து வையுங்கள். மகனை ஒரு தந்தையால் கண்டித்து வழிக்குக் கொண்டவரமுடியும் என்று நம்பும் ஓர் அப்பாவி ஆப்பிரிக்கத் தந்தையாக மண்டேலா வெளிப்பட்ட தருணம் இது.

nelson mandela book தனது 89வது பிறந்தநாளின்போது, தி எல்டர்ஸ் என்னும் பெயரில் இயக்கம் ஒன்றை ஆரம்பித்தார். ஜிம்மி கார்ட்டர், டெஸ்மான் டுட்டு, கோஃபி அனான் போன்ற மூத்தவர்களோடு அணி சேர்ந்து அரசியல் வழிகாட்டலை நடத்தலாம் என்று திட்டமிட்டார். யுத்த பூமியாக மாறியிருந்த டாஃபருக்கு அமைதி குழு அனுப்புவது, உலக அமைதி குறித்து விவாதிப்பது என்று சில முயற்சிகளை மேற்கொண்டார்.

2009ல் பராக் ஒபாமா அமெரிக்க அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டபோது, மண்டேலா தனது வாழ்த்துகளை அவருக்குத் தெரிவித்தார். உலகை மாற்றும் கனவை யாரும் மேற்கொள்ளலாம் என்பதை ஒபாமாவின் வெற்றி உணர்த்துகிறது என்றார். காந்தியும் மண்டேலாவும் தன்னை ஈர்த்த முக்கியத் தலைவர்கள் என்று ஒபாமா முன்னர் கூறியிருந்தார்.

மண்டேலாவின் நோக்கங்களை, கனவுகளை கேள்விக்கு உட்படுத்தமுடியாது. தென் ஆப்பிரிக்கர்கள் சுதந்தர, ஜனநாயக தேசமாக உயிர்த்திருக்கவேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார். நிறவெறி ஆட்சியை உடைத்து ஜனநாயகத்தை மீட்டுக்கொண்டுவந்ததில் அவர் பங்களிப்பு மிக முக்கியமானது. ஆனால் அவர் மேற்கொண்ட நடவடிக்கைககளும், அமல்படுத்திய பொருளாதாரத் திட்டங்களும் மண்டேலாவின் நோக்கங்களைச் சிதறடித்தன.

நூற்றாண்டுகால அடிமை வாழ்க்கையை, நூற்றாண்டு கால காலனியாதிக்க விளைவுகளை ஐந்தாண்டு காலத்தில் மாற்றிவிடமுடியாது என்பது நிஜம். மாற்றங்கள் உடனே நிகழ்ந்துவிடும் என்று எதிர்பார்க்கவேண்டாம் என்று தேர்தல் வாக்குறுதியிலேயே மண்டேலா இதை அழுத்தமாக குறிப்பிட்டிருந்தது நிஜம். தென் ஆப்பிரிக்கா செல்லவேண்டிய பாதை நீண்டது என்பதிலும் இருவேறு கருத்துகள் இல்லை. ஆனால், மண்டேலா நிர்வாகம் ஆட்சியில் இருந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் தெளிவாக அரசியல் பாதையை வகுத்துக்கொள்ளவில்லை. கனவுக்கும் செயல்திட்டத்துக்கும் இடையே, கொள்கைக்கும் நடைமுறைக்கும் இடையே, லட்சியத்துக்கும் யதார்த்தத்துக்கும் இடையே  விழுந்துவிட்ட இடைவெளியை இந்த ஐந்தாண்டுகளில் மண்டேலாவால் குறைக்கமுடியவில்லை.

அரசியலில் இருந்து விலகிக்கொள்வதாக 2006ம் ஆண்டு தனது 88வது வயதில் மண்டேலா அறிவித்தார். இந்த அறிவிப்பை வெளியிடுமாறு தென் ஆப்பிரிக்கா அரசாங்கம் அவரை நிர்ப்பந்திப்பதாகவும், அரசாங்கத்தை விமரிசனம் செய்து அவர் சில சமயம் பேசுவதை தடுக்கவே இந்த ஏற்பாடு என்றும் யூகங்கள் எழுந்தன.

தன் வாழ்க்கையின் மூலம், தன் போராட்டங்கள் மூலம், தன் சாதனைகள் மூலம், தன் அரசியல் பங்களிப்புகள் மூலம், ஏன், தன் தவறுகள் மூலமும் தென் ஆப்பிரிக்காவுக்கு, ஆப்பிரிக்காவுக்கு, உலகுக்கு மண்டேலா தெரிவிக்க விரும்பும் செய்தி ஒன்றுதான். ஒரு உயிரி எப்போது முழு முற்றாக விடுதலை பெறுகிறதோ அப்போதுதான் அது மனிதனாகிறது. விடுதலையை யாராலும் கொடுக்கமுடியாது. பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் பெறமுடியாது. போராடித்தான் பெற்றாகவேண்டும். வாழ்க்கை என்பது போராட்டமே!

நெல்சன் மண்டேலா (1918-2013) இன்று காலை மரணமடைந்தார்.  2009ம் ஆண்டு நான் எழுதிய நெல்சன் மண்டேலா வாழ்க்கை வரலாற்றில் இருந்து அவர் நினைவாக ஓர் அத்தியாயம் இங்கே.

மதுரை புத்தகக் கண்காட்சி – சில அனுபவங்கள்

1185712_696804570336949_221238935_nதமிழ்ச்சங்கம் கண்ட பெருமைமிகு நான்மாடக்கூடல் மதுரையில் 8ம் ஆண்டு புத்தகத் திருவிழா கடந்த 30ம் தேதி தொடங்கியது. வாழ்வு முதல் மரணம் வரை அனைத்தையும் ஆர்ப்பாட்டமாகத் திருவிழா போல் கொண்டாடும் மதுரை புத்தக விற்பனைச் சந்தையையும் அவ்வாறே கொண்டாடி வருகிறது.

தொடங்கியது முதல் மூன்று தினங்கள் தினமும் மாலை மழை என்பதால் செப்டெம்பர் 2ம் தேதி மாலை தான் சென்றேன்.  தமுக்கம் மைதானத்தில் மிகப் பெரியதாக அமைக்கப்பட்டிருந்த அரங்கில் ஏறக்குறைய 220 கடைகள் இருந்தன.  உள்ளே செல்லும் வழி, மற்றும் வெளியே வரும் வழி ஆகியவற்றின் இரு புற சுவர்களிலும் கடந்த ஆண்டு கடை வரிசை எண் வாரியாக பதிப்பகங்கள் / புத்தக விற்பனையாளர்கள் பெயர்கள் அச்சிடப்பட்டிருந்தன. இந்த முறை அது இல்லை. இதனால் குறிப்பிட்ட பதிப்பகத்தைத் தேடி வருபவர்களுக்குச் சிரமம் ஏற்படுவதைத் தடுக்க முடியவில்லை. பபாசி அமைப்பினர் அடுத்த ஆண்டு இந்தக் குறையில்லாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

திங்கள் கிழமையாக இருந்தும் அன்று மாலை நல்ல கூட்டம். அதற்கு முந்தைய தினம், ஞாயிற்றுக் கிழமை பகலில் பள்ளிகள் வாரியாக மாணவர்கள் வந்து சென்றிருந்தனர். அன்று மட்டும் சுமார் 40,000 பார்வையாளர்கள் திரண்டு வந்திருந்தனர் என்கிறது தி இந்து.

கல்கியின் பொன்னியின் செல்வன், சிவகாமியின் சபதம், அலையோசை போன்றவை மலிவு பதிப்புகளாக பல கடைகளில் காணப்பட்டன. கிழக்கு பதிப்பகம், உயிர்மை மற்றும் சில பதிப்பக அரங்குகளில் சுஜாதாவின் புத்தகங்கள் அதிகமாக பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தது.  புத்தகம் வாங்கும் ஆர்வத்தில் வந்தாலும் பலர் புத்தக விலையைப் பார்த்துவிட்டு மீண்டும் அதை இருந்த இடத்திலேயே வைப்பதையும் சில அரங்குகளில் பார்க்க முடிந்தது.

திரைப்படம், தொலைக்காட்சிகளில் தோன்றும் பிரபலம் என்பதில் ஒரு வித கவர்ச்சி இருப்பதாகத்தான் தெரிகிறது.  விஜய் டிவி புகழ் நீயா, நானா கோபிநாத் எழுதிய புத்தகங்களை பெருமைக்காவது சிலர் வாங்கிச் சென்றதை காண முடிந்தது.

இலக்கியம், நவீன இலக்கியம் என்றால் புத்தகத்தின் பெயர் வித்தியாசமாக இருக்க வேண்டும். பெயரை மட்டும் படித்தால் புரியக் கூடாது. அட்டை முகப்பு மறைபொருள் ஓவியமாக இருக்க வேண்டும். இது எழுதப்படாத விதியா என தெரியவில்லை.  இந்த விதிக்கு உட்பட்ட பல புத்தகங்களைக் காண நேர்ந்தது.  வழக்கம் போல் தோளில் நீண்ட துணிப்பை, 4 நாட்கள் முகச்சவரம் செய்யப்படாத தோற்றத்துடன் சில இளைஞர்கள் கீழைக்காற்று, எதிர் போன்ற அரங்குகளில் காணப்பட்டனர்.

8ம் வகுப்புக்குக் கீழே படிக்கும், ஓரளவு சொன்ன பேச்சை கேட்கும்  குழந்தைகளுடன் வந்திருந்த பல பெற்றோர்கள், சிறிய கதை புத்தகங்கள், ஓவியப் பயிற்சி புத்தகங்கள்- ஆங்கில கதைகள், வரலாற்று புத்தகங்கள் என தேர்வு செய்து கொண்டிருந்தனர்.

10ம் வகுப்பு மற்றும் 12ம் வகுப்பு தேர்வை இந்த வருடம் சந்திக்க இருக்கும் மாணவ, மாணவியருடன் வந்திருந்த பெற்றோர் 1000 ஒரு மார்க் கேள்விகள், நோட்ஸ்கள் என வாங்கிக்கொண்டிருந்தனர்.  ஒரு சிறிய கடையில் மிக அதிகமான பெரியவர்கள் நின்று கொண்டிருந்தனர்.  என்னவென்று எட்டிப்பார்த்தால் அறிவியல் உபகரணங்கள். பூதக்கண்ணாடி, டெலஸ்கோப், காலம் அளவிடும் கருவி போன்றவை வைத்திருந்தார்கள், அதில் பலர் லென்ஸ் தேர்வு செய்து கொண்டிருந்தனர்.  ஒரு பெரியவரிடம் விசாரித்ததில் பல மருந்து மாத்திரைகள், சோப்பு போன்ற பொருட்களில் அதிக விற்பனை விலை (எம்ஆா்பி) மிகச்சிறியதாக அச்சிடுகிறார்கள், அவர்கள் சொன்னதுதான் விலையாக இருக்கிறது.  எனவே தான் ஒரு நல்ல லென்ஸ் வாங்கினேன் என்றார்.  சிறப்பான யோசனையாக இருக்கிறதே என எண்ணிக் கொண்டேன்.

தொழிற்சங்கம் குறித்து கார்ல் மார்க்ஸ், சாதியம் குறித்த சில புத்தகங்கள், மாக்சிம் கார்க்கியின் தாய், காலச்சுவடு பதிப்பகத்தில் கிளாசிக் வரிசையில் தி ஜானகிராமன் எழுதிய அம்மா வந்தாள் உள்ளிட்ட சில புத்தகங்களை வாங்கிக் கொண்டேன்.

முன்னதாக முற்போக்குச் சிந்தனையாளர் சனநாயக தொழிற்சங்க மைய பொறுப்பாளர் தோழர் மு தங்கபாண்டி அவர்கள் “மரண தண்டனையும், கம்யூனிஸ்டுகளும், அணுஉலையும் கம்யூனிஸ்டுகளும்” என்ற சிறு நூல் வெளியீடு கருத்துப்பட்டறை எனும் அரங்கின் முன் நடக்க இருப்பதாக தெரிவித்து அழைப்பு விடுத்திருந்தார்.  தோழரை பல நாள்களாகத் தெரியும். நல்ல சிந்தனையாளர். என்னுடைய மற்றொரு நண்பரான மீ.த. பாண்டியன் அவருடைய புத்தகத்தை வெளியிட்டார். இந்தப் புத்தகம் பற்றிய எனது கருத்தை பின்னர் பதிவிடுகிறேன்.  மரண தண்டனை குறித்து பல தரவுகளையும் தகவல்களையும் இந்நூலில் அவர் தெரிவித்திருக்கிறார்.

புத்தகத்தை வெளியிட்ட தோழர், அழித்தொழிப்பு என்னும் பதம் புத்தகத்தில் இடம்பெற்றிருக்கவேண்டுமா என்று கேள்வி எழுப்பினார். அழித்தொழிப்பு என்பது இலங்கை இனப்படுகொலை, ஹிட்லர் வதைமுகாம் கொலைகள் போன்றவற்றுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தவேண்டுமா என்ன? அணு உலை கட்டுரையில் நையாண்டியும் நக்கலும் நன்றாகவே கலந்திருக்கிறது. குறிப்பாக தா. பாண்டியனை விமரிசனம் செய்திருந்தாலும் இரு இடதுசாரி கட்சிகளுக்கும் இது பொருந்தும்.

 

இன்றைய உலகமயமாக்கல் சூழலில், தொழிலாளர் நலச்சட்டங்கள் திருத்தப்பட்டு, அவமதிக்கப்படும் சூழலில்,  ஊழல் மிகுந்திருக்கிற நிலையில், சிபிஐ, சிபிஎம்  இரண்டும் ஏன் ஒன்றிணையக்கூடாது என்னும் ஆதங்கம் பலரிடம் உள்ளது. இந்த இருவரிடமிருந்தும் வேறுபட்டு முற்போக்காகவும் தீவிரமாகவும் சிந்திக்கும் ரேடிகல் கம்யூனிஸ்டுகள் சிறிய சிறிய அமைப்புகளாக பிரிந்திருக்கிறார்களோ என்கிற ஆதங்கம் எனக்கு உண்டு.

0

சில பள்ளி ஆசிரியர்கள் இரண்டு குழுக்களாக பல புத்தகங்களை தேர்வு செய்து கொண்டிருந்தனர். பள்ளியில் மாணவர்களுக்குப் பரிசளிப்பதற்காக அவை வாங்கி செல்லப்பட்டன. இது போல் புத்தகங்கள் அதிகமாக வாங்குபவர்களுக்கு கூடுதலாக 10 சதவீதம் தள்ளுபடி தருவது குறித்து பதிப்பகங்கள் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

சமீபத்தில் எங்களின் தொழிற்சங்க சம்மேளனத்தின் மாநில மாநாட்டில் கலந்து கொண்ட சிறப்பு விருந்தினர்களுக்கு நாங்கள் புத்தகங்களைத்தான் நினைவுப் பரிசாக அளித்தோம்.  அவர்கள் ஊர் சென்று சேர்ந்ததும், தனியாக அழைத்து புத்தக பரிசுக்கு நன்றி தெரிவித்தார்கள்.

5642_696804597003613_417656992_nநான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன் எனது மூத்த மகள் டிவிஎஸ் மேல்நிலைப்பள்ளியில் பிளஸ் 2 வில் முதல் மாணவியாகவும், பாட வாரியாக 3 பரிசுகளும் – மொத்தம் 5 பரிசுகள் பெற்றாள்.  மதிப்பெண் சான்றிதழ் வாங்க சென்றிருந்த போது என்ன படிக்கப் போகிறாய் என உதவி தலைமை ஆசிரியர் கேட்டதற்கு BE (ECE) என்று சொல்லியிருந்தாள். அந்தப் படிப்புக்குப் பயன்படக்கூடிய வகையில் சிறந்த 5 புத்தகங்களைத் தேர்வு செய்து அடுத்த சில மாதங்கள் கழித்து நடைபெற்ற பள்ளி ஆண்டு விழாவின் போது பரிசளித்தார்கள்.  4 வருடமும் போற்றி பாதுகாத்து பயன்படுத்தக்கூடிய மிகச்சிறந்த பரிசாக அது அமைந்தது.

நான் 15 வருடங்களுக்கு முன் குடியிருந்த இடத்துக்கு அருகே வசித்த நண்பர் பிராடிஜி – கிரி பதிப்பகம் போன்றவற்றின் சிறிய புத்தகங்களாக நிறைய வாங்கியிருந்தார். அவரை சந்தித்து நலம் விசாரித்துக்கொண்டிருந்தபோது தான் தற்போது ஒரு அபார்ட்மென்டில் குடியிருப்பதாகவும், பல குடியிருப்புகளிலிருந்து குழந்தைகள் பிறந்த நாள் என சாக்லேட் கொண்டு வந்து தரும்போது, ஒரு புத்தகம், பென்சில், அல்லது பேனா என வயதுக்கு ஏற்ப பரிசளிப்பது வழக்கம் என்றும் சொன்னார்.

3 மணி நேரத்தில் அரை மணி நேரம் புத்தக வெளியீட்டிலும், சில நிமிடங்கள் வெளி அரங்கில் நடைபெற்ற பட்டிமன்ற பேச்சைக் கேட்டதிலும் செலவழித்ததால், திருவிழாவை முழுவதுமாகப் பார்த்த திருப்தி ஏற்படவில்லை. இன்னொருமுறை செல்லவேண்டும். பிறகு மேலும் கொஞ்சம் எழுதுகிறேன்.

0

நீங்கள் கண்காணிக்கப்படுகிறீர்கள்!

pig

மாற்றம் : யார் மனிதன், யார் விலங்கு என்று கண்டறியமுடியாதபடி அனைவருடைய முகங்களும் ஒன்றுபோல் இருந்தன என்னும் ஜார்ஜ் ஆர்வெல்லின் விலங்குப் பண்ணை வாசகம் நினைவுக்கு வருகிறது.  ஜார்ஜ் புஷ்ஷின் நான்காவது ஆட்சிக்காலத்தை ஒபாமா நடத்திக்கொண்டிருக்கிறாரா? அல்லது ஒபாமாவின் முதல் இரு ஆட்சிக்காலத்தை புஷ் நடத்திக்கொடுத்தாரா?

அமெரிக்கா பிற நாடுகளை மட்டுமல்ல அமெரிக்கர்களையே ரகசியமாக உளவு பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது என்னும் உண்மையை  இதற்கு முன்பே சிலர் வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவந்திருக்கிறார்கள் என்றாலும் முதல் முறையாக உலகின் பெரும் கவனம் இதற்குக் கிடைத்திருப்பதற்குக் காரணம் எட்வர்ட் ஸ்நோடென். புஷ் அரசு, பல மில்லியன் அமெரிக்கர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்வில் தேவையில்லாமல் தலையிடுகிறது என்று கோபாவேசத்துடன் பிரசாரம் செய்து தன்னை ஒரு லிபரலாக முன்னிறுத்தி புஷ்ஷை வீழ்த்தியவர் ஒபாமா. இப்போது புஷ்ஷின் அதே திட்டங்களை (கிட்டத்தட்ட ஒன்றுவிடாமல்) மேலதிகத் தீவிரத்துடன் ஒபாமா தொடர்கிறார். குவந்தணாமோ சிறைச்சாலையை மூடுவேன் என்று முழங்கினார். செய்யவில்லை. போர்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவேன் என்றார். செய்யவில்லை.

ஜப்பான் சரணடைந்துவிட்டது, இரண்டாவது உலகப் போர் முடிவடைந்துவிட்டது என்று 1945ல் ஹாரி ட்ரூமேன் அறிவித்தபோது, அமெரிக்கர்கள் இனம் புரியாத மகிழ்ச்சியோடு வீதிகளில் திரண்டு வந்து ஆர்ப்பரித்தார்கள். ஜப்பனில் அணுகுண்டுகள் வீசப்பட்டது அவர்கள் நினைவில் இல்லை. அமெரிக்கா வென்றுவிட்டது என்பதால் எழுந்த மகிழ்ச்சி அல்ல அது. அவர்களுடைய உயிரையும் உணர்வுகளையும் தின்றுகொண்டிருந்த போர் முடிந்துவிட்டதால் எழுந்த ஏக்கப் பெருமூச்சே மகிழ்ச்சியாக வீதிகளில் வெளிப்பட்டது.

பராக் ஒபாமா வெற்றிபெற்றபோதும் இதே போன்ற மகிழ்ச்சி அமெரிக்க வீதிகளில் வெளிப்பட்டது. புஷ்ஷின் போர்கள் முடிவடைந்துவிடும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்தனர். சொன்னதைப் போலவே ஒபாமா மாற்றத்தைக் கொண்டுவந்துவிடுவார் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்தனர். அமெரிக்கர்கள் மட்டுமல்ல, உலகின் பெரும்பகுதியில் எதிரொலித்த நம்பிக்கை இது. வெள்ளை மாளிகையில் ஒரு கறுப்பினத் தலைவர் என்று கொட்டை எழுத்துகளில் தலைப்பிட்டு மகிழ்ந்தது மீடியா உலகம்.

உலகை மட்டும் ஏமாற்றியிருந்தால் பரவாயில்லை. அமெரிக்காவையும் சேர்த்தே ஏமாற்றியிருக்கிறார் ஒபாமா. அதற்காக (மட்டும்) அமெரிக்கர்கள் இப்போது பொங்கியிருப்பது மட்டுமே உறுத்துகிறது. விலங்குப் பண்ணையோடு சேர்த்து ஜார்ஜ் ஆர்வெல்லின் 1984-ஐயும் அமெரிக்கர்கள் நினைவுபடுத்திக்கொள்ளவேண்டிய தருணமிது. The Big  Brother is not just watching the world, but watching you too.

0

0743276671A Pinch of Salt : பிரிட்டிஷ் பயண எழுத்தாளரான ஏஏ கில் என்பவர் எழுதிய AA Gill is away என்னும் புத்தகத்தை வாசித்து முடித்தேன். சூடான், டான்ஸானியா, எத்தியோப்பியா, டோக்கியோ, டெல்லி, க்யூபா, அர்ஜெண்டினா என்று கில் மேற்கொண்ட பயணங்கள் பற்றிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு இது. நீங்கள் எதைப் பற்றி எழுத விரும்புகிறீர்கள் என்று ஒரு பத்திரிகை எடிட்டர் கேட்டபோது கில் இவ்வாறு பதிலளித்திருக்கிறார். ‘இடங்களை, மனிதர்களாகப் பாவித்து பேட்டி எடுத்து எழுதப்போகிறேன்.’ இந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றிய ஒரு வரி அறிமுகமும் இதுதான்.

நல்ல எழுத்து, ஒவ்வொரு இடத்தையும் பற்றிய சுருக்கமான, தெளிவான, பல சமயம் அழகான அறிமுகம் என்றபோதும்  ஒரு சிட்டிகை உப்பைப் பக்கத்தில் வைத்துக்கொண்டுதான் இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கவேண்டியிருக்கிறது. முதல் காரணம், கில்லின் prejudices. ஒரு திடமான முன்முடிவோடுதான் ஒவ்வொரு நாட்டையும் அவர் காண்கிறார். க்யூபாவையும் ரஷ்யாவையும் முதல் பார்வையிலேயே வெறுத்தொதுக்குகிறார். கம்யூனிசத்தின் நிழல் அல்ல, நிழல் விழுந்த இடம்கூட அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை. இரண்டாவது காரணம், பாலியல், பெண்கள், ஃபோர்னோகிராஃபி மீதான அவருடைய ஒருவகை obsession. எங்கு சென்றாலும் இதே வரிசையில் இவற்றையே அவர் ஆர்வத்துடன் தேடித்திரிகிறார்.

நல்ல வேளையாக, இந்தியாவை அவருக்குப் பிடித்திருப்பதற்கு முதன்மையான காரணம் தாஜ் மஹால். It is the most complete thing என்று வாய் பிளந்து வியக்கிறார். அவர் வியக்கும் மேலும் சில இந்திய விஷயங்கள். 30 அல்லது 300 அல்லது 3000 மில்லியன் கடவுள்கள். எவ்வளவு கூட்டம் இருந்தாலும் மேலே வந்து இடிக்காத மக்கள். (அவர் சொல்வது!). ஒரே ஒருமுறை தெரியாமல் இடித்துவிட்டு, தன் நெஞ்சை கையால் தொட்டு அமைதியாகவும் இங்கிதத்துடனும் பொயட்டிக்காகவும் சாரி கேட்ட ஒரு மனிதன். பிரிட்டன்மீது இன்னமும் மரியாதை வைத்திருக்கும் மனிதர்கள். (‘ஆயிரம் இருந்தாலும் டெலிகிராம், ரயில்வே எல்லாம் அவன் கொடுத்தது சார்’). பொருளாதாரரீதியில் மட்டுமே ஏழையாக இருக்கும் இந்தியர்கள். (வரலாறு, கலாசாரம், ஆன்மிகம் ஆகிய விஷயங்களில் அமெரிக்கர்கள்கூட இந்தியாவிடம் இருந்து கற்கவேண்டுமாம்).

பிரயாண எழுத்தாளர்களில் பெரும்பாலானோரால் ஏன் Stereotyping இல்லாமல், prejudice இல்லாமல் புத்தகம் எழுதமாட்டேன் என்கிறார்கள்?

0

 

Disguise: பிரதி வெள்ளி என்று அறிவிக்கப்பட்ட ‘புரட்சி’ கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு வாரமும் மிகச் சரியாக திங்கள் அன்று வெளிவந்துகொண்டிருக்கிறது. இந்த ஒழுங்கீனத்தை மூடிமறைக்கவும் தொடர் வரவேண்டிய இடத்தை இட்டுநிரப்பவும்தான் இந்தப் புதிய திடீர் பகுதி என்று இந்நேரம் நீங்கள் கண்டுபிடித்திருக்கக்கூடும்.

0

மருதன்

மலர்மன்னன் மறைவு

malarmannan_1திமுக உருவானது ஏன்?, ஆரிய சமாஜம், திராவிட இயக்கம் : புனைவும் உண்மையும் உள்ளிட்ட புத்தகங்களை எழுதிய எழுத்தாளர் மலர்மன்னன் 9 பிப்ரவரி 2013 அன்று காலை மரணம் அடைந்துவிட்டார். மேற்சொன்ன மூன்று புத்தகங்களும் கிழக்கு பதிப்பக வெளியீடுகள்.

திமுக உருவானது ஏன்?, ஆரிய சமாஜம் என்ற இரண்டு புத்தகங்ககளையும் எடிட் செய்தது சுவையான அனுபவம். குறிப்பாக, திமுக உருவானது ஏன் என்ற புத்தகத்துக்கு அவர் கொடுத்த தலைப்பு “திமுக தோன்றுவானேன்?’ – ஓர் ஆய்வுப்பார்வை என்பதுதான். மேற்கோள்களாலும் விமரிசனங்களாலும் நிறைந்த புத்தகம். பெரியாரின் செயல்பாடுகளைக் கடுமையாக விமரிசிக்கும் மலர்மன்னன், அண்ணாவின் செயல்பாடுகளைக் கொஞ்சம் மென்மையாகவே கையாண்டிருப்பார்.

திமுக உருவானதன் பின்னணியை ஆய்வுசெய்யும் புத்தகம் என்பதால் புத்தகம் முழுக்க கருணாநிதி என்ற பெயரே வராதவாறு பார்த்துக்கொண்டிருந்தார் மலர்மன்னன். அந்தப் புத்தகத்தில் ஆறேழு முறை கருணாநிதியின் பெயர் வரும். அவற்றில் மூன்று முறை, கவிஞர் கருணானந்தம் பற்றிய செய்திகளை எழுதும்போது, “இவர் கருணாநிதியின் நண்பர்’ என்று குறிப்பிட்டிருப்பார். அண்ணா பேரவையை திமுகவே நடத்தும் என்று சொன்னபோது ஒருமுறையும் கண்ணதாசனுடனான மோதல் குறித்துச் சொல்லும்போது ஒருமுறையும் கருணாநிதியின் பெயர் வரும். இவையும்கூட திமுகவின் உருவாக்கத்துக்குப் பிறகு நடந்த சம்பவங்களே. ஆக, திமுகவின் உருவாக்கத்துக்கும் கருணாநிதிக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை என்பதை வலியுறுத்த இந்தப் புத்தகத்தில் முயற்சி செய்திருப்பார் மலர்மன்னன்.

புத்தகத்தை எடிட் செய்யும் சமயத்தில் அடிக்கடி தொலைபேசியில் பேசுவார். தனக்கும் அண்ணா, கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர் ஆகியோருக்கும் உள்ள தொடர்புகள் பற்றிப் பேசுவார். அண்ணாவுடன் அமர்ந்து அசைவ உணவு (மீன்) உண்ட சம்பவத்தைப் பெருமிதத்துடன் சொல்வார். எம்.ஜி.ஆரின் மெய்க்காப்பாளர்களுள் அடியேனும் ஒருவன் என்பார். பெரியாரின் மீது அளவற்ற கோபமும் அண்ணாவின் மீது அளவுகடந்த அன்பும் கொண்டவர் என்பதைத் தன்னுடைய பேச்சில் வெளிப்படுத்துவார்.

malarmannan murasoliகருணாநிதியைக் கடுமையாக விமரிசிக்கக்கூடியவர். எம்.ஜி.ஆருக்கும் மலர்மன்னனுக்கும் இருந்த நட்பு கருணாநிதியை அதிருப்தியடையச் செய்தது என்றும் அதனை வெளிப்படுத்தும் வகையில் முரசொலியில் “மலர் மன்னன் கதை’ என்ற தலைப்பில் கதை வடிவிலான கட்டுரை ஒன்றை கருணாநிதி எழுதியிருக்கிறார் என்றும் சொல்வார். ஒருமுறை அந்தக் கதையின் ஒளிநகலை அனுப்பிவைத்தார்.

இந்துத்வ சிந்தனையாளராகவும் தீவிர திராவிட இயக்க எதிர்ப்பாளராகவும் அறியப்பட்ட மலர்மன்னனின் ஆரிய சமாஜம் புத்தகத்தை எடிட் செய்துகொண்டிருந்த சமயத்திலும் திமுக, திராவிட இயக்கம் பற்றியே என்னிடம் அதிகம் பேசுவார். குறிப்பாக, காலச்சுவடு உள்ளிட்ட இதழ்களில் அவர் எழுதும் கட்டுரைகள், அவற்றுக்கான எதிர்வினைகள், பாராட்டுகள் பற்றிப் பேசுவார். இரண்டு புத்தகங்களும் வெளியான பிறகுதான் அவரை நேரில் சந்தித்தேன். கிழக்கு அலுவலகத்துக்கு வந்தபோது சில மணி நேரங்கள் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அப்போது கலைஞரின் கல்லக்குடி போராட்டம் பற்றி கேலியும் கிண்டலுமாகப் பேசினார்.

பின்னர் திராவிட இயக்கம்: புனைவும் புரட்டும் என்ற தலைப்பில் தான் எழுதிக்கொண்டிருக்கும் புத்தகம் பற்றியும் நான் எழுதிய திராவிட இயக்க வரலாறு புத்தகம் பற்றியும் பேசினார்.

அவர் எழுதிய அந்தப் புத்தகம் தற்போது “திராவிட இயக்கம்: புனைவும் உண்மையும்’ என்ற தலைப்பில் வெளியாகியுள்ளது. கடந்த சென்னை புத்தக்காட்சியில் நல்ல கவனத்தைப் பெற்றது. தொடர்ந்து நிறைய எழுதவேண்டும் என்ற ஆர்வத்துடன் இருந்த மலர்மன்னனின் மறைவு தமிழ்நாட்டில் உள்ள இந்துத்வ எழுத்தாளர் சமூகத்தில் ஒரு வெற்றிடத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

0

ஆர். முத்துக்குமார்