மெட்ராஸ் – லும்பன் நகரம்

karthi-madras-1

இந்தப் படம் உண்மையில் பொருட்படுத்திப் பேசத்தகுந்த படமே அல்ல. ஆனால், இந்தப் படத்துக்கு முட்டுக்கொடுத்து தூக்கிவிட கலகக் கவிஞர்கள், சமூகப் போராளிகள், சமூக வி()ஞ்ஞானிகளில் ஆரம்பித்து பெப்பேராசிரியப் பெருந்தலைகள்வரை களமிறக்கப்பட்டிருக்கும் நிலையில் இந்தப் படம் பற்றிப் பேசவேண்டிய தேவை ஏற்பட்டுவிட்டிருக்கிறது.

இயக்குநரைப் பொறுத்தவரையில் படத்தின் ப்ரமோவுக்கு ரஜினிசாரைச் சந்திப்பதில் ஆரம்பித்து அவர் தெளிவாகத்தான் இருக்கிறார். ஐஞ்சு ஃபைட், நாலு சாங் வகை படத்தைத்தான் எடுத்திருக்கிறார். அதேநேரம் புத்தர் சிலை, நீலக் கலர் ஜிங்கிச்சா, அயோத்தி தாசர் சிலைகள், அம்பேத்கர் படங்கள், இவற்றோடு பிட் பட நாயகிகள் கடைசிக் காட்சியில் கற்பின் மகிமைபற்றிப் பேசுவதுபோல் படம் முழுவதும் வெட்டும் குத்துமாகத் திரியும் கதாநாயகன் கடைசி கால் நிமிடத்தில் கல்வியின் மகிமையைப் பற்றிப் பேசுவது எனத் தெளிவாகவே செயல்பட்டிருக்கிறார். ஆனால், நம் கலக மற்றும் புரட்சிப் பெருந்தலைகள் மட்டுமே இந்தப் படத்தை வட சென்னைவாழ் தலித் மக்களின் வாழ்க்கையைச் சாறு பிழிந்து தந்திருக்கும் காவியமாகக் கொண்டாடி மகிழ்கிறார்கள். இந்த இட ஒதுக்கீட்டுச் சலுகை மனோபாவம் திரைத்துறையைத் தவிர வேறு எங்கும் இந்த அளவுக்குக் கேடுகெட்ட நிலையை அடைந்திருக்கவில்லை. கல்வித்துறையில் பார்த்தால் மேல் சாதியினருக்குச் சற்றும் சளைக்காமல் படித்து அவர்கள் அளவுக்கு மதிப்பெண்கள் பெற்று முன்னேறும் நிலையை தலித்கள் எட்டிவிட்டிருக்கிறார்கள். கலைத்துறையில் மட்டும் எதற்காக இந்தப் பரிதாபமான கை தூக்கி விடும் மனநிலை செயல்படுகிறது என்றே தெரியவில்லை. இதுமாதிரியாகத்தான் சேரனையும் தங்கர்பச்சானையும் மிஷ்கினையும் ராமையும் சம்பந்தப்பட்ட க்ரூப்பினர் காலி செய்தார்கள். மிஸ்டர் ரஞ்சித், ப்ளீஸ் பிவேர் ஆஃப் தீஸ் லும்பன்ஸ் (இஃப் யு ஆர் நாட் ஒன் அமாங் தெம்).

இந்தப் படத்தின் பலமென்பது ஒளிப்பதிவு, இசை, க்ளைமாக்ஸுக்கு முன்புவரையிலான (அடக்கி வாசிக்கப்பட்ட) திரைக்கதை, நடிகர் தேர்வு, லொகேஷன் இவைதான். அந்த அம்சங்களில் பிற தமிழ் அடிதடி படங்களைவிட இது நிச்சயம் மேலான படமே. அதிலும் இசையும் அலட்டல் இல்லாத ஒளிப்பதிவும் படத்தின் பெரிய பிளஸ் பாயிண்ட்கள். இந்தப் படத்தை திராவிட அரசியலைத் தோலுரிக்கும் தலித் காவியம் என்று சொல்லும்போதுதான் சிக்கல்கள் ஆரம்பிக்கின்றன.

ஒரு தாய்க் கட்சியில் இருந்து கிளைபிரியும் இரண்டு கட்சியினருக்கு இடையிலான மோதலே படம். அந்த இரண்டு கட்சியினரும் ஒரே சாதியினர் என்று நம்ப விரும்புபவர்களுக்கும் இரண்டு வெவ்வேறு சாதியினர் என்று நம்ப விரும்புபவர்களுக்கும் அவரவருக்கான குறிப்புகள் தரப்பட்டுப் படம் எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதாவது, இரண்டு தலித் சமூகத்தினரிடையே நடக்கும் மோதல் என்று மேல் சாதித் தயாரிப்பாளருக்குத் தலையையும் ஆதிக்க சக்திகளுக்கும் தலித் சமூகத்துக்கும் இடையிலான மோதலென்று விமர்சனத் திலகங்களுக்கு வாலையும் காட்டும் ஜந்துவாகவே இந்தப் படம் உருவாகிவிட்டிருக்கிறது. இன்னும் சரியாகச் சொல்வதானால், ஆதிக்க சாதி/கட்சி அடையாளங்கள் முறையாகச் சித்திரிக்கப்படாத நிலையிலும் தயாரிப்பாளர்/இயக்குநரின் போட்ட பணத்தை எடுத்தாகவேண்டிய நிர்பந்தத்தைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டும் தமது படை பலத்தைக் காட்டும் நோக்கிலும் பாராட்டு மழையைப் பொழிய ஆரம்பித்துவிட்டிருக்கிறார்கள்.

இரு கோஷ்டியினருக்கு இடையிலான மோதலுக்குக் காரணமாக ஒரு சுவர் சொல்லப்படுகிறது. அதாவது சாதியின், ஆதிக்கத்தின் குறியீடாக அந்தச் சுவர் காட்டப்படுகிறது. அந்த சுவரை அடைவதால் ஒரு பிரிவினருக்கு என்ன லாபம்? அது இல்லாததால் என்ன நஷ்டமென்பது படத்தில் மேலோட்டமாகக்கூடச் சித்திரிக்கப்படவில்லை. இரண்டு கோஷ்டியினருடைய ஈகோ பிரச்னையாகவே அது படத்தில் முழுக்க முழுக்க இடம்பெறுகிறது. இப்படி ஒன்றுக்கும் உதவாத ஒருவிஷயத்துக்காக இரண்டு பிரிவினர் சண்டை போடுகிறார்கள் என்று சொல்லும்படத்தை அபாரமான தலித் படைப்பு என்று சொல்பவர்கள் உண்மையில் என்ன சொல்லவருகிறார்கள். நிஜத்தில் தலித்கள் போடும் சண்டையும் இப்படியான வெத்து வேட்டு சண்டை என்றா? அவர்களுடைய குறியீட்டு ஒப்புமையை இப்படிக் கொஞ்சம் லேசாக நீட்டினால் ஏற்படும் அபாயம் புரிந்துதான் செய்கிறார்களா?

அதோடு படத்துக்குள்ளேயேகூட தலித் கதாபாத்திரங்களுக்குத் துரோகம் செய்வதும் இன்னொரு தலித் கதாபாத்திரமாகவே இருக்கிறது. அதாவது பிரதான வில்லனும் தலித்தே. அப்படியானால் தலித்கள் முதலில் தலித் தலைவர்களிடமிருந்து விடுதலை பெற வேண்டுமென்று சொல்லப்படுவதைத்தான் சிறந்த தலித் கண்டுபிடிப்பு என்று பாராட்டுகிறார்களா? உண்மையில் சுவர் என்று உங்கள் மனத்தில் ஓர் எண்ணம் வந்தால் உத்தப்புரம்தானே வரவேண்டும். மக்களுக்கிடையே மாபெரும் மலைப்பாம்புபோல் அல்லவா அது விழுந்து கிடக்கிறது. இந்தப் படத்தில் வரும் அதிகாரத்தின் குறியீடான சுவர் நெடுக்குவாக்கில் யாருக்கும் எந்த தீங்கும் செய்யாமல் தேமேன்னுதானே இருக்கிறது. சாதி அல்லது கட்சி அரசியல் அதிகாரமும் அப்படி சாதுவானதென்று குறியீடு காட்டுகிறார்களா? இப்படி படத்தின் காட்சிகளில் தெளிவாகத் தென்படும் குறியீடுகளை எல்லாம் ஒதுக்கிவிட்டு பூடகமாக ஒவ்வொரு விமர்சகரும் தனது படத்தை ஓட்டிக்கொண்டிருப்பது ஏன்? தமிழகத்தில் அபிராமணராகப் பிறப்பது அவ்வளவு அட்வாண்டேஜான விஷயமாக இருப்பதைப் பார்க்கும்போது மனதுக்குள் லைட்டாகப் பொறாமைதான் ஏற்படுகிறது.

மாரி தனது தளபதியான அன்புவை எதற்காகக் கொல்கிறான் என்பது படத்தில் குறைந்தபட்ச தர்க்கத்தோடு கூட நிறுவப்படவில்லை. பெருமாளின் அப்பா கண்ணன் தன் மகனை அன்புதான் கொன்றிருப்பான் என்று நினைத்து அவனைக் கொல்ல ஆத்திரம்கொள்கிறான். காவல்துறையும் அவனுக்கு சாதகமாகத்தான் இருக்கிறது. வெகு நிதானமாக அன்புவை எளிதில் அவனால் கொன்றுவிட முடியும். ஆனால், அவனோ அன்புவின் தலைவனான மாரியிடம் போய் டீல் பேசுகிறான். அன்பு பெரிய ஆளாகிவிட்டால் உனக்கும் கஷ்டம்தான் எனவே, எனக்காக இல்லாவிட்டாலும் உனக்காக அவனைக் கொல் என்கிறான். மாரியும் அன்பை இரவெல்லாம் தன் ஆட்களின் கஸ்டடியில் வைத்திருந்துவிட்டு காலையில் கோர்ட் வளாகத்தில் வைத்துக்கொல்கிறான். அன்புவின் வளர்ச்சி மாரிக்கு இடைஞ்சலாக இருக்கிறது என்பதை படத்தின் எந்தவொரு காட்சியிலும் காட்டியிருக்கவே இல்லை. அதனால் மாரியின் மன மாற்றம் வெறும் திடுக் திருப்பமாக மட்டுமே படத்தில் இடம்பெறுகிறது.

மாரிதான் கொன்றான் என்ற உண்மையானது காளிக்குத் தெரியவரும் காட்சி இருக்கிறதே படு பேத்தலாக இருக்கிறது. காளி திருமணம் செய்துகொண்டு வாழ்க்கையில் அம்சமாக செட்டிலாகிவிட்டிருக்கிறான். ஒருநாள் தன் மனைவியுடன் ஹோட்டலுக்கு போயிருக்கும்போது மாரியின் கையாள் அணிலை யதேச்சையாகச் சந்திக்கிறான். எப்படிடா இருக்க என்று தோளில் கைபோடப் போகிறான் காளி. உடனே அணில் அலறி நடுங்கியபடி, மாரிதான் அன்புவைக் கொல்ல ஸ்கெட்ச் போட்டான் என்று உளறிக் கொட்டுகிறான். இப்படி ஓர் அசடு இந்த உலகில் இந்தப் படத்தில் மட்டுமே இருக்க முடியும். உண்மையில் படத்தில் பைத்தியமாக வரும் ஜானி மூலமாக இந்த உண்மை காளிக்குத் தெரியவருவதாகக் காட்டியிருக்கலாம். மாரி அன்புவைக் கொன்ற விஷயத்தை வேறு ஒருவரிடம் பேசுவதை ஜானி எப்படியோ கேட்டுவிடுவதாகவும் ஜானியை மாரி கொன்றுவிடுவதாகவும் ஒரு பாவமும் அறியாத அவன் எதனால் கொல்லப்பட்டான் என்று காளி விசாரித்துக்கொண்டு செல்ல மாரியைத்தான் கடைசியாக சந்தித்தான் என்பது தெரியவருவதாகவும் அதில் இருந்து அன்புவின் கொலை பற்றி காளிக்குத் தெரியவருவதாகவும் காட்டியிருக்கலாம். அல்லது குறைந்தபட்சம் காளி தன் நண்பர்களுடன் விளையாட்டாக ஏப்ரல் ஃபூல் அன்று அணிலைக் கொல்ல வருவதுபோல் மிரட்ட அவன் பயந்துபோய் மாரியைக் காட்டிக்கொடுப்பதாகக் காட்டியிருக்கலாம். மனைவியுடன் குஷாலாக வந்திருப்பவனைப் பார்த்து அதுவும் அந்தக் கொலை நடந்து பல நாட்கள் ஆன பின் இப்படி ஒருவன் வாண்டடா உண்மையை ஒப்புக்கொள்வது நம்பமுடிவதாக இல்லை.

அட இதுகூடப் பரவாயில்லை, முன்னால் எம்.எல்..வான கண்ணன் தேர்தல் நேரத்தில் மாரியைக் கூப்பிட்டு பெரும் பில்டப்புடன் டீல் பேசுகிறான். அதாவது, நீ எம்.எல்.. பதவிக்குப் போட்டி போட்டுக்கோஆனா அந்த சுவத்தை மட்டும் எனக்குக் கொடுத்துடு என்று பேசுகிறான். இது எப்படி என்றால், ஜெயலலிதாவிடம் கருணாநிதி, அன்புச் சகோதரியேமுதலமைச்சர் பதவியை நீயே வைத்துக்கொள். ஆனால், அந்த முதல்வர் நாற்காலியை மட்டும் எனக்குக் கொடுத்துவிடு என்று கேட்பதைப் போன்றது. தேர்தலில் எம்.எல்.. பதவியை விட்டுக்கொடுத்துவிட்டு தேர்தலுக்கான விளம்பரச் சுவரைக் கைப்பற்றி என்ன வெங்காயத்தை ஒருவரால் சாதிக்க முடியும்?

படத்தின் க்ளைமாக்ஸில் வரும் இந்தக் குழப்பங்கள் படத்தின் ஜீவனையே சிதைத்துவிடுகின்றன. அதுபோல் அன்புவை பெருமாள் தன் ஆட்களுடன் இரவில் துரத்தித் துரத்திக் கொல்லப்பார்க்கிறான். வந்தாரை வாழவைக்கும் வட சென்னையோ ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கிறது. இத்தனைக்கும் அன்புவின் கோட்டை அது. குடிசை மாற்று வாரியக் குடியிருப்புகளினூடாக அன்புவும் காளியும் ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். ஒரே ஒரு கூக்குரல் அவன் கொடுத்தால் போதும் ஒட்டு மொத்த குடியிருப்பே படை திரண்டு வந்துவிடும். அவனோ மனித நடமாட்டமே இல்லாத வனாந்திரத்தில் ஓடுவதுபோல் ஓடிக்கொண்டேயிருக்கிறான்.

இவையெல்லாவற்றையும்விட படத்தின் ஆதார அம்சத்தை இயக்குநர் தொடத் தவறி இருக்கிறார். இந்தப் படம் இரு சமூகங்களைக் காலகாலமாகப் பிரித்துப் போட்டிருக்கும் சுவரொன்றைப்பற்றிய படம். இந்தச் சுவரின் ஒரு பக்கத்தில் இருக்கும் ஒரு பெண்ணுக்கும் மறு பக்கத்தில் இருக்கும் பையனுக்கும் இடையில் மலரும் காதலானது இந்தச் சுவரின் கொடூரத்தை மக்களுக்கு உணர்த்துகிறது. ஆதிக்க சக்திகள் அந்தக் காதலர்களை அந்தச் சுவரின் மேலே கொன்று போடுகிறார்கள். அதைக் கண்டு வெகுண்டெழும் இரு தரப்பு எளிய மக்கள் கூட்டமும் ஆதிக்க அரசியல் சக்திகளை அடித்து விரட்டி அந்தச் சுவரை உடைத்து எறிகிறார்கள். உடைந்து விழும் செங்கல்களினூடாக புதிய சூரியன் தன் பொன்னிறக் கதிர்களுடன் முளைக்கிறது என்று முடித்திருக்க வேண்டிய படம். ஆனால், இயக்குநரோ 60 மார்க் எடுத்தாலே நமக்குத்தான் சீட் கிடைத்துவிடுமே எதற்காக 90க்கு மேல் மார்க் எடுக்கச் சிரமப்படவேண்டுமென்று நினைத்துச் செயல்பட்டிருக்கிறார். அவருடைய தீர்மானம் சரிதான் என்பதையே இந்தப் படத்துக்கான ஆதரவு எடுத்துக்காட்டுகிறது. உண்மையில் நிஜ தலித் சமூகம் தனது வெற்றிகளோடும் வலிகளோடும் வேறு எங்கோ வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது.

காளி அருள் பெறுவதற்கு முந்தைய காளிதாசன் கண்ணை நோண்டுவேன், மூச்சில குத்துவேன் என்று கை விரல்களைக் காட்டிப் பேச அதற்கு அரசவைப் பண்டிதர் தத்துவார்த்த விளக்கங்கள் கொடுப்பது போல இருக்கின்றன இந்தப் படத்துக்குக் குவியும் ஆதரவு விமர்சனங்கள். எந்த ஆதிக்க சாதியை/ எந்த அரசியல் கட்சியை விமர்சிக்கிறாம் என்பது எளிதில் புரியும்படியாக இருக்கக்கூடாது என்பதில் ஆரம்பித்து சுவரை நீல நிறத்தினால் மட்டுமல்ல அனைத்து நிறங்களையும் ஊற்றி அழிக்கும் சமரசம் வரை செய்துகொண்ட ஒரு படைப்பை இப்படி தலித்திய நோக்கில் தூக்கிப் பிடிப்பதைப் பார்க்கும்போது, அதிலும் அதிரடி அணுகுமுறைக்குப் பெயர்போன ஈ.வே.ரா.வும் பிறந்த மண்ணில் இப்படியான ஒரு விமர்சனத்தைப் பார்க்கும்போது, அந்த மக்கள்மீது பரிதாபமே மிஞ்சுகிறது. கும்பிடறேனுங்க சாமி என்னும் கூழைக் கும்பிடைக்கூட கலகத்தின் வெளிப்பாடாகச் சொல்லும் இந்த கைப்புள்ள வின்னர்களை நம்பியா அந்தப் பெரும் சமூகம் வாழ்ந்தாக வேண்டும்?

படம் பார்க்காதவர்களுக்காகக் கதைச் சுருக்கம்

கிருஷ்ணப்பன், கண்ணன் (மகன்), பெருமாள் (பேரன்) இது ஒரு கோஷ்டி. கருணாகரன், மாரி (மகன்), அன்பு (கட்சித் தொண்டன் தளபதி) இது இன்னொரு கோஷ்டி. குடிசை மாற்றுவாரியக் குடியிருப்பில் பிரதான பிளாக்கின் சுவரில் யார் தன்னுடைய கட்சிச் சின்னத்தை வரைவது என்பதில் இரு கோஷ்டிக்கும் இடையில் பெரும் தகராறு நடக்கிறது. கண்ணன் வட்டச் செயலாளராக இருக்கும்போது தன் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தித் தன் அப்பா கிருஷ்ணப்பனின் படத்தை அந்தச் சுவரில் வரையச் செய்து அந்த சுவரைத் தனக்குச் சொந்தமாக ஆக்கிக்கொண்டுவிடுகிறான். மாரியும் அன்பும் அதை மீட்கப் போராடுகிறார்கள். பெருமாள் ஒரு தகராறில் கோபப்பட்டு அன்புவைக் கொல்ல ஆட்களுடன் வருகிறான். அன்புவின் நண்பனான காளி (கதாநாயகன்) நண்பனைக் காப்பாற்றுவதோடு, பெருமாளை ஆத்திரத்தில் கொன்றும்விடுகிறான். ஆனால், அவன் கொன்றது வேறு யாருக்கும் தெரியாது என்பதால் போலீஸ் அன்புதான் கொன்றிருப்பானென்று அவனைத் தேடுகிறது. அன்பு நீதிமன்றத்தில் சரணடைந்துவிடும்படி மாரி ஆலோசனை சொல்கிறான். ஆனால், நீதிமன்ற வளாகத்தில் வைத்து அன்புவை அடையாளம்தெரியாத சிலர் வெட்டிக் கொன்றுவிடுகிறார்கள். பெருமாள்தான் கொலை செய்திருப்பானென்று காளி பெருமாளைக் கொல்லப் புறப்படுகிறான். ஆனால், அவனுடைய காதலியும் குடும்பத்தினரும் அடிதடியை விட்டுவிடும்படிச் சொல்லவே அவனும் அவர்கள் சொல்வதைக் கேட்டு திருமணம் செய்துகொண்டு வாழ்க்கையில் செட்டிலாகப் போய்விடுகிறான்.

தேர்தல் வருகிறது. இந்த இரண்டு கோஷ்டியினரும் எந்தக் கட்சியில் இருக்கிறார்களோ அதன் தலைவர்கள் கூட்டணி வைத்துக்கொண்டுவிடுகிறார்கள். இதனிடையில் கண்ணன் அரசியலைவிட்டே விலகப் போவதாகச் சொல்கிறான். மாரியை எம்.எல்..வாக நிற்கச் சொல்கிறான். மாரியும் சம்மதிக்கிறான். பதிலுக்கு அந்தச் சுவரில் தன் அப்பாவின் படமே நிரந்தரமாக இருக்கவேண்டுமென்று கேட்டுக்கொள்கிறான். மாரி அதற்கும் சம்மதிக்கிறான். இதனிடையில் அன்புவைக் கொல்லச் சொன்னது மாரிதானென்பது காளிக்குத் தெரியவருகிறது. அந்த துரோகத்தத் தாங்க முடியாமல் மாரியை காளி அடித்துத் துவைக்கிறான். மாரி உயிர் பிச்சை கேட்கவே காளி அவனைக் குற்றுயிரும் குலைஉயிருமாக விட்டுவிட்டுச் செல்கிறான். ஆனால், மாரியை பெருமாளின் ஆளான விஜி என்னும் இன்னொருவன் கொன்றுவிட்டு அவனுடைய இடத்தைப் பிடித்துக்கொள்கிறான். பெருமாள் அவனிடமும் போய் என் அப்பாவின் படத்தை சுவரில் வரைந்துகொடு என்று கேட்கிறார். காளி தலித் குழந்தைகளுக்கு சமூக அரசியலையும் பகுத்தறிதலையும் கல்வியாக குடும்பத்தோடு கற்றுத் தர ஆரம்பிக்கிறான். படம் அதோடு முடிகிறது.

0

13 comments so far

  1. தேளன்
    #1

    ஆண்டவா, என்னென்ன ஆகுமோ.

  2. sathish
    #2

    #காளி (கதாநாயகன்) நண்பனைக் காப்பாற்றுவதோடு, பெருமாளை ஆத்திரத்தில் கொன்றும்விடுகிறான்#
    #பெருமாள்தான் கொலை செய்திருப்பானென்று காளி பெருமாளைக் கொல்லப் புறப்படுகிறான். ## ???

  3. yowan
    #3

    மேம்போக்கன ஆழ்ம் இல்லாத விமர்சனம்

  4. Suresh
    #4

    உங்களுக்கெல்லாம் யார் சார் டிக்கெட் கொடுக்கறாங்க?

  5. Tamilpaper Editorial
    #5

    //கண்ணன்தான் கொன்றிருப்பான் என்று காளி கண்ணனைக் கொல்லப் புறப்படுகிறான்// என்று இருக்கவேண்டும்.

  6. david
    #6

    அருமையான விமர்சனம்.. நானும் பறையர் சமூகத்தை சேர்ந்த கிறிஸ்டியன் தான்.. இந்த ஜாதிவெறி கூட்டம் மற்றும் அவர்களைத் தூண்டிவிட்டு அறுவடை செய்யும் அரசியல் & மீடியா மாபியா, உண்மையில் வெளிநாட்டு நிதிக்கு வேலை செய்யும் எடுபிடிகள் தான்.. இவர்களை எங்கள் மக்கள் புறக்கணிக்கத் துவங்கி வெகுநாட்கள் ஆகிறது..

  7. raje
    #7

    Dear Maha,
    Watch film again,after football match issue scene,about anbu they pass comment.see the film and talk sir.hope you thought only you can do a good film all others are simply wasting money,you direct one film and speak sir.

  8. Prathap
    #8

    Tamil Paper please stop posting BRM’s review about movies. He thinkd he knows everything and others doesn’t know anything… He write bad reviews for all movies.. I have never seen positive reviews from him..

  9. mu.senthamizhan
    #9

    A good and balanced review.Dalit politics is now steered by Missionary organisations and it is unfortunate.Along with good music and photography Hero and the Heroine love scenes are well portrayed.
    Dalits were politically mobilised first by Gandhiji but all Dalits leaders abuse the role of Gandhiji.
    Such myopic leaders praise this film without any rhyme and reason.
    As a Dalit I am registering my comments.

  10. k7
    #10

    worst review from a worst man…plz stop him from writing review

  11. Singaravelan
    #11

    //தேர்தலில் எம்.எல்.ஏ. பதவியை விட்டுக்கொடுத்துவிட்டு தேர்தலுக்கான விளம்பரச் சுவரைக் கைப்பற்றி என்ன வெங்காயத்தை ஒருவரால் சாதிக்க முடியும்?// hahaha. super. good review.

  12. panneer
    #12

    ஒரு படத்திற்க்கான விமர்சனத்தை எழுதும் போதும் பார்பணர் அல்லோதோர் அரசியல் சமுகநீதி இட ஒதுக்கீடு என பேசும் உங்கள் வன்மம் புரிகிறது

  13. ரங்கன்
    #13

    பன்னீர்

    நீங்கள் சௌகர்யமாக உங்களுக்கு வேண்டியதை மட்டும் எடுத்துக் கொள்கிறீர்கள். ஆசிரியர் எழுதிய அடுத்த வரிகளைப் பார்க்க மறுப்பது ஏனோ ?

    //கல்வித்துறையில் பார்த்தால் மேல் சாதியினருக்குச் சற்றும் சளைக்காமல் படித்து அவர்கள் அளவுக்கு மதிப்பெண்கள் பெற்று முன்னேறும் நிலையை தலித்கள் எட்டிவிட்டிருக்கிறார்கள்.//

    எங்களால் எங்களுடைய திறமையினாலேயே உயர முடியும் என்று சொல்லும் அளவுக்கு வெகு விரைவில் தலித் இளைஞ்சர்கள் வளருவார்கள். வளர்ந்து கொண்டிரிக்கின்றாகள்.

Leave a Reply





XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Facebook comments: