ஜீவனற்ற ஜீவா

Jeeva-12-900x0

ஜீவா என்ற இளைஞனை மையமாகக் கொண்ட கதை. ஜீவாவுக்கு மூன்று வயதான போதே அவனுடைய அம்மா இறந்துவிடவே, பக்கத்தில் இருக்கும் கருணையே உருவான கிறிஸ்தவர்களின் வீட்டில் வளர்கிறார்.  ஜீவாவுக்கு கிரிக்கெட்டில் மிகுந்த ஆர்வம். ஆனால், அவனுடைய அப்பாவோ (மின்சாரவாரியத்தில் பணிபுரிகிறார்) அவனை ஒழுங்காகப் படித்து பெரிய ஆளாக வரவேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்துகிறார்.  கிறிஸ்தவ வளர்ப்புத் தந்தை அவனுடைய கிரிக்கெட் கனவுகளுக்கு உதவுகிறார். இதனிடையில் ஜீவாவின் பக்கத்து வீட்டில் இன்னொரு கிறிஸ்தவ குடும்பம் வந்து சேர்கிறது. அந்தக் குடும்பத்தில் இருக்கும் ஜென்னிக்கும் ஜீவாவுக்கும் இடையில் காதல் மலர்கிறது.
இருவருடைய பெற்றோரும் காதலுக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கிறார்கள். ஜென்னியின் அப்பா அவளை வேறொரு ஊரில் இருக்கும் சொந்தக்காரருடைய வீட்டுக்கு அனுப்பி அங்கு தங்கிப் படிக்கச் சொல்கிறார். காதலியைப் பிரிந்ததால் ஜீவா தாடி வளர்த்து, தண்ணி அடித்து வாழ்க்கையையே தொலைக்கப் பார்க்கிறார். ஜீவாவுக்குப் பிடித்த இன்னொரு விஷயத்தில் அவனுடைய மனதைத் திருப்பினால்தான் அவனைக் காப்பாற்ற முடியும் என்று கிறிஸ்தவ தந்தை உண்மையான தந்தையிடம் சொல்கிறார். அதன்படியே அவரும் மகனை கிரிக்கெட் அகடமியில் சேர்த்துவிடுகிறார். ஜீவா மளமளவென கிரிக்கெட்டில் திறமையை வளர்த்துக்கொண்டு முன்னேறுகிறான்.  அங்கு ரஞ்சித் என்பவனுடைய நட்பு கிடைக்கிறது. இருவரும் சேர்ந்து விளையாடி பல போட்டிகளை ஜெயிக்கிறார்கள். ரஞ்சி டிராஃபி போட்டிகளில் விளையாட இருவரும் தேர்வாகிறார்கள்.

இதனிடையில் ஜீவா தன்னுடைய முதல் காதலி ஜென்னியை மீண்டும் சந்திக்கிறான். ஜீவா கிறிஸ்தவராக மதம் மாற வேண்டும். கிரிக்கெட்டை விட்டுவிட்டு ஏதாவது ஒரு வேலையில் சேரவேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் பேரில் ஜென்னியின் அப்பா திருமணத்துக்கு சம்மதிக்கிறார். ஜீவா இந்து என்பதால் மதம் மாறுவதில் அவனுக்கு எந்தப் பிரச்னையும் இல்லை. ஆனால், கிரிக்கெட்டை விட்டுக் கொடுக்க விரும்பவில்லை. எப்படியும் இந்திய அணிக்கு விளையாடும் வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்று தொடர்ந்து முயற்சிசெய்கிறான்.

ஆனால், தமிழ் நாடு கிரிக்கெட் வாரியத்தின் தலைவரான பார்த்தசாரதி பிராமணர் அல்லாதவர்களை நைஸாக ஓரங்கட்டுவதில் கை தேர்ந்தவர். ஜீவாவையும் ரஞ்சித்தையும் அடுத்த கட்டத்துக்குப் போகவிடாமல் முடக்குகிறார். இதனால் மனம் வெதும்பும் ரஞ்சித் விஷம் குடித்து தற்கொலை செய்துகொள்கிறான். ஜீவாவும் கிரிக்கெட்டில் சாதிக்காமல் திருமணம் செய்துகொள்ளப்போவதில்லை என்று சொல்லிவிடுகிறான். இப்படியாக நண்பனையும் காதலியையும் இழந்து லட்சியத்தையும் அடைய வழியின்றித் தவிக்கும் நிலையில் அவனுக்கு ஓர் அதிர்ஷ்டம் அடிக்கிறது. கிரிக்கெட் உலகில் சி.பி.எல். என்ற போட்டிகள் ஆரம்பிக்கின்றன. ஜீவாவின் விளையாட்டுத் திறமையைப் பார்த்து ராஜஸ்தான் அணியின் கேப்டனான இர்ஃபான் அவனைத் தனது அணிக்கு எடுத்துக்கொள்கிறான். ஜீவா அந்தப் போட்டியில் அபாரமாக ஆடி அதன் மூலம் இந்திய அணியில் சேரும் வழியை உயிர்ப்புடன் வைத்துக்கொள்கிறான். பிராமண சதியால் முடங்கிப் போன தன் நண்பனை நினைத்து வருந்தியபடி பேட்டி கொடுக்கிறான். இப்படிப் பேசுவதால் தனது கிரிக்கெட் எதிர்காலம் கேள்விக்குறியானாலும் பரவாயில்லை என்று தைரியமாகப் பேசுகிறான். படம் அதோடு முடிகிறது.

இந்தப் படத்தின் அடிப்படையான குறைபாடுகள் என்னவென்றால், அது பிராமண சாதி உணர்வின் மீதான விமர்சனமாகவும் வரவில்லை. கிரிக்கெட்டின் ஆன்மாவைத் தொட்டுக்காட்டுவதாகவும் வரவில்லை. எளிய சூழலில் பிறந்து வாழ்க்கையில் வெற்றிபெற்றவனின் கதையாகவும் உருவாகியிருக்கவில்லை. எல்லாமே தனித்தனியாக அழுத்தமாக விரிவாக சித்திரிக்கத் தகுந்தவையே. ஆனால், இந்தப் படத்தில் மூன்றுமே படு மேலோட்டமாகச் சித்திரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

தமிழில் எந்தக் கதையை எடுத்தாலும் அதில் காதலைச் சேர்க்காமல் எடுக்கத் தெரியாது. காதல் நம் அனைவருடைய வாழ்க்கையிலும் மிகவும் முக்கியமான உணர்வு என்பதால் அது இடம்பெறுவதில் தவறில்லை. ஆனால், அது கதையின் குவி மையத்தைச் சிதைப்பதாக இருக்கக்கூடாது. இந்திய அணிக்குத் தேர்வாக வேண்டும் என்ற லட்சியத்துடன் இருக்கும் ஒருவனுடைய வாழ்க்கையில் இப்படி சாவகாசமாக காதல் கத்திரிக்காய்களுக்கெல்லாம் இடம் இருக்கவே முடியாது. சர்வதேச அளவில் ஒரு துறையில் நீங்கள் வெற்றி பெற வேண்டுமென்றால் பத்து வயதில் இருந்தே உங்களுடைய அனைத்து சுய விருப்பு வெறுப்புகளை எல்லாம் முட்டைகட்டிவைத்துவிட்டு உங்கள் கனவைத் துரத்தியபடி கண்மூடித்தனமாக ஓடியாகவேண்டியிருக்கும். வேண்டுமானால் உங்களுடைய கனவை நிறைவேற்ற ஏதேனும் ஒரு பெண் உறுதுணையாக இருக்கலாம். அவளுடன் ஆடிப்பாடி, கூடில் குலவி கொஞ்சுவதெல்லாம் உங்கள் கனவு நனவான பிறகுதான் சாத்தியமாகும். தேசிய அளவில் வெற்றி பெறுவது என்பது அத்தகைய தவத்தைக் கோரும் ஒன்று. ஏதோ பார்டைம் ஜாப் போல் அதைச் செய்ய முடியாது. இந்தப் படத்தில் ஜீவா – ஜென்னி காதல் வழக்கமான காதல் படங்களைப்போல் விலாவாரியாகச் சித்திரிக்கப்படுகிறது. அது முறிந்த பிறகே நாயகன் தன் லட்சியம் ஞாபகம் வந்து அதன் பின்னால் ஓட ஆரம்பிக்கிறான். மீண்டும் காதல் ஞாபகம் வந்ததும் கிரிக்கெட்டை மூட்டைகட்டிவிட்டு டூயட் பாடப் போய்விடுகிறான். இப்படியாக லட்சியத்தில் அவனுக்கே அக்கறையில்லையென்றால் பார்க்கும் நமக்குமட்டும் எப்படி வரும்?

அடுத்ததாக பிரமண சதியினால் ஜீவாவும் ரஞ்சித்தும் தங்கள் கனவை அடைய முடியாமல் தவிப்பதாகக் காட்டப்படுகிறது. கிரிக்கெட் உலகில் பிராமண ஆதிக்கம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. உண்மையில் அதைவிட அதிகமாக இருப்பது ரீஜனல் பாலிடிக்ஸ். அதிலும் மும்பையின் மேலாதிக்கம் இந்திய கிரிக்கெட்டில் மிக அதிகம். அது பிற மாநிலங்களை வெகுவாக ஓரங்கிட்டிவந்திருக்கிறது. உண்மையில் தமிழக பிராமன கிரிக்கெட் வீரர்கள்கூட அந்த வட இந்திய பாலிடிக்ஸினால் வெகுவாகப் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். ‘பெரியார் மண்’ என்பதால் பிராமணர்-பிராமணர் அல்லாதார் என்ற கவர்ச்சிகரமான கருவைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார் இயக்குநர். அதையும் வெகு மேலோட்டமாகக் காட்டியிருப்பதால், ரஞ்சித் கதாபாத்திரம் தற்கொலை செய்து கொள்ளும்போது பரிதாபத்துக்கு பதிலாக எரிச்சலே வருகிறது.

இந்தியா கிரிக்கெட்டில் உலகில் முன்னணியில் இருக்கும் நாடு. பிராமண சாதி அரசியலால் அது எந்தப் பின்னடைவையும் சந்தித்திருக்கவில்லை. சர்வதேசப் போட்டிகளில் எந்தப் பிரிவின் டாப் டென்னை எடுத்தாலும் அதில் நாலைந்து இந்திய சாதனைகள் நிச்சயம் இருக்கும். வேண்டுமானால், தயிர் சாத அணுகுமுறையினால் வேகப்பந்து வீச்சாளர்களும் அதிரடி வீரர்களும் அதிகம் தோன்றியிருக்கவில்லை என்று ஒரு குற்றச்சாட்டை முன்வைக்கலாம். ஆனால், அதற்குக்கூட   பிராமண சாதியைக் குற்றம் சொல்லமுடியாது. நேற்றைய டெஸ்ட் போட்டி என்பது உலகம் முழுவதுமே நிதானமான அணுகுமுறையைக் கொண்டதுதான். பிற சாதிகள் மீதான விமர்சனம் என்றால் அந்த சாதியைச் சேர்ந்தவர்களாலேயே வைக்கப்படுவதாகக் காட்டியாகவேண்டியிருக்கும். அல்லது அந்த சாதியில் இருக்கும் நல்லவர்களையும் காட்டியாகவேண்டியிருக்கும். பிராமணர் மீதான விமர்சனம் என்றால் ‘கலைச் சுதந்தரத்துடன்’ இயங்க முடியும் என்பதால் இந்தக் கதையைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார் (ஜீவா என்ற பெயர் இருந்தும் அவன் பிராமனராக இருப்பானோ என்று தோளில் தட்டிக் கொடுக்கும் சாக்கில் பார்த்தசாரதி பூணூல் இருக்கிறதா என்று தேடிப் பார்க்கும் அபத்தக் காட்சியும் உண்டு.  நுட்பமாகக் காட்சிப்படுதறாராமாம்).ஆனால், பிராமண சாதி உணர்வினால் நாம் எந்தப் பெரிய இழப்பையும் சந்திக்காத ஒரு துறையில் அதைக் காட்டியிருப்பதால் திரைக்கதை வலுவிழந்து நிற்கிறது.

உண்மையில் கிரிக்கெட்டின் ஆன்மா என்பது முற்றிலும் வேறானது. அது இந்திய பாரம்பரிய விளையாட்டுகளை முற்றாக இடம்பெயர்த்திருக்கிறது. சமகால விளையாட்டுகளில்கூட, துப்பாக்கிச் சுடுதல், குத்துசண்டை, ஹாக்கி, கபடி என இந்திய அணி உலக அளவில் வெற்றி பெற்ற போட்டிகளைக்கூட அது ஓரங்கட்டியிருக்கிறது.  தங்கப்பதக்கங்கள் பெற்ற குத்துச்சண்டை வீரரும், கபடி வீரரும் அன்றாடத் தேவைகளுக்காக அடிமாட்டு வேலைகளில் ஈடுபட்டிருக்க, ஊழலிலும், சூதாட்டத்திலும், குடி கேளிக்கைகளிலும் திளைக்கும் கிரிக்கெட் வீரர்  ஒரு ஹீரோவாகப் போற்றப்படும் அபத்தங்களை இங்கு காண முடிகிறது. கிரிக்கெட் மீதான விமர்சனத்தை இந்தக் கருக்களில்தான் அழுத்தமாக முன்வைக்கமுடியும். அதற்கு கிரிக்கெட் பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் கூடுதலாகத் தெரிந்திருக்கவேண்டும்.

இந்தப் படத்தின் பிளஸ் பாயிண்ட் என்றால் கிரிக்கெட் தெரிந்த ஒருவரைக் கதாநாயகனாக ஆக்கியிருக்கிறார்கள். அதுவே அந்த கிரிக்கெட் காட்சிகளை ஓரளவுக்கு ரசிக்கவைக்கிறது. தமிழ் திரையுலகில் காணக்கிடைக்காத செய்நேர்த்தி இது.

இந்தப் படத்திலும் மறைமுக மத அஜெண்டாக்கள் இருப்பதாகச் சிலர் சொன்னார்கள். ஆனால் எனக்கு அப்படித் தோன்றவில்லை. சாதி உணர்வு பிராமணர்களுக்கு மட்டும்தானே உண்டு; எனவே பிரதான வில்லன் நெற்றியில் சிவந்த திருமண் அடையாளத்துடன் வருகிறார். ஜம்சேத் ஆர்யா படத்தை வாங்கி வெளியிட்டிருப்பதால் ஜீவாவுக்கு உதவும் ராஜஸ்தான் கேப்டன் இர்ஃபானாக இருந்துதானே ஆகவேண்டும். அப்பறம் கதாநாயகனான இந்து ஜீவாவின் அம்மா மூன்று வயதிலேயே இறந்துவிட்டதால் கருனையின் ஹோல்சேல் ப்ரொப்பரைட்டர்களான கிறிஸ்தவ குடும்பத்தினரிடம் அவர் வளர்ந்து வருவதும் மிகவும் இயல்பானதுதானே. எனவே, படத்தில் எந்தவித மத காழ்ப்புணர்ச்சியோ வெறுப்போ கிடையாது. வதந்திகளை நம்பாதீர்.

2 comments so far

  1. பொன்.முத்துக்குமார்
    #1

    // ஜீவா இந்து என்பதால் மதம் மாறுவதில் அவனுக்கு எந்தப் பிரச்னையும் இல்லை. //

    நச்.

  2. சீனு
    #2

    ஹா ஹா…செம…

Leave a Reply





XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Facebook comments: