விக்கிரமாதித்தன்முதல் பாகிஸ்தான்வரை

New-Series

வரும் திங்கள் கிழமை முதல் (மே 4) தமிழ்பேப்பரில் தினம் ஒரு புதிய தொடர் ஆரம்பமாக உள்ளது.

அரசியல், வரலாறு, இதிகாசம் ஆகிய துறைகளில் தினம் ஒரு பகுதியாக வெளியாகவிருக்கும் தொடர்கள் பற்றிய விவரங்கள் கீழே.

  • திங்கள் :  விக்கிரமாதித்தன் கதைகள் / உமா சம்பத்
  • செவ்வாய் : இந்திய பாகிஸ்தான் போர்கள் / துவாரகை தலைவன்
  • புதன் : சீன இதிகாசக் கதைகள் / ஏவி.எம். நஸீமுத்தீன்
  • வியாழன் : கிரேக்க இதிகாசக் கதைகள் / ஏவி.எம். நஸீமுத்தீன்
  • வெள்ளி : பாகிஸ்தான் அரசியல் வரலாறு / துவாரகை தலைவன்
  • சனி : நவீன இந்திய வரலாறு / மருதன்

 

வன்மங்களின் நவீன வடிவம்

87567932ஆதி தொட்டு மனிதர்களால் மனிதர்கள் மீதான வன்மம் தொடர்ந்து கொண்டே வருவது போலத்தான், வன்மத்தை ஏவும் வழிகளும்  பரிணாமமடைந்து கொண்டு வருகிறது. சமகாலத்தில் அதன் புதிய வடிவம் “வாட்ஸ் அப்” எனப்படும், அலைபேசி அப்ளிகேஷன் ஆகும்.

சமூகம் எனும் கட்டமைப்பு அறிவியல் வளர்ச்சிகளைக் கொண்டு முன்னேற்றங்களை வளர்த்துக்கொள்கிற அதே வேளையில், அதன் அத்தனை குரூரங்களையும் வளர்த்துக்கொண்டேதான் இருக்கிறது, என்பதுதான் இதில் சிக்கலான விடயம். அதிலும் முக்கியமாக இந்த குரூர வன்மங்கள் எப்போதும் ஆயிரம் கசைகள் கொண்டு முழுக்க முழுக்க பெண்னை, பெண் உடலைத்தான் குறிபார்த்து வீசப்படுகின்றன என்பதும் மறுக்கவியலாத
உண்மை.

சம்பவம் 1 

மாநிலத்தின் எதோ ஒரு மூலையில் சமூகத்தின் வரையறைகளுக்கு  பொருந்தாத இரு உள்ளங்களின் காதல், அவர்களின் தீர்வை அடையும் அதேவேளையில் அவர்களின் முடிவைக்குறித்து அத்தனை மக்களுக்கும் வாட்ஸ் அப்பில் சேதி காட்டுத்தீயாக பரவுகிறது. பிறகு அவர்களின் படங்களோ, அல்லது அவர்கள் எனச்சொல்லி அவர்களல்லாத வேறு யவரோ இருவரின் படங்களோ அந்தரங்க காட்சிகளுடன் அனவரது அலைபேசியிலும்
பெறப்படுகிறது. குறிப்பாக அந்த ஆண் தவிர்த்து பெண்ணின் உடலைக்காட்டும் படங்களே பெரும்பாலும் பெறப்படுகிறது. அதைத்தொடர்ந்து அந்தக்காதலைக் குறித்து மக்களால் சமூக வலைதளங்களில் கருத்துப்பறிமாற்றங்கள் நிகழ்த்தப்படுகிறது. நகைச்சுவை படங்கள் (மிமீ) தயார் செய்யப்படுகிறது.. அதுவும் பரவச்செய்யப்படுகிறது.. சமூகம் இச்சம்பவத்தை வைத்து சில பொழுதுகளை இனிதே கழிக்கின்றன. மேலும்
மேலும் பரவப்பரவ கருத்துப்பரிமாற்றங்கள் சுழற்சியாக தொடர்கிறது.

சம்பவம் 2

ஒரு பெண் எட்டுமாதமாக ஒருவனை காதலித்துக்கொண்டே இடையில் இன்னொரு இளைஞனுடனும் பழகி வந்திருக்கிறாள், ஒரு கட்டத்தில் தனக்கு தோதானவன் இரண்டாமவன் என முடிவு செய்து, முதலாமானவனை தவிர்க்கப்பார்த்திருக்கிறாள். இப்போது அந்த இரண்டு இளைஞர்களும் அறிமுகமாகி அவளைப்பற்றித் தெரிந்துகொண்டு அந்தப்பெண்ணிடம் அலைபேசி.. ஆடியோவை பதிவு செய்கிறார்கள்.. மேலும் மேலும் தகாத வார்த்தைகளைப்பேசி, அவளை பரத்தையருடன் ஒப்பீட்டு அவமானப்படுத்துகிறார்கள்.. மேலும் இருவருடனும் எடுத்துக்கொண்ட புகைப்படங்களை வீட்டில் காட்டி அவளை அவமானப்படுத்தப்போவாதாக மிரட்டுகிறார்கள்.. பிறகு அந்த ஆடியோவையும், அந்தப்பெண்ணின் புகப்படங்களையும் வாட்ஸ் அப்பில் பரப்பிவிடுகிறார்கள். இந்த சம்பவமும் அந்தப்பெண் பற்றிய பல்வேறு மதிப்பீடும், மாநிலம் முழுதும் சமூக

வலைதளங்களில் பேசு பொருளாகிறது, விவாதமாகிறது, நகைச்சுவையாகிறது, மக்களின் பொழுதுகள் இனிதே கழிகிறது.

சம்பவம் 3

காதலை முறித்துக்கொண்டு, அடுத்த காதலுக்கு போய்விட்ட பெண்ணின் புகைப்படமும், அவளின் அலைபேசி எண்ணும் மாவட்டத்தின் சிறந்த பரத்தை, என வாட்ஸ் அப்பில் முன்னாள் காதலனால் பரவச்செய்யப்படுகிறது.

இந்த மூன்று சம்பவங்களில் இரண்டு பெண்கள் எக்ஸ்ட்ரீமானவர்களாக இருக்கிறார்கள்..  அவர்களின் நடத்தையும் சரியில்லை, எனவே அவர்கள் கேலிக்குரியதாவதில், எந்தத்தவறும் இல்லை என்பதுதான் சமூகத்தில் பெரும்பாலனவர்களின், பொதுப்புத்தியால் வைக்கப்படுகிற பதிலானதாக இருக்கிறது. விகிதாசாரமாகவே எடுத்துக்கொண்டாலும், இந்த எக்ஸ்ட்ரீம் வகையில் ஆண் வர்கம்தான் அதிகமானதாக இருக்கும். இதே
போல ஒரு ஆணை கேலிக்குரிய பேசு பொருளாக ஆக்கிவிடமுடியுமா? என்றால் முடியும். ஆனால் அந்த ஆண் பிரபலமாக இருந்தால் அல்லது சமூகத்தின் உயர்ந்த பொறுப்புகளில் இருந்தால் மட்டுமே அது முடியும். அதைவிடுத்து எந்தவொரு சாமானிய ஆணையும் இதுபோன்ற சம்பவங்களினால் எதுவும் செய்துவிட முடியாது. இதுவே பெண்கள் என்றால் அதன் கணக்கே வேறு, பிரபலமாக இருந்தாலும் சரி சாமானியப் பெண்ணாக இருந்தாலும்சரி அசிங்கப்படுத்தி பரவச்செய்ய அவள் பெண்ணாக இருக்கும் ஒரு தகுதி போதுமானதாக இருக்கிறது.

மேற்கண்ட சம்பவங்கள் அனைத்தும் ஒருவார காலத்திற்க்குள் பரவியவை.. இந்தநிலை இப்படியே தொடர்ந்து கொண்டே இருக்குமெனில், எதிர்காலத்தில் பெண்கள் பரஸ்பர புரிதல் இல்லாமல் தன் எதிர் இனத்தோடு கொண்ட உறவுகளை முறிக்க நினைத்தாலோ, முறித்தாலோ, அந்தந்த ஆண்களின் வன்மங்கள் வாட்ஸ் அப் போன்ற ஊடகங்களால் தொடர்ந்து தீர்க்கப்படும். என்பதுதான் இங்கே பெருங்கவலையையும் கவனத்தையும் கொள்ள
வைக்கிறது.

ஸ்மார்ட்போன் யுகத்திலும்  ஆதிக்கப்போக்கில் பெண்களை அடக்கியாள முற்படும் வாட்ஸ் அப் போன்ற ஊடகங்களில், தணிக்கையோடு கூடிய சட்ட வரைமுறைகளும், பெண்களின் மீதான வன்மங்களைப் பரப்புவோருக்கு தண்டனைகளைப் பெற்றுத்தர சட்டரீதியிலான பாதுகாப்பும் வேண்டும் என்பது எதிர்கால பெண்ணினத்தின் மிக அத்தியாவசியமான அம்சம் ஆகும்.

இன்றும் தனக்குப் பிடிக்காத, தன்னைப்பிடிக்காத பெண்களைப்பற்றி வக்கிரமாக எழுதிவைக்கும் மனிதர்கள் அப்படியேதான் இருக்கிறார்கள்.. ஆனால் பொதுக்கழிப்பறை சுவர்தான் ஸ்மார்ட் அப்களாக பரிமாணம் அடைந்துவிட்டன.. ஆகவே முன்னைவிட இன்னும் கூடுதல்  கவனத்துடன் இருங்கள் பெண்களே.. ஸ்மார்ட்போன் வைத்திருக்கும் எல்லா சமூகமும், ஸ்மார்ட்டானதல்ல.

ஓ காதல் கண்மணி – ஸ்வீட் நத்திங்

Oh-Kadhal-Kanmani-poster-1மணி ரத்னத்தின் காதல் திரைப்படங்கள் பொதுவாகவே இரண்டு வகையானவை. ஒன்று, மிக தீவிரமான சமூகப் பிரச்சினை அல்லது அரசியலின் ஊடே மலர்ந்து வருபவை. இன்னொன்று, குழந்தைத்தனமான காதல் காட்சிகளான ஸ்வீட் நத்திங்கை முதன்மையாக வைக்கும் படங்கள். தீவிரமான பிரச்சினைகளைக் கையாளும் படங்களில்கூட அவர் பிரச்சினையின் தீவிரத்தையும் அதன் அலசலையும் கைவிட்டுவிட்டு அதன் பின்னணியில் காதல் திரைப்படங்களையே எடுத்திருக்கிறார். காதல் திரைப்படங்களுக்கே உரிய அத்தனை அம்சங்களையும் இந்தப் படங்களிலும் காட்டிவிட்டு பிரச்சினையின் பின்னணியில் படத்தை முடித்துவிடுவார். இவற்றிலிருந்து விலகிய மணி ரத்னத்தின் படங்கள் மிகக் குறைவே. எல்லாக் குழந்தைத்தனமான பப்பி லவ் படங்களின் காதல் காட்சிகளிலும் ஏதோ ஒரு வகை ஒற்றுமை இருப்பதைப் பார்க்கலாம்.  இப்போது அதே வகையில் குழந்தைத்தனமான காதலை ஒரு படம் முழுக்க, முழுக்க என்றால் முதல் காட்சியிலிருந்து கடைசி காட்சி வரை தந்திருக்கிறார்.

 

இன்றிருக்கும் இயக்குநர்களில் மிக நளினமான அழகான ரசனையான காதல் காட்சிகளை எடுக்கத் தெரிந்த ஒரே இயக்குநர் மணி ரத்னமாக மட்டுமே இருக்கமுடியும். வேறு சில இயக்குநர்கள் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக சில காட்சிகள் எடுத்திருக்கலாம். ஆனால் இதில் தொடர்ந்து வெற்றிகரமாக இயங்கிவருபவர் மணி ரத்னம் மட்டுமே. அலைபாயுதேவில் வரும் ‘எங்க உங்களை பிடிச்சிருவேன்னு சொல்லிடுவேனோன்னு பயமாயிருக்கு’ என்பது அந்தக் கால (இன்றும்கூட) கல்லூரி பப்பி காதலர்களின் வேத வாக்கியமானது. அதே போல் ‘கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்’ திரைப்படத்தில் வரும் சிம்ரன் – மாதவன் காதல் காட்சிகள் (அக்காவின் முன்னாலேயே காதலர்கள் கட்டிக்கொள்வது) மிகச் சிறப்பான ஒன்றே. ஒவ்வொரு காதல் காட்சியின் பின்னணியிலும் மணி ரத்னம் மிகக் கடுமையான விமர்சனங்களைப் பெறுவார். குழந்தைத்தனமான காதலை முன்வைத்து அவரவர் வீட்டுக்குத் தெரியாமல் தாலி கட்டிக்கொண்டு மறைத்துக்கொண்டு வாழ்வதாக இருந்தாலும் சரி, ஒரு சிறு பையன் சிறிய பெண்ணைப் பார்த்து ‘ஐ லவ் யூ’ சொல்வதாக (அஞ்சலி) இருந்தாலும் சரி, மணி ரத்னத்தின் படங்கள் எப்போதும் ஏதோ ஒரு பிரச்சினையைக் கொண்டு வருபவையே. அதிலும் அலைபாயுதே திரைப்படம் தந்த புதிய கலாசாரத்தை நாம் இன்றும் சமூகத்தில் பார்க்கலாம்.

இந்தப் பின்னணியில்தான் ஓ காதல் கண்மணி வருகிறது. படம் தொடங்கிய ஐந்து நிமிடங்களுக்கெல்லாம் வழக்கமான மணிரத்னத்தின் படங்கள் போலவே கதைக்குள் சென்றுவிடுகிறது. ஒரு கிறித்துவத் திருமணத்தின் பின்னணியிலேயே பார்வையாளர்கள் மிகத் தெளிவாக இந்தப் படத்தின் நாயகன் நாயகியின் காதலை உணர்ந்துகொள்கிறார்கள். அக்காட்சி மிகச் சிறப்பாகத் திரையாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது. அதிலேயே இருவரின் சிந்தனைகளும் தெளிவாக்கப்பட்டுவிடுகின்றன. பார்வையாளர்களும் இந்தப் படம் திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் சேர்ந்து வாழ்வதைப் பற்றியது என்ற முடிவுக்கு வந்துவிடுகிறார்கள். படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் இதுவென்றால், படத்தின் மிகப்பெரிய பலவீனம், கதை இந்த ஒரே புள்ளியிலேயே எவ்வித திருப்பமும் இன்றி சுற்றிக்கொண்டிருப்பதுதான்.

ஒரு எளிய காதல் திரைப்படத்துக்குரிய திரைக்கதைக்கான களங்களை மிகத் தெளிவாக அமைத்துக்கொண்ட பின்பும் படம் முன்னோக்கி நகரவே இல்லை. பிரகாஷ் ராஜ் தம்பதியினரின் கதை நமக்கு மிக எளிதாகவே ஒன்றைப் புரியவைத்துவிடுகிறது. மற்ற சாதாரண கமர்ஷியல் திரைப்படங்களிலும் சிவாஜி வகையறா திரைப்படங்களிலும் வருவதைப் போல, மனமொத்த வயதான தம்பதியரைப் பார்த்து காதலர்கள் மனம் திருந்துவதைப் போன்ற எளிய காட்சிதான் இப்படத்தின் உச்சகட்ட காட்சியே என்னும்போது மிகவும் ஏமாற்றமே ஏற்படுகிறது. இதற்கு எதற்கு இத்தனை ஆர்ப்பாட்டம்?

எந்த விஷயத்தை திரைக்களமாக எடுத்துக்கொண்டாலும் அதைவிட்டுவிட்டு காதலைப் பேசுவதையே இந்தப் படத்திலும் மணி ரத்னம் செய்திருக்கிறார். திருமணமின்றிச் சேர்ந்து வாழ்வது தரும் பிரச்சினைகளைப் பற்றியோ அதனால் ஏற்படப்போகும் அனுகூலம் அல்லது அதிர்வுகளைப் பற்றியோ மணி ரத்னம் மூச்சே விடவில்லை. அந்த எல்லைக்குள் எங்கேயும் படம் நுழையவே இல்லை. படம் முழுக்க இருவரும் மூக்கோடு மூக்கு உரசி உடலோடு உடல் உரசி வார்த்தைகளோடு வார்த்தைகள் உரசி பார்வையாளர்களை அலுப்படைய வைக்கிறார்கள். படத்தின் கடைசி நேரக் காட்சிகள்கூட படத்தின் தொடக்க கட்ட காட்சிகளைப் போன்ற காதல் காட்சிகளால் நிறைந்திருக்குமானால் அந்தப் படத்தை எப்படிப் பொறுமையாகப் பார்ப்பது?

தேவையற்ற வகையில் படம் மெதுவாகச் செல்கிறது. மெதுவாக என்றால் மிக மெதுவாக. மாறி மாறி பேசிக்கொண்டும் சிரித்துக்கொண்டும் லூட்டி அடித்துக்கொண்டும் இருப்பதுதான் படம் நெடுக. மிக சுமாரான அலைபாயுதே திரைப்படம்கூட ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் வாழ்க்கைக்குள்ளும் கொஞ்சம் பரபரப்புக்குள்ளும் சென்றது. இப்படம் அந்நிலையை அடையவே இல்லை. மிக கிளிஷேவான கதாபாத்திரங்களாக பிரகாஷ்ராஜும் அவரது மனைவியும், நாயகியின் அம்மாவும் படைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். இவர்கள்தான் கதைக்கு மிக முக்கியமானவர்கள். அவர்களின் படைப்பே இந்த வகையில்தான் இருக்கிறது. ஆனால் அதே சமயம் நாயகனின் தொழிலும் நாயகியின் தொழிலும் அவரவர்கள் வாழ்க்கைப் பார்வையோடு தொடர்புபடுத்தும் வகையில் அமைந்திருப்பது மிகவும் அருமை. இந்த அர்ப்பணிப்பு மற்ற கதாபாத்திர உருவாக்கத்தில் இல்லை.
எப்படியும் சேர்ந்து வாழ்வதை பிரசாரம் செய்து மணி ரத்னம் எடுக்கப்போவதில்லை என்பதை, பிரகாஷ் ராஜ் தம்பதியரை வைத்து படம் ஆரம்பித்த கணத்திலேயே நாம் முடிவு செய்துவிடலாம். கடைசியில் அப்படித்தான் படமும் முடிகிறது. கலாசார காவலர்கள் தங்கள் வேலையைப் பார்க்கலாம். பிரச்சினையில்லை. வழக்கம்போல திருமணத்துக்கு முன்பே உடலுறவு ஒரு பிரச்சினையே அல்ல என்பது இப்படத்திலும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. ஆனால் இப்படமே திருமணமின்றிச் சேர்ந்து வாழ்வதைப் பற்றியது என்னும்போது யாரும் ஒன்றும் சொல்லமுடியாமல் போய்விடுகிறது.
துல்கர் சல்மான் பிரமாதப்படுத்தியிருக்கிறார். மணி ரத்னம் கடைசியில் நடிக்கத் தெரிந்த ஓர் அழகான நடிகரைக் கண்டுபிடித்துவிட்டார். தொடர்ந்து இருவரும் சேர்ந்து பல படங்கள் செய்வார்கள் என்று நம்பலாம். நித்யா மேனோன் சில காட்சிகள் அழகாக இருக்கிறார். நிறைய காட்சிகளில் அழகாக நடிக்கிறார். சில காட்சிகளில் தேவைக்கு அதிகமாகவும் நடிக்கிறார். பிரகாஷ்ராஜ் அலட்டலே இல்லாமல் மிகப் பணிவாக நடித்திருப்பது ஆறுதல். பிரகாஷ் ராஜின் மனைவியாக வரும் நடிகையும் மிக நன்றாக நடித்திருக்கிறார். இவர் முகத் தோற்றமே நம்மை பரிதாபம் கொள்ள வைத்துவிடுகிறது.
ஏ.ஆர். ரஹ்மானின் இசையில் இரண்டு பாடல்கள் மிக அருமை. ஓகே கண்மணி பாடல் வீணடிக்கப்பட்டுள்ளது. பின்னணி இசையில் பெரும்பாலும் பாடல்களில் ஹம்மிங்குகளே இசைக்கப்பட்டுள்ளன. கேமரா பிரமாதம்.

படம் இத்தனை மெதுவாகச் சென்றிருக்கவேண்டியதில்லை. கடைசி வரை அவர்கள் கல்யாணம் செய்துகொள்ளாமல் சேர்ந்து வாழப் போகிறார்களா அல்லது கல்யாணம் செய்துகொள்ளப்போகிறார்களா என்பதுதான் கதையே என்பது பெரிய இழுவையாக உள்ளது. இந்த இரண்டிலும் கொஞ்சம் கவனம் செலுத்தி இருந்தால் ஏதோ இன்னும் கொஞ்சம் தேறியிருக்கும்.

மதிப்பெண்: 39/100

 

பின் குறிப்பு: இந்த விமர்சனம் சுஹாசினிக்கு சமர்ப்பணம். திரைப்படங்களே ஓடாத நிலையில் படம் வந்த நாளே விமர்சனம் செய்யவேண்டாம் என்று மிகவும் கட்டுப்பாட்டோடு இருந்தேன். சுஹாசினியின் தேவையற்ற கருத்தால் முதல்நாள் முதல் காட்சி பார்த்துவிட்டு இந்த விமர்சனத்தை எழுதுகிறேன். மணி ரத்னம் எனக்கு மிகவும் பிடித்த இயக்குநர் என்பதால் இத்தோடு விட்டு வைக்கிறேன். இல்லையென்றால்…!