மூன்று பக்கம் கடல்… நான்கு பக்கம் சதி

terrorism-india-7919307மெக்காலே இந்தியாவில் கிறிஸ்துவின் சாம்ராஜ்ஜியத்தை மலரச் செய்யும் நோக்கில் பிரிட்டிஷ் கல்வியை அறிமுகப்படுத்தியபோது ஒரு விஷயத்தைச் சூளுரைத்தான்: ஒவ்வொரு இந்துவையும் இந்து என்று சொல்வதற்குத் தலைகுனிய வைப்பேன்.

ஒருவகையில் இதில் அவனது கூட்டம் வெற்றியை அடைந்துவிட்டது என்றுதான் சொல்லவேண்டும். ஏனென்றால், பல்வேறு பழங்குடிகளை அடியோடு அழித்து ஒற்றைத்தன்மை கொண்ட பூதாகரமான அமைப்பாக வளர்ந்த கிறிஸ்தவ மதத்தைவிட பழங்குடி அம்சத்தைக் கைவிடாமல் பரஸ்பரப் புரிதலுடன் வாழ்ந்து வந்த பன்முக, மையம் அழிந்த இந்து சாதிய அமைப்பு மிகவும் இழிவானது என்ற எண்ணமானது இந்துக்கள் குறிப்பாக அறிவு சார் வர்க்கத்தின் மத்தியிலேயே வெகு அழுத்தமாக வேரூன்றிவிட்டிருக்கிறது.

ஆனால், இன்னொருவகையில் பார்த்தால் மெக்காலே அன்கோவுக்கு இதில் பாதி வெற்றிதான் கிடைத்திருக்கிறது என்று சொல்லவேண்டும். ஏனென்றால், எந்த ஆங்கிலேய கிறிஸ்தவ சக்திகள் இந்து சாதிகளை ஒழிக்க நினைத்தனவோ அவையே அந்த சாதிகளுக்கு இந்தியா என்ற நவீன ஜனநாயக அமைப்பைத் தந்துவிட்டுப் போயிருக்கின்றன. வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், இந்து என்பதற்கு வெட்கப்படும் சாதி சார்ந்த மக்கள் இந்தியர்கள் என்ற அரசியல் அடையாளத்தின் கீழ் ஒன்று சேர்ந்து வாழ ஆரம்பித்துவிட்டனர். இது சதித்திட்டம் தீட்டியவர்களே எதிர்பார்க்காத ஒரு திருப்புமுனை. டைனசர்கள் அழிந்துபட அவற்றிடமிருந்து உயிர் தப்ப ஓடிய உயிரினங்களின் முன்னங்கால்கள் சிறகுகளாகி பறவைகளாகச் சுதந்தர வானில் இன்னும் பறந்து கொண்டிருப்பதுபோல் அடிமைப்படுத்தப்பட்ட பாரதம் அஹிம்சையின் சம்மட்டியால் சங்கிலிகளை உடைத்தபடி புதிய அவதாரம் எடுத்திருக்கிறது.

ஆனால், உலகம் சதியாலானது. சதி வலைகள் தொடர்ந்து பின்னப்பட்டுக்கொண்டேயிருக்கின்றன.

சுதந்தரம் கிடைத்த காலகட்டத்தில், இந்தியா வெகு சீக்கிரமே துண்டு துண்டாக உடைந்துவிடும் என்பதுதான் ஒட்டுமொத்த உலகின் எண்ணமாகவே இருந்திருக்கிறது. அது நடக்கவில்லை. அதனால், நேற்றைய உலகைக் கட்டியாண்ட பிரிட்டிஷ் (ஐரோப்பிய) கிறிஸ்தவ சக்திகளுக்குப் பதிலாக இன்றைய அமெரிக்க-ஐரோப்பிய கிறிஸ்தவ சக்திகள் இந்தியா மீது இரண்டாம் கட்டத் தாக்குதலை ஆரம்பித்திருக்கின்றன. காலனியத்துக்கு மாற்றாக ’உலகமயமாக்கம்’. கடந்த முறை மெக்காலே. இந்த முறை சோனியா காந்தி. இன்றைய லட்சியம்: ஒவ்வொரு இந்தியனும் தன்னை இந்தியன் என்று சொல்லிக்கொள்ள வெட்கப்படும்படிச் செய்வேன் என்பதுதான்.

இந்த சதியானது இன்று நான்கு மாபெரும் சக்திகளின் மூலமாக அரங்கேற்றப்பட்டுவருகிறது. முதலாவதாக ஆட்சியில் இருக்கும் காங்கிரஸ் கட்சி. இன்னொன்று எதிர்கட்சியான இந்துத்துவ பி.ஜே.பி. மூன்றாவதாக கம்யூனிஸ-மாவோயிஸக் கட்சிகள். நான்காவதாக பிராந்தியக் கட்சிகள்.

காங்கிரஸ் கட்சியானது இன்று ஐரோப்பிய கிறிஸ்தவ தலைமைப்பீடமான இத்தாலியின் பிரதிநிதியால் ஆளப்படுகிறது. சஞ்சய் காந்தியின் கொலை, இந்திரா காந்தியின் கொலை, ராஜீவ் காந்தியின் கொலை என மூன்று கொடூர மரணங்களின் மூலம் இந்திய ஆட்சியானது சோனியாவின் கைகளுக்குச் சென்று சேர்ந்திருக்கிறது. ஒரு குற்றம் நடந்ததென்றால், அதனால் அதிக பலன் யாருக்குக் கிடைத்திருக்கிறதோ அவர்களே அதைச் செய்திருக்க வாய்ப்பு அதிகம் என்பது குற்றவியலின் பாலபாடம்.

இந்திராவின் மரணம், ராஜீவின் மரணம் எல்லாம் அவர்களுடைய அரசியல் செயல்பாடுகளினால் நிகழ்ந்தது என்ற வெளிப்படையான காரணம் ஒன்று அனைவரும் நம்பும் வகையில் பொதுவெளியில் வலுவாக முன்வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதற்கு மாற்றாகச் சொல்லப்படும் எதுவுமே பொய்யான குற்றச்சாட்டாகவே பார்க்கப்படும். யாராவது அது பற்றிய சந்தேகத்தை எழுப்பினால் கோமாளியாகவோ, அடிப்படைவாதியாகவோ முத்திரை குத்தி ஒட்டுமொத்த சமூகமும் எளிதில் புறந்தள்ளிவிடும். இந்த உண்மைகளுக்கு விக்கிலீக்ஸ் போல் ஏதாவது உள்வட்ட ஆதாரம் கிடைத்தால்கூட ஊடகங்களோ மக்களோ அதை நம்பவே மாட்டார்கள் என்னும் அளவுக்கு அந்தச் சதித்திட்டம் துல்லியமாகத் தீட்டப்பட்டிருக்கிறது. அப்படியாக மேற்கத்திய ஏஜெண்ட் சோனியாவின் கைகளுக்கு அரசியல் அதிகாரம் எளிதில் கிடைத்துவிட்டிருக்கிறது.

ஏஜெண்ட் என்பது தவறான வார்த்தைதான். உண்மையில் மேற்கத்திய உளவாளி என்பதுதான் சரியான வார்த்தையாக இருக்கும் (கோஸ்ட் ரைட்டர் என்றொரு படம். அதில் பிரிட்டிஷ் பிரதமர் ஒரு அமெரிக்க உளவாளி என்பதுபோல் கதை செல்லும். ஆனால், உண்மையில் அந்த பிரதமரின் மனைவிதான் அமெரிக்க உளவாளியாக இருந்திருப்பார். இந்தியச் சூழலை அடிப்படையாகக் கொண்ட உண்மை நிகழ்வு அது. ஒவ்வொரு நாட்டு உளவுப் பிரிவில் இருப்பவர்களுடன் கலந்து பேசி உண்மை அடையாளங்களை மாற்றி அமைத்து நாவல்களாக,  திரைப்படங்களாக எடுப்பதுண்டு. இந்தியாவில் பின்னப்படும் சதி வலைகளை மாற்றியமைத்து எடுக்கப்பட்ட இன்னொரு திரைப்படம் சால்ட். அதில் அமெரிக்காவை அழிக்க ரஷ்யாவால் அனுப்பப்பட்ட உளவாளியான நாயகி கடைசியில் அமெரிக்காவைக் காப்பாற்றுபவராக மாறுவார். வில்லன்கள் திருந்துவதும் தண்டிக்கப்படுவதும் திரைப்படங்களில் மட்டும்தானே சாத்தியம்).

சோனியா அன்கோவின் ஹிடன் அஜெண்டா வெகு தெளிவானது. இந்தியாவை அழி.

123 அணு சக்தி ஒப்பந்தம், கனிம வளங்களைச் சூறையாட பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு அனுமதி, ஊழல் மூலம் அரசு இயந்திரத்தை முடக்குதல், அரசுக்குச் சேரவேண்டிய வருவாயை தனியாருக்குத் தாரைவார்த்துக்கொடுப்பது, விவசாயத்தை நசித்தல், இந்து, இந்திய அடையாளத்தை அழித்தல் என வெகு தெளிவாக நாசகாரச் செயலை வெகு நளினமாகச் செய்துவருகிறார். காஷ்மீர், வட கிழக்கு போன்ற பகுதிகளில் அதிருப்தி குழுக்களை வளரவிடுதல் கூடவே அவற்றை ராணுவம்கொண்டு அடக்குதல் என சதுரங்கத்தின் இருபக்கத்திலும் மேற்கத்திய உலகமே அமர்ந்துகொண்டு காய்களை உருட்டி விளையாடிவருகிறது. ஆட்டக்களமாக இந்தியாவும் வெட்டப்படும் உயிர்களாக இந்தியர்களுமாக இருக்கும் வன்முறைச் சதுரங்கம்.

சோனியாவுக்கு அடுத்ததாக, அவருடைய மகள் பிரியங்கா ராபர்ட் முழு அளவில் மூளைச் சலவை செய்யப்பட்டுத் தயாராக இருக்கிறார். இளவரசர் ராகுல்காந்திதான் அரியணைக்குத் தயார்படுத்தப்படுகிறார் என்றாலும், எப்படி அரசியலே வேண்டாம் என்று ஒதுங்கிய லேடி சாணக்கியாவின் கைகளுக்கு தானாகவே அதிகாரம் போய்ச்சேர்ந்ததோ அதுபோலவே திருமதி ராபர்ட் வசமும் அதிகாரம் போய்ச்சேரும். அல்லது ராகுல்ஜிக்கு ஒரு இந்திய எதிர்ப்பு மனைவி வந்து சேருவார். எப்படியானாலும் இந்திய எதிர்ப்புச் செயல்பாடுகள் இன்னும் இருபது முப்பது வருடங்களுக்கு எந்தவிதத் தடையுமின்றி நடக்கவே செய்யும்.

அரசியலுக்கு அடுத்ததாக, இந்திய பொருளாதாரக் கட்டுப்பாடும் மேற்கத்திய, குறிப்பாக அமெரிக்க கைகளில் தஞ்சம் புகும் நாட்கள் வெகு தொலைவில் இல்லை. ஊடகங்களில் ஆரம்பித்து உள்ளூர் மளிகைக்கடைவரை அவர்களின் பிரதிநிதிகளே இனி ஆளப்போகிறார்கள். மெள்ள மெள்ள மேற்கத்திய மதிப்பீடுகள் அனைத்து மட்டங்களிலும் திணிக்கப்படும். வென்ச்சர் கேபிடல் என்பது சமீபகாலமாக அனைத்துத் தளங்களிலும் அதிகரிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது. இதை உண்மையில் அட்வென்ச்சர் கேப்பிடல் என்பதற்கு பதிலாக ரகசியத் திட்ட முதலீடு என்றுதான் சொல்லவேண்டும். சோழியன் குடுமி சும்மா ஆடுமா என்ன?

விளம்பரம் கொடுக்கும் நிறுவனங்களால் தொலைகாட்சியில் என்ன தொடர் வரவேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்க முடியும். வென்ச்சர் கேப்பிடலிஸ்ட்களால் பத்திரிகைகளிலும் திரைப்படங்களிலும் என்னவிதமான கருத்துகள் இடம்பெற வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்க முடியும். இப்போதே சுட்டி டிவி போன்றவற்றில் இடம்பெறும் தொடர்களில் மேற்கத்திய கதாபாத்திரங்களே இடம்பெற்றுவருகின்றன. அந்தத் தலைமுறை இளைஞர்களாக ஆகும்போது திரைப்படங்கள், தொலைகாட்சித் தொடர்களில் மேற்கத்திய கலாசாரம் புகுத்தப்படும். இப்போதே பெரு நிறுவனங்களின் விளம்பரங்களில் மேற்கத்திய கிறிஸ்தவ சார்வு கணிசமான அளவில் இடம்பெற்றுவருவதை ஒருவர் பார்க்க முடியும். திரைப்படங்களில் கிறிஸ்தவ அடையாளங்கள்/கதாபாத்திரங்களின் அதிகரிப்பு, கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டங்களின் பெருக்கம் என கர்த்தரின் சாம்ராஜ்ஜியத்துக்கான களப்பணிகள் வெகு நுட்பமாக, வெகு அழுத்தமாக முன்னெடுக்கப்பட்டுவருகின்றன. பொருளாதார நிறுவனங்கள் முழுவதுமாக மேற்கத்தியர்களின் கைகளுக்குப் போகும்போது இந்தியா முழுவதுமாக ரட்சிக்கப்பட்டுவிடும்.

அரசியல் மற்றும் பொருளாதார அதிகாரம் கைக்கு வருவதற்கு ஏதுவாக மதரீதியான முன் தயாரிப்புப் பணிகள் இரண்டு நூற்றாண்டுகளாகவே நடந்துவந்திருக்கின்றன. இந்து மதத்தின் சாதி அம்சத்தை மிகைப்படுத்தி கருத்தியல் தளத்தில் வெறுப்பை ஏற்கெனவே ஆழமாக ஊன்றியாகிவிட்டது. இந்திய அரசியல் அதிகாரமும் பொருளாதாரக் கட்டுப்பாடும் மேற்கத்திய நிறுவனங்களின் கைக்குள் வந்ததும் தேவனின் மகிமையும் விஷம்போல சரசரவென ஏற ஆரம்பிக்கும்.

இந்த இடத்தில் ஒருவிஷயத்தைத் தெளிவுபடுத்துவது நல்லது. கிறிஸ்தவத்தில் இரண்டு வகைகள் உண்டு. ஒன்று இயேசுவின் கிறிஸ்தவம். இன்னொன்று சர்ச்சின் கிறிஸ்தவம். அதாவது சாத்தானின் கிறிஸ்தவம். ஒருவகையில் இயேசுவே சர்ச் கிறிஸ்தவத்தை எதிர்த்தவர்தான். ஆனால், சர்ச்சுகள் வெகு அழகாக அவரை உள்வாங்கிக்கொண்டுவிட்டன. சாத்தான், தெய்வத்தின் முகமூடியை அணிந்துகொண்டுவிட்டது. கிறிஸ்தவத்தின் பரவல் என்பது இந்து இந்திய அம்சங்களை அழித்து மேற்கத்தியமயமாக்குதல் என்ற அளவில் மட்டுமே இங்கு நடைபெறுகிறது. உண்மையான கிறிஸ்தவம் என்பது வந்துசேர்வதே இல்லை.

0

இது ஒருபக்கம் என்றால், இந்த மேற்கத்திய போலி கிறிஸ்தவத்தின் சதியை எதிர்கொள்ளவேண்டிய பி.ஜே.பி. ஆர்.எஸ்.எஸ். போன்ற உள்நாட்டு அரசியல்-மத அமைப்புகள், சோனியாவின் காங்கிரஸைவிடப் படுமோசமாக இந்தியாவை அழிவுப்பாதையில் தள்ளிவிடுபவையாக இருக்கின்றன. சுதேசி மற்றும் இந்து-இந்திய மேம்பாடுதான் அவற்றின் கோஷங்கள். ஆனால், சுதேசித் தொழில்கள், சுதேசித் தொழில்நுட்பம், சுதேசி மதிப்பீடுகளைப் பாதுகாத்து காலத்துக்கு ஏற்ப வளர்த்தெடுப்பதற்கு பதிலாக பி.ஜே.பி. அந்நிய அடிமைகளாக ஆகிவிட்டிருக்கிறது. ஒருவகையில் சோனியா காந்தி மூலம் காங்கிரஸுக்குள் தன் பிடியை பலப்படுத்துவதற்கு முன் மேற்கத்திய சக்திகள் பி.ஜே.பி.யில் தங்கள் கரத்தை வலுப்படுத்தியிருக்கின்றன என்றுதான் தோன்றுகிறது. கொக்ககோலாவை ஆதரித்து முதலில் பேசியது பி.ஜே.பி.யின் சுஷ்மா ஸ்வராஜ் என்ற ஒன்றே அந்தக் கட்சியின் சார்புநிலையைப் புரிந்துகொள்ளப் போதுமானது. புத்தரை இரண்டாவது தடவை சிரிக்க வைத்ததில் ஆரம்பித்து அணு உலைகளுக்கு ஆதரவு தருதல், பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் கையில் இந்திய வளங்களை ஒப்படைத்தல், விவசாயத்தைப் புறக்கணித்தல், சுதேசி இயக்கத்தை முடக்குதல் என பி.ஜே.பி. கட்சியானது காங்கிரஸின் நகல் போலவே இருக்கிறது. இவை எல்லாவற்றையும்விட பி.ஜே.பி.யால் ஏற்படவிருக்கும் அபாயம் வேறொன்று இருக்கிறது.

அதுதான் அதன் பிற மத வெறுப்பு. குஜராத்தில் நடந்த படுகொலை, ஒரிஸ்ஸா தாக்குதல் போன்றவை பி.ஜே.பி.யின் பிழையான முன்னெடுப்புக்கான மிகச் சிறந்த உதாரணங்கள். இந்து மதத்தைக் காப்பது என்றால் இஸ்லாமியரையும் கிறிஸ்தவர்களையும் கொல்வது என்ற அதன் புரிதல் படு கொடூரமானது. உண்மையில் அதன்மூலம் அவர்கள் இந்தியர்களைத்தான் கொல்கிறார்கள், போப்பாண்டவரின் கைக்கூலியாகத்தான் நடந்துகொள்கிறார்கள் என்ற அரசியல் புரிதல்கூட அவர்களுக்கு இல்லை. அனைவரையும் அணைத்துச் செல்லும் இந்துவை முன்னுதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளாமல், வெறுப்பை உமிழும் இந்துவை முன்னிறுத்துகிறார்கள். இதன் மூலம் அவர்கள் இந்தியாவுக்கு மட்டுமல்லாமல், இந்துக்களுக்குமே பெரும் நாசத்தையே தேடித்தருகிறார்கள்.

செப்-11 தாக்குதலுக்குப் பிறகு அமெரிக்க சக்திகள் தீட்டிய சதியின் ஓர் அங்கமே இந்தியாவில் வலதுசாரி இந்துத்துவ சக்திகளின் அடிப்படைவாத வளர்ச்சிகள் எல்லாம். அரபு நாடுகளிலும் ஆஃப்கானிஸ்தானிலும் பாகிஸ்தானிலும் இருக்கும் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாத சக்திகள் அமெரிக்கா வரை போய் தாக்குதல் நடத்துவதைத் தவிர்க்க அவர்கள் வகுத்த சதித் திட்டங்களின் ஓர் அங்கமே இந்தியாவை (அடிப்படைவாத) இந்து இந்தியாவாக ஆக்குவது. அதன் மூலம் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாத சக்திகளின் முதல் இலக்காக இந்தியாவை ஆக்குவது.

மோடியின் மேல் நோக்கிய அதி வேக வளர்ச்சியானது அவருடைய நிர்வாக, அரசியல் சாதுரியத்தினால் மட்டுமே நடந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. ஈழ விஷயத்தில் காங்கிரஸின் நிலைப்பாட்டுக்கும் பி.ஜே.பி.யின் நிலைப்பாட்டுக்கும் எந்தவிதப் பெரிய வித்தியாசமும் இல்லாத நிலையிலும் வைகோ போன்ற இந்திய விரோத சக்திகள் மோடியை ஆதரிப்பதன் மறைமுக நோக்கம் இந்திய அழிவுக்கு அது வழிவகுக்கும் என்பதுதான். மோடி நிச்சயம் இந்தியாவை வலிமையான தேசமாக ஆக்கும் நல்லெண்ணத்தைக் கொண்டவராகவே இருக்கக்கூடும். ஆனால், அவரைச் சொல்லிச் சொல்லியே இந்திய இந்து விரோத சக்திகளை முடுக்கிவிடுவது எளிது. ஒருகட்டத்தில் மோடியும் வேறு வழியின்றி இந்து ராஷ்டிரமாகவாவது இந்தியா ஆகட்டும் என்ற முடிவை எடுக்கவேண்டிய நிலை வரலாம். அப்படியாக இலங்கையின் சரித்திரம் இந்தியாவிலும் எழுதப்படும் என்றால் அதுபோல் அழிவு வேறெதுவும் இருக்க முடியாது.

காங்கிரஸ், பி.ஜே.பி என்ற இந்த இரு அதிகாரமையங்களுக்கு மாற்றாக இருக்க வேண்டிய சக்திகளாக கம்யூனிஸ்ட்களையும் பிராந்திய கட்சிகளையும் சொல்லலாம்.

அதிலும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் இந்தியாவைப் பொறுத்தவரையில் மிகப் பெரிய ஆக்கபூர்வமான சக்தியாக இருக்க முடியும். ஆனால், ஜனநாயகப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்த பிரிவுகள் அரசு, அதிகார அலுவலகங்களின் முன் கோஷங்கள் போடுவதிலும், ஊடகங்களில் தமது முதலாளிகள் அனுமதிக்கும் அளவுக்கான புரட்சி முழக்கங்களை முழங்குவதிலும், பொது இடங்களில் உண்டியல் குலுக்குவதிலுமே முற்போக்கு ஆர்கஸத்தை அடைபவர்களாக இருக்கிறார்கள். வன்முறைப் பாதையில் போகும் நக்சல்,மாவோயிஸ பிரிவினரோ மன்மோகன்சிங்கையோ, சோனியாவையோ, சிதம்பரத்தையோ, மோடியையோ கடத்திச் சென்று பேரம் பேசுவதற்குப் பதிலாக பொட்டு வெடி துப்பாக்கிகளைவிட சற்றே மேம்பட்ட துப்பாகிகளைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு அடுத்த பஞ்சப்படி பயணப்படி உயர்வை எதிர்பார்த்து ஏங்கி நிற்கும் சிரிப்பு போலீஸ்களைக் கடத்திச் சென்றும் சுட்டுக்கொன்றும் வீரத்தைக் காட்டிவருகிறார்கள். இந்த வன்முறை இயக்கங்களின் நோக்கம் உள் நாட்டில் கலகங்களை உருவாக்கி இந்திய ஒற்றுமையைக் குலைப்பதுதான். அவர்கள் சொல்லிக் கொள்வதுபோல் பாட்டாளி வர்க்க விடுதலையெல்லாம் இல்லை. ஒருவகையில் தங்கள் நாடுகளில் இவர்களை எதிரிகளாக ஒடுக்கும் மேற்கத்திய உலகம் இந்தியாவைக் குலைக்க உதவும் என்ற வகையில் இவற்றுக்கு மறைமுக உதவிகளைத் தந்துவருகின்றன. இந்திய சீன மோதலை உருவாக்குவதன் மூலம் இரண்டையும் கட்டுக்குள் வைக்கும் பணியையும் இதனூடே ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.

உண்மையில் முதலாளித்துவ – கிறிஸ்தவ சக்திகளை எதிர்க்கும் போரில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளும் பி.ஜே.பியும் ஓரணியில் திரண்டிருக்க வேண்டும். ஆனால், இந்தியாவில் இந்த இரண்டு சித்தாந்தங்களும் அரசியல் கட்சியாக  ஆரம்பித்த காலத்தில் இருந்தே எதிரிகளாகவே உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். உலக அளவில் கம்யூனிஸ அரசுகள் செய்த தவறுகளை எல்லாம் சொல்லிச் சொல்லி இந்துத்துவ வலதுசாரி சக்திகள் இந்திய கம்யூனிஸ்ட்களை வெறுத்து ஒதுக்குகின்றன. அதைப்போலவே, ஆர்.எஸ்.எஸ். பூச்சாண்டி காட்டுவதையே லட்சியமாகக் கொண்ட கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் சமீபத்திய புரட்சிச் செயல்பாடாக மோடி அரசு செய்த தவறுகளை மிகைப்படுத்தி இந்துத்துவ சக்திகளை அறவே வெறுக்கும் செயலைச் செய்து வருகிறார்கள். ஆனால், இப்படிச் செயல்படுவதன் மூலம் இந்த இரண்டு சக்திகளின் பொது எதிரியான கிறிஸ்தவ – முதலாளித்துவ சக்திகளின் கைப்பாவையாகவே இருவரும் தமக்குள் சண்டையிட்டு மடிந்துவருகிறார்கள். பி.ஜே.பியும் கம்யூனிஸ்ட்களும் சுதேசியையும் நாட்டார் இந்துப் பண்பாட்டையும் தங்கள் கொள்கைகளாக இணைந்து முன்னெடுப்பது ஒன்றுதான் கிறிஸ்தவ – முதலாளித்துவ சக்திகளை வீழ்த்த ஒரே வழி. ஆனால், அந்த இரண்டு பொம்மைகளையும் ஆட்டுவிக்கும் சூட்சுமக் கயிறு இத்தாலியில் இருந்தும் அமெரிக்காவில் இருந்தும் அல்லவா நீளுகின்றன.

இந்தியாவைச் சூழ்ந்திருக்கும் நான்காவது சதி பிராந்தியக் கட்சிகளை மொழிவாரி தேசியத்தை நோக்கி விரட்டுவது. ஆந்திராவில் தெலுங்கானா மோதலாக அது ஊதிப் பெருக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏற்கெனவே, காஷ்மீரிலும், வட இந்திய மாநிலங்களிலும் இந்தத் தீ கொழுந்துவிட்டு எரிந்து வருகிறது. தமிழகத்தைப் பற்றிக் கேட்கவே வேண்டாம். கருத்தியல் ரீதியில் இந்து – இந்தியா மீது மிகப் பெரிய வெறுப்பு ஆறு வற்றாமல் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த குறுந் தேசிய சக்திகள் எல்லாம் பத்திருபது ஆண்டுகளாக மேலும் வலுப்பெற ஆரம்பித்துள்ளன. அதிலும் தமிழகத்தில் இந்த மாற்று சக்திகள் இந்திய வெறுப்பை கண்மூடித்தனமாக முன்வைப்பவையாக ஆகிவருகின்றன. ஈழப் பிரச்னையில் சிங்கள அரசையும் விடுதலைப்புலிகளையும் விட்டுவிட்டு இந்தியாவே எல்லாவற்றுக்கும் காரணம் என வெறுப்பை உமிழ்ந்துவருகின்றன. சோனியா காந்தி என்ற ஒற்றை உளவாளியின் துரோகச் செயல்களுக்காக ஒட்டு மொத்த இந்தியாவையும் வெறுத்து அறம்பாடும் பார்ட்டைம் பத்தினிகளும் இந்தியாவை 2047க்குள் உடைத்து சின்னாபின்னமாக்குவேன் என்று முழங்கும் வெறி நாய்களும் உலவும் பூமியாகத் தமிழகம் மாறிவிட்டிருக்கிறது.

தமிழகத்தில் இவர்களுடைய நடவடிக்கைகளுக்கு இதுவரையும் எந்த முக்கியத்துவமும் இல்லாமல்தான் இருந்துவருகிறது. ஆனால், காவிரி, முல்லைப்பெரியாறு, கூடங்குளம்போன்ற பல கண்ணி வெடிகள் என்று வேண்டுமானாலும் வெடிக்கலாம் என்பதுபோல் புதைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இவற்றில் ஏதாவது ஒன்று சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்னையாகப் பெரிதாக்கப்பட்டால் இறையாண்மையைக் காக்கும் நோக்கில் அரசு கடுமையான நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படும். அன்று இந்திய வெறுப்பை உமிழும் டான்குயிக்சாட்கள் மாவீரர்களாக ஆகிவிடுவார்கள். ஏற்கெனவே, பாலசந்திரன் படுகொலையை முன்வைத்து மாணவ சமுதாயத்தின் மூலம் நாடி பார்த்துவிட்டிருக்கிறார்கள். மெள்ள  ஒட்டுமொத்த தமிழகமும் அவர்கள் பின்னால் அணி திரள வைக்கப்படும். வடகிழக்கு மாநிலங்களில் அதிருப்திக் குழுக்களை இரும்புக் கரம் கொண்டு அடக்க முயற்சி செய்வது எப்படி தீவிரவாதத்தை மேலும் பலப்படுத்திவருகிறதோ அதேபோலவே இங்கும் நிகழும்.

அதோடு சமீபகாலமாக புதியதொரு ஆபத்து உருவெடுத்திருக்கிறது. ஜெயலலிதா பிரதமராக ஆசைப்படத் தொடங்கியிருக்கிறார். கடந்த ஆட்சி காலத்தில் எதிர்கட்சியாக உருப்படியாக ஒரு துரும்பைக்கூடக் கிள்ளிப் போட்டிராத ஜெயலலிதாவுக்கு சட்டமன்றத் தேர்தலில் கிடைத்திருக்கும் வெற்றி என்பது மக்களின் வாக்கினால் கிடைத்த ஒன்றாக நம்புவது மிகவும் சிரமமே. மிகப் பெரிய சதித்திட்டத்தின் ஓர் அங்கமாக அவர் முன்னுக்குக் கொண்டுவரப்படுகிறார். 30-35 இடங்கள் இந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் அவருக்குக் இடைத்துவிட்டால், காங்கிரஸ், கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் ஆதரவில் அவருடைய ஆசை நிறைவேறக்கூடச் செய்யலாம். என்ன, பிராயச்சித்தமாக, பி.ஜே.பியின் பெரிய தலை ஒன்றைப் பொய் வழக்கு போட்டு ஜெயிலில் அடைக்க வேண்டியிருக்கும். எவ்வளவோ செய்த அவர் இதைகூட செய்யமாட்டாரா என்ன? அதைவிட அவருடைய திமிரானது ஏற்கெனவே சீர் கெட்டுக் கிடக்கும் அண்டை நாடுகளுடனான உறவுகளை மேலும் மோசமாக்கும். பிராந்தியக் கட்சிகள் மூலமான அழிவு என்பது அப்படியானதாக அரங்கேறும்.

இந்தியாவில் இப்போது துடிப்புடன் இருக்கும் நான்கு அரசியல் மையங்களும் இந்திய விரோத சக்திகளால் ஆட்டுவிக்கப்படுபவையாக இருக்கின்றன. சோனியாவின் காங்கிரஸ் மறைமுகமாகவும் பிஜேபி தன்னையறியாமலும் கம்யூனிஸ, மாவோயிஸ, பிராந்திய அதிருப்திக் குழுக்கள் வெளிப்படையாகவும் இயங்கிவருகின்றன.

இந்தியா மூன்று பக்கம் கடலாலும் ஒரு பக்கம் மலையாலும் சூழப்பட்டிருக்கிறது என்று பாடப்புத்தகங்களில் படித்துவருகிறோம். உண்மையில் இந்தியா நான்கு பக்கமும் சதியால் சூழப்பட்டிருக்கிறது என்ற உண்மையை நாம் புரிந்துகொண்டு செயல்பட்டாக வேண்டும்.

forum-b-23-9-20119/11 தாக்குதல் தொடர்பாக ஒரு டாக்குமெண்டரி எடுக்கப்பட்டது பலருக்கும் தெரிந்திருக்கும். உண்மையில் விமானங்கள் மோதி வெடித்ததால் அந்த கட்டடங்கள் இடிந்துவிழவில்லை; அந்த பிரமாண்ட கட்டடத்தின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் சிறு வெடிகுண்டுகளைப் பொருத்தி ஒரே நேரத்தில் வெடிக்கச் செய்து தரைமட்டமாக்கியிருக்கிறார்கள் என்று அதில் சொல்லியிருந்தார்கள். அந்த விபத்து நடப்பதற்கு சில வாரங்கள் முன்பாக நடந்த மின்சார மராமத்து வேலைகளையும் அந்த ஆவணப்படம் சந்தேகக் கண்கொண்டு பார்த்திருந்தது. இந்தியாவின் ஒவ்வொரு மாநிலங்களிலும் அதுபோன்ற சிறிய கண்ணிவெடிகள் பொருத்தப்படுவருகின்றன. நாம் சுதாரித்துக்கொள்ளவில்லையென்றால் இன்னொரு 9/11 இந்தியாவுக்கும் நடந்துவிடும். அது இந்தியாவுக்கும் நல்லதல்ல. இந்திய மாநிலங்களுக்கும் நல்லதல்ல.

சுதந்தரப் போராட்ட கால காங்கிரஸின் சிறுபான்மை நலன் சார்ந்த அணுகுமுறை, பி.ஜே.பி. ஆர்.எஸ்.எஸின் சுதேசி நலன் சார்ந்த அணுகுமுறை, கம்யூனிஸ மாவோயிஸ்ட்களின் பாட்டாளை வர்க்க நலன் சார்ந்த அணுகுமுறை, பிராந்திய கட்சிகளின் தேசிய-பிராந்திய நலன் சார்ந்த அணுகுமுறை இவையே இன்றைய தேவை. இந்த அம்சங்கள் எல்லாம் ஒருங்கே கொண்ட ஒரு தத்துவம் இதே மண்ணில் இதற்கு முன்பாக ஒருவரால் முன்னெடுக்கவும் பட்டிருந்தது. 1948 –ல் இதே நாளில்தான் அவர் கொல்லப்பட்டார். அவருடைய இரண்டாம் வருகை மிகவும் அவசியமானதாகிவிட்டிருக்கிறது. அவர் மரித்த சொற்ப காலத்துக்குள்ளாகவே இப்படியான ஒரு நிலை ஏற்பட்டது துரதிஷ்டமே. என்ன செய்ய… இருந்த ஒற்றை அகல் விளக்கையும் அணைத்துவிட்டவர்கள் இருளில்தானே இருந்தாக வேண்டியிருக்கும். ஆனால், அந்த அஹிம்சையின் திரியில் சிறு நெருப்பைப் படர விட்டால் போதும். அது பேரொளியுடன் துலங்க ஆரம்பித்துவிடும். ஏனெனில், இந்திய அகலில் எண்ணெய் இன்றும் வற்றவில்லை.

0

சிந்து சமவெளி நாகரிகம் – IV

Shiva_Pashupatiபண்டைய நாகரிகங்கள் / அத்தியாயம் 27

மத நம்பிக்கைகள் 

புரிந்துகொள்ள முடியாத எழுத்துககள் காரணமாக, சந்து சமவெளியினரின் சமூக வாழ்க்கை, மத நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றை அறிந்துகொள்ள, நாம் கலைப்பொருட்கள், இலச்சினைகள் ஆகியவற்றைத்தாம் நம்பவேண்டியிருக்கிறது.

ஏராளமான இலச்சினைகளில் இருக்கும் ஓர் உருவம் பசுபதி. இது சிவபெருமானைக் குறிக்கிறது என்கிறார்கள். பசு  என்றால், வடமொழியில் ஜீவராசிகள் என்று அர்த்தம்: பதி  என்றால் தலைவர். அதாவது, எல்லா ஜீவராசிகளையும் காப்பவர், அவர்களின் தலைவர். படைப்பின் மூலகுரு, ஆண் வடிவம். சிந்து சமவெளியில் கிடைத்த இலச்சினையில் பத்மாசனம் என்னும் யோகா போஸில் உட்கார்ந்திருக்கிறார். மூன்று முகங்கள், தலையில் பெரிய கொம்பு. அவரது வலது பக்கம் ஒரு காண்டாமிருகம், ஒரு எருமை: இடது பக்கம் யானை, புலி: காலடியில் இரண்டு மான்கள்.  பசுபதியை லிங்க் வடிவமாகவும் வணங்கினார்கள்.

சக்தி வடிவில் தெய்வம்

ஹரப்பாவில் கண்டெடுக்கப்பட்ட பல களிமண் சிற்பங்களில் பெண் தெய்வீக உருவங்கள் உள்ளன. சில விக்கிரகங்களில், பெண் உருவத்தின் வயிற்றிலிருந்து செடி ஒன்று வளர்ந்திருக்கிறது.  எல்லாப் படைப்புகளுக்கும் ஆதார சுருதியான பெண் சக்தியாக மக்கள் வணங்கிய தெய்வம். உடை அரைகுறையாகச் சித்தரிக்கப்பட்டிருந்தபோதிலும், பல நகைகளும், விசிறி போன்ற தலை அலங்காரமும் அம்மனை அணி செய்கின்றன. ஏராளமான சிலைகளின்மேல் புகை படிந்திருக்கிறது. சாம்பிராணி போன்ற பூசைப்பொருட்களால் வழிபாடு செய்திருக்கலாம் என்று இந்தப் புகைப்படலம் சொல்கிறது.

விநோதக் காளை

பல இலச்சினைகள் காளைகளின் உருவம் தாங்கி இருக்கின்றன. மக்களின் முக்கியத் தொழில்கள் விவசாயமும், அதிலிருந்து எழுந்த வியாபாரமும். இவை இரண்டுக்கும் காளைகள் அவசியத் தேவை – நிலங்களை உழும் ஏர்களில் பூட்டவும், தானியங்களை வண்டிகளில் கொண்டு செல்வதற்கும். ஆகவே, காளைகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் முக்கியத்துவம் புரிகிறது.

ஆனால், ஏராளமான முத்திரைகளில் ஒரு ஒற்றைக் கொம்புக் காளை (Unicorn) ஏன் தோன்றுகிறது என்று தெரியவில்லை. இந்தக் காளையின் உச்சந்தலையில் தொடங்கும் கொம்பு முன்னால் நீண்டு மேல் நோக்கி வளைந்திருக்கிறது. முதுகில் திமில் இல்லை. எல்லா இலச்சினைகளிலும் காளை வலதுபுறமாக மட்டுமே திரும்பியவாறு இருக்கிறது. காளையின் முன்னால் தீவனத் தொட்டி இருக்கிறது. காளைகளைக் கோவில்களுக்கு நேர்ந்துவிடும் வழக்கம் இருந்திருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது.

அரசமரம்

அரசமரம் தெய்வீகத்தன்மை கொண்டதாகக் கருதப்பட்டது, வணங்கப்பட்டது. அரசமரமும், அதன் இலைகளும் பல முத்திரைகளில் தோன்றுகின்றன. இந்தப் பழக்கம் இன்றும் நம் நாட்டில் தொடர்கிறதே?

பிற தெய்வங்கள்

எருது, காளை, புலி ஆகியவற்றையும் வழிபட்டார்கள். இன்னொரு விசித்திர உருவமும் வணங்கப்பட்டது. உடல் மனித உருவம்: காளைபோல் கொம்பு, குளம்பு, வால். இப்படி  மனிதன் – காளை இணந்த கற்பனை உருவம். இவற்றோடு, சூரியன், நெருப்பு, தண்ணீர் ஆகியவையும் தெய்வங்களாக இருந்தன.

(மூட) நம்பிக்கைகள்

ஏராளமான தாயத்துகள் கிடைத்துள்ளன. நோய்கள், விலங்குகளின் தாக்குதல்கள், உடைமைகளுக்கு ஏற்படும் இழப்புகள், இயற்கையின் சீற்றமான வெள்ளப் பெருக்கு, மழை பொய்த்தல், சூறாவளிக் காற்று ஆகியவற்றுக்குத் தீய சக்திகளும், தெய்வ குற்றங்களும் காரணங்கள் என்று நம்பினார்கள்.  தீய சக்திகளிலிருந்து தங்களைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள தாயத்துக்கள் கட்டிக்கொண்டார்கள். தெய்வ குற்றங்களுக்குப் பரிகாரமாக விலங்குகளைப் பலியிட்டார்கள். பல் இடங்களில் விலங்குகளைப் பலியிடுவதற்காகவே குழிகள் வெட்டப்பட்டிருந்தன.

இப்படி நம்பிக்கைகளும் வழிபாடுகளும் இருந்தபோதும், கோவில்கள் எழுப்பி, சடங்குகள் நடத்தி பூஜைகள் செய்யும் வழக்கம் இல்லை என்று தோன்றுகிறது.

இறுதிச் சடங்குகள்

நகரங்களுக்கு வெளியே இடுகாடுகள் இருந்தன. இறந்தவர் யாராக இருந்தாலும், இங்கேதான் புதைக்கவேண்டும் என்னும் விதி இருந்தது. இடுகாடுகளில் சவக்குழிகள் வடக்கு தெற்காக வெட்டப்பட்டிருந்தன. அவற்றில், உடல்களை மல்லாக்கப் படுத்த நிலையில் வைத்து, தலைகளை வடக்குப் பக்கமாகத் திருப்பிவைத்துப் புதைத்தார்கள்.  உடல்களோடு, அவர்கள் அணிந்த நகைகளையும், அவர்களுக்கு மிகவும் பிடித்தமான பொருட்களும் மண்ணுக்குள் ஐக்கியமாயின.

சடலங்களை எரிக்கும் வழக்கம் பின்னால் வந்தது. அஸ்தியைக் களிமண் குடுவைகளில் சேகரித்துச் சேமித்தார்கள். மறுபிறவி எடுப்பதில் அவர்கள் நம்பினார்களா இல்லையா என்று தீர்க்கமாகத் தெரியவில்லை.

நாகரிக மறைவு

இத்தனை மாபெரும் சிறப்புக்கள் கொண்ட ஒரு நாகரிகம் விட்டுச் சென்றிருக்கும் அடையாளங்களும் ஆதாரங்களும் மிகக் குறைவு. ஏன்? பிற பண்டைய நாகரிகங்களை நாம் பார்க்கும்போது, நமக்கு என்ன தெரிகிறது? அந்தப் பாடங்கள் சிந்து சமவெளி பற்றிப் புரிந்துகொள்ள நமக்கு உதவுமா? பார்ப்போம்.

சுமேரிய நாகரிகம் சரிந்தது ஏன்? முதல் காரணம், உள்நாட்டுப் போர்கள். இதனால், மாவீரன் அலெக்ஸாண்டர் போர் தொடுத்து வந்தபோது, சுமேரியா அவர் காலடியில் விழுந்தது. நாகரிகத்தைத் தாங்கிப் பிடித்த இயற்கையும் தன் சோதனைகளைத் தொடங்கியது. திடீர்ப் பருவநிலை மாற்றங்கள் வந்தன: வெள்ளப் பெருக்கு, கடும் குளிர், கொடிய வெப்பம் ஆகியவை வந்தன. உயிர்நாடியான விவசாயம் பாதிக்கப்பட்டது. வறட்சி இருநூறு வருடங்களுக்குத் தொடர்ந்தது. இதனால், பிற முன்னேற்றங்களும் சரிந்தன, மறைந்தன.

சீன நாகரிகம் கி.மு. 5000 முதல் இன்றுவரை, 7000 ஆண்டுகளுக்கும் அதிகமாக நீடித்து நிற்கிறது. ஆனால், பாரம்பரியப் பெருமைகள் மெள்ள மெள்ள மறைந்துவருகின்றன.  முதலாளித்துவப் பாதையில் நடக்கத் தொடங்கும் முயற்சிகள்  பொருளாதார வளர்ச்சி தரும் அதே நேரத்தில், ஏழை, பணக்காரர் என்னும் இரு வர்க்கங்களை உருவாக்கிவருகின்றன. அவர்களுக்கிடையே  இடைவெளி விரிவாகிவருகிறது. அமெரிக்கக் கலாசார சுனாமி சீனப் பெருமைகளை விழுங்கிவிடும் அபாயம் தொடர்கிறது.

ஆகவே, புராதன நாகரிகங்கள் திடீரென மறைவதில்லை. முதலில் தேக்க நிலையில் இருக்கின்றன: பிறகு, மெள்ள மெள்ளச் சரிகின்றன.

சிந்து சமவெளியைப்  பொறுத்தவரையில், இந்த “மெள்ள மெள்ள” என்னும் இடைநிலை இல்லை.  மொஹஞ்சதாரோவில் ஒரே இடத்தில் ஆயிரக்கணக்கான மண்டை ஓடுகள் குவிந்து கிடந்தன. ஊருக்கு வெளியே இடுகாடுகளை அமைத்து, இறந்தவர்களைச் சீராக அடக்கம் செய்த ஒரு சமுதாயத்தில் இது எப்படி சாத்தியம்?  மக்கள் ஒட்டுமொத்தமாக எப்படி மரணம் அடைந்திருப்பார்கள்? மர்மம், மர்மம்.

தடயங்கள் அதிகம் இல்லாமல் அழிவு வந்தது என்றால், எதிர்பாராத முடிவு வந்திருக்கவேண்டும். இந்தத் திடீர் முடிவு எப்படி வந்திருக்கலாம்?

ஆராய்ச்சியாளர்களின் யூகங்கள் பல:

  • கடுமையான நில நடுக்கம் சிந்து சமவெளிப் பகுதியையே அழித்திருக்கலாம்.
  • சிந்து நதியில் பெருவெள்ளம் வந்து நிலப் பிரதேசத்தை மூழ்கடித்திருக்கலாம்.
  • சிந்து, யமுனை, சட்லெஜ் ஆகிய நதிகளின் போக்குகள் மாறி, வறட்சி வந்திருக்கலாம்.
  • அருகில் இருக்கும் ராஜஸ்தான் போன்ற பகுதிகள் பாலைவனங்கள். இயற்கை மாற்றங்களால், சிந்து சமவெளிப் பகுதியும் பாலைவனமாகியிருக்கலாம்.
  • கைபர் கணவாய் வழி வந்த ஆரியர்கள் உள்ளூர் மக்களை ஈவு இரக்கமின்றி ஒழித்துக்கட்டியிருக்கலாம். அகழ்வாராய்ச்சிகளில் வாள், ஈட்டி, கத்தி போன்ற ஆயுதங்கள் ஒன்றுகூடக் கிடைக்கவில்லை. எனவே, நிராயுதபாணிகளான சிந்து சமவெளியினர் ஆரியர்களிடம் தோற்றதும், காணாமலே போனதும், ஆச்சரியமான சமாச்சாரங்கள் அல்ல.
  • பெரும் தொற்று நோய்க்கு மக்கள் பலியாகியிருக்கலாம்.

எதற்கும் திட்டவட்டமான பதில் இல்லை.

0

சபாஷ் ‘சுபாஷ்’

netajiஇளைஞர்களிடம், உங்களுடைய ரத்தத்தை என்னிடம் தாருங்கள். நான் உங்களுக்கு விடுதலை வாங்கித் தருவேன்’’ என்று விடுதலைக்கு ரத்தத்தை விலைபேசி ஆண்களையும் பெண்களையும் திரட்டி, ஒரு ராணுவத்தை உருவாக்கி, ஒன்பது நாடுகளின் ஆதரவினைப் பெற்று பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு எதிராகப் போராடிய வீரத்திருமகன் நேதாஜி. நேதாஜி என்றால் இந்தியில் “மரியாதைக்குரிய தலைவர்“ என்று பொருள்.

முகம்மது ஜியாவுதீன், ஓர்லாண்டோ மசோட்டா, கிளாசி மாலங், பகவான்ஜி, கும்நாமி பாபா,  சவுல்மரி, இச்சிரோ உக்குடா போன்ற பல பெயர்களில் உலகின் பல பகுதிகளில் நேதாஜி உலவியிருக்கிறார். உலகின் மிகச்சிறந்த போராளி செய்யவேண்டிய அனைத்து செயல்களையும் தவறாமல் செய்தவர். அப் போராளி எதிர்கொள்ளவேண்டிய அனைத்து சிக்கல்களையும் துணிவுடன் எதிர்கொண்டவர். அப் போராளி பெறவேண்டிய பெரும் புகழினையும் பெற்றவர்.

தனிமையில் இனிமை

ஒடிசாவின், கட்டாக்கில், ஜானகிநாத் போஸ் – பிரபாவதிதேவி என்ற ஓர் இந்து வங்காளித் தம்பதியருக்கு 15 குழந்தைகள் பிறந்தன. அதில் ஒன்பதாவது குழந்தையாக 23.01.1897ஆம் நாள் சுபாஷ் சந்திரபோஸ் பிறந்தார். போஸ்க்கு எட்டு சகோதர்கள் மற்றும் ஆறு சகோதரிகள் இருந்தனர். போஸின் தந்தை பிரபலமான வழக்கறிஞர். நிறைய பணம் புலங்கியது. பெரிய வீடு. நிறைய உறவு. ஆனால், போஸ் தனிமையை விரும்பினார்.

ஆரம்பக்கல்வி பயில்வதற்காக ஐந்து வயதில் போஸை ப்ராட்டஸ்டன்ட் ஐரோப்பிய பள்ளியில் சேர்த்தனர். பிரிட்டிஷாரைகிலப் பாடம் அவருக்கு ஒத்துவரவில்லை. குருதேவர் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸரின் போதனை அவரைக் கவர்ந்தது. ஆன்மிகத்தில் மனம் ஈடுபட்டது. பள்ளியில் அவருக்கு பைபிள் போதிக்கப்பட்டது. கிறித்துவத்திற்கும் இந்துத்துவத்திற்கும் இடையில் ஊசலாடினார்.

1913ஆம் கொல்கத்தா ரேவன்ஷா கல்லூரியில்  உயர் கல்வியை முடித்து அதில் முதல் மாணவனாகத் தேர்ச்சிபெற்றார். தன்னுடைய 16ஆம் வயதில் வீட்டைவிட்டு வெளியேறினார். தனிமை அவருக்கு இன்பத்தையும் நிம்மதியையும் அளித்த்து. காசி, ஹரித்துவார், பிருந்தாவனம் எனப் பல ஆன்மிகத்தளங்களுக்குச் சென்றார். சந்நியாசிகளிடமும் மத, சாதி காழ்ப்புணர்வுகள் இருப்பதைக் கண்டு ஆன்மிகத்தில் வெறுப்படைந்தார். வீடுதிரும்பினார்.

முதல் எதிர்ப்பு

1915 ஆம் ஆண்டு “கொல்கத்தா ப்ரெசிடென்ஸி கல்லூரியில்” சேர்ந்தார். அங்குப் பணியாற்றிய சி.எப். ஓட்டன் என்ற பிரிட்டிஷ் பேராசிரியர் இந்தியர்களை இழிவாகப் பேசியதும் நடத்தியதும் போஸால் சகிக்கமுடியவில்லை. மாணவர்களைத் திரட்டி ஓட்டனைத் தாக்கினார். இந்தியர்களுக்காகப் பிரிட்டிஷ்காரர்களை எதிர்த்து போஸ் நடத்திய முதல் போர் இது.

ஓட்டன் தாக்குதல் தொடர்பாக போஸ் கல்லூரியிலிருந்து நீக்கப்பட்டார். பின்னர் ஸ்காட்டிஷ் சர்ச் கல்லூரியில் 1917ஆம் ஆண்டு சேர்ந்தார். 1919ஆம் ஆண்டு பி.ஏ. படிப்பினை முதல் வகுப்பில் தேர்ச்சிபெற்றார்.

பஞ்சாப்பிலுள்ள அமிர்தசரஸ் பொற்கோவிலுக்கு அருகில் உள்ள ஜாலியன் வாலாபாக் மைதானத்தில் 13.04.1919ஆம் நாள் நடத்தப்பெற்ற படுகொலை போஸைக் கலங்கச்செய்தது. பிரிட்டிஷ் எதிர்ப்புணர்வு அவருக்குள் மிகுந்தது. ஆனால், காலம் வேறுவிதமாகக் காய்களை நகர்த்தியது. போஸ் வெறுக்கும் பிரிட்டனுக்கே அவரை அனுப்பிக் கல்வி கற்க வைத்தது.

சுதந்திர தாகம்

தந்தையின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப ஐ.சி.எஸ். படிப்புக்காக லண்டன் சென்றார். 1920 ஐ.சி.எஸ். தேர்வினை எழுதினார். நான்காவது மாணவராகத் தேர்ச்சிபெற்றர். அங்கு வந்திருந்த சரோஜினி தேவி இந்தியர்கள் மத்தியில் உரையாற்றினார். அவ் உரை போஸைக் கவர்ந்தது. அது புதிய தெம்பினை அவருக்கு அளித்தது. இந்தியாவில் காந்தி புதிய வீச்சுடன் பிரிட்டிஷ் எதிர்ப்புணர்வை இந்தியர்கள் மத்தியில் தூண்டிக்கொண்டிருந்தார். இந்தியா சென்று விடுதலைப்போரில் பங்கெடுக்க வேண்டும் என்று போஸ் விரும்பினார்.

1921ஆம் ஆண்டு மே மாதம் தன்னுடைய ஐ.சி.எஸ். பதவியை ராஜனாமா செய்தார். 26.07.1921 ஆம் நாள் மும்பை வந்தார். காந்தியைச் சந்தித்தார். அவர் கல்கத்தாவில் உள்ள சி. ஆர். தாஸைச் சந்திக்கும்படிக் கூறினார். சென்றார். சந்தித்தார். சி.ஆர். தாஸ், போஸின் துணிவினையும் பலத்தினையும் புரிந்துகொண்டார். தன் வலது கரமாகப் போஸை வைத்துக்கொண்டார்.

சிறிய வயதில் பெரிய பதவி

கல்கத்தாவில் தேசியக் கல்லூரி தொடங்கப்பட்டது. அதன் தலைவராக 25 வயதான போஸ் நியமிக்கப்பட்டார். மாணர்கர்களுக்குப் பாடம் நடத்தும் பாங்கில் சுதந்திர உணர்வை ஊட்டினார்.

முதல் உலகப்போரில் பிரிட்டன் சார்பாக இந்திய வீரர்கள் கலந்துகொண்டமையைப் பாராட்டும் வகையில் வேல்ஸ் இளவரசர் இந்தியா வந்தார். அப்போது இந்தியாவின் வைசிராயராக லார்ட் ரீடிங் இருந்தார். அவர் இளவரசருக்கு இந்தியாவைச் சுற்றிக்காண்பிக்க எண்ணினார். இத்தருணத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு இந்தியர்கள் பிரிட்டிஷ் எதிர்ப்பினை வலுவாகக் காட்டவேண்டும் என்று ரகசியமாகத் திட்டமிடப்பட்டது.

இந்தியா முழுவதும் நாடு தழுவிய வேலைநிறுத்தம், கடையடைப்பு, வீட்டிற்குள் இருத்தல் என்ற முறையில் இளவரசருக்கு ஓர் இந்தியரும் தன் முகத்தைக்காட்டக்கூடாது என்று உறுதிகொண்டனர். இதுகுறித்து இந்தியாவின் பல இடங்களில் பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டது.

கல்கத்தாவில் பிரச்சாரம் செய்யும் குழுவிற்குத் தலைவராகப் போஸை சி.ஆர். தாஸ் நியமித்தார். கல்கத்தாவைப் போஸ் தன் கண்ட்ரோலுக்குக் கொண்டுவந்தார். 17.11.1921இல் இளவரசர் பம்பாய் வந்தார். அந்த இடம் மனிதர்கள் வாழா இடம்போலக் காட்சியளித்தது. கல்கத்தா வந்தார். அங்கு மயான அமைதி நிலவியது. திட்டமிட்டபடியே போராட்டம் சக்சஸ். கல்கத்தாவில் மட்டும் டபுள் சக்சஸ்.

சி.ஆர். தாஸ் போஸைப் பெரிதும் பாராட்டினார். இதற்குக் காரணம் போஸ்தான் என்பதனை அறிந்த பிரிட்டிஷாருக்கு வியர்த்தது. காரணம், பிரிட்டிஷாரைப் பொறுத்தவரை போஸ் பற்றி ஐந்து கருத்துகள் இருந்தன. ஓர் அகிம்சை வாதி, காந்தியின் நண்பர், ஆபத்தில்லாதவர், ஒரு திவிரவாதி, சிக்கலான ஆள். இவை ஒன்றுக்கொன்று முரண்பாடானவை. பிரிட்டிஷார் கூட்டிக் கழித்துப் பார்த்து ஒரு முடிவிற்கு வந்தனர். போஸைக் கைதுசெய்து ஆறு மாதம் சிறைத்தண்டனை விதித்தனர். அதன்பின் போஸ் பிரிட்டிஷாரின் கண்காணிப்புக்கு ஆளானார்.

கட்சியும் பதவியும்

காந்தியின் போராட்டங்களில் சி.ஆர். தாஸ்க்கு நம்பிக்கையில்லை. சட்டசபைத்தேர்தலில் இந்தியர்கள் பங்கேற்கவேண்டும் என்று அவர் காந்திக்குக் கோரிக்கைவிடுத்தார். காந்தி அதனை ஏற்கவில்லை. காந்தி கோஷ்டி – தாஸ் கோஷ்டி என்ற இரு பிரிவாக இந்தியர்கள் பிரிந்தனர். நேரு இரண்டு கோஷ்டிக்கும் நடுவில் நின்றார்.

தாஸ் சுயராஜ்ஜியக் கட்சியினைத் தொடங்கினார். ஃபார்வர்ட் என்ற பிரிட்டிஷாரைகில நாளிதழினைத் தொடங்கினார். அப் பத்திரிகையின் ஆசிரியராகப் போஸை நியமித்தார். இச்சூழலில் மத்திய சட்டசபை மற்றும் மாகாண அசெம்ப்ளிக்கான தேர்தல் வந்தது. அதில் இரண்டிலும் சுயராஜ்ஜியக் கட்சி வெற்றிபெற்றது. கல்கத்தா கார்ப்பரேஷன் மேயராக 27 வயதான போஸ் நியமிக்கப்பட்டார்.

இத்தருணத்தில் போஸின் மனநிலை பற்றி மருதன் தன்னுடைய “சுபாஷ் மர்மங்களின் பரம பிதா“ என்ற நூலில், “போஸ்க்கு இது முதல் முக்கியப் பதவி. “இதோ இந்தியா! உன் விருப்பப்படி என்ன வேண்டுமானாலும் செய்துகொள்!“ என்று அவரது உள்ளங்கையைப் பிரித்து அதில் ஒரு தேசத்தை வைத்து அழுத்தி மூடியதைப் போல் அவர் சிலிர்த்துக் கொண்டார். ஒரு குழந்தையைப் போல உள்ளங்கையை விரித்து விரித்துப் பார்த்துப் பூரித்துப் போனார். அடிமனத்தில் தேங்கிக் கிடந்த அத்தனை ஆசைகளையும் நிறைவேற்றிடத் துடித்தார்.“ என்று எழுதியுள்ளார். ஆம் அத்தகைய மனநிலையைத்தான் போஸ் அடைந்தார்.

அதிரடி மாற்றங்கள்

பதவியேற்றதும் போஸ் தன் ஊதியத்தைப் பாதியாகக் குறைத்துக்கொண்டார். கார்ப்பரேஷன் ஊழியர்களின் சீருடையைக் கதர்த்துணியாக மாற்றினார். பிரிட்டிஷாரின்  பெயர்களைக் கொண்ட பொதுக் கட்டடங்கள் மற்றும் தெருக்களின் பெயர்களை மாற்றித் தேசியப் பெயர்களை இட்டார். பிரிட்டிஷார் வழங்கிவந்த பாராட்டுப் பட்டங்களையும் சான்றிதழ்களையும் நிறுத்தினார். இன்னும் பல மாற்றங்களால் பிரிட்டிஷார் உஷாரானனர். பிறகென்ன கைதுதான்.

கைது – கலவரம் – விடுதலை

போஸ்மீது கிரிமினல் குற்றம் சாட்டப்பெற்று 25.10.1924ஆம் நாள் அதிகாலை கைதுசெய்யப்பட்டார்.போஸ்க்கு ஆதரவாகக் கல்கத்தாவில் கலவரம் ஏற்பட்டது. ஆதலால் பிரிட்டிஷார் போஸை மாண்டலே சிறைக்கு மாற்றினர். அங்குப் போஸ்க்குக் கடும் நோய் ஏற்பட்டது. இந்நிலையில் சி.ஆர். தாஸ் காலமானார். போஸ் நிர்க்கதிக்குள்ளானார். 1926ஆம் ஆண்டு போஸ் சிறையிலிருந்தபடியே சட்டசபைத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றிபெற்றார். ஆனாலும் பிரிட்டிஷார் போஸை விடுதலை செய்யவில்லை. நீண்ட போராட்டத்திற்குப் பின்னர் 15.05.1927ஆம் நாள் போஸ் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.

கட்சியில் பிளவு

தாஸின் சுயராஜ்ஜிய இயக்கத்தை அவருக்குப்பின் அவரது மனைவி வசந்திதேவி முன்னெடுத்துச் செல்லவேண்டும் என்று போஸ் விரும்பினார். ஆனால், வசந்திதேவியின் விருப்பப்படி போஸே தலைமைதாங்கினார். அது போஸின் அளவிற்கு இயக்கத்தில் ஈடுபட்டுவந்த சென்குப்தாவுக்குப்  பிடிக்கவில்லை. ஆதலால் இயக்கம் இரண்டாகப் பிளவுபட்டது.

ஃபார்வர்ட் பத்திரிகைக்கு எதிராகச் சென் குப்தா “அட்வான்ஸ்“ என்ற பத்திரிகையைத் தொடங்கினார். தனித்தனியே தேர்தலில் நின்றனர். காந்தி இருவருக்கும் இடையில் நின்று சமரசம் செய்தார். ஆதலால் சென் குப்தா தேர்தலிலிருந்து விலகினார். ஆனாலும் போஸ், ஒன்பது வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோல்வியைத் தழுவினார். அடுத்துவந்த வங்க மாகாணத் தேர்தலில் போஸ் நின்றார். வென்றார்.

அதிருப்தி அளித்த காந்தி

1928ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதத்தில் அகில இந்திய காங்கிரஸின் மாநாடு கல்கத்தாவில் நடைபெற உள்ளதாக காந்தி அறிவித்தார். மாநாடு ஏற்பாடுகளைப் போஸ் கவனித்தார். மாநாட்டில் நேரு, “குடியேற்ற நாடு என்னும் அந்தஸ்தைப் பிரிட்டிஷ் அரசு இந்தியாவுக்கு வழங்கவேண்டும்“ என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றினார். இது போஸ்க்குப் பிடிக்கவில்லை. அதனை உடனே மறுத்து, “சுயராஜ்யம் மட்டுமே தேவை“ எனப் பேசினார். காந்தி இந்தச் சூழ்நிலையைச் சமாளிப்பதற்காக, “31.12.1929க்குள் இந்தியா குடியேற்ற நாடு அந்தஸ்தைக் கொடுக்கவேண்டும். இல்லையெனில் சுயராஜ்ஜத்தையே நாங்கள் கோருவோம்“ என்றார். இருவழியாக மாநாடு அதிருப்தியில் முடிவுற்றது.

காந்தியின் கொள்கைகளோடு ஒத்துப்போக முடியாத நேரு, போஸின் கொள்கையை ஏற்றார். இருவரும் இணைந்து “விடுதலைக் சங்கம்“ என்ற ஒன்றைத் தொடங்கினர். மக்களிடம் பிரச்சாரம் செய்தனர்.

புறக்கணிக்கப்பட்டார்

நாட்கள் உருண்டன. காந்தி விதித்திருந்த கெடு முடிவுற்றது. பிரிட்டிஷ் அரசு இந்தியாவுக்கு குடியேற்ற நாடு என்ற அந்தஸ்தை அளிக்கவில்லை. லாகூரிர் காங்கிரஸ் மாநாடு கூடியது. காந்தி, “சுயராஜ்யம் மட்டுமே வேண்டும்“ என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்தார். வெறும் கோரிக்கைகள் வேலைக்கு ஆகாது என்று தெரிந்ததால் போஸ் காங்கிரஸை உடைக்கத் துணிந்தார்.

காந்தியின் காங்கிரஸ் மிதவாத காங்கிரஸ் என்றும் அதனால் ஒன்றும் வழி கிடைக்கப் போவதில்லை என்றும் உறுதியாக நம்பிய போஸ், “காங்கிரஸ் ஜனநாயகக் கட்சி“ என்ற ஒன்றினைத் தொடங்கி அதின் தலைவராக ஸ்ரீனிவாச அய்யங்காரை நியமித்தார். போஸின் காங்கிரஸ் தீவிரவாத காங்கிரஸ் என்று அழைக்கப்பட்டது.

காந்தி – போஸ் இருவருக்குமிடையே விரிசல் ஏற்பட்டது. லண்டன் வட்டமேஜை மாநாட்டுக்குச் செல்லும் குழுவில் இருந்து போஸின் பெயரைக் காந்தி நீக்கினார்.

அயர்லாந்து தந்த உற்சாகம்

இந்நிலையில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்குட்பட்டிருந்த அயர்லாந்தில் டிவெலரா தலைமையில் புரட்சிவெடித்தது. அயர்லாந் சுதந்திரம் பெற்றது. இதனை அறிந்த போஸ் அயர்லாந்தின் இடத்தில் இந்தியாவை வைத்துக் கற்பனைசெய்து மகிழ்ந்தார்.

அங்கு நடந்த புரட்சியைப் போல் இந்தியாவிலும் நடைபெறவேண்டும் என்று விரும்பினார். செயல்பட்டார். கைதுசெய்யப்பட்டு ஓர் ஆண்டு சிறைத்தண்டனை பெற்று அலிப்பூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

இந்நிலையில் காந்தி உப்புச் சத்தியாகிரகத்தைத் தொடங்கினார். மக்கள் ஆதரவினைப் பெற்றார். கல்கத்தாவில் நகராட்சி மேயர் தேர்தல் அறிவிக்கப்பட்டது. அதில் சிறையிலிருக்கும் போஸின் பெயரும் முன்மொழியப்பட்டு, போஸ் வெற்றி பெற்றார்.

காந்தியின் ஒத்துழையாமை இயக்கம் நடைபெற்றது. நேரு முதலிய தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் இருந்தனர். அச்சூழலில், 1930ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் விடுதலையானார். பிரிட்டிஷ் அரசின் தடையைமீறி மால்தா கிராமத்திற்குப் போஸ் சென்றார். அவரைப் பிரிட்டிஷார் கைது செய்து ஒரு வாரம் சிறையில் அடைத்தனர். அதன்பின் விடுதலையானார். 26.01.1931 ஆம் நாள் இந்திய விடுதலைநாளாகக் கொண்டாட போஸ் விரும்பினார். பிரிட்டிஷ் அரசு தடைவிதித்தது. போஸ் மீறினார். ஆறுமாதம் தண்டனை விதிக்கப்பெற்று போஸ் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

காந்தியின் போக்கு

05.03.1931ஆம் நாள் காந்தி – இர்வின் ஒப்பந்தம் நடைபெற்றது. அது இந்தியர்களுக்கு எந்த நலனும் தரவில்லை. போஸ் மனம்வெம்பினார். இந்நிலையில் பகத்சிங்கும் அவரது நண்பர்கள் இருவரும் ரகசியமாகத் தூக்கிலிடப்பட்டனர். அதுகுறித்து காந்தி கவலைப்படவில்லை. இது போஸ்க்கு வெறுப்தைத் தந்தது.

அரசியல் கைதிகளைக் குற்றவாளிகள் போல் நடத்துவதைக் கண்டித்து சிறையில் ஜாதின்தாஸ் என்பவர் 63 நாட்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்து 13.09.1929ஆம் நாள் உயிர்நீத்தார். இது குறித்தும் காந்தி கவலைப்படவில்லை. இது போஸக்கு காந்தியின் மீதிருந்த நம்பிக்கை நீங்கக் காரணமானது.

இரண்டாம் வட்டமேஜை மாநாடு லண்டனில் நடைபெற்றது. அதிலும் இந்தியர்க்குச் சாதகமாக ஏதும் நடைபெறவில்லை. ஆதலால் காந்தி சட்டமறுப்பு இயக்கத்தைத் தொடங்கினார். போஸ் கைது செய்யப்பட்டு சியோனி சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.  உடல்நிலை பாதிப்படைந்தது. பிரிட்டிஷ் அரசு அவரைச் சிறைமாற்றம் செய்தது. பின் அவரின் உடல்நலத்தில் முன்னேற்றம் காணப்படாததால் அவர் இந்தியாவுக்குள் நுழையக்கூடாது என்ற நிபந்தனையுடன் 13.02.1933ஆம் நாள் ஐரோப்பாவுக்கு அனுப்பிவைத்தது.

வியன்நாவில் சிகிக்சை பெற்ற போஸ் உலக நாடுகள் பலவற்றுக்குச் சென்று அந்நாடுகளின் அரசியல் அமைப்புகள் குறித்து ஆராய்ந்தார். இந்தியாவில் நடைபெற்று வரும்போராட்டங்கள் குறித்தும் அறிந்துகொண்டேயிருந்தார்.

காந்தி ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை நிறுத்திவிட்டு மக்கள் சேவையில் இறங்கினார். இது இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னடைவைத் தரும் என்று கூறி, இது காந்திக்கும் இந்தியருக்கும் ஏற்பட்ட தோல்வி என்றும் காங்கிரஸ் இனி காந்தியை நம்பிப் பயனில்லை என்றும் காங்கிரஸைப் புதுப்பிக்கவேண்டிய காலம் வந்துவிட்டது என்றும் போஸ் அறிக்கை வெளியிட்டார்.

காதல் வந்தது

1934ஆம் ஆண்டு ஆஸ்திரியாவிலுள்ள பாட்கஸ்டீன் என்னும் பகுதிக்குப் போஸ் சென்றார். அங்கு எமிலி செங்கல் என்பவரைச் சந்தித்தார். எமிலி செங்கல் 26.12.1910ஆம் நாள் பிறந்தவர். அவரைத் தன் செயலராகப் பணியமர்த்தினார். பின்னாளில் எமிலி – போஸ் காதலர்களாக மாறினர். 27.12.1937ஆம் ஆண்டு தம்பதியர்களாக மாறினர்.

போஸ் – எமிலி செங்கல் திருமணம் ரகசியமாகவே நடைபெற்றது. தொடர்ந்து பிற நாடுகளுக்குப் பயணமானார். இப்பயணங்களுக்கு நடுவில் போஸ் 1934ஆம் ஆண்டு முதல் 1942ஆம் ஆண்டு வரை 162 கடிதங்களை எமிலிக்கு எழுதியுள்ளார். போஸ் – எமிலி செங்கல் தம்பதியருக்கு ஒரு பெண்குழந்தை பிறந்தது. அக்குழந்தைக்கு அனிதா எனப் பெயரிட்டனர்.

காங்கிரஸ் தலைவர்

1938ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் போஸ் இந்தியா வந்தார். 51ஆவது காங்கிரஸ் மகா சபை ஹரிபுராவில் நடைபெற இருந்தது. அங்கு வாசிப்பதற்கான உரையினை ஓர் இரவில் எழுதிமுடித்தார். அதில் தாம் அகில இந்திய காங்கிரஸின் தலைமைப்பொறுப்பினை ஏற்றால் செய்யவுள்ள திட்டங்களின் முழுவடிவமும் இருந்தது. ஹரிபுரா கூட்டத்தில் உரையாற்றினார். அகில இந்திய காங்கிரஸின் தலைமைப்பொறுப்பினை ஏற்றார்.

பின்னர் திட்டக்குழுவினைக் கூட்டினார். இந்து-முஸ்லீம் பிரச்சனைக்கள் சுதந்திர இந்தியாவில் ஏற்படக்கூடாது என்பது குறித்து ஜின்னா முதலிய தலைவர்களுடன் விவாதித்தார்.  பின்னர் ஆறுமாதங்கள் கழித்து தேசிய திட்ட மாநாட்டைக் கூட்டினார். அதில் ஓர் நாடு திறம்பட வளர்வதற்கு என்னென்ன தேவையோ அவற்றை அதற்குரிய நிபுணர்களைக் கொண்டு திட்டமிடுவதே அம் மாநாட்டின் நோக்கம். இத்தகைய மாநாடுகள் சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் நடத்தப்படுவதே வழக்கம். ஆனால், போஸ் சுதந்திரத்திற்கு முன்பே அதனை நடத்தினார். இதனை உலக நாடுகள் இந்தியா குறித்த போஸின் எதிர்காலவியல் சிந்தனையாகக் கருதின.

மீண்டும் காங்கிரஸ் பொதுத்தேர்தல் வந்தது. காந்தி தன் தரப்பில் பட்டாபி சீதாராமய்யரை வேட்பாளராக நிறுத்தினார். போஸ் 50 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றிபெற்றார். காந்தி தனித்துவிடப்பட்ட நிலைக்கு ஆளானார். போஸின் வெற்றிக்கொண்டாட்டங்கள் திருபுரி போன்ற சில இடங்களில் வரவேற்பைப் பெறவில்லை. காங்கிரஸ் ஆதரவாளர்களைக் கொண்டு சுதந்திரப்போரை நடத்தமுடியாது என்று அறிந்தார். இடதுசாரி சிந்தனை கொண்டவர்களால்தான் தீவிரமான போரில் ஈடுபடமுடியும் என்று கருதி, காங்கிரஸ் காட்சியின் தலைமைப் பதவியை ராஜினாமாசெய்தார்.

“ஃபார்வார்ட் பிளாக்“ என்ற புதிய கட்சியினைத் தொடங்கினார். இதில் இடதுசாரி சிந்தனை கொண்ட இளைஞர் பலரை இணைத்தார்.  ஆனால், வகுப்புவாதக் கட்சிகள் பல தோன்றி மக்களைப் பாகப்பிரிவினை செய்துவந்தன. போஸ் மனம்தளர்ந்தார்.

கிரேட் எஸ்கேப்

இந்தியாவை விட்டு வெளியேறி உலக நாடுகளின் துணையுடன் இந்திய சுதந்திரத்தினைப் பெறவேண்டும் என்ற நோக்கோடு 13.06.1940ஆம் ஆண்டு காந்தியைச் சந்தித்தார். புதிய முறையில் இந்திய சுதந்திரத்தைப் பெற முயற்சிப்பதாகக் கூறினார். காந்தி வாழ்த்தினார்.

இந்நிலையில் கல்கத்தாவில் ஹால்வில் என்பவருடைய நினைவகத்தை அகற்றும் போராட்டத்தில் போஸின் புதிய கட்சி ஈடுபட்டது. அந்த விவகாரத்தில் போஸ் கைதுசெய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். சிறையில் தாம் உண்ணாநோம்பு இருக்கப்போவதாக பிரிட்டிஷ் உயரதிகாரிகளுக்குக் கடிதம் எழுதினார். பிரிட்டிஷ் அரசு அவரை விடுதலை செய்தது.

தன்னைப் பற்றி பிரிட்டிஷ் அரசின் உளவுப் பரிவு சேகரித்து வைத்துள்ள ஆணவங்களைத் தன் நண்பர் சத்ய ரஞ்சன் பக்க்ஷியின் உதவியுடன் படித்துப் பார்த்தார்.

பின்னர் இந்தியாவை விட்டு ரகசியமாகத் தன் குடும்பத்தாருக்கும் தெரியாமல் வெளியேறத் திட்டமிட்டார். 17.01.1941ஆம் நாள் வெளியேறினார். முகம்மது ஜியாவுதீன் என்ற பெயரில் இந்தியாவைத் தாண்டினார்.

பின் இத்தாலி சென்றார். அவர் அங்கு சென்ற பின்னரே இந்தியர்களுக்கு அவர் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறிய விஷயம் தெரியவந்தது. அங்கிருந்து ஓர்லாண்டோ மசோட்டா என்ற பெயரில் ரஷ்யா சென்றார்.

பின்னர் ஜெர்மனி சென்றார். தான் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு ஒத்துழைப்பு கிடைக்கவில்லை. காரணம் இரண்டாம் உலகப்போர் காரணமாக பல நாடுகள் ஒன்றுக்கொன்று எதிர்நிலையில் இருந்தன. அவற்றுள் போஸ் நம்பியிருந்த நான்கு நாடுகளும் ஒன்றையொன்று எதிர்த்தன. இந்நிலையில் யாரை நட்புக்கொண்டாலும் மற்ற மூவரையும் பகைத்துக்கொள்ளும் நிலை இருந்தது. போஸ் ஜெர்மனிக்குள் சுற்றிக்கொண்டிருந்தார்.

அந்நிய மண்ணில் சுதந்திரத் திருநாள்

1941இல் பெர்லினில் “சுதந்திர இந்திய மையம்“ ஒன்றைத் தொடக்கிவைத்தார். “ஆசாத் ஹிந்த்“ என்ற வானொலி சேவையை 1942ஆம் ஆண்டு தொடங்கினார். “ஆதாத் ஹிந்த்“ என்ற பெயரில் ஜெர்மன் மற்றும் பிரிட்டிஷாரைகிலம் ஆகிய இரண்டுமொழிகளிலும் அப்பத்திரிகையை வெளியிட்டார். தேசியக்கொடியினை வடிவமைத்தார். தேசியப் பாடலாக ரவீந்தரநாத் தாகூர் இயற்றிய “ஜனகணமன“ பாடலை அறிவித்தார். “ஜெய்ஹிந்த்“ என்ற கோஷத்தைப் பிரபலப்படுத்தினார்.

இரண்டாம் உலகப்போரில் ஜப்பானின் கை ஓங்கியது. உடனே, போஸ் ஜப்பானின் உதவியைக் கோரி அங்குப் புறப்படத் தயாரானார். இறுதியாக முசோலினியையும் ஹிட்லரையும் சந்தித்தார். பலனில்லை. இந்திய விடுதலைக்காகப் பிறநாடுகளின் உதவியை எதிர்பார்த்தார். ஜெர்மனியும் இத்தாலியும் கையைவிரித்துவிட்ட நிலையில் ஜப்பான் மட்டுமே உதவிக்கரம் நீட்டியது. ஆதலால், போஸ் ஜப்பான் நோக்கிப் புறப்படத் தயாரானார்.

தன் மனைவி, மகளை ஐரோப்பாவிலேயே விட்டுவிட்டு, ஜப்பான் நோக்கி ஓர் நீர்மூழ்கிக் கப்பலில் 09.02.1943ஆம் நாள் ஒரு கடினமான பயணத்தை மேற்கொண்டார்.

ஐ.என்.ஏ. செயல்பட்டது 

பயணத்தின் இடையே தான் ஒரு பெரும் புரட்சிப்படையை உருவாக்கிப் பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு எதிராகப் போராடத் திட்டம் தீட்டினார். ஜான்சி ராணி ரெஜிமென்ட் தொடங்குவது பற்றியும் திட்டமிட்டார். 13.05.1943ஆம் நாள் ஐப்பான் வந்தடைந்தார்.

அங்கு முன்பே மோகன்சிங் மற்றும் ஃப்யுஜிவாரா ஆகியோர் இணைந்து பிரிட்டிஷ்க்கு எதிராப் போராட ஐ.என்.ஏ. என்ற இந்திய தேசிய இராணுவத்தை உருவாக்கியிருந்தனர். ஆனால், அது செயல்படாமல் இருந்தது. அதனைப் போஸ் செயல்படவைத்தார். அப்படைக்கு ஆள்சேர்த்தார். ராஷ் பிகாரி போஸ் என்பவரை ஐ.என்.ஏ.வின் தலைவராக்கினார்.

ஐ.என்.ஏ. வீரர்களின் அணிவகுப்பினைப் பார்வையிட்டு, அவர்கள் முன் “நான் உங்களைச் சுதந்திரத்தை நோக்கி அழைத்துச்செல்வேன்“ என்று உறுதியளித்தார். கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் சுற்றுப் பயணம் செய்து ஐ.என்.ஏ. வுக்கு நிதியும் ஆள்பலமும் சேர்த்தார்.

பர்மிய நாட்டின் தலைவர் பா-மாவ் போஸின்  ஆற்றல் வாய்ந்த பேச்சு பற்றி, “போஸ் ஆழமாகப் பேசத் தொடங்கினால் இன்னொரு சக மனிதரிடம் பேசுவது போல் நீங்கள் உணர மாட்டீர்கள்; மாறாக, நம்மை விடப் பல மடங்கு பிரம்மாண்டமான, அமானுஷ்யமான, பலகாலம் அடக்கப்பட்ட ஆதார சக்தி ஒன்று திடீரென உடைப்பெடுத்துப் பெருகினால் எப்படி இருக்குமோ அப்படி உணர்வீர்கள்” என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

வரலாற்றாய்வாளர் பீட்டர் ஃபே, போஸ், “போகுமிடத்திலெல்லாம் அவர் பேச்சைக்கேட்டு, குடும்பப் பெண்கள் காதிலும் கழுத்திலும் போட்டிருக்கும் அத்தனை நகைகளையும் அணிகலன்களையும் கழற்றி நாட்டு விடுதலைக்குச் சமர்ப்பித்தார்கள்“ என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இந்தியாவின் தென்கோடியிலிருந்து முத்துராமலிங்கத்தேவரின் முனைப்பில் பல்லாயிரக்கணக்கான தீரர்கள் இந்திய தேசிய ராணுவத்தில் சேர சிங்கப்பூர் சென்றனர். ஐ.என்.ஏ. படையினருக்கு உலகின் பல நாடுகளிலும் போர்ப்பயிற்சி அளிக்கப்பட்டது. “ஜான்சி ராணி“ என்ற பெண்கள் படையும் 12 – 18 வயதிற்குட்பட்ட பாலர் படையும் உருவானது. பெண்கள் படை தளபதியாக டாக்டர். லக்ஷ்மி செஹ்கல்  சுவாமிநாதன் என்ற தமிழ்ப் பெண் தலைமை தாங்கினார்.

புதிய அரசு

சிங்கப்பூரில் 21.10.1943 ஆம் நாள் இந்திய சுதந்திர அரசை அறிவித்தார். அதற்கு “ஆசாத் ஹிந்த்“ என்று பெயரிட்டார். 38கோடி இந்தியர்களின் விடுதலைக்குப் பாடுபடுவேன் என்ற உறுதிமொழியுடன் அந்தப் புதிய அரசின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்றார்.

ஒரு மாத காலத்துள் ஜப்பான், பர்மா, பிலிப்பைன்ஸ், ஜேர்மனி குரொஷியா, சீனா, மஞ்சுகோ, இத்தாலி, தாய்லாந்து ஆகிய நாடுகள் இந்தப் புதிய அரசினை அங்கீகரித்தன. அயர்லாந்து வாழ்த்து அனுப்பியது.

ஜப்பான் அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளை அந்தப் புதிய அரசுக்கு வழங்கியது. போஸ் அந்தமானுக்கு “ஷாகித்“ என்றும் நிகோபாருக்கு “ஸ்வராஜ்“ என்றும் பெயர்சூட்டினார். 29.12.1943ஆம் நாள் இந்தியதேசியக் கொடியினை ஏற்றினார். பர்மா காட்டில் முகாம் அமைத்தார். டில்லிநோக்கித் தன் படைகளை நகர்த்தத் திட்டமிட்டார். தன் புதிய அரசுக்குரிய பணம், தபால்தலை போன்றவற்றை வடிவமைத்து அச்சிட்டார். நிர்வாகத்திற்காகப் பல துறைகளை வகுத்தார். பொறுப்புகளைப் பலருக்கும் பகிர்ந்தளித்தார். எல்லாம் ரெடி. நாடுதான் இல்லை. நாட்டைக் கைப்பற்ற டில்லி நோக்கி படை புறப்பட்டது.

ஐ.என்.ஏ. வின் தாக்குதல்     

04.02.1944ஆம் நாள் இந்திய – பார்மிய எல்லையான சிட்டகாங் என்ற இடத்தில் ஐ.என்.ஏ. தன் முதல் தாக்குதலைத் தொடங்கியது. வெற்றிபெற்றது. பின் இம்பால் நோக்கி நகர்ந்தது.

22.04.1944ஆம் நாள் அங்குத் தாக்குதலைத் தொடங்கியது. பிரிட்டிஷ் புதிய முறையில் போரிடத் தொடங்கியதால் ஒரு மாதமாகப் போராடியும் பலனில்லை. இயற்கை எதிரியாக இருந்தது. தளவாடப் பொருட்கள் குறைந்தன. ஆதலால் ஐ.என்.ஏ. படை தளர்ந்தது. 2,20,000 பேரில் 1,30,000 பேரே மிஞ்சினர். ஆனாலும் போஸ் போரை நிறுத்தவில்லை.

தப்பித்தல் 

பர்மாவில் இருக்க முடியாத சூழ்நிலை உருவானது. இந்திய தேசிய ராணுவம் ஒரு முழுப்பயிற்சி பெற்ற ராணுவமாகவோ அல்லது பிரிட்டிஷாரை எதிர்க்கும் அளவுக்கு ஆயுத பலம் வாய்ந்ததாகவோ உருவெடுக்க முடியவில்லை. இந்தியாவை நோக்கி படைதிரண்டு வந்தவர்களில் பத்து சதவீதம் பேரே உயிர் பிழைத்து இந்தியாவிற்குள் வர முடிந்தது. ஆனால் சாதி, மதப் பிரிவினைகளைத் தாண்டி தேசியவாத வேகத்தில் மக்களை இணைப்பதில் இந்திய தேசிய ராணுவம் வெற்றி பெற்றது.

போஸைத் தப்பிச்சென்றுவிடுமாறு ஐ.என்.ஏ. வீரர்கள் கேட்டுக்கொண்டனர். வேறு வழியின்றி போஸ் அதற்கு ஒப்புக்கொண்டார். ஆனால், ஜான்சி படைப்பிரிவினை மட்டும் அங்கிருந்து வெளியேற்றிவிட்டு அவர்களுக்குத் தக்கப் பாதுகாப்பும் நிதியும் வழங்கியபின்பே தாம் வேறு நாட்டுக்குச் செல்வதாகத் தீர்மானித்துக்கொண்டார்.

அவர்களை அழைத்துக்கொண்டு பாங்காக் வந்தார். அவர்களுக்கு நிதியளித்து விடைகொடுத்தார். பின்னர் அவர் சிங்கப்பூர் சென்றார். இந்நிலையில் அமெரிக்காவினால் அணுஆயுத தாக்குதலுக்கு உட்பட்டு ஜப்பான் சரணடைந்தது. ஆதலால் நம்பிக்கை இழந்த போஸ் மனம் தளர்ந்துவிட்டார்.

அங்கிருந்து தன் நண்பர்கள்  மூவருடன் 17.08.1945ஆம் நாள் ஒரு குண்டு வீசும் விமானம் மூலம் பாங்காக் சென்றார். அங்கிருந்து சாய்கோன் சென்றார். பின் வேறு ஒரு விமானத்தின் மூலம் தன்னுடைய ஒரு நண்பருடன் (ஹபிபூர் ரகுமான்) 18.08.1945ஆம் நாள் ஹாங்காங் சென்றார்.

போரின் முடிவில் 1945ஆண்டு நவம்பர் மாதம் இந்திய தேசிய ராணுவக் கமாண்டர்கள் மூவர் (பிரேம் குமார் செகல் என்கிற இந்து, ஷா நவாஸ் கான்  என்கிற இஸ்லாமியர், குருபக் சிங் தில்லன் என்கிற சீக்கியர்) பிரிட்டிஷ் ராணுவத்தால் ராஜதுரோகக் குற்றத்திற்காக விசாரணைக்குட்படுத்தப்பட்டு ஆயுள் தண்டனையாக நாடுகடத்தப்பட வேண்டும் எனத் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது.

ஆயுதமேந்தி பிரிட்டிஷாருக்கு எதிராகப் போரிட்ட இந்த மூவரையும் விடுவிக்க முன்வந்த வழக்கறிஞர்களில் ஜவஹர்லால் நேருவும் இருந்தார். இந்த விசாரணை நடக்க நடக்க, நாடே கொந்தளிக்கத் தொடங்கியது.

1946ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரியில் இந்தியக் கடற்படைக் கப்பல்கள் யூனியன் ஜாக் கொடியை இறக்கி விட்டு, காங்கிரஸ் கொடியை ஏற்றி பம்பாய்க் கடற்கரையை ரோந்து வரத்தொடங்கின. இந்திய ராணுவம் முதன்முறையாகப் பிரிட்டிஷாருக்கு எதிராகத் திரண்டெழுவது கண்ட பிரிட்டிஷ் தலைமைக் கமாண்டர் ஆஷின்லெக் அவசர அவசரமாக இந்திய தேசிய ராணுவத்தின் மூன்று கமாண்டர்களையும் விடுதலை செய்தார்.

ஷா நவாஸ் கான் ஹிந்தி மொழி நடிகர் ஷாருக்கானின் வளர்ப்புத் தாத்தா ஆவார். அதாவது ஷாருக்கானின் தாயார் லத்தீப் பாத்திமாவை, ஷா நவாஸ் கான் வளர்ப்பு மகளாகத் தத்தெடுத்து வளர்த்தவர் ஆவார். உறவு வகையில், இஸ்லாமுக்கும், ஷா நவாஸ்கான் தாத்தா முறை. இதனால் இஸ்லாமும், ஷாருக் கானும் கூடத் தூரத்து உறவினர்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

ஷா நவாஸ் கான் சுத்தமான இந்தியராக விளங்கியவர். நேதாஜியின் படையில் முக்கிய தளபதியாகச் செயல்பட்ட அவர் முன்பு பிரிட்டிஷ் இந்திய ராணுவத்தில் பணியாற்றினார். இரண்டாம் உலகப் போரின்போது அவர் படையில் இருந்தார். 1942ஆம் ஆண்டு சிங்கப்பூரை ஜப்பான் படைகள் நாசப்படுத்தியபோது பிடிக்கப்பட்டார் ஷா நவாஸ் கான். பின்னர் அவர் நேதாஜியின் இந்திய தேசிய ராணுவத்தில் இணைந்து மேஜர் ஜெனரலாக உயர்ந்தார். அப்போதைய பர்மாவில் அவர் போரில் பங்கேற்றார். சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் காங்கிரஸ் கட்சியில் இணைந்து நான்கு முறை எம்.பியாக இருந்தார்.

இரண்டு முறை இறந்தார்     

18.08.1945ஆம் நாள் ஹாங்காங் செல்லும் வழியில் விமானம் விபத்துக்குள்ளாகி போஸ் இறந்துவிட்டார் என்றன உலகநாடுகள். இது அவரது முதல் இறப்பு.

இந்தியாவில் உத்திரப்பிரதேசத்தில் பைசியாபாத்தில் ஒரு சிறு ஆசிரமம் அமைத்து பகவான்ஜி என்ற பெயரில் அவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவ்வப்போது சில நாடுகளுக்கும் சென்றுவந்தார். அவரைச் சீனாவில் தாம் பார்த்ததாக முத்துராமலிங்கத் தேவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். தமது நெருங்கிய வட்டத்திற்குள் மட்டும் அவர் சில உதவிகளைக் கேட்டு வாங்கி வாழ்ந்துவந்தார்.

பகவான்ஜி பார்ப்பதற்குப் போஸ் போலவே இருந்தார். போஸ் போலவே பேசினார். அந்த வயதில் அவரது உயரமும் தோற்றமும் ஒத்திருந்தது. நேதாஜியின் குடும்பப் புகைப்படங்களும் அந்த துறவி வீட்டில் கிடைக்கப்பெற்றன. பல் இடுக்கும் ஒத்திருந்தது. வயிற்றின் கீழே இருந்த தழும்பும் ஒத்திருந்தது. டீ. லால் என்ற ஆராய்ச்சியாளர் இருவருடைய எழுத்தும் நடையும் ஒத்துள்ளன என்றார். பகவான்ஜி ஒரு வங்காளி. பிரிட்டிஷாரைகிலம், இந்துஸ்தானி, சமஸ்கிருதம், ஜெர்மன் மொழியில் அவர் புலமை பெற்றிருந்தார். நேதாஜி அணிவது போலவே வட்ட வடிவ மூக்குக் கண்ணாடி அணிந்திருந்தார் தங்க வாட்ச் அணிந்திருந்தார். (18.08.1945ஆம் நாள் போஸ் மறைந்ததாக சொல்லப்பட்ட இடத்தில் அவரது மூக்குக் கண்ணாடியோ, தங்க வாட்சோ கிடைக்கப்பெறவில்லை) நேதாஜியின் பெற்றோரின் அரிய புகைப்படங்கள் மட்டுமல்ல, அவரது தந்தையார் பயன்படுத்திய குடையும் அங்கிருந்தது. இந்திய தேசிய ராணுவத்தின் உளவுப்பிரிவு தலைவராகச் செயல்பட்ட டாக்டர். பவித்ரா மோகன் ராய், லீலா ராய், சுனில் தாஸ், திரிலோக்நாத் சக்ரவர்த்தி ஆகியோர் இந்தத் துறவியின் சீடர்களாக இருந்தனர். கும்நாமி பாபா என்று அறியப்பட்ட அந்தத் துறவி மர்மயோகியாகவே வாழ்ந்தார். திரைக்குப் பின்னிருந்தே மற்றவர்களைச் சந்தித்தார். வெளியே எங்கும் தலைகாட்டாமல் வாழ்ந்தார். 1985ஆம் ஆண்டு பகவான்ஜி இறந்தார். இது அவரது இரண்டாவது இறப்பு.

அவர் மறைந்த பொழுது அவரே போஸ் என்று செய்திகள் பரவின. உத்திரப்பிரதேச நீதிமன்றம் அவருடைய உடைமைகளை சீல் வைத்து பைசியாபாத் கருவூலத்தில் பாதுகாப்பாக வைக்குமாறு ஆணையிட்டது. 22.12.2001ஆம் நாள் முகர்ஜி கமிஷன் பார்வையிடுவதற்காக அந்த சீல் உடைக்கப்பட்டது.

சபாஷ் சுபாஷ்

சுபாஷ் சந்திரபோஸின் மரணம் குறித்து பற்பல வதந்திகள் உலவின. பல மர்மங்கள் இன்றும் வெளிச்சத்திற்கு வரவில்லை. நூல்களிலும் இணைய தளங்களிலும் பலர் கொடுத்திருந்த தகவல்களை வரிசைப்படுத்தியுள்ளேன்.

  • தாய்வானின் அதிகாரிகள் விமான விபத்து நடந்ததாகச் சொல்லப்பட்ட தேதியில் அப்படியொரு விபத்து தாய்வானின் நடந்ததாக எந்தவித ரெக்கார்டும் இல்லை.
  • பிரிட்டிஷ் இண்டெலிஜென்சியின் ரகசியக்கோப்புகளில் பிரிட்டிஷ் பிரைம் மினிஸ்டர் கிளமெண்ட்ஸ் அட்லீ ‘’ போஸ் இப்போது எங்கிருக்கிறாரோ அங்கேயே இருக்கட்டும்’’ என்று 1945ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில் முடிவெடுத்ததாகப் பதியப்பட்டிருக்கிறது.
  • CIA எனப்படும் சென்ட்ரல் இண்டெலிஜென்ஸ் ஏஜென்சி 1950ஆம் ஆண்டு வரையிலும் போஸ்க்கான தேடுதல் வேட்டையைத் தொடர்ந்திருக்கிறது. அவர் இறந்ததாகக் கூறிய நிலையில் அவரை ஏன் தேட வேண்டும்?
  • 1946ஆம் ஆண்டு கம்யூனிஸ்ட் பார்ட்டியைச் சேர்ந்த கேலாச்சர் என்பவர் ஒரு பொதுமேடையிலேயே அப்போதைய அயர்லாந்து நாட்டின் தலைவர்  டிவெலராவை டப்ளின் நகரில் போஸை வரவேற்றதாக விமர்சித்திருக்கிறார். டிவெலராவும் இதற்கு மறுப்பேதும் தெரிவிக்காதது கவனித்தில் கொள்ளவேண்டும். அத்தோடு மட்டுமில்லாமல் 1946ஆம் ஆண்டுக்குப் பின் இந்தியாவிற்கு வந்திருந்த டிவெலரா பத்திரிக்கையாளர்களிடம் ‘’நான் இங்கே போஸை சந்திப்பேன் என்று எதிர்பார்த்து வந்தேன்’’ என்று தெரிவித்திருக்கிறார்! 1945ஆம் ஆண்டு போஸ் இறந்திருந்தால் 1946ஆம் ஆண்டு டிவெலரா ஏன் அவரைச் சந்திக்க விரும்பவேண்டும்,
  • பிரிட்டிஷ் இண்டெலிஜென்சின் ஒரு ரிப்போர்ட்டில் போஸ் எங்கிருக்கிறார் என்பது நேருவுக்கு மட்டுமே தெரிந்த ரகசியம். அதனால்தான் அவர் வெளியுறவுத்துறையை மட்டும் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொண்டு விஜயலெட்சுமி பண்டிட்டை ரஷ்யாவுக்கான இந்தியத் தூதராக நியமித்திருக்கிறார் என்று குறிப்பெழுதப் பட்டிருப்பதாக ஒரு தகவலும் உண்டு.
  • ரஷ்யன் கம்யூனிஸ்ட் பார்ட்டியின் புரட்சியாளர் அபானி முகர்ஜீ என்பவரின் மகன் கோகா என்பவரை இந்தியத்தூதர் டாக்டர். சத்யநாராயணா சின்ஹா சந்தித்தபோது, அவரிடத்தில் கோகா தனது தந்தையும் போஸ்வும் சைபீரியாவில் சிறைக்கைதிகளாகப் பக்கத்துப் பக்கத்து அறைகளில் அடைக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் அங்கே போஸ்க்குச் சிறை ரெக்கார்டுகளில் ‘கிளாசி மாலங்’ என்று பெயரிருப்பதாகவும் தெரிவித்திருக்கிறார். சிறையிலிருந்து போஸ் பலமுறை நேருவுக்குத் தான் இந்தியாவுக்குத் திரும்ப விரும்புவதாகவும், தன்னை மீட்பதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்யுமாறும் கடிதம் எழுதியிருக்கிறார்.
  • போஸின் இறப்பு மர்மம் குறித்த விசாரணைக்கு இந்திய அரசாங்கத்தால் நியமிக்கப்பட்ட நீதிபதி முகர்ஜி கமிஷனில் நிசாமுதீன் என்பவர் அளித்த வாக்குமூலத்தில் விபத்து நடந்ததாகக் கூறப்பட்ட விமானத்தில் கேப்டன் ஏக்ரம், லால்சிங் மற்றும் சில பெங்காளி வீரர்களும், மூன்று ஜப்பானியர்களும் மட்டுமே அதில் பயணித்ததாகவும், போஸ் அதிலில்லை என்றும் வாக்குமூலம் அளித்திருக்கிறார்.
  •  பிரிட்டனில் 25.10.1945ஆம் நாள் காபினட் கூட்டம் நடைபெற்றது. பிரதமர் கிளமண்ட அட்லீ தலைமையில் நடந்த அந்தக் கூட்டத்தில் இயற்றப்பட்ட தீர்மானங்கள் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. பிரிட்டிஷ் அரசே பதிப்பித்த ஆட்சி மாற்றம் என்ற நூலில் இந்தியாவில் ஒரே எதிரியாகப் போஸ் வருணிக்கப்பட்டார். அவரைக் கைது செய்து இந்தியாவுக்குக் கொண்டு வந்து என்ன தண்டனை அளிப்பது என அமைச்சரவை விவாதித்துள்ளது. ஆக போஸ் இறந்து விட்டது உண்மையாக இருக்குமானால் அவர் இறந்ததாக அறிவிக்கப்பட்ட இரண்டு மாதம் கழித்து பிரிட்டிஷ் அரசின் அமைச்சரவை போஸைக் கைது செய்வது பற்றி எப்படி விவாதித்திருக்க முடியும்?
  •  பிரிட்டிஷ் – இந்திய அரசு பிரிட்டனில் உள்ள அரசுக்கு 23.10.1945 ஆம் நாள் அனுப்பிய கடிதத்தில் போஸைக் கைது செய்தால் நாடே கொந்தளிக்கும் “அவர் எங்கிருக்கிறாரோ அங்கேயே இருக்கட்டும். அவரை சரண் அடைய வற்புறுத்தாதீர்கள்” என்று எழுதி இருந்தது.
  •  21.01.1967ஆம் நாள் போஸின் பிறந்த நாள் வருவதற்கு இரண்டு நாள் முன்பே முன்னாள் மத்திய அமைச்சரும் ஜாதவ்பூர் பல்கலைக் கழகப் பேராசிரியருமான சமர் குகா பிறந்த நாள் வாழ்த்து கூறி போஸ்க்கு எழுதிய மடலில் சூரியன் உதிப்பதற்காக எல்லோரும் காத்துக் கொண்டுள்ளோம் என அவரின் மீள்வருகை பற்றிச் சூசகமாக்க் குறிப்பிட்டார். நேரு 1964ஆம் ஆண்டு மறைந்த பின்னர் போஸ் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ள சிந்திதிருக்கக் கூடும் என்பதற்குப் பேராசிரியரின் கடிதமே சாட்சியமாகும்.
  •  நேரு, காந்தி, ஜின்னா மூவரும் பிரிட்டிஷ் நீதிபதியிடம் உடன்பாட்டுக்கு வந்து போஸ் இந்தியாவுக்குள நுழைந்தால் அவரைக் கைது செய்து நீதிமன்றத்தில் ஒப்படைப்போம் என்று உறுதி அளித்ததாக நீதிபதி கோஸ்லா கமிஷன் முன் போஸின் மெய்க்காப்பளராக இருந்த உஸ்மான் பட்டேல் பிரமாண வாக்குமூலம் அளித்துள்ளார்.
  •  ஜஸ்டிஸ் முகர்ஜி கமிஷன் அறுபதாண்டுகள் சஸ்பென்சுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது. இந்திய அரசால் நியமிக்கப்பட்ட இந்த நீதி விசாரணைக் கமிஷன் என்ற இடத்தில் 18.08.1945ஆம் நாள் விமான விபத்து நடக்கவே இல்லை. எனவே, விபத்தல் போஸ் இறந்தார் என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை என்று தீர்ப்பளித்தது.
  •  2001ஆம் ஆண்டு இந்துஸ்தான் டைம்ஸ் நாளேடு புலனாய்வு செய்து, ஆகஸ்ட் 18.08.1945 ஆம் நாள் போஸ் விமான விபத்தில் கொல்லப்பட்டதாக ஜப்பானியர் உதவியுடன் கட்டுக்கதை திட்டமிட்டே கட்டப்பட்டது. பின் தொடரும் நேச நாடுகள் படைகள் பிடியில் இருந்து தப்பிக்கவே இக்கதை கூறப்பட்டது. போஸ் சோவியத் யூனியனுக்குள் சென்றிருக்கலாம் என்று கூறியது.

போஸ் ஒரு முறைதான் பிறந்தார். ஆனால், இரண்டுமுறை இறந்தார். நாம் நமது அரசாங்கத்தைப் பகைத்துக்கொள்ளக்கூடாது என்பதாலும் அதற்காக நாம் நமது மனசாட்சியை அடகுவைத்துவிட முடியாது என்பதாலும் நேதாஜி இரண்டுமுறை இறந்ததாக நாம் நம்புவதில் தவறில்லை.

(இன்று சுபாஷ் சந்திர போஸ் பிறந்த தினம்)

சிந்து சமவெளி நாகரிகம் – III

290x230-indus-valley-civilization.jpg w=670பண்டைய நாகரிகங்கள் / அத்தியாயம் 26

அறிவியல் அறிவு : உலோகங்கள்

செம்பு, வெள்ளீயம் இரண்டையும் கலந்தால் வெண்கலம் செய்யலாம் என்னும் அறிவியல் அவர்களுக்குத் தெரிந்திருந்தது. சுட்ட செங்கற்களால் ஆன தொட்டிகளில் செம்பையும், வெள்ளீயத்தையும் குறிப்பிட்ட விகிதத்தில் கலந்து காய்ச்சி, வெண்கலம் தயாரித்தார்கள். வெண்கலத்தால் அரிவாள், கோடரி போன்ற கருவிகள் செய்தார்கள். இவை செப்புக் கருவிகளைவிட உறுதியானவை என்று உணர்ந்தார்கள். வெண்கலப் பாத்திரங்களும், அடுக்களையில் மண்சட்டிகளின் இடங்களைப் பிடித்தன. ஒரு பெண்ணுக்குத் தன் அழகைத் தானே ரசிக்கும் ஆசை. கணவனிடம் சொன்னாள். அவன் வெண்கல முகம் பார்க்கும் “கண்ணாடி” கொண்டுவந்தான். விரைவில் இது பல இல்லங்களை அலங்கரிக்கத் தொடங்கியது.

பீங்கான்

பீங்கான் செய்யும் ரகசியம் அவர்கள் கைவசம் இருந்தது. களிமண்ணையும் சில கனிமங்களையும் சேர்த்து பீங்கான் உருவாக்கப்பட்டது. ஆடைகளுக்கான பொத்தான்கள், சிறு கிண்ணங்கள், வளையல்கள், தாயத்துக்கள், சிற்பங்கள் ஆகியவை பீங்கானில் தயாராயின.

சக்கரங்கள்

சக்கரங்கள் மனிதர்களின் முன்னேற்றத்தின் மூலாதாரங்கள், ஒரு நாகரிகம் எத்தனை தூரம் வளர்ந்திருக்கிறது என்பதன் அளவுகோல்கள். குயவர் எப்படி மண்பாண்டங்கள் செய்கிறார்? தன்  குயவர் சக்கரத்தைச் சுழற்றுவதால்.  தொழிற்சாலைகள் எப்படித் தயாரிப்புப் பொருட்களைச் செய்து குவிக்கின்றன? இயந்திரங்களின் சக்கரம் சுழல்வதால். மனிதர்கள் ஓரிடத்திலிருந்து இன்னோரிடத்துக்கு எப்படிப் போகிறோம்? சைக்கிள்களில், மோட்டார் சைக்கிள்களில், கார்களில், பஸ்களில், ஆட்டோக்களில், ரயில்களில், விமானங்களில் போக்குவரத்து நடைபெறுவதற்கு முக்கியக் காரணம் சக்கரம்.

சக்கரங்கள் இல்லை என்றால், நம் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை, போக்குவரத்து, வர்த்தகம் அத்தனையும் நின்றுவிடும். ஆகவே. சக்கரங்கள் பற்றி ஒரு மக்கள் கூட்டத்துக்குத் தெரிந்திருக்கிறது என்றால், அவர்கள் அதைப் பயன்படுத்தினார்கள் என்றால், அவர்கள் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்வானதாக இருந்தது, அவர்கள் நாகரிகம் உச்சத்தில் இருந்தது என்று பொருள்.

சிந்து சமவெளியினர் சக்கரங்கள் பற்றித் தெரிந்துவைத்திருந்தார்கள், அவற்றை அன்றாட வாழ்க்கையில் பயன்படுத்தினார்கள்.  மொஹஞ்சதாரோ, ஹரப்பாவில் நிறைய வெண்கல பொம்மைகள் கிடைத்திருக்கின்றன. இவற்றுள் ஏராளமானவை வண்டி பொம்மைகள். மூன்று விதமான வண்டிகள் இருந்தன. ஒன்று சாதாரணமான இரண்டு சக்கர வண்டி. இவை பெரும்பாலும் சரக்குகளின் போக்குவரத்துக்காக உபயோகப்படுத்தப்பட்ட வண்டிகளின் நகல்களாக இருக்கலாம். இரண்டாம் வகை வண்டிகள் ஓட்டுபவரின் தலைக்கு மேல்  வளைவான கூரையோடு உள்ளன. தனி மனிதர்கள் பயணம் செய்ய இத்தகைய வண்டிகளைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம். மூன்றாம் வகை வண்டிகள் நான்கு, ஐந்து பேர் பிரயாணம் செய்யும் விதத்தில் கூண்டு வகையில் உள்ளன.

மருத்துவ அறிவு

சிந்து சமவெளியினரின் மருத்துவ ஞானம் குறித்த தடயங்கள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. பல இடங்களில் கிடைத்த மண்டை ஓடுகளில் தலையில் ஆணியால் அடித்துத் துளையிட்ட அடையாளங்கள் இருக்கின்றன. இவை ஏதாவது மருத்துவ முறையோ, அல்லது பேய், பிசாசுகளைத் துரத்தச் செய்த மாந்திரீகமோ, தெரியவில்லை. பல மண்டை ஓடுகளில் இருக்கும் பற்களில் துளைகள் காணப்படுகின்றன. இவை ஏதோ கூர்மையான கருவிகளால் செய்யப்பட்ட ஒழுங்கான துளைகள். பல் மருத்துவம் அன்று இருந்ததோ என்னும் சந்தேகத்தை இவை எழுப்புகின்றன.

கணித அறிவு

நீளம், எடை, நேரம் ஆகியவற்றை அளக்கச் சிந்து சமவெளிக்காரர்கள் அறிந்திருந்தார்கள். வியாபாரத்தில் கல், களிமண், உலோகம் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்ட எடைகளைப் பயன்படுத்தினார்கள் என்று பார்த்தோம். அவர்களுடைய எடைகள் 5:2:1 என்னும் விகிதத்தில் உருவாக்கப்பட்டிருந்தன. இதற்குக் கணித ரீதியிலான காரணம் கட்டாயம் இருக்கவேண்டும். இந்தக் காரணம் என்னவென்று நமக்குத் தெரியவில்லை. எடைகள் 0.05, 0.1, 0.2, 0.5, 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100, 200, 500 என்னும் அளவைகளில் இருந்தன. ஒரு அளவை சுமார் 28 கிராம். சாணக்கியரின் அர்த்தசாஸ்திரம் நூல் இதே அளவைகளைப் பயன்படுத்துவது ஆச்சரியமான விஷயம்!

சிந்து சமவெளியில் நீளங்களை அளக்கும் அளவைகள் (அடி ஸ்கேல்) இருந்தன. இவை வெண்கலம், யானைத் தந்தம் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்டிருந்தன. பழங்கால அளவை ஒன்று கிடைத்துள்ளது. இதன் உதவியால் அளக்க முடியும் குறைந்த நீளம் 1.0704 மில்லி மீட்டர். ஆமாம், அத்தனை துல்லியமான அளவைகள்!

கலைகள்

குயவர் சக்கரம் உருவாக்கிய களிமண் பொம்மைகள், சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தின் சிறப்பு அம்சங்கள். பசுக்கள், கரடிகள், குரங்குகள், நாய்கள் ஆகிய பொம்மைகள் ஏராளமாகக் கிடைத்துள்ளன. இவை மக்களிடையே பிரபலமாக இருந்திருக்கவேண்டும். பாதி உடல் காளை மாடு, மறுபாதி வரிக்குதிரை என ஏராளமான பொம்மைகள். அப்படிப்பட்ட மிருகங்கள் வாழ்ந்தனவா அல்லது கலைஞர்களின் கற்பனையா? தெரியவில்லை. ஏராளமான பெண் பொம்மைகள். இவை தெய்வங்கள் அல்லது தேவதை வடிவங்களோ? ஒரே மாதிரியான பொம்மைகளை அதிக எண்ணிக்கையில் தயாரிக்கத் தோதாக, மர அச்சுக்கள்  பயன்பட்டன.

கடலில் மூழ்கிச் சங்கு எடுத்தார்கள். இவற்றால், நகைகள், வளைகள் ஆகியவை செய்து அணிந்தார்கள். இவை வெளிநாடுகளுக்கும் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன.  இதற்காகத் தொழிற்கூடங்கள் இருந்தன. இங்கே, யானைத் தந்தத்தால் கைவினைப் பொருட்களும் உருவாக்கப்பட்டன.

களிமண், சங்கு, தந்தம் ஆகியவற்றோடு, தங்கள் கலைத்திறமையை வெளிக்காட்ட அவர்கள் பயன்படுத்திய இன்னொரு முக்கிய ஊடகம் – மாக்கல் (Soap Stone)! அழகு அழகான சிற்பங்கள், செப்புகள், முத்திரைகள் ஆகியவை மாக்கல்லில் நுணுக்கமாகச் செதுக்கப்பட்டன.

வண்ணக் கற்களால் மணிகள் செய்து, நூலில் கோர்த்து நகைகள் செய்தார்கள். நகைகள் உறுதியாக இருக்க, தங்கத்தை மட்டுமே பயன்படுத்தக்கூடாது, வெள்ளியையும் அத்தோடு சேர்க்கவேண்டும் என்னும் சூட்சுமம் எப்படியோ அவர்களுக்கு அத்துப்படி!

சாதாரணமாகப் பண்டைய நாகரிகங்களில் சிற்பக் கலை செழித்தோங்கி வளர்ந்திருக்கும். அந்த விதத்தில், சிந்து சமவெளி அதிக ஆதாரங்கள் தரவில்லை. ஆனால், மொஹஞ்சதாரோவில் கிடைத்துள்ள இரண்டு சிற்பங்கள் அவர்களின் கலையுணர்வையும், சிற்பத் திறமையையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.  அவை – பூசாரி மன்னன் (Priest King), நடன மங்கை (Dancing Girl) என்னும் பெயர்களில் அழைக்கப்படும் சிற்பங்கள்.

பூசாரி மன்னரைப் பாருங்கள். மாக்கல் படைப்பு. 17 சென்டிமீட்டர் உயரம். அடிப்பாகம் சிதைந்திருக்கிறது. மார்பளவுச் சிற்பம். பாதி மூடிய கண்கள்.  தியானத்தில் ஆழ்ந்திருக்கிறாரோ? தாடி. சவரம் செய்யப்பட்ட மீசைப் பாகம். தலைமுடியை இணைத்துக் கட்டிய துணிப்பட்டை, மார்புக்குக் குறுக்கே பூ வேலைப்பாட்டோடு அமைந்த மேலங்கி. காதுகளுக்குக் கீழே இரண்டு துவாரங்கள் – கழுத்தில் நெக்லஸ் போன்ற நகையைச் சிற்பத்துக்கு அணிவித்திருந்திருக்கலாம்.   அந்தக் காலத்துப் பூசாரிகள் பற்றிய அதிக விவரங்கள் இல்லை. ஆகவே, பூசாரி மன்னர் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் பெயர் வைத்திருந்தாலும், இவர் நிஜத்தில் அரசராகவோ, வணிகராகவோ இருக்கலாம் என்று பல யூகங்கள் உள்ளன.

கலைநுட்பத்துடன் இருக்கும் நடன மங்கை 10. 8 சென்டிமீட்டர் உயரத்தில் வெண்கலச் சிலையாக நிற்கிறாள். இரண்டு கைகளிலும் வளையல்கள். வலது கை இடுப்பில். இடது கை, சற்றே உயர்த்தி வைத்திருக்கும் இடது காலின்மேல். பிதுக்கிய உதடுகளோடு தருவது ஒய்யார போஸ். பாவம், காலப்போக்கில் அவள் பாதங்கள் உடைந்திருக்கின்றன.

மொழி

சிந்து சமவெளியினரின் எழுத்து, பிற நாகரிகங்களின் எழுத்துக்கள்போலவே, சித்திர எழுத்து. வலமிருந்து இடது பக்கமாகப் படிக்கவேண்டும். பழங்கால இலச்சினைகளில் அறுநூறுக்கும் அதிகமான சித்திர எழுத்துக்கள் கிடைத்துள்ளன. ஆனால், இத்தனை ஆண்டுகள் கடந்தும், அவற்றின் அர்த்தங்களை ஆராய்ச்சியாளர்களால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.

வீரம்

veeram-ajith-movie-new-stills

தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல…

தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல…

தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல…

தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல…

தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல…

தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல… தல…

0

இந்தப் படத்துக்கு விமர்சனம் எழுதுவதென்றால், மொத்த பக்கத்துக்கும் இப்படித்தான் எழுத வேண்டியிருக்கும். ஆனால், தமிழ் கூரும் நல்லுலகம் இப்படியான அல்டிமேட் விமர்சனத்துக்குத் தயாராகவில்லையென்பதால், 247 எழுத்துகளைக் கலைத்துப் போட்டு முயன்றவரை எழுதுகிறோம். ஆனால், தல… தல….தல… இதற்கு மேல் எதைச் சொல்லியும் இந்தப் படம் தந்த உணர்வை உணர்த்திவிடமுடியாது என்பதை முதலிலேயே சொல்லிவிடுகிறோம்.

ஊருக்குள் அடி தடி வன்முறையில் ஈடுபட்டு கவுரவமாக வாழ்ந்து வருகிறார் அல்டிமேட் ஸ்டார். அடி தடி என்றாலே வெறுக்கும் நாயகியைக் காதலிக்க ஆரம்பித்ததும், அனைத்தையும் தாண்டிப் புனிதமான அந்தக் காதலுக்காக, அடி தடியை விட்டுவிடுகிறார். ஆனால், மரம் சும்மா இருக்க நினைத்தாலும் காற்று விடுவதில்லையே… நாயகியையும் அவருடைய குடும்பத்தையும் கொல்ல கொலைவெறியுடன் அலைகிறான் வில்லன். அவனிடமிருந்து நாயகியின் குடும்பத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டுமானால், நாயகன் வன்முறையைக் கையில் எடுத்தே ஆகவேண்டும். வன்முறையே வேண்டாம் என்று சொல்பவர்களைக் காப்பாற்றக்கூட வன்முறை தேவைப்படுகிறது!

இந்த அருமையான ஒன் லைனுக்கு பரபரவென ஒரு திரைக்கதை அமைத்திருக்கிறார்கள் பாருங்கள்… ஆவ்(வே)சம்.

முதல் பாதி படு ஜாலியாகப் போகிறது. இடையிடையே அஜீத்தின் ஆக்‌ஷன் ஹீரோ இமேஜை உச்சத்துக்குக் கொண்டு செல்லும் காட்சிகள் கன கச்சிதமாக வருகின்றன. பஞ்ச் டயலாக்குகளும் அஜீத்தின் படு கம்பீரமான குரலும் வாய்ஸ் மாடுலேஷனும் ஒலிப்பதிவும் பட்டையைக் கிளப்புகின்றன.

அஜீத்தின் ஸ்க்ரீன் ப்ரசன்ஸ் நாளுக்கு நாள் வலுவடைந்து கொண்டே செல்கிறது. இயக்குநர்களுக்கும் அவரை எப்படிக் காட்டவேண்டும் என்பது நன்கு தெரிந்துவிட்டிருக்கிறது. சண்டைக்காட்சிகளில் அவர் எடுத்திருக்கும் ரிஸ்க்கள் மெய்சிலிர்க்க வைக்கின்றன. அதைவிட சண்டைக் காட்சிகளுக்கு முந்தைய லீட்கள் அற்புதமாக உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அவையே அதிரடி சண்டையை மேலும் விறுவிறுப்பாக்கியிருக்கின்றன.

தவறு நடக்கும்போது தட்டிக்கேட்க தல அங்கு வந்துவிடுவார் என்பது எல்லாருக்கும் தெரிந்த விஷயம்தான். ஆனால், அவர் எப்படி அந்த இடத்துக்கு வருகிறார் என்பதுதான் இந்தப் படத்தை வெகு சுவாரசியமானதாக ஆக்கியிருக்கிறது.

ஒரு காட்சியில் அவருடைய நான்கு தம்பிகளை வில்லன் டாட்டா சுமோவில் அருவாளுடன் துரத்துவான். நால்வரும் உயிரைக் கையில் பிடித்தபடியே ஊரைவிட்டு வெளியே ஓடுவார்கள். எதிரும் புதிருமாக சுமோக்கள் அவர்களைச் சுற்றி வளைத்ததும் காலியாகக் கிடக்கும் வயல் வழியாக விழுந்தடித்து அங்கிருக்கும் பிரமாண்ட மரம் ஒன்றை நோக்கி ஓடுவார்கள். சுமோவில் துரத்திய வில்லனின் ஆட்கள் அருவாளையும் வேல் கம்பையும் எடுத்துக்கொண்டு பாய்வார்கள். பயந்து ஓடிய நான்கு தம்பிகளும் மரத்தை நெருங்கியதும் சிரித்தபடியே திரும்புவார்கள்.

வில்லன் சற்று அதிர்ந்து மிரட்டும் தொனியில் கேட்பான்… நாலு பேரும் ஏண்டா நின்னுட்டீங்க…

நாலு பேர் இல்லடா… நாங்க அஞ்சு பேரு…

அஞ்சு பேரா… யார்றா அந்த அஞ்சாவது ஆளு…

அஞ்சாவது ஆளு இல்லடா… யாருக்குமே அஞ்சாத ஆளு என்று ஒரு தம்பி பஞ்ச் டயலாக் பேசுவார்.

அந்த நேரத்தில் மரத்தில் பின்னால் இருந்து ஊஞ்சலில் ஆடியபடியே ஸ்லோமோஷனில் தல ஃப்ரேமுக்குள் நுழைவார் பாருங்கள்… தியேட்டரே வீரத்தில் வீறீட்டு எழுந்தது (இனிமேல் தல படம் என்றால் தியேட்டர்காரரிடம் இந்த அரங்கம் எவ்வளவு ஹெர்ட்ஸ் கூக்குரலைத் தாங்கும் சக்தி கொண்டது என்பதைக் கேட்டு உறுதி செய்துகொண்டு செல்லவேண்டும்).

அதுபோல் ரயில் சண்டை, லெவல் க்ராஸிங் சண்டை, க்ளைமாக்ஸ் சண்டை ஆகியவையும் அவற்றுக்கு முந்தைய பில்டப்களும் படத்தை எங்கோ கொண்டு செல்கின்றன. அஜீத்தால் மட்டுமே முடியும்படியான ஸ்க்ரீன் டாமினேஷன்.

சந்தானம், தம்பி ராமையா வரும் காட்சிகள் அதிரடியான ஆக்‌ஷன் படத்துக்கு இதமான நகைச்சுவை வடிகாலாக இருக்கின்றன.

அப்பறம் தமன்னா… தேவலோகத்தில் ஏதோ ஒரு சிறிய்ய தவறு செய்ததற்காக சபிக்கப்பட்டு பூமிக்கு வந்திருக்கும் அப்சரஸ்களில் ஒருவராகத்தான் இருக்கவேண்டும். இல்லையென்றால் இப்படியான மாந்தளிர் மேனியுடன் ஒருவர் மானுடருக்குப் பிறக்க வாய்ப்பே இல்லை. குட்டையோ குட்டை பாவாடைகள், சீ த்ரூ புடவைகள், காற்றில் பறந்து போய்விடும் துப்பட்டாக்கள் என இறுக்கிப் பிடித்த உடம்புக்கு இதமான ஆடைகளை அணிந்து அவர் திரையில் சில காட்சிகளில் வருகிறார். போகிறார். ஆனால், நம் மனத்திரையில் அவருடைய பிம்பம் விட்டு விலகுவதுமில்லை. நம்மைக் கைவிடுவதுமில்லை.

பொங்கல் நேரத்தில் வெளியாகிற படம் என்பதால், விவசாயிகள் பிரச்னையைப் பற்றிய சில பஞ்ச் டயலாக்குகள், காட்சிகள் என போகிற போக்கில் இடம்பெறுகின்றன. அஜீத் அப்படி கஷ்டப்பட்டு சமூக அக்கறை கொண்டவராகத் தன்னைக் காட்டிக்கொள்ள  வேண்டியதே இல்லை. அவரைப் போன்றவர்கள் திரையில் தோன்றி மக்களை மகிழ்விப்பதே மிகப் பெரிய சமூக சேவை.

இசையைப் பற்றிச் சொல்வதென்றால், டிரெய்லரில் ஜனகணமன சாயலில் கம்பீரமாக ஒலிக்கும் அந்த ஒரு பிட்டே போதும்… அஜீத்துக்கு இணையாக அத்தனை மிரட்டலுடன் இருக்கிறது. பாடல்கள், அதற்கான நடனம் என எல்லாமே மிகுந்த ஒத்திசைவுடன் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.

வசனங்கள் எல்லாம் அருவாள் போல் கூர்மை. தேவர்ன்னு நினைச்சா தேவர்… வன்னியர்ன்னு நினைச்சா வன்னியர்… தலித்துன்னு நினைச்சா தலித்… ஐயர்ன்னு நினைச்சா ஐயர்… நீ என்ன எப்படி நினைக்கறியோ அந்த சாதிடா நான்… என்று கர்ஜிக்கிறார் ஒரு காட்சியில்.

என் ஆட்களை அடிக்கணும்னா என்னை அடிச்சுப் போட்டுப் போனாத்தாண்டா அது முடியும். தைரியம் இருந்தா தொட்டுப் பார்றா என்ற எளிய வசனத்துக்கு இத்தனை வலிமையைக் கொடுக்க, நாடி நரம்பு ரத்தம் புத்தின்னு எல்லாத்துலயும் மாஸ் ஊறியிருக்கற ஒருத்தராலதான் முடியும்.

ஆரம்பம் படத்தின் மயக்கமே தெளியாத நிலையில் இப்படி உடனே வீரம் என்று புறப்பட்டிருக்கிறாரே என்ற கவலை படம் ஆரம்பிக்கும் வரை இருந்தது. ஆனால், இந்தக் கதை-திரைக்கதையின் மீதான தன்னம்பிக்கைதான் அவரைத் துணிந்து களமிறங்கி ஜெயிக்கவும் வைத்திருக்கிறது.

தலை கால் தெரியாம ஆடறவனுங்க எந்த ஜில்லால இருந்தாலும் இந்தப் படத்தைப் பார்த்தா தல யார் அப்படிங்கறதைத் தெரிஞ்சிக்கிட்டு தலை தெறிக்க ஓடிருவானுங்க.

என்ன நாஞ் சொல்றது..!

அஜீத் ரசிகர் மதிப்பெண் : 90/100

பொது பார்வையாளர் : 9/10.

ஏ. ஆர். ரஹ்மான்: இசையின் நவீனம்

The more I compose, the more I know that I don’t know it all!

–    A. R. Rahman (The Times of India, 27th August 2013)

topimg_19280_ar_rehman_600x400ஏ. ஆர். ரஹ்மான் என்றழைக்கப்படும் அல்லா ரக்கா ரஹ்மான் இந்தியத் திரை இசையின் நவீன முகம். இரு தசாப்தங்களாக இந்த தேசத்தின் இசை ரசனையில் – குறிப்பாக இளைஞர்கள் மத்தியில் – வலுவான பாதிப்பை ஏற்படுத்தி இருப்பவர்.

சென்னையில் ஓர் உயர் நடுத்தர வர்க்கக் குடும்பத்தில் பிறந்த திலீப் குமார் தான் இன்று சர்வதேச அளவில் தன் இசைச்சிறகுகளை விரிந்திருக்கும் இந்த ரஹ்மான். பிறப்பால் இந்துக்கள்தான் என்றாலும் அவரது தந்தையின் மறைவுக்குப் பிறகு சில‌ சிக்கல்கள் தீர்ந்த நம்பிக்கையில் இஸ்லாத்திற்கு மாறியது அவர் குடும்பம்.

ரஹ்மானின் தந்தை ஆர். கே. சேகரும் ஒரு புகழ் பெற்ற இசையமைப்பாளரே. அவர் பெரும்பாலும் பணியாற்றியது மலையாளப் படங்களில். ரஹ்மானுக்கு முதலில் இசை பயிற்றுவித்தவர் அவரே. ஆனால் சிறுவயதிலிருந்தே வீட்டில் இசைக் கருவிகளும் சினிமாக்காரர்களும் சூழ வாழ நேர்ந்தால் இசையின்மீதும் சினிமாவின் மீதும் பெரிய ஆர்வம் ஏதும் ரஹ்மானுக்கு ஏற்பட‌வில்லை. ஒரு மின்பொறியாளர் ஆக வேண்டும் என்பதே அவரது சிறுவயதுக் கனவாக இருந்தது.

பிற்பாடு இசையின்மீது ஆர்வம் வந்தது இரு காரணங்களால். ஒன்று அவரது தந்தை வைத்திருந்த நவீன மின்னணு இசைக் கருவிகள். ரஹ்மானின் ஆர்வம் மின்பொறியியல் என்பதால் இந்தக் கருவிகள் அவரை வசீகரித்தன. அதாவது ஒரு தொழில்நுட்ப மாணவனாகவே அவர் இசைக் கருவிகளை அணுகினார். தொடக்க காலம் முதல் இன்று வரை அவரது இசையின் பிரதானக்கூறும் தனித்துவமும் இந்தத் தொழில்நுட்பத் துல்லியமே என்பதற்கான பின்புலக் காரணம் இதுதான்.

இரண்டாவது காரணம் ரஹ்மானின் பத்தாவது வயதிலேயே அவரது தந்தை காலமாகிவிட, வீட்டின் மூத்த ஆண் என்ற வகையில் குடும்பச் சுமை அவர் தலையில் விழுந்தது. பள்ளி சென்று கொண்டிருந்த அந்த வயதில் கற்றிருந்த ஒரே விஷயமான இசையைத்தான் அவர் தொழிலாகத் தேர்ந்தெடுக்க நேர்ந்தது.

ரஹ்மான் என்ற‌ அற்புதம் நிகழ்ந்தது சூழலின் அழுத்தம் ஏற்படுத்திய விபத்தே.

*

இசைக் குழுக்களில் வாசிப்பவராகத் தன் கலைப் பயணத்தைத் தொடங்கினார்.

இந்த ஆரம்பகட்டத்தில் இளையராஜா, எம். எஸ். விஸ்வநாதன், குன்னக்குடி வைத்தியநாதன், எல். சங்கர் ஆகியோரிடம் ரஹ்மான் பணியாற்றியிருக்கிறார். இளையராஜாவிடம் (விஜய் மேனுவல் என்பவரின் கீழ்) கீபோர்டிஸ்டாக இருந்த‌போது ரஹ்மான் வாசித்த புன்னகை மன்னன் தீம் ம்யூஸிக் மிகப் பிரசித்தம்.

சிறுவயதில் தூர்தர்ஷனின் வொன்டர் பலூன் என்ற குழந்தைகள் நிகழ்ச்சியில் ஒரே சமயம் நான்கு கீபோர்ட் வாசித்திருக்கிறார். மலேஷியா வாசுதேவனுடன் இணைந்து டிஸ்கோ டிஸ்கோ, மால்குடி சுபாவுடன் இணைந்து ஸெட் மீ ஃப்ரீ, டீன் இசை மாலை என்ற சூஃபி இசை ஆல்பத்தையும் வெளியிட்டிருக்கிறார்.

தொலைக்காட்சி விளம்பரப் படங்களுக்கும் இசையமைத்தார். 90களில் அவர் இசையமைத்த‌ சில விளம்பரங்கள்: 1) http://www.youtube.com/watch?v=e4Rch0KTRmc 2) http://www.youtube.com/watch?v=lBj4FampoE4 3) http://www.youtube.com/watch?v=kEHQRuE_7ck 4) http://www.youtube.com/watch?v=7TVmI9OJ_MM 5) http://www.youtube.com/watch?v=xN9b4qIGoOE

1992ல் மணி ரத்னத்தின் இயக்கத்தில் கே. பாலச்சந்தர் ஒரு படம் தயாரித்தார். அப்போது இருவருமே இளையராஜாவுடன் – இசை அல்லாத வேறு தனிப்பட்ட காரணங்களால் – கசப்புற்று இருந்தனர். பாலச்சந்தர் ஏற்கெனவே மரகதமணியை (எம். எம். கீரவாணி) வைத்துப் படங்களுக்கு இசைய‌மைத்துக் கொண்டிருந்தார்.

இருவரும் இணைவதால் மணி ரத்னமும் இம்முறை இளையராஜாவை விடுத்து வேறொரு இசையமைப்பாளரைத் தன் படத்துக்குப் பயன்படுத்தத் தீர்மானித்தார்.

ராஜீவ் மேனன் அப்போது திரைப்பட ஒளிப்பதிவாளராக வந்திருந்த புதிது. அது போக‌, விளம்பரப் படங்களும் எடுத்துக் கொண்டிருந்தார். அவரது விளம்பரப் படங்களுக்கு ரஹ்மான் இசையமைத்துக் கொண்டிருந்தார். மணி ரத்ன‌த்திடம் அவரை அறிமுகம் செய்து வைத்தார் மேனன். அந்தத் திரைப்படம் ரோஜா.

ரஹ்மான் திரை வாழ்க்கை தொடங்கியது. ஓர் இசைச் சகாப்தத்தின் ஆரம்பம் அது.

ரோஜாவின் வசனகர்த்தாவான எழுத்தாளர் சுஜாதாவிடம் அப்போது ரஹ்மானை அறிமுகம் செய்திருக்கிறார் மணி ரத்னம். பாடல்களைக் கேட்டு விட்டு “புகழுக்குத் தயாராகுங்கள்” என்று சொல்லி இருக்கிறார் சுஜாதா. பிற்பாடு நடந்தது அதுதான்.

ரோஜா என்ற‌ அந்த‌ முதல் முயற்சியிலேயே சிறந்த இசையமைப்பாளருக்கான தேசிய விருதைப் பெற்றார் ரஹ்மான். அந்த விருதிலும் சுவாரஸ்யம் ஒன்று இருக்கிறது. 1992ம் ஆண்டுக்கான சிறந்த இசையமைப்பாளருக்கான தேசிய விருதின் இறுதிப் போட்டியில் தேவர் மகனும் ரோஜாவும் இருந்தன. இரண்டு படங்களும் தலா 7 ஓட்டுக்கள் வாங்கி சம நிலையில் இருந்தன. பாலு மகேந்திரா தான் விருதுக் குழு தலைவர். அவர் போடும் ஓட்டே விருதைத் தீர்மானிக்கும் என்ற நிலை. “ஒரு பக்கம் என் நண்பர் இளையராஜா. மறுபக்கம், இருபத்தைந்து வயது மட்டுமே நிரம்பிய ஒரு இளைஞன். ஆனாலும் இளையராஜா என்ற இசை மாமலையை எதிர்த்து ஒரு சிறுவன் நிற்கிறானே, அவனுக்கு இப்போது கிடைக்கும் தேசிய விருது இன்னும் நம்பிக்கையையும், உற்சாகத்தையும் அளிக்குமே என்று நினைத்தேன். தலைவர் என்ற முறையிலேயும் உறுப்பினர் என்ற முறையிலும் எனக்கு இருந்த இரண்டு ஓட்டுகளையும் ரஹ்மானுக்கே போட்டு ஜெயிக்க வைத்தேன்” என்று சொல்கிறார் பாலு மகேந்திரா (இந்திர விழா என்ற படத்தின் ஒலிநாடா வெளியீட்டு விழாவில் இதைப் பகிர்ந்து கொண்டார்).

முதல் படத்திலேயே நாடறிந்த இசையமைப்பாளர் ஆனார் ஏ. ஆர். ரஹ்மான்.

*

ஏ. ஆர். ரஹ்மான் சினிமாவில் நுழைந்து 21 ஆண்டுகள் ஆகிறது. அவரது இசைப் பயணத்தை நான்கு முக்கியக் கட்டங்களாகப் பிரிக்கலாம். முதல் பகுதியில் தமிழ் நாட்டில் பிரபலமடைந்தார். இரண்டாம் பகுதியில் இந்திப் படங்களின் மூலம் வட இந்தியாவில் அறிமுகமானார். மூன்றாம் பகுதியில் இந்தியா முழுக்க ஆதிக்கம் செலுத்தினார். நான்காம் பகுதியில் சர்வதேசிய‌ அளவில் பிரசித்தி பெற்றார்.

1992 முதல் 1995 வரை. ரோஜா, புதிய முகம், ஜென்டில்மேன், கிழக்குச்சீமையிலே, திருடா திருடா, டூயட், மே மாதம், காதலன், கருத்தம்மா, பம்பாய், இந்திரா ஆகிய படங்களுக்கு இசை அமைத்தது இந்த ஆரம்ப ஆண்டுகளில் தான். என் வரையில் ரஹ்மானின் ஆகிச் சிறந்த படைப்பூக்கம் வெளிப்பட்ட‌ காலகட்டம் இதுவே.

1996 முதல் 2000 வரை ராம் கோபால் வர்மாவின் ரங்கீலா வழியாக இந்தியில் பிரவேசித்தாலும் தாள் (தாளம்), தில் சே (உயிரே) தவிர அங்கே நிறைய படங்கள் பணியாற்றவில்லை. தொடர்ந்து தமிழ் படங்களில் கோலோச்சினார். மின்சாரக் கனவுக்காக தேசிய விருது பெற்றார். வந்தே மாதரம் ஆல்பத்தை வெளியிட்டார். ரஜினி படங்களுக்கும் (முத்து, படையப்பா), கமல் படங்களுக்கும் (இந்தியன், தெனாலி) இசையமைத்தது இந்தக் காலகட்டத்தில் தான். லவ்பேர்ட்ஸ், காதல் தேசம், மின்சாரக் கனவு, இருவர், ரட்சகன், ஜீன்ஸ், உயிரே, என் சுவாசக் காற்றே, காதலர் தினம், சங்கமம், ஜோடி, தாஜ்மஹால், முதல்வன், அலைபாயுதே, கண்டுகொண்டேன் கண்டுகொண்டேன் ஆகிய படங்களுக்கு இசை அமைத்தார்.

2001 முதல் 2007 வரை. லகான், ரங் தே பசந்தி, யுவா (ஆய்த எழுத்து) ஸ்வதேஸ், குரு, ஜோதா அக்பர், ஜானே து யா ஜானே நா, கஜினி, பாம்பே ட்ரீம்ஸ் (ஆல்பம்) ஆகிய படங்களின் வழி இந்தித் திரையுலகில் ரஹ்மான் இசைச் சக்கரவர்த்தியாக உயர்ந்த ஆண்டுகள் இவை. லகான், கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் படங்களுக்கு தேசிய விருதுகள் பெற்றார். க்ரெய்க் ஆம்ஸ்ட்ராங் என்ற ஸ்காட்லாண்ட் இசை அமைப்பாளருடன் இணைந்து சேகர் கபூரின் Elizabeth: The Golden Age படத்திற்கு இசையமைத்ததன் மூலம் ஹாலிவுட்டில் அடியெடுத்து வைத்தார். பாபா, பாய்ஸ், சில்லுனு ஒரு காதல், வரலாறு, சிவாஜி ஆகிய படங்களுக்கு இசை அமைத்தார்.

2008 முதல் இன்று வரை. உலக‌ அளவில் ரஹ்மான் புகழ் பெற்றதும் Slumdog Millionaire படத்துக்காக கிராம்மி, ஆஸ்கர், பாஃப்டா, கோல்டன் க்ளோப் ஆகிய சர்வதேசிய விருதுகளை அவர் பெற்றதும் இந்தக் காலத்தில் தான். சக்கரக்கட்டி, டெல்லி 6, விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா, ராவணன், எந்திரன், ராக்ஸ்டார், 127 Hours, கடல், மரியான் ஆகிய படங்களுக்கு இந்த ஆண்டுகளில் இசைய‌மைத்தார்.

தற்போது கோச்சடையான், ஐ, சட்டென்று மாறுது வானிலை, காவியத் தலைவன், ஹைவே, பாணி, விண்டோ சீட், The Hundred-Foot Journey, Million Dollar Arm, Mumbai Musical ஆகிய படங்களுக்கு இசையமைத்து வருகிறார். ரஹ்மானின் சொந்தத் திரைக்கதையில் ஒரு படம் உருவாக இருப்பதாகவும் செய்திகள் வருகின்றன‌.

இன்னும் அவர் நிறைய தூரங்கள், பிரதேசங்கள் செல்வார். பல வெற்றிகளையும் விருதுகளையும் குவிப்பார். காலம் காத்திருக்கிறது; ரசிகர்கள் காத்திருக்கிறார்கள்.

*

சந்தேகமே இல்லாமல் இளையராஜா என்ற இசை மேதமைக்கு அடுத்தபடியாக இந்தியா சினிமா கண்ட ஆகச்சிறந்த இசையமைப்பாளர் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான்தான்.

இளையராஜாவுடையதைப் போல் ஆன்மாவிலிருந்து இயல்பாய்ப் பிரவாகிக்கும் ஊற்று அல்ல ரஹ்மானின் இசை; அது ஒரு க்ராஃப்ட். ஒரு விஞ்ஞானம்; ஒரு கணிதம்; திட்டமிட்ட, துல்லியமான கலை; மிக‌ உயிர்ப்புள்ள தொழில்நுட்பம்.

ரஹ்மான் கடுமையான உழைப்பாளி. ஒரு பாடலுக்கென மனதில் தோன்றும் ஒரு மிகச் சிறிய பொறியிலிருந்து தொடங்கி, அதைக் கவனமாய்ச் செதுக்கி, நுட்பமாய் மெருக்கேற்றி, அழகாய் அலங்கரித்து மிகச் சிறப்பான படைப்பாய்த் தருகிறார்.

இதன் காரணமாகவே அவரது பாடல்களில் பல அடுக்குகள் சாத்தியமாகிறது. நாம் நூறாவது முறை கேட்கும் போதும் ஒரு புதிய விஷயம் அகப்பட்டு ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்துவது அதனால் தான். அவர் அப்பாடலில் தன் நூறாவது முயற்சியில் அந்த வியப்பைச் சொருகி இருக்கக்கூடும். அவ்வளவு தூரம் சிறந்த படைப்பாக வர ரஹ்மான் மெனக்கெடுகிறார். அதனால் தான் அவர் பொதுவாய் இசை அமைக்க நீண்ட காலம் எடுத்துக் கொள்கிறார். போன்ஸாய் உருவாக்கும் ஒரு ஜப்பானிய தோட்டக்காரனின் பொறுமையையும் துல்லியத்தையும் இதனோடு ஒப்பிடலாம்.

ரஹ்மானின் பிற்காலத்திய பாடல்கள் பெரும்பாலும் நமக்கு முதல் கேட்டலில் அவ்வளவாய் ஈர்க்காமல் போவதற்குக் காரணம் அவற்றின் நுட்பமான அடுக்குகள் ஆரம்பத்தில் நம‌க்குப் பிடிபடாமல் போவது தான். தொடர்ந்த கேட்டலில் மெல்ல முடிச்சுக்கள் அவிழ்கின்றன. உண்மையில் ரஹ்மான் இசையினூடாக நம்மைக் குழந்தைகளாக்கி வேடிக்கை காட்டுகிறார். ரஹ்மான் கடைசியாய் அமைத்த எளிமையான மெட்டு ‘சின்ன சின்ன ஆசை’ (ரோஜா) எனத் தோன்றுகிறது.

அவர் இசையின் இலக்கணங்களைப் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதில்லை. அவற்றில் அவருக்குப் பாண்டித்யம் இருந்தாலும் அதை உடைக்க தொடர்ந்து முயல்கிறார். தன்னிடம் பணியாற்றும் இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் பாடகர்களுக்கு பூரண சுதந்திரம் அளிக்கிறார். அவர்களின் சேஷ்டைகள் மூலமாக தன் படைப்பு இன்னும் மெருகேறும் என்றால் அதைத் தயக்கமின்றி ஏற்றுக்கொள்கிறார். சினிமா இசை என்பது ஒரு கூட்டுக் கலை என்பதை சுத்தமாகப் புரிந்து வைத்திருப்பவர்.

ரஹ்மானின் முக்கிய சாதனை இசையையும் தொழில்நுட்பத்தையும் இணைத்தது தான். தொழில்நுட்பத்தின் குழந்தை அவர். அந்த வகையில் இளையராஜாவுக்கு ஹார்மோனியம் என்றால் ரஜ்மானுக்கு சிந்த்தசைஸர் எனலாம். அதனால் தான் அவரது பாடல்களின் ஒலியமைப்பு மிகுந்த தரம் வாய்ந்ததாக இருக்கிறது.

ஏ. ஆர். ரஹ்மான் சினிமா இசையை முழுமையாய் நவீனமாக்கினார். அதாவது இசையின் உள்ளடக்கம் மட்டுமல்லாது அதன் மொத்த‌ ஆக்கத்திலும் நவீனத்தைப் புகுத்தினார். இரண்டிலுமே தொடர்ந்து சர்வதேச அளவில் என்னென்ன புதிய விஷயங்கள் வருகின்றனவோ உடனடியாக அதற்கேற்றாற் போல் தன்னைப் புதுப்பித்துக் கொள்ள அவர் ஒருபோதும் தவறியதில்லை. அது தான் அவரது USP.

Panchathan Record Inn and AM Studios என்ற கோடம்பாக்கத்தில் அவரது வீட்டுக்குப் பின்னாலேயே இருக்கும் அவரது ஸ்டூடியோ அதற்கு உதாரணம். இசையைப் பொறுத்தவரை ஆசியாவின் மிக நவீனமான ஸ்டூடியோக்களில் ஒன்று இது. ஒலியமைப்புக்கு தேசிய விருதுகள் பெற்ற ஏ. எஸ். லக்ஷ்மிநராயணன், ஹெச். ஸ்ரீதர் ஆகியோர் ரஹ்மானின் இந்த‌ ஸ்டூடியோவில் பணியாற்றியவர்கள்.

வெளிநாட்டிலிருந்து கொண்டே மின்னஞ்சல் மூலம் இசைக்குறிப்புகளை அனுப்பி இங்கே பாடல் பாடி பதிவு செய்யப்ப‌டும் அளவுக்கு அவர் நவீனமாய் இருந்தார்.

*

ரஹ்மானின் இசை இந்த மண்ணோடு சம்மந்தப்பட்டதல்ல. அவர் பிரபஞ்சத்தின் பிரதிநிதி. அவர் இசையமைத்த கிழக்குச்சீமையிலே, கருத்தம்மா, தாஜ்ம‌ஹால் போன்ற கிராமியப் படங்களில் கூட தமிழிசையை அமுக்கி விட்டு நவீனமே மேலோங்கி நின்றது. குறிப்பிட்ட இசையில் நேட்டிவிட்டி இருந்தால் கிட்டும் படைப்பு நேர்மையை விட அதுவரை யாரும் செய்திராத புதுமை முயற்சியாய் இருக்க வேண்டும் என்பதற்கே அவர் அதிகம் முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறார்.

ரஹ்மான் ஒரு கட்டத்தில் முழுக்க பாலிவுட் மற்றும் ஹாலிவுட் படங்களில் மட்டும் கவனம் செலுத்தியதால் இங்கே தமிழில் மணி ரத்னம், ஷங்கர், ரஜினி இவர்களுக்கு மட்டும் இசை அமைத்துக் கொடுத்தார் எனக் குற்றச்சாட்டு உண்டு. ஆனால் யோசித்துப் பார்த்தால் அது தானே சரியானது! வளர்ச்சிப் பாதையில் இருக்கும் எந்த இளைஞனும் அவ்வாறே முடிவெடுக்க முடியும். பத்தாண்டுகளுக்கு மேலாய்ப் போதுமான அளவு இங்கே பங்களித்து விட்டு தான் அங்கே சென்றார்.

இந்தியிலும் ஆங்கிலத்திலும் இசையமைத்ததை மேலும் உயரத்திற்குப் போனார் என்று சொல்வதை விட மேலும் பரவலாய் மக்களைச் சென்றடைந்தார் என்றே சொல்ல வேண்டும். அதாவது ஆழ உழுவதை மறுதலித்து அகல உழுதார்.

ரஹ்மான் தமிழ் இசையை வடக்கிலோ, இந்திய இசையை மேற்கிலோ அறிமுகம் செய்யவில்ல. அங்கே அந்தத் திரைப்படங்களுக்குத் தேவையான அவர்கள் பாணி இசையையே கொடுத்தார். அங்கு அவர்களின் ஆள் பணிபுரிந்திருந்தால் என்ன இசையை உருவாக்கி இருப்பாரோ அதையே ரஹ்மான் அவர்களுக்கு இணையாய், சமயங்களில் இன்னும் சிறப்பாய் உருவாக்கினார். Bombay Dreams, Slumdog Millionaire இரண்டும் தான் அவர் இந்திய இசையை உலகிற்குச் சொன்ன இரு முயற்சிகள். இவற்றில் Slumdog Millionaireல் அவரது மிகச்சாதாரண இசையே வெளிப்பட்டது.

மோஸார்ட் ஆஃப் மெட்ராஸ் என அவர் அழைக்கப்படுவதில் ஓசை நயத்தைத் தாண்டி வேறேதும் பொருத்தமில்லை. ஐரோப்பிய சாஸ்திரிய சங்கீதத்தில் தன் படைப்பாளுமையை மோஸார்ட் அழுந்தப் பதிவு செய்ததைப் போல் ரஹ்மான் இந்திய சாஸ்திரிய சங்கீதத்தில் (கர்நாடக சங்கீதம், ஹிந்துஸ்தானி இசை, சூஃபி இசை போன்றவை) பெரிய முயற்சிகள் ஏதும் இதுவரை மேற்கொள்ளவில்லை.

ஓர் அபார திரை இசைக்கலைஞராகவே தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டுள்ளார். அதிலும் அப்ப‌டங்களின் தேவைக்கேற்பவே தன்னைத் தகவமைத்துக் கொண்டார். ஒருவகையில் ஹாலிவுட் இசைக்கலைஞர் ஆலன் மென்கெனுடன் ரஹ்மானை ஒப்பிடலாம். உண்மையில் மென்கென் ஆஃப் மெட்ராஸ் தான் ஏ. ஆர். ரஹ்மான்.

பின்னணி இசையில் ரஹ்மான் இன்னும் தன்னை நிரூபிக்கவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டும் இருக்கிறது. ஆனால் அது அவரது போதாமை என்றில்லாமல் முக்கியத்துவம் தாராதால் தான் அப்படி நிகழ்வதாகத் தோன்றுகிறது. அதாவது பாடல்களே அவரை மக்கள் மத்தியில் புகழ் பெறச் செய்கிறது. அதற்காக அவர் சிரத்தை எடுக்கிறார். பின்னணி இசை அதற்கு இணையாக இல்லை என்பதை பொதுமக்கள் கவனிப்பதே இல்லை. அது விமர்சகர்களின் திடல். அங்கு தன்னை அவர் முன்வைக்க மெனக்கெடுவதில்லை ரஹ்மான். ஆனால் அவரது பின்னணி இசை மிக‌ச் சிறப்பாக அமைந்த‌ ரோஜா, இந்தியன் போன்ற படங்களைக் கொண்டு பார்த்தால் அதிலும் அவர் நன்றாகப் பரிமளிக்கக்கூடியவர் என்றே தெரிகிறது.

வெகுஜன வெற்றியின் சூத்திரம் எதுவோ அதற்கேற்ப தன்னை வடிவமைத்துக் கொள்கிறார். திறமையை வெளிப்படுத்துவதெல்லாம் இரண்டாம் பட்சம் தான்.

*

தமிழ் மக்களைத் தாளம் போட வைத்தவர், இந்திய இளைஞர்களை ஆட்டம் போட‌ வைத்தவர். இன்று உலகெங்கும் இருப்பவர்களைத் தன் பக்கம் திருப்பி இருப்பவர்.

சினிமா தாண்டி சாஸ்திரிய இசையிலும் அழுத்தமாய் தன் முத்திரைகள் பதிப்பார்.

அவரது அடக்கம் மற்றும் அமைதியான தோற்றம் அவரை இந்தியாவில் யூத் ஐகான் ஆக்கி இருக்கிறது. அதற்கும் அவரது இசைப் பங்களிப்பிற்கும் சம்மந்தம் இல்லை என்றாலும் இந்தியர்கள் பொதுவாய் ஒழுக்கத்தையும் திறமையுடன் சேர்த்து ஒரு பேக்கேஜாகவே செலிப்ரிட்டிகளிடம் எதிர்பார்க்கிறார்கள். டெண்டுல்கர் போல் ரஹ்மானும் இவ்விஷயத்தில் ரசிகர்களின் ஐடியல் ஃபிகராகத் திகழ்கிறார்.

ரஹ்மான் பொதுவாகப் பேட்டிகளில் மிக அடக்கமாகப் பதில் சொல்வது வழக்கம். ஆனால் அதை இயல்பாக அல்லாமல் திட்டமிட்டே செய்வதாகக் குறிப்பிடுகிறார். புதிய தலைமுறை இதழுக்கு 2010ல் அளித்த பேட்டியில் “நிறையப் பேர் நம்மை எரிச்சல்படுத்த முயல்வார்கள். அவர்களுக்கு காரசாரமாகப் பதில் சொல்வது ஒரு வழி. அமைதியாய், நிதானமாய் பதில் சொல்வது இன்னோர் வழி. நான் இந்த இன்னோர் வழியைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்” என்றார். ஆஸ்கர் விழாவில் அன்பு, வெறுப்பு இரண்டில் அன்பினைத் தேர்ந்தெடுத்ததாகச் சொன்னதன் நீட்சி இது.

இந்தியாவில் அதிகம் சம்பளம் வாங்கும் இசை அமைப்பாளர் ரஹ்மான் தான்.இடையில் அவர் முஸ்லிம் என்பதால் தன் சம்பாத்தியத்தில் தீவிரவாதத்திற்கு பண உதவி செய்வதாய் பொய்ச்செய்தி வெளியானது (நக்கீரன் என நினைவு).

இன்று தன் பெயர் ஒட்டிய லேபிளைக் கொண்டே அந்த இசையை அபாரம் என்று சிலாகிக்கக்கூடிய ஒரு தலைமுறையை உருவாக்கி வைத்திருக்கிறார் ரஹ்மான். அப்படிக் கண்மூடித்தனமாய் ரசிக்குமளவு அவர்களின் மனதில் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியதே ரஹ்மானின் தனிச் சாதனை தான். இசையில் அவர் ஒரு ரஜினி.

ரஹ்மான் இன்னும் பரவலாய் உலகமெங்கும் கோடானு கோடி பேர்களைச் சென்றடைவார் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை. சமகாலத்தில் உலக மக்களை அதிகம் வசீகரித்த இசையமைப்பாளராக உருவாகுவார். இந்திய இசை அவரின் மூலமாக உலகை அடையவில்லை என்றாலும் இந்தியா என்ற தேசம் அவரால் மரியாதையாகப் பார்க்கப்படும். நீண்ட ஆயுளுடன் வாழ அவருக்கு வாழ்த்துக்கள்!

சமீபத்தில் குமுதம் இதழில் அளித்த ஒரு பேட்டியில் “இசையிலும் ரசனை மாற்றம் வந்து கொண்டே தான் இருக்கும். இன்றைக்கு ராஜாவைத் தாண்டி நாளைக்கு என்னையும் தாண்டி இசை ரசனை வளர்ந்து போய்க் கொண்டு தான் இருக்கும்” என்கிறார் ரஹ்மான். அதாவது காலத்திற்கேற்ப மாறும் ஃபேஷனாகவே அவர் இசையைச் சித்தரிக்கிறார். அதற்கேற்பவே அவர் மாறிக் கொள்கிறார்.

ஆனால் உண்மையில் இசை என்பது பூரணமான கலை. தொழில்நுட்பம் காலாவதியாகும்; ஆனால் நல்ல கலை சாஸ்வதமானது. மோஸார்ட், பேக், பீத்தோவன், தியாகராஜர், முத்துசுவாமி தீக்ஷிதர், சியாமா சாஸ்திரி, எல்லாம் அப்படித் தான் இன்றும் வாழ்கிறார்கள். அவர்களைக் கடந்து போவதெல்லாம் மேலோட்டமான ரசனை கொண்ட அந்தந்தக் காலத்து வெகுஜன தலைமுறைகள் மட்டுமே. தேர்ந்த ரசனை கொண்டவர்கள் வழியாக இவை வரலாற்றில் நிற்கும்.

ராஜா காலம் கடந்து நிற்பது போலவே ரஹ்மானும் காலம் கடந்து நிற்பார்.

0

பாஞ்சாலங்குறிச்சி : அறியப்படாத பலவீனங்கள்

veerapandiya_kattapomman_tamil_king_statue_tamil_naduகட்டபொம்மன் பற்றிய கதைப்பாடல் மற்றும் கட்டபொம்மன் பற்றிய திரைப்படங்கள் கட்டபொம்மனை ஒரு வீர, தீரப் பேரரசனாகக் காட்டுகின்றன. ஆனால், ஆவணங்கள் வேறுவிதமாக அவரைக் காட்சிப்படுத்துகின்றன.

கட்டபொம்மனின் முன்னோர்களின் செயல்பாடுகள் மெச்சத்தக்கவையாக இல்லை. கட்டபொம்மனின் நிர்வாக முறைமை போற்றத்தக்கதல்ல. நீங்கள் இதுநாள் வரை கட்டபொம்மன் மீது கொண்ட வியப்பும் ஒருவிதத்தில் மாயையும் பின்வருபவற்றை வாசிக்கும்போது உங்களிடமிருந்து விலக வாய்ப்புள்ளது.

அவரது பிரிட்டிஷ் எதிர்ப்புணர்வு இந்திய விடுதலைக்கு கணிசமான அளவில் உதவியது என்பது உண்மையே. ஆனால், கொண்டாடும் அளவுக்கு இல்லை.

பாஞ்சாலங்குறிச்சி – ஒரு பின்னோட்டம்

மதுரை நாயக்கர் பரம்பரை மறைந்த பின்னர் அவர்களுக்கு வரி கொடுத்தும் படைவீரர்களைத்  திரட்டிவழங்கியும் வந்த பாளையக்காரர்கள் தனிக்காட்டு ராஜாக்களாக மாறினர். இந்நிலையில் ஆர்க்காட்டு நவாபு வெறும் பொம்மை மன்னராக கர்நாடகத்தில் வசித்து வந்தார். நாட்டின் முழு நிர்வாகமும் பிரிட்டிஷாரின் கைகளில் இருந்தன.

கிழக்கிந்திய கம்பெனியினர் ஆர்க்காட்டு நவாபுடன் செய்துகொண்ட உடன்படிக்கையின்படி திருநெல்வேலிச் சீமையின் வரி பெறும் உரிமையைத் தம் வசம் மாற்றிக்கொண்டனர். நான்கு ஆண்டுகள் கழித்து நவாபு அவ்வுரிமையை கி.பி. 1785ஆம் ஆண்டு தன்னுடையதாக்கிக்கொண்டார். ஐந்தாண்டுகளுக்குப் பின்னர் கி.பி. 1790ஆம் ஆண்டு பிரிட்டிஷார் அவ்வுரிமையை நவாபிடமிருந்து பறித்துக்கொண்டனர்.

இக்காலக்கட்டத்தில் திருநெல்வேலிச் சீமையின் பாளையப்பட்டுகள் இரண்டாகப் பிளவுபட்டன. கிழக்குப் பகுதியில் தெலுங்கர்களின் கை ஓங்கியிருந்தது. இப்பகுதியிலுள்ள பாளையப்பட்டுகளுக்குப் பாஞ்சாலங்குறிச்சி தலைமையிடமாக இருந்தது.

பஞ்சாயத்துக்காரர்கள்

பாஞ்சாலங்குறிச்சியைத் தலைமையிடமாகக் கொண்ட பாளையப்பட்டுக்களைக் கம்பளத்து நாயக்கர்கள் ஆண்டனர். கம்பளத்தை விரித்து அதன்மீது அமர்ந்து நீதி வழங்கியதால் இந்த இனத்தவர்கள் இப்பெயரினைப் பெற்றனர். இக் கம்பளத்து நாயக்கமார்களுக்குப் போடி நாயக்கனூர், பேரையூர், சாப்டூர், தேவாரம், தொட்ட நாயக்கனூர், செக்க நாயக்கனூர், ஆயக்குடி, கண்டம நாயக்கனூர், அம்மைய நாயக்கனூர், இடையக்கோட்டை செங்குறிச்சி, பாஞ்சாலங்குறிச்சி ஆகிய பதினெரு பாளையங்கள் உரிமையுடையனவாக இருந்தன.

வீரபாண்டியபுரம்

இன்றைய ஒட்டபிடாரம் அக்காலத்தில் அழகிய வீரபாண்டியபுரம் என்ற பெயரில் இருந்த்து. அங்கு ஆட்சிபுரிந்து வந்த நாயக்க வம்ச மன்னர் ஜெகவீரபாண்டியனின் அவையில் அமைச்சராக பொம்மு என்கிற கெட்டி பொம்மு இடம்பெற்றிருந்தார். இவரது பூர்வீகம் ஆந்திர மாநிலம், பெல்லாரி ஆகும். தெலுங்கு மொழி பேசும் ராஜகம்பளம் நாயக்கர்  இனத்தைச் சார்ந்தவர். வீரமிகுந்தவர் என்ற பொருளை தெலுங்கில் உணர்த்தும் கெட்டி பொம்மு எனும் சொல் நாளடைவில் கட்டபொம்மு என்று மாறி பின்னர் தமிழில் கட்டபொம்மன் என்றாயிற்று.

பொல்லாப்பாண்டியன்

கி.பி. 1744ஆம் ஆண்டு நாயக்க பரம்பரையின் இறுதி வாரிசு விஷம் குடித்து மாண்டபின்னர் பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் பாளையக்காரராக இரண்டாம் கட்டபொம்மு தன்னை சின்ன நவாபு என்று அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டு ஆட்சிபுரியத் தொடங்கினார்.  இவருக்குப் பொல்லாப்பாண்டியன் என்ற பெயரும் உண்டு.

கி.பி. 1755ஆம் ஆண்டு பிரிட்டிஷ் தளபதி கர்னல் ஹெரோன் பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் மேல் போர்தொடுத்தார். அவருடன் இணைந்து நவாபின் முழுஅதிகாரம்பெற்ற படைத்தளபதி யூசுப்கானும் வந்தான். போரைத் தவிர்ப்பதற்காகப் பொல்லாப்பாண்டியன் ஆர்க்காட்டு நவாபுக்கு வரிசெலுத்து ஒப்புக்கொண்டார். பாஞ்சாலங்குறிச்சி பஞ்சத்தில் இருப்பதால் தவணைமுறையில் வரிசெலுத்துவதாக வாக்குக்கொடுத்தார். ஆனால், அவர் வரியினை முழுமையாகச் செலுத்தும் வரை பொல்லாப்பாண்டியனின் சில முக்கியமான ஆட்களை பிணைக்கைதிகளாக யூசுப்கான் அழைத்துச் சென்றுவிட்டான்.

இந்நிலையில் பூலித்தேவன் பாளையக்காரர்களைத் திரட்டி வரிகொடா இயக்கத்தை நடத்தினார். அதில் பொல்லாப்பாண்டியன் கலந்துகொள்ளவில்லை. ஆனால், யூசுப்கானுடன் இணைந்து பூலித்தேவனுக்கு எதிராகப் போர்புரிந்தார். 21.03.1756 இல் நடைபெற்ற இப்போரில் பூலித்தேவன் தோற்றார்.

பின்னர் திருநெல்வேலிச் சீமையின் வரிபெறும் உரிமையை 11லட்சரூபாய்க்குக் குத்தகையாக அழகப்ப முதலியாருக்குக் கிழக்கிந்திய கம்பெனி வழங்கியது. வரி பெறுதலில் குழப்பம் நிலவியது. வரிபெறும்பொறுப்பிலிருந்து நவாபு மபூஸ்கான் என்பவரை நீக்கினார். அவர் திருவிதாங்கூர் மன்னனின் உதவியுடன் பிரிட்டிஷாரின் ஆளுகைக்குட்பட்ட பாளையங்களின் மீது போர்தொடுத்தார். அப்போரில் பொல்லாப்பாண்டியன் பிரிட்டிஷாருக்கு ஆதரவாகப் போரிட்டார். இதற்காக அவருக்குச் சில கிராமங்களை பிரிட்டிஷார் பரிசளித்தனர். ஆனாலும், இவர் தரவேண்டிய வரிப்பணத்தை முழுமையாகப் பெற்றுக்கொண்ட பின்னரே பிணைக்கைதிகளாக அழைத்துச் சென்றவர்களை யூசுப்கான்  விடுவித்தான்.

ஜெகவீர பாண்டிய கட்டபொம்மு

கி.பி. 1760ஆம் ஆண்டு பொல்லாப்பாண்டியன் இறந்தான். இவருக்குப்பின் பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் தலைமையை ஜெகவீர பாண்டிய கட்டபொம்மு ஏற்றார்.

கி.பி. 1766ஆம் பிரெஞ்சுப்படை டிலாந்த் என்பவரின் தலைமையில் பூலித்தேவர் மற்றும் அவருக்கு வேண்டிய பாளையங்களின் மீது போர்தொடுத்தது. அந்நிலையில் பூலித்தேவர் ஜெகவீர பாண்டிய கட்டபொம்முவின் உதவியைக் கோரினார். ஆனால், ஜெகவீர பாண்டிய கட்டபொம்மு மறுத்துவிட்டார். தந்தை செய்த அதே தவறினைத் தானும் செய்தார். பூலித்தேவர் இப்போரிலும் தோற்றார்.

யூசுப்கான், நவாபுக்கும் பிரிட்டிஷாருக்கும் எதிராகச் செயல்படத் தொடங்கியதால் 15.10.1764ஆம் நாள் கொலை செய்யப்பட்டார். கூட்டணிகள் மாறின. காலம் கடந்தது.

பிரிட்டிஷ்காரன் வேண்டாம் டச்சுக்காரன் போதும்

கி.பி. 1767ஆம் ஆண்டு பிரிட்டிஷ் கர்னல் கோம்பெல் முன்னறிவிப்பின்றி கொல்லம் கொண்டான் கோட்டையை முற்றுகையிட்டார். மூன்று நாள் முயன்று கோட்டையைக் கைப்பற்றினார். ஆனால் அங்கு யாரும் இல்லை. கோபம் கொண்ட கர்னல் கோம்பெல் சேத்தூர், சிவகிரி ஆகிய பாளையங்களைத் தாக்கினார். அங்கும் மக்களோ, செல்வமோ, ஆயுதங்களோ இல்லை. அவருக்கு அங்கும் ஏமாற்றமே மிஞ்சியது.

ஜெகவீர பாண்டிய கட்டபொம்மு தன் கோட்டையை விட்டுத் தப்பியோடினார். பின்னர் டச்சுக்காரர்களின் உதவியுடன் தன் கோட்டைக்குத் திரும்பி, கோட்டையைப் பலப்படுத்தினார். இவர்களின் செயல்பாடுகள் குறித்து லார்டு இர்வின் பிரபு தன் தலைமையிடத்துக்குக் கடிதம் எழுதினார்.

கி.பி. 1783ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டிஷ் தளபதி புல்லர்டன் தலைமையில் ஒரு பெரும் படை புறப்பட்டு வந்தார். புல்லர்டனின் ஆட்கள் 08.08.1783ஆம் நாள் ஜெகவீர பாண்டிய கட்டபொம்முவைச் சந்தித்தனர். திறைப்பணத்தைத் செலுத்தக்கோரினர். தமக்கு டச்சுக்காரர்கள் துணைபுரிவதால் துணிவுடன் திறை செலுத்த மறுத்தார்.

ஒருநாள் ஜெகவீர பாண்டிய கட்டபொம்மு நாயக்கன் சொக்கம்பட்டி என்ற பாளையத்தின் மீது போர் தொடுக்கச்சென்றார். அச் சூழலைப் பயன்படுத்தி பிரிட்டிஷ் தளபதி புல்லர்டன் பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் மீது போர் தொடுத்தார். கைப்பற்றினார். அங்கு 40,000 டச்சு வராகன்களும் துப்பாக்கிகளும் ஆயுதங்களும் வெடி மருந்துகளும்  புல்லர்டனுக்குக் கிடைத்தன.

இதனை அறிந்த ஜெகவீர பாண்டிய கட்டபொம்மு பாளையங்கோட்டை வழியாகச் சென்று சிவகிரி பாளைத்தில் ஒளிந்துகொண்டார். அங்குச் சென்ற புல்லர்டன் கோட்டையை முற்றுகையிட்டார். பின்னர் 1,500 டச்சு வராகன் கொடுத்து பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டையை மீட்டுக்கொள்ளுமாறு தூது அனுப்பினார். அதற்கு ஜெகவீர பாண்டிய கட்டபொம்மு  ஒப்புக்கொண்டார். பாஞ்சாலங்குறிச்சிக் கோட்டையைத் திரும்பப் பெற்றார்.

யார் இந்த நவாப்?

தமிழகப் பகுதிகளில் வரிவசூல் செய்வதற்காக மொகலாய மன்னர் ஒளரங்கசீப்பால் 1698ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டதுதான் நவாப் எனும் பதவி. முதலில் மொகலாய வம்சாவழியினரான நேவாயெட்ஸ் நவாப் ஆகப் பதவி வகித்தனர். முகலாயப் பேரரசு நலிவுற்ற காலத்தில் வாலாஜா எனப்படும் வம்சா வழியினர் நவாப் பட்டத்திற்கு வந்தனர்.

கி.பி.1750ஆம் ஆண்டில் நேவாயெட்ஸ் வம்சத்தைச் சேர்ந்த சந்தாசாகிப்பிற்கும், வாலாஜா வம்சத்தைச் சேர்ந்த முகம்மது அலிக்கும் நடந்த பதவிச் சண்டையில், சந்தாசாகிப் பிரெஞ்சுக்காரர்களையும், முகமது அலி பிரிட்டிஷ்காரர்களையும் அடியாள் படையாக அழைத்தனர். கர்நாடகப் போர் மூண்டது. முகமது அலி வென்றார். தன் வெற்றிக்குத் துணையாக இருந்த பிரிட்டிஷ்காரர்களுக்கு நன்றிக் கடன்பட்டார் முகமது அலி. இந்த நன்றிக்கடன் நாளடைவில் முகமது அலியின் பேராசையால் பணக்கடனாகியது.

பிரிட்டிஷாரின் படையைப் பயன்படுத்தியே இலங்கை உள்ளிட்ட தென்னிந்தியாவின் சக்ரவர்த்தியாகி விடலாம் என்பது முகமது அலியின் கனவு. எனவே, பாளையக்காரர்களுடன் வரிவசூல் தொடர்பாக எழும் சிக்கல்கள் தொடங்கி, எல்லா விவகாரங்களுக்கும் பிரிட்டிஷ் படைகளையே கூலிப்படையாகப் பயன்படுத்த ஆரம்பித்தார். காலப்போக்கில் பிரிட்டிஷ் படைச்செலவுக்கு அடைக்கவேண்டிய கடன் தொகை மிகுந்தது.  ஒரு கட்டத்தில் நவாப் திவால் அடையும் நிலைக்குச் சென்றான். இறுதியில் வேறுவழியின்றி தன் ஆளுகைக்குட்பட்ட பகுதிகளை ஒவ்வொன்றாக முகமது அலி பிரிட்டிஷாருக்கு எழுதிக் கொடுக்கத் தொடங்கினார்.

கி.பி. 1785ஆண்டுக்கும் கி.பி. 1790ஆம் ஆண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் திருநெல்வேலிச் சீமையின் வரிவசூல் செய்யும் உரிமையை நவாப் தாமே எடுத்துக்கொண்டார். கி.பி. 1790ஆண்டுக்கும் கி.பி. 1795ஆம் ஆண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் பிரிட்டிஷார் நவாபின் உரிமைகளைப் பறித்துக்கொண்டனர். பாஞ்சாலங்குறிச்சிக் கோட்டை சீர்கொடத்தொடங்கியது. இந்நிலையில்  ஜெகவீர பாண்டிய கட்டபொம்மு மாண்டார்.

கெட்டிபொம்மு மரபின் ஏழாவது மன்னர்

ஜெகவீரபாண்டியனின் மறைவிற்குப்பின் அரசகட்டிலில் ஏறிய கட்டபொம்மு பின் ஆதி கட்டபொம்மன் என்று மக்களால் அழைக்கப்பட்டார். இவரே பொம்மு மரபினரின் முதல் கட்டபொம்மன். இந்த பொம்மு மரபில் வந்தவர்களே (திக்குவிசய கட்டபொம்மன்) ஜெகவீர கட்டபொம்மன், ஆறுமகத்தம்மாள் தம்பதியர்.

இவர்களுக்கு 03.01.1760ஆம் நாள் பிறந்த மகனே வீரபாண்டியன் அல்லது கருத்தையா எனும் இயற்பெயர் கொண்ட வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன். கட்டபொம்மனுக்கு குமாரசுவாமி என்ற சிவத்தையா, துரைசிங்கம் என்ற ஊமைத்துரை ஆகிய தம்பியர்களும் ஈசுவர வடிவு, துரைக்கண்ணு என்ற இரு சகோதரிகளும் இருந்தனர்.

இவர் நாயக்க வம்ச அரசாட்சியில் தொடர்ந்து வருவதால் இவர் பொம்மு நாயக்கர் என்று மக்களால் அழைக்கப்பட்டார். கெட்டிபொம்மு மரபின் ஏழாவது மன்னரான வீரபண்டிய நான்காம் கட்டபொம்மு 9 ஆண்டுகள், 8 மாதம், 14 நாட்கள் அரசுப் பொறுப்பிலிருந்தார்.

மக்கள் விரோத அரசு

பாஞ்சாலங்குறிச்சிக் கோட்டையைப் புதுப்பித்தார். அதற்கு நிதியாக மக்களிடம் 84 சதவிகித மகசூலைப் பெற்றார். மக்களின் உடைமைகளையும் பணத்தையும் பறித்தார். இவரது கொள்ளைகள் குறித்து கி.பி.1818ஆம் ஆண்டு கால்டுவெல் பாதிரியார் எழுதிய ‘திருநெல்வேலியின் அரசியல்’ என்ற நூல் விரிவாக விளக்கியுள்ளது. இவரின் ஆட்சி மக்கள் விரோ அரசாட்சியாகவே இருந்துள்ளது.

பாளையத்து எல்லையை நிர்ணயித்த ஆங்கிலேயர்கள் அருங்குளம், சுப்பலாபுரத்தை எட்டயபுரத்துக்கு வழங்கியதாலும், ஆற்காடு நவாப்பிடம் ஒப்பந்தம் செய்து பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் ஆதிக்கம் செலுத்தியதாலும் கட்டப்பொம்மன் பிரிட்டிஷார் மீது கடுப்பில் இருந்தார்.

இந்நிலையில், கி.பி. 1797ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டிஷார் கட்டபொம்மனிடம் கப்பம் கேட்டனர். கட்டபொம்மன் மறுத்தார். கி.பி.1797ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் பிரிட்டிஷ் ஆலன் துரை பாஞ்சாலங்குறிச்சியை முற்றுகையிட்டார். அப்போரில் கட்டபொம்மன் வென்றார்.

வா ராஜா வா

கி.பி. 1797ஆம் ஆண்டில் இராமநாதபுரத்தில் பாளையக்காரர்கள் கலகம் செய்தனர். அதனை அடக்க பிரிட்டிஷ் அரசு டபிள்யு. எல். ஜாக்ஸன் என்பவரை திருநெல்வேலி கலெக்டராக நியமித்து, அனுப்பி வைத்தது.

அவர் தன்னை வந்து சந்திக்குமாறு கட்டபொம்மனுக்கு ஆணைபிறப்பித்தார். அவரைச் சந்திப்பதற்காக கட்டபொம்மன் தன்னுடன் சிறிய படையுடன் பல மைல்கள் பயணித்தார். டபிள்யு. எல். ஜாக்ஸனைச் சந்திக்க இயலவில்லை. டபிள்யு. எல். ஜாக்ஸன் கட்டபொம்முவைச் சொக்கம்பட்டி, தேற்றூர், ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர், பேறையூர், பாவாலி, பள்ளிமடை, கமுதி ஆகிய ஊர்களுக்கு அலைக்கழித்தார். அவரை இராமநாதபுரம் வரவழைத்துச் சிறைப்பிடிக்க டபிள்யு. எல். ஜாக்ஸன் திட்டமிட்டார்.

டபிள்யு. எல். ஜாக்ஸன் – கட்டபொம்முவின் சந்திப்பு 05.09.1798ஆம் நாள் நடைபெற்றது. வாக்குவாதம் முற்றி, கைலப்பில் முடிந்தது. பிரிட்டிஷ் படைத்தலைவன் கிளார்க் இறந்தார்.  கட்டபொம்முவையும் அவரின் சிறு படையினரையும் பாதுகாப்பாக அங்கிருந்து தப்பிவர வெள்ளைத்தேவன் அல்லது பாதர் (பகதூர்) வெள்ளை என்பவர் உதவினார். ஆனால், பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் செயலர் சுப்பிரமணிய பிள்ளை பிரிட்டிஷாரால் கைதுசெய்யப்பட்டு திருச்சி சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.

டபிள்யு. எல். ஜாக்ஸனின் இச்செயல்பாடு பிரிட்டிஷ் அரசுக்குப் பிடிக்கவில்லை. டபிள்யு. எல். ஜாக்ஸனை நீக்கியது. அவருக்குப் பதிலாக லூஷிங்டன் என்பவரை நியமித்தது. சுப்பிரமணிய பிள்ளை விடுவிக்கப்பட்டார். கட்டபொம்முவின் போக்கு  லூஷிங்டனுக்குப் பிடிக்கவில்லை. மீண்டும் போர்ச் சூழல் ஏற்பட்டது.

கெட்ட நேரம்

இந்நிலையில் மேஜர் பானர்மன் தலைமையில் பெரும்படை கி.பி. 1799ஆம் ஆண்டு பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் மீது மோதியது. ஆனால், அப்போது திருச்செந்தூர் விசாக விழாவை முன்னிட்டு கட்டபொம்முவின் சகோதரர்கள் பாதிப் படையுடன் திருச்செந்தூர் சென்றிருந்தனர். சுப்பிரமணிய பிள்ளை ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் இருந்தார். கட்டபொம்முவுடன் வீரபத்திரபிள்ளையும் கணக்கன் பொன்னைப் பிள்ளையும் மீதிப் படையினரும் இருந்தனர்.

பாஞ்சாலங்குறிச்சியை முற்றுகையிட்ட பிரிட்டிஷ் படைக்கு லெப்டினண்டு டல்லஸே தலைமைதாங்கினார். காலின்ஸ், ஓரெய்லி, புரூஸ், டக்ளஸ் டார் மிக்ஸ், பிளேக் பிரெய்ன் ஆகிய பிரிட்டிஷ் தளபதிகளும் உடனிருந்தனர்.

கோட்டைவிட்டனர்

05.09.1799 ஆம் நாள் அதாவது டபிள்யு. எல். ஜாக்ஸன் – கட்டபொம்முவின் சந்திப்பு நிகழ்ந்த ஓராண்டு கழித்து பிரிட்டிஷ் பிரங்கிகளால் பாஞ்சாலங்குறிச்சி பாதி தகர்க்கப்பட்டது.  இரண்டுநாட்கள் கழித்து 12 பவுண்டு திறனுள்ள பீரங்கிகளால் தாக்கினர். மண்கோட்டை தகர்ந்தது. ஆனால், அங்கிருந்து கட்டபொம்மனும் அவனுடைய ஆட்களும் தப்பிவிட்டனர். கோட்டை தாக்கப்படும் தகவல் அறிந்த சுப்பிரமணியபிள்ளையும் கட்டபொம்மன் தம்பியரும் வேறு வழியாக வந்து கட்டபொம்மனுடன் இணைந்துகொண்டனர்.

மேஜர் பானர்மனின் விரர்களும் எட்டயபுரப்பாளையக்காரரும் கட்டபொம்மனைத் தேடும் பணியில் ஈடுபட்டனர். கோலார் பட்டிக்கோட்டையில் கட்டபொம்மன் இருப்பதை அறிந்த பிரிட்டிஷார் அங்குசென்றனர். கட்டபொம்மன் அவர்களுடன் போரிட்டபடியே தன்னுடைய முதன்மையான ஆறு நபர்களுடன் தப்பிவிட்டார். கட்டபொம்மனின் 34 வீரர்களும் சுப்பிரமணியபிள்ளையும்  பிரிட்டிஷாரால் கைது செய்யப்பட்டனர். பின்னர் சுப்பிரமணியபிள்ளை தவிர்த்து மற்றவர்கள் விடுவிக்கப்பட்டனர்.

கட்டபொம்மனுக்குத் துணையாக இருந்த நாகலாபுரம், கோலார்பட்டி, ஏழாயிரம் பண்ணை, காடல்குடி, குளத்தூர் ஆகிய பாளையக்காரர்களுள் காடல்குடி பாளையக்காரர் மட்டும் தப்பியோடினார். மற்றவர்கள் பிரிட்டிஷாரிடம் சரணடைந்தனர்.

மருமகனா? பணமா? 

சரணடைந்தோரில் சுந்தரபாண்டிய நாயக்கரை மட்டும் மன்னிக்காமல் அவரின் தலையைத் துணித்தனர். சுப்பிரமணிய பிள்ளை நாகலாபுரத்தில் தூக்கிலிடப்பட்டார். பிரிட்டிஷ் படைத்தலைவன் காலின்ஸைக் கொன்ற வெள்ளைத்தேவனை பிரிட்டிஷாரால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. ஆதலால் அவரைக் காட்டிக்கொடுப்பவருக்கு 1000 வெள்ளி பரிசு என்று அறிவித்தனர். இந்தியப் பணத்தில் ரூபாய் 5,000.00 மதிப்புடையது. வெள்ளைத்தேவனின் மாமன் அப்பரிசுத்தொகைக்கு ஆசைப்பட்டு தன் மருமகனான வெள்ளைத்தேவனைக் காட்டிக்கொடுத்தான். ஆற்றூரில் தானாபதி பிள்ளை குடும்பத்தைச் சிறை பிடித்து சென்னைக்குக் கொண்டு சென்றனர்.

இரண்டாவது தற்கொலைப் படைப் போராளிகள்

பாஞ்சாலங்குறிச்சிக்கு அருகில் உள்ள ஒரு சிறிய கிராமம் கெவிணகிரி. இங்கு ஒரு விவசாயிக்கு மகனாகப் பிறந்தவர் சுந்தரலிங்கம். இவரது வீரத்தைக் கேள்விப்பட்ட கட்டபொம்மன் தன் ஒற்றர் படைக்கு அவரைத் தளபதியாக்கினார். விரைவில் அனைத்துப் படைகளுக்கும் தளபதியாக உயர்ந்தார் சுந்தரலிங்கம்.

சுந்தரலிங்கத்தின் பொறுப்பில்தான் கட்டபொம்மனின் தானியக்கிடங்கும், வெடிமருந்துக் கிடங்கும் இருந்தன. கட்டபொம்மனுக்கும் பிரிட்டிஷாருக்கும் முட்டல், உரசல் உருவானபோது வெள்ளையத்தேவனும், சுந்தரலிங்கமும் கட்டபொம்மனுக்கு பக்கபலமாக விளங்கினர்.

கட்டபொம்மனை பல நாட்கள் அலைக்கழிய வைத்து ராமநாதபுரம் அரண்மனையில் ஜாக்சன் துரை சந்தித்தபோது சுந்தரலிங்கமும் உடனிருந்தார். அந்த சந்திப்பு பின்பு பெரும் சண்டையாக மாறியபோது சுந்தரலிங்கத்தின் வாளுக்குப் பல பிரிட்டிஷ் சிப்பாய்கள் மாண்டனர்.

இதையடுத்து கட்டபொம்மனை அழிக்க பிரிட்டிஷார் கி.பி. 1799ஆம் ஆண்டு பாஞ்சாலங்குறிச்சி மீது படையெடுத்தார்கள். பிரிட்டிஷ் படை பாஞ்சாலங்குறிச்சிக்கு வெளியே கரிசல் காட்டில் முகாமிட்டிருந்தது. பீரங்கிகள், வெடிகுண்டுகள், துப்பாக்கிகளுடன் பிரிட்டிஷ் படை குவிந்திருந்தது.

08.09.1799ஆம் நாள் சுந்தரலிங்கம் தன் முறைப்பெண்ணான வடிவுடன் ஆடுமேய்ப்பவர்களைப் போல வேடமிட்டு பிரிட்டிஷாரின் வெடிமருந்து கிடங்குப் பகுதிச் சென்றார். தீப்பந்தத்தைக் கொளுத்தியபடி சுந்தரலிங்கமும், வடிவும் வெடிமருந்துக் கிடங்கிற்குள் பாய்ந்தார்கள். பலத்த வெடிச்சத்தத்துடன் கிடங்கு தீப்பிடித்து எரிந்தது. சுந்தரலிங்கமும், வடிவும் வேலுநாச்சியாரின் மெய்க்காப்பாளர் குயிலியின் பாணியினைக் கையாண்டு சுதந்திரப் போரின் இரண்டாவது தற்கொலைப் படைப் போராளிகளாகப் பெயரெடுத்தனர்.

சூழ்ச்சி விருந்து

கட்டபொம்மன் காட்டில் ஒளிந்திருப்பதை அறிந்த புதுக்கோட்டை மன்னர் விஜய ரகுநாத தொண்டைமான், தன் தளபதி முத்துவைர அம்பலக்காரன் வழியாக அவரை விருந்துக்கு அழைத்து, அடைக்கலம் அளிப்பதுபோல் நாடகமாடி அவரை 01.10.1799ஆம் நாள் பிரிட்டிஷாரிடம் ஒப்படைத்தார்.

கட்டபொம்மனைக் கைதுசெய்த பிரிட்டிஷார் அவரை 16.10.1799ஆம் நாள் பாஞ்சாலங்குறிச்சிக்கு அருகில் உள்ள பழைய கயத்தாறு கோட்டைக்கு அருகில் உள்ள ஒரு புளியமரத்தில் தூக்கிலிட்டனர். கட்டபொம்மனின் தம்பி சிவத்தையாவும் ஊமைத்துரையும் சிறைபிடிக்கப்பட்டு பாளையங்கோட்டையில் அடைக்கப்பட்டார்.

கோட்டைகள்தான் எதிரிகள்

பின்னர் ஆழ்ந்து சிந்தித்த பிரிட்டிஷ் மேஸர் பானர்மன் கோட்டைகள் இருப்பதனால்தானே இவர்கள் நம்மை வந்துபார் என்கிறார்கள்? கோட்டைகளை அழித்துவிட்டால் என்ன? என்று முடிவெடுத்தனர். தென் தமிழகத்தில் இருந்த பாளையக்காரர்களைப் பத்துநாட்கள் தம்முடன் வைத்துக்கொண்டு அவர்களின் ஆணையின்பேரில் 42 கோட்டைகளை பீரங்கிகளின் உதவியால் தரைமட்டமாக்கினர். அவரகளின் படைக்களங்களைப் பறிமுதல்செய்தான். கோட்டைகளைக் கட்டுவதும் படைக்களம் வைத்திருப்பதும் பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு எதிரானது என்று அறிவித்தார்.

சிறைக் கலவரம்

அச்சிறையில் 02.02.1801ஆம் நாள் கலகம் விளைவித்து தப்பிய ஊமைத்துரையும் அவரது வீரர்களும் மீண்டும் பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் கோட்டையை வலுப்படுத்தத் திட்டமிட்டனர். கண்டிக்குப் போவதாகக் கடிதம் மூலம் பிரிட்டிஷாருக்குத் தகவல் அனுப்பிவிட்டு, பாஞ்சாலங்குறிச்சிக்கு வந்தார். அங்குத் தொழிலாளிகளோடு தொழிலாளியாக நின்று ஆறு நாட்களில் கோட்டையைச் சீரமைத்தார். ஆளத்தொடங்கினர்.

இதனை அறிந்த பிரிட்டிஷார் மேஜர் மெக்காலே பெரும்படைகொண்டு பாஞ்சாலங்குறிச்சிக் கோட்டையைத் தாக்கினர். முடியவில்லை. மீண்டும் அவரது தலைமையில் ஒரு பெரும்படை 30.03.1801ஆம் நாள் முதல் 24.05.1801ஆம் நாள் வரை முற்றுகையிட்டது.

ஊமைத்துரையுடன் போரிட்ட  ‘பேக்கார்ட்‘ என்ற அதிகாரி போர் கைதியாக மாட்டிக்கொண்டார். அவர் மனைவி உயிர்பிச்சை கேட்க அவரை ஊமைத்துரை விடுவித்தார்.

பின்னர், திருச்சியிலிருந்து வந்த பிரிட்டிஷ் படையினர் 3,000பேர் சேர்ந்து பாஞ்சாலங்குறிச்சிக் கோட்டையைத் தகர்க்கும் பணியில் ஈடுபட்டனர். அவர்களுக்கு உதவியாக மலபாரிலிருந்தும் திருச்சியிலிருந்தும் துணைப் படைகள் வந்துசேர்ந்தன. அவற்றிற்கு கலோனப் அக்னியூ என்பவர் தலைமை தாங்கினார். கோட்டை தகர்க்கப்பட்டது.

ஜேம்ஸ் வெல்ஸ் என்ற பிரிட்டிஷ் அதிகாரி எழுதிய ‘போர் நினைவுகள்‘ என்ற நூலில் “முருக பக்தர்கள் வேடமிட்டு ஊமைத்துரையும் செவத்தையாவும் மீட்கப்பட்டபோது சுமார் ஒரு மைல் தூரத்தில் தான் நிராயுதபாணியாக பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகள் மதுவிருந்தில் களித்திருந்தனர். ஊமைத்துரையும் உடன்வந்த 200க்கு மேற்பட்ட வீரர்களும் அதைக் கவனித்திருந்தால் இன்று வரலாறே மாறியிருக்கும்“ என்று அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

பின்னர் ஊமைத்துரை தப்பியோடி, மருது பாண்டியரிடம் தஞ்சமடைந்தார். அவருக்கு அடைக்களம் கொடுத்ததற்காக பிரிட்டிஷார் மருதுபாண்டியரின் காளையார் கோயிலை 01.10.1801ஆம் ஆண்டு கைப்பற்றி, மருது பாண்டியர்களைத் திருப்பத்தூர் கோட்டைக்கு அருகில் தூக்கிலிட்டனர்.

ஊமைத்துரையைக் கைதுசெய்து, பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் புதிய கோட்டையைத் தகர்க்கப் பயன்பட்ட பீரங்கிகளை வைத்திருந்த பீரங்கிமேட்டில் தூக்குமேடை அமைத்து அங்கேயே தூக்கிலிட்டனர்.

வரலாற்றிலிருந்து அழி

30 ஏக்கர் பரப்பளவுள்ள பாஞ்சாலங்குறிச்சிக் கோட்டையும் கட்டபொம்மனின் தர்பார் மண்டபம், மருந்துப்பட்டறை, பீரங்கிமேடு, அந்தப்புரம், யானைகட்டிய மண்டபங்கள் ஆகியன அனைத்தும் முழுவதுமாக மண்ணோடு மண்ணாக்கப்பட்டு அந்நிலத்தில் உழுது ஆமணக்கு பயிரிடப்பட்டது. அப்போரில் உயிர்நீத்த 42 பிரிட்டிஷ் வீரர்களுக்குக் கல்லறை அமைக்கப்பட்டது.

பாஞ்சாலக்குறிச்சிப் பாளையம் எட்டயபுரம், மணியாச்சி முதலிய பாளையங்களிடையே பங்கிடப்பட்டது. திருநெல்வேலி கெஜெட்டிலிருந்து பாஞ்சாலங்குறிச்சி என்ற பெயர் நீக்கப்பட்டது. அனைத்து ஆவணங்களிலும் அப்பெயர் கவனமாக நீக்கப்பட்டது.

 (இன்று வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் பிறந்தநாள்).