தங்கமீன்கள் – விமர்சனம்

Thanga_meenkalஉணர்ச்சிகரமான களத்தை மையமாக வைத்து எடுக்கப்பட்ட படம். தந்தைக்கும் மகளுக்குமான உறவைக் காட்டியிருக்கிறார் இயக்குநர் ராம். தன் மகள் ஆசைப்பட்ட எதையும் செய்யத் துடிக்கும் ஒரு தந்தைக்கும் மகளுக்கும் இடையேயான பாசப் பரிமாறல்தான் தொடக்கக் காட்சி முதல் இறுதிக் காட்சி வரை.

இயற்கையான அறிவோடு இருக்கும் தன் மகள் பள்ளியில் மதிப்பெண்கள் பெறாத ஒரே காரணத்தால் புறக்கணிக்கப்படுவதை ராம் தன் பாணியில் சொல்லியிருக்கிறார். பல காட்சிகள் மிகவும் நெகிழ்ச்சியாக உள்ளன. பல இடங்களில் வசனம் பளிச். இது போன்ற ஒரு படத்துக்கு இத்தனை இடங்களில் மக்கள் கைத்தட்டுவதைப் பார்க்க மகிழ்ச்சியாக உள்ளது.

இயக்குநர் ராமைத் தவிர எல்லாருமே நன்றாக நடித்திருக்கிறார்கள். இயக்குநர் ராம்கூட அந்தப் பாத்திரமாகவே வாழ்ந்திருக்கிறார் என்றாலும், கொஞ்சம் அதிகமாக வாழ்ந்துவிட்டார். இயக்குநர் ராமின் மகளாக வரும் சுட்டிப் பெண் (சாதனா)  வெகு அழகாக நடித்திருக்கிறார். ஆரம்பக் காட்சிகளில் இந்தப் பெண்ணுடன் ஒன்றிக்கொள்ள கொஞ்சம் நேரமானாலும், போகப் போக ஒட்டிக்கொள்கிறார். அதேபோல் ’பூரி’ குழந்தையும். பள்ளியில் ஆசிரியர்களாக வரும் நடிகைகள் எல்லாருமே வெகு இயற்கையாக நடிக்கிறார்கள். ஒரே ஒரு காட்சியில் வரும் ஹெவிட்டா டீச்சர் (லக்ஷ்மி ராய்?), ராமின் தங்கையாக வரும் நடிகை, இருவரின் நடிப்பும் மிக இயல்பாக உள்ளது.

ராமின் மனைவியாக வரும் ஷெல்லி கிஷோரைப் பற்றித் தனியே குறிப்பிடவேண்டும். கொஞ்சம் கூட மிகை நடிப்பு ஆகிவிடாத அற்புதத்தை அவர் நிகழ்த்திக் காட்டியிருக்கிறார். ஒவ்வொரு காட்சியிலும் அவர் காண்பிக்கும் உணர்ச்சிகள் பிரமிக்க வைக்கின்றன.

மிகச் சிறந்த பின்னணி இசை. நல்ல கேமரா. கூர்மையான வசனங்கள். இத்தனை இருந்தும், படம் ஏன் மனத்தை அள்ளிக்கொள்ளவில்லை? இயக்குநர் ராமின் குழப்பங்களே காரணம்.

பாசக்காரத் தந்தை ஏன் ஒரு சைக்கோ போல் நடிக்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளமுடியவில்லை. ‘கற்றது தமிழ்’ சுமையை இந்தப் படத்திலும் தேவையில்லாமல் ராம் சுமந்திருக்கிறார். தமிழ்நாட்டில் பாசம் என்றாலே ஓவென்று கதறக் கதறத்தான் காட்சிப்படுத்தவேண்டும் என்ற தங்கர்பச்சான்தனத்தைத் தவிர்த்திருக்கலாம். இது படத்தின் மிகப் பெரிய குறை.

படம் தந்தை மகள் பாசத்தைச் சொல்கிறதா, கல்வி முறையின் போதாமையைச் சொல்கிறதா என்பதில் அடுத்த குழப்பம். இரண்டையும் ஒருசேரச் சொல்ல முயன்றதில், இப்படியுமில்லாமல் அப்படியுமில்லாமல் வந்து நிற்கிறது திரைப்படம். இதில் வறுமை தரும் அலைக்கழிப்புகளும் குடும்பச் சிக்கல்களும் உண்டு. இவையெல்லாம் இல்லாமல் நேர்க்கோடுபோல் எடுக்கமுடியாதுதான். ஆனால் நேரடியான கதையாக எதைச் சொல்கிறாரோ அதற்கு உதவுவது போல் இல்லாமல், அதைவிட வீரியமாக இவை வெளிப்பட்டுவிட்டன.

நாடகத்தனம் அடுத்த பிரச்சினை. புனைவு என்பதே எப்படியும் ஒரு நாடகத்தன்மையைக் கொண்டதுதான். அதற்காக இத்தனை நாடகத்தனமா? ஒரு நாய்க்குட்டியை வாங்குவதற்காக, மகள் கேட்டுவிட்டாள் என்பதற்காக அதனை வாங்கியே தீரவேண்டிய கட்டாயத்துக்காக, ராம் மலையேறி இறங்கும் காட்சிகள் எல்லாம் சிவாஜி காலத்தவை.

கடைசி காட்சியில் எங்கே அந்தக் குழந்தை இறந்துவிடுமோ என்ற பதைபதைப்பில், அப்படி ஒருவேளை இறந்துவிட்டால் இந்தத் தமிழ்நாடு அதை எப்படித் தாங்குமோ என்ற நொடியில், ஆசுவாசப்படுத்தினார் இயக்குநர் ராம். இதற்காக அவரைப் பாராட்டவேண்டும்.

பள்ளியில் ஆசிரியரைக் குறை சொல்கிறார் ராம். ஆனால் பள்ளி ஆசிரியர்கள் அப்படி எதுவுமே தப்பாகச் செய்துவிடவில்லை! ஏன் ராம் கொந்தளிக்கிறார் என்று புரியவில்லை. அதிலும் அந்தப் பெண், இந்தப் பள்ளி வேண்டாம், அரசுப் பள்ளி போதும் என்கிறாள். அப்போது அதனை மறுக்கும் ராம், கடைசி காட்சியில் அதையே செய்தியாக வைக்கிறார். தன் மகள் படும் அத்தனை சிரமங்களையும் தெரிந்து வைத்திருக்கும் ஒரு ஆப்பா அப்போது ஏன் மறுத்தார், பின்னர் ஏன் மாறினார் என்பதற்கான காட்சிகளை விவரித்திருக்கலாம். விட்டுவிட்டார்கள்.

உண்மையில் இத்திரைப்படம் ஒவ்வொரு பெற்றோரும் பார்க்கவேண்டிய படம். எப்படி தப்பாக நடந்துகொள்ளக்கூடாது என்பதற்காக. ஒவ்வொரு தந்தையும் பார்க்கவேண்டிய படம். எப்படி ஒரு குழந்தையை வளர்க்கக்கூடாது என்பதற்காக.

பெண் குழந்தையைப் பெற்ற ஒவ்வொரு தந்தையும் என்ற வசனம் இப்படம் வருவதற்கு முன்பே வெகு பிரசித்தம். ஆனால் இப்படத்தின் கதையமைப்பைப் பொருத்தவரை அக்குழந்தை பெண் குழந்தையாக இருந்தாகவேண்டிய கட்டாயம் எங்குமே தென்படவில்லை. ஆண் குழந்தையாக இருந்திருந்தாலும் இத்தனை கஷ்டங்களும் அப்படியே செல்லுபடியாகும். எனவே ஆனந்த யாழை மீட்டுகிறாயைப் பார்த்துவிட்டு உணர்ச்சிவசப்பட்டு பெண் குழந்தைகளைத் தூக்கிச் செல்லும் அப்பாக்கள், ஆண் குழந்தைகளையும் (இருந்தால்) தூக்கிச் செல்லுங்கள்.

கதையை ஒருமுகப்படுத்தி, தான் சொல்ல வரும் செய்திக்கான எதிர் நிலையை வலிமையாகச் சொல்லும் காட்சிகளை மனத்தில் வைத்து அதற்கு நிகரான இயக்குநரின் வாதங்களை முன்வைத்து, சலிக்க வைக்கும் சில காட்சிகளை நீக்கியிருந்தால் இன்னும் மனத்தில் ஒட்டியிருக்கும் இந்தப் படம். ஆனாலும் வீட்டோடு பார்க்கத்தக்க, சில பிரச்சினைகளைப் பேச நினைக்கும் ஒரு படத்தை எடுத்ததற்காக இயக்குநர் ராமையும், இது போன்ற படத்தைத் தயாரிக்க நினைக்கும் கௌதம் மேனனையும் பாராட்டவேண்டும்.

தங்கமீன்கள் – 42%

தமிழ்பேப்பர் திரை விமர்சனக் குழு

புலே : அடித்தட்டு மக்களின் குரல்

Contribution of Jyotirao Phule on Higher Educationபுரட்சி / அத்தியாயம் 17

பகுஜன் சமாஜ் கட்சியை நிறுவிய கன்ஷிராம் 1996ம் ஆண்டு புது டெல்லியில் ஒரு தொலைக்காட்சி நிருபரை ஒருமுறை அடித்துவிட்டார். இதைத் தொடர்ந்து கன்ஷிராமின் கட்சியினர் வேறு சில மீடியா ஆள்கள்மீது தாக்குதல் தொடுத்தனர். இந்தச் செய்தி பத்திரிகைகளில் பரவலாக வெளிவந்தது. இங்கு கவனிக்கவேண்டிய விஷயம், எதனால் கன்ஷிராம் கோபமுற்றார் என்பதை யாராலும் தெரிந்துகொள்ளமுடியவில்லை.  கென்னத் ஜே கூப்பர் என்னும் வாஷிங்டன் போஸ்ட் டெல்லி நிருபருக்கு இது அதிர்ச்சியாக இருந்திருக்கிறது. கன்ஷிராம் தரப்பு குறித்து ஏன் பத்திரிகைகளில் எந்தச் செய்தியும் காணப்படவில்லை? அவர் செய்தது தவறே என்றாலும் அவர் தரப்பு என்றொன்று இருந்தாகவேண்டும் அல்லவா?

அவர் இறுதியாக வந்தடைந்த முடிவு இதுதான். தலித் தரப்பு நியாயம் என்பது இங்குள்ள பத்திரிகைகளில் வெளிவருவதே இல்லை. நமக்குக் கிடைப்பதெல்லாம் அவர்களுடைய எதிர் தரப்பினரின் நியாயங்கள் மட்டுமே. இன்னொன்றையும் கூப்பர் கண்டுபிடித்தார். தலித் மக்களின் குரலைப் பதிவு செய்ய மீடியா உலகிலேயே தலித் வகுப்பினர் யாரும் இல்லை.

தலித் மக்களின் வேதனைகளும் அவர்கள் அனுபவிக்கும் துயரங்களும் வெளிச்சத்துக்கு வரவேண்டுமானால் அவர்கள் கல்வி கற்றாகவேண்டும் என்று புலே அன்றே சொன்னதன் காரணம் இதுதான். உங்கள் குரல் கேட்கப்படவேண்டுமானால் நீங்கள் வலிமையானவராக இருக்கவேண்டும். அடிமைகளின் குரல் கேட்கப்படமாட்டாது. எனவே, வலிமையற்று கிடந்த தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் முதலில் கல்வியறிவு பெற்றாகவேண்டும். அவர்கள் கல்வி கற்கமுடியாமல் போனது ஏன் என்னும் காரணத்தை ஆராயப் புகும்போது மதத்தின் கோர முகத்தை புலே தரிசித்தார். இந்து மதத்தின்மீதும் பிராமணர்கள்மீதும் போர் தொடுக்காமல் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு விடியல் கிடைக்காது என்னும் முடிவுக்கு அவர் வந்து சேர்ந்தார்.

புலேவின் சமூகப் பார்வையைச் சுருக்கமாக இப்படி விவரிக்கலாம். இந்தியாவின் இயற்கை வளமும் செழுமையும் மேற்குலக நாடுகளை ஈர்த்ததைப் போலவே ஆரியர்களையும் ஒருகாலத்தில் ஈர்த்திருக்கிறது. இங்கே படையெடுத்து வந்த ஆரியர்கள் பூர்வ குடிகளான மக்களை ராட்சஷர்கள் என்று அழைத்து போரிட்டு வென்றனர். அமெரிக்க இந்தியர்கள்மீது மேற்கத்திய உலகம் செலுத்திய ஒடுக்குமுறைக்குச் சற்றும் குறைந்ததல்ல பூர்வகுடிகள்மீது ஆரியர்கள் செலுத்திய ஒடுக்குமுறை. மக்களைத் தன் பிடியில் வைத்துக்கொள்ள பார்ப்பனர்கள் விசித்திரமான புராணங்களையும் சாதிமுறையையும் அக்கிரமமான சட்டத்திட்டங்களையும் வகுத்தனர். சாதியப் படிநிலையில் தங்களை உயர்ந்த இடத்திலும் மற்றவர்களைத் தங்களுக்குக் கீழும் வைத்துக்கொண்டனர். அமெரிக்காவில் ஆப்பிரிக்கர்களை நிறத்தின் அடிப்படையில் பிரித்து வைத்ததைப் போல் இங்குள்ள மக்களைச் சாதியின் பெயரால் பிரித்துவைத்தனர். ஏமாற்று வேலைகள்மூலமும் மத மயக்கங்கள்மூலமும் இங்குள்ள மக்கள் வென்றெடுக்கப்பட்டனர்.

சூத்திரர்களையும் ஆதிசூத்திரர்களையும் (தலித்) சித்தாந்தரீதியில் ஒன்றுபடுத்தும் பணியில் புலே ஈடுபட்டு வந்தார் என்கிறார் கெயில் ஓம்வெட். இன்று புலேவை அதிகம் பின்பற்றுபவர்கள் தலித் பிரிவினர்தான் என்றாலும் தான் வாழ்ந்த காலத்தில் புலே பகுஜன் சமாஜ் என்று இன்று அழைக்கப்படும் மத்திய மற்றும் கிழ்மட்ட சூத்திரர்களின் பிரதிநியாக, அவர்களுக்காகக் குரல் கொடுப்பவராக அறியப்பட்டிருந்தார். இன்று ஓ.பி.சி. பிரிவில் இடம்பெறும் மாலி என்னும் சாதியைச் சேர்ந்தவர் புலே.

புலே தனது சித்தாந்தத்தை அப்போது பிரபலமாகவும் வலிமையாகவும் இருந்த ஆரிய இன ஆதிக்கக் கருத்தியலின் அடிப்படையில் உருவாக்கிக்கொண்டார். வேதங்கள் ஐரோப்பாவுக்கும் இந்தியாவுக்கும் இடையில் ஒருவித ஆன்மிகத் தொடர்பை ஏற்படுத்துகின்றன என்று ஐரோப்பியர்கள் (ஓரியண்டலிஸ்ட்ஸ்) அப்போது சொல்லிவந்தனர். பால கங்காதர திலகர் போன்றோர் இந்த வாதத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு, பிராமணர்கள் சமூகத்தில் உயர்ந்த நிலை வகிப்பதாக வியாக்கியானம் செய்து வந்தனர். ஹெகலின் இயக்கவியலை மார்க்ஸ் தலைகீழாகத் திருப்பிப்போட்டதைப் போல் புலே இந்த வாதத்தை அப்படியே தலைகீழாகத் திருப்பிப்போட்டார் என்கிறார் கெயில் ஓம்வெட்.

பிராமணர்கள் ஆதிக்கச் சக்திகளான இந்தோ ஐரோப்பியர்கள் வழிவந்தவர்கள் என்றார் புலே. அவர்கள் எந்தவகையிலும் சமூகத்தில் பிறரைவிட உயர்ந்தவர்களில்லை. மாறாக, ஒருவித சமத்துவ நிலை நிலவி வந்த சமூகத்துக்குள் ஊடுருவி, வன்முறை மற்றும் ஏமாற்றுத் தந்திரங்களைப் பயன்படுத்தியும் புராணங்களை அறிமுகப்படுத்தியும் ஒருசாராரை அடிமைப்படுத்தியவர்கள். அவர்களுடைய இதிகாசங்கள் பிறப்பு அடிப்படையிலான ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் அடிமைத்தனத்தையும் நியாயப்படுத்தின. எனவே பிராமணர்களின் ஆதிக்கத்தை உடைத்தாகவேண்டும் என்றார் புலே.

கருத்து யுத்தத்தோடு நின்றுவிடாமல் ஒரு வலிமையான மக்கள் இயக்கத்தையும் புலே வளர்த்தெடுத்தார். உயர் சாதியினரின் மேலாதிக்கம் எங்கு நிலைபெற்றிருந்தோ அங்கு தன் பிரசாரத்தை எடுத்துச்சென்றார் புலே. இதிகாசங்களிலும் புராணங்களிலும் தங்களை ஒப்படைத்துவிட்டு சரணடைந்துகிடந்த அடித்தட்டு மக்களிடம் நேரடியாக உரையாடிய புலே, அவர்களுடைய மூடநம்பிக்கைகளை உடைத்தெறிய அதே இதிகாசங்களையும் புராணங்களையும் பயன்படுத்திக்கொண்டார். உதாரணத்துக்கு, விஷ்ணுவின் வெவ்வேறு அவதாரங்களை இந்தியா ஒவ்வொரு கட்டமாக அடிமைப்படுத்தப்பட்டதோடு ஒப்பிட்டார் புலே. இதிகாசங்கள் வெறுத்தொதுக்கிய ராட்சஷர்களை, கதாநாயகர்களாக ஆக்கினார்.

மகாபலி என்று அழைக்கப்பட்ட பலி ராஜா அவர்களில் முக்கியமானவர். இவர் மகாராஷ்டிராவின் மன்னர். சாதிகள் அற்ற, ஏற்றத்தாழ்வுகள் அற்ற, நியாயமான ஆட்சியை இவர் மக்களுக்கு வழங்கிவந்தார். கந்தோபா, ஜோதிபா, நைக்பா போன்ற புகழ்பெற்ற கடவுள்களை பலி ராஜா தனது அமைச்சர்களாக நியமித்துக்கொண்டிருந்தார். இதைக் கண்ட வாமனன் (விஷ்ணு) பலி ராஜாவிடம் சென்று மூன்றடி நிலம் கோரினார். பலி ராஜா ஒப்புக்கொண்டார். வாமனன் முதல் இரு அடிகளை வானத்துக்கும் பூமிக்குமாக அகலமாக எடுத்து வைத்துவிட மூன்றாவது அடியை வைக்க இடமில்லாமல் போனது.  பலி ராஜா தன் தலையை தாழ்த்திக்கொள்ள அங்கே கால் வைத்து அழுத்தி அவரை இல்லாது ஆக்கினார் வாமனன்.

ஆரியர்கள் எவ்வளவு தந்திரமானவர்கள் என்பதையும் நல்லட்சியைக் குலைக்க அவர்கள் என்னவேண்டுமானாலும் செய்வார்கள் என்பதையும் எடுத்துக்காட்ட இந்தப் புராணக் கதையை புலே பயன்படுத்திக்கொண்டார். புலே எதிர்பார்த்தபடியே அவருடைய இந்தத் தந்திரம் மக்களிடையே மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்றது. பலி ராஜா மகாராஷ்டிராவின் கலாசார அடையாளமாக மாறிப்போனார். புலேயின் மறுவாசிப்பும் அவர் அளித்த புதிய விளக்கங்களும் அடித்தட்டு மக்களின் நம்பிக்கைகளை ஓரளவுக்கு மாற்றியமைத்தன. வேதக் கடவுள்களையும் பார்ப்பன பண்டிதர்களையும் நீக்கிவிட்டு வழிபாட்டு முறையையும் திருவிழாவையும் மக்கள் நடத்தத் தொடங்கினார்கள் என்று குறிப்பிடுகிறார் கெயில் ஓம்வெட். சாதியத்துக்கு எதிரான, புராணங்களுக்கு எதிரான, மேலாதிக்கத்துக்கு எதிரான புலேவின் மாற்றுக் கதையாடல்கள் பெற்ற வெற்றி இது.

ஆரியர்களைத் தொடர்ந்து இஸ்லாமியர்களும் பிரிட்டிஷாரும் இந்தியாமீது படையெடுத்து வந்தனர் என்றபோதும் அவர்களைக் காட்டிலும் ஆரியர்களின் தாக்கமே இங்கு அதிகம் என்றார் புலே. அரசு அதிகாரம், மதம் இரண்டையும் பயன்படுத்தி ஆரியர்கள் மக்களை அடிமைப்படுத்தினர். குறிப்பாக விவசாயிகள் பெரும் சுரண்டலுக்கு ஆளாயினர். காலனிய ஆட்சியின்போதும் பிராமணர்களின் ஆதிக்கம் குறையவில்லை. வரி விதிப்பு, நிலப் பறிமுதல் என்று ஒடுக்குமுறை தொடர்ந்தது.

புலே முன்வைத்த ஆரியப் படையெடுப்பு கருத்தாக்கத்தை இன்றைய தேதியில் ஒரு வரலாற்று உண்மையாகக் கொள்ளமுடியாது என்றபோதும் பல விஷயங்களில் அவரை ஒரு நவீனவாதியாக அடையாளம் காணமுடியும். முதலாவதாக, விவசாயிகளின் ஏழைமையையும் அவர்கள் சுரண்டலுக்கு ஆளான விதத்தையும் புலே தத்ரூபமாக விவரித்தார். நிலம் உபயோகப்படுத்தப்பட்ட முறையையும் பஞ்சங்களையும் அவர் ஊன்றி கவனித்தார். காட்டுவளங்களின் உபயோகம் குறித்து இன்றை சூழலியலாளர்கள் வெளிப்படுத்தும் கவலைகளை அன்றே பதிவு செய்தார். கலாசார ஆதிக்கம், பொருளாதார ஆதிக்கம் இரண்டையும் அவர் ஆராய்ந்தார். மக்களிடையே செல்வாக்கு பெற்றிருந்த சிந்தனைகளையும் பிரதிகளையும் மதிப்பீடுகளையும் விரிவாக ஆராய்ந்தார். சமூக நீதி என்பது அடித்தட்டு மக்கள் உள்பட அனைவருக்கும் சமமானது என்று முழங்கினார்.

பார்ப்பனர்களின் சூழ்ச்சிகளுக்கு சுலபத்தில் அடிமையாகும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை விமரிசிக்க தயங்கியதில்லை புலே. ‘பார்ப்பனரின் (புனித) நூல்களில் அடங்கியுள்ள விஷயத்தை நேரடியாக சரி பார்க்காமலேயே, வாய்மொழியாக அவர்கள் பரப்பிவிடும் கட்டுக்கதைகளின் அடிப்படையில் அமைந்த சாதிப்பாகுபாடு என்னும் கேவலமான பேச்சை நீங்கள் ஏன் கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஏற்றுக்கொள்கிறீர்கள்? இது சூத்திரர்களின் தரப்பில் இருக்கும் சுத்த பைத்தியக்காரத்தனம் ஆகும்.’

இன்னோரிடத்தில் புலே எழுதுகிறார்.  ‘சூழ்ச்சிக்கார ஆரிய பார்ப்பனர்கள் சாதாரண மக்களிடமிருந்து தம் (புனித) வேதங்களை மறைத்து வைத்திருக்கிறார்கள். எனவேதான் அறியாமையில் இருக்கும் சூத்திரர்களும் ஆதிசூத்திரர்களும் வேதங்கள் மீது அநியாய மதிப்பும் மரியாதையும் காட்டி வந்திருக்கிறார்கள். பார்ப்பனர்கள் தம் வேதங்களை வெளிப்படைக்குக் கொண்டு வந்தால் மராத்தியில் (மக்கள் மொழியில்) அவற்றை மொழிபெயர்த்து, கிறிஸ்தவர்கள் தம் பைபிளை பரப்புவது போல், பொதுமக்களுக்கு பெரிய அளவில் கிடைக்கச் செய்தால்; கழைக்கூத்தாடி (சமூகத்து) பெண்கள்கூட சூழ்ச்சிக்கார ஆரிய பார்ப்பனர்களையும் அவர்களுடைய வேதங்களையும் எள்ளி நகையாட தயங்க மாட்டார்கள் என நான் துணிந்து சொல்லுவேன்.’

தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் துயர வாழ்வைக் கண்டு மனம் கலங்குகிறார் புலே. ‘தம் துயரக் கதையை தம் நண்பர்களிடம் விவரிக்கையில் உண்மையாகவே சூத்திரர்களின் மனசு விட்டுப் போகும். (அவர்களின் இதயங்கள் பிளந்துபோகும்). நான் பிறந்த நாள் நாசமாகப் போக! பிறந்த போதே நான் செத்திருந்தால் அது எவ்வளவோ நல்லதாக இருந்திருக்கும். நமது வீட்டுப் பெண்கள் படும் பாட்டை பார்க்க சகிக்கவில்லை என அவர்கள் நிச்சயம் சொல்வார்கள். ஒரு ஆடவன் தன் உடம்பில் ஏற்படும் கடுமையான வேதனையையும் தீரத்துடன் தாங்கிக்கொள்ள முடியும். ஆனால் தனக்கு வேண்டிய, நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு நேரும் துயரத்தை தாங்கிக்கொள்வது மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்டதுதான்.

தன் உறவினரின் பரிதாப நிலையைக் கண்டு வேதனையாலும் அவலத்தாலும் அவர் பீடிக்கப்படுகிறார். ஆனால் இப்படிப்பட்ட இடர்ப்பாட்டில் இருந்து மீள உள்ளபடியே ஒன்றும் செய்யமுடியாத கையறு நிலையிலேயே ஏழை விவசாயிகள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் உண்ணும் உணவு எவ்வளவு சத்துக்குறைவும் சுவையற்றும் உள்ளது என்பதை நீங்கள் கற்பனை செய்துகொள்ளமுடியும்.’

ஒரு பிரிவினரின் இந்த ஏழைமைக்கும் மற்றொரு சிறு பிரிவினரின் செழுமைக்கும் உள்ள தொடர்பை அம்பலப்படுத்தினார் புலே. தாழ்த்தப்பட்ட அடித்தட்டு மக்களின் கையறு நிலையையும் அறியாமையையும் பார்ப்பனர்கள் பயன்படுத்திக்கொண்டனர் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார். பிரிட்டிஷார் ஒரு நடுநிலையான விசாரணையை நடத்தினால் பார்ப்பனர்களின் அயோக்கியத்தனமும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் அனுபவித்த கொடுமைகளும் ஒரே சமயத்தில் முழுமையாக தெரியவரும் என்றார் புலே. ‘அன்றாட பிரச்னைகளிலும் நிர்வாக யந்திரத்திலும் பொது மக்களை பார்ப்பனர்கள் சுரண்டும் வழிமுறை பற்றி அரசாங்கம் இன்னமும் அறியவில்லை. இந்த அவசரப் பணியில் அரசாங்கம் அக்கறையுடன் கவனம் செலுத்தி பார்ப்பனர்களின் சதிகளுக்குக் கட்டுப்பட்டுள்ள மன ரீதி அடிமைத்தனத்தில் இருந்து பொது மக்களை விடுவிக்க எல்லாம்வல்ல இறைவனை வேண்டுகிறேன்.’

தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் ஒருங்கிணைவதைத் தடுப்பதற்காக உண்டாக்கப்பட்ட ஏற்பாடே சாதியம். ‘ஒரு புத்திசாலி பத்து அறியா மக்களைக் கட்டுப்படுத்திவிடமுடியும். அந்தப் பத்து பேரும் ஒன்றுபட்டால் புத்திசாலியை வெல்லலாம்.’ இதை நன்கு புரிந்துகொண்ட பார்ப்பனர்கள், ‘சாதியம் என்ற நாசகார கட்டுக்கதையை’ உருவாக்கினார்கள்.

புராணங்களின் கட்டுக்கதைகளை மறுவாசிப்பு செய்யும்போது புலே ஓரிடத்தில் இவ்வாறு எழுதுகிறார். ‘பிரம்மனின் மனைவி சாவித்திரி. அவள் இருக்கும்போது எதற்காக பிரம்மன் தன் வாயில் குழந்தையை வளரவிடுகிறான்?’ இரணிய கசிபு கதையும் அவரிடம் இருந்து தப்பவில்லை. ‘இரணிய கசிபை மறைவிலிருந்து கோழைத்தனமாகக் கொலை செய்த நரசிம்மனை காப்பாற்றத்தான், அவன் தூணிலிருந்து தோன்றினான் என்றெல்லாம் கதை அளந்தார்களோ? உண்மையான சமயக் கோட்பாடுகளைத் தன் மகன் பிரகலாதனின் பிஞ்சுமனதில் ஊட்ட முயன்ற இரணிய மன்னனைக் கொலை செய்தது ஆதி நாராயணனின் அவதாரமே என்பது எவ்வளவு கேவலமான பொய்! ஒரு மகனுக்குத் தந்தை ஆற்றவேண்டிய கடமையைத்தானே இரணியகசிபு செய்தார்?’  நியாயப்படி பார்த்தால், தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையில் சமரசம் செய்து அல்லவா வைத்திருக்கவேண்டும் அந்த நரசிம்மன்? ‘இன்றைக்குப் பல அமெரிக்க ஐரோப்பிய மத போதகர்கள் பல இந்திய இளைஞரை கிறிஸ்தவத்துக்கு மதம் மாற்றியிருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் யாரும் அப்படி மதம் மாறியோரின் அப்பாவை படுகொலை செய்யும் கீழ்த்தரத்துக்குத் தம்மை இறக்கிக்கொள்ளவில்லை.’

இன்னொரு சந்தர்பத்தில், பரசுராமனுக்கு ஒரு பகிரங்கக் கடிதம் எழுதுகிறார் புலே.

பெறுநர் : சிரஞ்சீவி பரசுராமன்
தந்தை பெயர் : ஆதி நாராயணன்
இடம் : எங்கும் பார்க்கலாம்

அன்பு அண்ணன் பரசுராமன் அவர்களுக்கு,

பார்ப்பனர்களின் மூலமாக வெளிக்குக் காட்டப்படும் உங்கள் புகழ்பெற்ற மந்திர உச்சாடனங்களின் அற்புதங்களை நீங்கள் நேரடியாகவே காட்டி இந்த ஆங்கிலேயரையும் பிரெஞ்சாரையும் வாயடைத்துப் போகச் செய்ய வேண்டும். என்னைத் தவிர்க்கவோ என்னிடம் இருந்து தப்பிக்கவோ முயல வேண்டாம். இந்த அறிவிப்பு கண்ட நாளிலிருந்து ஆறு மாதத்துக்குள் தாங்கள் ஆஜராக வேண்டும். அப்போது நான் மட்டுமல்ல, உலகின் பல்வேறு நாடுகளின் மக்களும் உங்களை எங்கும் நிறைந்த ஆதிநாராயணனின் அதிகாரபூர்வ அவதாரம் என மதிப்போம்.

அப்படிக் காட்சியளிக்க தாங்கள் தவறினால் இந்த நாட்டின் மகார்களும் மாங்குகளும், சகலகலாவல்லவர்கள் என அழைத்துக் கொள்ளும் உங்கள் பார்ப்பன பக்தர்களை (இனத்தை) தெருவுக்கு இழுத்துப் போட்டு அவர்களின் உண்மையான லட்சணத்தை அம்பலப்படுத்தத் தயங்கமாட்டார்கள் என்பதை அன்புடன் அறியவும்.

இப்படிக்கு
தங்களைப் பற்றிய பிரச்சாரப் பெருமையின்
நிஜத்தை சோதிக்க விரும்பும்
ஜோதிராவ் கோவிந்தராவ் புலே

(அடுத்த பகுதி : புலே : கல்வி சிந்தனைகள்)

நாளைய வல்லரசின் நேற்றைய சாதனை – III

lab_rat_by_liorness-1ஒரு கனவின் வரைபடம் / அத்தியாயம் 11

முந்தைய பகுதிகள்

ஆண் : இந்த சம்பவத்துக்கு யார் காரணம்னு நீங்க நினைக்கறீங்க.

அப்துல்லா : எல்லாம் தக்தீர்தான்.

ஆண் : கரெக்டா சொன்னீங்க அப்துல்.

ஆண்டர்சன் அத்வானிஜியிடம் குனிந்து ‘தக்தீர்’ என்றால் என்ன என்று கேட்கிறார். விதி என்று அவர் சொல்கிறார். அப்படியா..?

மன்மோகன் சிங்ஜி : எங்கள் முன்னோர்கள் எங்களுக்கு செஞ்சு தந்திருக்கற பாதுகாப்பு இது. நாம் எல்லாத்தையும் செஞ்சிட்டு, நம்ம கைல என்ன இருக்கு. எல்லாம் விதின்னு வானத்தைப் பார்த்து கையைக் காட்டிட்டா போதும்.

ஆண்டர்சன், சிங்ஜியின் தோளில் தட்டிக் கொடுக்கிறார்.

ஆண்டர்சன் : ஆனா, இந்த நவீன விஞ்ஞான யுகத்திலயும் அதை நம்பறாங்களா..?

அத்வானிஜி : பழகிய தடத்திலன்றோ பாயும் பழையாறு.

மன்மோகன் ஜி : கரெக்டா சொன்னீங்க.

ஆண் அறிவிப்பாளர் (அப்துல்லாவைப் பார்த்து) : ஓ.கே. உங்க கதையை நல்லா  சொல்லிட்டீங்க. ஐ திங் இட் ஈஸ் நைஸ். ஜட்ஜஸ் கிட்ட கேப்போம். சார் இவரோட பெர்ஃபாமன்ஸ் எப்படி இருக்கு?

ஆண்டர்சன் : இட்ஸ் குட். பட், அஸ் யு நோ, இட் ஈஸ் நாட் தி பெஸ்ட். இவங்க கிட்ட இருந்து நான் இன்னும் நிறைய எதிர்பார்க்கறேன்.
ஆண் : எவ்வளவு மார்க் கொடுப்பீங்க..?

ஆண்டர்சன் : ஐ திங் 6 வில் டூ.

பெண் : மன்மோகன் சிங்ஜி நீங்க எவ்வளவு மார்க் கொடுப்பீங்க..?

மன்மோகன் ஜி : 8.5

ஆண்டர்சன் மெதுவாக சிங் பக்கம் குனிந்து முஸ்லீம் ஃபேக்டர்..? என்று கேட்கிறார். மன்மோகன் சிங்ஜி, சீ போங்க… என்பதுபோல் செல்லம் கொஞ்சுகிறார்.

பெண் : ஆதர்ணிய அத்வானிஜி… நீங்க எவ்வளவு மார்க் கொடுப்பீங்க..?

அத்வானி ஜி : இந்தக் கதையில என்ன சோகமும் இருக்கறதா எனக்குத் தெரியலை. இவர் இன்னும் உயிரோடத்தான் இருக்கார். மனைவி கூட உயிர் பிழைச்சு ரொம்ப வருஷங்கள் உயிர் வாழ்ந்திருக்கங்க. மகள் நல்லாதான் இருக்கா. அவருக்கு கல்யாணம் ஆகி பேரன் பேத்திகள் எல்லாம் இருக்காங்க. இந்தியால இருக்கற மத்தவங்க மாதிரிதான் இவரோட குடும்பமும் இருக்கு. அதனால எனக்கு 3.5க்கு மேல மார்க் கொடுக்க முடியலை.
ஆண்டர்சன் மறுபடியும் குனிந்து, தி சேம் முஸ்லிம் ஃபேக்டர் என்கிறார். சிங்ஜி இப்போது வாய்விட்டுச் சிரிக்கிறார்.

ஆண் : ஓ.கே. நீங்க போகலாம்.

சக்கர நாற்காலியைத் தள்ளியபடியே உள்ளே கொண்டு செல்கிறார்கள்.

பெண் : அடுத்த எண்டர்டெய்னரைப்  பார்க்கறதுக்கு முன்னால ஒரு சின்ன கமர்ஷியல் பிரேக்.

மெத்தில் ஐஸோ சயனைட் சோதனை
முதலில் எலியின் மீது…
அடுத்ததாக முயலின் மீது…
இறுதியாக இந்திய மக்களின் மீது.
கண்டறியப்பட்ட உண்மைகள் :
1. சோதனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டபோது எலி, முயல் போலவே மனிதர்களும் இறந்தார்கள்.
2. எலி, முயல் மீது செய்த சோதனைக்கு யாரிடமும் நாம் பதில் சொல்லக் கடமைப்பட்டிருக்கவில்லை. அது போலவே இந்திய மனித சாம்பிள்கள் மீது செய்யும் பரிசோதனைக்கும் யாரிடமும் பதில் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

பிரேக் முடிந்து ஷோ ஆரம்பிக்கிறது.

ஆண் (ஆண்டர்சனை நோக்கி) : எப்படி இதெல்லாம் உங்களால முடிஞ்சது? ஏதாவது ரூம் போட்டு யோசிப்பீங்களா..?

ஆண்டர்சன் :  சேச்சே… அதெல்லாம் இல்லை. எல்லாம் தானா வர்றதுதான்.

ஆண் :  எல்லாமே நீங்க எதிர்பார்த்தமாதிரியே நடந்துச்சா..? இல்லைன்னா கூடுதலாவோ குறைவாவோ இருந்துச்சா…?

ஆண்டர்சன் : ஆக்சுவல்லி நாங்க விரும்பினதைவிட கொஞ்சம் கம்மின்னுதான் சொல்லணும். நீங்களே பாருங்களேன். நடந்த சம்பவங்களைச் சொல்ல நிறைய பேர் உயிரோட இருக்காங்க. அது உண்மையிலயே நாங்க எதிர்பார்க்காததுதான். அங்க பூச்சிக் கொல்லி தயாரிக்கப் பயன்படுத்தின பொருள் ஒருவகையான சயனைட்தான். அதை சுவாசிச்சும் இத்தனை பேர் உயிரோட இருக்காங்கன்னா அது பெரிய ஆச்சரியம்தான்.

ஆண் :  ஓ… கூண்டோட கைலாசத்தைத்தான் எதிர்பார்த்திருந்தீங்க இல்லையா..?

ஆண்டர்சன் : ஆமாம். ஆமாம். கரெக்டா சொன்னீங்க. கூண்டோட கைலாசம்.

ஆண் : அடுத்த தடவை இந்தத் தப்பு இல்லாம பார்த்துப்பீங்க இல்லையா..?

ஆண்டர்சன் : நிச்சயமா. இதுல இன்னொரு விஷயமும் இருக்கு. இந்த ஃபேக்டரியை போபால்ல ஆரம்பிச்சது தப்பா போச்சு. இதையே தமிழ் நாட்டுல ஆரம்பிச்சு இப்ப நடத்தின கூத்தையெல்லாம் செஞ்சிருந்தா, திராவிட இன மானப் போராளிகள் ரொம்பவும் உற்சாகமா வட இந்திய சதி, ஆரிய சதி அப்படிச் சொல்லி இதை பெரிய லெவல்ல கொண்டுபோயிருப்பாங்க. தப்புப் பண்ணிட்டோம்.

சிங்ஜி :  நல்ல யோசனையாத்தான் இருக்கு. இப்பயும் ஒண்ணும் கெட்டுப் போயிடலையே. நம்மால்  முடியும். எனக்கு அந்த நம்பிக்கை நிறையவே இருக்கு. கூடங்குளம்னு ஒண்ணு ரெடி பண்ணி வெச்சிருக்கோம்.

ஆண் : சரி… இந்த சாதனையை எப்படி செஞ்சீங்க. நேயர்களுக்கு விரிவாச் சொன்னீங்கன்னா ரொம்பவும் பயனுள்ளதா இருக்கும். நாலு இடங்கள்ல அவங்களும் செஞ்சு பார்க்க வசதியா இருக்கும்.

ஆண்டர்சன் : உண்மையிலயே இந்த மாதிரியான விஷயங்களையெல்லாம் லீவ் இட் டு தி எக்ஸ்பர்ட்ஸ் அப்படிங்கறதுதான் சரியா இருக்கும். அவங்களாலதான் இது மாதிரி பெரிய அளவுல ப்ரொஃபஷனலா செய்ய முடியும். சின்னச் சின்ன அளவுல செய்ய ஆரம்பிச்சா செய்யறவங்களே அதுல மாட்டிக்க வேண்டி வந்துடும். அது நல்லதல்ல. அதனால இதையெல்லாம் நாங்க எப்படிச் செஞ்சோம்னு தெரிஞ்சிக்கோங்க. நீங்களா செஞ்சு பார்க்காதீங்க. அப்படியே ஏதாவது செஞ்சுதான் ஆகணும்னா எங்களுக்கு ஒரு மெயில் தட்டிவிடுங்க. நாங்களே எல்லாத்தையும் அருமையா செஞ்சு கொடுக்கறோம். சரி நான் எப்படி செஞ்சோம்ங்கறதை சொல்றேன்.

மொதல்ல நாம என்ன செய்யப் போறோம் அப்படிங்கறதை நாசூக்கா, கவுரவமா சொல்லணும். அதாவது நமக்கு கொள்ளை லாபம் சம்பாதிக்கணும்னு ஆசை இருந்தா அதை நேரடியா சொல்லக் கூடாது. உலகத்துல மக்கள் பசியால வாடறாங்க. உணவுத் தட்டுப்பாடு அதிகமா இருக்கு. அதை நாங்க போக்கப் போறோம் அப்படின்னு பாலிஷா சொல்லணும்.

ஆண் : ஆரம்பமே பிரமாதமா இருக்கே.

ஆண்டர்சன் : இதுக்கே ஆச்சரியப்பட்டா எப்படி. இன்னும் போகப்போக எவ்வளவோ இருக்கு. உணவு உற்பத்தியை அதிகரிக்கறதுதான் நம்ம இலக்குன்னு சொல்லிட்டோம் இல்லையா. அதை எப்படி நடத்தறது?

பெண் :  பெரிய ஏரிகள், குளங்களை வெட்டி அல்லது தரிசு நிலத்துல நீர்ப்பாசன வசதியைச் செஞ்சு அது மூலமா செய்யலாம் இல்லையா..?

ஆண்டர்சன் : அது ஓல்ட் ஃபேஷன். அதுவும்போக, அதுக்கெல்லாம் நிறைய மேன் பவர் தேவைப்படும். நமக்கு நிறைய மனிதர்கள் இந்த உலகத்துல இருக்கவேண்டிய அவசியமே கிடையது. நமக்கு எடுபிடி வேலை செய்ய நாலு பேர் இருந்தாப் போதும். அதோடு நாம எதையும் விஞ்ஞானபூர்வமா புதுமையா செய்யணும். உணவு உற்பத்தியையே எடுத்துக்கிட்டா விளையற பயிர்ல பாதிக்கு மேல பூச்சிகள் சாப்பிட்டு அழிச்சிடுது. இங்க நான் பயன்படுத்தற வார்த்தைகளை கவனமா பார்க்கணும். உண்மையிலயே பூச்சிகள் எல்லாம் இலை செடிகளைத் தின்னு வாழக்கூடியவை. அதனோட சர்வைவல் சார்ந்த ஒரு சாதாரண விஷயம்தான். ஆனா அதை அப்படி எளிமையா சொல்லக்கூடாது. பூச்சிகள் நம்மளோட எதிரி அப்படின்னு சொல்லணும். மனுஷன் நட்டு வளக்கற பயிர்களை அது சாப்பிட்டு அழிச்சிடுது. மனுஷனுக்குக் கிடைக்காம போயிடுது. அதைத் தடுக்க என்ன பண்ணனும்?
ஆண் : வேப்ப இலைக் கரசல் இல்லைன்னா சாணி, சாம்பல் கரைசலைத் தெளிக்கணும்… பூச்சிகள்லாம் பயந்து அலறி அடிச்சு ஓடிப் போயிடும்.

ஆண்டர்சன் : அங்கதான் நீங்க தப்பு பண்ணறீங்க. பூச்சியை விரட்டினா போதாது. அது மறுபடியும் கொஞ்ச நாள் கழிச்சு வந்துடும். அதனால ஒரேயடியா அழிச்சிடணும். அதுக்கு என்ன தேவை? சக்தி வாய்ந்த பூச்சிக்கொல்லி தேவை. அதைத்தான் நாங்க தயாரிக்கப் போறோம்னு களத்துல குதிச்சோம். சக்தி வாய்ந்த பூச்சிக் கொல்லியைக் கண்டுபிடிச்சோம்.
ஆண் : நீங்களே இதையெல்லாம் செஞ்சீங்களா..?

ஆண்டர்சன் : அதுக்கு அவசியமே இல்லை. இந்த உலகத்துல காசு இருந்தா போதும் எது வேணும்னாலும் கிடைக்கும். நாலு விஞ்ஞானிகளுக்கு கொஞ்சம் தவிடும் புண்ணாக்கும் வெச்சாப் போதும்… மள மளன்னு குடிச்சிட்டு நமக்கு பாலா கொடுத்துடுவாங்க. நாங்க அதைத்தான் செஞ்சோம். நாலு விஞ்ஞானிகளைக் கூப்பிட்டு கொறைஞ்ச விலையில பூச்சிக்கொல்லி தயாரிப்பது எப்படின்னு கேட்டோம். மணி மணியா யோசனை சொன்னாங்க. அதன்படி மெத்தில் ஐஸோ சயனைட்ன்னு ஒரு விஷம். அதை வெச்சு பூச்சிக்கொல்லி தயாரிச்சா கொள்ளை லாபம் கிடைக்கும் அப்படின்னு சொன்னாங்க. வேற முறையிலயும் அந்த பூச்சி மருந்தைத் தயாரிக்க முடியும். ஆனா அதுக்கெல்லாம் காசு ரொம்ப செலவாகும். அதனால மெத்தில் ஐஸோ சயனைட் வெச்சே தயாரிக்கறதுன்னு முடிவு பண்ணினோம்.
ஆண் : ரொம்பவும் அழகாச் சொன்னீங்க. ஆனா, அந்த பூச்சிக் கொல்லி நிறுவனத்தை எங்க நாட்டுல ஆரம்பிக்கணும்னு எப்படி தோணிச்சிது. எங்க மக்களோட கடின உழைப்பா… வியாபாரத்துக்கு இங்க இருந்த அழகான சூழலா..? எங்க தேசம் மேல அக்கறையா..? எது காரணமா இருந்தது.

(நடுவர்கள் மூவரும் விழுந்து விழுந்து சிரிக்கிறார்கள். கேள்வி கேட்டவருக்கு தான் ஏதாவது தவறாகச் சொல்லிவிட்டோமோ என்று குழப்பம் ஏற்படுகிறது. அதன் பிறகு தன் ஆடை எங்காவது கிழிந்துவிட்டதா என்று சுற்று முற்றும் பார்க்கிறார். ஒன்றும் இல்லை என்றதும் ஆண்டர்சனையே குழப்பத்துடன் உற்றுப் பார்க்கிறார்)

ஆண்டர்சன் (சிரிப்பை அடக்க முடியாமல்) : இந்தியர்களுக்கு நிறைய நகைச்சுவை உணர்ச்சி உண்டுன்னு சொன்னாங்க. ஆனா இந்த அளவுக்கு இருக்கும்னு நினைச்சே பார்க்கலை. குனிஞ்சு கொடுக்கறவன் முதுகுல தான தம்பி ஏற முடியும். சரி, விஷயத்துக்கு வர்றேன். விஞ்ஞானிங்க சக்தி வாய்ந்த பூச்சிக்கொல்லியைக் கண்டுபிடிச்சிட்டாங்க. அதோட தயாரிப்பு செலவும் ரொம்பக் கம்மி. ஆனா அதுல ஒரு பெரிய பிரச்னை இருந்தது. அந்த தொழிற்சாலைல இருந்து கேஸ் லீக் ஆயிடிச்சின்னா மனுஷங்க எல்லாம் பூச்சி மாதிரியே சொத் சொத்னு செத்து விழுந்திடுவாங்க. போபால்ல கூட நீங்க பார்த்திருப்பீங்களே. நீங்க காட்டின ஷார்ட் ஃபிலிம்ல கூட பார்த்தோமே… தெருல, ரயில்வே ஸ்டேஷன்ல, மைதானத்துல கொத்துக் கொத்தா செத்துக் கிடந்தாங்களே… என்ன அற்புதமான காட்சி. தாந்தேயோட இன்ஃப்ர்னோல வர்ற மாதிரி ஹைலி ஆர்ட்டிஸ்டிக்… என்சாண்டிங் விஷுவல்ஸ்.

ஆண்: அப்போ அது அவ்வளவு மோசமானதுன்னு உங்களுக்கு மொதல்லயே தெரியுமா..?

ஆண்டர்சன் : அஃப்கோர்ஸ்… அதுல என்ன சந்தேகம்? அதனாலதான் இந்தியாவுல அதை ஆரம்பிக்கணும்னு முடிவு செஞ்சோம்.

ஆண் : இல்லை உங்க நிறுவனத்தோட மருத்துவர்களெல்லாம் வாயுக்கசிவு ஏற்பட்டு எல்லாரும் வாந்தி எடுத்து மயங்கி விழ ஆரம்பிச்சப்ப, அந்த வாயு ரொம்பவும் பாவம். ஒண்ணுமே செய்யாது. கொஞ்ச நேரம் எரிச்சல் இருக்கும் அம்புட்டுத்தான் அப்படின்னு சொன்னாங்களே.

ஆண்டர்சன் :பின்ன எல்லாரும் செத்துத்தான் போவாங்கன்னு ஓப்பனா சொல்ல முடியுமா என்ன? அதுவும் போக நாங்க இன்னொன்னு நினைச்சிருந்தோம். நச்சு வாயுவினால மக்கள் இறக்கலை. இந்தியர்கள் சரியா சாப்பிடறதில்லை. சுத்தமா இருக்கறதில்லை. குளிக்கறதில்லை. நிறைய சாராயம் குடிக்கறாங்க. அதனாலதான் வாயு உள்ல போனதும் தாங்க முடியலை. செத்துட்டாங்க. அப்படின்னு ஏதாவது சொல்லலாமான்னு தான் நினைச்சோம்.

மானினிய மன்மோகன் சிங் ஜி : மே பி. அதுகூடக் காரணமா இருந்திருக்கலாம்.
ஆண்டர்சன் (சிரித்தபடியே) : ஆனா இறந்தவங்களோட எண்ணிக்கை ரொம்பவும் அதிகமா இருந்ததுனால அப்படிச் சொல்ல முடியாம போச்சு.

ஆண் : ஆனா அமெரிக்காவில ஹூஸ்டனிலயும் இதே தொழிற்சாலையை கட்டியிருந்தீங்களே. அங்க எந்த பிரச்னையும் வரலியே..?

ஆண்டர்சன் : எப்படி வரும்? அங்கதான் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் முழு அளவுல இருந்ததே. மொதல்ல அந்த எம்.ஐ.சி. 4.5 டிகிரியிலதான் இருந்தாகணும் அதனால அதைச் சுத்தி குளிர் பதன ஏற்பாடு செய்திருந்தோம். சின்னச் சின்ன கொள்கலன்ல வெச்சிருந்தோம். அதையும் தாண்டி வாயு கசிஞ்சா அதுல உள்ள நச்சுப் பொருள் எல்லாம் எரிஞ்சு போகற மாதிரி சிம்னி ஏற்பாடு செய்திருந்தோம். அப்பறம் காஸ்டிக் சோடான்னு ஒண்ணு இருக்கு. அதைத் தூவினா இந்த வாயுல இருக்கற நச்சு எல்லாம் கரைஞ்சு போயிடும். இப்படி நிறைய அடுக்கு பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் அழகா செஞ்சு வெச்சிருக்கோம். அதுமட்டுமில்லாமல் இந்த ஃபேக்டரிக்கு பக்கத்துல குறிப்பிட்ட மைல் தொலைவுக்கு குடிமக்கள் வசிக்கக் கூடாதுன்னு சொல்லியிருந்தோம். எல்லாமே பக்காவா இருந்தது.

பெண் :  இந்த ஏற்பாடெல்லாம் போபால்ல செய்யலியா..?

ஆண்டர்சன் : செஞ்சிருந்தோம். ஆனா உலுல்லாகாட்டிக்காக செஞ்சிருந்தோம்.

ஆண் :அப்படின்னா..?

ஆண்டர்சன் : பாக்கறதுக்கு என்னமோ பெரிய பந்தோபஸ்து மாதிரி தெரியும். ஆனா உள்ள எல்லாம் பொக்கா இருக்கும். இப்போ உங்களுக்கு ஒரு உண்மையைச் சொல்றேன். பாதுகாப்புக் கருவிகள் சரியா இயங்கலை அதனாலதான் இவ்வளவு பேர் செத்துட்டாங்கன்னு சொல்றாங்க இல்லையா. உண்மை என்னன்னா அந்தப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் ஒழுங்கா இருந்திருந்தாலும் இந்த அழிவைத் தடுத்திருக்க முடியாது. ஏன்னா நாங்க ஆரம்பத்துலயே அப்படித்தான் டிஸைன் பண்ணியிருந்தோம்.

ஆண்: அது எப்படி முடிஞ்சது?

ஆண்டர்சன் : அது ரொம்ப ஈஸி. மொதல் வேலையா இந்த நிறுவனத்தோட அதிகக் கட்டுப்பாடு எங்க கிட்டத்தான் இருக்கணும்னு முடிவு பண்ணினோம்.

பெண் : அந்நிய நாட்டு நிறுவனங்கள் இந்தியாவில ஆரம்பிக்கும்போது 49 சதவிகிதத்துக்கு மேல வெச்சிருக்கக்கூடாதுன்னு சட்டம் இருக்கே.

ஆண்டர்சன் : ஆமாம் இருக்கு. அதுக்கு என்ன இப்போ.

ஆண்: அப்ப உங்கிட்ட அதிக அதிகாரம் எப்படி வரும்.

ஆண்டர்சன் : ஏன் வராது. 51 சதவிகிதப் பங்குகளை இந்தியர்கள் வாங்கினாலும் அவங்களும் எங்க ஆளாத்தான் இருப்பாங்க. அதுமட்டுமில்லாம இந்த போபால் விஷயத்துல நாங்க இன்னொன்னு செஞ்சோம். இந்த டெக்னாலஜி ரொம்பவும் ஒசந்தது. அது இந்தியர்களுக்குத் தெரியாது. அதனால எங்க கை ஓங்கி இருந்தாத்தான் சரியா செய்ய முடியும்னு சொல்லி 50.9 சதவித அதிகாரத்தை நாங்க எடுத்துட்டோம்.

ஆண் : இந்திய அதிகாரிகள், அரசியல்வாதிகள் கேள்வி கேட்கலியா..? அவங்களை எப்படி சமாளிச்சீங்க.

ஆண்டர்சன் : சில பேர் கேஷாவே கொடுத்துடுங்கன்னு கேட்டாங்க. சிலபேர் மது மாது வேணும்னு கேட்டாங்க. அவங்க கேட்டதைக் கொடுத்தோம்.

ஆண்: அப்போ, டபுள் எம்.ஏ. வேலை பார்த்து வேலையை கச்சிதமா முடிச்சிட்டீங்க.

ஆண்டர்சன் : அப்படிச் சொல்ல முடியாது. நாய்க்கு எலும்புத் துண்டு போடற மாதிரின்னு தான் அதைச் சொல்லணும். நாம எந்த அளவுக்கு எலும்புத் துண்டு போடறோமோ அந்த அளவுக்கு விசுவாசமா இருக்கும். அதுவும் போக, இந்தியர்கள் மேல பழியைப் போடறது ரொம்ப ஈஸி. ஃபேக்டரியைச் சுத்தி வீடுகள் இருந்தது. அதனாலதான் நிறைய பேர் செத்துட்டாங்கன்னு சொல்லி ஈஸியா நாங்க தப்பிச்சிட முடியும்னு எங்களுக்கு ஆரம்பத்துலயே தெரியும். ஆனா ஒண்ணு மட்டும் இங்க கட்டாயம் சொல்லியாகணும். உங்க அரசியல் தலைவர்கள் மட்டும் இல்லைன்னா இதை எங்களால இவ்வளவு அழகா செஞ்சிருக்கவே முடியாது.

ஆண் : அவங்க என்ன பண்ணினாங்க.

ஆண்டர்சன் : போபால் ஃபேக்டரில கொஞ்ச நாளாவே பிரச்னை பெரிசாகிட்டு வர ஆரம்பிச்சது. சின்னச் சின்னதா நிறைய கேஸ் லீக் விபத்துகள் நடந்துச்சு. ஒண்ணு ரெண்டு பேர் செத்துட்டாங்க. நிறைய பேருக்கு உடம்புல நிறைய காயங்கள் ஏற்பட்டுச்சு. உங்க ஊர் பத்திரிகைக்காரர் கூட அழகா ஒரு விஷயம் சொன்னார்… போபால் ஒரு எரிமலையின் மேலே இருக்கிறது அப்படின்னு.

பெண் : யாரும் அதைப் பார்த்து பயப்படலியா.? எந்த நடவடிகையும் எடுக்கலியா..?

ஆண்டர்சன் : இல்லை நடவடிக்கை எடுத்தோமே. போபால்ல கேஸ் லீக் ஆகற விஷயமும் அதனால வர்ற பாதிப்புகளும் தெரிய வந்ததும் எங்களோட இன் ஜினியர்கள் டீம் ஒண்ணை அனுப்பி எல்லாத்தையும் நல்லா சோதிக்கச் சொன்னோம்.

ஆண்: உங்க ஊர்ல இருந்தே வரச் சொல்லியிருந்தீங்களா..?

ஆண்டர்சன் : ஆமா அமெரிக்கால இருந்தே வரவைச்சிருந்தோம்.

ஆண்: அவங்க பார்த்துட்டு என்ன சொன்னாங்க.

ஆண்டர்சன் : ஆமா, வாஸ்தவம்தான்.  ஃபேக்டரி மிகவும் மோசமான நிலையிலதான் இருக்கு. இந்த இந்த ஏற்பாடுகளை பலப்படுத்தணும்னு சொன்னாங்க. அவங்க கொடுத்த ரிப்போர்ட் படி அப்படியே பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளைப் பல மடங்கு அதிகரிச்சிட்டோம்.
ஆண்: பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை அதிகரிச்சீங்களா..? அப்பறம் எப்படி இந்த அளவுக்கு மக்கள் செத்தாங்க.

ஆண்டர்சன் : நான் ஏற்பாடுகளை அதிகரிச்சேன்னுதான் சொன்னேன். எங்கேன்ன்னு சொல்லலியே… போபால்ல கிடைச்ச ஆய்வு முடிவுகளை வெச்சு ஹூஸ்டன்ல ஃபேக்டரில பாதுகாப்பை பலப்படுத்தினோம்.

பெண் : எக்சலண்ட். இதை இதை இதைத்தான் உங்க கிட்ட எதிர்பார்த்தேன்.

(தொடரும்)

தொடர் பயிற்சி, தொடர் வெற்றி

gary-player-quotes-thumb-400x243-309பேசு மனமே பேசு / அத்தியாயம் 20

தன்னோடு பேசுதல் என்பதை முறையாகச் செய்வதற்கு, அடுத்தடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை இதுவரையில் தொடர்ச்சியாகப் பார்த்தோம். அந்த முறைகளை, வரிசைப்படுத்தி நினைவூட்டுவதற்காக, இங்கே சற்றுச் சுருக்கமாகக் காண்போம்.

தன்னோடு பேசுதலை உபயோகப்படுத்தும்போது, பின்வரும் விஷயங்களைப் பின்பற்றி இருக்கிறீர்களா என்று நீங்களே சோதித்துக் கொள்ளுங்கள். அப்போதுதான் இந்தமுறை அதற்கான பலனைத் தரும் என்பதை கண்டிப்பாக மறக்காதீர்கள்.

1. எதைப் பற்றி இருந்தாலும், உள் உரையாடல் அல்லது தன்னோடு பேசுதல், நிகழ்காலத்தில் மட்டுமே இருக்க வேண்டும். ‘இனிமேல் அப்படிச் செய்வேன்; அல்லது செய்ய மாட்டேன்’ என்று இருந்தால், அது எதிர்காலத்து விருப்பத்தைச் சொல்வதாகவோ, ‘உறுதி மொழியாகவோ’ இருக்கும். அதனால் எந்தப் பலனும் இருக்காது. எந்த மாற்றமாக இருந்தாலும், ‘இந்தக் கணத்திலிருந்து’ என்ற செய்திதான் ஆழ் மனத்துக்குச் செல்ல வேண்டும். இந்த பாவனை ஏற்பட வேண்டுமானால், தன்னோடு பேசுதல் நிகழ்காலத்தில் மட்டுமே இருக்க வேண்டும்.

2. தெளிவாக இருத்தல் வேண்டும். பிரச்னையைத் தீர்க்க வேண்டியிருந்தாலும் சரி, குறிக்கோளாக இருந்தாலும் சரி, உள் உரையாடல், தெளிவாக, எல்லா அம்சங்களையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும். உரையாடல், தெளிவில்லாமலும், தயக்கத்துடனும், சந்தேகத்துடனும் இருந்தால், விளைவுகளும் அவ்வாறுதான் இருக்கும். நமக்கு என்ன வேண்டும் என்பது பற்றிய தெளிவுதான், அதற்கான சரியான வழியை நமக்கு அடையாளம் காட்டும். நடத்திக்கொள்ள வேண்டிய விஷயத்தின் அனைத்து அம்சங்கள் பற்றியும் நமக்குத் தெரிந்தால்தான், மனமும், உடலும் அதன் விளைவுகளுக்குத் தயாராகும். நமது பிரச்னை அல்லது குறிக்கோள் என்ன, அவற்றை எவ்வாறு தீர்க்கப் போகிறோம் அல்லது அடையப் போகிறோம் என்பதைத் தெளிவாக நினையுங்கள். அதையே பேசுங்கள்.

உடல்நிலை சரியில்லை என்று இருந்தால், எந்தப் பகுதி பாதித்து உள்ளதோ, அதற்கேற்ற மருத்துவம், மருந்துகள் போன்றவைதான் சரியான தீர்வாக இருக்க முடியும். ‘எப்படியாவது’ பாதிப்பை சரி செய்ய நினைத்தால், விளைவும் ‘வேறு ஏதாவது’ பிரச்னையில்தான் முடியும். இதனால் ஏற்படும் பக்க விளைவுகள், முக்கிய பாதிப்பை விட, தீவிரமாகவோ, மோசமாகவோ இருக்கக்கூடும். அதனால்தான் தன்னோடு பேசுதலும், எது நோக்கமோ, அதை மையப்படுத்தி இருக்க வேண்டியது மிக முக்கியம். நாம் பேசிக்கொள்ளும் வார்த்தைகள், வாக்கியங்கள் ஏதும் இல்லாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். நமது ஆழ்மனம், அப்போதுதான், நமது செய்தியை உடனே ஏற்றுக் கொண்டும். பதிவுகளும் அதே போல இருப்பதால், செயல்பாடுகளும் சரியாக இருக்கும்.

நாம் எதைப் பற்றியாவது சாதிக்க வேண்டும், நிறைவேற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்றால், அவற்றைப் பற்றிய உள் உரையாடலின்போது முக்கியமான ஒரு அம்சத்தை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். நாம் சொல்லிக் கொள்ளும் வார்த்தைகளை செயல்படுத்த வேண்டியது நாம்தான் என்பதை மறக்கக்கூடாது. அதனால், நம்மையும், நம் திறமையையும் மட்டும், மையப்படுத்திப் பேச வேண்டும். மற்றவர்களை, சூழ்நிலையை குறிக்கும் வார்த்தைகளான அவன்/அவள்/அவர் மற்றும் சூழ்நிலை ‘மாற வேண்டும், மாறுகிறது’ என்றெல்லாம் சொல்வது உங்களைக் கட்டுப்படுத்தாது. இதனால், உங்களது மனத்துக்கு எந்த செய்தியோ, கட்டளைகளோ கிடைக்காது. இவ்வகை செய்தியால் எந்தப் பலனும், மாற்றமும் ஏற்படாது. மாறாக, நான் ‘இப்படிச் செய்கிறேன்’, ‘இப்படியாக மாறுகிறேன்’ என்று உங்களை மையப்படுத்தி உங்களோடு பேசுவதால் மட்டுமே, மாற்றங்களைக் கொண்டுவரமுடியும் என்பதை மறக்காதீர்கள்.

பெரும்பாலானோர், முன்னேறாமல் இருப்பதற்கு, அவர்களுக்கு வேண்டியது கிடைக்காமல், நடக்காமல், பெறமுடியாமல் போவதற்குக் காரணம், இறந்த காலத்தின் பிடியிலேயே இருந்து விடுவதுதான். இந்தப் பிடிப்பு இரண்டு விதமாக இருக்கிறது. எந்த விஷயத்தைச் செய்வதற்கு முனையும்போதும், அதுபற்றிய முன்னுதாரணம், முன் அனுபவம், முன்னால் ஏற்பட்ட மனப்பதிவு ஆகியவற்றைத் தேடுகிறோம். குறிப்பாக, நமக்கு முன்னால் இருக்கக்கூடிய வெற்றிகரமான உதாரணங்களையும், அனுபவங்களையும் தெரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கிறோம்.

இந்த முயற்சி நேர்மறை சிந்தனை போல இருந்தாலும், அடிப்படையில் இறந்த கால பயணம் என்பதை மறக்காதீர்கள். புதிய சூழ்நிலை, அதாவது நிகழ்காலத்தில் வெளி அம்சங்கள் மாறியிருக்க வாய்ப்புகள் இருப்பதால், கடந்த கால அனுபவங்களை, வெற்றிகரமாகவே அவை இருந்தாலும், அவற்றைப் பின்பற்றுவது முழு வெற்றியை அளிக்காது. அதே போல நமது கடந்த கால முயற்சிகளில், தோல்வி, சறுக்கல், தடைகள், தாமதம் ஆகியன ஏற்பட்டு இருந்தால், நமது மனத்தை, வேகத்தை ‘தளர்வடைய’ அனுமதித்து இருப்போம். இந்தத் தளர்வுதான், எப்போதும் நமது மனத்தில் பதிவுகளாக இருக்கும். இறந்த காலத்துக்குள் பயணித்தால், இவைதாம் நம்முடன் பயணித்து நிகழ்கால விளைவையும் தீர்மானிக்கும். இதையும், தன்னோடு பேசுதலின்போது கவனமாகக் கணக்கெடுக்க வேண்டும். நமது கடந்த காலத் தவறுகள் மற்றும் தோல்விகளில், நமது பங்கு இருந்தால் அதை நியாயமாகவும், நேர்மையான மனத்துடனும் நமக்குள்ளாகவாவது ஒப்புக்கொள்ளவேண்டும். அப்போதுதான் அவற்றின் நிழல் கூட, நிகழ் காலத்தின் மேல் படியாமல் தடுக்க முடியும்.

இவை தவிர கீழ்க்காணும் நான்கு வாக்கியங்களை முக்கியமாக கவனப்படுத்தி தினமும் சொல்லுங்கள்.

1. எனது வெற்றிகளை நான் மனப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன். அவற்றை அடைவதற்காகப் பெருமை கொள்கிறேன். அதே பாவத்தோடு எனது தோல்விகளையும் என்னுடையவை என்பதை ஏற்றுக் கொள்கிறேன். தோல்வியை மட்டும் சூழ்நிலையின் மீதோ, பிறரின் மீதோ, போட்டுத் தப்பிக்க முயற்சி செய்வதை பழக்கமாகக் கொள்ளமாட்டேன்.

2. என்னால் செய்ய முடியாததற்கு, நான் சாக்குபோக்குகளைத் தேடுவதில்லை. தெரிந்த காரணங்களை சரியான முறையில் அணுகி அந்தக் குறைகளை நீக்குகிறேன். எதையும் அவற்றிற்கு ஏற்ற நேரத்தில் செய்கிறேன். நேற்றை விட இன்றைக்கு, எனது ஆழ் மன வலிமை கூடியிருக்கிறது.

3. எனது கனவுகள், லட்சியங்கள் என்னுள்ளிருந்து பிறந்தவை, அவற்றை நனவாக்குவதும், குறிக்கோள்களை அடைவதும் எப்போதும், எனது பொறுப்புதான். அதை மனமுவந்து ஏற்கிறேன். இந்தப் பொறுப்பேற்பதற்கான பொறுப்பும் என்னுடையதுதான் என்பதை உணர்ந்தே இருக்கிறேன்.

4. என்னை நான் முழுவதும் நம்புகிறேன். அது எந்த அளவுக்கு வலிமையானது என்றால் ‘தோற்றுவிடுவோம்’ என்ற எண்ணத்தின் சாயல்கூட, எனது எந்தச் செயலிலும், எந்தச் சந்தர்ப்பத்திலும், சொல்லிலும், எழுவதும் இல்லை. படிவதும் இல்லை.

இவை மந்திர சக்தி கொண்ட சொற்கள் அல்ல. இவற்றின் சக்தியின் அளவு, ஆழம் அனைத்தும், இதை சொல்பவரது நம்பிக்கையிலும், வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற அடங்காத ஆர்வத்திலும்தான் இருக்கிறது. இவைகளை தனியாக உங்களது கையெழுத்தில்  தெளிவாக எழுதிக்கொண்டு, அட்டையில் ஒட்டிக்கொண்டு தினமும் நிலைக் கண்ணாடியின் முன் நின்று, வாய்விட்டுத் தெளிவாக, மெதுவாகவோ, சப்தமாகவோ படியுங்கள். கண்ணாடியில் தெரியும் உங்களது உருவத்தை நேசியுங்கள்.  உங்களுக்குள் ஒரு நண்பனை, இதுவரையில் அடையாளம் காணப்படாத ஒரு நபரைக் குறித்து நீங்களே உணர்வீர்கள். நம்புங்கள் – செயல்படுங்கள் – தொடர்ந்து செயல்படுங்கள் – வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறுங்கள் – அந்த வெற்றியை நிலைநிறுத்துங்கள்.

வாழ்த்துகள்.

(முடிந்தது)

வெட்டியான் முதல் ஹரிஜன் வரை

imagesபறையர்கள் / அத்தியாயம் 19

இனி வெட்டியான் என்று அழைக்கப்படும் பிரிவினரைப் பற்றிப் பார்ப்போம்.
வெட்டியான்: உறவினர் அனைவரும் தங்கள் பற்றை உடல் அளவில் துறந்து உறவை வெட்டிவிடும் வேளையில் பிணத்துக்கும் தனக்கும் இடையே வெட்ட முடியாத பணிப்பிணைப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்பவன்தான் வெட்டியான். பிணம் எரிவதற்கான குறுகிய நேரம்தான் இவனது பணிக்காலம் என்றாலும் இப்பணியின் பொழுது இவன் சற்றும் விலகிவர முடியாது.

வெட்டு, வெட்டி என்ற வேர்ச் சொற்களிலிருந்து பிறந்தது வெட்டியான் என்ற சொல். ‘வெட்டி என்பதற்கு வீண், பயனற்றது, பொழுதை வெட்டியாகக் கழிக்காதே, வெட்டிப்பேச்சு’ (ந.சி. கந்தையாப்பிள்ளை. செந்தமிழ் அகராதி. 1957) எனப்பல அகராதிகளும் பொருள் தருகின்றன. இதிலிருந்து பிறந்த வெட்டியான் என்பதற்கு ‘கிராம ஊழியர், பிணம் எரிப்பவர்’ எனப் பொருள் அறியப்படுகின்றது.உறங்குவது போலும் சாக்காடு உறங்கி விழிப்பது போலும் பிறப்பு (குறள் 339)என்னும் குறள், யாக்கை நிலையாமையைக் குறிப்பிடுகின்றது. நாம் உயிருடன் வாழும் காலத்தில் நற்பண்புகளிலிருந்து வழுவாமல் வாழ வேண்டும் என்பதை அறிவுறுத்தவே பல நிலையாமைக் கருத்துகளை எடுத்துக் காட்டுகின்றனர். உடம்பினின்று உயிர் பிரிந்து விட்டால் இவ்வுடம்பால் யாதொரு பயனுமில்லை. எனவே வெட்டியான் அல்லது வீணான உடல் என்றாகி விடுகின்றது. இவ்வாறாகிவிட்ட உடலைப் பொறுமையுடன் பொறுப்புணர்வுடன் போதிய நேரம் எடுத்துக் கொண்டு எரிக்கின்றதால் தான், இத்தொழில் புரிவோனுக்கு ‘வெட்டியான்’ என்ற பெயர் ஏற்பட்டுள்ளது போலும். எனவே இத்தொழிலை வெட்டித்தொழில் அதாவது அழிந்த ஒன்றை மேலும் அழிப்பதற்கு எடுத்துக்கொள்ளும் வெட்டி முயற்சி எனக் கூறலாம்.

வெட்டியான்: ‘விருஷ்டி’ என்ற சமஸ்கிருத சொல்லிலிருந்துதான் ‘வெட்டி’ என்ற சொல் வந்திருக்கும். வீணான-பயனற்ற வேலை செய்பவர்களை இன்று கூட ‘வெட்டி வேலை செய்பவர்’ என்றுதான் சொல்கிறோம். மன்னர்கள் காலத்தில் இந்த வேலையினை செய்யாவிட்டால் தண்டனை உண்டு; செய்தால் கூலி இல்லை. கோயில்கள் கூட இப்படித்தான் கட்டப்பட்டிருக்கக் கூடும். காவிரிக் கரையை உயர்த்துவதற்கு இத்தகைய வேலையே வாங்கப்பட்டிருக்கிறது. கோயில்களில் வேலை செய்யாதவர்களை ‘சிவத் தூரோகி’ என்று கூறி தண்டனைகள் தரப்பட்டிருக்கின்றன. கோயில்களுக்குச் சென்று; இருந்த நிலங்களின் உழைக்க வேண்டும். ஆனால் கூலி இருக்காது. கடவுளிடத்தில் போய் பேரம் பேச முடியாது.

திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தை ஆண்ட மன்னன் 64 வகை ஊழியர்களை வைத்திருந்திருக்கிறான். ஊழியம் என்றால் வெட்டி வேலை. உப்பு ஊழியம், யானை ஊழியம், ஓலை ஊழியம் என்று பல ஊழியங்கள் உண்டு. யானை ஊழியம் என்பது யானைக்கு மட்டை வெட்டிப் போடுவது அன்றைக்கு யாருடைய முறையோ அவர்கள் கண்டிப்பாக ஊழியத்தை செய்ய வேண்டும். இல்லை என்றால் தண்டனை உண்டு. ஆனால் வேலைக்கு ஏற்ற ஊதியமோ, ஓலைக்கு கிரயமோ தர மாட்டார்கள். ஓலை ஊழியம் என்பது ஓலையை வெட்டி எழுதுவதற்கேற்ப பதப்படுத்தி, சீவி அரசு அலுவலகங்களில் சேர்க்க வேண்டும். நேற்றைய ஓலையில் இன்று எழுத முடியாது. அன்றே தயாரித்தால்தான் எழுத முடியும். இது ஓலை ஊழியம்.

உப்பு ஊழியம் என்பது தாமரைக் குளத்தில் எடுக்கப்பட்ட உப்பை நாகர்கோவிலில் உள்ள  நாகராஜா கோயிலுக்கும், கன்னியாகுமரியில் உள்ள சுசீந்திரம் கோயிலுக்கும் கொண்டு போய் கொடுப்பது. இந்த மாதிரியான ஊழியங்களும், வெட்டி வேலைகளும், பண்பாட்டு ஒடுக்குமுறைகளும், பொருளாதார சுரண்டல்களும் மன்னராட்சியில் இருந்தன. அங்கு ஜனநாயகம் கிடையாது.

சோழர் காலத்தில் இறுக்கமாகி, விஜய நகர காலத்தில் ‘தீண்டாமை’ முற்றுப் பெற்றிருக்கிறது. சோழர்காலத்தில் பார்ப்பனர் – வேளாளர் கூட்டாக இருந்து வேலை செய்திருக்கிறார்கள். பரஸ்பரம் ஒருவரை ஒருவர் காப்பாற்றிக் கொள்வது.

மேற்கண்ட வேலைகளை செய்பவர்கள் பொதுவாக வெட்டியான் என்றழைக்கப்பட்டனர் போலும்.

0

பறையர்களை ‘காலனிக்காரர்’ என்ற சொல்லாலும் குறிக்கப்படுகின்றனர். இப்படி ஆதிக்க சமூகத்தினர் குறிப்பதின் பொருள் என்ன என்பது எங்களுக்கு விளங்கவில்லை. அவர்களுக்கும் அது விளங்காதென்பது எங்களுக்கும் விளங்கும்.

நகர நாகரிக வளர்ச்சிமிக்க இக்காலத்தில் பல இடங்களில் புதிய புதிய வாழ்விடத் தொகுதிகள் அமைக்கப்படுகின்றன. இவற்றை ஆங்கிலத்தில் காலனி என்னும் சொல்லால் குறிப்பிடுவது வழக்கமாக இருக்கிறது. இத்தகைய இடங்களைச் சுட்டுவதற்கு நாம் ‘குடியிருப்பு’ எனும் சொல்லைப் படைத்து வழங்கத் தொடங்கியிருக்கிறோம். தனக்கென தனி அமைப்புகளைப் பெற்றிருப்பதாலேயே அவ்வாறு வழங்கப்படுகிறது.

சுந்தரர் காலத்திலோ அதற்கு (கி.பி. 8ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த இவர் சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் ஆவார்) முன்னோ தமிழ்நாட்டில் வலங்கையர் (முற்பட்ட சாதியினர்) 98 பிரிவினரும், இடங்கையர் (பிற்பட்ட சாதியினர்) 98 பிரிவினரும் அணி திரண்டு உரிமைக் கோரிப் போரிட்டனர் என்று பேராசிரியர் நா.வானமாமலை தமது நூலில் (தமிழர் பண்பாடும் வரலாறும்) கூறியுள்ளார்.

நிலப்பட்டம், குடை கொடி பந்தம் முதலிய விருதுச் சின்னங்கள்; வெண்கவசி வீச்சு, சிவிகை, குதிரை முதலிய ஊர்தி; மேளவகை, தாரை வாங்க முதலிய ஊதிகள்; வல்லவாட்டி, செருப்பு ஆகியவை பற்றிக் குலங்களுக்கிடையே பிணக்கும் சச்சரவுகள் ஏற்பட்டதனால் கரிகாலன் என்னும் பெயர் கொண்டிருந்த வீர ராசேந்திரச் சோழன் (1063-69) அந்த வழக்கைத் தீர்த்து வைத்ததாகத் தெரிகின்றது.

சோழனுக்கு வலக்கைப் பக்கம் அமைந்திருந்த குலத்தார் வலங்கையர் என்றும், இடக்கைப் பக்கம் அமர்ந்திருந்த குலத்தார் இடங்கையர் என்றும் பெயர் பெற்றதாக உய்த்துணரலாம்.
சோழராட்சிக்குப் பின் பல்வேறு அரசுகள் ஏற்பட்டதனாலும் பல புதுக் குலங்கள் தோன்றியதனாலும் ஆங்கிலேயர் அரசாட்சிக் காலத்தில் மீண்டும் வலங்கை இடங்கைச் சச்சரவு கிளர்ந்தெழுந்தது. 1809ம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 25ம் தேதி பக்கவ், செங்கழுநீர்ப்பட்டு மாவட்ட நயன்மைத் தீர்ப்பாளர் சார்சு கோல்மன்  துரை அவ்வழக்கைத் தீர்த்து ஒவ்வொரு குலத்தார்க்கும் உரியவற்றைத் திட்டம் செய்தார். அவ்வகையில் பறையர்கள் வலங்கைக் குலங்களில் இடம் பெற்றிருந்தனர்.

0

நேர தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு ‘ஹரிசனங்கள்’ என்று 1931ல் காந்தியடிகள் பெயரிட்டபோதே சர்ச்சைகள் எழுந்தன. அவற்றுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில் காந்தியடிகள் இவ்வாறு விளக்கம் அளித்தார். ‘தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்த ஒரு நபர் எனக்கு எழுதியுள்ள கடிதத்தில் ‘எங்கள் குலத்தவர்களை அந்நியஜாஸ்’ என்று குறிப்பிடுவது எங்களை அவமானப்படுத்துவதாக உள்ளது மாறாக, நீங்கள் ஏதாகிலும் ஓர் புதிய பெயரை புனைந்தளியுங்களேன்’ என்று வேண்டுகோள் விடுத்தார். அதற்கு முன்பாக வழக்கிலிருந்து ‘பங்கிகள்’, ‘பறையர்கள்’ பெயர்களும் தாழ்த்தப்பட்டோருக்குப் பிடித்தமில்லாமலிருந்தது’ ஆகவே ‘அந்நியஜாஸ்’ (கடைசி மக்கள்) என்ற பெயரில் குறிப்பிடப்பட்டனர்.

சுவாமி சிரத்தானந்தர்தான் முதன் முதலில் ‘தலித்’ என்ற பெயரை உபயோகித்தார் என்று நினைக்கிறேன். என்னைக் கேட்டால், தீண்டாமை எனும் கொடிய நச்சு நமது சமூகத்தில் புரையோடிக் கிடக்கும் வரை எந்தப் புதுப் பெயரும் சில காலத்திற்குப் பிறகு வெறுக்கத்தக்கதாகிவிடும். எது எப்படியோ, அந்தியஜாஸ் அல்லது தலித் என்ற சொற்களுக்குப் பதிலாக வேறு தகுந்த பெயரை எவரேனும் சிபாரிசு செய்து எனக்கு எழுதுங்கள் என்று ‘நவஜீவன்’ (07.06.1931) இதழில் கேட்டிருந்தேன். பலர் பல்வேறு பெயர்களைப் பரிந்துரைத்தனர். ராஜ் கோட்டைச் சேர்ந்த ஜகந்நாத் தேசாய் என்ற தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினர், ‘ஹரிஜன்’ என்கிற பெயரைப் பிரஸ்தாபித்து எனக்கு எழுதிய கடிதத்தில் ‘பல கிராமங்களில் ஏற்கனவே ‘ஹரிஜனா’ என்ற பெயர் வழக்கில் உள்ளது. மேலும் மிகச்சிறந்த குஜராத்தி பக்திக் கவிஞரான நரசிங் மேத்தா தமது அந்தியஜா பக்தர்களை ஹரிஜனங்கள் (திருமாலின் புத்திரர்கள் – கடவுளின் குழந்தைகள்) என்று குறிப்பிட்டு வந்தார்’ என விளக்கமாக எழுதியிருந்தார்.

ஆகவே, ‘ஹரிஜன்’ என்ற சொல் புதிதல்ல, குஜராத்தி பக்தி கீதங்களின் பிதாவாகக் கருதப்படும் நரசிங் மேத்தாவினால் ஏற்கெவே புனையப்பட்டது. தவிர ‘சமூகத்தால் கைவிடப்பட்ட ஜனங்களும் ஹரியின் மக்களே’ என்ற அர்த்தமும் அப்பெயரில் தொனிக்கிறது’ (அரிசன் 07.06.1931).

1946, பிப்ரவரி 4 அன்று உளுந்தூர் பேட்டை ரயில் நிலையத்தில் மகாத்மா காந்தி பேசுகையில் ‘ஹரிஜன சேவையில் நான் தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வருவதன் பொருட்டு எனக்கு 125 வருட ஆயுசு அருளுங்கள் இறைவா’ என்பதே எனது பிரார்த்தனை. நீங்களெல்லாம் தீண்டாமை எனும் பாவத்தைக் களைத்தெறியாத வரை நமக்கு மெய்யான சுயராஜ்யம் கிட்டாது; நமது மதமும் வெகுநாள் நீடிக்காது’ என்று அறிவுறுத்தினார். (தி ஹிந்து 04.02.1946).

‘பெயரில் என்ன இருக்கிறது?’ என்ற தலைப்பில் தமது 14.04.1946 தேதியிட்ட ‘அரிஜன்’ வார இதழில் மகாத்மா காந்தி இவ்வாறு எழுதியிருக்கிறார். ‘ஹரிஜன் என்ற பெயர் புனிதம் வாய்ந்தது. ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட நபரால் பிரஸ்தாபிக்கப்பட்டது. சிறந்த பக்திக் கவிஞரால் ஏற்கெனவே ஏற்கப்பட்ட பெயர் அது. எப்பெயராயினும் தாழ்மை மனப்பான்மை அகல வேண்டும் என்பதே முக்கியம். அது இன்று வரை மிக மிக மெதுவாகத்தான் அகன்று வருகின்றது.

ஒவ்வொரு இந்துவும் உயர்வு-தாழ்வு மனப்பான்மையை உள்ளார்ந்த உணர்ச்சியுடன் அறவே விலக்கிக் கொண்டு நடைமுறையில் அனைவருமே ஹரிஜனங்களாக மாற வேண்டும். அப்போது நாம் எல்லோருமே கடவுளின் மெய்யான குழதைகளாகி விடுவோம். அதுவே ‘ஹரிஜன்’ என்பதன் மெய்ப்பொருள்.

காந்தியாரின் இக் கருத்தை ஏற்று ‘அரிஜன்’ ஆக விருப்பமுள்ளோர் இம் மனித கூட்டத்தில் யாரேனும் உண்டா? சோத்துக்கே வக்கில்லை என்றாலும் கூட அவனுடைய சொந்த சாதியை விட எந்த ஆதிக்கச் சாதியாவது தயாரா?

0

கூட்டணி குறித்து தமிழ் என்ன சொல்கிறது?

coalitionஅம்மா, ஆடு, இலக்கணம் / அத்தியாயம் 12

ஒரு வகுப்பில் பதினெட்டு பையன்கள். இவர்களில் நான்கு பேர்மட்டும் தனிமை விரும்பிகள். இவர்கள் தங்களுக்குள்ளும் பழகமாட்டார்கள். தனக்குத் தானே பழகிக்கொள்வார்கள். அந்தப் பதினெட்டு பையன்கள், தமிழில் உள்ள பதினெட்டு உயிரெழுத்துகள். அவற்றுள் நான்குமட்டும் தனிமை விரும்பிகள். அவை: க், ச், த் & ப்.

அதாவது, இந்த நான்கு எழுத்துகளுக்குப் பின்னால் வேறு மெய்யெழுத்துகள் வராது. அதே எழுத்துதான் வரும்.

உதாரணமாக, ‘உப்பு’ என்ற சொல்லில் ‘ப்’ என்ற மெய்யெழுத்தைத் தொடர்ந்து மீண்டும் ‘ப்’ வந்துள்ளது (உ + ப் + ப் + உ), அதேபோல் ‘சொத்து’ என்ற சொல்லில் ‘த்’ என்ற மெய்யெழுத்தைத் தொடர்ந்து மீண்டும் ‘த்’ வந்துள்ளது (ச் + ஒ + த் + த் + உ).

இதுபோல, மேலே நாம் பார்த்த அந்த நான்கு எழுத்துகளும் தங்களுடன்மட்டுமே மயங்கும். மற்ற எந்த மெய்யெழுத்துகளுடனும் மயங்காது. ‘க்’ என்ற எழுத்து வந்துவிட்டால், அதற்குப்பின்னால் க், க, கி, கெ, கோ என்பதுபோன்ற அதே வர்க்க எழுத்துமட்டும்தான் வரும். இதேபோல்தான் ச், த், ப் போன்றவையும்.

ஆனால் ஒன்று, இந்த எழுத்துகளுக்கு முன்னால் வேறு மெய்யெழுத்துகள் வரலாம். உதாரணமாக, ‘பந்து’ (ப் + அ + ந் + த் + உ) என்ற சொல்லில் ‘த்’ என்ற மெய்யெழுத்துக்கு முன்பாக ‘ந்’ என்ற வேறொரு மெய்யெழுத்து வந்துள்ளது.

அடுத்து, மீதமுள்ள பதினான்கு பையன்களைப் பார்ப்போம். நாம் ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டதுபோல், இவர்கள் தனிமை விரும்பிகள் இல்லை, மற்றவர்களுடன் கலந்து பழகுவார்கள்.

உதாரணமாக, ‘பாய்ச்சல்’ என்ற சொல்லில் ‘ய்’க்கு அடுத்து ‘ச்’ வருகிறது, ‘நேர்த்தி’ என்ற சொல்லில் ‘ர்’க்கு அடுத்து ‘த்’ வருகிறது. இப்படி ஆயிரக்கணக்கில் எடுத்துக்காட்டுகளை அடுக்கமுடியும்.

அப்படியானால், இந்தப் பதினான்கு எழுத்துகளும் எப்படி வேண்டுமானாலும் மற்ற எழுத்துகளுடன் கூட்டணி சேரலாமா?

இல்லை. அதற்கும் சில தெளிவான வரையறைகள் உண்டு. அவற்றை ஒவ்வொன்றாகப் பார்க்கலாம். இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளவற்றைத்தவிர மற்ற Combinations வராது என்று நீங்களே புரிந்துகொள்ளலாம்.

  1. ‘ங்’க்குப் பின்னால் ‘க்’ வரும். உதாரணம்: ப’ங்கு’ கொடு த’ங்கை’யே
  2. ‘வ்’க்குப் பின்னால் ‘ய்’ வரும். இது அவ்வளவாகப் பயன்பாட்டில் இல்லை. ‘தெவ்யாது’ என்ற புழக்கத்தில் இல்லாத சொல்லை உதாரணமாகக் கேள்விப்பட்டேன், நமக்குத் தெரிந்த சொல்தான் வேண்டும் என்று ரொம்ப யோசித்தால், ‘காவ்யம்’ என்கிற (வடமொழிச்) சொல் தோன்றுகிறது. இவைதவிர வேறு ஏதேனும் நல்ல, பிரபலமான தமிழ்ச் சொல் உங்களுக்குத் தோன்றினால் சொல்லுங்கள்
  3. ‘ஞ்’க்குப் பின்னால் ‘ச்’ வரும். உதாரணம்: ப’ஞ்சு’ மெத்தையில் த’ஞ்ச’ம் அடைந்தேன்
  4. ‘ந்’க்குப்பிறகு ‘ய்’ வரும். இதுவும் அவ்வளவாகப் பயன்பாட்டில் இல்லை. பொருந்யாது என்பதுபோன்ற சில புழக்கத்தில் இல்லாத சொற்களை உதாரணமாகச் சொல்கிறார்கள்
  5. ‘ட்’க்குப் பின்னால் ‘க்’, ‘ச்’, ‘ப்’ ஆகியவை வரும். உதாரணம்: தொலைக் கா’ட்சி’, வானொலியில் கே’ட்ப’தையெல்லாம் உண்மை என்று நம்பிவிடலாமா? வெ’ட்க’மாக இல்லையா?
  6. ‘ற்’க்குப் பின்னாலும் அதே ‘க்’, ‘ச்’, ‘ப்’ ஆகியவை வரும். உதாரணம்: தமிழைக் க’ற்க’வேண்டும் என்று இங்கே வந்தேன், அதில் நல்ல பயி’ற்சி’ எடுத்துக்கொண்டேன், க’ற்பி’த்த உங்களுக்கு நன்றி.
  7. ‘ண்’க்குப் பின்னால் ‘ட்’, ‘க்’, ‘ச்’, ஞ்’, ‘ப்’, ‘ம்’, ‘ய்’, ‘வ்’ ஆகிய ஒன்பது மெய்யெழுத்துகளும் வரும். சில உதாரணங்கள்: வ’ண்டி’, பெ’ண்க’ள், ப’ண்பா’டு, ஆ’ண்மை’ போன்றவை
  8. ‘ன்’க்குப் பின்னால் மேலே சொன்ன அந்த எட்டு மெய்யெழுத்துகளில் ‘ட்’ தவிர மீதமுள்ள எல்லாம் வரும். கூடுதலாக, ‘ற்’ வரும். சில உதாரணங்கள்: ந’ன்றி’, ந’ன்மை’, இ’ன்ப’ம், எ’ன்கி’றான் போன்றவை
  9. ‘ம்’க்குப் பின்னால் ‘ப்’, ‘ய்’ மற்றும் ‘வ்’ ஆகியவை வரும். இதில் முதலாவதாக வரும் ம் + ப் கூடணிக்குப் பிரபலமான உதாரணங்கள், தம்பி, கம்பி, எம்பி, நம்பி போன்றவை. அடுத்து வருகிற ம் + ய், ம் + வ் கூட்டணிச் சொற்கள் அதிகப் பயன்பாட்டில் இல்லை
  10. ‘ய்’, ‘ர்’, ‘ழ்’ ஆகிய எழுத்துகளுக்குப் பின்னால், ‘க்’, ‘ச்’, ‘த்’, ‘ப்’, ’ந்’, ‘ம்’, ’ஞ்’, ‘ய்’, ‘வ்’, ‘ங்’ ஆகிய பத்து மெய்யெழுத்துகளும் வரும். சில உதாரணங்கள்: பொ’ய்கை’, பா’ர்த்’தேன், வா’ழ்க்’கை, சூ’ர்யா’, வா’ழ்வா’ன் போன்றவை
  11. ‘ல்’, ‘ள்’ ஆகிய மெய்யெழுத்துகளுக்குப் பின்னால், ‘க்’, ‘ச்’, ‘ப்’, ‘வ்’, ‘ய்’ ஆகிய ஐந்து மெய்யெழுத்துகளும் வரும். சில உதாரணங்கள்: ந’ல்கி’னான், க‘ல்வி’, க’ல்யா’ணம், கே’ள்வி’ போன்றவை

கொஞ்சம் நீளமான பட்டியல்தான். நல்லவேளையாக, இத்தனையையும் நினைவில் நிறுத்தவேண்டிய அவசியம் இல்லை. அவ்வப்போது சந்தேகம் வரும்போது எடுத்துப் பார்த்துக்கொள்வதற்காக வைத்துக்கொண்டால் போதும்.

ஒருவழியாக மயக்கத்திலிருந்து வெளியே வருகிறோம். மீண்டும் பகுபதம், பகாப்பதம் ஆகியவற்றைப்பற்றி விரிவாகப் பார்க்கத் தொடங்குவோம்.

பகுபதத்துக்கும் பகாப்பதத்துக்கும் எல்லை வகுத்திருக்கிறது தமிழ் இலக்கணம். அதாவது, இவற்றில் அதிகபட்சமாக எத்தனை எழுத்துகள் இடம்பெறலாம் என்கிற எல்லை.

* பகாப்பதம் : 2 முதல் 7 எழுத்துகள்
* பகுபதம் : 2 முதல் 9 எழுத்துகள்

அப்படியானால் தமிழில் ஒன்பது எழுத்துகளுக்குமேல் கொண்ட தனிச் சொற்களே இல்லையா?

அப்படி வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடப்படாவிட்டாலும், நன்னூலில் உள்ள பகுபத, பகாப்பத இலக்கணத்தின்படி, தமிழில் இந்த எல்லையைவிட அதிக எழுத்துகளைக் கொண்ட சொற்கள் இருக்கமுடியாது என்றே தோன்றுகிறது. நான் யோசித்தவரை அத்துணை பெரிய சொற்கள் எவையும் அகப்படவில்லை. அப்படியே தென்பட்டாலும் அவற்றைத் தனித்தனிச் சொற்களாகப் பிரித்துவிடமுடிகிறது.

உங்களுக்குத் தெரிந்து ஒன்பது எழுத்துக்குமேல் கொண்ட தமிழ்ச் சொல் ஏதேனும் இருந்தால் சொல்லுங்கள். அலசுவோம்.

இப்போது, பகாப்பதத்தில் உள்ள நான்கு வகைகளைப் பார்ப்போம். ஏற்கெனவே பார்த்ததுபோல், இவை பிரிக்கமுடியாத, பிரிக்கக்கூடாத சொற்கள்:

* பெயர்ப் பகாப்பதம்
* வினைப் பகாப்பதம்
* இடைப் பகாப்பதம்
* உரிப் பகாப்பதம்

முதல் இரண்டையும் விளக்குவது எளிது, பெயர்ச்சொல் என்றால் ஒரு பொருளையோ, மனிதரையோ குறிப்பிடுவது, ஆங்கிலத்தில் Noun. வினைச்சொல் என்றால், ஒரு செயலைக் குறிப்பிடுவது, ஆங்கிலத்தில் Verb.

உதாரணமாக, ‘பேனா’ என்பது பெயர்ச்சொல். ‘எழுது’ என்பது வினைச்சொல். இரண்டும் பகாப்பதங்கள். ஆகவே, ‘பெயர்ப் பகாப்பதம்’, ‘வினைப் பகாப்பதம்’ என்று இவற்றைக் குறிப்பிடலாம்.

அடுத்து, இடை, உரி… சேர்த்துப் படித்தால் ரொம்பக் கவர்ச்சியாகத் தோன்றுகிறதே! ‘இடை உரி’ என்றால் இடுப்பில் கட்டிய ஆடை என்றுதான் அர்த்தம்.

தமிழில் ‘இடைச்சொல்’ என்றால், அவை தனித்து இயங்காது, இன்னொரு பெயர்ச்சொல் அல்லது வினைச்சொல்லுடன் சேர்ந்துதான் இயங்கும்.

உதாரணமாக, ‘பாண்டியனும் சேரனும் வந்தார்கள்’ என்பதைப் ‘பாண்டியன்’ + ‘உம்’, ‘சேரன்’ + ‘உம்’ என்று பிரிக்கிறோம். இதில் பாண்டியன், சேரன் பெயர்ச் சொற்கள். ‘உம்’ என்பது இடைச்சொல். அது தனியே வராது, வந்தாலும் அதற்குப் பொருள் இருக்காது.

இதேபோல், ‘எழுதுவதுபோல நடித்தான்’ என்பதை ‘எழுதுவது’ + ‘போல’ + ‘நடித்தான்’ என்று பிரிக்கிறோம். இதில் எழுதுவது, நடிப்பது வினைச் சொற்கள், ‘போல’ என்பது இடைச்சொல். இதுவும் தனியே வராது.

ஆனால், இதை ஏன் ‘இடைச்சொல்’ என்று சொல்லவேண்டும்? அது பாண்டியன், சேரனுக்குப் பின்னால்தானே வருகிறது? ‘கடைச்சொல்’ என்றால் பொருத்தமாக இருக்குமல்லவா?

‘இடைச்சொல்’ என்றால் என்ன பொருள்? இதற்கு முன்னால் ஒரு சொல், பின்னால் ஒரு சொல் வருகிறது என்பதுதானே அர்த்தம்?

அதன்படி, மேலே உள்ள வாக்கியங்களை ஒருமுறை பாருங்கள். பாண்டியன், உம், சேரன், உம், வந்தார்கள் என்று ஒரு வாக்கியம், எழுதுவது, போல, நடித்தான் என்பது இன்னொரு வாக்கியம். இதில் வருகிற இரண்டு ‘உம்’கள், ஒரு ‘போல’ அனைத்துக்கும் முன்னால், பின்னால் வெவ்வேறு சொற்கள் உள்ளன. இல்லையா?

அதுதான் இடைச்சொல்லின் இலக்கணம். அதற்கு முன்னால் பெயர்ச்சொல்லோ வினைச்சொல்லோ வரும், அதற்குப் பின்னாலும் ஒரு சொல் வந்தால்தான் அந்த வாக்கியம் முடிவடையும். வெறுமனே ‘பாண்டியனும்’ என்றால் அந்த வாக்கியத்துக்குப் பொருள் இல்லை. வெறுமனே ‘எழுதுவதுபோல’ என்றாலும் அந்த வாக்கியத்துக்குப் பொருள் இல்லை.

ஆக, அது இடைச்சொல்தான். கடைச்சொல் இல்லை!

நிறைவாக, ‘உரிச்சொல்’. இதுவும் பெயர்ச் சொல், வினைச் சொல்லைச் சார்ந்து இயங்குவதுதான். ஆனால் இடைச்சொல்லுக்கும் இதற்கும் முக்கியமான வித்தியாசங்கள் இரண்டு:

* இடைச்சொல் என்பது, பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல்லுக்குப்பின்னால் வரும்
* உரிச்சொல் என்பது, பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல்லுக்கு முன்னால் வரும்
* இடைச்சொல் ஒரு குறிப்பிட்ட அம்சத்தைப் பேசுவது அல்ல, பொதுவானது, பலவிதங்களில் பயன்படுவது
* உரிச்சொல் ஒரு பண்பையோ, குணத்தையோமட்டும் குறிப்பிடும்

உதாரணமாக, ‘அவன் ரொம்பப் பேசறான்’ என்கிறோம். இதில் ‘அவன்’ பெயர்ச்சொல், ‘பேசுவது’ வினைச்சொல், ‘ரொம்ப’ என்பது உரிச்சொல், பேசுவதன் தன்மையைச் சொல்கிறது அது.

உண்மையில் ‘ரொம்ப’ என்பது சரியான சொல்லே இல்லை. ‘நிரம்ப’ என்பதன் சிதைந்த வடிவம்தான் அது. விஷயத்தை எளிமையாகப் புரியவைப்பதற்காக அதனை முதல் உதாரணமாகப் பயன்படுத்தினேன்.

சரியான உதாரணங்களைச் சொல்லவேண்டுமென்றால், தமிழின் பிரபலமான உரிச்சொற்கள் இவை: சால, நனி, உறு, தவ, கூர், கடி…

‘என்னய்யா, பிரபலம்ன்னு சொல்றீங்க. ஆனா, இதையெல்லாம் நாங்க கேள்விப்பட்டதே இல்லையே!’ என்கிறீர்களா? அது இலக்கணத்தின் பிழை அல்லவே!

‘சால’ என்ற முதல் சொல்லைமட்டும் எடுத்துக்கொள்வோம். இதற்குச் ‘சிறந்த’ அல்லது ‘நிறைய’ என்கிற பொருள். தெலுங்கில் இதனை இன்றும் அதே அர்த்தத்தில் பயன்படுத்துகிறார்கள். தமிழில் ‘சாலச் சிறந்தது’ என்று எப்போதாவது அபூர்வமாக எழுதுவதோடு சரி. பேச்சுவழக்கில் காணாமலே போய்விட்ட அருமையான சொல் இது.

உரிச்சொற்கள் அனைத்துமே எழுத, பேச அழகானவைதான். ‘கடி மனை’ என்றால் காவல் அதிகமுள்ள வீடு என்று பொருள். இதனை இன்றைக்கு எங்கெல்லாம் பயன்படுத்தலாம் என்று யோசித்துப்பாருங்கள். ஏன் பயன்படுத்துவதில்லை?

இப்படித் தமிழில் நாம் பயன்படுத்தாமல் ஒட்டடை படிய விட்டிருக்கும் சொற்களைமட்டும் திரட்டினாலே போதும், அந்தப் பட்டியலே மற்ற பல மொழிகளின் சொல்வளத்தைவிடச் சிறந்ததாக இருக்கும்.

அந்த வம்பு நமக்கெதற்கு. அடுத்து, பகுபதத்தின் வகைகளுக்கு வருவோம்.

பகுபதத்தில் இரண்டே வகைகள்தான். பெயர்ப் பகுபதம், வினைப் பகுபதம். மீதமுள்ள இடைச்சொல், உரிச்சொல் இரண்டும் பகாப்பதங்களாகமட்டுமே வரும்.

பெயர்ப் பகுபதம் எதன் அடிப்படையில் பிறக்கிறது என்பதை வைத்து அதில் ஆறு வகைகள் உண்டு. அவை:

* பொருள்
* இடம்
* நேரம்
* உறுப்பு
* குணம்
* தொழில்

இது மிகவும் சுவாரஸ்யமான வகைபாடு. இந்த ஆறு வகைகளைப்பற்றியும் உரிய உதாரணங்களுடன் அடுத்த அத்தியாயத்தில் விரிவாகப் பேசுவோம்.

அதற்குமுன்னால், இந்த அத்தியாயத்தில் நாம் பார்த்த முக்கியமான சொற்கள் / தலைப்புகள் / Concepts பட்டியலை இங்கே தருகிறேன், எதற்கு என்ன அர்த்தம், என்ன உதாரணம் என்று நினைவுபடுத்திப் பாருங்கள், ஏதேனும் புரியாவிட்டால், சிரமம் பார்க்காமல் மேலே சென்று ஒருமுறை படித்துவிடுங்கள்.

  • தனிமை விரும்பி எழுத்துகள் (தங்களுக்குப் பின்னால் மற்ற மெய்யெழுத்துகளை அனுமதிக்காது) (4)
  • மற்ற மெய்யெழுத்துகளுடன் கலந்து பழகும் எழுத்துகள் (14)
  • அனுமதிக்கப்பட்டுள்ள கூட்டணிகள்: ங்க், வ்ய், ஞ்ச், ந்ய், ட்க், ட்ச், ட்ப், ற்க், ற்ச், ற்ப், ண்ட், ண்க், ண்ச், ண்ஞ், ண்ப், ண்ம், ண்ய், ண்வ், ன்ற், ன்க், ன்ச், ன்ஞ், ன்ப், ன்ம், ன்ய், ன்வ், ம்ப், ம்ய், ம்வ், ய்க், ய்ச், ய்த், ய்ப், ய்ந், ய்ம், ய்ஞ், ய்ய், ய்வ், ய்ங், ர்க், ர்ச், ர்த், ர்ப், ர்ந், ர்ம், ர்ஞ், ர்ய், ர்வ், ர்ங், ழ்க், ழ்ச், ழ்த், ழ்ப், ழ்ந், ழ்ம், ழ்ஞ், ழ்ய், ழ்வ், ழ்ங், ல்க், ல்ச், ல்ப், ல்வ், ல்ய், ள்க், ள்ச், ள்ப், ள்வ், ள்ய்
  • பகாப்பத எல்லை (2 முதல் 7)
  • பகுபத எல்லை (2 முதல் 9)
  • பகாப்பத வகைகள் (4)
  • பகுபத வகைகள் (2)
  • பெயர்ச் சொல் பகுபதம் வகைகள் (6)

0

சீனா என்றொரு அதிசயம்

imagesபண்டைய நாகரிகங்கள் /அத்தியாயம் 12

7. கி. மு. 206 முதல் கி.பி. 220 வரை – ஹான் வம்ச (Han Dynasty) ஆட்சிக் காலம்

ஹான் ஆட்சிக் காலத்தில் சீனாவின் பொருளாதாரமும் நாகரிகமும் மாபெரும் வளர்ச்சிகள் கண்டன. அவற்றில் சில முக்கிய மாற்றங்களையும் முன்னேற்றங்களையும் பார்ப்போம்.

அரசு விவசாயத்தில் பல சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டுவந்தது. பெரிய நிலச்சுவான்தாரர்களின் நிலங்களை அரசுடைமையாக்கி, ஏழைகளுக்குப் பங்கிட்டுக்கொடுத்தது. ஒரே ஒரு நிபந்தனை – அவர்களேதான் அந்த நிலங்களை உழுது பயிரிடவேண்டும், வேறு யாருக்கும் நிலத்தை விற்க முடியாது. விவசாயிகள், பயிர்ச் சுழற்சி, உரங்கள் பயன்படுத்துதல் ஆகிய முறைகளைப் பயன்படுத்தத் தூண்டப்பட்டார்கள். இவற்றால், உற்பத்தி பெருகியது. ஏரோட்டுபவர்கள் கையில் பணம் புழங்கியது. நெசவு, பட்டுத் தொழில் போன்ற உபதொழில்களில் பணத்தை முதலீடு செய்தார்கள். சிறு தொழில்கள் வளர்ந்தன.

பட்டுத் தொழிலில் சீனர்கள் முன்னோடிகளாக இருந்தார்கள்.  கி.மு. 3630 லேயே, பட்டுப் புழுக்கள் வளர்க்கவும், நூல் எடுக்கவும், துணி நெய்து சாயம் பூசவும் அவர்கள் தெரிந்துகொண்டிருந்தார்கள்.  காலப்போக்கில், பட்டுத் தொழில்  பெண்களின் ஏகபோகமானது. இது வெறும் தொழில் மாற்றமாக இருக்காமல், ஆண்களும், பெண்களும் சரி நிகர் சமானமாகும் சமுதாயப் புரட்சிக்கு வித்திட்டது.

பட்டு தங்களுடைய தனித்திறமைகளுள் ஒன்று என்பதைச் சீனர்கள் உணர்ந்தார்கள். இந்தப் பலத்தை, நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு சாமர்த்தியமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டார்கள்.  சீனாவுக்கும், ஆப்கனிஸ்தானுக்கும் வியாபாரத் தொடர்புகள் இருந்தன. நீலக்கல், சிவப்புக் கல்  ஆகியவற்றைச் சீனர்கள் ஆப்கானியர்களிடம் வாங்கினார்கள்: மாற்றாகப் பட்டு நூலும், ஆடைகளும் தந்தார்கள்.

உலக வியாபார சரித்திரத்தில், முக்கிய இடம் பிடிக்கிறது பட்டுச் சாலை (Silk Route). கி.மு. 190ல் ஹூயி (Hui) சக்கரவர்த்தியின் தொலைநோக்குப் பார்வையில் இது உருவாக்கப்பட்டது. சாதாரணமாக, பொதுமக்களின் போக்குவரத்துக்கும், ராணுவக் காரணங்களுக்காகவும்தான் அன்றைய அரசர்கள் சாலைகள் அமைப்பார்கள். இந்த இலக்கணங்களை மீறிய வணிகப் பாதை பட்டுச் சாலை. இது 6400 கிலோ மீட்டர் நீளம் கொண்டது. சீனாவின் சியானில் தொடங்கி, வடமேற்குத் திசையில் சீனப் பெரும் சுவர் வழியாகச் சென்று, பாமீர் மலைகளின் வழியாக ஆப்கனிஸ்தானைக் கடந்து மத்தியதரைக் கடலின் கிழக்குப் பகுதியில் முடிவடைகிறது. முதலில், சீன ஆப்கானிஸ்தான் வணிகப் பொருட்கள் ஒட்டகங்கள் மூலமாகப் பரிவர்த்தனம் செய்யப்பட்டன.

ஹான் மன்னர்கள் பட்டுக்குப் புதிய சந்தை கண்டார்கள்.  ரோம சாம்ராஜ்ஜியத்துடன் மிகப் பெரிய அளவில் வியாபாரத்தை  வளர்த்தார்கள். ரோமாபுரி ஆண்களும், பெண்களும் சுகபோகப் பிரியர்கள். தங்களைச் சிங்காரித்துக்கொள்வதில் ஒருவரோடு ஒருவர் போட்டி போடுபவர்கள். இவர்களுக்குச் சீனப் பட்டின்மீது மோகம் வந்தது. ரோமாபுரி  ஆப்கானிஸ்தானைப் பின் தள்ளி, சீனாவின் முக்கிய வணிகச் சந்தையானது.   இதனால், இந்தப் பாதைக்கே பட்டுச் சாலை என்னும் பெயர் வந்தது.

கி.மு. 139 ல் வூ (Wu) சக்கரவர்த்தியாக இருந்தார். சீனாவில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தோன்றியது 1921ல் தான். ஆனால், இவர் பொதுவுடைமைக் கருத்துகளை கி.மு. 139ல் விதைத்துவிட்டார். அண்டைய பிரதேசங்களோடு வூ பல போர்கள் நடத்தினார். எக்கச்சக்கச் செலவு. கஜானா காலியாகிவிட்டது. நாட்டு மக்கள்மேல் வரிகளைச் சுமத்தி அவர்களுடைய வெறுப்பைச் சம்பாதித்துக்கொள்ள அவர் விரும்பவில்லை. நாட்டில் பல வியாபாரிகள் செல்வத்தில் கொழித்தார்கள். சக்கரவர்த்தி  அந்த வியாபாரங்களை அரசுடைமையாக்கினார்.

வூ சக்கரவர்த்தி, சீனாவின் வெளிநாட்டு உறவுகளிலும், புதிய அணுகுமுறையைக் கொண்டு வந்தார். அதுவரை, சீனாவின் வெளியுலகத் தொடர்புகள் வெறும் வியாபார உறவுகள்தாம். இவற்றைத் தாண்டி, பிற நாடுகளின் ஆட்சி முறை, கலாசாரம் ஆகியவற்றைச் சீனாவின் முன்னேற்றத்துக்குப் பயன்படுத்த விரும்பினார். ஜாங் சியன் (Zhang Chien) என்னும் தம் நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமான அறிஞரை இதற்காகத் தேர்ந்தெடுத்தார். இவர் சீனாவின் அண்டைப் பிரதேசங்களுக்குப் பயணம் செய்தார். இவருடைய உதவியாளர் உஸ்பெக்கிஸ்தான், ஆப்கனிஸ்தான் நாடுகளுக்கு விஜயம் செய்தார். இந்தத் தேடல்களில் கிடைத்த விவரங்களையும், அனுபவங்களையும்,  சக்கரவர்த்திக்கு அறிக்கையாகச் சமர்ப்பித்தார். ஒவ்வொரு பிரதேசத்தைப் பற்றியும், இந்த அறிக்கை  ஆழப்பார்வை பார்க்கிறது.

இவரோ, இவர் உதவியாளரோ, இந்தியாவுக்கு வரவில்லை. ஆனால், பல இடங்களில் இந்தியா பற்றிக் கேள்விப்பட்டார்கள். அதன் அடிப்படையில். இந்தியாவின் தட்ப வெட்ப நிலை,  இந்தியப் போர் யானைகள் போன்றவை பற்றிக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள். இவை மிகச் சரியான விவரங்கள்.

பட்டுத் தொழிலில் பெண்கள் முக்கிய இடம் வகித்ததைப் பார்த்தோம். மெள்ள, மெள்ள, சமுதாயத்தின் பல்வேறு துறைகளில் பெண்கள் முத்திரை பதிக்கத் தொடங்கினார்கள். கி.மு. 48 – இல், பான் (Ban) என்னும் கவிதாயினி இருந்தார். லியூ ஸியாங் (Liu Xiang) என்னும் அறிஞர், சக்கரவர்த்தியின் வழிகாட்டலில், சீன வரலாற்றில் சிகரங்கள் தொட்ட 125 பெண்மணிகளின் வாழ்க்கை வரலாறுகளைத் தொகுத்தார். எட்டு அத்தியாங்களாகப் பட்டுத் துணிகளில் எழுதப்பட்டுள்ள இந்தத் தொகுப்பின் பெயர், தலை சிறந்த பெண்மணிகளின் வரலாறுகள்  (Biographies of exemplary women). சிறந்த தாய்மார்கள், கற்புத் திலகங்கள், உயர்ந்த கொள்கைகளைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள், சொல்லின் செல்வர்களான பேச்சாளர்கள் என்று பல  அத்தியாயங்கள். இந்தச் சாதனையாளர்களில் பலர் சாமானியர்கள். அன்றைய நாட்களிலேயே, ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்கும் சம அந்தஸ்து, குடும்பப் பின்னணியைவிடத் திறமைக்கு அதிக மதிப்பு!

கி.மு. 124 லேயே, அரசுப் பதவிகளுக்குத் திறமைசாலிகளைத் தெர்ந்தெடுக்க, நாடு தழுவிய தேர்வுகள் நடத்தப்பட்டன. திறமையை மதித்த பண்டைய சீனா, நாட்டு முன்னேற்றத்துக்குக் கல்வி அறிவு அவசியம்,  எல்லோருக்கும் கல்வி அறிவு வழங்கவேண்டும் என்பதில் கண்டிப்பாக இருந்தது. கி.பி. 3 – இல் பிங் (Ping) சக்கரவர்த்தி நாடு தழுவிய கல்வித் திட்டம், பாட முறை, அரசுக் கல்விச் சாலைகள் ஆகியவற்றை அறிமுகம் செய்தார். சீனாவின் பிற்கால வளர்ச்சிகளுக்கு உறுதியான அடித்தளம் தந்தது இந்தக் கல்வி முறைதான்.

ஹான் ஆட்சியில் சீனா, அறிவியல், தொழில்நுட்பக் கண்டுபிடிப்புகளிலும், பல உச்சங்கள் தொட்டது. கி.மு. 30 – இல் அவர்கள் சக்கரத் தள்ளுவண்டிகள் பயன்படுத்தினார்கள். கி.பி . 8 – ம் ஆண்டில், லியூ ஷீன் (Liu Xin) என்னும் வானியல் அறிஞர் நட்சத்திரங்களின் பட்டியல் தயாரித்தார். இவர் பட்டியலில் இருந்த விண்மீன்களின் எண்ணிக்கை 1080. ஒரு வருடத்தில் 365.25016 நாட்கள் என்று இவர் கணக்கிட்டார். 365.14016 என்று இன்றைய அறிவியல் சொல்கிறது. நவீன உபகரணங்கள் இல்லாமலே, இத்தனை துல்லியமாகக் கணக்கிட்ட சீனர்களின் திறமை பிரமிக்கவைக்கிறது.

சீனர்களின் பல்லாயிரம் கண்டுபிடிப்புகளில், உலக அறிவியலைப் பெருமளவில் பாதித்தவையாகக் கருதப்படும் நான்கு கண்டுபிடிப்புகள், திசைகாட்டி, வெடி மருந்து, காகிதத் தயாரிப்பு, அச்சுத்தொழில் என்று சென்ற அத்தியாயத்தில் பார்த்தோம், திசைகாட்டி சின் ஆட்சிக் காலத்தில் வந்தது.  வெடி மருந்தும், காகிதத் தயாரிப்பும், ஹான் ஆட்சிக்காலத்தின் அறிவியல் பெருமைகள்.

சீனச் சக்கரவர்த்திகளும், மக்களும் மரணமே இல்லாத வாழ்க்கைக்கு ஆசைப்பட்டார்கள். அரச ஆதரவில், ஏராளமானவர்கள், சாவை வெல்லும் மருந்துகள் செய்யும் ஆராய்ச்சிகள் செய்துவந்தார்கள். கைகளில் கிடைக்கும் விநோதப் பொருட்களையெல்லாம் கலப்பார்கள். ஏதாவது மேஜிக் நடக்குமா என்று காத்திருப்பார்கள். கி.மு. 9 – ம் நூற்றாண்டில், அப்படிப்பட்ட ஒரு குழுவினர், வெடியுப்பு, கந்தகம், கரி ஆகிய மூன்றையும் ஏதோ விகிதத்தில் கலந்தார்கள். அதைப் பொடித்து, தேனில் குழைத்து வரும் லேகியம் தங்களை அமரர்கள் ஆக்கும் என்று அவர்கள் நம்பி பொடிக்கத் தொடங்கினார்கள். பொடி வெடித்தது. அமரர்கள் ஆக ஆசைப்பட்டவர்கள் இறந்துபோனார்கள்.  ஆனால், போர்க்க்கால ஆயுதமாக, அழிவின் மூலப்பொருளாக, வெடிமருந்தின் விபரீதக் கதை ஆரம்பமானது.

வெடிமருந்தை இப்படியொரு விபத்தில்தான் கண்டுபிடித்தார்கள். ஆனால், காகிதத் தயாரிப்பு திட்டமிட்ட அறிவியல் முன்னேற்றம். கி.பி. 100 வாக்கில் பட்டுத் துணிகளிலும், மூங்கில் தட்டிகளிலும் மக்கள் எழுதிவந்தார்கள். பட்டு அதிக விலை: மூங்கில் எடை அதிகமானது. இதற்கு ஒரு தீர்வு கண்டுபிடிக்கும் வேலையைச் சக்கரவர்த்தி, கே லுன் (Cai Lun) என்ற தன் ஆலோசகரிடம் ஒப்படைத்தார். சகலகலாவல்லவர் கே லுன், சணல், துணி, மீன் பிடிக்கும் வலைகள் ஆகியவற்றைச் சேர்த்துக் கூழாக்கினார். இந்தக் கூழை மெல்லிய பாளங்களாக்கினார்.   கி.பி. 105ல் காகிதம்  பிறந்தது. மனித குலத்தின் அறிவுத் தேடலை ராஜபாட்டை ஆக்கிய மகா கண்டுபிடிப்பு!

கே லுன் ஒரு திருநங்கை. அன்று திருநங்கைகள் சக்கரவர்த்திகளின் நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமானவர்களாக இருந்தார்கள். அதிலும், குறிப்பாக, கி.பி. 75 முதல் கி.பி. 88 வரை சீனாவை ஆண்ட ஜாங் (Zhang) சக்கரவர்த்தி காலம் முதல், திருநங்கைகள் அரசுப் பதவிகள் வகிக்கவும், நிர்வாகத்தில் ஈடுபடவும் ஆரம்பித்தார்கள். பல நூற்றாண்டுகளுக்கு இந்தப் பாணி தொடர்ந்தது.  இதன் ஒரு வெளிப்பாடுதான் கே லுன்!

கி.பி. 6 – ம் ஆண்டில், சில அரசியல் சதிராட்டங்கள் நடந்தன. ரூஸி யிங் (Ruzi Ying)  என்பவர் சக்கரவர்த்தியானார். அப்போது அவர் வயது ஒன்று! ஆமாம், ஒரு சதிகாரக் கும்பல் தொட்டில் குழந்தையை டம்மி ராஜாவாக்கினார்கள். இரண்டே ஆண்டுகளில், ரூஸி யிங் ஆட்சி கவிழ்ந்தது. ஷின் வம்சாவளியினர் (Xin Dynasty) ஆட்சியைக் கைப்பற்றினார்கள். ஆனால், வெறும் 15 ஆண்டுகள் மட்டுமே ஷின் ஆட்சி நீடித்தது. கி.பி. 23 – இல் ஹான் வம்சத்தார் அரியணையை மறுபடியும் கைப்பற்றினார்கள்.

ஹான் வம்ச ஆட்சியில் சீனா அமைதிப் பிரதேசமாக இருந்தது, வியத்தகு முன்னேற்றங்கள் கண்டது. காரணம் – தொலைநோக்குப் பார்வை கொண்ட மன்னர்கள். கி.பி. 168 க்குப் பின் வந்த சக்கரவர்த்திகள்  பரம்பரைக்குத் திருஷ்டி பரிகாரமானார்கள். நாடு மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிந்தது. தொடர்ந்த ஆட்சி, கி.பி. 221 முதல் கி.பி. 280 வரை நீடித்தது: மூன்று அரசுகள் ஆட்சிக் காலம்   (Three Kingdoms) என்று இது அழைக்கப்படுகிறது. தொடர்ந்த 300 ஆண்டுகள் நிலையில்லா ஆட்சிகள். கி.பி. 580 – இல், வென் டீ (Wen Di) என்னும் குறுநில அரசர் உள்நாட்டுக் குழப்பங்களை அடக்கி, சீனாவை மறுபடியும் ஒருங்கிணைத்தார். ஆனால், அவர் நிறுவிய ஸ்வீ வம்ச ஆட்சி (Sui Dynasty) கி. பி.  580 முதல் கி.பி. 618 வரை, ஆண்டுகள் மட்டுமே நீடித்தது,   சீனாவில் மறுபடி வசந்தம் வந்தது கி.பி. 618 – இல் தொடங்கிய டாங் வம்ச ஆட்சியில்தான்.

0