அய்மாரா பழங்குடிகளுடன் எர்னஸ்டோ

மோட்டார் சைக்கிள் டைரி / அத்தியாயம் 13

டராட்டாவை நோக்கி இறங்கும் பள்ளத்தாக்கில் அவர்களுடைய லாரி சென்றுகொண்டிருந்தது. ‘இன்கா பழங்குடி மக்கள் தங்கள் அடிமைகளின் நன்மைக்காகக் கட்டியிருந்த பாசனக் கால்வாய்களில் பள்ளத்தாக்கின் அடிவாரத்தை நோக்கிப் பாய்ந்த வெள்ளம் ஆயிரக்கணக்கான சிறுசிறு அருவிகளாக மாறியது.’ கம்பளி மேலாடை அணிந்த பழங்குடிகள் பலர் வழியில் ஆங்காங்கே வண்டியை நிறுத்தி ஏறிக்கொண்டார்கள். பல்வேறு பயிர்கள் வழி நெடுகிலும் பயிரிடப்பட்டிருந்தன. சில பழங்குடிகளின் காலணிகள் டயரால் தயாரிக்கப்பட்டிருந்ததை எர்னஸ்டோ கண்டார். சில, கயிற்றினால் பின்னப்பட்டிருந்தன. அவர்களுடைய மொழியை அவரால் புரிந்துகொள்ளமுடியவில்லை.

டராட்டா (Torata) என்றால் மக்கள் ஒன்றுகூடும் இடம். அந்த நகரைச் சுற்றிச் சூழ்ந்து பாதுகாத்துக்கொண்டிருக்கும் மலைகள் ஆங்கில ‘வி’ வடிவத்தில் மிகப் பெரியதாக அமைந்திருக்கும் இடத்தில் நகரம் அமைந்திருந்ததால் அதற்கு இந்தப் பெயர் ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்பது எர்னஸ்டோவின் யூகம். பல நூற்றாண்டுகளாக எந்தவித மாற்றமும் இன்றி அந்தப் பகுதி அமைந்திருப்பதாகவும் அவருக்குத் தோன்றியது. குழந்தைகளை முதுகில் சுமந்தபடி செல்லும் இந்தியப் பெண்களையும் (தென் அமெரிக்கப் பழங்குடிகள்) பழமையான கிறிஸ்தவ தேவாலயத்தையும் குறுகலான தெருக்களையும் கண்டபோது வரலாறு உயிர்பெற்று எழுந்து நிற்பது போலவும் இருந்தது.

‘இன்காக்களின் ஆட்சிக்கு எதிராக அவ்வப்போது கிளர்ந்தெழுந்து, அவர்களுடைய ஆட்சிப் பரப்பின் எல்லைகளில் நிரந்தமான படையொன்றை நிறுத்தி வைக்கும்படி நிர்பந்தித்த பெருமைக்குரிய அதே இனத்தைச் சேர்ந்தவர்களல்ல இங்கே வாழும் மக்கள்.’ இப்போது அவர்கள் வெற்றிகெள்ளப்பட்டவர்கள். பணிவானவர்கள். புற உலகைப் பற்றி அக்கறையில்லாதவர்களாகவும் ‘பழக்கத்தின் காரணமாக உயிர் வாழ்பவர்களாகவும்’ அவர்கள் இருந்தனர்.

தங்க இடமும் உணவும் கிடைத்தது.காவல் நிலையத்தில் படுத்து உறங்கி அதிகாலை மூன்று மணிக்கு எழுந்து புனோ என்னும் இடத்தை நோக்கி செல்லத் தொடங்கினார்கள். மீண்டும் லாரி. மீண்டும் கடுங்குளிர். போர்வைக்குள் எர்னஸ்டோவும் கிரானடோவும் ஒடுங்கிகிடந்தார்கள். மேடுகளில் ஏறும்போது விழுந்துவிடாமல் இருக்க அவ்வப்போது கைகளை எடுக்கும்போது உடல் நடுங்கியது. கிட்டத்தட்ட 5000 மீட்டர் உயரத்தில் அந்தச் சாலயிலேயே மிகவும் உயரமான ஓரிடத்தில் லாரி பழுதடைந்து நின்றுவிட்டது.

இன்னமும் விடியவில்லை என்பதால் குளிர் நீங்கியிருக்கவில்லை. இறங்கி நடக்கத் தொடங்கினார்கள். சில பழங்குடிகளும் அவர்களுடன் சேர்ந்து நடக்கத் தொடங்கியிருந்தனர். இளம் மருத்துவர்களைக் கண்டு அவர்களும் அவர்களைக் கண்டு இவர்களும் ஆச்சரியத்துடன் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டே நடந்தனர். பழங்குடிகளின் ஆடைகள் ஏன் இப்படி இருக்கின்றன? அவர்களுக்குக் குளிரே இருக்காதா? லாமாக்களைப் போல் (தென் அமெரிக்க ஒட்டகம்) எப்படி இவர்களால் கவலையின்றி ஒருவர் பின் ஒருவராக அசைந்து அசைந்து நடக்க முடிகிறது? உடைந்த ஸ்பானிய மொழியில் பழங்குடிகள் எர்னஸ்டோவிடம் கண்களை விரித்து கேட்னர். அதென்ன விசித்திரப் பாத்திரம்? தண்ணீரை ஏன் அதில் ஊற்றி குடிக்கிறீர்கள்?

லாரி தயாரானதும் மீண்டும் பயணம் வேகம் அடைந்தது. அவ்வப்போது இளைப்பாற வண்டி ஆங்காங்கே நின்றது. ஒரு பழங்குடி தன் மகனுடன் எர்னஸ்டோவை நெருங்கி, பல கேள்விகளை எழுப்பினார். தனது பயணத்தைப் பற்றியும் வழியில் கண்ட அற்புதமான காட்சிகள் பற்றியும் எர்னஸ்டோ அவருக்கு விவரித்தார். பெரான் பற்றிச் சொல்லுங்கள், அவருடைய ஆட்சி எப்படிப்பட்டது என்று அவர் ஆவலுடன் கேட்டார். கற்பனைக்கு எட்டிய அளவுக்கு தனது ‘அர்ஜென்டினா தலைவர்’ பற்றி எர்னஸ்டோ நிறையயே அள்ளி விட்டார். உங்கள் நாடு எப்படிப்பட்டது என்று கேட்கப்பட்டபோதெல்லாம் இப்படித்தான் பல கதைகளை அவர் எடுத்துவிடுவது வழக்கம்.

பள்ளி ஆசிரியர் ஒருவர் (அவர் உடலில் பழங்குடிகளின் ரத்தம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது) பெருவின் சிறப்புகளையும் தனது பூர்விகப் பழக்கவழக்கங்களையும் பண்பாட்டையும் மிகவும் ஆர்வத்துடன் எர்னஸ்டோவிடம் பகிர்ந்துகொண்டார். ஒரு விசித்திரமான கதையையும் அவர் சொன்னார்.

பழங்குடிகளின் முக்கியமான இஷ்ட தெய்வங்களில் ஒன்று பூமித்தாயான பாச்சாமாமா. அடக்க முடியாத துயரம் தாக்கும்போது ஒரு அடையாளக் கல்லை பாச்சாமாமாவுக்கு அர்ப்பணித்து தங்கள் துயரத்தை அந்தக் கல்லில் அவர்கள் இறக்கிவிடுவார்களாம். பழங்குடிகளின் வாழ்வில் துன்பங்களுக்குக் குறைச்சலே இல்லை என்பதால் கற்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கத் தொடங்கிவிட்டன. ஒரு கட்டத்தில் பெரும் கற்குவியல் ஏற்பட்டுவிட்டது.

அந்தக் கற்குவியலை எர்னஸ்டோ சற்று முன்புதான் பார்த்திருந்தார். ‘ஆம், நீங்கள் சொல்லும் இடம் எனக்குத் தெரியும். மலை உச்சியில் நேற்றுதான் அதனை கடந்து வந்தேன். ஆனால், அங்கே ஒரு சிலுவை நடப்பட்டிருந்தது. அந்தப் பகுதியைக் கடந்து செல்லும்போது என்னுடன் லாரியில் வந்த சிலர் எச்சில் துப்பினார்கள். அது ஏன்?’

அந்தப் பள்ளி ஆசிரியர் விளக்கமளித்தார். ‘ஆம், உண்மைதான். ஸ்பானியர்கள் இந்தப் பிரதேசத்தை வென்றபோது பழங்குடிகளின் நம்பிக்கைகளையும் சடங்குகளையும் அவர்கள் அழிக்க முயன்றார்கள். கிறிஸ்தவத்தையும் புகுத்த முயன்றார்கள். ஆனால் எவ்வளவு முயன்றும் பாதிரிகளால் பழங்குடி தெய்வங்களை ஒழிக்கமுடியவில்லை. வேறு வழியின்றி பூமித்தாயின் கற்குவியல்களுக்கு மேலே சிலுவையை நட்டுவிட்டார்கள். நான்கு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு இது நடந்தது. இப்போது யாரும் பழைய நம்பிக்கைகளை அப்படியே பின்பற்றுவதில்லை. கற்களை வைப்பதற்கு பதிலாக கோக்கோ மென்று துப்புகிறார்கள். அப்படி துப்பும்போது அவர்களுடைய துயரம் பூமித்தாய்க்குச் சென்று சேர்ந்துவிடும்.’

கொலம்பஸின் வருகைக்கு முன்பு, அதாவது 1438 முதல் 1533 வரை இன்கா சாம்ராஜ்ஜியம் தற்போதைய பெருவில் செழிப்புடன் இருந்தது. இப்போதைய பெரு, ஈக்வடாரின் பெரும் பகுதி, பொலிவியாவின் சில பகுதிகள், வடமேற்கு அர்ஜென்டினா, வடக்கு மற்றும் மத்திய சிலி, தெற்கு கொலம்பியா ஆகிய பகுதிகளை உள்ளடக்கிய பெரும் நிலப்பரப்பு இன்கா பேரரசின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. பலவந்தமாக நிலப்பரப்புகளை கையகப்படுத்தியபோது பூர்விகப் பழங்குடியினங்கள் பல இன்காவை எதிர்த்து நின்றன.

அவர்களில் அய்மாரா பழங்குடிகளும் அடங்கும். அவர்களைப் பற்றி சொல்லும்போது அந்தப் பள்ளி ஆசிரியரின் முகம் பெருமிதத்தால் மலர்ந்திருந்தது. அதே சமயம் அவர்களுடைய தற்போதைய நிலையை விவரிக்கும்போது அவர் குரலில் வேதனையே எஞ்சியிருந்தது. பிற மக்களைப் போல் அய்மாரா பழங்குடிகள் முன்னேறவேண்டும் என்னும் தன் விருப்பத்தை அவர் எர்னஸ்டோவிடம் பகிர்ந்துகொண்டார்.

‘ஒவ்வொரு தனிமனிதனுக்கும் உதவக்கூடிய பள்ளிகளை உருவாக்கவேண்டும்.’ ஆனால், தற்போதைய கல்விமுறை வெள்ளையர்களால் உருவாக்கப்பட்டது என்பதால் குறிப்பிடத்தக்க முறையில் அதை மாற்றவேண்டும் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார். ‘இந்தக் கல்விமுறை அவர்களுக்கு அவமானத்தையும் வேதனைகளையும் அளிக்கிறது. சக இந்தியர்களுக்கு உதவ இயலாதவர்களாக அவர்களை மாற்றுகிறது. அவர்களை இழிவுபடுத்துவதாகவும் அமைந்திருக்கிறது.’

உடைந்த குரலில் அவர் சொன்னார். ‘நம்முடைய கனவை நம் குழந்தைகளாவது நிறைவேற்றுவார்கள் என்று அய்மாராக்கள் நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறார்கள். இந்த நம்பிக்கையோடு அவர்கள் இறந்தும் விடுகிறார்கள். இந்தத் துயரமான மக்களின் தலைவிதி இப்படி.’

மார்ச் 26, 1952 அன்று எர்னஸ்டோவும் கிரானடோவும் புனோ என்னும் நகரை வந்தடைந்தார்கள். ராணுவக் குடியிருப்பு ஒன்றில் உணவும் தங்குவதற்கு இடமும் கிடைத்தது. ஆனால், இரவில் அங்கு தங்கமுடியாது என்று அதிகாரிகள் சொல்லிவிட்டதால் ஏரியை நோக்கி அவர்கள் நகர்ந்தார்கள்.

அங்கிருந்த மீனவர்கள் அய்மாரா பழங்குடிகளாக இருந்தனர். ஒரு படகில் இருவரும் ஏரியைச் சுற்றி வந்தனர். ஆனால் அவர்களுடன் உரையாட முடியவில்லை. ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளர் இல்லாமல் எந்தவொரு கேள்விக்கும் பதில் பெற்றுவிடமுடியாது என்பது தெரிந்தது. அவர்களில் சிலர் இதுவரை ஒரு வெள்ளையரைக்கூட பார்த்ததில்லை என்று ஒரு வழிகாட்டி பின்னர் சொன்னார். ‘ஐந்நூறு வருடங்களுக்கு முன்பு பயன்படுத்தப்பட்ட அதே வழிமுறைகளைக் கொண்டு மீன் பிடிப்பவர்களாகவும், அதே உணவை உண்பவர்களாகவும், தங்கள் பழக்கவழக்கங்கள், சடங்குகள், மரபுகள் ஆகியவற்றைப் பாதுகாப்பவர்களாகவும் அவர்கள் இருந்தனர்.’

0

சொற்களுக்கு எல்லை இல்லை

அறிமுகம்

மொழிபெயர்ப்பு என்றால் என்ன? ஒரு மொழியில் குறிப்பிடப்பட்ட சொற்களின் அர்த்தத்தை மற்றொரு மொழிக்குக் கொண்டு செல்லும் செய்முறையை மொழிபெயர்ப்பு என்று கூறலாம்.

இது ஒரு சிக்கலான செயல்பாடாகும். மிகப் பெரிய பாதிப்பினை ஏற்படுத்தக் கூடிய செயல்பாடும்கூட.

பல இலக்கிய மேதைகள் மொழிபெயர்ப்பு பற்றி வெகுவாக விவாதித்திருக்கிறார்கள். தங்களுடைய மற்றும் மற்றவர்களுடைய மொழிபெயர்ப்புகளை ஆராய்ந்து பல்வேறு கோட்பாடுகளை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். வகைப்படுத்தியும் இருக்கிறார்கள். இதில் ஒவ்வொன்றும் முக்கியமானது. ஒவ்வொன்றும் பயன்பாட்டில் உள்ளது.

ஜான் டிரைடன் (1631-1760) ஆங்கில மொழியின் மூத்த மொழிபெயர்ப்பாளர் என்று கருதப்படுகிறார். மொழிபெயர்ப்பை அவர் மூன்று வகையாக வேறுபடுத்துகிறார்.

  1. மூல ஆசிரியரை அப்படியே வார்த்தைக்கு வார்த்தை, வாக்கியத்துக்கு வாக்கியம் ஒரு மொழியிலிருந்து இன்னொரு மொழிக்குக் கொண்டு வருவது.
  2. உணர்வுகளை அப்படியே கொண்டு வருவது.
  3. மூலத்தின் சாரத்தைச் சொல்வது.

இது பற்றி மேலும் தெரிந்துகொள்வதற்கு முன்பு ஆங்கில மொழியியலாளர் பயன்படுத்தும் சில குறியீடுகளைத் தெரிந்து கொள்வது அவசியம்.

ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழுக்கு மொழிபெயர்ப்பதாக வைத்துக் கொள்வோம். இங்கு ஆங்கிலம் என்பது மூல மொழி (Source language). இதனை S.L. என்று குறிப்பிடுவார்கள். தமிழ் என்பது இங்கு Target Language. இதனை T.L. என்று குறிப்பிடுவார்கள். டிரைடன் மூலத்திலுள்ள உணர்வுகளைக் கொண்டு வரும் இரண்டாவது வகையையே கொண்டார். அது மட்டுமில்லாமல் தன் காலத்தில் பேசப்பட்ட ஆங்கில மொழி நடையையே பயன்படுத்தினார்.

அவருடைய சம காலத்தவரான அலெக்சாண்டர் போப் என்பவரும் இதே வகையைக் கையாண்டார். பதினெட்டாம் நூறாண்டின் பிற்பகுதியில் வந்த ஏ.எஃப். டைலர் என்பவர் மொழிபெயர்ப்புக் கோட்பாடுகள் என்ற நூலை எழுதினார். அதில் மூலத்தில் எத்தகைய நடை, பாணி கையாளப்பட்டிருக்கிறதோ அதுவே கையாளப்பட வேண்டும் என்று குறிப்பிடுகிறார்.

ஒரு மொழியின் கட்டுமானத்துக்கும் அதில் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட விஷயத்தின் அடிநாதமான பொருளுக்கும் இடையே ஒரு அமைதியின்மை இருக்கும் வாய்ப்பு அதிகமாகவே உள்ளது. இதனை எப்படிப் போக்குவது என்ற கேள்வி, டிரைடன் – டைலர் காலத்திலிருந்து இன்று வரை நீடித்துக் கொண்டு வருகிறது.

மொழிபெயர்ப்பின் அவசியம்

மொழி பல பயனுள்ள பணிகளை நமக்குச் செய்கிறது.  1. தகவல் பெற, 2. கேள்வி கேட்க, 3. ஆணையிட, 4. மறுக்க, 5. அழுத்தம் கொடுக்க, 6. சம்பவங்களை வரிசைப்படுத்த, 7. தர்க்க ரீதியாக உறவுகளைக் குறிப்பிட, 8. பங்கு பெறுபவர்களின் தொடர்ச்சியை உறுதிப்படுத்த (ஒரே மொழி பேசுபவர்), 9. ஒன்றுபட்ட நடவடிக்கை தொடர, 10. வேறுபடுத்திக் காட்ட.

ஆதி மனிதன் விலங்குகளிலிருந்து தன்னை வேறுபடுத்திக் கொண்டான். விலங்குகள் இயற்கையோடு இயற்கையாக வாழ்ந்தன. மனிதன் இயற்கையோடு வாழ்ந்து கொண்டே இயற்கையிலிருந்து தனித்து நிற்கவும் முற்பட்டான்.

இயற்கையை எதிர்க்கவும், அழிக்கவும் மறு உருவாக்கம் செய்யவும் முயன்றான். இந்த முயற்சியில்தான் மற்ற உயிரினங்களுக்குக் கிடைக்காத உழைப்பு என்ற மாபெரும் கருவி அவனுக்குக் கிடைத்தது.

உழைப்பு அவனுக்கு புதிய புதிய அனுபவங்களைத் தந்தது. இந்த அனுபவங்களின் சாறு அவனுடைய அறிவாக மாறியது. தன் அனுபவத்தையும் அதன் சாறான தன் அறிவையும் தன் சக மனிதனோடு பகிர்ந்து கொள்ள அவனுக்குக் கிடைத்த ஊடகம்தான் அவனுடைய பேச்சு.
பேசிப் பேசி அவை உளியால் செதுக்கப்பட்ட வார்த்தைகளாக, வாக்கியங்களாக உருவான போது கிடைத்த சாதனம்தான் அவனுக்கும் அவனுடைய கூட்டத்துக்கும் கிடைத்த மொழியாகும்.

பல்வேறு மொழி பேசும் பல்வேறு மனிதக் குழுக்கள் இணைந்தும், புரிந்தும் வாழும்போது அவர்களுக்கிடையே பரிவர்த்தனை நடந்தது. இதற்குத் தடையாக மொழி இருக்கலாகாது என்று கருதி, ஒரு மொழியிலிருந்து மற்றொரு மொழிக்கு மொழி மாற்றம் செய்வது அவசியமாயிற்று.

மனித குலத்தின் தேவையிலிருந்து உருவானதுதான் மொழிபெயர்ப்பு. பே சும் மொழி வளர்ந்து செம்மொழியான போது புதிய புதிய இலக்கியங்கள் அந்தந்த மொழிகளில் தோன்றின. கருத்துப் பரிமாற்றத்திற்கும் இலக்கிய பரிமாற்றத்திற்கும் இவை மொழிபெயர்க்கப்பட்டன.

உலகம் பூராவும் இத்தகைய மொழிபெயர்ப்புகள் நடந்தன. மொழியியல் வல்லுனர்கள் மிகச் சிறந்த மொழிபெயர்ப்புகள் என்று நான்கு நூல்களைச் சிறப்பிக்கின்றனர். அவை:

  1. ஷேக்ஸ்பியரின் பதினேழு ஆங்கில நாடகங்களை ஜெர்மன் மொழிக்கு ‘ஸ்வீகல்’ என்பவர் மொழிபெயர்த்தது.
  2.  கோதேயின் ஃபாஸ்ட் (Faust) என்ற ஜெர்மனிய படைப்பை Bayard Taylor ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தது.
  3. உமர்கயாமின் Rubaiyat, Edward Fitzgerald என்பவரால் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.
  4. சமஸ்கிருத்ததில் இருந்த கீதையை சுவாமி பிரபாவனந்தாவும் கிறிஸ்டோபர் ஈஸ்வர்வுட் என்பவரும் ஆங்கிலத்துக்கு மொழிபெயர்த்தனர்.

தமிழில் மொழிபெயர்ப்புகள்

கம்ப ராமாயணத்தைப் படித்தவர்கள் அதன் மூலம் சமஸ்கிருத மொழியில் உருவான வால்மீகியின் ராமாயணம் என்பதை ஒப்புக் கொள்வார்கள். வால்மீகியின் மொழிபெயர்ப்புதான் கம்பன் என்ற கூற்றை ஏற்றுக் கொள்ள மறுப்பவர்களும் உண்டு. கம்பனின் கற்பனை நயம், சொற்கட்டு, கவித்துவம் ஆகியவை வால்மீகியை மிஞ்சியதாக இருக்கும். பேராசிரியர் சீனிவாசராகவன் கம்பனையும் மில்டனையும், கம்பனையும் வால்மீகியையும் ஒப்பு நோக்கி விளக்கிப் பேசுவார். எஸ்.ஆர்.கே. என்று அன்போடு அழைக்கப்பட்ட பேராசிரியர் எஸ். ராமகிருஷ்ணன் மற்றும் பொதுவுடைமை கட்சியின் தலைவர் ப. ஜீவானந்தம் ஆகியோர் கம்பனில் மூழ்கித் திளைத்து முத்தெடுத்தவர்கள்.

லார்ட் லிட்டன் அவர்களால் எழுதப்பட்ட ‘தி சீக்ரட் வே’ என்ற நூலை ‘மனோன்மணீயம்’ என்ற நாடகமாக எழுதினார் பேராசிரியர் சுந்தரம்.

உலகப் புகழ் பெற்ற கவிஞர்கள் வரிசையில் முதல் இடத்தில் நிற்பவன் காளிதாசன். அவனுடைய ஒப்பற்ற படைப்பகளில் ஒன்று சாகுந்தலம். மறைமலை அடிகள் இதனைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்தார்.

ஷேக்ஸ்பியரின் ஆங்கில நாடகமாக ‘ஆஸ் யூ லைக் இட்’ பம்மல் சம்பந்த முதலியாரால் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.

நாற்பதாம் ஆண்டுகளிலிருந்து அறுபதாம் ஆண்டுகள் வரை, தமிழுக்கு வந்த மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள் கணக்கில் அடங்கா. இது விஷயத்தில் அன்றைய சோவியத் யூனியனும், அதன் அங்கமான Novosti  மற்றும் முற்போக்கு பதிப்பகங்களும் ஆற்றிய பணி மகத்தானதாகும். மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ், லெனின், ஸ்டாலின் ஆகியோரின் தத்துவ நூல்கள், அரசியல் கட்டுரைகள், டால்ஸ்டாய், கார்க்கி, செகோவ் போன்றவர்களின் உலகப் புகழ் பெற்ற இலக்கியங்கள் தமிழுக்கு வந்ததும் இதே காலத்தில்தான்.

சுமார் அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் முன்பாகவே பிரெஞ்சு Les Miserables என்ற அற்புதமான நாவல் தமிழில் வெளிவந்தது. காங்கிரஸ் தலைவர்களில் ஒருவரான ஓ.வி. அழகேசன் மொழிபெயர்த்தார்.

ஹெர்மன் ஹெஸ்ஸே என்பவர் பிரபல ஜெர்மன் எழுத்தாளர். சித்தார்த்தா என்ற நாவலுக்காக அவருக்கு நோபல் பரிசு கிடைத்தது. திருச்சியைச் சேர்ந்த திரிலோக சீதாராமன் என்ற தேச பக்தர் அதனைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்தார்.

ஐரோப்பிய மொழிகளில் மட்டுமல்லாது ஏனைய இந்திய மொழிகளிலிருந்தும் தமிழுக்கு ஏராளமான படைப்புகள் இந்தக் காலகட்டத்தில்தான் வந்தன. குமாரசாமி, சேனாபதி ஆகியோர் வங்க இலக்கியங்களைத் தமிழில் தந்தனர்.

கா.ஸ்ரீ.ஸ்ரீ. மராட்டிய மொழியிலிருந்து தமிழுக்கு மொழிபெயர்த்தார். காண்டேகரின் படைப்புகள் அனைத்தையும் தமிழுக்குக் கொண்டு வந்தார். மராட்டியம், தமிழும் தெரிந்த வாசகர் ஒருவர், Kraunchawadh நாவலைப் படித்து விட்டு, தமிழ் மூலம் மாதிரியும், மராட்டி மொழிபெயர்ப்பு மாதிரியும் தோன்றுவதாக காண்டேகரிடம் சொன்னதாக குறிப்பிடுவார்கள்.

ரா. வீழிநாதன், சரசுவதி ராம்னாத் ஆகியோர் இந்தி மொழியிலிருந்து தமிழுக்கு பல படைப்புகளைக் கொண்டுவந்தனர். இதில் மிகவும் மகிழ்ச்சிக்குரிய விஷயம் என்னவென்றால் தமிழ்ப் பத்திரிகைகள் இவற்றைத் தொடராக வெளியிட்டன என்பதாகும். குறிப்பாக, கலைமகளும், கல்கியும் இதில் முன்னணியில் நின்றன.

0

திலீபன்

வாய்ப்புகள், வாய்ப்புகள், வாய்ப்புகள்

ஜெயிக்கலாம் தோழி / அத்தியாயம் 15

சிறிய முதலீட்டில் தொழில் தொடங்குவதற்கு சில முக்கியத் துறைகளை எடுத்துக்கொள்வோம். விலைவாசி உயர்வு காரணமாக இப்போது குடும்பத்தில் கணவன் மனைவி இருவருமே வேலைக்குப் போகும் கட்டாயத்தில் உள்ளனர். குழந்தைகளைக் கவனித்துக்கொள்ள நம்பகமான ஆள்கள் கிடைக்காமல் பலர் திண்டாடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இத்தகைய சூழலில் குறைந்த முதலீட்டில் எளிய சுகாதாரத்தோடு கூடிய க்ரீச் எனப்படும் குழந்தை காப்பகங்களை உருவாக்குவது பெண்களுக்கு ஏற்ற ஒரு தொழிலாக இருக்கும்.

பாலர் பள்ளிகளை நிறுவுவதற்கு தாயுள்ளம் இருந்தால் போதுமானது. அதிகம் படித்திருக்கவேண்டும் என்று அவசியமில்லை. குழந்தைகளின் இயல்புகளை அறிந்து கொண்டு தங்கள் பள்ளிகளை இருந்த இடத்திலேயே நடத்தி வந்தால் அந்தப் பகுதியிலுள்ள வேலைக்குப் போகும் பெண்களுக்கு அது வரப்பிரசாதமாக அமையும்.

கணிதம், அறிவியல் அல்லது கணினி சார்ந்த கல்வியில் தனித்திறமைப் பெற்றவர்களாக இருந்தால் ட்யூஷன் சென்டர் எனப்படும் தனிப்பயிற்சி மையங்களை ஆரம்பிக்கலாம். இதற்கான தேவையும் நமது நாட்டில் அதிகரித்துக்கொண்டே வருகிறது.

போட்டிகள் நிறைந்த வியாபார உலகில் பள்ளி மற்றும் கல்லூரிகளில் கற்பது மட்டுமல்லாமல் அதற்கும் மேலே தனிப்பட்ட கவனமும் தேவைப்படுகிறது. பயிற்சி மையங்களில் திறமையுள்ள பெண்கள் தாங்களே வகுப்புகளை எடுக்கலாம். அதைத் தவிர, தங்களுக்கு தெரிந்த நண்பர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து தங்கள் வகுப்புகளுக்கு பாடம் எடுப்பதற்கு ஏற்பாடு செய்து கொள்ளலாம்.

கணினி சார்ந்த தொழில்களில் நல்ல வாய்ப்புகள் உள்ளன. பெரிய நிறுவனமாக ஏற்படுத்தி தொழில் தொடங்க முடியாதவர்கள், நவீனமயமான அறிவுச் சார்ந்த தனிநபர் திறமையை அடிப்படையாகக் கொண்ட கீழ்கண்ட தொழில்களை மேற்கொள்ளலாம்.

E-learning எனப்படும் virtual tuition centre இன்று பெருகிக்கொண்டிருக்கிறது. உலகளவில் கணிதத்தை நல்ல முறையில் போதிப்பதற்கு மிகச் சிலரே உள்ளனர். கணிதத்தில் மேற்படிப்பு படித்த பெண்கள் குறைந்தபட்ச முதலீட்டில் வீட்டிலிருந்து கொண்டே சில கணிணிகளை வைத்துக்கொண்டு உலகளாவிய அளவில் கற்றுக்கொடுக்கலாம். பள்ளி, கல்லூரிகளில் கணிதத்தை நல்ல முறையில் கற்றுக் கொடுப்பதற்கு திறமையான ஆசிரியர்கள் கிடைப்பது அரிதாக உள்ளது. இந்நிலையில் எதிர்காலத்தில் பல பள்ளிகளும் கல்லூரிகளும் மேல்நாடுகளைப் போல் வீடியோ கான்ஃபரன்ஸிங் மூலம் ஆசிரியர்களைப் பணிக்கு அமர்த்தலாம். இது போன்ற சமயங்களில் வீட்டிலிருந்தபடியே பல்வேறு பள்ளிகளுக்கும் கல்லூரிகளுக்கும் வகுப்புகள் எடுக்கும் வாய்ப்பும் நல்ல வருமானமும் கிடைக்கும்.

வணிகவியலில் முதுகலைப்பட்டம் பெற்ற பெண்கள் ஒன்று கம்ப்யூட்டரில் அக்கவுண்டிங் மென்பொருள் பேக்கேஜ்கள் நிறுவி கடைகள் மற்றும் சிறிய அலுவலகங்களில் நடக்கும் வியாபாரத்தில் வரவு, செலவு திட்ட அறிக்கைகள் தயாரிக்லாம். வணிகவரி, சுங்கவரி, வருமான வரி, சேவை வரி, என பலதரப்பட்ட வரிச்சேவைகளின் தன்மைகளை உணர்ந்து அவ்வப்பொழுது மாறும் சட்டங்களையும் அறிந்துகொண்டு, இந்த சிறு வணிகர்களின் கணக்கு வழக்குகளை வீட்டிலிருந்தபடியே மேற்கொள்ளலாம். வரி செலுத்துவதற்கும் உதவி செய்யலாம்.

மக்களின் ரசனைகள் பெருமளவில் மாறிக் கொண்டு வரும் இன்றைய சூழலில் விலைவாசிகள் எவ்வளவு உயர்ந்த போதும், உணவு விடுதிகளில் கூட்டம் குறைவதேயில்லை. இன்றியமையாத தொழில்களில் உணவு சார்ந்த தொழில்கள் மிக முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. கையேந்தி பவனிலிருந்து நட்சத்திர அந்தஸ்துடைய ஹோட்டல்கள் வரை, எல்லாவற்றுக்கும் அதற்கென்று உரிய வாடிக்கையாளர் கூட்டம் இருக்கிறது. இத்துறையில் சிறு தொழில்களுக்கான சந்தர்ப்பங்கள் என்னவென்பதை சிறிது பார்ப்போம்.

என்னதான் நவீன உபகரணங்கள் சுற்றியிருந்தாலும், சமையல் என்பது பெரும்பாலான பெண்களுக்கு ஒரு சுமையாகவே இருக்கிறது. இன்னும் நம் நாட்டில் சமையலறை என்பது பெண் தொடர்புடைய ஓர் இடமாகவே கருதப்படுகிறது.

சமையல் கலையில் விருப்பமுள்ள திறமையுள்ள பெண்கள், சிறு சிறு உணவு விடுதிகளை சுகாதாரத்துடன் ஏற்படுத்தி, தினசரி காலை மதியம் இரவு உணவு வகைகளைச் சமைத்துக் கொடுத்து, அதை தேவைப்படுவோருக்கு டெலிவரி செய்தால் நல்ல வருமானம் கிடைக்கும். இரு சக்கர வாகனங்களை ஓட்டத்தெரிந்த பெண்கள் தாங்களே டெலிவரியும் செய்யலாம். பிறகு அதற்கென ஆள்களை நியமித்துக் கொள்ளலாம்.

சமீபத்தில் காய்ச்சலால் மூன்று நாள்கள் வீட்டில் முடங்கி கிடக்கும் சூழ்நிலை எனக்கு ஏற்பட்டது. அந்த தருணங்களில் எழுந்து சமையல் செய்வதற்கு உடல்நலம் இடம்கொடுக்கவில்லை. அதே சமையத்தில் மருத்துவர் கொடுத்த மூன்று நான்கு மாத்திரைகளை விழுங்க வேண்டிய கட்டாயமும் இருந்தது. எப்பொழுதும் பணி நிமித்தமாக வேலையில் ஈடுபடும் என்னைப் போன்ற தொழிலதிபர்களால், வீட்டில் முடங்கி கிடப்பது சிரமமானது. அப்போது தொலைபேசியிலும் அலைபேசியிலும் பேசிய பலரும், குறிப்பாக பெண்களும் நான் சொல்ல வந்த கருத்தை வலியுறுத்தினர்.

பொதுவாக காய்ச்சலின் போது உட்கொள்ளக்கூடிய உணவு வகைகளான கஞ்சி வகைகள் ரசவகைகள் மற்றும், சூப், சட்னி வகைகள் ஆகியவற்றைப் பிரத்தியேகமாக யாராவது செய்து கொடுத்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்! காய்ச்சல் என்பது குறைந்தபட்சம் 3 அல்லது 4 நாள்கள் நீடிக்கக்கூடியது. அவர்களிடம் உங்கள் தொலைபேசி எண் இருந்தால் உங்களால் வேண்டியதைக் கொடுத்து உதவமுடியும் அல்லவா? மூலிகை கஷாயங்களையும்கூட நல்ல முறையில் தயார் செய்து உணவோடு கொடுத்தனுப்பலாம்.

வீட்டிலுள்ள பல முதியோர்கள் பாட்டி வைத்தியம் என்று சொல்லப்படும் இயற்கை மருத்துவத்தில் அனுபவம் கொண்டிருப்பார்கள். இவர்கள் துணையுடன் பல சுவையான, சத்தான உணவு வகைகளை அறிமுகப்படுத்தலாம்.

இன்று பெரும் நகரங்களில் வேலை மாற்றம் மற்றும் கல்வி நிமித்தம் தங்கள் ஊர்களிலிருந்து வெளியூர்களில் அதிக நபர்கள் வாழ்கின்றனர். இவர்களைப் போன்றவர்களுக்கு உடல் அசௌகரியங்கள் ஏற்படும்போது, மேற்கூறிய பொருள்களின் தேவை மிக உதவியாக இருக்கும். அதேபோல் இன்னும் பழமையான உணவுப்பண்டங்களான கைப்பிடி சேவை, கொழுக்கட்டைகள், போளிகள் போன்ற எத்தனையோ வகை தின்பண்டங்கள் மக்களுக்கு தேவைப்படும். அதே சமயத்தில் தரமான தின்பண்டங்கள் கிடைக்காமலும் இருக்கின்றன. இத்தகைய சூழலில் இதைப்போன்ற பண்டிகை சார்ந்த தின்பண்டங்களைத் தயார் செய்யத் திறமையான பெண்கள் முன்வந்து, அதை வீட்டு விநியோகமும் செய்ய முடிந்தால் இதுவும் ஒரு நல்ல தொழிலாக அமையும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

இன்றைய இளைய தலைமுறையினர் உடல் நலம் பேணிக்காப்பதில் அதிக அக்கறை எடுத்துக் கொள்கின்றனர். இவர்களுக்கு சாலட் வகைகளை அறிமுகப்படுத்தலாம். ஊறுகாய்கள், பொடிகள் போன்றவற்றைத் தயாரிப்பதிலும் ஈடுபடலாம். பெரிய நிறுவனங்கள் பல இன்றளவும் தங்களுடைய பண்டங்களை இப்படிப்பட்ட குறுவணிகர்களிடம் இருந்தே கொள்முதல் செய்கின்றனர்.

பதப்படுத்தும் உணவு வகைகளின் பயன்பாடு இன்னும் நம் நாட்டில் வளர்ந்துவரும் ஒரு துறையாகவே உள்ளது. அயல் நாடுகளைப் போல் பிரஸஸ்ட் ஃபுட் வகைகள் நம் நாட்டில் குறைவு என்றாலும் வளர்ந்து வரும் சமுதாயச் சூழலில் இதற்கான தேவை நிச்சயம் எழும். உணவு பதப்படுத்தும் தொழில்நுட்பத்தைக் கற்று வேண்டிய உபகரணங்களை வாங்கி தொழில் தொடங்கலாம்.

0

பாலினங்கள் இரண்டல்ல, இருபதுக்கும் மேல்

பாலினம் என்று சொன்னால் உடனடியாக ஆண், பெண் ஆகிய இரண்டும்தான் நம் நினைவுக்கு வரும். இன்னும் கொஞ்சம் யோசித்தால் திருநங்கைகள் நினைவுக்கு வரலாம். உண்மையில், ஆண், பெண், திருநர் தவிர்த்து இருபதுக்கும் மேற்பட்ட பாலினங்கள் உலகில் உள்ளன என்று சொன்னால் உங்களால் நம்ப முடியுமா?

பாலினம் என்பது நீங்கள் உங்களை எப்படி பார்க்கிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்தே அமைகிறது. பாலினம் (Gender) என்பது வேறு,  பாலியல் -ஒருங்கினைவு (Sexual Orientation) என்பது வேறு. பொதுவாக, மக்களிடம் ஆண், பெண் பற்றிய விழிப்புணர்வே மேலோங்கி நிற்கிறது. சமீபகாலமாகத்தான் திருநங்கைகளமீது  வெளிச்சம் பரவத் தொடங்கியிருக்கிறது.

என்னென்ன பாலினங்கள் இருக்கின்றன என்று சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்.

பொதுப் பாலினம் 

  1. ஆண்- Male
  2. பெண்- Female

திருநர் – Transgender

  1. திருநங்கை – Transwomen
  2. திருநம்பி- Transmen

பால் புதுமையர்- Gender queer

  1. பால் நடுநர் – Androgyny
  2. முழுனர் – pangender
  3. இருனர்- Bigender
  4. திரினர்- Trigender
  5. பாலிலி –  Agender
  6. திருனடுனர் – Neutrois
  7. மறுமாறிகள் – Retransitioners
  8. தோற்ற பாலினத்தவர் – Appearance gendered
  9. முரண் திருநர் – Transbinary
  10. பிறர்பால் உடையணியும் திருநர் – Transcrossdressers
  11. இருமை நகர்வு – Binary’s butch
  12. எதிர் பாலிலி – Fancy
  13. இருமைக்குரியோர் – Epicene
  14. இடைபாலினம் –  Intergender
  15. மாறுபக்க ஆணியல் – Transmasculine
  16. மாறுபக்க பெண்ணியல் – Transfeminine
  17. அரைபெண்டிர் – Demi girl
  18. அரையாடவர் – Demi guy
  19. நம்பி ஈர்ப்பனள் – Girl fags
  20. நங்கை ஈர்பனன் – Guy dykes
  21. பால் நகர்வோர் – Genderfluid
  22. ஆணியல் பெண் – Tomboy
  23. பெண்ணன் – Sissy
  24. இருமையின்மை ஆணியல் – Non binary Butch
  25. இருமையின்மை பெண்ணியல் – Non binary femme
  26. பிறர்பால் உடை அணிபவர் – Cross Dresser

இந்தப் பட்டியல் இன்னும் நிறைவடையவில்லை.

எதற்காக இப்போது இவர்களைப் பற்றி நாம் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும்? ஏனென்றால் நாம் வாழும் சமூகத்தில்தான் இவர்களும் வாழ்கிறார்கள். இவர்களையும் ஒன்றிணைந்துதான் சமுதாயம் இயங்குகிறது. சமுதாய மாற்றங்களுக்கு இவர்களும் பங்களிக்கிறார்கள். இதற்குப் பல எடுத்துக்காட்டுகளை வரலாற்றில் இருந்து அளிக்கமுடியும்.

0

ஆழம் இதழில் வெளியான கோபி ஷங்கரின் கட்டுரைகள் :

  1. ஒரு பால் ஈர்ப்பு உள்ளவர்கள் திருமணம் செய்துகொள்ளலாம்!
  2. பிங்கிக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதி

‘ஸ்ருஷ்டி’  என்னும் அமைப்பின் நிறுவனர் கோபி ஷங்கர். மாற்று பாலினத்தவருக்கான தமிழகத்தின் முதல் இலக்கியம் மற்றும் ஆராய்ச்சி வட்டம், ஸ்ருஷ்டி. பாலினம் மற்றும் பாலியல் சார்ந்த பிரச்னைகளை, சமூகப் பார்வையோடு அணுகி, விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்துவதே இந்த அமைப்பின் நோக்கம். 

ராஜா அபிமானி!

என் குழந்தைப்பருவத்தில் அந்த மிகச் சிறிய வீட்டில் (இன்று அந்த வீட்டில் என்னால் கால் நீட்டிப் படுக்க முடியாது) நாங்கள் நான்கு சிறார்கள், கிராமத்தில் சரியான படிப்பு வசதி இல்லையென்று நகரத்தில், ஒரு சிறிய வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்துத் தங்கியிருந்தோம். எங்கள் வீட்டில் 3 குண்டு விளக்குகள், ஒரு மேஜை விசிறி தவிர்த்து, மின்னிணைப்பு கொண்ட மற்றொரு இயந்திரம், வானொலி. அதில் இலங்கை வானொலி சிற்சில காலம் ஒலித்தது மிகவும் பலவீனமாக நினைவில் இருக்கிறது. பின்பு அது எப்போது நின்று போனது என்று எனக்குச் சரியாக நினைவில்லை. ஆனால் எப்போதும் திருச்சி வானொலி மட்டுமே ஒலிக்கும். வந்தேமாதரம் முடிந்து பக்திமாலையுடன் தொடங்கும் நிகழ்ச்சிகள், பிடிக்கிறதோ இல்லையோ, மின்சாரம் இருந்தால் காலை 8 மணி வரை ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும். 8 மணிக்கு டெல்லி நிகழ்ச்சிகள். அநேகமாக 8:40க்கு டெல்லி நிகழ்ச்சிகளும் முடிந்து, நிலையம் தூங்கி வழிந்து மறுபடியும் தமிழ் நிகழ்ச்சிகளுடன் 12க்கோ 12:10க்கோ விழிக்கும்போல. ஆனால் 8 மணிக்குப் பிறகு நாங்கள் வானொலி கேட்பது அரிது; பள்ளி சென்று விடுவோம். அப்படியே வீட்டில் இருந்து கேட்க நினைத்தாலும் ஓர் அட்சரம் கூட புரியாத இந்தியில், தமிழிலேயே நாங்கள் கேட்க விரும்பாத ‘செய்தி’களைக் கேட்பதென்பது…

பத்து வயதுக்குள்ளேயே இருந்த எங்கள் நால்வருக்கும் கிட்டத்தட்ட ஒரே ரசனைதான். நாடக வடிவிலிருந்த எதனையும் கேட்போம். நாடக வடிவிலிருந்ததால் கொட்டும் முரசையும், விஞ்ஞானம் வீராசாமியையும்கூட விடாமல் கேட்டிருக்கிறோம். ஞாயிறன்று சூரியகாந்தியை விடமாட்டோம் (நூறு ரூபாய் என்ற தொடர் நாடகம் – பெயர் மட்டும் – இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது). ‘மண்ணையெல்லாம் பொன் கொழிக்கச் செய்திடுவோம்; அதில் பன்மடங்கு உற்பத்தியைப் பெருக்கிடுவோம்’ என்ற பாட்டு முடிவதற்குள் ஓடிச்சென்று வானொலியை அணைத்திடுவோம். நாங்கள் விவசாயத்தில் ஈடுபடாததால், எங்கள் வீட்டில் யாரும் விவசாய நிகழ்ச்சிகளைக் கேட்டதில்லை. நகரத்தில் வசித்தாலும், அனைத்து விடுமுறைகளும் கிராமத்தில்தான் கழியும். வாழ்நாளில் பாதி எங்கள் கிராமத்தில்தான் எனக்குக் கழிந்திருக்கிறது. ஆனால் விவசாயிகளால் சூழப்பட்ட எங்கள் கிராமத்தில் யாரும் எந்த விவசாய நிகழ்ச்சியையும் கேட்டதாக நான் அறியவில்லை. கிராமத்துக்குப் பொது வானொலியென்று ஒன்று இருக்கும்; ஒரு கம்பத்தில் ஒலிக் கூம்பும் கட்டப்பட்டிருக்கும்; ஆனால் அது ஒலித்ததாக எனக்கு நினைவில்லை. வாரந்தோறும் வெள்ளி ஏழு மணிக்கு காந்தியஞ்சலி – ‘காந்தி மகான் என்ற காலைக் கதிரவன், காரிருள் நீங்கிட இங்கு வந்தான்’ என்ற வழக்கமான பாடல்.

நிற்க. இவையனைத்து நிகழ்ச்சிகளையும்விட தினமும் அதிகாலை 7:30க்கு ஒலிபரப்பப்படும் திரையிசைக்கு நாங்களனைவரும் தவமே இருப்போம். ஒருநாளும் அதனைத் தவறவிடமாட்டோம். விளம்பரங்களின் எரிச்சல் துளியும் இல்லாமல்(பின்னர் எந்த வருடம் என்று நினைவில்லை – திடீரென்று, ‘கூ’வென்று சங்கூதி விளம்பரங்களுக்கிடையில் பாடல்களை ஒலிபரப்ப ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.) 8:00 மணி வரை (மட்டும்) கிட்டத்தட்ட ஐந்து பாடல்கள் மட்டுமே ஒலிபரப்பப்படும். சனியோ ஞாயிறோ – நாள் சரியாக நினைவில்லை – ஒரு நாள் மதியம் 1:10 முதல் 2:00 மணி வரை ஐம்பது நிமிடங்கள் எங்களுக்கு பம்பர்தான். இளையராஜா, அதற்கு முன்னர் நாட்டப்பட்ட அனைத்து கொடிகளையும் வீழ்த்திவிட்டு நாளுக்கு நாள் தன் கொடியை ஸ்திரமாக்கிக் கொண்டிருந்த காலம். அதையெல்லாம் உணரத் தெரியாத பருவம் எங்களுக்கு.

திருச்சி வானொலியில் ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் முன்னரோ பின்னரோ பாடல் இடம்பெற்ற திரைப்படம், இன்னார் இசையமைத்தது, இன்னார் பாடியது, சமயத்தில், இன்னார் இயற்றியது என்ற அனைத்து விபரங்களோடுதான் ஒலிபரப்புவார்கள். என்ன, அறிவிப்பாளர்தான் இழவு வீட்டிலிருந்து வந்தவர்கள்போல, எப்போதும் மாறாத சோகத்தோடே பேசுவார்கள். பெரும்பாலும் ஓரிரு ஆண்டுகளுக்குள் வெளியான திரைப்படங்களின் பாடல்களாக இருக்கும். இன்றைய நாள் வரை 80 முதல் 2000 வரை உள்ள திரைப்பாடல்கள் பெரும்பாலானவற்றின் படப்பெயர்களையும், வெளியான ஆண்டையும் அவற்றைப் பாடியவர்களையும் எனது நினைவிலிருந்து சொல்லும்போது வியக்காத நண்பர்கள் மிகக் குறைவு. பல ஒன்றுக்குமே தேறாத படங்களில்கூட ஒன்றோ இரண்டோ இன்றளவும் நிற்கும் பாடல்கள் அன்று வெளி வந்துள்ளதை நன்கு விபரமறிந்தபின் அறிந்து கொண்டேன். இதில் இளையராஜா மட்டுமல்ல, உலகுக்குத் தெரியாத வேறு சில இசையமைப்பாளர்கள் இசையமைத்த பாடல்களும் அடங்கும். சில பாடல்களை நான் கூறும்போது, அதுவும் அது இடம்பெற்றுள்ள திரைப்படத்துடன், இப்படி ஒரு படத்தில் இப்படி ஒரு பாடல் வந்திருக்கிறது என்று எனக்கு எப்படித் தெரியும் என்று நண்பர்கள் வியந்திருக்கிறார்கள். சிலநேரம் வெறும் பாடல் மட்டும்தான் நினைவிலிருக்கும்; உதாரணமாக ‘தேவி வந்த நேரம்’, எனக்கு மிகப் பிடித்த பாடல். அன்மையில்தான், வண்டிச் சக்கரத்தில் சங்கர்-கணேஷ் இசையில் இடம் பெற்ற பாடல் அது என்று அறிந்து கொண்டேன்.

சற்று வளர்ந்து விபரமறிய ஆரம்பித்தபோது, விபரமாகவே இளையராஜாவை ரசிக்க ஆரம்பித்து விட்டோம் (சங்கீதப் பின்னணியோ ஞானமோ எங்கள் வம்சத்திலேயே யாருக்கும் கிடையாதென்பதையும் இங்கு தெளிவுபடுத்தி விடுகிறேன்). பெற்றோரை நச்சரித்து வீட்டில் ஒரு கேசட் பிளேயர் (டேப் ரெக்கார்டர் என்றுதான் நாங்கள் சொல்வோம்) வாங்க வைத்து விட்டோம். அன்று பிலிப்ஸில் ஒரு mono player அது. கிட்டத்தட்ட அறிவிப்பாளரில்லாத, திரைப்படப்பாடல்களை மட்டுமே ஒலிக்கும் எங்களது இன்னோரு வானொலிதான் அது. கொஞ்சம் வளர வளர, செலவுக்குக் கொடுக்கும் பணத்தில் மிச்சம் பிடித்து கேஸட்டுகளை வாங்கிக் குவிக்க ஆரம்பித்தோம்.

வீட்டில், சரியான நேரத்துக்குச் செய்திகளைக் கேட்க நினைக்கும் பெரியவர்களுக்கு மிக இடைஞ்சலாக விளைந்தது எங்கள் ‘டேப் ரெக்கார்டர்’. கேசட்டுகளை யாருக்கும் இரவல் கொடுக்கக்கூடாதென்பது நாங்கள் (உடன் பிறந்தவர்கள்) அனைவரும் ஏற்றுக் கொண்ட உறுதிமொழி. கேட்டு, எங்களால் தவிர்க்க முடியாது என்று ஒருவர் எங்கள் வீட்டுக்கு வர நேர்ந்து விட்டால், எங்கள் கேஸட்டுகளை, அவர், எங்கள் வீட்டை விட்டுப் போகும் வரை, ஒளித்துவைத்து விடுவோம். வாரக்கணக்கில்கூட சில கேசட்டுகளை ஒளித்து வைத்துத் தியாகம் செய்திருக்கிறோம். அந்த கேசட்டு மலையில், கிட்டத்தட்ட எங்களனைவருக்குமே, எந்த கேசட்டில் என்ன பாடல், எந்த வரிசையில் இருக்கிறதென்பது மனப்பாடமாகத் தெரியும். ஒரே மாதிரி ஒன்றுக்கும் மேற்பட்டு இருக்கும் கேசட்டுகளில், ஓரிரு வார்த்தைகளில் ஒரு குறிப்பு மட்டுமே எழுதி வைத்திருப்போம்.

இதற்கு இடையில், எங்கள் கிராமத்தில் ஆண்டு முழுதும் ஏதாவது ஒரு திருவிழா வந்து கொண்டே இருக்கும். கிராமத்தில் இது போன்ற திருவிழாக் கொண்டாட்டங்களை ஒருங்கிணைப்பதற்கு ஓர் இளைஞர் கூட்டம் உண்டு (கவனிக்க, அப்பொழுது நான் சிறுவன்). என்ன பண்ணுவார்களோ தெரியாது, ஒவ்வொரு திருவிழாவுக்கும் கூம்புக் குழாய் கட்டி, பாடல்களை பல மைல்களுக்கும் கேட்குமாறு ஒலிக்க விடுவார்கள். இங்கு முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டிய விஷயம், எங்கள் கிராமத்துக்குப் பேருந்து கிடையாது. குறைந்தபட்சமாக 3 கி.மீ. அதிகபட்சமாக 8 கிமீ நடந்தால்தான் எங்களுக்குப் பேருந்து. எனவே அருகிலுள்ள நகரத்துக்குச் சென்றுவருபவர்களிடம் ஒலி அமைப்பாளர் எதுவரை பாடல் கேட்கிறது என்று உறுதிப்படுத்திக் கொள்வார். இவர் உத்தேசித்திருந்த தூரத்தைவிட குறைவான தூரம் பாடல் கேட்டதாக அறிந்தால் உடனே சென்று ஒலியைக் கூட்டி விடுவார். இதில் என்ன சங்கடம் என்றால், இரண்டு கூம்புகள் எங்கள் வீட்டுக்கு நேரெதிரே அரசு/வேம்பு மரங்களின் மேலே கட்டப் பட்டிருக்கும். வீட்டுக்குள்ளேயே ஒருவர் பேசுவது மற்றவருக்குக் கேட்காது. எங்களுடைய தனிப்பட்ட சங்கடம் – tape recorder-ல் எங்களால் பாட்டு கேட்கமுடியாது. ‘பாட்டுதானே கேட்க வேண்டும்? அதுதான் குழாய்கட்டி சத்தமாகவே போடுகிறார்களே?’ என்று உங்களுக்குத் தோன்றக் கூடும். அங்குதான் சிக்கல்.

ஊருக்கு ஒலி அமைக்க வருபவருக்கு எப்போதுமே தனி மரியாதை உண்டு. அதனை கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்த அனைவரும் புரிந்து கொள்வார்கள். நகரவாசிகளுக்கு அதனை விளக்கவே முடியாது. இந்த ஒலிஅமைப்பு என்பது, கிராமபோன் மற்றும் இசைத்தட்டு ஆகிய இரண்டு முக்கிய ஒலியிசைக்கும் கருவிகளை உள்ளடக்கியிருக்கும். ஆதிகாலத்து பாடல்கள் கிராமபோனிலும், 60லிருந்து சமீபத்திய பாடல்கள்வரை இசைத்தட்டுகளிலும் இசைக்கப்படும். இவற்றை இயக்குவதற்கு எப்போதும் ஒருவர், இக்கருவிகளின் அருகில் அமர்ந்திருக்க வேண்டும். ஏனென்றால், கிராமபோன் என்றால் அதற்குச் சாவி கொடுக்க வேண்டும்; இசைத்தட்டு என்றால், அதனை அடிக்கடி மாற்ற வேண்டும்; மற்றும், இரண்டிலும், தேய்ந்த தட்டுகள் ஒரே இடத்தில் மாட்டிக்கொளும்போது முள்ளைக் கொஞ்சம் தள்ளி வைக்க வேண்டும். இந்த வேலையைச் செய்வதற்கு இளைஞர்களிடம் பெரும் போட்டி நிலவும். இந்த வேலையைச் செய்வது ஒரு கௌரவம்.

ஒலி அமைப்பவர் இந்த வேலையை தனக்குப் பிடித்த யாராவது ஓர் இளைஞரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு ஊர் சுற்றக் கிளம்பி விடுவார் (எங்கள் ஊரை, எவ்வளவு மெதுவாக நடந்தாலும், ஒரு 10 நிமிடத்தில் சுற்றி வந்து விடலாம்; வேறு என்னதான் செய்வாரென்றால் – அது இந்தக் கட்டுரையில் அடங்காது). அவ்வாறு ஒப்படைக்கப்படுவது, பெரும்பாலும் ஒரே குழுவைச் சேர்ந்த இளைஞர்களிடம்தான். இவர்கள், எங்களுக்கு ஒரு தலைமுறைக்கு முந்தையவர்கள். இவர்கள், எப்போதுமே, 60/70 களின் பாடல்களை மட்டுமே ஒலிக்க விடுவார்கள். அந்த வயதில் எங்களுக்கு அது பழைய பாடல்கள்; மேலும் ஒலிபெருக்கி ஒலி, எங்கள் விருப்பப் பாடல்களை எங்கள் டேப் ரெக்கார்டரிலும் கேட்க விடாது. இதுதான் சிக்கல்.

இவ்வாறு பல சிக்கல்களுக்கிடையிலும் எங்களோடு எங்களது பாடல் வேட்கையும் வளர்ந்தது. ஆண்டுகள் உருண்டோட, எங்களுக்குச் சிறிய டேப் ரெக்கார்டரில் பாட்டுக் கேட்பது பிடிக்காமல் போய்விட்டது. மிகப் பெரிய போராட்டத்துக்குப் பின் எங்களது பொருளாதாரச் சக்திக்கு மீறி, பெற்றோரை நச்சரித்து கடைசியாக, டேப் ரெக்கார்டரை ஒரு மாபெரும் ஜப்பான் மியூசிக் சிஸ்டம் கொண்டு ஒழித்துக்கட்டினோம். நாங்கள் பாடல்களை மேலும் இனிமையாகக் கேட்க ஆரம்பித்தோம். வளரவளர உடன் பிறந்த ஒவ்வொருவருக்கும் தனிப்பட்ட ரசனைகளும் சேர்ந்து கொண்டன. தனிப்பட்ட முறையில், எனக்கு, அண்மைய பாடல்களுடன், அனைத்து பழைய பாடல்களும் பிடிக்க ஆரம்பித்து விட்டன.

சற்றே வளர்ந்து விட்ட பின்னர், திரைப்பாடல்கள் கேட்பதென்றால், இந்தியாவில் அம்பாசிடர் கார்கள் போல, இளையராஜாவை விட்டால் வேறு வழியில்லை என்ற நிலை உருவானது. மனோஜ்-கியான்களோ, எஸ்.ஏ. ராஜ்குமாரோ, மரகதமணியோ, அம்சலேகாவோ, சந்திரபோஸோ ஒருவராலும் இளையராஜா புயலைத் தாக்குப் பிடிக்க முடியவில்லை. இளையராஜாவின் நிழலில் சிறிது காலம் தேவா வண்டி ஓடியது. எங்களது முந்தைய தலைமுறைகள், வயதுக்கேற்ப, ‘பாகவதர் போல வருமா’, ‘ஏ.எம். ராஜா போல வருமா’, ‘எம்.எஸ்.வி. போல வருமா’ என்று தமிழ்நாட்டு மரபினை விடாமல் கட்டிக் காத்து வந்தனர். நாங்கள் இளையராஜா பக்தர்களாகி விட்டோம்.

கடைசியில் அந்த நாளும் வந்தது. ரோஜா படப்பாடல் வெளிவந்தது. அகில இந்தியாவே கொண்டாடியது. எங்களனைவருக்கும், மற்ற இசையமைப்பாளர்களின் நல்ல பாடல்கள் வெளிவந்தபோது எப்படிப் பிடித்திருந்ததோ அவ்வாறே பிடித்திருந்தது. பின்னரும் இளையராஜாவின் ஆதிக்கம் சற்று தொடர்ந்தது. அடுத்து, தமிழில், ரஹ்மானின் 2வது படமான புதியமுகம் வந்தது. பாடல்கள் சற்று சுமார்தான். இருந்தும் ரோஜா புயலால் அதுவும் கரையேறியது. எங்களுக்கும் பிடித்திருந்தது.

பின்னரும் இளையராஜாவின் ஆதிக்கம் தொடர்ந்தது. அடுத்து, தமிழில், ரஹ்மானின் 3வது படமான ஜென்டில்மேன் வந்தது. அது சற்றே ராஜாவின் அபிமானிகளை ஆட்டிப்பார்த்தது. பின்னர் வரிசையாக உழவன், வண்டிச்சோலை சின்னராசு, புதிய மன்னர்கள் போன்ற மரண மொக்கைப் படங்களில்கூட பாடல்கள் நன்றாகவே இருந்தன. மெதுவாக, எனது வயதையொத்தவர்கள்,’ ராஜா போல வருமா? ரஹ்மான் எல்லாம் இன்னும் ஒரு நாலஞ்சு படத்துக்குத்தான் தாங்குவார். எல்லா பாட்டும் ஒரே மாதிரியே இருக்கு. இது தாங்காது’ என்று சொல்லத் தொடங்கினார்கள். பல பத்திரிகைகள் ‘ரஹ்மானின் பாடல்கள் அனைத்தும் ஒரே மாதிரி இருக்கின்றன’ என்று எழுதின. ராஜாவின் அபிமானிகளான நாங்கள் – அதற்கு முன்பு போல் இல்லாமல் – ராஜா இசையமைக்கும் அனைத்து படங்களின் பாடல்களையும் விடாமல் வாங்கிக் கேட்க ஆரம்பித்தோம் (அதற்கு முன்பெல்லாம் பாடல்கள் வெளிவந்து நன்றாக இருந்தால் மட்டுமே வாங்கி கேட்போம். அதிலும் நல்ல பாடல்களை மட்டும் தனியாக கேசட்டில் பதிந்து வைத்துக் கொள்வோம். இல்லா விட்டால் எங்காவது ஒலிக்கும்போது காதில் வாங்கிக் கொள்வதோடு சரி).

ராஜாவைத் தவிர வேறொருவர் இசையுலகை ஆளமுடியாது என்று (பலவீனமாக) நம்பினோம். வீரா, கோயில்காளை போல சில கேட்கும்படியான பாடல்கள் வந்தாலும் ராசைய்யா போன்ற பாடல்களை ராஜாவின் அபிமானத்தால் வலுக்கட்டாயமாகக் கேட்பது போன்ற ஒரு கொடுமையான விதி எந்த எதிரிக்கும் வாய்க்கக் கூடாது. ‘தென்றல் வந்து தீண்டும்போது’ பாட்டெல்லாம் முதல்முறை கேட்கும்போது எனக்கு சுக்குக் கஷாயம் குடிப்பதுபோல அவ்வளவு கஷ்டமாக இருந்தது. ராஜா அபிமானி என்பதால் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டேன்.

அநேகமாக 95-96ல் ராஜாவின் சிம்மாசனம் முழுமையாகவே அகன்று விட்டது. ராஜா உள்பட, ரஹ்மான், தேவா, சிற்பி, எஸ்.ஏ.ராஜ்குமார், வித்யாசாகர் என்று பல இசையமைப்பாளர்கள் வரிசையாக ‘ஹிட்’ பாடல்களைக் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்கள். மறுக்க முடியாத வகையில் மகுடம் ரஹ்மான் தலையை அடைந்து விட்டது. எனக்கு அவ்வளவுதான் நினைவா அல்லது அதுவேதான் உண்மையா என்று தெரியவில்லை. 96-97க்குப் பின் காதலுக்கு மரியாதை அதற்குப் பின் கண்ணுக்குள் நிலவு, பின்னர் சற்று சுமாராக பாரதி தவிர்த்து ராஜாவின் வேறெந்த படங்களின் பாடல்களும் இனிமையாக அமையவில்லை என்பது என் எண்ணம்.

இப்போதெல்லாம் எந்த டேப் ரெக்கார்டரும் இல்லை மியூசிக் சிஸ்டமும் இல்லை. அனைத்துமே கணினிதான். என் இசைத் தொகுப்பில் பெரும்பாலும் ராஜா பாடல்கள்தான். நான் பல அரிய பாடல்களைச் சேகரித்து வைத்திருக்கிறேன். அவ்வப்போது கேட்கும்போது இங்கே சொன்னதெல்லாம் மனத்துக்குள் ஓடும். ஆனால் ராஜா பித்தெல்லாம் இல்லை. ராஜாவோ, ரஹ்மானோ, அனிருத்தோ யாராயிருந்தாலும், நன்றாக இருந்தால், உறுத்தலின்றி ரசிக்க முடிகிறது. அண்மையில் ’தேரோடும் வீதியிலே’ என்றொரு படத்தின் பாடல்களைக் கேட்டவுடன் பிடித்துவிட்டது.

ஆனால், ராஜாவின் பாடல்கள் வெளிவரும்போது உண்டாகும் ஏக்கம் தவிர்க்க முடியாமல் ஆகிவிட்டது. ஆனால், வெளிவந்தபின் கிடைக்கும் ஏமாற்றமும் தவிர்க்க முடியாமல் போய்விட்டது. பழசிராஜா பாடல்கள் வருவதற்குமுன் அதற்கு கொடுக்கப்பட்ட விளம்பரமும், அது வந்தபின் மரபுப்படி அதற்கு அளிக்கப்பட்ட புகழாரங்களும் மிகவும் சங்கடப்படுத்திவிட்டன. அதற்குப் பின் வந்த ‘தோனி’, தற்போது ‘நீதானே என் பொன் வசந்தம்’ – ம்ஹூம்; கொஞ்சம் கஷ்டம்தான்.

ராஜா மிகவும் ரசிக்கத்தக்க பல பாடல்களைக் கொடுத்திருக்கிறார். வேற்று மொழிப் பாடல்களை மட்டுமே கேட்டுக்கொண்டு, அதுதான் பெருமை என்று கருதிக் கொண்டிருந்த பலரைத் தமிழ்பாடல் கேட்பதும் பெருமை என்று மாற்றியவர், இளையராஜா. ஒவ்வொருவருக்கும், ஓர் உச்சம் இருக்கும். மகாநதிபோல, எவ்வளவு அகன்றதாக இருந்தாலும், கடைசியில், ஒரு வாய்க்கால்தான். அதற்காக அதன் ஏற்றம் குன்றி விடாது. ஏற்றத்தையும் இறக்கத்தையும் நாம் ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

0

அனானிமஸ்

கற்பனையும் கற்பிதங்களும்

மறைக்கப்பட்ட இந்தியா / அத்தியாயம் 14

பாரம்பரியப் பெருமை என்று பேச ஆரம்பித்ததும் மேற்கத்தியர்களுக்குக் குறிப்பாக, அமெரிக்கர்களுக்கு உடம்பில் ஒரு இனம் புரியாத அதிர்ச்சி உச்சந்தலையில் ஆரம்பித்து உள்ளங்கால்வரை ஊடுருவும். அது மிகவும் நியாயமான விஷயம்தான். உலகின் மிக உயர்ந்த புத்திசாலிகளும் மிக மோசமான குற்றவாளிகளும் ஒன்று சேர்ந்து மிக சமீபத்தில் உருவாக்கிய புதிய உலகம் அல்லவா!

பெருமளவுக்கு பனியால் மூடப்பட்டு மந்தமான வாழ்க்கை வாழ்ந்துவந்த மேற்கத்தியர்களுக்குப் பொதுவாகவே இருக்கும் உணர்வுதான் அது. ஆனால், கும்பகர்ணனைப்போல் பெரும் தூக்கம் துங்கியபடி மனித குல பரிணாம வளர்ச்சியில் பின்தங்கி இருந்தவர்கள் முழித்துக்கொண்டதும் தன் பெருத்த உடலைத் தூக்கியபடி உலகம் அதிர எட்டுவைத்து நடக்க ஆரம்பித்துவிட்டனர் (கும்பகர்ணன் என்ற இந்திய உதாரணத்தை நெருடலாகப் பார்க்கும் நவீன மனத்தினர் ராட்சஸ எந்திரமாக அதை உருவகித்துக்கொள்ளலாம்). மேற்குலகின் இத்தகைய நகர்வானது ராட்சஸ ரோடு ரோலர் தன் வழியில் குறுக்கிடும் அனைத்தையும் தரைமட்டமாக்கிவிடுவதைப்போல் உருண்டு சென்ற இடங்களில் இருந்தவற்றையெல்லாம் நசுக்கி ’சமதளம்’ ஆக்கிவிட்டிருக்கிறது. மேலோட்டமாகப் பார்க்கும்போது முன்னேற்றமாகத் தென்படும் இந்த சமப்படுத்தலுக்குக் கீழே புதையுண்டு கிடப்பவை கொஞ்ச நஞ்சமல்ல.

ஆப்பிரிக்காவையும் அமெரிக்காவும் ஆக்கிரமித்த ஐரோப்பிய சக்திகள் அப்படியான பேரழிவைத்தான் உருவாக்கியிருக்கின்றன. ஆனால், அவற்றின் கொடூரமான தாக்குதலில் இருந்து ஓரளவுக்கு தப்பிப் பிழைத்த தேசமாக இந்தியாவைத்தான் சொல்லவேண்டும். ஐரோப்பிய வருகையால் நாம் இழந்தது ஏராளம் என்றாலும் நாம் ஒரேயடியாக அழிக்கப்பட்டுவிடவில்லை. ஆப்பிரிக்க, அமெரிக்க பழங்குடிகளைப் போல் நாம் பின்தங்கிய சமூகமாக இருந்திருக்கவில்லை. எனவேதான் நமக்கு உரிய மரியாதையையும் முக்கியத்துவத்தையும் மேற்குலகம் தரவில்லை என்றாலும் நமக்கான உள்ளார்ந்த வலுவுடன் நம்மை ஒன்றுகூட்டி எழுந்து நிற்க முடிந்திருக்கிறது.

ஆனால், நமது மீளுருவாக்கத்தில் மிகப் பெரிய பங்கை நம்மை அடக்கியாண்டவர்களேதான் ஆற்றியிருக்கிறார்கள் என்பது மிகப் பெரிய நகைமுரணே. இதை இன்னொருகோணத்தில் பார்த்தால், வேதனை தரும் ஒன்றுதான். நமது சாதனைகளாக நாம் நமது ஆவணங்கள், ஆதாரங்களை எடுத்துவைத்துப் பேசினால், அவற்றை ஒரேயடியாக ஒதுக்கித் தள்ளுவதுதான் நடக்கிறது. அப்படியாக, நமது பெருமையைப் புரியவைப்பதற்கும் நம்மை அழித்தவர்களின் வாக்குமூலங்களே தேவைப்படுகிறது. இது வேதனையான நகைமுரணே.

மதம் மாறியவர்களின் மனநிலை பற்றி ஒரு விஷயம் சொல்வார்கள். சாதியைப் போலவே பிறப்பின் அடிப்படையில் மதத்தை இயல்பாகப் பெறும் ஒருவரைவிட பிற காரணங்களால் ஒரு மதத்தை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் தங்கள் விசுவாசத்தை நிரூபிப்பதற்காக சற்று அதிகமாகவே செயல்படுவார்கள். கிழக்கத்தியராகப் பிறந்து மேற்கத்திய சிந்தனையை வரித்துக்கொண்ட சிலரும் அப்படியான மனநிலையிலேயே செயல்படுகிறார்கள்.

மேலைநாட்டினரே ஒத்துக்கொண்ட கீழைத்தேயப் பெருமைகளைக்கூட மறுதலித்துப் பேசுவதில் இன்பம் காண்பவர்களாக இருந்துவருகிறார்கள். அது நம்முடைய உண்மை நிலையைப் புரியவைக்க மேற்கத்தியர்களின் வார்த்தைகளைத் துணைக்கு அழைத்துக்கொள்ள வேண்டியிருப்பதைவிட வேதனை தருவதாக இருக்கிறது.

நம்மிடம் எல்லாம் இருந்தன என்று சொல்வது தவறுதான். ஆனால், நம்மிடம் எதுவும் இருந்திருக்கவில்லை என்பதைவிட அது அவ்வளவு பெரிய தவறு இல்லை. கடந்தகாலத்தில் குறிப்பாக பிரிட்டிஷார் வருவதற்கு முன்பாக நம்மிடம் இவையெல்லாம் இருந்திருக்கின்றன என்று சொல்வதன் முக்கிய நோக்கம் என்னவென்றால், இந்தியா ஒரு உயிர்த்துடிப்பான சமூகமாக பல்வேறு அறிவுத்துறைகளில் சுய சிந்தனையுடன் செயல்பட்டுவந்திருக்கிறது என்ற உண்மையைப் புரியவைக்க வேண்டும் என்பதுதான்.

ராமாயண, மகாபாரத காவியங்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் விமானங்கள், வானில் இருந்து தாக்கும் ஆயுதங்கள், கிட்டத்தட்ட அணு ஆயுதங்கள் ஏற்படுத்தும் அதே அளவிலான இழப்பைப் பற்றிய வருணனைகள் இவையெல்லாம் இன்றும் பொருட்படுத்தி ஆய்வுசெய்யப்பட்டுவருபவையாகவே இருக்கின்றன.

உலகப் புகழ் பெற்ற விஞ்ஞானியும் அமெரிக்க அணுகுண்டு தயாரிப்பாளருமான ஓப்பர் ஹைமெர், ‘அணு இயற்பியலில் இன்று செய்யப்பட்டுவரும் கண்டுபிடிப்புகளும் சாதனைகளும் இதற்கு முன்பு கேள்விப்பட்டிருக்காதவை என்றோ முற்றிலும் புதியவை என்றோ சொல்லிவிடமுடியாது. நமது பாரம்பரியத்தில் கூட அந்த முயற்சிகள் முன்பே நடந்துவந்திருக்கின்றன. மேலும் இந்து, பவுத்த சிந்தனைகளில் மிக முக்கியமான சாதனைகள் வெகு பழங்காலத்திலேயே நடத்தப்பட்டிருக்கின்றன. இன்றைய நவீன இயற்பியல் சாதனைகள் என்பவை ஒருவகையில் அந்தப் பழம் பெரும் ஞானத்தின் செழுமைப்படுத்தப்பட்ட வடிவமே’ என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அணு வெடிப்பின் போது வெளிப்படும் அபரிமிதமான ஒளியை வருணிக்க ‘கோடி சூரியப் பிரகாசம்’ என்ற சமஸ்கிருத பதத்தைத்தான் பயன்படுத்துகிறார். ஆனால், அப்படியான புராணங்களில் இடம்பெற்றிருக்கும் விஷயங்களை வெறும் கற்பனை என்று ஒதுக்கித் தள்ளுவதுதான் பகுத்தறிவாக நம்பப்படுகிறது.

இப்படியானவர்களுக்கு பதில் சொல்லும்முகமாகத்தான் தரம்பால் இந்திய பெருமைகளாகத் தான் பட்டியலிடும் விஷயங்களுக்கு வலுவான விஞ்ஞானபூர்வமான ஆதாரங்களை முன்வைக்கிறார். அந்த ஆதாரங்கள்தான் அவரை அந்தப் பெருமிதத்தை அடைய வைத்திருக்கின்றன என்பதுதான் உண்மை.

தரம்பால் தான் சேகரித்த பிரிட்டிஷ் ஆவணங்களில் இந்திய வான சாஸ்திரம் பற்றி இரண்டு முக்கியமான விஷயங்களைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். சர் ராபர்ட் பார்க்கர் பனாரஸில் 1772-ல் தான் பார்த்த கோளரங்கங்கள் பற்றி எழுதிய அறிக்கையை விரிவாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அங்கு இருக்கும் யந்திரங்கள் சுமார் இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பாக நிறுவப்பட்டதாக பார்க்கர் தெரிவித்திருக்கிறார்.

கங்கை நதிக்கரையில் அமைந்திருந்த அந்த கோளரங்கத்தில் ஏராளமான கருவிகள் மிகவும் பாதுகாப்பான நிலையில் வைக்கப்பட்டிருந்தன. இருந்த இடத்தில் இருந்து நகர்த்த முடியாத அளவுக்கு மிகவும் பிரமாண்டமாக இருந்தன. ஒருசில கருவிகள் 20 அடி உயரம் கொண்டதாக இருந்தன. அளவுகள், அலகுகள் எல்லாம் மிகத் துல்லியமாக அதில் பொறிக்கப்பட்டிருந்தன. இரு நூறு வருடங்களுக்கு முந்தையவையாகச் சொல்லப்படும் அந்த கருவிகளைப் பார்த்தால் ஒரு நவீன விஞ்ஞானி (கலைஞன்) மூலம் உருவாக்கப்பட்டதுபோல் செய்நேர்த்தி மிகுந்தவையாக இருக்கின்றன. இவற்றின் மூலம் கிடைக்கும் தகவல்கள் மிகவும் துல்லியமாகவும் இருக்கின்றன.

மணித்துளிகளைக் கணக்கிடுதல், குறிப்பிட்ட நட்சத்திரத்தின் நகர்வைக் கணித்தல், சூரிய சந்திரனின் நகர்வைக் கணித்தல் என பல்வேறு விஷயங்களுக்கு பெரிதும் உபயோகமாக இது இருந்திருக்கிறது. எந்தவித கண்ணாடிகளும் (தொலைநோக்கிக் கருவி) இல்லாமலே மிகத்தெளிவாக வானில் இருப்பவற்றைப் பார்க்க முடியும் அளவுக்கு இந்தப் பகுதியில் வானமானது இரவில் ஒரு பொட்டு மேகம் கூட இல்லாமல் வெகு சுத்தமாக இருக்கிறது. இங்கு இரவில் இருந்து பார்க்கும் ஒருவருக்கே நான் சொல்லவருவது புரியும்.

பழங்கால இந்தியர்களுக்கு (பிராமணர்களுக்கு) வான சாஸ்திரம் பற்றி சுயமாகவே தெரிந்திருக்குமா? பாரசீகர்களின் தொடர்பினால்தான் இவை தெரியவந்திருக்குமா என்ற சந்தேகம் எழுப்பப்டுவதுண்டு. ஆனால், இந்த சந்தேகம் தேவையற்றது. ஏனென்றால், எனக்கு இந்த தகவல்களை எடுத்துச் சொன்ன பிராமணர்கள் இவற்றைத் தங்களுடைய முன்னோர்களால் கைமாற்றித் தந்ததாகச் சொன்ன சமஸ்கிருத நூல்களில் இருந்து படித்துக் காட்டினார்கள். பருவநிலைகள் பற்றிய கணிப்பில் ஆரம்பித்து கிரகணங்கள் போன்ற நிகழ்வுகள் வரை அனைத்தைப் பற்றியும் மன்னர்களுக்கு இந்த யந்திரங்களைப் பார்த்துத்தான் தெரிவித்துவந்திருக்கிறார்கள்.

அதுமட்டுமல்லாமல், ஹான் கால் (எஃப்.ஆர்.எஸ்.) ஒருவிஷயம் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். ஒருநாள் அவர் தன் மெத்தையில் படுத்திருந்தபோது மேல் கூரையில் கிரகங்களின் படம் வரையப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்தாராம். அதுபோன்ற வரைபடங்கள் கோயில்கள், குளத்தின் நடுவில் இருக்கும் மண்டபம், கோபுர உள் பகுதி என பல இடங்களில் பார்த்திருக்கிறார். இந்த இடங்கள் எல்லாம் பிராமணர்கள் வசிக்கும், வழிபடும் இடங்கள். மிகவும் பழமை வாய்ந்தவை. இப்படியான ஒரு இடத்தில் வேறு சமூகத்தில் இருந்து கிடைத்தவற்றை நிச்சயம் பொறித்திருக்கமாட்டார்கள். தங்களுடைய மதம் சார்ந்த பழக்கவழக்கங்களில் எந்தவித மாற்றத்துக்கும் இந்து மதம் இடம் கொடுக்காது. எனவே, இவை பிராமணர்களின் கண்டுபிடிப்புகள்தான் என்பதற்கு இதைத்தவிர வேறு ஆதாரம் தேவையில்லை என்று பார்க்கர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

வான சாஸ்திர மேதை பாஸ்கராச்சாரியர்தான் பூமி சூரியனைச் சுற்ற எடுத்துக்கொள்ளும் நேரத்தைத் துல்லியமாகக் கணித்த முதல் விஞ்ஞானி. அவருடைய கணக்குகளின்படி பூமி சூரியனைச் சுற்ற எடுத்துக்கொள்ளும் காலம் 365.2588 நாட்கள். இன்றைய நவீன விஞ்ஞானத்தின்படி அது 365.2563.

பாஸ்கர ஆச்சாரியர் கணிதத்துறையிலும் பல சாதனைகள் செய்திருக்கிறார். அந்தத்துறையில் நாம் செய்திருக்கும் சாதனைகளை வரும் அத்தியாயத்தில் பார்ப்போம்.

0

இணைதிறன்

மேட்டர் / அத்தியாயம் 12 

இன்று மாணவர்களுக்கு இணைதிறன் (Valency) பற்றிப் பாடம் நடத்துவதாக இருந்தால் நேராக எலெக்ட்ரான்கள், சுற்றுப்பாதை, இணைதிறன் பிணைப்பு என்றெல்லாம் ஆரம்பித்திருப்போம். ஆனால் நாம் இப்போது பார்ப்பது அறிவியல் வளர்ந்த வரலாற்றை. நாம் பேசும் காலகட்டத்தில் எலெக்ட்ரான் என்பதே கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. சொல்லப்போனால் எலெக்ட்ரான் என்பதையே மெண்டலீவ் இறப்பதற்குச் சற்றுமுன்னர்தான் கண்டுபிடித்திருந்தனர். அவர் இறந்து பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகுதான் புரோட்டான் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

எலெக்ட்ரான் பற்றித் தெரிந்துகொள்ளாமலேயே இணைதிறன் பற்றிப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

நீர் என்பது HO என்றுதான் இருக்கும் என்று டால்ட்டன் சொன்னார் அல்லவா? அப்படியல்ல, H2O என்று இருக்கும் என்ற தன் கணக்கை கே லூஸாக் முன்வைத்தார். அதற்கடுத்து, பல்வேறு வாயு வடிவிலான சேர்மங்கள் பற்றியும் ஆராய்ச்சி செய்து அவற்றின் வேதிவடிவங்கள் எழுதப்பட்டன. அம்மோனியா என்பது NH3, கார்பன் டையாக்சைடு என்பது CO2, கார்பன் மோனாக்சைடு என்றும் ஒன்று உள்ளது, அது CO. நைட்ரஜனுக்கு மூன்று நிலையான ஆக்சைடுகள் உள்ளன, அவை முறையே, N2O, NO, NO2 ஆகியவை.

இவற்றைப் பரிசீலிக்கும்போது சில குழப்பங்கள் ஏற்பட்டன. ஹைட்ரஜன், ஆக்சிஜன் சேரும்போது ஒரே ஒரு நிலையான வடிவம் மட்டுமே ஏற்படுகிறது. ஆனால் நைட்ரஜன், ஆக்சிஜன் சேரும்போது பல வடிவங்களில் வெவ்வேறு சேர்மங்கள் ஏற்படுகின்றன. இது ஏன் இப்படி உள்ளது என்பதற்கான பதிலை அந்தக் கட்டத்தில் சொல்லமுடியவில்லை. இப்படி நடக்கிறது; அவ்வளவுதான்.

அடுத்தது, பல உலோகங்கள் ஆக்சிஜன், குளோரின் ஆகிய வாயுக்களுடன் இணைந்து ஆக்சைடுகளையும் குளோரைடுகளையும் உருவாக்குகின்றன. இவற்றில் பலவற்றின் ஃபார்முலாக்கள் என்ன என்பதைக் கண்டுபிடிப்பது கொஞ்சம் சிரமமாக இருந்தது. சேர்மங்கள் வாயுவாக இருந்தால் உடனே அவற்றின் ஃபார்முலா என்ன என்று சொல்லிவிடலாம். திரவமாக இருந்தாலும் குறைந்த காற்றழுத்தத்தில் அவை ஆவியாகும். அப்போது அந்த ஆவியிலிருந்தும் சேர்மத்தின் ஃபார்முலாவைச் சொல்லிவிடலாம். ஆனால் மழுங்குனி போல சேர்மம் ஒரு திடப் பொருளாக, தூளாக இருந்தால் அது என்னவிதமான சேர்க்கை என்பதைக் கண்டுபிடிக்க நிறையத் திண்டாடவேண்டும்.

தனிம அட்டவணை பற்றி ஓரளவுக்குத் தெரிந்தவர்கள், இவ்வாறு குழப்பம் ஏற்படுத்தக்கூடிய தனிமங்கள் அட்டவணையின் எந்தப் பகுதியிலிருந்து வரக்கூடியவை என்பதைப் பட்டென்று சொல்லிவிடுவீர்கள். இந்தத் தொடரில் பின்னர் இவற்றை நாம் பார்ப்போம்.

இப்போதைக்கு, குழப்பம் இல்லாமல் வரக்கூடிய சில ஆக்சைடு சேர்மங்களைப் பார்ப்போம். ஏன் ஆக்சைடு என்றால், பெரும்பாலான தனிமங்கள் ஆக்சிஜனுடன் சேர்ந்து வினை புரியும். அதனால்தான்.

ஹைட்ரஜன் – H – H2O
ஹீலியம் – He – வினை புரியாது
லித்தியம் – Li – Li2O
பெரில்லியம் – Be – BeO
போரான் – B – B2O3 (பெரும்பாலும், ஆனால் B2O, B6O போன்ற ஆக்சைடுகளையும் உருவாக்கும்.)
கார்பன்/கரி – C – CO2 (பெரும்பாலும், ஆனால் CO என்பதையும் உருவாக்கும்.)
நைட்ரஜன் – N – ஏற்கெனவே பார்த்த N2O, NO, NO2 ஆகியவற்றையும் மேலும் பல ஆக்சைடுகளையும் உருவாக்கும்.
ஆக்சிஜன் – O – அதுவே
ஃபுளோரின் – F – மூன்றுவிதமான சேர்மங்களை உருவாக்கும்.
நியான் – N – வினை புரியாது

அடுத்து ஹைட்ரஜனுடன் இதே தனிமங்கள் சேர்ந்தால் என்னமாதிரியான சேர்மங்கள் கிடைக்கும் என்று பார்ப்போம்.

ஹைட்ரஜன் – H – அதுவே
ஹீலியம் – He – வினை புரியாது
லித்தியம் – Li – LiH
பெரில்லியம் – Be – BeH2 (ஆனால் நாம் எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் 19-ம் நூற்றாண்டில் இது உருவாக்கப்பட்டிருக்கவில்லை.)
போரான் – B – B2H6 (19-ம் நூற்றாண்டில் இதனை உருவாக்கியிருந்தார்கள், ஆனால் அதிகம் புரிந்துகொள்ளப்படவில்லை. BH3 என்பதாக மனத்தில் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள்.)
கார்பன்/கரி – C – CH4 (மீத்தேன். இதுதான் மிக எளிதான சேர்மம். இயற்கையில் சதுப்பு நில வாயு என்று கிடைக்கிறது. ஆனால் இந்த இரண்டு தனிமங்களும் சேர்ந்து எண்ணற்ற பல கோடி சேர்மங்களை உருவாக்குகின்றன. கரிம வேதியியலில் அடிப்படைத் தனிமங்கள் இவை.)
நைட்ரஜன் – N – NH3 (அம்மோனியா)
ஆக்சிஜன் – O – H2O (அல்லது OH2 என்று படியுங்கள்.)
ஃபுளோரின் – F – HF
நியான் – N – வினை புரியாது

ஹைட்ரஜன் ஒருமாதிரியாக, 1, 2, 3, 4, 3, 2, 1 என்று வினை புரிவதைப் பாருங்கள். லித்தியம் – 1, பெரில்லியம் – 2, போரான் – 3, கார்பன் – 4, பிறகு மீண்டும் நைட்ரஜன் – 3, ஆக்சிஜன் – 2, ஃபுளோரின் – 1.

ஒரு ஆக்சிஜன் அணு, இரண்டு ஹைட்ரஜன் அணுக்களுடன் இணைகிறது. எனவே அவைதான் முறையே அவற்றின் இணைதிறன்கள். அதாவது ஆக்சிஜனின் இணைதிறன் 2. ஹைட்ரஜனின் இணைதிறன் 1. இந்த இரண்டு தனிமங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு, அவை பிற தனிமங்களுடன் இணைவதைப் பார்த்து, பிற தனிமங்களின் இணைதிறனைக் கண்டுபிடிக்கலாம்.

கார்பனுடன் இணைய நான்கு ஹைட்ரஜன் தேவை (மிக அடிப்படையான சேர்மத்தில்). எனவே கார்பனின் இணைதிறன் 4. கார்பன் டையாக்சைடு உருவாவதிலும் இதுவே கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. ஒரு கார்பனுடன் இணைய இரண்டு ஆக்சிஜன் – எனவே 2×2 = 4. (அப்படியானால் கார்பன் மோனாக்சைடை வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்வது என்ற கேள்வியை இப்போது கேட்கக்கூடாது!)

நைட்ரஜனுக்கு மூன்று, ஃபுளோரினுக்கு 1. லித்தியம் 1, பெரில்லியம் 2, போரான் 3.

ஹீலியம் அல்லது நியானுக்கு என்ன இணைதிறன். பூஜ்யம். ஏன் என்றால் அவை யாருடனும் இணைய மறுக்கின்றன.

இப்படியே தொடங்கி அதுவரையில் தெரிந்திருந்த எல்லாவிதமான தனிமங்களோடும் ஹைட்ரஜன் அல்லது ஆக்சிஜனை வினை புரிய வைத்து, கிடைக்கும் சேர்மங்களை ஆராய்ந்து, இணைதிறனைக் கொடுத்துவிடலாம். சரி, ஹைட்ரஜன் அல்லது ஆக்சிஜனுடன் ஒரு பொருள் சேரவில்லை என்றால்? பிரச்னை இல்லை. ஃபுளோரின் அல்லது குளோரினுடன் அவை சேர வாய்ப்புள்ளது. அவை இரண்டுக்கும் இணைதிறன் 1. (ஏனெனில் HF அல்லது HCl உருவாகின்றன.)

மக்னீசியம் என்ற உலோகத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அது மக்னீசியம் குளோரைடை MgCl2 உருவாக்குகிறது. எனவே மக்னீசியத்தின் இணைதிறன் 2.

(அதே நேரம், கார்பன், நைட்ரஜன் மட்டுமல்ல, இரும்பு, பாதரசம், அலுமினியம், சிலிக்கான் போன்ற பல தனிமங்கள் ஆக்சிஜன், ஹைட்ரஜன் அல்லது குளோரினுடன் சேரும்போது ஒன்றல்ல பல சேர்மங்களை உருவாக்கி, விஞ்ஞானிகளைக் குழப்பின. அந்தக் குழப்பங்களை ஒருபுறம் வைத்துக்கொண்டே, அவற்றின் இணைதிறன் பொதுவாக என்ன என்பதை அவற்றின் பல்வேறு சேர்மங்களைப் பார்த்துச் சொல்லிவிடலாம்.)

18-ம் நூற்றாண்டிலிருந்து ஆரம்பித்து, மெண்டலீவ் தன் ஆராய்ச்சிகளை ஆரம்பிக்கும் 19-ம் நூற்றாண்டில் இடைப்பகுதி வரையில் இணைதிறன் குறித்து ஓரளவுக்குத் தெளிவான புரிதல் இருந்தது.

மெண்டலீவ், இந்த இரண்டையும் வைத்துக்கொண்டுதான் ஆரம்பித்தார். கே லூஸாக் தொடங்கி அவகாட்ரோ, கேன்னிசாரோ வழியாக மூலக்கூறு எடை (அல்லது அணு எடை) என்பது ஓரளவுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்திருந்தது. இணைதிறன் பற்றியும் ஓரளவுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்திருந்தது.

மெண்டலீவ் கையில் 63 தனிமங்கள் இருந்தன. ஆனால் எல்லோரிடமும்தான் அவை இருந்தன. ஆனால் யாரும் செய்யாத ஒன்றை மெண்டலீவ் செய்ய ஆரம்பித்தார். அதற்கு ஒரு விசித்திரமான காரணம் இருந்தது. அதனை அடுத்து பார்ப்போம்.

0