No announcement available.

காஷ்மிர் டைரி – 1

 

 

‘உலகத்திலுள்ள தலைசிறந்த விஷயம் ஊர்சுற்றுவதுதான்’ என்கிறார் ராகுல் சாங்கிருத்யான். இரண்டு சேர் நெய்யை கீழே கொட்டிவிட்டதால் பயந்துகொண்டு, 22 ரூபாயை வீட்டிலிருந்து எடுத்துக்கொண்டு வெளியேறிய ராகுல்ஜி, தன் வாழ்நாளின் பெரும்பாலான பகுதியை ஊர்சுற்றுவதில்தான் செலவிட்டார். ஆயிரம் பக்கங்களுக்கு மேல் விரியும் அவருடைய சுயசரிதையை இப்போது படித்தாலும் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. பிரயாணச் செலவுகளை விட்டுவிடுங்கள், அடுத்த வேளை உணவுக்குக்கூட கையில் காசிருக்காது. இருந்தும் துணிச்சலாக கிளம்பிவிடுவார்.

காசியில் தொடங்கிய அவர் பயணம், இலங்கை, ஐரோப்பா, அமெரிக்கா என்று படர்ந்து சோவியத் யூனியனில் முடிவடைந்தது. ரகுவம்சமும் லகுகௌமுதியும் அஷ்டவக்ர கீதாவும் பகவத் கீதையும் வாசித்துக்கொண்டிருந்த ராகுல்ஜி, மார்க்ஸையும் லெனினையும் கண்டுகொண்டது பயணங்கள் வாயிலாகத்தான். தன் வாழ்வை மட்டுமல்ல ஒவ்வொருவரின் வாழ்வையும் மாற்றியமைக்கக்கூடிய சக்தி பயணங்களுக்கு உண்டு என்பது ராகுல்ஜியின் நம்பிக்கை.

ராகுல்ஜியைப் போல் பயணம் செய்வது இன்றைய தேதியில் சாத்தியப்படாது. முகம் தெரியாத பலரும் வாருங்கள் என்று வரவேற்று குதிரையிலும் பேருந்திலும் ரயில் வண்டியிலும் அவரை அழைத்துச் செல்வார்கள். வரவேற்பு கிடைக்காவிட்டால் மகிழ்ச்சியுடன் நடக்க ஆரம்பித்துவிடுவார். மாநில எல்லைகளை மட்டுமல்ல, நாட்டு எல்லைகளையும்கூட நடந்தே கடந்திருக்கிறார். என் வீட்டில் தங்கிக்கொள்ளலாமே என்று அந்நியர்கள் வரவேற்பார்கள். சத்திரங்களும் பௌத்த மடங்களும் இருந்தன. எதுவும் சிக்காவிட்டால் கண்ணில் படும் இடம் படுக்கையறையாக மாறும். உணவு ஒரு பிரச்னையே இல்லை.

விசா வாங்கி செல்லும் காலம் வருவதற்குள் காஷ்மிர் செல்வதற்கான வாய்ப்பு சென்ற மாதம் கிடைத்தது. ஸ்ரீ நகரில் தங்குவதற்கு பல மாதங்களுக்கு முன்பே இணையம் வாயிலாக சகாய விலையில் ஓட்டல் அறைகளை புக் செய்துவிட்டோம் (அந்த அறையை மாற்றவேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது தனிகதை). மார்ச் 13 மாலை கிளம்பி, அன்றைய இரவை டெல்லியில் ஓர் உறவினர் வீட்டில் கழித்துவிட்டு, மறுநாள் டெல்லியைக் கொஞ்சம் சுற்றிவிட்டு, 15 தொடங்கி 18 வரை காஷ்மிரில் ஊர்சுற்றுவது திட்டம். (கோகுலம்) சுஜாதா, (குங்குமம்) வள்ளிதாசன், தோழர்கள் சுத்தானந்தம், மோகனா என்று 12 பேர் கொண்ட ஒரு குழுவில் நானும் என் மனைவியும் இணைந்துகொண்டோம்.

நாங்கள் தங்கியிருந்தது தெற்கு தில்லியில் உள்ள சஃப்தர்ஜங் டெவலப்மெண்ட் ஏரியாவில் (எஸ்டிஏ). சென்று சேர்வதற்குள் நள்ளிரவு ஆகிவிட்டதால், மறுநாள் காலை ஆறு மணிக்கு (இதமான குளிர்) கண்விழித்து, அருகிலுள்ள தெருக்களைச் சுற்ற ஆரம்பித்தோம்.

இந்தியாவைப் புரிந்துகொள்ள டெல்லியை ஒருமுறை வலம் வந்தால் போதும். ஒரு பக்கம் அகலமான, சுத்தமான சாலைகள், பளபளக்கும் ஷாப்பிங் மால்கள். பிரதான சாலையைக் கடந்து ஒரு கிளைப் பாதையைப் பிடித்து, ஒரு சந்துக்குள் நகர்ந்தால் சாக்கடைகள், குப்பைக்கூளங்கள், பாலிதின் விரித்து படுத்துறங்கும் மக்கள்.

சில வாரங்களுக்கு முன்பு, உலகப் புத்தகக் கண்காட்சியில் கலந்துகொள்வதற்காக பிரகதி மைதானில் இருந்து சாணக்கியபுரா வழியாக விமான நிலையம் சென்றபோது இந்த வேறுபாடு முகத்தில் அறைந்தது. வழுக்கிக்கொண்டு ஓடும் கப்பல் சைஸ் கார்கள், நெரிசலில் சிக்கி நிற்கும்போது, கண்ணாடி கதவைத் தட்டி, அலுமினியத் தட்டை நீட்டுகிறார்கள். கந்தல் ஆடை பெண்களும் பரட்டைத் தலை குழந்தைகளும் சேதன் பகத், சிட்னி ஷெல்டன் புத்தகங்களை பிளாஸ்டிக் கவருக்குள் போட்டு விற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள். கண்ணாடி கதவை கீழிறக்கி, பைசாக்களை உதிர்த்துவிட்டு சிறிது நகர்ந்தால், நந்தவனமாக சாலை விரிகிறது. பிரத்தியேகப் பூங்காக்களுடன் சீனத் தூதரகமும் பிரெஞ்சு தூதரகமும் ஹங்கேரிய தூதரகமும் கடந்து செல்கின்றன. அடுத்த சிக்னலில் மீண்டும், அம்மா தாயே!

இதமான குளிர். ஐ.ஐ.டி வளாகத்தில் ஸ்வெட்டர், கேன்வாஸ் ஷூக்களுடன் குதித்துக்கொண்டும் ஓடிக்கொண்டும் பாட்டு கேட்டுக்கொண்டும் டெல்லிவாசிகள் விரைந்துகொண்டிருந்தனர். ஆட்டோக்களைவிட ரிக்ஷாக்கள் அதிகம். நடைபாதை தேநீர் கடைகள் கேக், பன் தேநீருடன் சேர்த்து சுவையான குக்கீஸ் வகைகளையும் விற்றுக்கொண்டிருந்தன.

ஏசியாட் கிராமம், சஃப்தர்ஜங் செல்லும் பரபரப்பான நெடுஞ்சாலையை ஓட்டியுள்ள நடைபாதையில் மரத்தடியில் ஒரு நாற்காலி போட்டு, முடி திருத்திக்கொண்டிருந்தார் ஒரு கடைக்காரர். அதே மரத்தில் ஆணியடித்து கண்ணாடி மாட்டியாகிவிட்டது. உபகரங்களுக்கு ஒரு கையடக்கப் பெட்டி.

ஏழு மணிக்கு எழுந்து சாக்ஸ் மாட்டி, செருப்பு போட்டு பட்டன் பால் வாங்கிவந்து, குக்கர் வைத்து டெல்லி மக்கள் பொழுதை ஆரம்பிக்கிறார்கள். எஸ்டிஏ என்பது இங்குள்ள வீட்டு வசதி வாரியம் போன்றதுதான். ஆனால், ஒவ்வொரு அடுக்குமாடி கட்டடத்துக்கு அருகிலும் ஒரு பூங்கா இருக்கிறது. மரங்களும் பூச்செடிகளும் சாலையின் இரு பக்கங்களிலும் அணிவகுக்கின்றன. இரண்டு அறைகள் கொண்ட ஒரு வீடு, ஒரு கோடி ஆகும் என்றார்கள்.

அருகிலுள்ள சரோஜினி மார்க்கெட்டில் ஜீன்ஸ்களையும் (டெல்லியின் தேசிய ஆடை) டி ஷர்டுகளையும் குவித்துவைத்து விற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள். கொட்டை எழுத்தில் 300 என்று எழுதியிருந்தால், இருபத்தைந்துக்குத் தருகிறாயா என்று ஆரம்பிக்கிறார்கள். பல்வேறு கிளை சந்துகளையும் குறுகலான வழித்தடங்களையும் கொண்ட இந்தச் சந்தையில் மிகச் சரியாக ஒரு வழியில் நுழைந்து, அதே வழியில் வெளியேறுவது சவாலான செயல்.

மறுநாள் அதிகாலை ஐந்து மணிக்கு டெல்லி விமான நிலையம் சென்றடைந்தோம். காஷ்மிரில் எதுவும் கிடைக்காது, இது இருந்தால்தான் பிழைக்கமுடியும் என்று சொல்லி ஒரு புட்டியில் வத்தக்குழம்பு ஊற்றி, நான்கு பிளாஸ்டிக் கவர் சுத்தி, ரப்பர் பேண்ட் போட்டு பெட்டியில் வைத்துவிட்டார்கள்.  இரண்டு கட்ட எக்ஸ்ரே பரிசோதனையைக் கடந்து வத்தக்குழம்புடன் காஷ்மிர் சென்றடைவது சாத்தியமா? கையெறிகுண்டு கொண்டு செல்லும் உணர்வுடன் விமான நிலையம் சென்றடைந்தோம். ராகுல்ஜி வீட்டை விட்டு ஓடிச் சென்றதன் காரணம் புரிந்தது.

(தொடரும்)

Share/Bookmark