ஆதாம் கடித்த மிச்சம் – அத்தியாயம் 17

இசைப்பெட்டி

இசைப் பிரியரும் வெறியருமான ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ், ஒரு போர்ட்டபிள் மியூசிக் பிளேயர் தயாரிக்க வேண்டும் என ஆசைப்பட்டதில் ஆச்சரியமில்லை. ஆனால் பலருக்கு அது அதிர்ச்சியாகத்தான் இருந்தது.

கம்ப்யூட்டர், டெக்னாலஜி என கொடி கட்டிப் பறந்த நிறுவனங்கள் பல கன்ஸ்யூமர் எலெக்ட்ரானிக்ஸ் பிரிவில் கோலோச்சியதில்லை. ஆப்பிள் ஐ-பாடுக்குத் திறப்பு விழா நடத்துவதற்கு ஒரு வாரத்துக்கு முன்புதான், சிப் தயாரிக்கும் இன்டெல் நிறுவனம் கேமரா, பிளேயர் போன்றவற்றைத் தயாரிக்கும் பிரிவுக்கு மூடு விழா நடத்தியிருந்தது. சிஸ்கோ உட்பட பல நிறுவனங்களுக்கு இதுதான் கதி.

ஆப்பிள் ஆட்டம் காலி என அனைவரும் ஆருடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்த சமயத்தில் அநாயசமாக அடுத்த அணுகுண்டை வீசினார் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ். இனி எங்கள் ஐ-பாட் 21-ம் நூற்றாண்டின் வாக்மேன் என்றார். ஓ அப்படியா சேதி என்று மற்றவர்கள் ஒப்புக்கு ஆச்சரியம் காட்டினார்கள். வழக்கம் போல் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் அலட்டிக்கொள்கிறார் என்றுதான் அவர்கள் நினைத்துக்கொண்டார்கள்.

ஆனால் ஐ-பாட் ஒரு சமூகப் புரட்சியை ஏற்படுத்தியது. உலகம் ஐ பாடுக்கு அடிமையானது. மயிலாப்பூர் மாமி முதல் மகாராணி வரை அனைவரையும் வசீகரித்து மயக்கியது ஆப்பிள். உலகின் மூலை முடுக்குகளில் எல்லாம் ஆப்பிளின் புகழ் பரவியது. உலகம் ஐ பாட் தேசமாக மாறிப்போனது. விளம்பர உத்திகள் மூலமாகவே வியாபார நுணுக்கங்கள் மூலமாகவே இந்த மாற்றம் ஏற்பட்டுவிடவில்லை என்பது முக்கியம். ஐ பாட் ஜெயித்ததற்குக் காரணம் ஐ பாட் மட்டுமே.

பத்து மணி நேரம் தாங்கும் பேட்டரி. சுமார் ஆயிரம் பாடல்களைச் சேமிக்கலாம். பாக்கெட் நாவல் அளவுக்குக்கூட  இல்லாமல் சிகரெட் டப்பா அளவுக்கு சிறியது. இப்படித்தான் முதல் ஐ-பாட் 2001-ம் ஆண்டு அறிமுகமானது. ஆனால் இன்று கையளவு வாமன கணிப்பொறி அளவுக்கு அசுர வளர்ச்சி அடைந்துவிட்டது.

ஐ-பாட் அறிமுகமான காலகட்டத்தில் இயங்கிக்கொண்டிருந்த மற்ற பிளேயர்களோடு அதன் சிறப்பம்சங்களை ஒப்பிடுவது மலையை மடுவோடு ஒப்பிடுவது போன்றது. மற்றவை சுமார் இரண்டு மணி நேரம் மட்டுமே பாடும். ஆனால் விலையோ 250 டாலர்கள். அந்த பிளேயர்களில் பாடல்களை ஏற்றுவதற்கு நிறைய பிரயத்தனப்படவேண்டும். முதலில் இசைத்தகடை வாங்க வேண்டும். பின்னர் கணிப்பொறியில் கேட்பதற்கு ஏற்றவாறு பாடல்களை மாற்றவேண்டும். பிறகே பிளேயரில் ஏற்றவேண்டும். டிவி தொகுப்பாளருக்குத் தமிழ் கற்றுக்கொடுப்பதற்குச் சமமான சவாலான காரியம்.

எப்படியோ பாடல்களை ஏற்றிவிட்டாலும், அவற்றை உடனடியாகக் கேட்கமுடியாது.  எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக அந்த பிளேயர்கள் பார்க்க சகிக்காத நிலையில் இருந்தன. அழகுணர்ச்சி இல்லை. வசீகரம் இல்லை. உபயோகமும் சொல்லிக்கொள்ளும்படி இல்லை.

ஐ பாட் அப்படியா? இளமை. மேலதிகம், புதுமை. பார்த்தவுடன் அசரடிக்கும் வடிவமைப்பு. வேண்டிய பாடல் எதுவானாலும் மூன்று கிளிக்குகளில் கேட்டுவிடலாம். பார்த்தவுடன் காதல் கொள்ளும் அழகு. விரல்களுக்குள் பதுங்கிக்கொண்டுவிடும். பயன்படுத்த ஒற்றை விரல் போதும். பாடல்களை ஏற்றுவது எல்லாம் சப்பை மேட்டர் மாமு என்று கூறும் அளவுக்கு எளிமையோ எளிமை.

எளிமைக்கு  காரணம், மேக்கில் இருந்த மென்பொருள். மேக்கில் அந்த  மென்பொருள்  இல்லாவிட்டால் பதறவேண்டாம். ஐ பாடை கணிப்பொறியோடு இணைத்தால் போதும்.  ஐ பாடே மென்பொருளை  கணிப்பொறியில் ஏற்றிவிடும். கூடவே, கணிப்பொறியில் இருக்கும்  எல்லாப் பாடல்களையும் உடனுக்குடன் ஏற்றி விடும். அடுத்த முறை ஐ பாடை சொருகும் போது, புதிதாக சேர்க்கப்பட்டுள்ள பாடல்களை மட்டும் தேடிப்பிடித்து ஏற்றுக்கொள்ளும். காரியம் மிச்சம்.  மேலும், தேவைப்படி, வசதிக்கேற்ப பாடல்களைத் தொகுத்துக்கொள்ளலாம். ரஜினி ஹிட்ஸ். விஜய் ஹிட்ஸ், டப்பாங்குத்து என்பதாக. ஐ டியூன்ஸ் என்னும் மென்பொருளை இதற்குப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம்.

விலை? காசுக்கேத்த தோசை. அதாவது, 399 டாலர்கள். iPod என்பதை இப்படித்தான் நாம் அர்த்தப்படுத்திக்கொள்ளவேண்டும் போலிருக்கிறது.  Idiots price our devices. (முட்டாள்கள் தான் இதற்கு விலையை நிர்ணயம் செய்தார்கள்). இப்படித்தான் எல்லோரும் கிண்டலடித்தார்கள். ஆனால் விற்பனை எதுவும் பாதித்தாகத் தெரியவில்லை. அறிமுகமான பத்து ஆண்டுகளில், நூறு மில்லியன் ஐ பாடுகள் விற்பனையாயின.  பல மில்லியன் டாலர்களை ஆப்பிள் சம்பாதித்திருந்தது. அசுரத்தனமான பரிணாம வளர்ச்சியின் விளைவாக தனது முதல் மாடலைத் தயாரிப்பதையே நிறுத்தி விட்டார்கள். ஆனால், அந்த முதல் மாடலை ஒரு வருடத்துக்குள் தயாரித்தார்கள் என்பதுதான் உறைய வைக்கும் உண்மை.

ஜாப்ஸ் மியூசிக் பிளேயர் வேண்டும் என விருப்பப்பட்ட நேரத்தில், டோனி பாடேல் என்று ஒருவன் ஆப்பிள் கதவைத் தட்டினான். பிளேயர் டிசைன் தயாராக இருக்கிறது செய்வோமா என்றான். ரோடில் போகிற சீதேவி வலிய வந்து கதவைத் தட்டி, இந்த வீடு மிகவும் பிடித்து இருக்கிறது தங்கிக்கொள்ளவா என்று கேட்டது போல் இருந்தது ஆப்பிளுக்கு. வரவேற்று மகிழ்ந்தார்கள். அந்த டோனியும் கடை விரித்தேன் கொள்வாரில்லை என்று பல நிறுவனங்களை அணுகிப் பார்த்து முடியாமல் போன பிறகே ஆப்பிளுக்கு வந்திருந்தார்.

மளமளவென்று அடுத்த கட்ட வேலைகளில் இறங்கினார்கள். போர்டல் பிளேயர் என்று ஒரு நிறுவனம் இதில் சில வேலைகள் செய்கிறது, போய் ஒரு நடை பார்ப்போம் என்று எட்டிப் பார்த்தார்கள். பார்த்தவுடன் பிடித்து விட்டது. உடனே தட்டை மாற்றி ஒப்பந்தம் போட்டுக்கொண்டார்கள். ஆப்பிளுக்கு ஒரு கெட்ட பழக்கம். கணக்கு வரவில்லை என்றால் ஒரு கணக்கு வாத்தியாரைக் கண்டறிந்து கணக்குப் பண்ணிவிடுவார்கள். ஒப்பந்தமும் போட்டுக்கொள்வார்கள். நீ எனக்கு மட்டும்தான் சொல்லித்தரவேண்டும், மற்றவர்களிடம் இருந்து விலகிவிடு. இனி நீ எனக்கு மட்டுமே சொந்தம்.

போர்டல் பிளேயருடன் இப்படிப்பட்ட ஒப்பந்தத்தைத்தான் போட்டுக்கொண்டது ஆப்பிள். ஆப்பிளின் நிபந்தனையை ஏற்ற போர்டல் பிளேயர், ஐபிஎம் மற்றும் சில ஆசிய நிறுவனங்களிடம் இருந்து விலகி, ஆப்பிளுடன் இணைந்துகொண்டது. அடுத்த ஒரு வருடத்துக்கு அமெரிக்காவிலும் இந்தியாவிலும் இருந்தவர்கள் ஐ பாடில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தினார்கள். ஆம் ஐ பாட் உருவாக்கத்தில் இந்தியாவுக்கும் மிக பெரிய முக்கியமான பங்கு உண்டு என்பதில் நாம்  தாராளமாகப் பெருமைப்பட்டுக்கொள்ளளலாம்.

போர்டல் பிளேயர்,டோனி பாடேல், ஜான் ரூபின்ஸ்டியின், ஜோனதன் ஐவ் (வடிவமைப்பாளர்) ஆகியோர் ஒன்றுகூட  இழுக்க, ஐ பாட் தேர் முன்னேற ஆரம்பித்தது. இந்த ஜோனதன் ஐவ் ஒரு பிரிட்டிஷ்காரர். ஐ பாடை வடிவமைத்த காரணத்துக்காக  உச்சி குளிர்ந்த இங்கிலாந்து மகாராணி இவருக்கு சர் பட்டம் எல்லாம் கொடுத்தார்கள்.

இவர்கள் எல்லோரையும் சாட்டையால் அடிக்காத குறையாக வேலை வாங்கிகொண்டிருந்தார் ஸ்டீவ்  ஜாப்ஸ். ஒழுங்காக உருவாகி வருமா, வராதா என்னும் குழப்பம் விடாமல் தொடர்ந்துகொண்டிருந்தது. எப்பொழுதும் ஆப்பிள் நிறுவனத்தில்  50 பேர் இதற்காக இடைவிடாமல் வேலை பார்த்தார்கள். ஆனால் அவர்களில் பலருக்கும் என்ன செய்கிறோம், எதற்குச் செய்கிறோம் எதுவும் தெரியாது.

சமயம் வரும் வரை மூச்சுவிடக்கூடாது என்பது ஸ்டீவ்  ஜாப்ஸின் கொள்கை. என்ன, ஏது என்று எல்லாரும் திகைத்து நிற்கும் சமயம், இதோ என்று அறிமுகப்படுத்துவார். அப்போதுதான் ஒரு பிரமிப்பு இருக்கும், ஒரு துடிப்பு இருக்கும், ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருக்கும். காக்கப்படாத ரகசியங்கள் கப்பலை கவிழ்க்கும் என்பது ஸ்டீவ் ஜாப்ஸின் பிரபலமான பஞ்ச் டயலாக்களில் ஒன்று.

ஐ டியூன்ஸ் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு 9 மாதங்கள் கழிந்திருந்தன. ஒசாமா உலகை உலுக்கி சரியாக 42 தினங்கள் கழிந்திருந்தன. அக்டோபர் 23, 2001 அன்று ஸ்டீவ்  ஜாப்ஸ் தன் பங்குக்கு உலகை மாற்றியமைத்தார். அவர் மாற்றியது இசை உலகை. இசையை மக்கள் கேட்கும் விதம் அடியோடு மாறிப்போனது. சந்தேகம் இல்லாமல், ஐ பாட் ஒரு மைல்கல்.

(தொடரும்)

அப்பு

முந்தைய அத்தியாயங்கள்

மூன்று பேரும் ஒரு முதல்வரும்

முன்னாள் பாரதப் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தி கொலை வழக்கில் மரண தண்டனை அளிக்கப்பட்டுள்ள பேரறிவாளன், முருகன், சாந்தன் ஆகியோரின் மரண தண்டனையை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்று கோரிக்கை ஆங்காங்கே எழுப்பப்பட்டு வருகிறது.

ஏற்கனவே ஈழப் போர் உச்சத்தில் இருந்த போது முத்துக்குமார் என்ற இளைஞன் தன் உயிரை தீக்கிரைக்காக்கிக் கொண்டார். இப்போது செங்கொடி என்ற இளைஞி!
முத்துக்குமாரின் மரணம் மூலம் சாதித்தது என்ன? ஆண்டு தோறும் அவரது நினைவு தினத்தன்று கண்ணீரஞ்சலி போஸ்டர் ஒட்டப்படும். காலப்போக்கில் அதுவும் மறக்கப்படலாம். பாவம் முத்துக்குமார்கள்.

மயிலாடுதுறையில் ஹிந்தி எதிர்ப்பு போராட்டத்தின் போது மாணவர் சாரங்கபாணி தீக்குளித்தார். அவரது பெயரில் அங்கே ஒரு மேம்பாலம் இருக்கிறது. அவ்வளவு தான். அவரைப் பற்றிய மேலதிக விபரங்கள் மயிலாடுதுறையிலேயே யாருக்கும் தெரியவில்லை.

தமிழக முதல்வரால் மூவரின் மரண தண்டனையையும் ரத்து செய்ய முடியும் என்று சிலர் கூறிவந்தார்கள். ஆனால் இது சட்டப்படி சரியல்ல என்று முதல்வர் அறிவித்திருக்கிறார்.

“மரண தண்டனை குறித்த நிகழ்வுகளில் அதன் தொடர்பான கருணை மனு இந்திய அரசமைப்புச் சட்டம் 72 ன் கீழ் குடியரசுத் தலைவருக்கு உள்ள அதிகாரத்தின்படி குடியரசுத் தலைவரால் நிராகரிக்கப்பட்டிருந்தால், அது தொடர்பாக இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவுகூறு 161 ன்படி உள்ள அதிகாரத்தை பயன்படுத்த மாநில அரசிற்கு அதிகாரம் இல்லை என்று அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு கூறு 257 (1) ன்படி கட்டளையிடுகிறது.  இருப்பினும் சூழ்நிலைகள் மாறுபட்டிருந்தாலோ அல்லது புதியதாக ஏதாவது ஆதாரம் இருந்தாலோ, மரண தண்டனை பெற்ற நபரோ அல்லது அவர் சார்பாக வேறு ஒருவரோ, குடியரசுத் தலைவரின் முந்தைய உத்தரவை மறுபரிசீலனை செய்யுமாறு புதியதாக ஒரு மனுவினை குடியரசுத் தலைவருக்கு சமர்ப்பிக்கலாம். குடியரசுத் தலைவரால் கருணை மனு நிராகரிக்கப்பட்ட பின்னர், அது தொடர்பாக பின்னர் தாக்கல் செய்யப்படும் அனைத்து மனுக்களும் குடியரசுத் தலைவருக்கு தான் சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும்; இது குறித்து நடவடிக்கையை குடியரசுத் தலைவர்தான் எடுப்பார்.

எனவே, பேரறிவாளன் உள்ளிட்ட மூன்று நபர்களின் கருணை மனு மேதகு குடியரசுத் தலைவர் அவர்களால் நிராகரிக்கப்பட்ட நிலையில், இதனை மாற்றுவதற்கு எந்த வித அதிகாரமும் மாநில முதலமைச்சர் என்ற முறையில் எனக்கு இல்லை என்பதை வலியுறுத்தி தெரிவிக்க விரும்புகிறேன். இந்த நிலையில் எனக்கு இதற்கான அதிகாரம் இருக்கிறது என்ற பிரச்சாரத்தை அரசியல் கட்சித் தலைவர்கள் எவரும் மேற்கொள்ள வேண்டாம் என்று இந்தப் பேரவையின் வாயிலாக கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

குடியரசுத் தலைவர் அவர்களால் கருணை மனு நிராகரிக்கப்பட்ட நிலையில், இந்த மூவரின் உயிரைக் காப்பாற்ற தற்கொலை செய்து கொள்வதாக ஒரு கடிதம் எழுதி வைத்து விட்டு, மக்கள் மன்றம் என்ற அமைப்பைச் சேர்ந்த செங்கொடி என்ற இளம்பெண் தற்கொலை செய்து கொண்டதாக வந்துள்ள செய்தி எனக்கு மிகுந்த வருத்தத்தை ஏற்படுத்தி உள்ளது. உணர்ச்சி வயப்பட்டு, இது போன்ற செயல்களில் யாரும் ஈடுபட வேண்டாம் என்றும் நான் கேட்டுக் கொள்கிறேன்” என்று முதல்வர் தெரிவித்திருக்கிறார்.

இந்நிலையில் “சட்டப்படியே மூவரையும் காப்பாற்ற முடியும். யாரிடமும் போய் கெஞ்சத் தேவையில்லை” என்று சீமான் கூறியிருக்கிறார்.

”ராஜீவ் காந்தி இருந்திருந்தால் இந்த 3 பேரையும் மன்னித்து விட்டிருப்பார்” என்ற அரிய கருத்தை அள்ளி வழங்கியிருக்கிறார் முன்னாள் முதல்வர் கருணாநிதி. காந்தி இருந்திருந்தால் கோட்சேவை தூக்கில் போட்டிருக்க மாட்டார்கள்.

”மூன்று பேருக்கும் மன்னிப்பு கொடுத்து உலகத் தமிழரிடத்தில் நற்பெயரைப் பெற்றிருக்க வேண்டிய முதல்வர் அதை தவற விட்டு விட்டார்” என்று சிலர் புலம்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

தர்மபுரி பேருந்து எரிப்பு வழக்கில் தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்பட்டுள்ள அதிமுக தொண்டர்களுக்கும் இதே பதிலைத் தான் முதல்வர் சொல்வாரா என்றும் கேள்வி எழுப்பப்பட்டுள்ளது!

***

தமிழக ஆளுநர் எஸ்.எஸ்.பர்னாலாவின் பதவிக்காலம் முடிவடைந்துள்ளதைத் தொடர்ந்து புதிய ஆளுநராக முன்னாள் ஆந்திர முதல்வர் ரோசய்யா நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். ஆளுநர் என்றால் குறைந்த பட்ச வயது 60-ஆக இருக்க வேண்டும் என்று சட்டமிருக்கிறதோ?! வரவேற்போம், வாழ்த்துவோம்! ஆந்திராவை வேறு சேர்ந்தவர். எனவே முதல்வரிடம் எந்த பிரச்னையும் செய்யாமல் பதவியில் இருக்க வேண்டும். சென்னாரெட்டிகாருவிடம் ட்ரைனிங் எடுத்துக் கொண்டிருந்திருக்கலாம்!

***

பள்ளிக்கூடங்களில் பயிலும் மாணவர்களின் பாடச் சுமையைக் குறைப்பதற்காக புதியதொரு கல்வித் திட்டத்தை கொண்டு வரப்போவதாக முதல்வர் அறிவித்திருக்கிறார்.

இதுதொடர்பாக சட்டப்பேரவையில் அவர் பேசும்போது, “அனைவருக்கும்  தரமான கல்வியை வழங்குவது என்ற இவ்வரசின் நோக்கம். எனவே விரைவில் தமிழக பள்ளிக்கூடங்களில் முப்பருவ முறை (Trisemester System) அறிமுகப்படுத்தப்படும். 10 மற்றும் 12 ஆம் வகுப்பு பொதுத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெறும் மாணவ, மாணவியருக்கு வழங்கப்படும் மதிப்பெண் சான்றிதழ்கள் தவறாகக் கையாளக் கூடிய வாய்ப்பு உள்ளதைத் தவிர்க்கும் பொருட்டு, அவர்களது புகைப்படம் மற்றும் ரகசிய குறியீட்டுடன் கூடிய மதிப்பெண் சான்றிதழை வழங்க அரசு முடிவு செய்துள்ளது” என்று அறிவித்துள்ளார்.

சமச்சீர் என்பது போல இந்த புதிய திட்டத்திற்கு என்ன பெயரைச் சூட்டப்போகிறார்களோ!? ஆக, அடுத்த ஆண்டிலும் மாணவர்களை ஆரம்பத்திலிருந்தே படிக்க விடுவதாக இல்லை போல!!

o

மாயவரத்தான்

ஆறு நாளில் அதிகாரம்!

க – 18

திருப்புமுனையை ஏற்படுத்தும் தேர்தல் இது என்று சொன்னார் அண்ணா. அதற்கேற்ற வகையில் பிரசாரத்தில் புதுமையான யோசனைகளைப் புகுத்தியிருந்தனர் தலைவர்கள். இந்திப் போரில் பூவும் பொட்டும் அழித்தவர்களுக்கா உங்கள் ஓட்டு? பசியையும் பஞ்சத்தையும் மூட்டியவருக்கா உங்கள் ஓட்டு? நாணயத்தின் மதிப்பைக் குறைத்தவர்கள் நாட்டை ஆளலாமா? சேலம் இரும்பாலை எங்கே? கல்பாக்கம் திட்டம் எங்கே? என்ற கேள்விகள் பிரசாரத்தைப் பலப்படுத்தின.

சுவரொட்டிகளில் எல்லாம் கவனத்தைக் கவரும் வகையில் வார்த்தைகள் பயன்படுத்தப்பட்டன.
கைத்தறியாளர்களின் சின்னம் உதயசூரியன்; பாட்டாளியின் சின்னம் உதயசூரியன்; தியாகிகளின் சின்னம் உதயசூரியன் என்று சுவரொட்டிகள் ஒட்டப்பட்டன. சோறு போடு என்று கேட்கும் மக்களைப் பார்த்து எலிக்கறியைத் தின்னுங்கள் என்றார்களே, அவர்களுக்கா மீண்டும் ஓட்டு? என்று வாக்காளர்களைக் கேள்வி கேட்டது ஒரு சுவரொட்டி. ஆதிக்க இந்தி ஒழிய, அன்னைத்தமிழ் வாழ, உதயசூரியனுக்கு வாக்களிப்பீர் என்ற பதாகைகள் பளிச்சிட்டன.

தேர்தல் பிரசாரம் சூடுபிடிக்கத் தொடங்கியது. தேர்தல் சமயத்தில் கருணாநிதியின் முரசொலி பத்திரிகை தீவிரமாகத் தேர்தல் வேலை செய்தது. தேர்தல் தொடர்பான முக்கியச் செய்திகள் அனைத்தையும் இடம்பெறச் செய்யத் தீவிரமாக உழைத்தனர். அண்ணா, ராஜாஜி, காயிதே மில்லத், பி. ராமமூர்த்தி உள்ளிட்டோரின் பேச்சுகளில் இருந்து முக்கியமானதைப் பொறுக்கி எடுத்துப் பிரசுரம் செய்து மக்களின் கவனத்தை ஈர்த்த்து முரசொலி. பின்னணியில் இருந்தவர் மாறன்.

12 ஜனவரி 1967 அன்று வெளியான ஒரு செய்தி தேர்தல் களத்தை வெப்பமாக்கியது. ஆம். ராமாவரம் தோட்டத்தில் வைத்து எம்.ஜி.ஆர் சுடப்பட்டார்; சுட்டவர் எம்.ஆர். ராதா; அந்தச் செய்தி தமிழ்நாட்டின் ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் சென்றடைந்தது. எம்.ஜி.ஆர் ரசிகர்கள் கொந்தளித்துப் போயினர். எங்கு பார்த்தாலும் கலவரம். வன்முறை. மறுநாள் முரசொலி இதழில் செய்தி வெளியாகி இருந்தது.

புரட்சி நடிகர் என்று கழகத் தோழர்களாலும் மக்கள் திலகம் என்று பொதுமக்களாலும் கொடை வள்ளல் என்று மாற்றுமுகாமில் இருப்பவர்களாலும் போற்றிப் புகழப்படும் நமது அருமைச் சகோதரர் எம்.ஜி.ஆர் அவர்களைச் சுட்டுக்கொல்வதற்கு நடைபெற்ற முயற்சி தோல்வியுற்று, நமது கழகக் கலைமாமணியை நாம் உயிருடன் திரும்பப் பெற்றோம்.

மருத்துவமனையில் சிகிச்சை எடுத்துக்கொண்டிருந்த எம்.ஜி.ஆர், அங்கிருந்தபடியே மனுவில் கையெழுத்திட்டு வேட்புமனு தாக்கல் செய்தார். அதற்குத் தேவையான உதவிகளைச் செய்துகொடுத்தவர் என்.வி. நடராசன். பரங்கிமலை தொகுதி அவருக்காக ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. திமுகவின் பிரதான பிரசார பீரங்கியாக இருந்தவர் எம்.ஜி.ஆர். கடந்த தேர்தலின்போது சூறாவளிப் பிரசாரம் செய்தவர். அதற்குப் பரிசாக மேலவை உறுப்பினர் பதவியைப் பெற்றவர். தற்போது குண்டடி பட்டிருந்ததால் அவருக்குப் பதிலாக அவர் கட்டுடன் இருப்பது போன்று எடுக்கப்பட்ட புகைப்படம் இடம்பெற்ற சுவரொட்டிகள் தமிழகத்தின் எல்லா இடங்களிலும் ஒட்டப்பட்டன. பிரசார வாகனங்களிலும் சுவரொட்டிகள் ஒட்டப்பட்டன.

பிரசாரம் தீவிரமாக நடந்துகொண்டிருந்த சூழலில் ஆனந்த விகடன் இதழில் கேலிச்சித்திரம் ஒன்று வெளியானது. அண்ணா, ராஜாஜி, காயிதே மில்லத், ம.பொ. சிவஞானம், பி. ராமமூர்த்தி ஆகியோர் கழுதை மீது ஏறிக்கொண்டு கோட்டை நோக்கிச் செல்வதாக அந்தச் சித்திரம் வரையப்பட்டிருந்தது. எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களை அவமதிக்கும் வகையில் வரையப்பட்ட அந்தக் கேலிச்சித்திரத்தை சுவரொட்டியாக மாற்றிப் பிரசாரம் செய்தது காங்கிரஸ் கட்சி.

ஆவேசம் வந்துவிட்டது கருணாநிதிக்கு. காரணம், காங்கிரஸ் கட்சியின் குறைகளை வெளிப்படுத்தும் வகையில் ஒட்டும் சுவரொட்டிகளை அனுமதிக்க மறுத்த காங்கிரஸ் அரசு, அந்த அரசியல் சுவரொட்டிகளை ஒட்டியவர்கள் மீது ஆபாச சுவரொட்டி தடுப்புப் பிரிவின்கீழ் நடவடிக்கை எடுத்தது. தற்போது கழுதை சுவரொட்டி விஷயத்தில் காங்கிரஸ் அரசு மெளனம் காப்பதுதான் அவருடைய கோபத்துக்குக் காரணம். மயிலாப்பூரில் நடந்த தேர்தல் பிரசாரக் கூட்டத்தில் அது வெளிப்பட்டது.

எவ்வளவு அரசியல் அநாகரிகமும் காட்டுமிராண்டித்தனமும் கழிசடைப்புத்தியும் இருக்குமேயானால் மரியாதைக்கும் வணக்கத்துக்கும் உரிய தலைவர்களைக் கழுதை மீது வைத்துப் படம் போட்த் துணிவீர்கள்? நாங்கள் நாட்டுநிலையைச் சித்திரித்துப் படம் போட்டால் அதை எடுக்க மட்டும் ஓடோடி வருகிறீர்களே? எவ்வளவு நாளைக்கு இந்த அதிகாரம் செய்ய முடியும் ஆட்சியாளர்களே! அதிகாரிகளே! இன்னும் ஆறே நாள்! அதிகாரம் மாறும்!

தேர்தல் நெருங்கிய சமயத்தில் புதிய அறிவிப்பு ஒன்றை வெளியிட்டார் அண்ணா. ஒரு ரூபாய்க்கு மூன்று படி அரிசி போடுவதாக காங்கிரஸ் கட்சி ஒப்புக்கொண்டால் திமுக தேர்தலில் இருந்து விலகிக்கொள்ளும் என்றார் அண்ணா. அதற்கு பதிலளித்த காங்கிரஸ் தலைவர்கள், ‘திமுகவால் முடியுமா?’ என்று சவால் விடுத்தனர். இதற்காகவே காத்துக் கொண்டிருந்த அண்ணா, ரூபாய்க்கு மூன்று படி அரிசி லட்சியம்; ஒரு படி நிச்சயம் என்ற தேர்தல் வாக்குறுதியைக் கொடுத்தார்.

தினத்தந்தி அதிபர் சி.பா. ஆதித்தனாரின் நாம் தமிழர் இயக்கம் அப்போது திமுக கூட்டணியில் இருந்தது. அண்ணாவின் மூன்று படி அரிசி வாக்குறுதி தினத்தந்தியின் உதவியால் அனைத்துத் தரப்பு மக்களையும் மின்னல் வேகத்தில் சென்றடைந்தது. நடப்பவை அனைத்துமே திமுகவுக்குச் சாதகமாக இருந்தன. அது, தேர்தல் முடிவுகளில் வெளிப்பட்டது.

வாக்கு எண்ணிக்கை தொடங்கியபோதே திமுக வேட்பாளர்கள் பலரும் வெற்றிமுகத்தில் இருந்தனர். மெல்ல மெல்ல வெற்றிச் செய்திகள் வரத் தொடங்கின. அப்போது அண்ணாவின் வீட்டில் இருந்த கருணாநிதிக்கு ஒரே வேலைதான். தொலைபேசியில் எண்களைச் சுழற்றுவது; தினந்தந்தி நிருபர்களிடம் செய்தி சேகரிப்பது; மறுநொடி அண்ணாவுக்குத் தகவல் சொல்வது. அப்போது அதிர்ச்சியூட்டும் செய்தி ஒன்று வந்து சேர்ந்தது. விருதுநகரில் காமராஜர் தோல்வி.

தேர்தல் முடிவுகள் முழுமையாக வெளியானபோது திமுக 138 இடங்களைக் கைப்பற்றித் தனிப்பெரும்கட்சியாக உருவெடுத்தது. ஆட்சி அமைப்பதற்கான அறுதிப்பெரும்பான்மையைக் காட்டிலும் அதிக இடங்களைக் கைப்பற்றியது. ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருந்து காங்கிரஸ் கட்சி அகற்றப்பட்டது. சைதாப்பேட்டையில் பதினோரு லட்சம் (கருணாநிதி) வெற்றிபெற்றிருந்தார். நாடாளுமன்றத் தேர்தலிலும் திமுகவுக்கு அபாரவெற்றி. 25 மக்களவைத் தொகுதிகளைக் கைப்பற்றியிருந்தது திமுக. தென் சென்னை மக்களவைத் தொகுதியில் இருந்து அண்ணா வெற்றி பெற்றிருந்தார்.

1 மார்ச் 1967 அன்று திமுக சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் கூட்டம் கூடியது. யார் திமுகவின் சட்டமன்றக்குழுவின் தலைவர் என்பது முக்கியமான கேள்வி. ஏனென்றால், அந்தப் பதவிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டிய அண்ணா சட்டமன்றத்துக்குத் தேர்வாகவில்லை. மாறாகம் தென்சென்னை மக்களவை உறுப்பினர். எனினும், சட்டமன்றத்துக்குத் தேர்வாகாமலே சட்டமன்றக் குழுவுக்குத் தலைவராகலாம்; முதலமைச்சராகலாம்; ஆறு மாதங்களுக்குள் சட்டமன்றத்துக்கோ அல்லது சட்டமன்ற மேலவைக்கோ தேர்வுபெற்று முதலமைச்சர் பதவியில் தொடரலாம் என்ற விதிமுறைகளின்படி திமுகவின் சட்டமன்றக் குழுவின் தலைவராகத் தேர்வுசெய்யப்பட்டார் அண்ணா.

அதனைத் தொடர்ந்து ஆளுநர் உஜ்ஜல் சிங்கைச் சந்தித்து ஆட்சி அமைக்க உரிமை கோரிய அண்ணா, உடனடியாகத் திருச்சி புறப்பட்டார் அண்ணா. ஆம். பெரியாரைச் சந்திக்க. வாழ்த்துகளைப் பெற. பதினெட்டு ஆண்டுகளாகப் பிரிந்திருந்த இரண்டு தலைவர்களும் நேருக்கு நேர் சந்தித்தனர். அபூர்வ சந்திப்பு. அருகே நெடுஞ்செழியனும் கருணாநிதியும் சாட்சிகளாக நின்றிருந்தனர்.

அடுத்து அமைச்சரவையில் யார் யாரெல்லாம் இடம்பெறவேண்டும் என்பது பற்றிய பேச்சுகள் எழுந்தன. கட்சி தொடங்கிய பதினெட்டு ஆண்டுகளில் கட்சி வளர்ச்சிப் பணியில் ஏராளமான தலைவர்கள் ஈடுபட்டுள்ளனர்; போராட்டங்களில் கலந்துகொண்டுள்ளனர்; உழைப்பைச் செலுத்தியுள்ளனர்; சிறையில் அடைபட்டுள்ளனர்; தியாகங்களைச் செய்துள்ளனர்; சொத்துசுகங்களை இழந்துள்ளனர். எல்லோருக்கும் வாய்ப்பு கொடுக்கவேண்டுமே என்ற கவலை அண்ணாவுக்கு.

அதைப் புரிந்துகொண்டவர்கள் இருவர். நெடுஞ்செழியன் மற்றும் கருணாநிதி. இருவருமே தங்களுக்கு அமைச்சர் பதவி வேண்டாம் என்று அண்ணாவிடம் கேட்டுக்கொண்டனர். இத்தனைக்கும் கருணாநிதிக்கு போலீஸ் இலாகா ஒதுக்கப்படும் என்ற செய்தி உலவிக் கொண்டிருந்தது. அண்ணாவுக்கே நேரடியாக சில தந்திகள் அனுப்பப்பட்டிருந்தன.

தீவிர யோசனைகளுக்குப் பிறகு அண்ணா தன்னுடைய அமைச்சரவைப் பட்டியலைத் தயாரித்தார். நெடுஞ்செழியனுக்குக் கல்வித்துறை. மதியழகனுக்கு உணவுத்துறை. ஏ.கோவிந்தசாமிக்கு விவசாயத்துறை. சாதிக் பாட்சாவுக்கு சுகாதாரத்துறை. சத்தியவாணி முத்துவுக்கு அரிசன நலத்துறை. மாதவனுக்கு சட்டத்துறை. முத்துசாமிக்கு உள்ளாட்சித்துறை. திமுகவின் பொருளாளரான கருணாநிதிக்கு அண்ணா ஒதுக்கிய துறை, பொதுப்பணித்துறை!

6 மார்ச் 1967 அன்று சென்னை ராஜாஜி மண்டபத்தில் திமுக அமைச்சரவை பதவியேற்றது. அதற்கடுத்த பத்தாவது நாள் பெரியாரிடம் இருந்து அறிவுரை ஒன்று வந்தது. அண்ணாவுக்கு அல்ல; கருணாநிதிக்கு!

0

(தொடரும்)

ஆழி பெரிது

40. அஸ்வமேதம்

வேத சடங்குகள் பாலியல் சடங்குகளா?

ஆம் என்கிறார்கள் சிலர். பாலியல் வக்கிரங்கள் என்றே சொல்கிறார்கள். இவர்கள் எல்லாரும் முக்கியமாக குறிப்பிடுவது அசுவமேத யாகத்தை. அதில் பயன்படுத்தப்படும் சில பகடிகளை இவர்கள் மிக மோசமாக இன்றைக்கு பொதுதளங்களில் ஏதோ இதுதான் வேத சடங்குகளே என்பது போல கூறுகிறார்கள். உதாரணமாக அக்னிஹோத்திரம் தாத்தாச்சாரியார் என்பவர் இவ்வாறு எழுதுகிறார்:

ராஜாக்கள் ஒரு ஆண் குதிரையை அவிழ்த்து விட்டு.. அடித்து விரட்டி விடுவார்கள். அக்குதிரை எங்கெங்கு சென்று விட்டு வருகிறதோ.. அந்த எல்லை வரைக்கும் போரிட்டு ஜெயித்து விட்டு அந்த வெற்றியை கொண்டாடுவதற்காக நடத்தப்படும் யாகம்தான் அசுவமேத யாகம். ஓடிக் களைத்து வந்த அந்த குதிரையை கட்டிப் போட்டுவிட்டு விடுவார்கள். அக்குதிரையோடு ஒரு பெண் குதிரையை சேர்த்து விடுவார்கள். இயற்கை உந்துதலால் ஆண் குதிரையின் உறுப்பு நீண்டிருக்கும.; அப்போது ஓரிரவு முழுவதும் சம்பந்தப்பட்ட ராஜா வீட்டுப் பெண்கள் முக்கியமாக ராணி.. குதிரையின் உறுப்பை கைகளால் இரவில் பிடித்துக் கொண்டிருக்கவேண்டும.; இந்தக் கடமை முக்கியமாக ராணிக்குத்தான்.

புத்தர் காலம் வரை இதுதான் நிலை என்கிறார் தாத்தாச்சாரியார். இதற்கான ஆதாரமாக இவர்கள் காட்டுவது என்ன என்று பார்த்தால், அவை வேத சடங்குகளில் பயன்படுத்தப்படும் தைத்திரீய சம்கிதையின் சில வரிகள். பாலியல் வசை/பகடித்தன்மை கொண்ட பொருள் தரும் சில வரிகள். ஏதோ அசுவமேத யாகத்தின் தன்மை இதே விதத்தில் மட்டுமே இருந்ததாக பொருள்பட தாத்தாச்சாரியார் எழுதுகிறார். இதை வைத்து இந்து மதத்தையும் வேத பண்பாட்டையும் மிக மோசமாக பலர் தாக்கி எழுதுகிறார்கள்.  ஆனால் உண்மை என்ன?

பாலியல் சடங்குகள் உலகெங்கிலும் உள்ள பாகனீய ஆன்மிக சடங்குகள் பலவற்றில் உள்ளவையே. உதாரணமாக பழமையான பாலியல் சடங்குகள் இன்றைக்கும் ஐரோப்பிய மறைக்குழுக்கள் சிலவற்றில் இருப்பதை ராபர்ட் லாங்க்டன் தனது ‘டாவின்ஸி கோட்’ நூலில் காட்டியிருப்பார். Hieros gamos எனப்படும் அந்த சடங்கு ஆழமான தத்துவ பின்னணி கொண்டது என்பதையும் அவர் குறிப்பிட்டிருப்பார். ஆனால் இத்தகைய சடங்குகளும் அவற்றின் தத்துவ பின்புலங்களும் கிறிஸ்தவத்தால் துடைத்தழிக்கப் பட்டது. ஆனால் அவற்றை முழுமையாக அழிக்க முடியவில்லை. குதிரையையும் அரச மனைவியையும் தொடர்புபடுத்தும் பாகனிய தொன்மங்களையும் சடங்குகளையும் மக்கள் மனதிலிருந்து கிறிஸ்தவத்தால் அகற்ற இயலவில்லை. எனவே அது ஒரு நாட்டார் கதையாக இன்றும் நிலவுகிறது.

மத்திய கால இங்கிலாந்து. சீமாட்டி காடீவா… அவள் பெயருக்கு பொருள் ஆண்டவனின் பரிசு. லிப்போரிக் என்கிற குறுநில பிரபுவின் மனைவி. அவள். இக்குறுநில பிரபு, ஏறத்தாழ அந்த பகுதியின் அரசன் போலத்தான். இவன் கடுமையாக வரிகள் விதிப்பதால், மக்கள் கஷ்டப்படுகிறார்கள். மக்களுக்காக கணவனிடம் பேசுகிறாள் காடீவா. அவன் சொல்கிறான், ‘இந்த மக்களுக்காக குதிரை மீது நீ நிர்வாணமாக இந்த ஊர் முழுவதும் சுற்றிவா. அப்போது நான் வரிகளை குறைக்கிறேன்.’ காடீவா ஒத்துக் கொள்கிறாள். மக்களிடம் தான் நிர்வாணமாக குதிரை மீது ஊரை சுற்றிவரப் போகும் நாளையும் நேரத்தையும் சொல்கிறாள். அன்று எவரும் வெளியே வரக்கூடாது என வேண்டுகோள் விடுக்கிறாள். மக்கள் இவள் மீதிருக்கும் அபரிமிதமான மரியாதையாலும் அன்பாலும் ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் ஒரே ஒரு தையல்காரன் மட்டும் அடக்கமுடியாத ஆசையால் தன் வீட்டுக் கதவில் ஓட்டை போட்டு அவளைப் பார்த்துவிடுகிறான். இவன் தான் Peeping Tom எனும் பதம் உருவாக காரணமானவன். இறைத் தண்டனையாக இவனது ஒரு கண் போய்விடுகிறது. ஆனால் மக்கள் தன் மனைவி மீது காட்டிய அன்பையும், அவளது தைரியத்தையும் பார்த்த மன்னன் மக்கள் மீதான வரிகளை குறைத்து விடுகிறான். சுபம்.

உண்மையிலேயே இந்த சீமாட்டி வாழ்ந்தாளா? இந்த நாட்டார் கதை உண்மை நிகழ்வுகளை அடிப்படையாக கொண்டதா? ஒரு சம்பவம் நிகழ்கிறது. வருடாவருடம் ஒரு பெண் நிர்வாணமாக குதிரையில் ஊர்வலமாக செல்லும் சடங்கு. ஊரின் நன்மைக்காக. கிறிஸ்தவ தூய்மைவாதிகளால் கூட இந்த சடங்கை சில காலமே தடுக்க முடிந்தது. 1678 முதல் 1826 வரை இந்த சடங்கு தொடர்ந்து நிகழ்ந்தது. பின்னர் மீண்டும் தூய ஒழுக்க வாதிகள் இந்த பெண் ஆடை அணிந்துதான் வரவேண்டுமென்று கூக்குரலிட ஆரம்பித்தனர். பின்னர் மீண்டும் 1900 களில் அது நிர்வாணமாகவே குதிரை மீது நடத்தப்பட்டது.

இதற்கும் அசுவமேத யாகத்துக்கும் என்ன தொடர்பு?

சிட்னி கார்ட்லாண்ட் என்பவர் நாட்டார் வழக்காற்றியலை இங்கிலாந்தில் ஆரம்பித்த தொன்மவியலாளர். அவர் இங்கிலாந்தில் நடக்கும் இந்த நிர்வாண குதிரை சடங்கை பழமையான பாகனீய வளமைச்சடங்கு (fertility ritual) என  கூறுகிறார். இந்த எட்டிப் பார்த்தவன் கண் போனது என்பது மக்கள் இந்த சடங்கில் பங்கேற்கவிடாமல் அச்சுறுத்த பின்னர் உருவாக்கப்பட்டது என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகிறார்கள். பாகனீய வளமைச்சடங்கில் குதிரைக்கும் மன்னன் மனைவிக்குமான பாலியல் தொடர்பு என்பது மானுடத்தின் தொடக்க கால கூட்டு நனவிலி வெளிப்பாடு என்றே கருத வேண்டியுள்ளது. அசுவமேத யாகத்தில் இன்று பழித்து பேசப்படும் சடங்கும் மன்னனுடைய மேன்மைக்காக மட்டுமல்லாது அந்த நாட்டின் வளமைக்காக செழிப்புக்காக நடத்தப்படுவது என்பதை காணும் போது இது ஒரு மிகப்பழமையான வளமை சடங்கு என்பது தெளிவாகிறது. உலகமெங்கும் இது நடக்கிறது என்பதும் தெரிகிறது.

இன்றும் நம் நாட்டில் எல்லா மலைவாழ் மக்கள் மற்றும் பழமையான சமுதாய மக்களின் நாட்டார் வழிபாட்டில் மண்ணோடு இணைந்த குதிரை வழிபாட்டை காண்கிறோம். கோண்ட் சமுதாய மக்கள் முதல் தமிழக கிராம தேவதை வழிபாட்டில் சமர்ப்பிக்கப்படும் சுதை குதிரை வழிபாடு வரை இத்தொடர்ச்சி இருப்பதை நாம் காணலாம். மிகவும் குறுகிய விக்டோரிய மதிப்பீடுகளை வைத்து நாம் இந்த சடங்குகளை ஆபாசம் என புறந்தள்ளிவிட முடியாது என்பதே உண்மை. ஆனால் பூர்விக பழங்குடி மரபுகளிலிருந்து உருவான இந்த சடங்குகள் தொடர்ந்து எவ்வித வடிவங்கள் இந்திய மரபில் பெற்றன? இந்த கேள்விக்கான பதிலில்தான் வேதத்தின் இயங்கு தன்மையை நாம் முழுமையாக அறிய முடியும்.

பார்க்க:

Ronald Hutton, The Triumph of the Moon: A History of Modern Pagan Witchcraft, Oxford University Press, 2001 பக்.121

http://weavingandmagic.blogspot.com/2011/01/lady-godiva-and-her-priest-king.html

தைதையென்று குதிக்காதீர்!

மே 13-ம் தேதி காலை 9.30 மணிக்கெல்லாமே தமிழக மக்கள் எல்லாருக்குமே
தெரிந்து விட்டது… இனிமேல் தமிழ்ப் புத்தாண்டு மீண்டும் சித்திரை 1-ம்
தேதி தான் என்று!

கடந்த திமுக ஆட்சியில் ‘எடுத்தோம் கவிழ்த்தோம்’ என்கிற ரீதியில்
எடுக்கப்பட்ட பல முடிவுகளில் இதுவும் ஒன்று.

பல நூற்றாண்டுகளாக மக்களால் அனுசரிக்கப்பட்டு வரும் மத ரீதியிலான
விஷயத்தை சட்டம் போட்டு மாற்றி விட முடியுமா என்ன?

கடைசியில் அவர்கள் மாற்றிய தை 1 – தமிழ்ப்புத்தாண்டு என்பதை அவர்கள்
கட்சிக்காரர்களே ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பது தான் உண்மை. மக்கள் சித்திரை
1-ம் தேதியையே தமிழ்ப்புத்தாண்டாக கொண்டாடினார்கள். கலைஞர் தொலைக்காட்சி
உள்ளிட்ட அவர்கள் சானலில் ‘விடுமுறை தின சிறப்பு நிகழ்ச்சிகள்’ என்று
சொல்லி தான் கல்லா கட்ட வேண்டியிருந்தது. அன்றைக்குத் தான் புத்தாண்டே
இல்லையே.. அப்புறம் எங்கிருந்து விடுமுறை வந்தது?!

தை 1-ம் தேதியை ஏற்கனவே அறுவடைத் திருநாள் என்று கொண்டாடுகிறோம்.
அன்றைக்கு அந்த அறுவடையின் மாட்சிமையை குலைக்கும் விதத்தில் புத்தாண்டு
என்பதை புகுத்த முற்பட்டு மூக்குடைப்பட்டனர் முந்தைய ஆட்சியினர். தவறு
திருத்தப்பட்டுவிட்டது.

பெரும்பான்மையான மக்களின் நம்பிக்கைக்கு மதிப்பளித்த ஜெ.விற்கு வாழ்த்துகள்!

இந்நிலையில் ”தை 1-ம் தேதியைத்தான் திமுகவினர் தமிழ்ப் புத்தாண்டாக
கொண்டாடுவார்கள்” என்று கருணாநிதி அறிவித்துள்ளார். அதே ரீதியில் மவுண்ட்
ரோடு பெரிய சைஸ் தண்ணித் தொட்டியைத் தான் சட்டசபையாக நினைப்பார்கள் என்று சொல்லி
இருக்கும் கொஞ்ச நஞ்சம் எம்.எல்.ஏ.க்களையும் அங்கே அனுப்பாமல் இருந்தால்
சரி!

***

“திமுக ஆட்சிக்கு வந்தவுடன் அதிமுகவினரை கைது செய்வோம்” என்று மத்திய
அமைச்சர் அழகிரி திருவாய் மலர்ந்துள்ளார். “கட்சிக்காரர்கள் மட்டுமின்றி
இப்போது அதிமுக தலைமைக்கு ஏற்றவாறு நடக்கும் அதிகாரிகள் மீதும் நடவடிக்கை
எடுப்போம்” என்றும் அவர் எச்சரித்துள்ளார். இத்தனைக்கும் இவர் மத்திய
மந்திரி!

ஆட்சியில் இருப்போர் சொல்வதைப் போல அதிகாரிகள் நடப்பார்களா, மாட்டார்களா
என்பதில் லேட்டஸ்ட் உதாரணம் ஸ்பெக்ட்ரத்தையே எடுத்துக் கொள்ளலாம்.
அதுவுமின்றி திமுகவினர் மீது பரவலாக எடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகளை
ஊடகங்களும், மக்களும் வரவேற்கத்தான் செய்கிறார்கள். சொல்லப்போனால், திமுக
தொண்டர்கள் மத்தியிலேயே பெரிய அளவில் எதிர்ப்பெல்லாம் இல்லை. ‘சொந்தச்
செலவில் சூனியம் எதற்கு’ என்ற பயத்தில் வாயைப் பொத்திக் கொண்டு இருக்கும்
கட்சிக்காரர்கள் தான் அதிகம்.

***

”இலவச லேப் டாப் திட்டத்துக்கான ரூ.912 கோடியில் ஒரு பங்கை தர மத்திய
அரசைக் கேட்டிருந்தோம். ஆனால் ஒரு ரூபாய் கூட மத்திய அரசு கொடுக்கவில்லை”
என்று மத்திய அரசை குற்றம் சாட்டியிருக்கிறார் முதல்வர் ஜெ! மத்திய அரசு
எதற்காக இவர்கள் சொல்லும் இலவசங்களுக்கெல்லாம் பங்கு தர வேண்டும்? மத்திய
அரசின் நிதியை எதிர்பார்த்து தான் இந்தத் திட்டத்தை வகுத்தாரா முதல்வர்?

அப்படியெனில், மாநிலத்தின் நிதி நிலைமை தெரியாமலேயே மத்திய அரசை கையேந்தி
எதிர்பார்க்கும் நிலையில் இப்படிப்பட்ட இலவசத் திட்டங்கள் எல்லாம் தேவை
தானா? கேட்டால், “இவையெல்லாம் இலவசம் என்று சொல்லாதீர்கள்” என்று அட்வைஸை
அள்ளி வீசுகிறார் முதல்வர். அல்லது திட்டம் தீட்டும் முன்னரே மத்திய
அரசிடம் இப்படி ஒரு திட்டம் வரப்போகிறது, உங்களால் பங்களிப்பு தர
முடியுமா என்று தான் கேட்டாரா?

அதையெல்லாம் செய்யாமல், வழக்கம் போல மத்திய அரசு உதவவேயில்லை என்று
இதிலும் அரசியல் செய்யப் பார்ப்பது கடும் கண்டனத்துக்குறியது. இன்னும்
ஆடு, மாடு என எக்கச்சக்க இலவசங்கள் பாக்கி இருக்கின்றன. எதற்கெல்லாம்
மத்திய அரசு திட்டு வாங்க்ப் போகிறதோ தெரியவில்லை!

***

”சட்டப் பேரவையில் திமுக உறுப்பினர்களுக்கு இருக்கைகள் முறையாக ஒதுக்கீடு
செய்யப்படாததால், திமுகவின் சட்டமன்ற புறக்கணிப்பு முடிவில் எந்த
மாற்றமும் இல்லை. சட்டசபையில் நான் வீல் சேரில் வந்து உட்காரக் கூட போதிய
வசதி செய்து தரப்படவில்லை. உட்கார வசதி செய்து கொடுத்தால்தானே
சட்டசபைக்குச் செல்ல முடியும்” என்று கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறார்
முன்னாள் முதல்வர் மு. கருணாநிதி.

நியாயமான கேள்வி.

அவரது உடல்நிலையைக் கருத்தில் கொண்டும், ஜனநாயகத்தைப் பேணிக் காக்கவும்
வீல் சேர் வந்து போகும் வசதியை உடனடியாகச் செய்து கொடுக்க வேண்டியது
தமிழக அரசின் கடமை.

அப்போது தான் அவர் சட்டசபைக்கு வராமல் இருக்க வேறு எதுவும் காரணம் தேட முடியும்!

***

”ஊர்ப்பெயர்களில் உள்ள ஜாதிப் பெயர்களை நீக்க நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்”
என்று முதல்வர் அறிவித்துள்ளார்.

‘எடுத்தோம் கவிழ்த்தோம்’ என்ற ரீதியில் வெளியிடப்பட்டுள்ள அறிவிப்பு போல
இருக்கிறது இது! தமிழகத்தில் ஜாதிப் பெயர்கள் இணைந்துள்ள ஊர்கள்
எக்கச்சக்கம். அதுவும் கிராமப்புறங்களில் ஜாதிப் பெயர் உள்ள ஊர்ப்
பெயர்கள் அதிகம்.

அவற்றிலெல்லாம் ஜாதிப்பெயரை மட்டும் நீக்கி விட்டு மீதிப் பெயரை வைத்தால்
தமிழுக்கு பல புதிய சொற்கள் கிடைக்கும்!

***

”அரசு மற்றும் அரசு உதவிபெறும் பள்ளிகள், நகராட்சி பள்ளிகள், சுயநிதி
பள்ளிகள், மற்றும் மெட்ரிக் பள்ளிகளில் படிக்கும் மாணவ மாணவியர்களை அரசு
நிகழ்ச்சிகள், கலைவிழாக்கள், கலைநிகழ்ச்சிகள், சுற்றுலா என எந்த ஒரு
நிகழ்ச்சிக்கும் பள்ளியை விட்டு வெளியில் அழைத்துச் செல்லக்கூடாது. மாணவ,
மாணவியர்களை பள்ளியை விட்டு வெளியில் அனுப்புவதற்கு முன்பு, மாவட்ட
முதன்மை கல்வி அலுவலரின் அனுமதியை பெற்ற பின்னர்தான் அவர்களை வெளியில்
அனுப்பவேண்டும். பள்ளிகளில் தனியார் சமூக சேவை அமைப்பினர் ஏதாவது
போட்டிகள், விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சிகள் நடத்துவதற்கும் முதலில் மாவட்ட
முதன்மை கல்வி அலுவலரிடம் அனுமதி வாங்கவேண்டும். அனுமதியின்றி மாணவர்களை
வெளியில் அனுப்பினால், அதில் ஏற்படும் பின் விளைவுகளுக்கு
தலைமையாசிரியர், மற்றும் பள்ளி நிர்வாகிகளே பொறுப்பேற்க வேண்டும்.
அரசு தொடக்கப்பள்ளிகளில் ஏதாவது போட்டி நடத்த வேண்டும் என்றால் அந்த
பகுதி தொடக்க பள்ளி கல்வி அலுவலரிடம் அனுமதி வாங்கிய பின்னரே போட்டி
நடத்தவேண்டும்”

– இப்படி ஒரு அறிக்கையை திருப்பூர் மாவட்ட முதன்மை கல்வி அலுவலர் அனைத்து
கல்வி நிறுவனங்களுக்கும் அனுப்பியுள்ளார்.

தமிழக அரசு இதே அறிக்கையை அனைத்து மாவட்ட கல்வி நிறுவனங்களுக்கும் அனுப்ப
வேண்டும். இதை கொள்கை முடிவாகவே அறிவிக்க வேண்டும்.

O

மாயவரத்தான்

இசைபட

அத்தியாயம் 16

மக்கள் 100 வருடமாக ஆட்டோமொபைல்கள் தயாரித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள். அதை வைத்து பார்த்தால் கம்புயூட்டர்கள் இன்னும் தவழ்ந்துக் கொண்டு தான் இருக்கின்றன. கம்புயூட்டர்கள் இன்னும் அடைய வேண்டிய பரிமாண வளர்ச்சியைவே எட்டிப் பிடிக்கவில்லை. கம்புயூட்டர்கள் இன்னும் கண்றாவியாகத் தான் இருக்கின்றன.இதில் சரி செய்ய வேண்டியதே இன்னும் அதிகமாக இருக்கிறது.

டெல் போன்றவர்கள் கம்பெனிகளுக்கு கம்புயூட்டரை விற்கிறார்கள், சோனி மக்களுக்கு தேவையான எலெக்ட்ரானிக்ஸ் பொருட்களை விற்கிறார்கள். அது போல மக்களுக்கு தேவையான கம்புயூட்டர்களை விற்பதே எங்கள் நோக்கம். கம்புயூட்டர்களில் சோனி போல் இருப்பதே எங்கள் லட்சியம்.

அப்ப நீங்களும் சோனி போல மக்களுக்கான பொருட்களை ஏன் தயாரிக்கக் கூடாது என்ற கேள்விக்கு.

மெர்ஸிடஸ் நிறுவனம் சைக்கிள் தயாரித்தால் சரிவருமா? அது போலத் தான். மக்கள் மிகவும் புத்திசாலிகள். ஆப்பிள் பிராண்டிற்கு பெயர் இருக்கிறது என்கிற ஒரே காரணத்திற்காக கண்ட பொருட்களிலும் ஆப்பிள் லோகோவை போட முடியுமா? அதனால் பிரயோஜனம் தான் உண்டா?

கம்புயூட்டர் மார்க்கெட் பெரிய மார்க்கெட். அதுவுமில்லாமல் ஹார்ட்வேர் சாப்ட்வேர் என முழுமையான கம்புயூட்டர் செய்யும் ஒரே நிறுவனம், ஆப்பிள் கம்புயூட்டர் மட்டுமே. கம்புயூட்டர்களுக்கு ஒளிமயமான எதிர்காலம் இருக்கிறது.

2000-ம் வருட வாக்கில் இப்படி எல்லாம் சொன்னது சர்வ சத்தியமாய் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் தான். ஐ-மேக்கிற்கு அடுத்து கம்பெனியின் எதிர்காலம் பற்றி கேட்டதற்கு ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் இப்படித் தான் பதில் சொன்னார்.

இந்த வார்த்தைகளை எல்லாம் முழு மனதோடு தான் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் சொல்லியிருப்பார் என இன்று நாம் நம்புவது கஷ்டமாகத் தான் இருக்கும்.

ஆப்பிளின் இன்றைய வருமானத்தில் பெரும்பான்மையான பங்கு கம்புயூட்டர்களில் இல்லை.கம்புயூட்டரைக் கடந்தவர்கள் என்பதனால் ஆப்பிள் கம்புயூட்டர்ஸ் இன்க் என இருந்த பெயரையும் ஆப்பிள் இன்க் என மாற்றி விட்டனர். கம்புயூட்டர்களின் சோனியாக இருந்தால் போதும் என விருப்பபட்டவர் 21-ம் நூற்றாண்டின் சோனியாக ஆப்பிளை மாற்றினார்.

ஸ்டீவ் ஜாப்ஸின் ஜாதக வழக்கப் படி இது எல்லாம் எதிர்பாராமல் பிளான் பண்ணாமல் எதேச்சையாக நடந்த விபத்து தான்!

ஆப்பிளை அட்டகாசமான கம்பெனியாக்க கம்புயூட்டர் மட்டும் தான் என கண்ணும் கருத்துமாய் களத்தில் குதித்தார். ஆபரேட்டிங்க் சிஸ்டம் நாங்கள் எழுதுகிறோம். நீங்கள் அப்ளிகேஷன் எழுதிக் கொடுங்கள் என அடோபியிடம் போய்க் கேட்டார், ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ். அது எல்லாம் முடியாது என முகத்துக்கு நேரே சொல்லி அனுப்பினார்கள். பில் கேட்ஸே அப்ளிகேஷன் எழுதித் தர ஒப்புக் கொண்டிருப்பதால் மற்றவர்களும் எழுதுவார்கள் என்ற ஸ்டீவ் ஜாப்ஸின் எண்ணத்தில் மண் விழுந்தது.

யாரையும் நம்பி பிரயோஜனம் இல்லை.நமக்கு நாமே திட்டம் தான் சரி.நம் ஆபரேட்டிங் சிஸ்டத்திற்கு நாமே அப்ளிகேஷன் எழுதுவதைத் தவிர வேறு வழி இல்லை என்று ஒரு வழியாய் உணர்ந்தார்.

அடோபியின் அப்போதைய எதிரியான மேக்ரோமீடியா [பிளாஷ் எல்லாம் இவர்களின் கைவண்ணம் தான்] என்னும் கம்பெனியிடமிருந்து ஒரே ஒரு ஒடாத புராஜக்ட்டை மட்டும் விலைக்கு வாங்கினார்கள். படம் எடுக்கும் புரொபஷன்களுக்கு, ”ஃபைனல் புரோ கட்” என ஒரு அப்ளிகேஷன். அதையே கொஞ்சம் மாற்றி படம் காட்டு விருப்ப படுபவர்களுக்கு ஐ மூவிஸ் என வீடியோக்களை எடிட் செய்யும் இரண்டு அப்ளிகேஷன்களை வெளியிட்டார்கள்.

இப்படி வீடியோக்களில் வியர்வை சிந்திக் கொண்டிருக்கையில், உலகமே மியூசிக்கில் மூழ்கி இருக்கிறது என்னும் மெகா சமாச்சாரத்தை மிஸ் செய்திருந்தார், ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ். இதை அவர் உணர்ந்த போது, இவ்வளவு நாட்களும் அவர் முட்டாளாக இருந்ததையும் உணர்ந்தார்.

இனி வரும் எல்லா மேக் கம்புயூட்டர்களிலும் சிடி ரைட்டர் இருக்க வேண்டும் என உத்தரவிட்டார். சிடி ரைட்டர் எதுக்கு பாஸ் எனக் கேட்டார்கள். பாட்டு எல்லாம் ரைட் செய்துக் கொள்ளத்தான் என்று பதில் சொன்னார். பாஸ், அதுக்கு பாட்டு பாட வைக்கும் சாப்ட்வேர் வேண்டும். நம் மேக்கிற்கு அது போன்ற சாப்ட்வேர்கள் அதிகம் இல்லை. இருந்தாலும் நம் தரத்திற்கு பயன்படுத்துவதற்கு ஏதுவாக இல்லை என பயந்துக் கொண்டே பேட் நியூசை சொன்னார்கள்.

பாட்டு பாடும் சாப்ட்வேர் ஒன்று நேற்றே வேண்டும் என அடம் பிடிக்க ஆரம்பித்தார் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ். ஸ்டீவ் ஜாப்ஸின் எதிர்பார்ப்பிற்கு ஏற்றவாறு சாப்ட்வேரை முதலில் இருந்து முழுதும் நாமே தயார் செய்ய வேண்டும் என்றால் தயார் செய்த மாதிரி தான். இப்பொழுது மார்க்கெட்டில் இருக்கும் ஒன்றை வாங்குவோம். வழக்கம் போல் அதில் அதில் நம் கைவண்ணத்தை காட்டுவோம் என முடிவு செய்தார்கள்.

சில பல நாட்களாக, காசிடி மற்றும் கிரீன் என்ற நிறுவனம், மேக்கில் பாட்டு பாட வைக்க சவுண்ட் ஜாம் என்ற மென்பொருளை விற்று சக்கைப் போடு போட்டுக் கொண்டு இருந்தது. மேக்கை பயன்படுத்தும் பெரும்பாலான மக்கள் இதைத் தான் பயன்படுத்தினார்கள். இது போதாதா இதை வாங்கிப் போட!

வாங்கிப் போட்ட பின் சவுண்ட் ஜாமை ஆப்பிளின் தரத்திற்கு மாற்றினார்கள். ஆப்பிளின் தரம் என்று சொல்லும் போது ஸ்டீவ் ஜாப்ஸின் விருப்பத்திற்கு என்று அர்த்தம் கொள்ள வேண்டும். எளிமை, அழகு, உபயோகத் திறன் என்றும் கொள்ளலாம்.

பின்னர் ஒரு  சுபயோக தினத்தில்(சனவரி 9,2001)  உலகிற்கு அந்த மென் பொருளை   ஸ்டீவ்  ஜாப்ஸ் அறிமுகம் செய்து வைத்தார். ஐடியூன்ஸ் என்று நாமகரணம் செய்து வைத்தார்.

எங்களின் இந்த மென் பொருள் மூலமாக இசை தகடுகளில் இருந்து பாடல்களை சுலபமாக மேக்கிற்கு மாற்றிக் கொள்ளளலாம். இணையத்திலிருந்து எளிதாக டவுன்லோடு செய்யலாம். பின்னர் உங்கள் பிளேயர்களில் ஏற்றிக் கொள்ளலாம்.  எந்தப் பாடலையும் சீக்கிரமாக எளிதில் தேடலாம். எப்படி வேண்டுமோ அப்படி வரிசைப் படுத்தலாம்.அது மட்டுமல்ல இது இலவசம் என்றும் போகிற போக்கில் கொளுத்தி போட்டார்.

இது எல்லாம் என்ன பெரிய மேட்டரா? இதற்கு எதற்கு இவ்வளவு பில்ட் அப் என இன்று தோன்றலாம். ஆனால் ஐடியூன்ஸ் அறிமுகப் படுத்தப் பட்ட காலத்தில் இன்டர்நெட்டில் இருந்து பாடலை டவுன்லோடு செய்வது அதை சிடிக்கு எழுதுவது, போர்ட்டபிள் பிளேயருக்கு ஏற்றுமதி செய்வது போன்ற சமாச்சாரங்கள் எல்லாம் குதிரைக் கொம்பாகத் தான் இருந்தது.

ஐடியூன்ஸை உருவாக்கிக் கொண்டு இருக்கும் போது, கம்பூயுட்டர்களில் பாட்டை கேட்பது எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது ஆனால் இதற்கு இவ்வளவு அக்கப்போர், அப்ளிகேஷன் சாப்ட்வேர் எல்லாம் தேவைப்படுகிறதே. போர்ட்டபிள் பிளேயர் இருக்கிறதே, பேசாமல் அதில் கேட்க வேண்டியது தானே என ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் யாரிடமாவது கேட்டிருக்க வேண்டும்.

அவர்களும், அட போங்க பாஸ், அதில் மிஞ்சிப் போனால் பத்துப் பாட்டு, பேட்டரி நிற்காது. மேலும் அதில் பாட்டை ஏற்று இறக்குவதற்குள் போதும் போதும் என ஆகி விடும் என யாராவது புலம்பியிருக்கலாம்.ஏன் இந்த சவுண்ட் ஜாமே, மேக்கில் இருந்து போர்ட்டபிள் பிளேயருக்கு பாட்டை எளிதில் இறக்க ஏற்ற ஒரு சாப்ட்வேர் இல்லை என்பதால் தான் உருவாக்கப் பட்டது என்பதையும் சொல்லியிருக்க வேண்டும்.

விளைவு ஐடியூன்ஸ் தயாரிப்பு ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், போர்ட்டபிள் பிளேயர் தயாரிக்கும் பணியும் மறு பக்கம் ஆரம்பிக்கட்டும் என ஆணையிட்டார்.

அந்த ஆணை 21-ம் நூற்றாண்டின் வாக்மேனை உருவாக்கியதோடு நிற்கவில்லை. சரித்திரத்தை மாற்றிப் போடும் பல விளைவுகளுக்கு வித்திட்டது. மியூசிக் துறையின் முகத்தை மாற்றியது. ஆப்பிளின் அடையாளத்தை மாற்றியது. நம்மில் பலரின் வாழ்க்கையை மாற்றியது!

– தொடரும்

0

அப்பு

 

பாம்பு, பூரான், பாளையங்கோட்டை!

க – 17

16 பிப்ரவரி 1965. நள்ளிரவு நேரம். முரசொலி அலுவலகத்தில் இருந்து கோபாலபுரம் இல்லத்துக்கு வந்தார் கருணாநிதி. வாசலில் காவலர்கள் காத்திருந்தனர். உதவி ஆணையர் சில கேள்விகளைக் கேட்டார். முரசொலித் தலையங்கம் பற்றி. செய்திகள் பற்றி. கட்டுரைகள் பற்றி. உடனடியாகக் கைது செய்து எழும்பூரில் இருக்கும் ஆணையர் அலுவலகத்துக்கு அழைத்துச்சென்றார்.

இரவு நேரத்திலேயே நடந்த சில மணிநேர விசாரணைகளுக்குப் பிறகு போலீஸ் லாரியில் ஏற்றப்பட்டார் கருணாநிதி. லாரி புறப்பட்டது. ஆனால் எங்கே செல்கிறோம் என்று சொல்லவில்லை. பலமணிநேரப் பயணத்துக்குப் பிறகு மதுரை மத்தியச் சிறைச்சாலையில் அடைக்கப்பட்டார். பிறகு அங்கிருந்து வெளியேற்றி, மீண்டும் வாகனத்தில் ஏற்றினர். வாகனம் நேராகப் பாளையங்கோட்டை சிறைக்குச் சென்றது. அங்கிருக்கும் தனிமைச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார் கருணாநிதி.

கைதுக்கான காரணம் இதுதான். இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் ஈடுபடவேண்டும் என்று மாணவர்களைத் தூண்டிவிட்டவர்களுள் முதன்மையானவர் கருணாநிதி. ஆகவே, இந்தியப் பாதுகாப்புச் சட்டம் 30(1) ன்கீழ் கைது செய்யப்பட்டிருந்தார் கருணாநிதி. இந்தப் பிரிவின்கீழ் கைது செய்யப்பட்ட முதல் திமுக உறுப்பினர் கருணாநிதிதான்.

கைது விவகாரத்தைச் சட்டமன்றத்தில் எழுப்பியது திமுக. சென்னையில் கைது செய்யப்பட்ட கருணாநிதியை போலீஸ் லாரியில் ஏற்றிச்சென்றுள்ளனர். அதன் காரணமாக அவருக்கு நெஞ்சு வலி ஏற்பட்டிருக்கிறது. மருத்துவர்களின் எச்சரிக்கையையும் மீறி தொடர்ந்து லாரியிலேயே நானூறு மைல்களுக்கு மேலாக்க் கொண்டுசென்றுள்ளனர். எதிர்கட்சித் துணைத்தலைவரான கருணாநிதியை ஒரு காரில் அழைத்துச்செல்லக்கூட அரசுக்கு மனமில்லையா? என்று கேள்வி எழுப்பிய ப.உ.சண்முகம், கருணாநிதி கைது பற்றி அரசு வெள்ளை அறிக்கை வெளியிட வேண்டும் என்றார்.

கருணாநிதியின் கைது பற்றி நாடாளுமன்றத்தில் பிரச்னை எழுப்பினார் திமுக உறுப்பினர் இரா. செழியன். பிறகு அண்ணாவும் பேசினார். ஆனாலும் அரசுத்தரப்பில் இருந்து எந்தவிதமான பதிலும் இல்லை. இடையில் முரசொலி பத்திரிகையில் வெளியான செய்திகள் மட்டும் தலையங்கம் தொடர்பாக பத்திரிகையைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்த மாறனும் கைது செய்யப்பட்டார்.

நாள்கள் நகர்ந்தன. ஆனால் விடுதலை கிடைக்கவில்லை. வருத்தம் தாங்க முடியாமல் திடீரென ஒருநாள் பாளையங்கோட்டை சிறைக்கு வந்து கருணாநிதியைச் சந்தித்தார் அண்ணா. நலம் விசாரித்தார். பதிலுக்கு தர்மபுரி இடைத்தேர்தல் பற்றிய விவரங்களைக் கேட்டார் கருணாநிதி. சந்திப்பு நடந்த அன்று மாலை நெல்லையில் ஒரு பொதுக்கூட்டம். அண்ணா பேசினார்.

என் தம்பி கருணாநிதியைப் பார்த்துவிட்டுத்தான் வருகிறேன். இங்கே பேசியவர்கள் கருணாநிதி தனிமைச் சிறையில் தவிக்கிறார் என்று சொன்னார்கள். தவறாகச் சொல்லிவிட்டார்கள். தம்பி கருணாநிதியைத் தனிமைச் சிறையில் தள்ளுமளவுக்குக் கொடியவரல்ல பக்தவத்சலம். பாம்பும் பூரானும் நெளிகிற பாழ் சிறையில்தான் கருணாநிதியைப் பூட்டிவைத்திருக்கிறார்கள்.

அண்ணாவின் பேச்சுக்குப் பிறகு இன்னொரு வழக்கும் கருணாநிதி மீது தொடுக்கப்பட்டது. முரசொலியின் வெளியான கட்டுரைகளுக்காக இந்தியப் பாதுகாப்புச்சட்டம் 41(5)ன் படி புதிய வழக்கு. சென்னையில் நடக்க இருந்த விசாரணைக்காக பாளையங்கோட்டையில் இருந்து சென்னை அழைத்துவரப்பட்டு, சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். வழக்கு விசாரணைகள் நடந்துகொண்டிருந்த சூழ்நிலையில் திடீரென பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் 30(1) பிரிவினை ரத்து செய்தது தமிழக அரசு. அதன் எதிரொலியாக, 62 நாள் சிறைவாசத்துக்குப் பிறகு கருணாநிதிக்கு விடுதலை கிடைத்தது.

விடுதலையான மகிழ்ச்சியோடு நிதியைத் திரட்டும் பணியைத் தொடங்கினார் கருணாநிதி. எதற்காக நிதி? வரவிருக்கும் பொதுத்தேர்தலை எதிர்கொள்வதற்குத் தேவையான நிதி. நிதிதிரட்டும் பணியை இப்போது தொடங்கினாலும் அதற்கான இலக்கை முன்கூட்டியே பகிரங்கமாக அறிவித்திருந்தார் கருணாநிதி, பொருளாளர் என்ற முறையில்.

7 ஜூலை 1963. சென்னைக் கடற்கரையில் திமுக பொதுக்கூட்டம் கூடியது. திருவண்ணாமலை இடைத்தேர்தலில் திமுக வெற்றிபெற்றதற்கான பாராட்டுவிழா அது. அந்த மேடையில் கருணாநிதி பேசினார்.

பொதுத்தேர்தலில் திமுகழகம் வெற்றிபெற வேண்டுமானால், இருநூறு தொகுதிகளிலும் திமுக போட்டியிட்டாக வேண்டும். ஒரு தொகுதிக்கு ஐயாயிரம் ரூபாய் என்று கணக்கு வைத்தாலும் சுமார் பத்துலட்சம் ரூபாய் பொதுத்தேர்தல் நிதியாகத் திரட்டவேண்டும். ஆகவே, அந்தப் பத்து லட்ச ரூபாயைத் திரட்டுகிற வேலையை இந்த மேடையிலேயே நான் – பொருளாளர் என்ற முறையில் – தொடங்கிவைக்கின்றேன்.

கருணாநிதியின் அதிரடி அறிவிப்பு மேடையில் இருந்த அனைவரையும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது. அத்தனைப் பெரிய தொகையைத் திரட்டமுடியுமா என்ற சந்தேகம் அண்ணா உள்ளிட்ட அனைவருக்குமே இருந்தது. ஆனால் நம்பிக்கையுடன் இருந்தார் கருணாநிதி. அதைச் சாதிக்கும் வகையில் தற்போது நிதி திரட்டும் பணியைத் தொடங்கினார்.

15 செப்டெம்பர் 1965 தொடங்கி என்னைக் கூட்டத்துக்கு அழைப்பவர்கள் நிகழ்ச்சி ஒன்றுக்கு தலா ஐநூறு ரூபாயேனும் கொடுத்தாகவேண்டும். கருணாநிதி விதித்த முதல் நிபந்தனை இதுதான். திரட்டப்படும் நிதி கழகத் தேர்தல் நிதியில் சேர்க்கப்படும் என்ற அறிவிப்பு தொண்டர்களை உற்சாகப்படுத்தியது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நிதி திரண்டது.

நிதி வசூலின் இன்னொரு முயற்சியாக திமுக சார்பில் கொடி வாரம் கொண்டாடப்பட்டது. உதயசூரியன் மற்றும் அண்ணா உருவம் பொறிக்கப்பட்ட திமுக கொடிகள் இருபத்தைந்து பைசா, ஒரு ரூபாய் ஆகிய விலைகளில் விற்பனை செய்யப்பட்டன. திமுகவின் முக்கியத் தலைவர்கள் பலரும் கொடி விற்பனையில் ஈடுபட்டனர். கொடி வாங்குவதில் தொண்டர்கள் ஆர்வம் செலுத்தினர்.
தேர்தல் தேதி நெருங்கி வருவதைத் தொடர்ந்து நிதி திரட்டும் பணியை வேகப்படுத்தும் வகையில் கோவை மாவட்டத்துக்குச் சுற்றுப்பயணம் செய்தார் கருணாநிதி. பத்து நாள் பயணம். ஒரு நாளுக்கு பதினைந்து கூட்டங்கள். மொத்தம் நூற்றைம்பது கூட்டங்கள்.
கொடியேற்றினார். தெருமுனைக்கூட்டத்தில் பேசினார். பொதுக்கூட்டத்தில் பேசினார். எல்லா இடங்களிலும் நிதி கிடைத்தது. சில இடங்களில் நிதிக்குப் பதிலாக தங்க, வெள்ளி நகைகள் கிடைத்தன. கோழி, ஆடு, முயல், முட்டைகளும் கிடைத்தன. அவற்றை அந்தந்த இடத்திலேயே ஏலம் விட்டு, கிடைத்த நிதியைக் கணக்கில் சேர்த்துக்கொண்டார்.

இந்த இடத்தில் பெரியார் பாணியில் சில காரியங்களைச் செய்தார் கருணாநிதி. விருந்துக்கு வருவதற்கு; கையெழுத்து போடுவதற்கு; புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்வதற்கு என்று எல்லாவற்றுக்கும் கட்சி வளர்ச்சி நிதிதரவேண்டும் என்பார் பெரியார். அந்த உத்தியை
தேர்தல் நிதி திரட்டப் பயன்படுத்தினார் கருணாநிதி. எல்லாவற்றுக்கும் பலன் கிடைத்தது. கோவை மாவட்டத்தில் மட்டும் பத்து நாளில் 41,500 ரூபாய் நிதி திரண்டது.

ஒருபக்கம் கருணாநிதி நிதிதிரட்டிக் கொண்டிருக்க, இன்னொரு பக்கம் அண்ணா உள்ளிட்ட திமுகவின் முக்கியத் தலைவர்கள், எம்.ஜி.ஆர், எஸ்.எஸ்.ஆர் உள்ளிட்ட திமுக நட்சத்திரங்கள் எல்லோரும் நிதி திரட்டும் பணியில் ஈடுபட்டனர்.

தொண்டர்களிடம் நிதி வசூல் செய்ய திமுக கடைப்பிடிக்கும் நடைமுறைகளுள் முக்கியமானது பிரசார நாடகம் போடுவது. அந்த வகையில் தேர்தல் நிதிக்கென்று சிறப்பு நாடகம் ஒன்றை எழுதினார் கருணாநிதி. அதன் பெயர் காகிதப்பூ. காங்கிரஸ் கட்சியைச் சேர்ந்தவனாக இருப்பான் கதையின் நாயகன். அவனை மெல்ல மெல்லத் திருத்தி திமுகவுக்கு அழைத்து வருவாள் நாயகி. இதுதான் நாடகத்தின் கதை.

நாயகனாக கருணாநிதியே நடித்தார். அவரைத் திருத்தும் நாயகியாக தர்மாம்பாள் என்ற பதினெட்டு வயது இளம்பெண் நடித்தார். நாடகம் நல்ல வசூலைக் கொடுத்தது. அந்த நிதியும் தேர்தல் நிதியில் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டது. நாடகம் முடிந்தபிறகும் கருணாநிதி – தர்மாம்பாள் நட்பு தொடர்ந்தது. காதலாகக் கசிந்தது. விளைவு, கருணாநிதி – தர்மாம்பாள் திருமணம் நடந்தது. இப்போது தர்மாம்பாளின் பெயர் ராஜாத்தி.

தேர்தல் நெருங்கிக்கொண்டிருந்த சமயத்தில் திமுகவின் நான்காவது பொது மாநாட்டை நடத்த முடிவுசெய்தார் அண்ணா. 29 டிசம்பர் 1966 அன்று சென்னை விருகம்பாக்கத்தில் மாநாடு கூடியது. பிரும்மாண்டமாக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த அந்த மாநாட்டைத் திறந்துவைத்தவர் கருணாநிதி. அந்த மேடையில் திமுக தலைவர்கள் மட்டுமல்லாமல் தோழமைக் கட்சித் தலைவர்களான ராஜாஜி, காயிதே மில்லத், ம.பொ.சிவஞானம் உள்ளிட்ட பலரும் இருந்தனர். மாநாட்டில் கருணாநிதி சிறப்புரை நிகழ்த்தினார்.

தமிழக சட்டமன்றத்தில் திமுக 12 தனிநபர் மசோதாக்களைக் கொண்டுபோயிருக்கிறது. 6117 வலிவுமிக்க வினாக்களை ஆட்சி மன்றத்தில் தொடுத்திருக்கிறது. சர்வீஸ் கமிஷன் தேர்வு தமிழ் மொழியிலேயே இருக்கவேண்டும் என்ற தீர்மானம் இராம. அரங்கண்ணல் அவர்களால் கொண்டுவரப்பட்டது. 14 மொழிகளையும் மத்திய ஆட்சி மொழிகளாக ஆக்கவேண்டும் என்ற தீர்மானம் கே.ஏ. மதியழகனால் கொண்டுவரப்பட்டது. சென்னை மாநிலத்துக்குத் தமிழ்நாடு என்று பெயர் வைக்கவேண்டும் என்று திமுக சார்பில் தீர்மானம் கொண்டுவரப்பட்டது. இப்படி திமுகவால் கொண்டுவரப்பட்ட தீர்மானங்கள் அனைத்தும் தோற்கடிக்கப்பட்டன. இந்த்த் தீர்மான்ங்களில் எது தேவையில்லை என்று கருதுகிறீர்கள்? ஆகவே, திமுக ஆட்சி ஏற்பட்டால் இதுபோன்ற நல்ல தீர்மானங்கள் செயல்படுத்தப்படும்.

1 ஜனவரி 1967. மாநாட்டின் இறுதிநாள். மைக்கைப் பிடித்தார் கருணாநிதி. அப்போது கையிலே ஒரு பை. பணம் நிறைந்த பை. பேசத் தொடங்கினார்.

‘பதினோரு லட்சம் ரூபாய்களை நான் அறிஞர் அண்ணா அவர்களிடம் ஒப்படைக்கிறேன். அத்துடன் அதைச் சேர்க்கக் காரணமாக இருந்த பல லட்சக்கணக்கான இதயங்களையும் அண்ணா அவர்களிடம் ஒப்படைக்கிறேன்’

நிர்ணயம் செய்த இலக்கு பத்து லட்சம் ரூபாய். திரண்டதோ பதினோரு லட்சம். தேர்தல் நிதியைப் பெற்றுக்கொண்டு அண்ணா பேசினார்.

தமிழ் மொழியில் உள்ள சொற்கள் பொருள் உள்ளவை என்பதில் நான் அசையாத நம்பிக்கை கொண்டவன். உன் தாயார் உனக்கு நிதி என்று பெயரிட்டதே – உன்னை நாட்டுமக்கள் பயன்படுத்திக் கொள்ளட்டும் என்றுதான். நீ கொடுத்தது பதினோரு லட்சம். ஆனால் மக்கள் மட்டும் சிக்கவேண்டிய நேரத்தில் உன்னிடம் சிக்கியிருந்தால் நீ இன்னமும் அதிகம் சேர்த்திருப்பாய்! எனவே உனது உழைப்பு பொன்னே போல் போற்றத்தக்கது.

இறுதியாக, வரவிருக்கும் தேர்தலில் திமுகவுடன் அணி அமைத்திருக்கும் கட்சிகள், அவர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை எல்லாவற்றையும் அறிவித்தார் அண்ணா. பிறகு திமுக வேட்பாளர் பட்டியலையும் வாசித்தார். முதலில் தொகுதியின் பெயர். அடுத்து வேட்பாளர் என்று தொடர்ச்சியாக வாசித்த அண்ணா, சைதாப்பேட்டை என்று சொல்லிவிட்டு சில நொடிகள் இடைவெளிவிட்டார். அடுத்து வேட்பாளர் பெயரைச் சொல்லவேண்டும். சொன்னார்.

பதினோரு லட்சம்!

0

(தொடரும்)