அத்தியாயம் 37

மே 1849 வாக்கில் மேற்கு மற்றும் தெற்கு ஜெர்மனியில் எழுச்சி அதிகரித்தது. தொழிலாளர்கள் பெருமளவில் இந்த எழுச்சியில் பங்கேற்றனர். மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ் இருவரும் இந்த எழுச்சியை முழுவதுமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ள துடித்தனர். தொழிலாளர்களுக்கு போராட்ட உணர்வு ஊட்டவும் அவர்களை அணி திரட்டவும் எங்கெல்ஸ் முன் வரிசையில் இருந்தார். மக்கள் எழுச்சி என்பது ஒரு கலை. புரட்சிகர கம்யூனிசம் இந்தக் கலையைத்தான் மக்களிடம் பிரசாரம் செய்துகொண்டிருக்கிறது. முஷ்டியை உயர்த்தியபடியும், ஆயுதம் ஏந்தியபடியும், உரக்கக் குரல் எழுப்பியபடியும் விதவிதமான தொழிலாளர்கள் வெவ்வேறு பகுதிகளில் இருந்து வீதியில் ஒன்று திரளும்போது காண கண்கள் இரண்டு போதுமா? ஆம், மிகச் சிறந்த இலக்கியப் படைப்புகளை பாட்டாளி வர்க்கமே உருவாக்குகிறது. வீதிகளில்தான் இந்தப் படைப்புகள் உயிர் பெற்று எழுகின்றன.

ஆயுதம் தாங்கிய ஒரு எழுச்சிக்கு செயல்திட்டம் வகுத்து கொடுக்கும் பணியை முதல் முறையாக எங்கெல்ஸ் மேற்கொள்ளும்போது அவர் உள்ளம் பெருமிதத்தில் பூரித்தது. ‘பொதுமக்களின் புரட்சிகர ஆற்றலை மிக உயர்ந்த அளவுக்குப் பிரயோகிப்பது, எழுச்சியின் மையப்படுத்தப்பட்ட உறுதியான தலைமை, துணிச்சல், துரிதமான நடவடிக்கை – இவைதான் ஆயுதந்தாங்கிய எழுச்சிக்கான எங்கெல்ஸின் திட்டத்தின் முக்கிய அம்சங்களாகும்.’ (பிரெடரிக் எங்கெல்ஸ், எவ்கேனியா ஸ்தெபானவா).

மே 10ம் தேதி ரைன் மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு தொழிற்சாலை பகுதியில் (மார்க்கோ-பேர்கிஸ்க்) ஆயுதப் போராட்டம் வெடித்தது. தொழிலாளர்கள் ஆலை முதலாளிகளுக்கு எதிராகவும் உள்ளூர் நிலப்பிரபுக்களுக்கு எதிராகவும் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டனர். அதே சமயம், எல்பர்ஃபெல்ட், காகென், இசெர்லோன் ஆகிய பகுதிகளிலும் போராட்டம் பரவியது. ஒவ்வொரு பகுதியாகப் போராட்டம் பரவிக்கொண்டிருப்பதை எங்கெல்ஸ் கண்காணித்து வந்தார். ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் உதவி தேவை. ஆலோசனை தேவை. மாறிக்கொண்டிருக்கும் சூழலுக்கு ஏற்ற நுணுக்கமான ராணுவத் திட்டம் தேவை. எங்கெல்ஸ் ஓரிடத்தில் நிலையாகத் தங்கியிருப்பது இனியும் சாத்தியமில்லை.

எங்கெல்ஸின் பிறப்பிடமான உப்பெர்தல் பகுதியில் கலவரப் புயல் மையம் கொண்டபோது, எங்கெல்ஸ் அங்கே விரைந்தார். நம்பிக்கையுடனும் உற்சாகத்துடனும் பயணம் செய்து, போராட்டம் நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த பகுதிக்கு வந்து சேர்ந்த எங்கெல்ஸ் அதிர்ச்சியும் ஏமாற்றமும் அடைந்தார். மிகவும் குழப்பமான நிலைமையில் போராட்டக்காரர்கள் சிக்கித் தவித்துக்கொண்டிருந்தனர். அவர்களால் ஆயுதங்களைச் சரியாகக் கையாள முடியவில்லை. எதிர்த்து நின்ற அரசு ராணுவப் படையிடம் இருந்து தற்காத்துக் கொள்ளவும் தொடர்ந்து போரிடவும் முடியவில்லை. துணிச்சல் மிக்க போராட்ட யுக்தியைத்தான் எங்கெல்ஸ் அவர்களுக்கு வழங்கியிருந்தார். முழுப் போராட்டத்தையும் அவரால் மட்டுமே வழிநடத்தமுடியாது என்பதால்தான் நண்பர்கள் சிலரிடமும் கட்சி அலுவலர்கள் சிலரிடமும் அவர் பொறுப்புகளைப் பிரித்து அளித்திருந்தார். ஆனால் நேரில் வந்து களத்தைப் பார்த்தபோது, திட்டத்தின் செயல்வடிவம் பிழையாகப் பிரயோகிக்கப்பட்டது புலனானது.

இப்போதும்கூட எங்கெல்ஸ் நம்பிக்கையைத் தளரவிடவில்லை. பயந்துகொண்டும் பின்வாங்கிக்கொண்டும் இருந்த தொழிலாளர்களிடம் அவர் பேசினார். தடையரண்களை ஏற்படுத்தும் பணியைத் தொடங்கினார். பன்மடங்கு பலம் வாய்ந்த ஆதிக்கப் பிரிவினரை ஆயுதங்கள் மூலம் எதிர்கொள்வற்கு முன் வலுவான தடையரண்களை உருவாக்கவேண்டும் என்னும் அடிப்படை பாடம்கூட கோட்டைவிடப்பட்டிருந்தது. கட்டட நிர்மாணப் பணியில் ஈடுபட்டு வந்த ஒரு நிறுவனத்தைத் தொடர்பு கொண்டு முக்கிய இடங்களில் தடையரண்களை உருவாக்கித் தருமாறு கேட்டுக்கொண்டார்.

மற்றொரு பக்கம், ஆயுதந்தாங்கிய சில நூறு தொழிலாளர்களை ஒன்றுதிரட்டினார். அவர்களுக்குப் போதுமான ஆயுதங்கள் கிடைக்குமாறு பார்த்துக்கொண்டார். கட்சியுடன் அவர் தொடர்ந்து தொடர்பில் இருந்தார். உப்பெர்தல் பகுதியில் போராடுபவர்களுக்கு இடைவிடாமல் உதவிகள் கிடைப்பதற்கான ஏற்பாடுகள் கட்சி மூலம் மேற்கொள்ளப்பட்டன. தடையரண்கள் மீது வீரர்கள் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டனர். பீரங்கிகளும் நிறுத்தப்பட்டன. போராட்டம் மற்ற பகுதிகளுக்கும் பரவுவதற்கான பணிகளில் அடுத்து இறங்கினார் எங்கெல்ஸ். மார்க்கோ-பேர்கிஸ்க் தொழிற்சாலைப் பகுதி உள்ளிட்ட அனைத்து முக்கிய இடங்களும் பலப்படுத்தப்படவேண்டும் என்பது அவர் திட்டம்.

புதிய ரைன் பத்திரிகையின் ஆசிரியர் குழுவில் இருந்து ஒருவர் ஜெர்மனிக்கு நேரில் வந்து புரட்சியை ஒருங்கிணைத்துக்கொண்டிருக்கிறார் என்னும் தகவல் உப்பெர்தல் தாண்டி பிற பகுதிகளுக்கும் பரவியிருந்தது. முதலாளித்துவவாதிகள் கடும் கோபம் கொண்டனர். வெறுமனே தொழிலாளர் போராட்டமாக அது இருந்திருந்தால் உடனடியாக நசுக்கி அழித்திருப்பார்கள். ஆனால், இது ஓர் அரசியல் போராட்டமாக உருப்பெற்றிருந்ததை அவர்களால் சகித்துக்கொள்ளமுடியவில்லை. இந்த வகை போராட்டங்கள் ஆபத்தானவை. புதிய ரைன் பத்திரிகை போன்ற பத்திரிகைகளின் தூண்டுதலும் வழிகாட்டுதலும் இவற்றுக்கு அமைவது ஆபத்தானது. தவறான முன்னுதாரணங்களை இவை ஏற்படுத்திவிடும்.

எங்கெல்ஸ் உடனடியாக உப்பெர்தலைவிட்டு வெளியேறவேண்டும் என்று முதலாளித்துவ வர்க்கம் தன் எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்தது. பின்னிருந்துகொண்டு கலவரத்தைத் தூண்டிவிடும் செயலை மேற்கொள்வதால் எங்கெல்ஸ் தண்டனைக்கு உள்ளாக நேரிடும் என்றும் அச்சுறுத்தல் விடுக்கப்பட்டது. தொழிலாளர்கள் ஆவேசம் கொண்டனர். எங்கெல்ஸை வெளியேற்றுவது என்பது போராட்டத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவதற்கு ஒப்பானது. எனவே, உயிரே போனாலும் எங்கள் தலைவர் வெளியேற்றப்படுவதை அனுமதிக்கமாட்டோம் என்று அவர்கள் குரல் கொடுத்தனர்.

இது சிக்கலான சூழல் என்பதை எங்கெல்ஸ் புரிந்துகொண்டார். முதலாளிகளுக்கு பிரஷ்யப் படைகளின் முழுமையான ஆதரவு இருக்கிறது. ஏற்கெனவே தொழிலாளர்கள் துவண்டு கிடக்கிறார்கள். அவர்களால் பிரஷ்யப் படைகளையும் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் சதிவேலைகளையும் முறியடிக்கமுடியாது. போராட்டம் பிசுபிசுத்துவிட்டது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது. இது நிச்சயமான தோல்வி. பார்த்துப் பார்த்து தயாரித்த திட்டம். மிகவும் தீவிரமாக, உலகச் சூழலை ஆராய்ந்த பிறகு மேற்கொள்ளப்பட்ட திட்டம். இருந்தாலும் வெற்றிபெறமுடியவில்லை.

இந்நிலையில் தொடர்ந்து உப்பெர்தலில் தங்கியிருப்பது பாதுகாப்பானது அல்ல என்று முடிவு செய்தார் எங்கெல்ஸ். எங்கெல்ஸ் கொலோன் நகருக்குத் திரும்பி வந்தார். எல்பர்ஃபெல்ட் போராட்டம் பற்றியும், அதன் தோல்வி பற்றியும் ஒரு கட்டுரையை எழுதினார். ரைன் பத்திரிகையின் ஆசியர் குழுவின் பெயர் தாங்கி வெளியான அந்தக் கட்டுரை கீழ்கண்ட விஷயங்களைத் தெளிவுபடுத்தியது.

‘நமது பத்திரிகையின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர் மீது மார்க்கோ-பேர்கிஸ்க் தொழிலாளர்கள் வியக்கத்தக்க வகையில் பாசத்தையும் நேசத்தையும் வெளிக்காட்டினார்கள். அவர்களுடைய ஜீவாதார நலன்களுக்காகவே இந்தப் போராட்டம் தொடங்கப்பட்டது. இதனினும் ஆயிரம் மடங்கு கடுமையான ஒரு போராட்டம் வெடித்துக் கிளம்பப்போவது உறுதி. அதற்கான முன்னுரைதான் நடந்து முடிந்துள்ள போராட்டம். இதனை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். மீண்டும் ஒரு புரட்சி மலரும்போது, எங்கெல்ஸும் ஆசிரியர் குழுவில் உள்ள பிறரும் களத்தில் இறங்கிப் போராடுவார்கள். அப்போது, இப்பூவுலகின் எந்தச் சக்தியும் அவரை அப்பணியில் இருந்து வெளியேற்றமுடியாது என்பது உறுதி.’

உப்பெர்தலில் மட்டுமல்ல, ஜெர்மனியின் பிற பகுதிகளில் பரவிக்கொண்டிருந்த எழுச்சிகளும்கூட தோல்வியைத் தழுவிக்கொண்டிருந்தன. மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ் இருவரும் இந்த மாற்றங்களால் ஏமாற்றமடைந்தனர். என்றாலும் அவர்கள் துவண்டுவிடவில்லை. நடைபெற்றுக்கொண்டிருப்பது பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கும் முதலாளித்துவ வர்க்கத்துக்கும் இடையிலான மாபெரும் போர். தொழிலாளி வர்க்கம் தம்மைக் காட்டிலும் பல நூறு மடங்கு சக்தி வாய்ந்த எதிரி வர்க்கத்தை நோக்கி நகர ஆரம்பித்திருக்கிறது. முதல் தாக்குதலில் தோல்வி ஏற்பட்டுள்ளது. போர்க்களத்தில் இப்படிப்பட்ட தோல்விகள் இருக்கத்தான் செய்யும். ஏமாற்றங்களும் சதிகளும் இருக்கத்தான் செய்யும். கசப்புணர்வும் அச்சவுணர்வும் விரக்தியுணர்வும் ஏற்படத்தான் செய்யும். மென்று, விழுங்கி, ஜீரணம் செய்து, பாடம் பயின்று நடைபோடுவதுதான் ஒரு நல்ல போர் வீரனுக்கு அழகு.

சட்ட ரீதியாக புதிய ரைன் பத்திரிகைக்கு மிரட்டல்கள் குவிந்தபோது மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் இப்படித்தான் நினைத்துக்கொண்டனர். மே 19, 1849 அன்று பத்திரிகையின் இறுதி இதழ் வெளிவந்தது. கீழ்கண்ட வரிகள் அதில் அச்சிடப்பட்டிருந்தன.

‘எங்கள் ஆசிரியர்கள் பால் அனுதாபம் காட்டிய உங்களுக்கு நாங்கள் நன்றிகளைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறோம். உங்களிடம் இருந்து விடைபெறவேண்டிய தருணம் வந்துவிட்டது. தொழிலாளி வர்க்கத்துக்கு விடுதலை! எங்களுடைய இறுதி முழக்கம் எப்போதும் இதுவாகத்தான் இருக்கும்.’ சிவப்பு மையில் இந்த வாசங்கள் அச்சிடப்பட்டிருநதன.

எங்கெல்ஸ் இந்தச் சம்பவத்தை 35 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இப்படி குறிப்பிடுகிறார். ‘எங்கள் கோட்டையை விட்டுவிடவேண்டிய கட்டாயத்துக்கு நாங்கள் ஆளானோம். ஆனால், துப்பாக்கிகளையும் தோட்டாக்களையும் தூக்கிக்கொண்டு, இசை தவழ, பத்திரிகையின் கடைசிச் சிவப்பு இதழை பதாகையாகப் பறக்கவிட்டபடி நாங்கள் பின்வாங்கினோம்.’

(தொடரும்)

37. வேதத்தின் சமூக அறம்: சாப்பாடு

எப்படியும் மூன்று ரூபாய்க்குமேல் ஆகிவிடும். என் கைகால்கள் பதற ஆரம்பித்தன. சோறு தொண்டையில் அடைத்தது. சட்டென்று திரும்பிய சாகிப் ‘நிங்ங அவிடே எந்து எடுக்கிணு? தின்னீன் பிள்ளேச்சா’ என்று ஒரு பயங்கர அதட்டல் போட்டார். அள்ளி அள்ளி சாப்பிட்டேன். அந்த ருசி என் உடம்பெல்லாம் பரவியது. ருசி ! கடவுளே, அப்படி ஒன்று உலகில் இருப்பதையே மறந்து விட்டேனே. என் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் கொட்டி வாய் வரைக்கும் வழிந்தது. – ஜெயமோகனின் ‘சோற்றுக்கணக்கு’

வேதம் ஞானத்தை மட்டுமல்ல அறத்தையும் முன்வைக்கிறது. வேதம் முன்வைக்கும் சமூக அறம் மானுடம் அனைத்துக்குமே முக்கியமானது. அது என்ன என்பதையும் அந்த சமூக அறம் இந்திய பண்பாட்டில் எப்படி மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தப்பட்டு அதனால் சமுதாயத்தில் எத்தகைய விளைவுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது என்பதையும் காணலாம்.

வேதம் உணவை ஒரு முக்கிய அம்சமாக முன்வைக்கிறது. உணவு உற்பத்தியை ஒரு அறமாக வலியுறுத்துகிறது. ரிக் வேதத்தின் பத்தாவது மண்டலத்தில் அமைந்துள்ள இப்பாடல்கள் பிக்ஷு சூக்தம் எனப்படும். இவையே பின்னர் பௌராணிக மதங்களாலும், பௌத்த சமண இலக்கியங்களாலும், வளர்த்தெடுக்கப்பட்டு இந்திய உணவு உற்பத்தி பண்பாட்டின் ஒரு இன்றியமையாத அச்சாகவே மாறிவிட்டன எனலாம்.  அவற்றுள் சில பாடல்களை ((ரிக் 10.117: 1-.6) காணலாம்

தெய்வங்கள் பசியை மரணத்துக்கான ஒரு காரணமாக மனிதர்களுக்கு வழங்கவில்லை. ஏனெனில் மிக நன்றாக உணவு உண்போரும் மரணமடையவே செய்கிறார்கள். அனைவருடனும் பகிர்ந்து கொள்பவனின் செல்வம் என்றும் குறையாது. பகிர்ந்து கொள்ளாதவனோ ஆறுதலற்ற நிலையை அடைகிறான்.

உணவை வைத்துக் கொண்டு கல் போன்ற இதயம் கொண்டவன், தேவையுடையவர்கள் முன்னால் அந்த உணவை பகிர்ந்து கொள்ளாமல் அனுபவித்து உண்பவன், அவன் தன் துக்கத்தில் ஆறுதல் சொல்ல எவருமின்றி தவிக்கப் போகிறான்.

உண்மையான கொடைத்தன்மை கொண்டவன் உணவுத்தேவை கொண்டோரை தேடிச் சென்று தன் உணவை பகிர்ந்து கொள்கிறான். அவனுக்கு கிடைக்கும் பரிசுகள் பல. அவன் எதிரிகளும் அவனுக்கு நண்பர்கள் ஆகிவிடுவார்கள்.

எந்த இல்லறத்தான் தன்னை அண்டியுள்ளோர் தன் சுற்றத்தினர் மற்றும் நண்பர்களுக்கு தன் உணவை பகிர்ந்து கொள்ளவில்லையோ அத்தகையவனது இல்லத்தை துறந்துவிட வேண்டும். உற்றோராலும் நண்பர்களாலும் துறக்கப்பட்ட அந்த இடம் இல்லமே அல்ல.

செல்வந்தர்கள் ஏழைகளுக்கு தங்கள் செல்வத்தை பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். செல்வம் ஈட்ட பிரகாசமான பாதைகளில் செல்ல வேண்டும். ஏனெனில் செல்வம் நிலையற்றது. ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவருக்கு செல்வது.

இந்த சூக்தத்தின் உச்சமாக அடுத்த பாடலை சொல்லலாம். வேதகவி அற ஆவேசத்துடனேயே ஒரு பண்பாட்டு பிரகடனத்தை இங்கு செய்கிறார்:

அன்னத்தைத் தானம் செய்யாதவன் அன்னத்தை அடைவது வீணே. அங்கீரஸ ரிஷியாகிய நான் கூறும் இது சத்தியம். அன்னைத்தை பகிர்ந்து உண்ணாதவன் அடையும் அன்னம் வீணானது மட்டுமல்ல அது அவனுக்கு மரணத்தைப் போன்றதே. அந்த அன்னத்திலிருந்து அவன் தேவர்களுக்கு அர்ப்பணம் செய்வதும் இல்லை. அல்லது தன் இல்லத்தின் வாயிலுக்கு வருகை தரும் அதிதிகள் மற்றும் நண்பர்கள், உறவினர்களுக்கு விருந்து அளிப்பதும் இல்லை. இவ்வாறாக தான் மட்டுமே அன்னத்தை உண்ணும் அஞ்ஞானி நிச்சயமாக பாவத்தையே உண்ணுகிறான்.

பின்னர் தைத்திரீய பிராமணத்தில் உணவே ஒரு தேவதையாக உருவகிக்கப்படுகிறது. அன்ன தேவதையான அவள் சொல்கிறாள்:

யார் என்னை தானம் செய்கிறார்களோ நிச்சயமாக அவர்களே என்னை அடைவார்கள். யார் என்னை மற்றவர்களுக்கு அளிக்காது தானே நுகர்கிறார்களோ அவர்களை நான் நாசம் செய்துவிடுவேன். …யாருக்கு அன்ன தானமும் அன்ன நுகர்வும் ஒரே பொருளாக விளங்குகிறதோ அவர்களை நான் பேணிப் போற்றுகிறேன். ..பகிர்ந்துண்ணாதவரை புறக்கணித்து பகிர்ந்துண்ணுவோரை செழிப்படைய செய்யும் என்னுடைய இந்த நியமத்திலிருந்து அன்னதேவதையாகிய என்னை எந்த மனிதனால் அசைக்க முடியும்?

தைத்திரீய உபநிடதம் வேதத்தின் இந்த கோட்பாட்டை மேலும் விரிக்கிறது:

உணவைப் பழிக்கக் கூடாது. இது உங்கள் கடமை (விரதம்). பிராணனே உணவு. உணவை உண்பது உடம்பு…உணவை வெறுக்கக் கூடாது. இது உங்கள் கடமை(விரதம்). தண்ணீரே உணவு. உணவை உண்பது நெருப்பு….உணவை ஏராளமாக உற்பத்தி செய்யுங்கள். இது உங்கள் கடமை (விரதம்) பூமியே உணவு. உணவை உண்பது வெளி….உணவைத் தேடி வருகின்ற யாரையும் திருப்பி அனுப்பக் கூடாது. அது உங்கள் கடமை. எனவே பலவழிகளில் உணவை ஏராளமாக உற்பத்தி செய்ய வேண்டும். யார் எப்போது வந்தாலும் உங்களுக்கு உணவு இருக்கிறது என்று சொல்லுமளவிற்கு உணவு தாராளமாக உணவு இருக்க வேண்டும். உணவை சிறந்த முறையில் அளிப்பவனுக்கு உணவு சிறந்த முறையில் கிடைக்கிறது. மிகச்சாதாரணமாக அளிப்பவனுக்கு சாதாரணமாக கிடைக்கிறது. உணவின் முக்கியத்துவத்தையும் உணவு தானத்தால் வரும் பலனையும் அறிந்து அதை செய்பவன் அந்த பலனைப் பெறுகிறான்.

இந்தியாவின் தேசிய இதிகாசங்களான ராமாயணத்திலும் மகாபாரதத்திலும் அன்ன தானம் முக்கியமானதாக காட்டப்படுகிறது. எங்கெல்லாம் தர்மர் அறிவுரைகளை கேட்கிறாரோ அங்கெல்லாம் அன்னத்தின் முக்கியத்துவம் பேசப்படுகிறது.  உதாரணமாக வனவாசத்தின் போது ரிஷி தௌம்யர் தர்மருக்கு சொல்கிறார்:

அனைத்து ஜீவராசிகளின் உயிரையும் தாங்கும் உணவானது சூரியனின் வடிவமாக உள்ளது. அந்த உணவு சூரியனிலேயே உற்பத்தி ஆகிறது.

பீஷ்மர் அம்புப்படுக்கையிலிருந்து பல அறிவுரைகளை தர்மருக்கு வழங்குகிறார். அஸ்வமேத யக்ஞத்திற்கு பிறகு தர்மர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் பீஷ்மரின் நெடிய அறிவுரையின் சாரத்தை அளிக்குமாறு வேண்டுகிறார். ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் அதனை 15 உபதேசங்களாக சுருக்கித் தருகிறார். அதன் முதல் உபதேசமே உணவைக் குறித்ததே :

இவ்வுலகம் முழுவதும் அன்னத்திலிருந்தே உருவாகிறது, இதனை நாம் நம்மைச் சுற்றி காண்கிறோம். இதில் எவ்வித ஐயமும் இல்லை.

இறுதி உபதேசம் இவ்வாறு முடிகிறது:

உணவு கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே ஆவர். அனைத்தையும் அளித்தவர் ஆவர். எனவே இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் நன்மையை விரும்புவோர் உணவை அளிப்பார்களாக.

இதே வேத வேர் கொண்ட பாரத பண்பாட்டின் பிரகடனத்தை நாம் சங்க இலக்கியத்திலும் காண்கிறோம்

பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனை குடபுலவியனார் பாடும் போது சொல்கிறார்:

நீரின்றமையா யாக்கைக்கெல்லாம்

உண்டி கொடுத்தோ ருயிர் கொடுத்தோரே

உண்டி முதற்றே யுணவின் பிண்டம்

உணவெனப்படுவது நிலத்தொடு நீரே

நீரும் நிலனும் புணரியோரீண்

டுடம்பு முயிரும் படைத்திசினோரே

இப்பாடல் சொல்வது: நீரின்றி அமையாத இந்த உடலுக்கு உணவைக் கொடுத்தவர்கள் உயிரையே கொடுத்தவர்கள் ஆவர். ஏனெனில் உடலுக்கு ஆதாரம் அன்னமே. உணவு என்பது நிலத்தொடு நீர் சேர்வதால் ஏற்படுவது. எனவே நிலத்தையும் நீரையும் கூட்டியவர்கள் (நீராதாரங்கள் மூலம் உணவை உற்பத்தி செய்து பகிர்ந்துண்ணுவோர்) உடம்பையும் உயிரையும் படைத்தவர்களே ஆவர். (புறநானூறு: 18) வெள்ளைக்குடி நாகனார் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனிடம் அவன் தன் நாட்டு உணவு உற்பத்தியை பேணி பாதுகாத்தால் பகைவரும் அவனை போற்றுவர் என்கிறார். (புறம் 35) வேதத்தின்  பிக்க்ஷு சூக்தம் சொல்லும் இல்லத்தின் கவிதை சித்திரத்தை சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், தன் நண்பன் சிறுகுடிகிழான் பண்ணனின் இல்லத்தை விளக்குவதில் காணலாம்: மரம் பழுத்த இடத்தில் பறவைகளின் ஆரவாரிக்கும் ஒலி போல பண்ணனின் வீட்டில் உணவு உண்டாவதால் உண்டாகிய ஆரவாரம் கேட்கிறது. மழை வருவதைக் காட்டும் காற்றௌ அறிந்த எறும்புகள் மேடான இடங்களில் தங்கள் முட்டைகளை கொண்டு செல்ல சாரை சாரையாய் செல்வது போல இளஞ்சிறார்கள் சோறுடை கையராய் செல்வதை காண்கிறோம். சுற்றத்தாரின் பசியை போக்கும் பசிப்பிணி மருத்துவனின் இல்லம் அருகிலோ தூரத்திலோ? (புறம் 173) பின்னர் மணிமேகலையிலும் கிருஷ்ணர் முதல் புறநானூற்றுப் புலவர் வரை உருவாக்கிய அறம் மீண்டும் சொல்லப்படுகிறது: மண்டிணி ஞாலத்து வாழ்வோர்க்கெல்லாம் உண்டி கொடுத்தோருயிர் கொடுத்தோரே. சித்தர் பிரான் திருமூலரும் ‘ஆர்க்கும் இடுமின் அவரிவர் என்னன்மின் பார்த்திருந்துண்மின்…காக்கை கரைந்துண்ணும் காலம் அறிமினே” என்கிறார். (அவர் இவர் என்ற பேதமில்லாமல் அனைவருக்கும் உணவு அளியுங்கள். பிறருக்கு பகுத்தளித்த பின்னர் உண்ணுங்கள்…. காக்கைகள் கரைந்து அழைத்து பகிர்ந்துண்ணுவதே நல்ல உண்ணும் முறை என உணருங்கள்)  திருவள்ளுவர் இவற்றையெல்லாம் கொண்டே ’பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல் நூலோர் தொகுத்தவற்றுள் எல்லாம் தலை’ என்றார்.

உணவு உற்பத்தியையும் பகிர்ந்துண்ணுவதையும் ஏன் வேதம் முதல் வள்ளுவம் வரை இத்தனை முக்கியமாக அழுத்தி வற்புறுத்தினார்கள்? சமுதாய அறத்தின் அடிப்படை ஆதாரமாகவே ஆக்கினார்கள்? இந்தியா போன்ற பருவ மழையையே நம்பியிருக்கும் நாட்டுக்கு உணவு உற்பத்தியும் அதன் சேகரிப்பும் விநியோகமும் அதி திறமையாக செய்யப்பட வேண்டும். இல்லாவிட்டால் பஞ்சங்களால் மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக அழிந்துவிடுவார்கள். நாடு நகரங்கள் இறந்துவிடும். இந்திய பண்பாடு இதற்கான செயல்முறையை ஒரு வாழ்வியல் அறமாகவே உருவாக்கியது. இவையெல்லாம் வெறும் இலக்கிய வார்த்தைகளாக இல்லாமல் இத்தேசத்தின் வாழ்க்கை பண்பாடாக மாறின என்பதை நாம் வரலாற்றில் உணர்கிறோம்.

டாக்டர். W.B.ராகுத்கர் இந்திய வேளாண் விஞ்ஞானிகளில் முக்கியமானவர். இந்திய வேளாண் வரலாற்றை ஆராய்ச்சி செய்தவர். 19 ஆம் நூற்றாண்டில் பிரிட்டிஷ் காலனிய அரசின் தொடக்க கால ஆவணங்களை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். லூக் ஸ்க்ரோஃப்ட்டன் (Luke Scrafton, 1770), தாவரவியலாளர் டாக்டர் வாலிக் (Dr. Wallick 1832), பிரசித்தி பெற்ற அகஸ்டஸ் வோயெல்கரின் இந்திய விவசாயம் குறித்த அறிக்கை (Augustus Voelcker report on the improvement of Indian Agriculture 1897) – இந்த ஆவணங்கள் ஒவ்வொன்றும் இந்திய வேளாண்மையின் திறமையான உணவு உற்பத்தியைக் குறித்து ஆதாரமளிப்பதை அவர் கூறுகிறார். பின்னர் சொல்கிறார்:

இந்திய வேளாண்மையின் இந்த அருமையான சித்திரம் பிரிட்டிஷார் இந்த தேசத்தை ஆள ஆரம்பித்ததுமே மாற ஆரம்பித்துவிட்டது. அவர்களால் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட நிலவுடமைக் கோட்பாடு, நிலவரி கோட்பாடுகள், மேற்கத்திய அறிவுக்கோட்பாடுகளை இங்குள்ள விவசாயத்தின் மீது திணித்தது இவை அனைத்துமே இதற்கு காரணமாகும்.

பிரிட்டிஷார் இந்த நாட்டை ஆரம்பித்த பிறகு மிக மோசமான பஞ்சங்களை இந்த தேசம் சந்திக்க ஆரம்பித்தது. பிரிட்டிஷார் வருவதற்கு முன்னரும் இந்த நாடு பஞ்சங்களை சந்தித்தது. ஆனால் வரலாற்றாசிரியர் கௌஷிக் சக்ரபோர்த்தி கூறுவது போல பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு முந்தைய சுதேச நிர்வாக அமைப்புகள் இந்த பஞ்சங்களை அந்தந்த வட்டார அளவிலேயே தீர்த்து வைக்கும் சக்தி கொண்டவையாக இருந்தன. இதனால் எப்போதும் ‘உணவு பாதுகாப்பு இருந்த்துடன் இந்தியா முழுவதுமான பஞ்சம் என்கிற ஒன்றே இருக்கவில்லை’. பொருளாதார வரலாற்றினை ஆராய்ச்சி செய்வோர் மற்றொரு விஷயத்தையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள் பஞ்சங்களை நிவர்த்தி செய்ய பிரிட்டிஷ் அரசு உருவாக்கிய நிவாரணங்களைக் காட்டிலும் இந்திய பாரம்பரிய அமைப்புகளில் ’சுயமரியாதைத்தன்மையும்’ ’மானுடத்தன்மையும்’ அதிகமாக இருந்தன. (Mike Davis, Late Victorian holocausts: El Niño famines and the making of the third world, Verso 2001, பக்.167) 1989 இல் காம்ப்ரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகம் இந்தியா குறித்து வெளியிட்ட கலைக்களஞ்சியம் 1850களில் சென்னை ராஜதானியில் மட்டும் 50,000 குளங்கள் இருந்த்தை குறிப்பிடுகின்றது இந்த குளங்கள் எந்த அளவு நேர்த்தியுடன் கட்டப்பட்டிருந்தன என்றால் ஒரு குளத்தொகுப்பை எடுத்துக் கொண்டால் அதில் ஒரு குளத்தை எடுத்துவிடவோ அல்லது பிறிதொரு குளத்தை சேர்க்கவோ முடியாது என்பது போல சிறப்பாக அமைக்கப்ப்ட்டிருந்த்தாக பிரிட்டிஷ் பொறியியல் வல்லுனர்கள் தெரிவித்தார்கள் என்கிறது அந்த கலைக்களஞ்சியம்.

இவ்வாறே அன்னதான்ங்கள் மூலம் பஞ்சங்கள் பரவாமல் பார்க்கும் ஒரு சங்கிலித் தொடரான சமுதாய அமைப்பை இந்தியா உருவாக்கியிருந்தது. ’உணவை அளி உணவை அளி’ என்று சொல்லி சொல்லி உருவாக்கிய பண்பாட்டால் எத்தனை கோடி உயிர்கள் காப்பாற்றப்பட்டன என்பது இருநூறு ஆண்டுகள் இத்தகைய மதிப்பீடுகள் இல்லாமல் இந்தியாவை அரசாண்ட பிரிட்டிஷ் அரசு உருவாக்கிய பெரும் பஞ்சங்களிலிருந்து விளங்கும். வேத கால ரிஷியின் முழக்கம்  திருவனந்தபுரம் கெத்தேல் சாஹிப் வரையாக அது ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும் அழிவற்ற அறத்தின் குரல்

‘உணவை அபரிமிதமாக உற்பத்தி செய்யுங்கள். உணவைத் தேடி வருகின்ற யாரையும் திருப்பி அனுப்பாதீர்கள்.’

மேலதிக விவரங்களுக்கு:

• ஜிதேந்திர பஜாஜ் & எம்.டி.ஸ்ரீநிவாஸ், ‘அன்னம் பஹு குர்வித’, செண்டர் ஃபார் பாலிஸி ஸ்டடீஸ், சென்னை 1998
• தைத்திரீய உபநிஷதம், ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண மடம், மயிலாப்பூர் 2002
• Mike Davis, Late Victorian holocausts: El Niño famines and the making of the third world, Verso 2001
• பேரா.கனகசபாபதி, Indian Models Of Economy Business And Management,

மென்பொருள் துறை. இந்தியாவில் இன்றைக்கு default ஆன விஷயம். மென்பொருளில் இல்லாமல் வேறு துறைகளில் இருந்தால் நாம் ஒரு படி கீழே. பெண்கள் சாப்ட்வேர் மாப்பிள்ளைகளுக்காகவும், ஆண்கள் சாப்ட்வேர் பெண்களுக்காகவும் வாழ்க்கையினை நிர்ணயித்துக் கொண்ட வேகம். ஜங்க் புட், பிட்சா, ஆண் பெண் பேதமின்மை, 14 மணி நேர வேலை, ஜீன்ஸ் டீசட்டையில் அலுவலகம், ப்ளாக்பெர்ரியில் வீங்கும் கட்டைவிரல்கள்.

கட்டற்ற சுதந்திரம், இணையத்தில் எல்லைகள் இல்லை. பத்தாவது படித்தவர் பி.ஏ எழுதலாம், எட்டாவது படித்தவர் எம்.ஏ எழுதலாம் என்கிற சீமான் டூட்டோரியல் விளம்பரங்களை பின் தள்ளியதில் முக்கிய பங்கு கணினி பயிற்சி நிறுவனங்களுக்கு. ஜாவா, டாட் நெட், சி ஷார்ப், ஆரகிள், எஸ் ஏ பி என எழுத்து இடியாப்பத்தில் முழி பிதுங்கி, ரேடியேஷன் தாங்கிக் கொண்டு ஒரு தலைமுறையே கணினி முன்பாக தன் எதிர்காலத்தை செதுக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. அமெரிக்காவின் மாநிலங்களும், நகரங்களும் அடுத்த தெருவாய் உருமாறி, நிறம் மாறி, சிகாகோ சிந்தாதரிப்பேட்டையாகவும், நியுயார்க் நங்கநல்லூராகவும், பாஸ்டன் பாலவாக்கம் பக்கத்திலும் வர செய்த துறை.  எட்டாவது படித்தவர் எஸ் ஏ பி படித்து கொஞ்சம் முக்கி முனங்கி தேறினால், அடுத்த மூன்று வருடங்களில் ’சியாட்டில் உங்களை வரவேற்கிறது’ போர்டினை, கையில் மினரல் தண்ணீர் பாட்டிலோடு கடக்கலாம்.   கீக் (Geek) என்பது செக்ஸியாய் மாறிப் போனது கடந்த பத்தாண்டுகளில் தான்.

எல்லாமே ஒரு பெட்டி, செர்வர், கொஞ்சம் மூளை, நிறைய லாபம், உலகமுழுக்க வர்த்தகம் என விரியும் நிகர்மெய் சமுத்திரத்தில் கருப்புப் பண முதலைகள் நன்றாகவே நீந்துகின்றன.

மென்பொருள் என்பது பைனரியில் உருவான, ஒரு குறிப்பிட்ட வேலையை சிறப்புறவும், தொடர்ச்சியாகவும் செய்யக் கூடிய ஒரு வழி. மென்பொருள் அரிதான காலத்தில் ஆரம்பித்த இன்போஸிஸ் இன்றைக்கு பல பில்லியன் டாலர் நிறுவனம். மென்பொருளுக்கு விலை நிர்ணயிப்பது என்பது கடினம். ஏனெனில், எல்லாமே டிஜிட்டல் பைட்டுகள், இதன் சரியான விலையினை கண்டறிவதென்பது திருப்பதியில் மொட்டை தேடும் நிலை. ஒரு மென்பொருளின் விலை என்பது அதை வாங்குபவரின் திறனைப் பொருத்தது. இங்கிருந்து தான் ஆரம்பிக்கிறது நம் கதை.

துபாயிலிருந்து பெரும்பணத்தினை இந்தியாவுக்கு மாற்றவேண்டும். வேறு எந்த வழியில் வந்தாலும் பிக்கல் பிடுங்கல்கள் அதிகம். வழியென்ன?

முதல்படி, இந்தியாவில் ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தினை முதலில் வாங்க வேண்டும் அல்லது தொடங்க வேண்டும். சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலத்தில் அது இருந்தால் இன்னமும் நல்லது. இந்த மென்பொருள் நிறுவனத்தின் வேலையே துபாய் முதலாளியின் பணத்தினை மாற்றுவது. நுட்பம் தெரியவில்லையெனில் பரவாயில்லை. ஊரில் சல்லிசாக கிடைக்கும் ஏதாவது ஒரு ஈ ஆர் பி, சி ஆர் எம், எஸ் ஏ பி இம்ப்ளிமெண்டேஷன் என்பது மாதிரியான ஜல்லிகளில் ஏதேனுமொன்றை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளலாம். இது வெளிப்பூச்சுக்கு. இது முதல் படி.

இரண்டாம் படி, துபாய் நிறுவனம் இந்தியாவில் யார் யாருக்கு காசு கொடுக்க வேண்டுமோ, அதை ஒரு லிஸ்ட் போடும். அந்த நிறுவனங்கள் எல்லாம் வெற்று இன்வாய்ஸில் இந்த மென்பொருள் நிறுவனத்துக்கு பொருளோ / சேவையோ அளிப்பார்கள். மென்பொருள் நிறுவனம், அத்தனை நிறுவனங்களிடத்திலும் கடன் வசதி பெற்றிருக்கும்.

மூன்றாம் படி, துபாய் நிறுவனம் தங்களுடைய நிறுவனத்தினை உலக வர்த்தகத்தில் இருக்கும் ஜாம்பவான்களுக்கு ஈடாய் மாற்ற முதலில் எல்லாவற்றையும் கணினிமயமாக்க முனைவார்கள். சந்தையில் கிடைக்கும் விலையை விட, 50-100 மடங்கு விலையினை இந்தியாவில் இருக்கும் மென்பொருள் நிறுவனத்துக்கு கொடுப்பார்கள். இந்தியாவில் இருக்கும் பெருந்தலைகள், விஷயமறிந்தவர்கள் உடனே துபாய்க்கு போய் காண்ட்ராக்ட் போட்டு புர்ஜ் அல் அராபில் தங்கி, ஷாப்பிங் மால்களில் அர்மானி வாங்கி, ரஷ்யப் பெண்களோடு ஜல்சா பண்ணிவிட்டு இந்தியாவுக்கு வயர் ட்ரான்ஸ்பர் செய்து விட்டு தான் திரும்புவார்கள்.

நான்காவது படி, இந்தியாவுக்கு வரும் மொத்தப் பணத்தில் மென்பொருள் நிறுவனத்துக்கு எஞ்சும் பணத்தைத் தவிர மீதமத்தனைத்தும் போய் சேர வேண்டியவர்களுக்கு சரியாக பைசா பாக்கியில்லாமல் போய் சேரும். மென்பொருள் நிறுவனம், கடன் வசதி பெற்ற நிறுவனங்கள் அத்தனைக்கும் காசினை திரும்பக் கொடுக்கும். இது சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலத்தில் இருப்பதால் வரி ஏதும் கட்டத் தேவையில்லை. கேட்டால் அது ஒரு முழுக்க முழுக்க ஏற்றுமதி மட்டுமே செய்யும் நிறுவனம் (EOU – Export Oriented Unit) என்று சட்டத்தினைக் காட்டி, வரவேற்பறையில் காந்தியின் பொன்மொழிகளை ஒட்டியிருப்பார்கள். சத்யமேவ ஜெயதே.

மேலே சொன்னது போனத் தலைமுறை டெக்னிக். ஆனால் இன்றும் நடந்துக் கொண்டிருக்கிறது. கொஞ்சம் மேம்படுத்தப்பட்ட முறை இப்போது வந்திருக்கும் ’மென்பொருளை சேவையாக வழங்கல்’ (Software as a Service – SaaS) நிறுவனங்கள் வழியே செய்வது. வெப் 2.0 என்கிற கருத்தாக்கம் பரவ ஆரம்பித்த 2003ல் தொடங்கப் பட்ட மாடல் இது. இதில் யாரும் மென்பொருளை வாங்கத் தேவையில்லை. ஜிமெயில் உபயோகிப்பது மாதிரி, நேரடியாக தேவைப்படும் நேரத்தில் மட்டும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். பயன்பாட்டுக்கு ஏற்றவாறு காசு. இதை வைத்துக் கொண்டு தான் சேல்ஸ்போர்ஸ் மாதிரியான நிறுவனங்கள் நேர்மையாகவே பில்லியன் டாலர் நிறுவனங்களாக மாறியிருக்கின்றன.

இது லேட்டஸ்ட் வழி. ஏதேனும் ஒரு உதவாத சேவையை இணையம் வழியே தருவதாக சொல்வது. அதற்கு ஊரெங்கும் சந்தாதாரர்கள் இருப்பதாக சொல்லிக் கொள்வது. துர்க்மெனிஸ்தான், லாட்டிவியா, செக் குடியரசு என்று சோற்றுக்கே லாட்டரியடிக்கும் ஊர்களிலிருந்தெல்லாம் சந்தாதாரர்கள் இருப்பார்கள். சின்ன, சின்ன பரிவர்த்தனைகளாக மாற்றி, ஊரெங்கும் காசினை வெஸ்டர்ன் யூனியன் மாதிரி சேவை வழியாக அனுப்பி, சந்தாதாரர்களாக்கி அவர்கள் உங்கள் சேவையினை உபயோகிக்காமலேயே காசு கட்டுவார்கள். இது தான் அடிப்படை.

பத்தாயிரம் குறு நிறுவனங்கள். ஒரு குறு நிறுவனத்தில் 10 நபர்கள். ஒரு நபருக்கு $25 என்றுக் கொண்டால் ஒரு மாதத்துக்கு $2,500,000 [கிட்டத்திட்ட 11 கோடி] வெளுப்பாக்கலாம். கிட்டத்திட்ட 7 பில்லியன் மக்கள் கொண்ட உலகில், இந்த சேவையை ’நம்ப’ பத்தாயிரம் நிறுவனங்கள் இருக்க முடியாதா என்ன ? ஆக ஒரு வருடத்துக்கு 132 கோடி எவ்விதமான கேள்வியும் கேட்காமல் வங்கியில் இருக்கும். வியாபார வருமானம் என்று நாகூசாமல் பொய் சொல்லலாம்.’நேர்மையாய் சம்பாதித்த காசு’.யாரும் கேள்வியே கேட்க முடியாது. அதையும் எதாவது ஒரு குறை வரி தேசத்தில் வைத்திருந்தால் செளகர்யம். வரியும் மிச்சம்.

இதையே வேறு விதமாகவும் செய்ய முடியும். உலக தீவிரவாத குழுக்கள் இப்போது உலகமெங்கும் பணத்தினை பரிமாற்றம் செய்ய நம்புவது எதுவாக இருக்க முடியும் ? வங்கிகள் – மாட்டிக் கொள்வார்கள். வெஸ்டர்ன் யூனியன் – அதிகமாக கேள்விகள் கேட்பார்கள். ஹவாலா – ஏற்கனவே ப்ளாக் லிஸ்டில் இருக்கக் கூடிய பரிவர்த்தனை. பின் எப்படி? இருக்கவே இருக்கிறது கூகிள்.

கூகிளின் வருமானம், கூகிள் தேடல் பக்கத்தில் வலதுப் பக்கத்தில் வரும் Ad Words மற்றும் பல்வேறு வலைப்பதிவுகள், தளங்கள், சமூக வலைப் பின்னல்களில் வரும் Ad Sense. இதுப் பற்றி விரிவாகத் தெரிந்துக் கொள்ள கூகிளை தடவுங்கள். சுருக்கமாக, நீங்கள் தேடும் சொல்லுக்கு இணையான விளம்பரங்கள் தான் இவை. இங்கிருந்து தான் உலகின் மிகப் பெரிய தீவிரவாத, போதைப் பொருள் வங்கி இயங்குகிறது.

முதல் படி, யாருக்கு பணம் வரவேண்டுமோ, அவர்கள் ஒரு வலைப்பதிவு தொடங்குவார்கள். ஏதேனும் ஒரு குறிப்பிட்ட குறிச் சொற்களை வைத்து தான் இது இருக்கும். ஒரு ப்ரெளசிங் சென்டரிலிருந்து ப்ராக்சி மாற்றி, ஐபி மாற்றி ஒரு கணினியே பல்வேறு ஐபிகளிலிருந்து ட்ராபிக் வருமாறு செய்யமுடியும். இதை உக்ரேனிய, ரஷ்ய, கிழக்கு ஐரோப்பிய டீனேஜர்களிடத்தில் $100 கொடுத்தால் சர்வ சாதாரணமாக செய்வார்கள். 3 மாதங்களில் அந்த வலைப்பதிவுக்கு ட்ராபிக் ஏறிவிடும்.

தீவிரவாத, போதைப் பொருள் குழுக்கள் இதற்கென்றே இருக்கிறது. அவர்களும் ஒரு ஒன்றுக்கும் உதவாத இணையப் பக்கத்தினை வைத்துக் கொண்டு, சரியாக போன வலைப்பதிவு பயன்படுத்திய குறிச் சொற்களையே பயன்படுத்துவார்கள். கூகிளின் அல்காரிதம் தன் வேலையை சரியாக செய்து விட்டு, அடுத்த வேலையை பார்க்கப் போய்விடும். வலைப்பதிவில் இந்த இணையப் பக்கம் பற்றிய விளம்பரம் வரும். இது Ad Sense. இதில் வரும் வருமானத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட % கூகிளுக்கும், மீதம் எந்த இணையப் பக்கம்/பதிவில் ’கிளிக்’கப்பட்டதோ அவர்களுக்கு போகும். இது போதாதா. 30%+ கூகிளுக்குப் போனாலும், மீதப் பணத்தினை பைசா குறைவில்லாமல், நேரடியாக வலைப்பதிவு வைத்திருப்பவர்களுக்கு அனுப்பி விடுவார்கள். அமெரிக்க டாலர் செக். கூகிளிடமிருந்து. பவுன்ஸாகாது. கணக்கில் பணம் ஏறிவிடும். கேள்விகள் இல்லை. பணம் கைமாற்றியாகிவிட்டது. கூகிள் போதும். இதில் Ad Sense னை எப்படி ஏமாற்றுவது என்று கூகிளில் தேடினாலே கிடைக்கும்.

மென்பொருள், இணையம் என விரியும் விர்ட்சுவல் வெளிகளில் யாருக்கும் யாரையும் தெரியாது. அடுத்த பக்கம் இருப்பவர் – ஆணா, பெண்ணா, அஃறிணையா என்று கண்டறிவதற்குள் தாவு தீர்ந்துவிடும். இது மாயவெளி. எல்லாமே சாத்தியம். நீங்கள் கண்டறிந்து முடிவதற்குள், பணம் பைட்டுகளாக மாறி, காண்டம் மாற்றும் நேரத்தில் கண்டம் விட்டு கண்டம் தாவியிருக்கும். இது எதிர்காலத்தில் இன்னும் விரிவடையும் வாய்ப்புகளதிகம்.

மேற்சொன்னதில் முக்கியமானது சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலம். சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலம் (Special Economic Zone – SEZ), கட்டற்ற வர்த்தக மண்டலம் (Free Trade Zone-FTZ), ஏற்றுமதி மண்டல முனையம் (Export Processing Zone – EPZ) என விரியும் இடங்களிலிருந்து பணம் வெளுக்கப்படுவது அடுத்த வாரம்.

கல்லா நிரம்பும்…..

O

நரேன்

அத்தியாயம் 12

பிக்ஸார், என்ன தான் சாப்ட்வேர் விற்றாலும், சாப்ட்வேர் விற்ற காசு சம்பளத்துக்கு ஆகவில்லை. அனிமேஷன் தான் ஆஸ்கார் அவார்ட் வரை வாங்கித் தருகிறது. ஜாப்ஸையும் திருப்திப் படுத்துகிறது. என்ன செய்யலாம் என யோசித்தார் பிக்ஸாரின் ஆரம்ப கால காரண கர்த்தாக்களில் ஒருவரான ஜான் லாஸ்ஸிடர்.

ஜான் மீது டிஸ்னி நிறுவன மக்களுக்கு மலையளவு மரியாதை. அதை பயன்படுத்தி, டிஸ்னியிடம் சென்று டிவிக்கு என ஒரு அரை மணி நேர அனிமேஷன் படம் முழுவதும் கம்புயூட்டர் கிராபிக்ஸில் செய்து தருகிறோம். சம்மதமா எனக் கேட்டார்.

டிஸ்னி நிறுவனம் சொன்ன பதில். என்ன இது சின்னப்புள்ளத்தனமா. டிவிக்கு அதுவும் அரை மணி நேரம். ச்சே. போங்கப்பா. படமே எடுங்க. நாங்க பாத்துக்கறோம் என்றார்கள்.

இப்படி சொன்ன மகானுபவர், ஒரு காலத்தில் அனிமேஷன் என்னுடையது. கை வைத்தால் வெட்டி விடுவேன் என ஸ்டீவ் ஜாப்ஸிடம் கர்ஜித்தவர், எங்களை வாங்கிக் கொள்ளுங்கள் என்று பிக்ஸார் மக்கள் வேண்டிக் கொண்டிய போது, வேண்டாம் வெட்டி வேலை என்று சொன்ன.ஜெப்ரி கெட்ஸ்ன்பெர்க்.

டிஸ்னி நிறுவனம் சொன்ன பதில், சாதா மனிதனை ஆச்சரியப்படுத்தி இருக்கும் ஏன் ஹார்ட் அட்டாக்கே வந்திருக்கும். டிஸ்னி ஒப்பந்தம் இல்லையெனில் ஒட்டாண்டி ஆனாலும்ஆகும் நிலைமையில் இருந்தார், ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் ஆனால் அவர் அசராமல் அப்படியா என்றார்.

ஆச்சரியத்திற்கு காரணம் என்னவெனில், சில பல வருடங்களுக்கு முன்னர் டிஸ்னி கம்புயூட்டர் அனிமேஷன் படம் எடுத்து கையை சுட்டுக் கொண்டது. அன்று முதல் கம்புயூட்டர் அனிமேஷன் என்றாலே கம்புயூட்டர் கண்றாவி ஆகாது ஆகாது என அலறினார்கள்.

அப்படி இருந்த டிஸ்னி நிறுவனம் முழு நீள கம்புயூட்டர் அனிமேஷன் படத்துக்கு எப்படி ஒப்புக் கொண்டது?

பிக்ஸாரின் ச்ரெண்டர்மேன்[Renderman] என்ற சாப்ட்வேர், கம்புயூட்டர் கிராபிக்ஸில் கலக்கிக் கொண்டிருந்தது. ஜுராசிக் பார்க்கில் வந்த டினோசருக்கு உயிர் கொடுத்தது எல்லாம் இந்த சாப்ட்வேர் தான். பெஸ்ட் எஃபெக்ட்ஸ்க்காக ஒரு படம் ஆஸ்கர் வாங்குகிறது என்றால் அது இந்த சாப்ட்வேரினால் தான் என்ற நிலை ஒரு புறம்.

அப்புறம் கேப்ஸ் [CAPS] என்ற சாப்ட்வேரை டிஸ்னிக்காக என்று மாய்ந்து மாய்ந்து தயார் செய்திருந்தார்கள் பிக்ஸார் மக்கள். டிஸ்னி நிறுவனம் முதன் முதலில் இதை பயன் படுத்திய போது அனிமேஷன் தயாரிக்க கம்புயூட்டர் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதையே வெளியில் சொல்லவில்லை. பின்னர் பல 2-D அனிமேஷன் படங்களில்[லயன் கிங் உட்பட] இதை பயன்படுத்தினார்கள்.

அனைத்திற்கும் மேலாக ஜான் லாஸிட்டர், டிஸ்னிக்கு வேலைக்கு வா என வளைத்துப் போட எடுத்த முயற்சி எல்லாம் வீண்

இவையோடு முன்பு செய்த தவறுகள் ஜெப்ரி கேட்ஸ்ன்பர்க்கிற்கு நினைவுக்கு வந்திருக்க வேண்டும். அதுவுமில்லாமல் கம்புயூட்டர் கிராபிக்ஸின் தாக்கம். ஹாலிவுட்டில் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகி இருந்தது.

அனைத்தையும் மனதில் வைத்து பிக்ஸாருக்கு கொடுத்த வரம் தான் முழுநீள கம்புயூட்டர் அனிமேஷன் படம்.

கம்புயூட்டரை மட்டுமே கொண்டு படம் தயாரிக்க வேண்டும் என்பது இருபது வருட உழைப்பு மற்றும் கனவு மட்டுமே. இதற்கு முன் சில நிமிட படம் எடுத்த அனுபவம் மட்டும் தான் பிக்ஸார் நிறுவனத்திற்கு. முழு நீள படம் பற்றி எல்லாம் முனையளவும் தெரியாது. எதற்கு எவ்வளவு செலவாகும் தெரியாது. எப்படி பிரபலப்படுத்துவது எதுவும் தெரியாது. ஆனால், ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் இருக்கிறார். அப்புறம் என்ன?

ஸ்டீவ் ஜாப்ஸூக்கும் சினிமா வியாபாரம் பற்றி சிறு துளிக் கூடத் தெரியாது. அதனால் என்ன? பல பேச்சு வார்த்தைகளில் பலரை பேச்சு மூச்சிலாமல் செய்தவன் நான். என்ன வியாபாரமாக இருந்தால் என்ன கடைசியில் மனிதர்கள் தானே. நான் பார்க்காதவனா என்ற தன்னம்பிக்கை தான் காரணமாக இருந்திருக்க வேண்டும்.

ஒரு சமயத்தில் பேச்சுவார்த்தை வெறும் பேச்சாகவே இருந்துவிடும் போல இருந்தது. உடனே டிஸ்னி இல்லாமல் மற்ற நிறுவனங்களோடும் பேச்சுவார்த்தை நடத்துகிறார்கள். ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகி விடும் போல என்று எல்லாம் வதந்தியை தீயாக பரப்பினார்கள்.

கடைசியாக ஒரு வழியாக ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகியது. நான்கு வருடங்களில் இவ்வளவு செலவிற்குள் முதல் படம். அப்புறம் இரண்டு படம். படம் தயாரிக்க பெரும்பாலான செலவு டிஸ்னி உடையது. அதை மார்க்கெட்டிங் செய்யும் செலவு எல்லாம் டிஸ்னி உடையது. கதை திரைக்கதை தயாரிப்பு பொறுப்பு எல்லாம் பிக்ஸாருடையது. ஆனால் அனைத்திற்கும் டிஸ்னியின் ஒப்புதல் மிக அவசியம். டிஸ்னி படம் தயாரிக்க வழி காட்டும் உதவும் என்றால் வேண்டாம் என யாராவது சொல்வார்களா?

ஜான் லாஸிடர் இல்லையென்றால் ஒப்பந்தம் காலி. தியேட்டர் டிக்கெட் வருமானத்தில் 12.5 சதவீதம் மட்டும் பிக்ஸாருக்கு. மீதி வருமானம், படத்தின் பொம்மை டிசர்ட் இதை எல்லாம் விற்று வரும் மேல் வருமானம் எல்லாம் டிஸ்னிக்கு என்றார்கள். ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் அனைத்திற்கும் சம்மதித்தார்.

அனிமேஷனின் பிதாமகர்கள், அனிமேஷனை அவுட்சோர்ஸ் செய்தார்கள். மற்றவர்கள் படம் எடுக்க காசு போட்டு அவர்கள் விற்பனை செய்வது என்பது டிஸ்னியின் வரலாற்றிலேயே அது தான் முதல் முறை.

ஒருவாறு படம் தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. ஒரு நாள் படத்தைப் பார்த்த ஜெப்ரி, சரியில்லை. தயாரிப்பை நிறுத்துங்கள் என்று சொல்லி விட்டார். ஏதோ குறைகிறது என்னவென்று தெரியவில்லை அவ்வளவு தான் என்று காரணம் சொன்னார். ஒரு வழியாய் கதையை மாற்றிய பின்னர் ஜெப்ரி சம்மதித்த பின்னர் மீண்டும் படப் பிடிப்பு தொடங்கியது.

படத்தை முழுதாகப் பார்த்த டிஸ்னி குழுவினர், படத்தை இப்பொழுது ரீலிஸ் செய்ய வேண்டாம் என முடிவு செய்தனர்.  பயப்பட ஒன்றுமில்லை. அந்த வருட கிறிஸ்துமஸ் லீவின் போது வெளியிடலாம் என்ற நல்ல எண்ணத்தின் காரணமாகத் தான். [நம்ம ஊர் தீபாவளி பொங்கல் ரீலிஸ் போல]

30 மில்லியன் டாலர் செலவில் தயாரான படத்திற்கு 100 மில்லியன் டாலர் மார்க்கெட்டிங் பட்ஜெட் என்று டிஸ்னி முடிவு செய்த போது தான் ஜாப்ஸூக்கு பொறி தட்டியது.

12.5 சதவீத டிக்கெட் காசு சில்லறைக் காசு எனப் புரிந்தது. ஹாலிவுட்டில் படத்தின் மூலம் சம்பாதிக்கும் அளவிற்கும் மேல் மேல் வருமானத்தில் காசு பார்க்கலாம். டிவிடி, படத்தின் கேம்ஸ், பட கேரக்டர்கள் படம் போட்ட மக், கப், ஜட்டி பனியன் எல்லாவற்றிலும் வரும் காசு சில சமயம் தியேட்டர் வசூலை மிஞ்சும். இது போன்ற பொருட்களை விற்பதில் மட்டுமே டிஸ்னி வருடத்திற்கு பத்து பில்லியன் டாலர் வரை வருமானம் பார்க்கிறது என்றால் இதில் எவ்வளவு பணம் புரள்கிறது என்று நாம் கணக்குப் போட்டு பார்த்துக் கொள்ளலாம்.

விட்டதை எப்படி பிடிப்பது என யோசித்தார், ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ். படம் ரிலீசான ஒரு வாரத்தில் பிக்ஸாரை பங்குச் சந்தையில் இறக்குவது என முடிவு செய்தார். படத்திற்கு டிஸ்னி செய்யும் பப்ளிசிட்டி பங்குச் சந்தையில் பிக்ஸாருக்கு பப்ளிசிட்டி ஆனது.

இப்படி ஒரு சரித்திர பிண்ணனியைக் கொண்ட அந்த படத்தின் பெயர் டாய் ஸ்டோரி என்பதை என்னவென்று சொல்வது.

டாய் ஸ்டோரி எவ்வளவு பெரிய ஹிட் என்பதை பிக்ஸார் பங்குச்சந்தையில் எவ்வாறு பிரகாசித்தது என்பதில் இருந்து அறியலாம்.

பிக்ஸார் கம்பெனி ஆரம்பித்த காலத்தில் இருந்து அன்று வரை லாபம் என்பதை பார்த்ததில்லை. அப்படிப்பட்ட கம்பெனியை எல்லாம் அது வரை பங்குச் சந்தையில் யாரும் இறக்கியதில்லை. [பின்னாளில் அது போன்ற பல பைத்தியக்கார அறிமுகத்திற்கு பிக்ஸார் முன்னோடி என்றால் மிகையில்லை] பிக்ஸாரை பங்குச் சந்தையில் அறிமுகப் படுத்த வேண்டும் என ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் கேட்ட போது சில பேங்கர்கள் சிரித்தார்கள். உதவி செய்ய வந்தவர்களும் ஒரு பங்கின் விலை 12-14 டாலர் வரை வைத்தால் போதும் என்றார்கள்

ஜாப்ஸ் விடாப்பிடியாய் ஒரு பங்கின் விலை 22 டாலர் என்றார். சந்தையில் இறக்கிய அரை மணி நேரத்தில் ஒரு பங்கின் விலை 49 டாலர் வரை சென்றது. பிக்ஸாரின் 75 சதவீத பங்குகளுக்கு உரிமையாளரான ஜாப்ஸ் பில்லியனராகி இருந்தார்.

வழக்கம் போல அவருக்கு பங்குத் தரவில்லை இவரை விட்டு விட்டார் என்ற குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்தன. அதுவும் ஜான் லாஸ்ஸிடரையே லாஸ்ஸில் விட்டு விட்டார் என. ஆனால் ஜானுக்கு படத்தின் லாபத்தில் பங்கு இருக்கிறதல்லவா? ஜாப்ஸ் இல்லையேல் படம் எங்கே லாபம் எங்கே என்றும் சமாதானங்கள் சொல்லப்பட்டன.

இதற்கிடையே ஒரு பேட்டியில், அப்புறம் ஜாப்ஸ், இரண்டு கம்பெனி குடும்பம் குட்டின்னு ஒரே பிஸியா இருக்கீங்க வேறு ஏதாச்சும் செய்ய விருப்பமா என்று யதார்த்தமாக கேட்டால், ஆப்பிளை அழிவிலிருந்து காப்பாற்ற ஒரு பிளான் இருக்கிறது. ஹும் நான் சொல்வதை கேட்க அங்கு யாரும் தயாராக இல்லை என்று அஞ்ஞான வாசத்தை முடிக்கத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்.

(தொடரும்)

O

அப்பு

க – 13

கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர், சிவாஜி என்ற மூன்று கலைப்புயல்கள் தமிழ்நாட்டிலும் திமுகவிலும் மையம் கொண்டிருந்த 1956ல் உண்மையான புயல் ஒன்று தமிழ்நாட்டைத் தாக்கியது. புயலால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நிதி திரட்டியது திமுக. சிவாஜிக்குக் கூடுதல் ஆர்வம். சாலையில் துண்டை விரித்து பராசக்தி வசனங்களைப் பேசினார். தியேட்டரில் வசூலைக் கொடுத்த கருணாநிதியின் வசனங்கள் இங்கும் பலன் கொடுத்தன. திரட்டப்பட்ட நிதியை அரசிடம் சேர்த்தபிறகு நிதி திரட்டிய நட்சத்திரங்களுக்குப் பாராட்டுவிழா நடத்தினார் அண்ணா.

அதிக நிதி திரட்டியவர் என்ற முறையில் தனக்குப் பாராட்டு கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்த்தார் சிவாஜி. ஆனால் அந்தப் பாராட்டு எம்.ஜி.ஆருக்குச் சென்றுவிட்டது. போதாக்குறைக்கு அந்த விழாவில் கலந்துகொள்ள சிவாஜி அழைக்கப்படவில்லை. எம்.ஜி.ஆரை முன்னிறுத்த விரும்பியவர்கள் செய்த வேலைதான் இது என்பதை சிவாஜி உணர்ந்தபோதும் அதைக் கருணாநிதி தடுக்கவில்லை என்பது சிவாஜியை வருத்தியது.

அதிருப்தியில் இருந்த சிவாஜியைத் திருப்பதிக்கு அழைத்துச் சென்றார் இயக்குனர் பீம்சிங். மீண்டும் சென்னை திரும்பிய அவரை திருப்பதி கணேசனுக்கு கோவிந்தா என்ற சுவரொட்டிகள் வரவேற்றன. அதிருப்தி ஆத்திரமாக மாறியது. திமுகவில் இருந்து தன்னை முற்றிலுமாகத் துண்டித்துக்கொள்ளும் வகையில் காங்கிரஸ் கட்சியில் இணைந்தார் சிவாஜி. வெள்ளித் திரைக்கு அறிமுகமாவதற்கு முன்பே திமுகவுடன் நெருக்கமாக இருந்த சிவாஜி, தேர்தல் அரசியலுக்குள் திமுக நுழைவதற்கு முன்பு விலகியிருந்தார்.

நட்சத்திரங்கள் நிறைந்த இயக்கமாக திமுக இருந்ததால் சிவாஜியின் விலகல் பெரிய அளவில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தவில்லை. ஆனால் தொண்டர்களுக்கு வேறொரு குறை இருந்தது. தேர்தலில் போட்டியிடாமல் இருப்பது அவர்களுக்குள் சோர்வை ஏற்படுத்தியிருந்தது. அதைத் தணிக்கும் வகையில் 17 மே 1956 அன்று திருச்சியில் திமுக மாநாடு கூடியது. அறுபதாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட தொண்டர்கள் திரண்டிருந்தனர்.

மாநாட்டின் இறுதிநாள் அன்று முக்கிய அறிவிப்பு ஒன்றை வெளியிட்டார் அண்ணா. எதிர்வரும் பொதுத்தேர்தலில் திமுக போட்டியிடுவதா, வேண்டாமா என்ற முடிவை மாநாட்டுக்கு வந்துள்ள தொண்டர்களே தீர்மானிக்கட்டும். தொண்டர்கள் மத்தியில் உற்சாக அலை. கனவு நிறைவேறப்போகிறது என்ற மகிழ்ச்சி.

20 மே 1956 அன்று வாக்கெடுப்பு தொடங்கியது. தேர்தலில் போட்டியிட வேண்டும் என்று விரும்புவோர் சிவப்பு நிறப்பெட்டியில் வாக்களிக்கவேண்டும்; விரும்பாதோர் கறுப்பு நிறப் பெட்டியில் வாக்களிக்கவேண்டும். மாலை நான்கு மணிக்கு வாக்கெடுப்பு முடிந்ததும் வாக்குகள் எண்ணப்பட்டு முடிவுகள் அறிவிக்கப்பட்டன. தேர்தலில் போட்டியிடுவதை
ஆதரித்து 56942 வாக்குகளும், எதிர்த்து 4203 வாக்குகளும் விழுந்தன. தேர்தல் களத்தில் திமுக இறங்கியது.

நாகப்பட்டினம் தொகுதியில் போட்டியிட விரும்பினார் கருணாநிதி. அதை அண்ணாவிடம் சொல்லிவிட்டு நாகை சென்று தொகுதி நிலவரங்களைப் பார்த்துவிட்டு சென்னை திரும்பினார் கருணாநிதி. அப்போது நம் நாடு பத்திரிகை அச்சாகித் தயாராக இருந்த்து. அதை எடுத்துப் பார்த்த கருணாநிதிக்கு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. திமுக வேட்பாளர் பட்டியல் அதில் அச்சாகியிருந்தது. குளித்தலை தொகுதி வேட்பாளராக கருணாநிதி அறிவிக்கப்பட்டிருந்தார்.

ஏழு வயதுகூட ஆகாத குழந்தை திமுக. அதிலும், குளித்தலை போன்ற இடங்களில் திமுக அவ்வளவாக அறிமுகம் ஆகாத சூழல். கிளைக்கழகங்களின் எண்ணிக்கை வெகு சொற்பம். திமுகவின் கறுப்பு சிவப்பு கொடி அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாகத் தென்பட்ட தொகுதி. இருப்பினும் களத்துக்குத் தயாராகிவிட்டார் கருணாநிதி.

பயணம் செய்ய ஃபியட் கார், பிரசாரம் செய்ய வேன், அச்சடிக்கப்பட்ட துண்டுப்பிரசுரங்கள் சகிதம் குளித்தலையில் வந்திறங்கினார் கருணாநிதி. ஒத்தாசைக்கு பராங்குசம், தென்னன், ஆனந்தம், இளமுருகு, பொற்செல்வி உள்ளிட்ட சில நண்பர்கள் வந்திருந்தனர். பிரசாரக் கூட்டத்துக்கு ஏற்பாடு செய்தார் கருணாநிதி. ஆனால் கூட்ட்த்துக்கு எவரும் வரவில்லை. காரணம், குளித்தலை மக்களுக்கு கருணாநிதியையும் தெரியவில்லை; திமுகவையும் தெரியவில்லை.

என்ன செய்வது? மக்களை அழைப்பதைக் காட்டிலும் நேரில் சென்று சந்தித்துப் பேசுவது சரியாக இருக்கும் என்று நினைத்தார். வீதிவீதியாகச் சென்று பிரசாரம் செய்தார். அந்த மக்களுக்குத் தெரிந்த தொழில், விவசாயம். அதில்தான் அநேக பிரச்னைகளும் இருந்தன. பிடித்துக்கொள்ள கொம்பு கிடைத்துவிட்டது கருணாநிதிக்கு.

விவசாயிகளை நேரில் சென்று சந்தித்தார். அவர்களை பிரச்னைகளைக் கவனமாகக் கேட்டார். சட்டமன்றத்துக்குத் தேர்வு செய்யப்பட்டல் விவசாயிகள் பிரச்னைகளைத் தீர்ப்பதற்கு உதவுவதாக வாக்குறுதி கொடுத்தார். மக்கள் மத்தியில் நம்பிக்கை லேசாகத் துளிர்விட்டது. வீட்டு வாசல்களில் கோலத்துக்குப் பதிலாக உதயசூரியன் சின்னம் வரைந்து தங்கள் ஆதரவை வெளிப்படுத்தினர் வாக்காளர்கள்.

திமுகவின் பிரசார பீரங்கிகளான நட்சத்திரங்கள் வராமல் இருப்பார்களா? அதுவும் கருணாநிதியின் குளித்தலைக்கு. வந்தனர். முக்கியமாக, கலைவாணர் என்.எஸ். கிருஷ்ணன், லட்சிய நடிகர் எஸ்.எஸ். ராஜேந்திரன் இருவரும். திமுகவின் பிரசார பீரங்கிகளுள் கருணாநிதியும் ஒருவர் என்பதால் திமுகவின் மற்ற வேட்பாளர்களுக்கும் பிரசாரம் செய்யவேண்டியிருந்தது. முக்கியமாக, அண்ணாவுக்காக காஞ்சிபுரம், எஸ்.எஸ்.ஆருக்காக தேனி, நெடுஞ்செழியனுக்காக சேலம், அன்பழகனுக்காக எழும்பூர், சத்தியவாணி முத்துவுக்காக பெரம்பூர், ஆசைத்தம்பிக்காக ஆயிரம் விளக்கு, கண்ணதாசனுக்காக திருக்கோஷ்டியூர் என்று பல தொகுதிகளுக்கும் சென்று பிரசாரத்தில் ஈடுபட்டார்.

தேர்தல் முடிவுகள் வெளியாகின. அதிர்ச்சிகளையும் ஆச்சரியங்களையும் ஒருசேரக் கொடுத்த முடிவுகள் அவை. போட்டியிட்ட 204 இடங்களில் காங்கிரஸ் கட்சிக்கு 151 இடங்கள் கிடைத்தன. திமுக சார்பாகப் போட்டியிட்ட 112 வேட்பாளர்களில் பதினைந்து பேர் வெற்றிபெற்று அதிர்ச்சி வைத்தியம் கொடுத்தனர்.

குளித்தலைத் தொகுதியில் இருந்து கருணாநிதி வெற்றிபெற்றிருந்தார். அவருக்குக் கிடைத்தவை 22, 785 வாக்குகள். அவரை எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட காங்கிரஸ் வேட்பாளர் தர்மலிங்கத்துக்கு 14, 189 வாக்குகள் கிடைத்தன. முக்கியமாக, தண்ணீர்ப்பள்ளி என்ற கிராமத்தின் வாக்குச்சாவடியில் பதிவான அனைத்து வாக்குகளுமே உதயசூரியனுக்குத்தான். கொஞ்சமும் செல்வாக்கு இல்லாத குளித்தலைத் தொகுதியில் வெற்றிபெற்ற கருணாநிதிக்கு கட்சியின் சட்டமன்றக்குழு கொறடா என்ற பதவியைக் கொடுத்தார் அண்ணா.

திமுக வேட்பாளர்கள் பதினைந்து பேரும் வெற்றிபெற்றது உதயசூரியன் சின்னத்தில். ஆகவே, அந்தச் சின்னத்தைப் பிரபலப்படுத்தும் பொறுப்பை கருணாநிதி எடுத்துக்கொண்டார். அதே பெயரில் புதிய நாடகம் ஒன்றை எழுதி மேடையேற்றினார். அதற்கு அடுத்த வாரமே தேர்தல் ஆணையத்தில் இருந்து அறிவிப்பு வெளியானது. இனி திமுகவின் அதிகாரப்பூர்வ சின்னம், உதயசூரியன். கருணாநிதிக்கு பலத்த மகிழ்ச்சி. அன்று தொடங்கி திமுக சார்பாகப் போடப்பட்ட மாவட்ட, மாநில மாநாடுகளில் உதயசூரியன் நாடகம் இடம்பெற்றது.

கட்சிக்குள் மெல்ல மெல்ல முன்னேறிக்கொண்டிருந்தார் கருணாநிதி. அதை வேகப்படுத்தும் வகையில் வந்தது உள்ளாட்சித் தேர்தல். கடந்த காலங்களில் திமுக ஆதரவு பெற்ற உறுப்பினர்கள் சிலர் உள்ளாட்சிப் பிரதிநிதிகளாக இருந்துள்ளனர். தற்போது தேர்தல் களத்துக்கு வந்துவிட்டதால் தனது வேட்பாளர்களை நேரடியாக அனுப்ப முடிவுசெய்தது திமுக.

உள்ளாட்சித் தேர்தலில் கருணாநிதிக்குக் கூடுதல் முக்கியத்துவம் கொடுத்தார் அண்ணா. திருச்சி, தஞ்சை, சென்னை பகுதிகளில் போட்டியிடும் வேட்பாளர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் குழுவுக்கு கருணாநிதி தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். தஞ்சாவூர் கருணாநிதியின் சொந்த மாவட்டம். குளித்தலை தொகுதி திருச்சிக்கு அருகே இருக்கிறது. ஆகவே, அந்தப் பகுதிகளுக்கு அவரை நியமித்தது நியாயம். ஆனால் சென்னைக்கு ஏன் கருணாநிதி? அண்ணா சொல்லிவிட்டார் என்பதால் எல்லோரும் அதை ஏற்றுக்கொண்டனர்.

சென்னை மாநகராட்சியில் மொத்தம் நூறு இடங்கள். கட்சி நிர்வாகிகளுடன் ஆலோசனை செய்தார். வெற்றிவாய்ப்புகள் குறித்து அலசினார். இறுதியாக, தொண்ணூறு இடங்களுக்கு வேட்பாளர்களை நிறுத்தலாம் என்று முடிவுசெய்தார் கருணாநிதி. வேட்பாளர் பட்டியலையும் தயார் செய்து அண்ணாவிடம் ஒப்படைத்தார்.

பட்டியலைக் கையில் வாங்கிய மறுநொடி அண்ணாவின் முகம் மாறிவிட்டது. இத்தனை பேரை நிறுத்தினால் என்ன ஆவது? உழைப்பு சிதறி, கழகத்தின் வெற்றிவாய்ப்பு பறிபோகும். கம்யூனிஸ்ட் கட்சியே இருபதுக்கும் குறைவான வேட்பாளர்களைத்தான் நிறுத்துகிறார்கள்.
நாம் ஏன் இத்தனை அகலக்கால் வைக்கவேண்டும் என்று கேட்டார். ஆனால் கருணாநிதியோ தொண்ணூறு இடங்களில் நின்றே தீரவேண்டும் என்று உறுதியாகக் கூறினார்.

கருணாநிதியின் உறுதி குலையாத பேச்சு அண்ணாவின் அமைதியைக் குலைத்தது. கையில் வைத்திருந்த வேட்பாளர் பட்டியலைத் தூக்கிவீசிவிட்டுப் போய்விட்டார். ஆனாலும் தனது முடிவை மாற்றிக்கொள்ள கருணாநிதி தயாராக இல்லை. தேர்வுக்குழுத் தலைவர் என்ற முறையில் 90 வேட்பாளர்கள் கொண்ட இறுதிப்பட்டியலை வெளியிட்டார்.

தலைநகரமான சென்னையில் வெற்றிபெறுவதை திமுக கெளரவ விஷயமாகப் பார்த்தது. அதன் காரணமாகவே தீவிர தேர்தல் பிரசாரத்தில் ஈடுபட்டனர் திமுகவினர். முக்கியமாக, அண்ணா, ஈ.வெ.கி.சம்பத், நெடுஞ்செழியன், கருணாநிதி, அன்பழகன், மதியழகன், கண்ணதாசன், டி.வி. நாராயணசாமி உள்ளிட்டோர் தொடர்ந்து பிரசாரம் செய்தனர். கலையுலகினர் களத்தில் இறங்கியதால் காமராஜரே வீதிக்கு வந்து பிரசாரம் செய்தார்.

தேர்தல் முடிவுகள் இன்ப அதிர்ச்சியைக் கொடுத்தன. மாநகராட்சித் தேர்தலில் முதன்முறையாகப் போட்டியிட்ட திமுக தனிப்பெருங்கட்சியாக உருவெடுத்தது. மொத்தம் நாற்பத்தைந்து இடங்கள் திமுகவுக்கு. முப்பத்தியேழு இடங்கள் காங்கிரஸுக்கு. கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கும் பிரஜா சோஷலிஸ்ட் கட்சிக்கும் தலா இரண்டு இடங்கள். எஞ்சிய இடங்களை சுயேட்சைகளும் மற்றவர்களும் பகிர்ந்துகொண்டனர்.

சென்னை மாநகராட்சியில் அதிக இடங்களைக் கைப்பற்றியபோதும் மேயரைத் தேர்வு செய்யும் அளவுக்கு வெற்றிகிடைக்கவில்லை. மற்றவர்கள் ஆதரவு கிடைத்தால் மட்டுமே திமுக சார்பாக மேயரைத் தேர்வுசெய்யமுடியும் என்ற நிலை. அதற்காக கம்யூனிஸ்டுகள் மற்றும் சுயேட்சைகளுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தும் வேலையில் நெடுஞ்செழியன், கருணாநிதி, என்.வி. நடராசன் மூவரும் இறங்கினர்.

கோவை நகராட்சியில் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு ஆதரவு கொடுத்து, சென்னை மாநகராட்சியில் அவர்களுடைய ஆதரவைப் பெற்றுக்கொண்டது திமுக. மேலும் சில சுயேட்சைகள் திமுகவுக்கு ஆதரவு கொடுத்தனர். சென்னை மாநகராட்சியின் முதல் திமுக மேயராக அ.பொ. அரசு தேர்வுசெய்யப்பட்டார்.

மேயரைத் தேர்வுசெய்வதற்கான பேச்சுவார்த்தைகள் எல்லாம் நடப்பதற்கு சில நாள்களுக்கு முன்பு பாராட்டுக்கூட்டம் ஒன்றுக்கு ஏற்பாடு செய்தார் அண்ணா. அது திமுகவுக்குள் பலத்த புகைச்சலைக் கிளப்பியது!

(தொடரும்)

O

ஆர். முத்துக்குமார்

அத்தியாயம் 36

ஜெர்மன் தொழிலாளர்களின் நிலைமை சிக்கலானதாக இருந்தது. இவர்களைப் புரட்சிகர அரசியலை நோக்கி வென்றெடுப்பது சவாலான காரியமாக இருக்கும் என்பது மார்க்ஸுக்கும் எங்கெல்ஸுக்கும் தெரிந்தது. அமைப்பு ரீதியில் தொழிலாளர்களைத் திரட்டி புரட்சிகர அரசியலின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தவேண்டும். குட்டி முதலாளிகள் முன்வைக்கும் ஜனநாயகத்தின் நிஜ முகத்தை அவர்களுக்கு அம்பலப்படுத்தவேண்டும். அதே சமயம், ஜனநாயகத்தை நம்புபவர்களாகவும், ஜனநாயகத்தை ஏற்பவர்களாகவும் பெரும்பாலான ஜெர்மானியத் தொழிலாளர்கள் இருப்பதையும் அவர்கள் கண்டுகொண்டனர். அவர்களது இந்த நம்பிக்கையைக் குலைக்கும் விதத்தில் சட்டென்று ஜனநாயகப் பிம்பத்தை உதறித்தள்ளுவதும் சரியாக வராது. அது மக்களிடம் இருந்து இயக்கத்தை தனிமைப்படுத்திவிடும். மக்களைவிட்டு வெகு தொலைவில் தனியே கம்யூனிஸ்ட் கட்சி நடைபோட வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டுவிடும். இது தவிர்க்கப்படவேண்டும்.

ஜெர்மனியில் பரவிக்கொண்டிருந்த ஜனநாயக இயக்கத்துடனும் ஜனநாயக ஆதரவு அலையுடனுத் ஒத்திசைந்து செல்வது என்று இருவரும் முடிவு செய்தனர். இந்த இயக்கத்தில் முற்போக்கு எண்ணம் கொண்ட பலர் கலந்திருந்தது நம்பிக்கையூட்டுவதாக இருந்தது. திட்டமிட்டபடி, கொலோன் ஜனநாயகக் கழகத்தில் மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ் இருவரும் இணைந்தனர். ஜூன் 1, 1848 அன்று புதிய ரைன் பத்திரிகையை இருவரும் தொடங்கினர். இந்தப் பத்திரிகையின் முதல் இதழ், ஜனநாயக் பத்திரிகை என்னும் அடையாளத்துடன் வெளிவந்தது. பாட்டாளி வர்க்கத்தின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதற்கும் அவர்களை இயக்கத்தின் பால் ஈர்க்கவும் எடுக்கப்பட்ட முயற்சி இது. கம்யூனிச புரட்சிகரப் பத்திரிகை என்னும் அடையாளத்துடன் இதே பத்திரிகை வெளிவந்திருந்தால் அதைப் பாட்டாளி மக்கள் ஒதுக்கிவைத்திருக்கக்கூடும். பெயரளவில் ஜனநாயக முத்திரை பதிக்கப்பட்டிருந்தாலும் உள்ளடக்கம் முற்போக்கானதாகவும் புரட்சிகரமானதாகவும் அமைந்திருந்தது.

மார்க்ஸ் இந்தப் பத்திரிகையின் ‘சர்வாதிகார ஆசிரியராக’ இருந்தார் என்று நினைவுகூர்ந்தார் எங்கெல்ஸ். ஆனால் அந்த சர்வாதிகாரம்‘தடையற்றதாக’ இருந்தது. ‘நாங்கள் இதனை ஆர்வத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டோம். அவருடைய ஊடுருவிப் பார்க்கும் தன்மையும், திட்டவட்டமான வழியும்தான் அத்நப் புரட்சிக் காலத்தில் ஜெர்மன் பத்திரிகைகளிலேயே மிகப் புகழ் வாய்ந்ததாக இப்பத்திரிகை விளங்குவதற்கு முதன்மையான காரணமாகும்.’ என்றார் எங்கெல்ஸ்.

புதிய ரைன் பத்திரிகையில் மார்க்ஸைவிட எங்கெல்ஸே அதிகம் எழுதினார். கூர்மையான, ஆழமான சிந்தனைகள் மூலம் அவர் வாசகர்களை எளிதில் சென்றடைந்தார். தனது கட்டுரையை உயிரற்ற சொற்குவியலாக எங்கெல்ஸ் கருதவில்லை. ஒவ்வொன்றும் அவருக்கு ஒரு கையெறி குண்டு. ஒவ்வொரு வார்த்தையும் குண்டுக்கு வலு சேர்க்கும் சக்தி. யாரை எப்படித் தாக்கவேண்டுமோ அப்படித் தாக்கி, யாரைப் பாதுகாக்கவேண்டுமோ அவர்களைப் பாதுகாக்கும் பணியை அந்தக் கையெறிகுண்டுகள் மேற்கொண்டன.

நயவஞ்சகமாக விவசாயிகளின் முதுகில் குத்திய முதலாளிகளின் யோக்கியதையை எங்கெல்ஸ் அம்பலப்படுத்தினார். ஜனநாயகத்தைக் கொண்டு வருகிறோம் என்று விவசாயிகளை நம்ப வைத்து அவர்களை தம் பின்னால் அணிதிரட்டி, பிறகு அணி மாறி நிலப்பிரபுக்களுடன் கைகுலுக்கிக்கொண்ட முதலாளிகளை எங்கெல்ஸ் தாக்கினார். நிலப்பிரபுத்துவத்தைப் பாதுகாக்கவே முதலாளித்துவம் விரும்புகிறது என்பதை தெளிவுபடுத்தினார். நிலப்பிரபுக்களின், முதலாளிகளின் சர்வாதிகாரம் மறையவேண்டுமானால் தொழிலாளர்களின் சர்வாதிகாரம் மலரவேண்டும் என்று புரியவைத்தார்.

ஜெர்மனியின் அரசியல் நிலைமைகளை மட்டுமின்றி, சர்வதேச நிலைமைகளையும் ஆராய்ந்து கட்டுரைகள் எழுதினார் எங்கெல்ஸ். ஒடுக்கப்பட்ட தேசிய இனங்கள் விடுதலை செய்யப்படவேண்டும் என்று அவர் அறைகூவல் விடுத்தார். இந்த விடுதலைப் போராட்டம் தவிர்க்கவியலாதபடி நிலப்பிரபுத்துவத்தை முறியடிக்கும் என்றார். ‘எந்த அளவுக்கு அண்டை நாட்டு மக்களுக்கு ஜெர்மனி சுதந்தரம் வழங்குகிறதோ, அந்த அளவுக்குத்தான் ஜெர்மனியும் சுதந்தர நாடாக மலரும்.’

ஒப்பீட்டளவில் பெரும் முதலாளிகளை எதிர்த்த அளவுக்குக் குட்டி முதலாளிகளை எங்கெல்ஸ் எதிர்க்கவில்லை. பொது மக்களைக் கவர்வதற்காக செய்யப்பட்ட ஏற்பாடு இது. மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் இணைந்து எடுத்த முடிவுதான் இது. ஜனநாயகவாதிகளை அரவணைத்துக்கொண்டதைப் போலவே குட்டி முதலாளிகளையும் எங்கெல்ஸ் அரவணைத்துக்கொண்டார். அதே சமயம் அவர்களது தவறுகளையும் வெற்று கனவுகளையும் கண்டித்து வந்தார். மார்க்ஸ் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டபோது, ஆசிரியர் பொறுப்பை எங்கெல்ஸ் ஏற்கவேண்டிவந்தது.

எங்கெல்ஸின் திறன்களைக் கண்டு திகைத்து நின்றார் மார்க்ஸ். எங்கெல்ஸின் எழுத்துத் திறனையும் ஒரு பத்திரிகையாசிரியராக அவர் ஆற்றிய கடமைகளையும் எண்ணி பெருமிதம் கொண்டு பாராட்டினார் மார்க்ஸ். ‘எங்கெல்ஸ் ஒரு அறிவுக்களஞ்சியம். இரவு, பகல் பாராமல் அவரால் எப்போதும் சிந்திக்கமுடியும், செயல்படமுடியும். சிந்திப்பதிலும் எழுதுவதிலும் அவர் ஒரு பிசாசு.’

இதற்கிடையில் விவசாயிகளையும் தொழிலாளர்களையும் அரசுக்கு எதிராகத் தூண்டிவிட்டுக்கொண்டிருந்த கும்பலையும் எங்கெல்ஸ் சமாளிக்கவேண்டியிருந்தது. இப்போதே தாக்குங்கள், அரசைக் கைப்பற்றுங்கள் என்று ஒரு கும்பல் தூண்டிவிட்டுக்கொண்டே இருந்தது. பாட்டாளிகளும் உத்வேகம் கொண்டு ஆர்ப்பாட்டத்தில் இறங்க யத்தனித்தனர். எங்கெல்ஸ் பெரும்பாடுபட்டு அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்தினார். காலம் கனியாத சூழலில் எடுக்கப்படும் இப்படிப்பட்ட ஆர்ப்பாட்டமான நடவடிக்கைகள் அரசின் ராணுவ நடவடிக்கையை வலுப்படுத்தும் என்று புரியவைக்க முயன்றார்.

நடந்ததும் அதுவேதான். மக்களுக்கு ஆத்திரமூட்டி அவர்களைக் கிளர்ந்தெழுச் செய்யவேண்டும் என்பதுதான் அரசாங்கத்தின் திட்டமாக இருந்தது. அவ்வாறு அவர்கள் கிளர்ந்தெழுந்து வரும்போது ராணுவத்தை ஏவிவிட்டு அடக்கியாள்வது திட்டம். ஆனால், அது நிறைவேறவில்லை. அதற்கு எங்கெல்ஸ் ஒரு காரணம். புதிய ரைன் பத்திரிகை ஒரு முக்கியக் காரணம். பார்த்துக்கொண்டு சும்மா இருக்கமுடியுமா? செப்டம்பர் 26ம் தேதி கொலேன் நகரில் நெருக்கடி நிலை அறிவிக்கப்பட்டது. மக்கள் கூடுவதற்கும் விவாதிப்பதற்கும் தடை. பத்திரிகைகள் இயங்கத் தடை. அரசியல் பிரசாரத்துக்கும் கூட்டங்களுக்கும் தடை.

புதிய ரைன் பத்திரிகை ஓராண்டு மட்டுமே உயிர் வாழ்ந்தது. இந்த ஓராண்டில் எங்கெல்ஸ் நூற்றுக்கும் அதிகமான கட்டுரைகளையும் அறிக்கைகளையும் எழுதி பதிப்பித்தார். ‘பாட்டாளி வர்க்கத்தின் புரட்சிகர இதழாக’ புதிய ரைன் செயல்பட்டது என்று லெனின் பின்னர் குறிப்பிட்டார்.

பத்திரிகைக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டதையடுத்து எங்கெல்ஸைக் கைது செய்யுமாறு ஜெர்மன் அரசு உத்தரவிட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து எங்கெல்ஸும் ஆசிரியர் குழுவில் இருந்த பிறரும் தலைமறைவாயினர். ஐரோப்பா கொதித்துக்கொண்டிருக்கும் போது பிரஷ்ய சிறையில் சிக்கி செயலற்று கிடப்பது வீண் என்பதையறிந்த எங்கெல்ஸும் பிற ஆசிரியர்களும் பார்மெனில் பதுங்கிக்கொண்டனர். பார்மென்! எங்கெல்ஸின் பெற்றோர் வசிக்கும் இடம். எங்கெல்ஸ் படித்த, வளர்ந்த இடம். இவ்வளவு தூரம் வந்துவிட்ட பிறகு அவர்களைக் காணாமல் இருக்கமுடியுமா? ஆனால், எங்கெல்ஸின் பெற்றோர் அவர் மீது சினம் கொண்டனர். கொழிக்கும் தொழிலைக் கைவிட்டு உபயோகமற்ற, ஆபத்தான புரட்சிகரப் பணிகளிலும் சட்டவிரோதமான நடவடிக்கைகளிலும் ஈடுபட்டு வந்த எங்கெல்ஸை அவர் தந்தை கடிந்துகொண்டார்.

அங்கிருந்து வெளியேறிய எங்கெல்ஸ், பிரஸ்ஸல்ஸ் வந்து சேர்ந்தபோது, காவல்துறையினரால் அடையாளம் காணப்பட்டு, நாட்டைவிட்டு வெளியேற்றப்பட்டார். மீண்டும் பாரிஸ் பயணம். அங்கிருந்து தெற்கு பிரான்ஸ் வழியாக சுவிட்ஸர்லாந்து. பிறகு ஜெனிவா வந்து, மார்க்ஸ் அனுப்பிய பணத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு, சுவிட்ஸர்லாந்தில் உள்ள பெர்ன் நோக்கி பயணமானார் எங்கெல்ஸ். தாற்காலிகமாக இங்கே குடியேறினார். அங்குள்ள தொழிலாளர்களின் சங்கத்தில் இணைந்துகொண்டார். இதற்கிடையில் மார்க்ஸ், புதிய ரைன் பத்திரிகையை மீண்டும் தொடங்கியிருந்தார். எங்கெல்ஸ் சுவிட்ஸர்லாந்தில் இருந்தபடியே அந்நாட்டு நிலைமைகளை ஆராய்ந்தபடி கட்டுரைகள் எழுதி அனுப்பிக்கொண்டிருந்தார். 1849 ஜனவரி மாதம் எங்கெல்ஸ் ஜெர்மனி திரும்பினார்.

மாறிக்கொண்டிருந்த சூழலுக்கு ஏற்ப இப்போது குட்டி முதலாளிகளுடனான உறவுகளை மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் முறித்துக்கொண்டிருந்தனர். கூலியுழைப்பும் மூலதனமும் என்னும் தலைப்பில் புதிய ரைன் பத்திரிகையில் தொடர் கட்டுரைகள் எழுத ஆரம்பித்திருந்தனர். புரட்சிகர கட்சி ஒன்றை பாட்டாளி வர்க்கம் உருவாக்குவதற்கு கையேடாக இது அமையும் என்பது அவர்கள் நம்பிக்கை. தொழிலாளர் சங்கத்தில் இதற்கு நல்ல வரவேற்பு கிடைத்தது. பரவலாக விவாதிக்கப்பட்டது.

புதிய ரைன் பத்திரிகையின் ஜனநாயக முத்திரை இப்போது முழுவதுமாக விலகியிருந்தது. புரட்சிகர ராணுவ அரசியலில் எங்கெல்ஸ் மையம் கொண்டார். உண்மையான பாட்டாளி வர்க்க தோழராக எங்கெல்ஸ் இப்போது மாறியிருந்தார். பகிரங்கமான எதிர்ப்பு நடவடிக்கைக்கு அவர் இப்போது தொழிலாளர்களைத் திரட்டிக்கொண்டிருந்தார். இறுதித் தாக்குதலக்குத் தயாராகுங்கள் என்னும் வாசகம் பத்திரிகையின் ஒவ்வொரு இதழிலும் வெளிவந்தது.

(தொடரும்)