இருட்டில் அழுதார்!

அத்தியாயம் 8

“உலகை மாற்றுவது போன்ற மிக முக்கியமான வேலைகளை செய்யப் போகிறாயா அல்லது உன்னுடைய மீதி வாழ்க்கையை சர்க்கரை தண்ணியை விற்று கழிக்கப் போகிறாயா?”

இப்படி ஒரு கலக்கலான கேள்வியைக் கேட்டு தான் பெப்சியின் தலைவராய் இருந்த ஜான் ஸ்கல்லியை ஆப்பிளின் தலைவர் பதவிக்கு அழைத்து வந்தார் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ்.

ஐபிஎம் போன்ற பெரிய கம்பெனிகளோடு போட்டி போடுமளவுக்கு ஆப்பிள் வளர வேண்டுமென்றால் பெரிய கம்பெனிகளை கட்டி மேய்த்தவர்கள் வேண்டும். கம்புயூட்டர் கம்பெனி மக்களை விட உலகெங்கிலும் கோடானு கோடி மக்களை சென்றடையும் பெப்ஸி போன்ற கம்பெனி ஆட்களை அழைத்து வந்தால் என்ன?

இப்படி எல்லாம் யோசித்து தான் பெப்சியின் ஜான் ஸ்கல்லிக்கு  சேர்வதற்கு 1 மில்லியன் டாலர், சம்பளமாக 1 மில்லியன் டாலர், ஆப்பிள் ஷேர்களில் ஒரு மில்லியன், வீடு வாங்க 2மில்லியன் டாலர் கடன் என்று கொட்டிக் கொடுத்து கூட்டி வந்தார்.

வந்த ஜான் ஸ்கல்லி செய்ததில் மிக முக்கியமான வேலை, ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் ஆப்பிளை விட்டு விலகுமாறு செய்தது.

அமர்க்களமாய் அறிமுகப் படுத்தப்பட்ட மேக் கம்புயூட்டர் ஆரம்ப நாட்களில் மிக நன்றாகத் தான் விற்றது. ஆனால் ஆரம்பக் கால வருமானத்தையும் அறிமுக செலவையும் கூட்டிக் கழித்துப் பார்த்தால் கணக்கு சரியாய் வரவில்லை. நாட்கள் போக போக விற்பனை கட்டெறும்பாய் தேய்ந்து கடிக்க ஆரம்பித்தது.

சுடும் உண்மை நிலவரம் சங்கு சத்தம் என்பது ஸ்டீவ்வின் காதுகளுக்கு விழவே இல்லை.வழக்கம் போல சக்கரவர்த்தியாய் நாட்டாமை செய்துக் கொண்டிருந்தார்.மேக் மக்களே மேன்மையான மக்கள், மற்றவர்கள் எல்லாம் மக்குகள் என்றார்.

அவன் என்னை கிள்ளி விட்டான் என மேக் மக்கள் யாராவது ஸ்டீவ் ஜாப்ஸிடம் போய் சொன்னால் போதும். என் சங்கத்து ஆளை அடித்தவன் எவன் என டாபர்மேனாய் கடித்துக் குதறினார்.

மேக்கின் மூலம் வருமானத்திற்கு வழி செய்யாமல் இப்படி பலவாறாக அட்டூழிய ஆட்டம் போட்டுக் கொண்டிருந்தார் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ். வாஸ் உருவாக்கிய பழைய ஆப்பிள் II தான் கம்பெனி கல்லாவை நிரப்பிக் கொண்டிருந்தது. ஆப்பிளை அழகாய் வைத்திருந்தது.

ஆப்பிள் நிறுவனத்தின் பங்கு விலை பாதாளத்தை நோக்கி பயணித்துக் கொண்டிருந்தது. இப்படியே போனால் ஆப்பிள் அழுகி விடும் அபாயம் இருந்தது.

சேர்மனாய், ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் நடத்திக் கொண்டிருந்த ஒரு போர்டு மீட்டிங்கில்.போர்டு மீட்டிங்கில், கம்பெனி காலியாகி விடும் போல் இருக்கிறதே என்று பேச்சு எழுந்தது. மேக்கை மேய்த்தால் தான் சரி வரும் போல் இருக்கிறது. நீ பாட்டுக்கு தேமே என இருக்கிறாயே என்று ஜான் ஸ்கல்லியை குடைந்தார்கள்.

ஜான் ஸ்கல்லி, அமைதியாய், என்னுடைய பாஸான, சேர்மன் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் தான் மேக் குரூப்பிற்கு தலைவராய் இருக்கிறார். அவரை நான் எப்படி அதிகாரம் செய்வது. அபச்சாரம். அநியாயம் என்றார். உடனே அனைவரும், அதானே. சேர்மன் சேர்மன்னாக மட்டும் இருக்கட்டும். மேக்கிற்கு தேவை தனி தலைவர் என்றார்கள்.

ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் சற்றும் எதிர்பார்க்காத தாக்குதல். தன் கம்பெனியில் தான் விரும்பும் வேலையை செய்ய முடியவில்லை. முன்னர் லிசாவில் இருந்து தூக்கினார்கள். இப்பொழுது மேக்கிலிருந்தும்.

என்னையா மேக்கிலிருந்து தூக்குகிறாய்.நான் உன்னை கம்பெனியிலிருந்து தூக்குகிறேன் பார் என கோதாவில் இறங்கினார் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ்.

ஜான் ஸ்கல்லியும் சளைக்காமல், யாரெல்லாம் என் பக்கம் யாரெல்லாம் ஸ்டீவ் பக்கம் என சின்னப் புள்ளத்தனமாய் பலப் பரீட்சை எல்லாம் நடத்தினார். ஸ்டீவ் ஜாப்ஸும் ஏட்டிக்கு போட்டியாய் சில்லறைத்தனத்திற்கு குறை வைக்கவில்லை.

கம்பெனியை ஆரம்பித்தவர், கம்பெனியின் சேர்மன்,ஆப்பிள் நிறுவனத்தில் அதிக பங்குகள் வைத்திருக்கும் பங்குதாரர் என்றெல்லாம் இருந்தாலும், நினைத்தேன் தூக்கினேன் என ஜான் ஸ்கல்லிக்கு ஸ்டீவ் ஜாப்ஸால் கல்தா கொடுக்க முடியாது. போர்டு மெம்பர்கள் ஒத்துக் கொள்ள வேண்டும். அவர்கள் ஏன் போயும் போயும் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் பேச்சைக் கேட்பார்கள்.

அவர்களைப் பொறுத்தவரை கொஞ்ச நாள்  முன் வரை, ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் போதை மருந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டு ஜடாமுடி வளர்த்துக் கொண்டிருந்த பச்சா. ஏதாவது வேண்டும் என்றால் அவ்வப் பொழுது அழுது அடம் பிடிக்கும் சின்னக் குழந்தை.ஸ்கல்லியோ பெப்ஸியில் தம் கட்டியவர்.

பலப் பரீட்சையில், கடைசியில் ஜான் ஸ்கல்லியே வென்றார். கம்பெனியின் அதிகார வரைபடத்தை மாற்றினார். கம்பெனியின் அன்றாட அலுவல்கள் அதிகாரங்கள் அனைத்திலும் இருந்தும் ஜாப்ஸ் விடுவிக்கப்பட்டார்.

ஜாப்ஸ் கடுப்பாகி விட்டார் வெறுத்துப் போய் விட்டார் என்று எல்லாம் வெறும் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது ஜாப்ஸின் அன்றைய நிலைமையை.

அன்று இரவு ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் தற்கொலை செய்துக் கொள்வாரோ என்றுக் கூட அவரின் நண்பர் ஒருவர் பயந்ததாகவும், மாடிப்படி ஜன்னல் வழி இறங்கிப் பார்த்தால் இருட்டில் தரையில் பாயில் படுத்திருந்த ஜாப்ஸ் இருட்டிலே அழுததாகவும் செவி வழி செய்திகள் உண்டு!

ஆனால் சேர்மன் அவர் தான். சப்பாணி இராஜா தான். ரொம்ப சிம்பிளாக ஒரு வார்த்தையில் சொல்ல வேண்டுமென்றால் மன்மோகன் சிங்!

கம்பெனியை விட்டு கிளம்புகிறேன் என குதித்த ஜாப்ஸை சமாதானப் படுத்தினார்கள். என்ன இருந்தாலும் நீ தான் சேர்மன், சேர்மன் கம்பெனியை விட்டு போவதா என்றார்கள். ஆனால் யாரும் எதற்கும் அவரை சீண்டவில்லை. சம்பிரதாயமாகவோ தவறியோ கூட என்ன நடக்கிறது என்று சொல்லவில்லை. சுருக்கமாய் ஒற்றை வார்த்தையில் சொல்ல வேண்டுமென்றால், மன்மோகன் சிங்.

கம்பெனியின் உட்கட்சிப் பூசல்களை எல்லாம் தவிர்க்க வெளிநாட்டுப் பயணம் சென்றார். பிரான்ஸ் பல்கலைகழகங்களில் மேக்கை விற்க முயன்றார். இரஷ்யாவில் கம்புயூட்டர் விற்க முடியுமா என்று எல்லாம் இறங்கிப் பார்த்தார்.அரசியலில் இறங்கலாமா என்று ஆராய்ச்சி செய்தார். விண்வெளிப் பயணம் செய்ய விருப்பம் என்றார். எந்த பருப்பும் வேகவில்லை.

இதை விட கொடுமையாக,புரொபஸராக விருப்பமா என்று எல்லாம் விண்ணப்பங்கள் வந்தன. நல்ல வேளை, நல்ல காமெடி சார் என ஸ்டீவ் ஜாப்ஸே வந்ததை வேண்டாம் என சொல்லி எதிர்கால சந்ததியினரை காப்பாற்றினார்.

எவ்வளவு நாள் தான் அவரும் பிஸியாய் இருப்பது போல் காட்டிக் கொள்வது. எதையாவது செய்ய வேண்டும் என மனம் விரும்பியது. நமக்கு எது வரும் என உட்கார்ந்து யோசித்தார். அழகான புதிய கம்புயூட்டர்களை உருவாக்குவது.

அவ்வளவு தான் கிளம்பினார், கல்லூரிகளுக்கான கம்புயூட்டர்கள் தயாரிக்க. அதற்கு ஆட்களையும் சேர்த்துக் கொண்டார். அப்புறம் தான் அவருக்கு நினைவுக்கு வந்தது. அடடா, நாம் ஆப்பிளின் சேர்மன். நாம் இப்படி எல்லாம் தனிக் கடை ஆரம்பிக்க வேண்டுமென்றால் போர்டு டைரக்டர்களிடம் சொல்ல வேண்டும்.

போர்டு டைரக்டர்களிடம் சொன்னவுடன், அதற்கென்ன பேஷ் பேஷ், தாராளமாக, ஆப்பிளும் அதில் பத்து சதவிகிதம் முதலீடு செய்ய அனுமதி தர வேண்டும் எனக் கேட்டார்கள். சேர்மன் பதவியிலிருந்து எல்லாம் விலக வேண்டாம். ஒரு வாரம் யோசனை செய்யுங்கள் என்றார்கள்.

ஆனால் அடுத்த நாள் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸின் புதுக் கடையில் சேரவிருக்கும் சங்க உறுப்பினர்களின் பெயர்களை பார்த்தவுடன் ஜான் ஸ்கல்லி ஷாக் ஆகிவிட்டார். இந்த விஷயம் எல்லாம் விஷமாய் பரவ ஆரம்பித்தது. ஆப்பிள் ஆட்டம் கண்டது.

ஜாப்ஸை தூக்கி விடுவார்கள் என்று விஷயம் பரவியது. பார்த்தார், ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ். நீங்கள் என்னடா தூக்குவது, நான் விலகுகிறேன் என முடிவு செய்தார்.

கம்புயூட்டர்களோடு லேசர் பிரிண்டர் வேண்டும் என்ற ஆசைப்பட்ட அதை நனவாக்கிய ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் தான் உருவாக்கிய மேக்கில் தன்னுடைய இராஜினாமா கடிதத்தை டைப் செய்து லேசர் பிரிண்ட் அவுட் எடுத்தார்.

தபால் தந்தி எதுவும் இல்லாமல் தன்னுடன் சேர்ந்து கம்பெனியை உருவாக்கிய மைக் மார்க்குலாவிடம் தன் கைப்பட இராஜினாமா கடிதத்தைக் கொடுத்தார்.

23 வயதில் மில்லியன் டாலர், 24 வயதில் பத்து மில்லியன் டாலர்,25 வயதில் நூறு மில்லியன் டாலர் என வளர்ந்தவர், தன் முப்பதாவது வயதில், தன் சொந்த கம்பெனியிலிருந்து வெளியேறியிருந்தார்.

ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் அடுத்து என்ன செய்யப் போகிறார் என்ற எல்லார் மனதிலும் எழுந்த கேள்விக்கு கிடைத்த பதில் தான், NEXT. ஜாப்ஸின் அடுத்த கம்பெனி.

(தொடரும்)

0

அப்பு



ரூம் போட்டு யோசிக்கும் ஜெ!

‘தேர்தலுக்கு முன்பு மத்திய காங்கிரஸ் அரசுக்கு நாங்கள் நிபந்தனையற்ற ஆதரவு தருவதாகச் சொன்னது அப்போதைய நிலைபாடு. இப்போது நிலைமை அப்படியே மாறி விட்டது. இப்போ ஆதரவெல்லாம் தர முடியாது’ என்று கூறியிருக்கிறார் முதல்வர் ஜெ!

‘அனைத்துக் கட்சிகளிலும் எனக்கு நண்பர்கள் இருக்கிறார்கள்’ – இது பாஜகவுடன் கூட்டணி அமைப்பீர்களா என்ற கேள்விக்கான பதில்!

வரவர ஜெ.வும் கேட்ட கேள்விக்கு தனது வழக்கமான நேரடியான பதிலைத் தராமல் கருணாநிதி போல குழப்பியடிக்க ஆரம்பித்துள்ளார். அனைத்துக் கட்சிகளிலும் நண்பர்கள் உண்டு என்றால், திமுகவில் யார் யார் நண்பர்கள் என்று கேட்க வேண்டும். ஒருவேளை கருணாநிதியாக இருக்குமோ?

O

ப.சிதம்பரம் மேல் திடீரென ஜெ.விற்கு ஏன் கோபம் பொத்துக் கொண்டு வந்து விட்டதோ தெரியவில்லை. “கடந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் அவர் வெற்றி பெறவேயில்லை.மோசடி செய்து வென்றதாக அறிவிக்கச் செய்துள்ளார். நாட்டையே ஏமாற்றி விட்டார்” என்று மீண்டும் சிதம்பரம் மேல் பாய்ந்திருக்கிறார். ஜெ. டிவி செய்திகளில் முந்தைய ‘மைனாரிட்டி திமுக அரசு’ என்று சொல்லிக் கொண்டேயிருந்ததைப் போல, “மோசடி ப.சி.” என்று சொல்ல ஆரம்பிப்பார்களா தெரியவில்லை!

O

முதல்வர் ஆன பிறகு முதல் முறையாக தனது ஸ்ரீரங்கம் தொகுதிக்கு மூன்று நாட்கள் சூறாவளி சுற்றுப் பயணம் மேற்கொண்ட ஜெ., அங்கே பொதுமக்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட அனைத்து மனுக்கள் மீதும் உடனடி ஆக்‌ஷன் எடுக்கச் சொல்லி அதிகாரிகளுக்கு உத்தரவிட்டாராம். அதன்படியே அனைத்து மனுக்களும் விசாரணைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டு குறைகள் கறையப்பட்டுள்ளனவாம். ஸ்ரீரங்கம் செல்வதற்கு முன் ‘முதல்வன்’ திரைப்படத்தைப் பார்த்து விட்டு சென்றிருப்பாரோ?!

O

போன ‘மைனாரிட்டி’ திமுக ஆட்சியின் போது அரைகுறையாக முடிக்கப்பட்ட வழக்குகள் எல்லாம் தூசி தட்டப்படுகின்றன. ஒவ்வொன்றாக இனி மறு விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டு பல பெருந்தலைகள் வரிசையாக ‘உள்ளே’ செல்லப்போவது நிச்சயம் என்கிறார்கள் விஷயமறிந்த வட்டாரத்தினர்!

O

ஒவ்வொரு நாளும் நாளிதழை எடுத்தால் ‘இன்றைய மின்வெட்டு’ செய்திக்கு அடுத்தபடியாக ‘இன்றைய கும்மாங்குத்து’ என்ற தலைப்பில் ஐ.ஏ.எஸ்., மற்றும் ஐ.பி.எஸ்., அதிகாரிகள் மாறி மாறி பந்தாடப்படும் செய்திகளாக வந்துக் கொண்டிருக்கின்றன. ‘மாற்றமே மனித தத்துவம்’ என்பது உண்மை தான் என்றாலும் இப்படியா தினந்தோறும் அதை நிரூபித்துக் கொண்டிருப்பது?

லேட்டஸ்டாக 7 அமைச்சர்களுக்கு இலாகாக்களையே மாற்றியிருக்கிறார் ஜெ!

மரியம் பிச்சை மறைந்ததினால், இஸ்லாமிய சமுதாயத்தினருக்கு அமைச்சரவையில் இடம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதற்காக ராணிப்பேட்டை எம்.எல்.ஏ., முகம்மது ஜானுக்கு பிற்படுத்தப்பட்டோர், சிறுபான்மையினர் நலத்துறை வழங்கப்பட்டிருக்கிறது!

O

சென்னை அண்ணா பல்கலைக்கழக பொறியியல் கல்வி சேர்க்கைக்கான கலந்தாய்வில் கலந்து கொள்ள வெளியூர்களிலிருந்து வரும் மாணவர்களுக்கு போக, வர இரு வழிகளிலும் போக்குவரத்து கட்டணத்தில் 50 சதம் தள்ளுபடி செய்து அரசு உத்தரவிட்டுள்ளது.

வர வர கல்லூரி, பள்ளி மாணவர்களைக் குறி வைத்தே இலவசங்களும், சலுகைகளும் அதிகமாக தரப்படுவதைப் பார்த்தால், ஜெ. முழுக்க முழுக்க வரும் தேர்தல்களில் இளைஞர்கள் ஓட்டை ஒட்டு மொத்தமாக அள்ளி விடலாம் என்று ரூம் போட்டு யொசித்து திட்டம் தீட்டுவதைப் போலத் தான் இருக்கிறது!

O

ஆதரவற்றோர், முதியோருக்கான உதவித் தொகை மாதம் ஐநூறு ரூபாயிலிருந்து ஆயிரம் ரூபாயாக உயர்த்தப்படும் என்று தேர்தல் வாக்குறுதியில் அறிவித்திருந்தபடி அறிவித்திருக்கிறார் ஜெ. இதனை அடுத்து தமிழகம் முழுவதிலும் மேற்படி உதவித்தொகைக்காக 20 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டோர் விண்ணப்பங்களைக் குவித்துள்ளனர். ஐநூறு ரூபாய் அதிகரித்ததற்கே ஆதரவற்றோரும், முதியோரும் 20 லட்சம் பேர் அதிகரித்துள்ளனர் என்றால், தப்பித்தவறி இரண்டாயிரம் ரூபாயாக ஆக்கியிருந்தால் தமிழ் நாட்டின் மக்கள் தொகையில் பாதிக்கும் மேல் ஆதரவற்றோர், முதியோர் என்று விண்ணப்பித்திருந்திருப்பார்களோ?!

O

மாயவரத்தான்

கருணாநிதியைக் கூப்பிடாதீர்கள்!

க – 9

கல்யாண வீடே அல்லோலகல்லோலப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது. மாப்பிள்ளையைத் தேடச் சொல்லி ஆளனுப்பினார்கள். பெண் வீட்டார் மத்தியில் பதற்றம். என்ன ஆயிற்று மாப்பிள்ளைக்கு? எங்கே போனார்? ஏன் போனார்? திரும்பிவருவாரா? திருமணம் நடக்குமா?

பதற்றம் வீட்டுக்குள் மட்டும் அல்ல; வெளியிலும்தான். கருணாநிதியின் திருமண தினத்தன்றுதான் மறியல் போராட்டம் நடத்த அழைப்பு விடுத்திருந்தார் பெரியார்.

எதற்காக இந்தப் போராட்டம்?

ராதா

சென்னை மாகாணத்தில் இருக்கும் அனைத்து பள்ளிகளிலும் இந்திமொழி கட்டாயப் பாடமாக வைக்கப்படும் என்ற உத்தரவை வெளியிட்டது மாகாண அரசு. அப்போது முதலமைச்சர் பொறுப்பில் இருந்தவர் ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார். அரசின் இந்தித்திணிப்பு உத்தரவு மக்கள் மத்தியில் பலத்த அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியது.

திராவிடர் கழகத்தினர் எதிர்ப்புக்குரல் எழுப்பினர். மாகாண அரசின் இந்தித் திணிப்புக்கு எதிராகப் போராட்டம் நடத்தப்படும் என்று அறிவித்தனர். திராவிடர் கழக செயற்குழு கூடியது. அரசின் உத்தரவு திரும்பப்பெறும்வரை தொடர்ச்சியாகப் போராட்டம் நடத்தப்படும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. இதைத்தான் திராவிட இயக்கத்தினர் இரண்டாவது மொழிப்போராட்டம் என்கிறார்கள்.

சென்னைக்கு வந்த கவர்னர் ஜெனரல் ராஜாஜிக்குக் கறுப்புக்கொடி காட்டினர் திராவிடர் கழகத்தினர். பல பகுதிகளும் மறியல் போராட்டங்கள் நடந்தன. இந்தி எதிர்ப்பு ஊர்வலங்கள் நடந்தன. 15 செப்டெம்பர் 1948 அன்று திருவாரூரில் மறியலுக்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. ஆம். கருணாநிதிக்கு திருமணம் நிச்சயித்திருந்த அதே தேதி.

திருமண ஏற்பாடுகள் நடந்துகொண்டிருக்கும்போதே வாசலில் இந்தி எதிர்ப்பு ஊர்வலம் செல்லத் தொடங்கியது. தமிழ் வாழ்க! இந்தித் திணிப்பு ஒழிக! வீட்டுக்குள் இருந்த கருணாநிதியை போராட்ட கோஷங்கள் உந்தித்தள்ளின. மணமகன் என்பதை மறந்தார்.
நேரே ஊர்வலத்துக்குள் நுழைந்தார். கோஷம் எழுப்பியபடியே போராட்டத்தில் ஐக்கியமானார். கல்யாண அவசரத்தில் மாப்பிள்ளை வெளியே சென்றதை எவரும் கவனிக்கவில்லை.

ஊர்வலம் முடிந்த பிறகுதான் மாப்பிள்ளை, கல்யாணம் எல்லாம் நினைவுக்கு வந்தது கருணாநிதிக்கு. அடித்துப்பிடித்து வீட்டுக்கு ஓடிவந்தார். அங்கே அவருக்காகக் காத்திருந்தனர் மணப்பெண் தயாளு மற்றும் உறவினர்கள். உண்மையில் அண்ணா தலைமையில் திருமணம் நடத்தவேண்டும் என்பதுதான் கருணாநிதியின் விருப்பம். ஆனால் மொழிப் போராட்டம் நடந்துகொண்டிருந்ததால் அண்ணாவால் வரமுடியவில்லை. கருணாநிதியின் நண்பர்கள் கவிஞர் கா.மு. ஷெரீப், டி.கே. சீனிவாசன் (இன்றைய திமுக மக்களவை உறுப்பினர் டி.கே.எஸ். இளங்கோவனின் தந்தையார்) உள்ளிட்ட சிலர் வந்திருந்தனர். திருமணம் இனிதே முடிந்தது.

அடுத்த மாதமே ஈரோட்டில் திராவிடர் கழக மாநாடு கூடியது. அதில் தனது தூக்குமேடை நாடகத்தை நடத்தினார். அந்த மாநாட்டில் கருணாநிதியின் நேசத்துக்குரிய பட்டுக்கோட்டை அழகிரி பேசினார். கடுமையாக உடல்நிலை பாதிக்கப்பட்ட சூழ்நிலையிலும் ஆர்வத்துடன் வந்திருந்தார் அழகிரி. ஆவேசமாகப் பேசினார். கருணாநிதிக்குக் கண்கள் கலங்கின.

மாநாடு முடிந்த சில மாதங்களிலேயே அழகிரிசாமி மரணம் அடைந்தார். அப்போது கட்சிக்குள் ஒரு சர்ச்சை. பெரியார் நினைத்திருந்தால் பண உதவி செய்து அழகிரியைக் காப்பாற்றி இருக்கலாம். ஆனால் அதைச் செய்வதற்குப் பெரியார் தவறிவிட்டார். இப்படித்தான் பலரும் நினைத்தனர், கருணாநிதி உள்பட. தன்னுடைய பேச்சுக்கும் எழுத்துக்கும் மானசீக குருவாக இருந்த அழகிரியைக் காப்பாற்றாமல் விட்டது அவரை அதிருப்தியடைச் செய்தது.

அந்த அதிருப்தி தஞ்சாவூர் கரந்தைத் தமிழ்ச்சங்கத்தில் நடந்த அழகிரிசாமி படத்திறப்பு விழாவில் வெடித்தது. அழகிரியைக் காப்பாற்றாதது குறித்த தன்னுடைய மனக்குமுறல்களைக் காட்டினார். வார்த்தைகள் தடித்துவிழுந்தன. அப்போது பேசிய க. அன்பழகனும் அதே வேகத்துடன் பேசினார்.

இருவருடைய பேச்சுகளும் பெரியாரின் கவனத்துக்குச் சென்றன. உடனடியாக விடுதலைக்கு அறிக்கை எழுதினார் பெரியார். அண்ணாதுரையின் தூண்டுதல் காரணமாகவே கருணாநிதி தன்னைக் கண்டித்துப் பேசியிருக்கிறார் என்று சந்தேகப்பட்டார் பெரியார். அப்படியொரு முடிவுக்குப் பெரியார் வருவதற்கு இன்னொரு சம்பவமும் காரணமாக இருந்தது.

சுதந்தர தினத்தை இன்பநாளாகக் கொண்டாடுவதா, துக்கநாளாக அனுசரிப்பதா என்பது தொடர்பாக பெரியாருக்கும் அண்ணாவுக்கும் கருத்துவேறுபாடு வெடித்திருந்த சமயம் அது. திராவிடர் கழகத்தின் மாநில மாநாடு தூத்துக்குடியில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. மாநாட்டில் திராவிட நாடு படத்தை அண்ணா திறந்துவைப்பதாக இருந்தது. ஆனால் அதிருப்தியில் இருந்த அண்ணா மாநாட்டுக்கு வரவில்லை. அவருக்குப் பதிலாக ஏ.வி.பி. ஆசைத்தம்பியே படத்தைத் திறந்துவைத்தார்.

அண்ணா வராததில் பெரியாருக்கு பலத்த ஆத்திரம். அப்போது மேடையேறினார் நடிகவேள் எம்.ஆர். ராதா. பெரியாரின் போர்வாள் என்ற பட்டம் பெற்றவர் அவர். திராவிடர் கழகத்தின் உறுப்பினராக இல்லாதவர். ஆனாலும் பெரியார் மற்றும் திராவிடர் கழகத்தின் ஆதரவாளர். கலகக்காரர் என்று அறியப்பட்ட எம்.ஆர். ராதா மைக்கைப் பிடித்ததும் அண்ணாவை விமரிசிக்கத் தொடங்கினார்.

மாநாடுகளுக்குத் தலைவர்கள் வராமல் இருக்கலாம், தளபதிகள் வராமல் இருக்கலாமா? தளபதிக்குரிய தகுதியை இழந்துவிட்டார்! நான் சொல்லுகிறேன்.. தளபதியை இனி எந்தக் கூட்டத்துக்கும் நாடகத் தலைமைகளுக்கும் விழாவுக்கும் அழைக்காதீர்கள்.

எம்.ஆர். ராதா பேசிக்கொண்டே இருந்தார். பெரியாரிடம் இருந்து எவ்வித எதிர்வினையும் இல்லை. அண்ணாவைப் பற்றி ராதா பேசியது அண்ணா ஆதரவாளர்களைக் கொந்தளிக்கச் செய்தது. உடனடியாக முரசொலி மூலம் நடிகவேள் – மாநாட்டில் நஞ்சு கலந்தார்! என்ற தலைப்பில் ராதாவுக்கு எதிர்வினை ஆற்றினார் கருணாநிதி.

திராவிடர் கழகத்திற்கு மின்னல் நடிகர் இராதா அவர்களின் நடிப்புத்தொண்டு எவ்வளவு தேவையோ – அவருடைய புரட்சி நாடகங்கள் எவ்வளவு தேவையோ அதைவிட அண்ணா தரும் அறிவுக் கருவூலங்கள் இன்னும் அதிகமாகத் தேவை. அந்தத் தேவையைத் தேள் கடி என்று கூறுவதா? தேனை நஞ்சு என்பதா? தென்றலை சூறைக்காற்று என்பதா? தித்திக்கும் தீந்தமிழை வெறுக்க உபதேசிப்பதா? அதுவும் தலைவர் பெரியார் பேசாத வார்த்தைகளை.. அண்ணாவையே ஒழித்துக்கட்டும் வகையில் வாரி இறைப்பதா?

அண்ணாவுக்கு ஆதரவாக கருணாநிதி எழுதியதைப் பெரியாரும் கவனித்துவைத்திருந்தார். இப்போது எல்லாம் ஒன்றாகச் சேர்ந்துகொண்டன. அப்போது மேடையில் வைத்து எம்.ஆர். ராதா சொன்ன யோசனையை இப்போது செயல்படுத்தத் தயாரானார் பெரியார். விறுவிறுவென விடுதலை இதழுக்கு அறிக்கை எழுதினார்.

அண்ணாத்துரையின் தூண்டுதல் காரணமாகவே கருணாநிதியும் அன்பழகனும் அப்படிப் பேசியிருக்கிறார்கள். ஆகவே, அவர்களை இனிமேல் திராவிடர் கழகக் கூட்டங்களுக்கு அழைக்காதீர்கள்.

அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனார் கருணாநிதி. அந்த அறிக்கையின் தாக்கம் உடனடியாகத் தெரிந்தது. திராவிடர் கழகத்தினர் கருணாநிதியையும் அன்பழகனையும் கூட்டங்களுக்கு அழைக்காமல் முற்றிலுமாக ஒதுக்கினர். தலைவர் பேச்சுக்கு மறுபேச்சு இல்லை என்பதுதான் திராவிடர் கழகத்தின் முக்கிய அடையாளம்.

கட்டாய ஓய்வு கொடுக்கப்பட்ட வருத்தத்தில் இருந்தபோது கருணாநிதிக்கு அழைப்பு ஒன்று வந்தது. கட்சியில் இருந்து அல்ல; படக்கம்பெனி ஒன்றில் இருந்து. ஜி. முத்துசாமி என்பவருக்குச் சொந்தமான கோவிந்தன் கம்பெனி புதிய படம் ஒன்றைத் தயாரிக்க முடிவுசெய்தது. அந்தப் படத்தின் நாயகன் எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன். நாயகியாக நடித்தவர் பின்னாளில் எம்.ஜி.ஆருக்கு மனைவியாகிப்போன வி.என். ஜானகி.

படத்துக்கு வசனம் எழுத டி.வி. சாரி என்பவரை அமர்த்தியிருந்தார்கள். ஆனால் அவர் வசனம் எழுதிக்கொடுக்காமல் இழுத்தடித்தார். வசனகர்த்தாவை மாற்றினாலொழிய படம் நகராது என்பது தெரிந்தது. புதிய வசனகர்த்தாவுக்கான தேடல் தொடங்கியபோது அந்த வாய்ப்பு கருணாநிதிக்குச் சென்றது.

மைசூரில் படப்படிப்புகள் நடந்ததால் அங்கேயே சென்று வசனங்களை எழுதிக்கொடுத்தார் கருணாநிதி. தயாரிப்பு நிறுவனம் ஒன்றும் பெரிய பொருளாதாரப் பின்னணி கொண்டது அல்ல; ஆகவே, பணத்தைத் தயார்செய்து கொடுக்கும் வேலையில் எம்.ஜி. சக்கரபாணி, எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன், இயக்குனர் காசிலிங்கம், கருணாநிதி உள்ளிட்டோர் ஈடுபட்டனர். ஊர் கூடித்
தேர் இழுக்கவேண்டிய சூழல். ஆர்வத்துடன் எழுதினார் கருணாநிதி. வசனங்களில் அது எதிரொலித்தது.

வீரர்களே! சிங்கங்கள் உலவும் காட்டிலே சிறுநரிகள் சீறுவது போல், இன்று ஒரு சுயநலக்கூட்டம் நம்நட்டில் உலவுகிறது! நிரபராதிகளின் சொத்துகளைச் சொந்தமாக்கிக் கொள்கிறது! அனாதைகளின் ரத்தங்களை அள்ளிக்குடிக்கிறது! நாட்டில் ஆட்சி நடக்கிறதா என்று நினைக்கிற அளவுக்கு அவர்களின் அட்டகாசம்! இனிப் பொறுமையில்லை! அந்தக்கொள்ளைக்கூட்ட்த்தை விட்டுவைப்பதாகவும் உத்தேசம் இல்லை! கொதித்துக் கிளம்புங்கள்! அவர்கள் சிலர்.. நாம் பலர்! அவர்கள் சூழ்ச்சிக்கார்ர்கள்.. நாம் சூரர்கள்! சிங்கத்தமிழர்களே! சீறி எழுங்கள்!

தேவையான அனைத்து வசனங்களையும் எழுதிக்கொடுத்துவிட்டார் கருணாநிதி. ஆனால்
படம் எப்போது வெளிவரும் என்று தெரியவில்லை. வேறு சினிமா வாய்ப்பும் இல்லை; கட்சி வேலையும் இல்லை.

கா.மு. ஷெரீஃப்

குழப்பம் சூழ்ந்திருந்த நிலையில் உதவிக்கு வந்தார் கருணாநிதியின் நண்பர் கவிஞர் கா.மு. ஷெரீப். சேலம் மாடர்ன் தியேட்டர்ஸில் பாடலாசிரியராக வேலைபார்த்துக்கொண்டிருந்தார் ஷெரீப். கருணாநிதியைப் பற்றியும் அவருடைய வசனத்திறமை பற்றியும் டி.ஆர். சுந்தரத்துக்கு எடுத்துச்சொன்னார் ஷெரீப். ராஜகுமாரி படத்தைப் பற்றி ஏற்கெனவே டி.ஆர். சுந்தரம் கேள்விப்பட்டிருந்ததால் உடனே கருணாநிதியைப் பணியில் சேர்த்துக்கொள்ள சம்மதம் தெரிவித்தார்.

ஷெரீப் கொடுத்த நம்பிக்கையில் திருவாரூரில் இருந்து சேலத்துக்குப் புறப்பட்டார் கருணாநிதி. மாடர்ன் தியேட்டர்ஸில் கருணாநிதிக்கு வேலை கிடைத்தது. மாதச்சம்பளம் ஐந்நூறு ரூபாய். அங்குதான் எம்.ஜி. சக்கரபாணி, கவிஞர் கண்ணதாசன் ஆகியோருடன் பழக்கம் ஏற்பட்டது. அவர்களில் கண்ணதாசன் மட்டும் கருணாநிதியுடன் கூடுதல் நெருக்கம் காட்டினார். காரணம், கருணாநிதியின் தமிழ்.

அபிமன்யூ படத்தில் இடம்பெற்ற கருணாநிதியின் வசனங்களால் மிகவும் ஈர்க்கப்பட்டிருந்தார் கண்ணதாசன். குறிப்பாக, அந்த வசனத்தைச் சொல்லவேண்டும்.

அர்ச்சுனனால்கூடத் துளைக்கமுடியாத சக்ரவியூகத்தை அபிமன்யூ துளைத்துவிட்டான் என்றால் அங்கேதான் இருக்கிறது ஆச்சாரியாரின் விபீஷன வேலை.

ஆச்சாரியார் என்றால் ராஜாஜியைத்தான் குறிக்கும். அரசியல் நெடி தூக்கலாக வீசிய பல வசனங்கள் அந்தப் படத்தில் இடம்பெற்றிருந்தன. இவற்றால் கண்ணதாசனுக்குக் கருணாநிதி மீது கவர்ச்சி ஏற்பட்டிருந்தது. இப்போது அருகில் இருந்து பழகும் வாய்ப்பு. பழகினார்கள்.

தொடக்கத்தில் பொன்முடி என்ற படத்துக்காக சில வசனங்களை எழுதச் சொன்னார்கள். எழுதிக்கொடுத்தார் கருணாநிதி. எல்லோருக்கும் பிடித்துப்போனது. விரைவில் நல்லதொரு வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்று காத்திருக்கத் தொடங்கினார். அப்போதுதான் அவருடைய கவனத்தைக் கலைத்தது அந்தப் பத்திரிகைச்செய்தி!

(தொடரும்)

O

ஆர். முத்துக்குமார்

தோழர்

அத்தியாம் 32

அக்டோபர் 1847 மத்தியில் எங்கெல்ஸ் மீண்டும் பாரிசுக்குச் சென்றார். கம்யூனிஸ்ட் லீகின் கிளைக்கு அவர் உதவியும் மேற்பார்வையும் தேவைப்பட்டது. எங்கெல்ஸ் வந்து சேர்ந்த சமயம் சங்கத்தில் மாவட்ட கமிட்டி தேர்தல் நடைபெற்றது. அதில் எங்கெல்ஸின் பெயர் முன்மொழியப்பட், கமிட்டி தலைவராக அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

உடனடி பணியாக, சங்கத்தின் செயல்திட்டத்தை வடிவமைக்கவேண்டியிருந்தது. கமிட்டியில் இருந்தவர்கள் எங்கெல்ஸின் பங்களிப்பைக் கோரினர். எங்கெல்ஸ் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டார். முந்தைய செயல்திட்டமும் கமிட்டியில் வேறு சிலர் இணைந்து உருவாக்கியிருந்த புதிய திட்டமும் பிற்போக்குத் தன்மைகளைப் பிரதிபலித்தன. சங்கத்தின் எதிர்காலத்தையும் செயல்பாடுகளையும் தீர்மானிக்கப்போகும் ஒரு வழிகாட்டு ஆவணம் புரட்சிகரமாக இருக்கவேண்டியது அவசியம் என்பது எங்கெல்ஸின் வாதம். கம்யூனிஸ்ட் லீகின் கொள்கையைப் பிரகடனம் செய்வதோடு, அதன் கடமைகளையும் பணிகளையும் செயல்திட்டத்தில் பதிவு செய்ய அவர் விரும்பினார்.

மார்க்ஸின் கையெழுத்துப் பிரதி

ஒரு தோராயமான வரைவுத் திட்டத்தை உருவாக்கிய எங்கெல்ஸ், மார்க்ஸிடம் தன் திட்டத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டார். ‘தற்போது உள்ள நகல் லாயக்கற்றது. நான் எழுதிய நகலை உங்களிடம் கொண்டு வருகிறேன். அவசரத்தில் உருவான நகல் இது. கம்யூனிசம் என்றால் என்ன என்பதில் இருந்து தொடங்கியிருக்கிறேன். உடனே பாட்டாளி வர்க்கப் பிரச்னைக்கு வந்து விடுகிறேன். பாட்டாளி வர்க்கம் தோன்றிய வரலாறு, ஏற்கெனவே இருந்த உழைப்பாளர்களுக்கும் இந்த வர்க்கத்தினருக்கும் இடையில் உள்ள வேறுபாடு, முதலாளித்துவ வர்க்கத்துக்கும் பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கும் இடையிலுள்ள முரண்பாடு வளர்ந்து வரும் நிலை, நெருக்கடிகள், முடிவுகள் என்று தொடர்கிறேன். இடையில் பல்வேறு விதமான இரண்டாம் பட்ச விஷயங்கள் வருகின்றன. கம்யூனிஸ்டுகளின் கட்சிக் கொள்கை பற்றி வெளிப்படையாகப் பேசக்கூடிய அளவுக்கு அதனையும் இறுதியில் சேர்த்திருக்கிறேன்.’ (மார்க்ஸுக்கு எங்கெல்ஸ் எழுதிய கடிதம், நவம்பர் 24, 1847). இந்தச் செயல்திட்டம் ‘கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கை’ என்று அழைக்கப்படவேண்டும் என்று எங்கெல்ஸ் விரும்பினார்.

சோஷலிசப் புரட்சி தனியாக ஒரு நாட்டில் வெற்றி பெற முடியுமா? எங்கெல்ஸ் இந்தக் கேள்வியைப் பிரதானமாக எழுப்பினார். அது சாத்தியமாகாது என்னும் முடிவுக்கும் அவர் வந்து சேர்ந்தார். முன்னேறிய அனைத்து நாடுகளிலும் ஒரே நேரத்தில் புரட்சி தோன்றவேண்டும் என்றும் அப்படி நடந்தால்தான் புரட்சி வெற்றிபெறும் என்றும் எங்கெல்ஸ் கணித்தார்.

எங்கெல்ஸ் எழுப்பிய கேள்விக்கு லெனின் பின்னாள்களில் மாறுபட்ட பதிலை அளித்தார். லெனின் காலத்தில், ஏகபோக முதலாளித்துவமும் ஏகாதிபத்தியமும் உருவாகியிருந்தது. எனவே, அப்போதைய சூழலைக் கணக்கில் கொண்டு எங்கெல்ஸின் கேள்வியை எதிர்கொண்டார் லெனின். ‘முதலாளித்துவம் ஒரே சீராக வளர்வதில்லை. நான்கு கால் பாய்ச்சலில் அது முன்னேறிக்கொண்டிருக்கிறது. இந்தச் சூழலில் அனைத்து நாடுகளிலும் ஒரே சமயத்தில் புரட்சி ஏற்படுவது சாத்தியமில்லை. ஒவ்வொரு நாடாக முதலாளித்துவத்தில் இருந்து வெளியேறுவதுதான் சரியாக இருக்கும்.’

கம்யூனிஸ்ட் லீகின் இரண்டாவது மாநாடு 1847 நவம்பர் 29ம் தேதி லண்டனில் நடைபெற்றது. பாரிஸ் கிளையின் பிரதிநிதியாக எங்கெல்ஸும், பிரஸ்ஸல்ஸ் பிரதிநிதியாக மார்க்ஸும் கலந்துகொண்டனர். கம்யூனிஸ்ட் லீகின் இறுதியான செயல்திட்ட வடிவத்தை யார் தயாரிக்கவேண்டும் என்பதை இந்த மாநாடு முடிவு செய்வதாக இருந்தது.

மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் தாங்கள் தயாரிக்கவிருக்கும் செயல்திட்டத்தின் சுருக்கத்தை அளித்தனர். மாநாடு சில திருத்தங்களுடன் அதனை ஏற்றுக்கொண்டது. முதல் திருத்தம், அறிக்கையின் முதல் பத்தியை அகற்றியது. கம்யூனிஸ்ட் லீகின் செயல்திட்டத்தைச் சுருக்கமாக விவரிக்கும் பத்தி அது. அகற்றப்பட்ட அந்தப் பகுதி இது. ‘முதலாளித்துவ வர்க்கத்தை வீழ்த்துவது, பாட்டாளி வர்க்கத்தின் ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டுவது, வர்க்கப் பகைமை என்னும் அடித்தளத்தில் நிற்கும் பழைய முதலாளித்துவ சமூகத்தை அழித்தொழிப்பது, வர்க்கங்கள் அற்ற, தனியார் சொத்துரிமை அற்ற புதிய சமுதாயம் ஒன்றை நிர்மாணிப்பது ஆகியவையே சங்கத்தின் நோக்கம்.’

இதனைத் தொடர்ந்து மேலும் சில பத்திகளையும் அகற்றவேண்டும் என்று மாநாட்டுத் தலைவர்கள் அபிப்பிராயப்பட்டனர். மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் விட்டுக்கொடுக்காமல் தொடர்ந்து வாதாடிக்கொண்டிருந்தனர். புதிய செயல்திட்டத்தை எப்படியாவது மீட்டெடுத்துவிடவேண்டும் என்று அவர்கள் துடித்தனர். மார்க்ஸின் முக்கியக் கோரிக்கைளுள் ஒன்று, கம்யூனிஸ்ட் சங்கத்தின் ரகசியத்தன்மையை உடைத்தெறிவது. அதுநாள் வரை கம்யூனிஸ்ட் இயக்கங்கள் ரகசியமாகவே இயங்கிவந்தன. சந்திப்புகள் ரகசியமாக நடைபெறும். தீர்மானங்கள் ரகசியமாக நிறைவேற்றப்படும். செயல்பாடுகளும்கூட ரகசியம்தான். அதாவது, அப்படியொரு சங்கம் இருப்பதும் செயல்படுவதும் சங்கத்தில் உள்ளவர்களைத் தாண்டி வெளியில் யாருக்கும் தெரியாது. அப்படியொரு சங்கம் செயல்பட்டு என்ன பிரயோஜனம் என்று கேள்வி மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் கேள்வி எழுப்பினார்கள்.

இதை விவாதத்துக்கு எடுத்துக்கொண்டது மாநாடு. அதெப்படி நாம் பகிரங்கமாக இயங்கமுடியும், அரசை எதிர்க்கமுடியும் என்று பலர் கேள்வி எழுப்பினார்கள். தொடர்ந்து கம்யூனிஸ்ட் லீக் இயங்கவேண்டுமானால் திரைமறைவில் மட்டுமே இயங்கமுடியும் என்று எதிர்குரல் கொடுத்தார்கள். இறுதியில் இந்த வாதம் முறியடிக்கப்பட்டது.

கட்சி அறிக்கை இந்த முரண்பாட்டைச் சரிசெய்தது. நோக்கத்தையும் பகிரங்கப்படுத்தியது. ‘தொழிலாளர்களின் சர்வதேச நிறுவனமாகிய கம்யூனிஸ்ட் கழகம் அக்கால நிலைமைகளில் ரகசியமாகவே செயல்படவேண்டியிருந்தது. 1847, நவம்பரில் லண்டனில் நடைபெற்ற காங்கிரசில் இந்தக் கழகம் கட்சியின் விவரமான தத்துவார்த்த நடைமுறை செயல்திட்டத்தை வகுக்குமாறு கீழே கையொப்பமிட்டுள்ளோரைப் பணித்தது. இவ்வாறு பிறப்பெடுத்ததே பின்வரும் அறிக்கை.’

அதே போல், சங்கத்தில் யாரெல்லாம் இணையலாம் என்பதை விவரிக்கும் வழிகாட்டி ஆவணம் தெளிவற்றதாகவும் குழப்பம் அளிப்பதாகவும் இருப்பதை மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் சுட்டிக் காட்டினர். சங்கத்தின் பலம் பெருகவேண்டுமானல், உறுப்பினர்களின் பலம் பெருகவேண்டும். துடிப்பாக செயல்படும் ஓர் இயக்கமாக நாம் வளரவேண்டும். நம் கொள்கைகளைச் சத்தம் போட்டு முழங்கி, நம் செயல்பாடுகளைத் தெளிவாக விளக்கி, உறுப்பினர்களை ஈர்க்கவேண்டும். ஆதரவு திரட்டவேண்டும்.

இது சரி செய்யப்பட்டது. உறுப்பினர்களுக்கான நிபந்தனைகள் சுருக்கமாகவும் தெளிவாகவும் மாற்றியமைக்கப்பட்டது. கம்யூனிசத்தை ஏற்கவேண்டும். கம்யூனிச வாழ்முறையை ஏற்கவேண்டும். இயக்கம் சார்ந்த செயல்பாடுகளுக்கு ஆதரவு அளிக்கவேண்டும். புரட்சிகரப் பிரசாரத்தில் பங்கேற்கவேண்டும். கம்யூனிச இயக்கம் அல்லாத அல்லது அதற்கு எதிரான வேறு இயக்கங்களில் பங்கேற்காமல் இருக்கவேண்டும்.

கடுமையான நீண்ட விவாதத்துக்குப் பிறகு, மாநாடு இருவருடைய கோரிக்கையையும் ஏற்றுக்கொண்டது. செயல்திட்ட வடிவத்தை உருவாக்கும் பொறுப்பையும் அவர்களுக்கே வழங்கியது. அறிக்கையின் பல்வேறு வடிவங்களையும் மாதிரி நகல்களையும் இருவருக்கும் மாநாடு வழங்கியது. இந்தப் பிரதிகள் வெவ்வேறு காலகட்டத்தில் வெவ்வேறு நபர்களால் தயாரிக்கப்பட்டவை. மேலும், மாநாட்டில் கலந்துகொண்ட மற்ற நபர்களின் திட்டநகல்களும் அவற்றில் இடம்பெற்றிருந்தன. மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் அவற்றை வாங்கி வைத்துக்கொண்டனர். அவற்றில் பெரும்பாலானவற்றை நிராகரிக்கவேண்டும் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியும்.

இது ஒரு முக்கிய வெற்றி. லண்டன் பயணத்தை மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் நன்றாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டனர். பழைய நண்பர்களையும் தொழிலாளர்களையும் கம்யூனிஸ்டுகளையும் சந்தித்து உரையாடினர். 1830ம் ஆண்டு நடைபெற்ற போலந்து எழுச்சியின் ஆண்டு விழாவில் கலந்துகொண்டனர். தேசியப் பிரச்னை குறித்து மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் இந்தக் கூட்டத்தில் உரையாற்றினர். பாட்டாளி வர்க்கம் தேசியப் பிரச்னையை எப்படி அணுகவேண்டும் என்னும் கேள்வியை எழுப்பி சில அடிப்படை கொள்கைகளைச் சுட்டிக் காட்டினர்.‘மற்ற தேசங்களைத் தொடர்ந்து அடக்கி ஒடுக்கிக்கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் எந்த ஒரு தேசமும் சுதந்தரமானதாக மாறிவிட முடியாது.’

கட்சி அறிக்கை தயாரிக்கும்போது இந்தப் பிரச்னையை மீண்டும் மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் எடுத்துகொண்டனர். பாட்டாளி வர்க்க சர்வதேசியக் கோட்பாடு உருவானது. ‘அனைத்து நாடுகளிலும் உள்ள தொழிலாளர்களின் நிலைமை ஒரே மாதிரியாக இருப்பதால், இவர்களின் நலன்கள் ஒரே மாதிரியானவை என்பதால், இவர்களுடைய எதிரிகளின் கூட்டம் ஒன்றே என்பதால், இவர்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் ஒன்றுபட்டுப் போராடவேண்டும். அனைத்து தேச முதலாளிகளின் சகோதரக் கூட்டுக்கு எதிராக அனைத்து நாடுகளிலும்உள்ள தொழிலாளர்களின் சகோதரக் கூட்டை இவர்கள் முன் வைக்கவேண்டும்.’

1847 டிசம்பரில் மார்க்ஸும் எங்கெல்ஸும் பிரஸ்ஸல்ஸ் வந்து சேர்ந்தனர். இதுவரை திரட்டிய அனுபவங்களையும், வாசித்தறிந்த உண்மைகளையும் விவாதித்து, குறிப்புகள் எடுத்து, அறிக்கையை உருவாக்கவும் செப்பனிடவும் ஆரம்பித்தார்கள். இடையில் எங்கெல்ஸ் மீண்டும் பாரிஸுக்குச் செல்லவேண்டியிருந்தது. அப்போது மார்க்ஸ் அறிக்கை தயாரிப்பில் முழுமையாக ஈடுபட்டார். மார்க்ஸ், எங்கெல்ஸ் இருவரும் இணைந்து உருவாக்கிய அந்த ஆவணம், தொழிலாளர்களின் புரட்சிகர ஆயுதமாக உருவெடுக்க ஆரம்பித்தது. உலகை மாற்றியமைக்கப்போகும் ஆவணமாகவும்.

(தொடரும்)

மணக்க மணக்க மஷ்ரூம் உப்புமா

அரசியலுக்கும் நாட்டியத்துக்கும் என்ன தொடர்பு? தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதா, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் ஹேமமாலினி, ஜெயப்ரதா இவர்கள் எல்லாம் பரதக் கலைஞர்கள் என்பதைத் தவிரவும்?

ஆடுங் கால்கள் அரசவை ஏற, ஆடத் தெரியாத அரசியல்வாதி அரங்கத்தில் அடியெடுத்து ஆட ஆரம்பித்தால் என்ன ஆகும்?

பிரிட்டீஷ் அரசு தொலைக்காட்சியான பி.பி.சியில் அதிகம் பேரால் பார்க்கப் படுகிற ஒரு நிகழ்ச்சி, ‘ஸ்ட்ரிக்ட்லி கம் டான்சிங்’. பிரபலங்கள், ஆனால் நடனத்தோடு ஸ்நானப் பிராப்தி இல்லாதவர்கள். இப்படி ஆணும் பெண்ணுமாகப் பொறுமையாகத் தேர்வு செய்து அவர்களுக்கு வால்ட்ஸ்லிருந்து பாலே நடன அசைவுகள் வரை பயிற்சி கொடுத்து டி.வியில் ஆட விடுவது. ஒவ்வொரு ஜோடியிலும் ஆடத் தெரியாத ஒரு பிரபலமும் ஒரு நடனக் கலைஞரும் இடம்பெறுவது வழக்கம். ஆட்டக் கலைஞர்கள் தனியாக ஆடினால் ஆயிரம் பேர் தான் பார்ப்பார்கள். ஆனால் விஐபிக்கள் அவர்களோடு ஜோடி ஜோடியாக ஆடுவதைப் பார்க்க லட்சக் கணக்கில் டிவிக்கு முன் பார்வையாளர்கள் இன்னும் வாராவாரம் அமர்ந்திருக்கிறார்கள். பிரிட்டீஷ் ரசனை கொஞ்சம் வேறுபட்டது.

இந்த நிகழ்ச்சியைப் பார்த்து ரசிக்கிற பெரிய ஜனக்கூட்டத்தில் எலிசபெத் மகாராணியும் உண்டு என்று நம்பகமான தகவல் சொல்லுகிறது. நிகழ்ச்சியை நடத்தும் ப்ரூஸ் ஃபோர்சைத், எலிசபெத் மகாராணியை விட இரண்டே வயது சிறியவர். இந்த எண்பத்து மூணு வயதிலும் சுறுசுறுப்பாக, இருபத்தைந்து வயதுப் பெண்ணைக் கல்யாணம் கட்டிக் கொண்டு டிவியில் உற்சாகமாக ஆட்டம் போடுகிறார். மற்றவர்களையும் போட வைக்கிறார். இந்தக் கைங்கர்யத்துக்காக, ராணியம்மா சிபாரிசில் இவருக்கு சர் பட்டமே வழங்கப்பட்டது. அரசி-யலும் ஆட்டமும் கை கோர்த்துப் பட்டம் பதவியில் வெற்றிகரமாக முடிந்த காட்சி அது.

ஸ்ட்ரிக்ட்லி கம் டான்சிங் நிகழ்ச்சியில் தொலைக்காட்சியில் சீரியஸாக முகத்தை வைத்துக் கொண்டு உலகச் செய்தி படிக்கிற அறிவிப்பாளர்களில் இருந்து, டாக்டர், விளையாட்டு வீரர், புகழ்பெற்ற சமையல்காரர் இப்படி வந்து ஆடி பெயரைத் தட்டிக் கொண்டு போன மணியமாக இருக்கிறார்கள். இவர்கள் தொடர்ந்து நாலு அல்லது ஐந்து வாரம் ஆடி, அப்புறம் பார்வையாளர்கள் எஸ்.எம்.எஸ்ஸில் வாக்கு அளிக்க மறுத்தபடியால் விடை வாங்கிப் போவதுண்டு.

ஆனால், பத்து வாரம் தொடர்ந்து ஆடி சாதனை படைத்திருக்கிறார் ஒரு பெண் பிரபலம். ஆன் விட்கோம்ப் என்ற இவர் ஒரு அரசியல்வாதி. போதாக்குறைக்கு தற்போது நாட்டை ஆளும் கன்சர்வேடிவ் கட்சி அமைச்சரவையில் அமைச்சராக வேறே இருந்தவர். எழுத்தாளரும் கூட.

கருத்தடை எதிர்ப்பு, போதை மருந்து சாப்பிட்டதாக குற்றம் சாற்றப்பட்டால் உடனடி அபராதமாக நூறு பவுண்ட் ஸ்டெர்லிங் விதிப்பது, எதாவது குற்றத்துக்காகக் கைது செய்யப்பட்ட பெண் குற்றவாளிகள் கர்ப்பிணிகளாக இருந்தால் அவர்களை ஆஸ்பத்திரி படுக்கையோடு கட்டி வைத்து பிரசவம் பார்க்கிற நடைமுறை, வழக்கமான ஓரினப் புணர்ச்சி எதிர்ப்பு – சகல விதத்திலும் இந்திய வலதுசாரி சிந்தனையோடு ஒத்துப் போகிற பெண்மணி. போதாக்குறைக்கு கிட்டத்தட்ட சாமியாரிணி. கல்யாணம் என்ற சிந்தனையே இல்லாமல் வாழ்க்கையைக் கழித்ததோடு பிரிட்டனின் அரசு மதமான பிராட்டஸ்டண்ட் கிறிஸ்துவத்திலிருந்து கத்தோலிக்க ஆச்சாரத்துக்கு மாறியவர் இவர்.

அம்மையாருக்கு உடம்பு கொஞ்சம், கொஞ்சம் என்ன தாராளமாகவே பூசினாற்போல் இருக்கும். இந்த உடம்போடு நடக்கவே கஷ்டம். ஆனால் அசராமல் பயிற்சி எடுத்து மாஜி அமைச்சர் ஆடிக் கொண்டார் அந்த வேடிக்கை காண கண் கிட்டத்தட்ட நாற்பது லட்சம். ‘படகு நகர்கிறது போல் நகர்கிரார்’, ‘அலைக்கழிந்து ஆடி எல்லாப் பக்கமும் தள்ளித் தடவி தட்டுத்தடுமாறி தத்தக்கா பித்தக்கா என்று குதிக்கிறார்’ இப்படி எல்லாம் பத்திரிகைகள் கிண்டல் செய்ய, சிரித்தபடியே பத்து வாரம் தாக்குப் பிடித்து இவர் பரிசுத் தொகையாக கிட்டத்தட்ட எண்பது லட்சம் ருபாய் மதிப்புக்கு வாங்கித்தான் விடைபெற்றார்.

பத்து வருடம் முன்பு கன்சர்வேடிவ் கட்சி ஆட்சியில் இருந்தபோது அமைச்சராக இருந்த ஆன் விட்கோம்ப் அம்மையார் போன வருடம் மீண்டும் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தபோது அரசியலில் இருந்து ரிடையர் ஆனதாக அறிவித்ததே அவரை வித்தியாசமான அரசியல்வாதியாக்கி விட்டது. கிரிக்கெட் விளையாட்டு வீரர், ரயில்வே ஸ்டேஷன் மாஸ்டர், வங்கி ஊழியர் இன்னோரன்ன தொழில்களில் இருக்கக் கூடியவர்களும் அவ்வப்போது சினிமாக் காரர்களும் ரிடையர் ஆவது உலகம் முழுக்க நடக்கிறதே தவிர, அரசியலில் புகுந்தவர்கள் உடம்பிலிருந்து உயிர் ரிடையர் ஆனபிற்பாடும் கட்சிக் கொடியோடு தான் பயணமாவார்கள். அவர்கள் ரிடையர் ஆவதில்லை. அந்த விதத்தில் ஆன் விட்கோம்ப் தனிவழிதான்.

இங்கே அரசியல்வாதி நாட்டியம் ஆடினால் என்ன ஆகும்? ஒரு சுக்கும் ஆகாது. சமீபத்தில் தான் கண்கூடாகப் பார்த்தோமே. பாரதிய ஜனதா கட்சியின் மூத்த தலைவர்களில் ஒருவரான சுஷ்மா சுவராஜ் ஊழல் ஒழிப்பை முன்னிட்டு தில்லியில் தன்னை மறந்த அனுபூதியோடு நடனம் ஆடி டிவி சானல்களில் இடம் பெற்றதை மறக்க முடியுமா? அவருடைய ஆனந்த நடனத்தைக் கண்டு களித்தவர்கள் ‘ஊழல் ஒட்டு மொத்தமாக ஒழிந்து விட்டதால் ஆடுவோமே பள்ளு பாடுவோமே’ என்று இந்தியில் அந்தம்மா களிதுள்ளுகிறார் என்று தப்பாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கலாம். ஆளும் காங்கிரஸ் கட்சியை ஆப்பு அசைத்த குரங்காக அண்ணா ஹசாரே, யோகி ராமதேவர் போன்ற தனிநபர் போராட்டங்களை சமாளிக்க முடியாமல் திணற வைத்ததில் ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சி அது.

ஆட அவர் தேர்ந்தெடுத்த இடம் தான் கோளாறாகி விட்டது, தில்லியில் பஹாட் கஞ்ச், ஜங்புரா, ஜனக்புரி,லோதி கார்டன் என்று ஏகப்பட்ட இடம் இருக்க, காந்தி சமாதி அமைந்திருக்கும் ராஜ்கட்டில் சுஷ்மா அம்மையார் நடனம் ஆடினார்.

மகாத்மா காந்தியை எரித்த இடத்தில் எழுப்பிய சமாதி ராஜ்கட். வெளிநாட்டில் இருந்து யாராவது தலைவர் வந்தால் அரசுக்கு உடனடியாக நினைவு வரும் வண்ணம், இந்த விருந்தாளிகள் மலர் வளையத்தோடு முதலில் போய் அஞ்சலி செலுத்துவது ராஜ்கட்டில் தான். அக்டோபர் ரெண்டாம் தேதி ராட்டையைத் தூசி தட்டி எடுத்து பிரதமரும் மற்ற அமைச்சர்களும் ரகுபதி ராகவ ராஜாராம் பாட்டு பின்னணியில் ஒலிக்க நூல் நூற்க உட்காருவது இங்கேதான். சகலமான டோக்கனிச, அடையாள ஆர்ப்பாட்டங்களும் அரங்கேறும் ராஜ்கட்டில் காந்தி ஆவி அமைதியின்றி அலைந்து கொண்டிருக்க்கும் என்று இத்தனை நாள் சொல்லி வந்தார்கள். சுஷ்மா அம்மையாரின் ஆட்ட வேகத்தில் மிச்ச மீதி இருந்த காந்தி நினைவுகளும் ராஜ்கட்டை விட்டு ஓடியே போயிருக்கும்.

ஆன் விட்கோம்ப் இப்போது ஓய்வாகத்தான் இருக்கிறார். அவரை வரவழைத்து சுஷ்மாவோடு போட்டி நடனம் ஆடவைத்து ‘சபாஷ் சரியான போட்டி’ என்று புனித எத்தியூரப்பாவைத் தேர்ந்தெடுக்கச் சொல்லி தூர்தர்ஷன் நிகழ்ச்சி நடத்தலாம். பி.பி.சி ரசிகர் பட்டாளம் போல் இல்லாமல் போனாலும், ராமதேவர் கூட்ட நினைத்த ஊருக்கு முப்பது பேராவது யோகாசனா போஸில் நேராகவோ தலைகீழாகவோ டி.வி முன் இருந்து பார்க்க மாட்டார்களா என்ன?
O

தமிழ் சினிமா எப்போவாவது பயமுறுத்தும். எனக்கு இன்னும் முதுகுத் தண்டைச் சிலிர்க்க வைப்பது ‘தங்கமலை ரகசியம்’. பௌர்ணமிச் சந்திரன் குளிர்ந்த வெளிச்சத்ததப் பொழியும் அமைதியான ராத்திரியில் நதிக்கரையில் உட்கார்ந்து ஜமுனா ‘அமுதைப் பொழியும் நிலவே’ என்று பி.சுசீலா குரலில் பாடிக் கொண்டிருப்பார். பாட்டு முடியும் நேரம், காட்டுவாசி மேக்கப்போடு சிவாஜி பின்னால் இருந்து எட்டிப் பார்க்க கதாநாயகி ஒரு கூச்சல் போடுவாரே பார்க்க, கேட்க வேண்டும்.

யாரோ சொன்ன யோசனைப்படி பாடலை இசைத்தட்டாக வெளியிட்டபோது அந்தக் கூச்சலையும் முடிவில் மறக்காமல் சேர்த்தார்கள். இத்தனை வருடமாக அந்தப் பாட்டை பாதி ரசித்தபடி, கடைசியில் வரப்போகும் அலறலுக்காக நெஞ்சு நடுங்கக் காத்திருக்கிறேன். படம் இல்லாமல் பாட்டு மட்டும் கேட்கும்போது பயம் இன்னும் அதிகரிக்கும்.

அமுதைப் பொழியும் நிலவே போல் பயத்தோடு கையாள வேண்டியவை இங்கே சினிமாவைப் பற்றி எழுதப்பட்ட பல புத்தகங்கள். செர்ஜி ஐசென்ஸ்டின், பெலினி, அண்டோனியோனி, தெ சிக்கா, ரொமன் பொலன்ஸ்கி, குரசோவா, தாகோஷி கிட்டானோ, ஜாபர் பனாஹி, மணி கவுல் என்று பக்கம் பக்கமாக கனமான உரைநடையில் எழுதித் தள்ளி விடுவார்கள். முதல் வரியிலேயே புரியாத பயம் மனதைக் கவ்வும். அல்லது சினேக பாவத்தோடு தொடங்கி, அடர்த்தியாக அப்புறம் மேலே மேலே கனத்தை அப்பி அலைபாய விடுவார்கள். அன்னிய மொழிப் படத்தைப் பார்த்தால் சுலபமாகப் புரியும். ரசிக்க முடியும். அதைப் பற்றி எழுதின தமிழ்ப் புத்தகத்துக்குத்தான் புரிந்த மொழியில் சப்-டைட்டில் தேவைப்படும்.

இத்தனை ஏன், ஹிட்லரின் கேமிராக் கண்ணான திரையுலக மேதை லெனி ரைபென்ஸ்தால் அம்மையாரைப் பற்றி நான் எட்டு வருடம் முன்னால் எழுதிய கட்டுரையை இப்போது படிக்கும்போது மனதில் அமுதைப் பொழியும் நிலவே ரிக்கார்ட் சுழல்கிறது. இப்போது எழுதியிருந்தால் ரீடர் பிரண்ட்லியாக எழுதியிருக்கக் கூடிய முக்கியமான கட்டுரை அது. அதுக்கு விதிச்சது அவ்வளவே

கோவை நண்பர் ஜீவா வித்தியாசமானவர். அவர் முதலில் ஓவியர். அப்புறம் தான் எழுத்தாளர். அதன் காரணமாக அவரிடம் அலட்டல் எதுவும் கிடையாது. இயல்பிலேயே அடக்கமானவர். அவர் வரைந்த கண்ணதாசன் ஓவியத்தில் கீழே ‘ஜீவா’ என்று போட்டிருந்த கையெழுத்தை மட்டும் சுரண்டி விட்டு தினத்தந்தி போன்ற பத்திரிகைகளில் பிரசுரித்தபோதும் அவர் அமைதி காத்தார். அரசாங்கம் நடத்தும் தூர்தர்ஷனிலும் இந்தப் படத்தை ஓவியர் அனுமதியின்றி, அவர் பெயரும் இல்லாமல் காட்டி இண்டெலெக்சுவல் பிராப்பர்டி ரைட் மீறுதல் நடந்திருக்கிறது.

அமைதியான ஓவியர் என்பது தவிர ஆழ்ந்த ரசனையும் படிப்புமுள்ளவர் ஜீவா. முக்கியமாக சினிமா பற்றிய தீவிரமான வாசிப்பு, அனுபவப் பகிர்வில் ஈடுபாடு.

எந்தக் கஷ்டமும் இல்லாமல், பக்கத்தில் உட்கார்ந்து அரட்டை அடிக்கிற லாகவத்தோடு நண்பர் ஜீவா உலக சினிமாவைப் பற்றி எழுதிய ‘திரைச்சீலை’ புத்தகத்தைப் படித்தபோது திரைப்படக் கலை பற்றிய புத்தகங்கள் குறித்த என் கருத்து கொஞ்சம் மாறியது. , ‘வாங்க உக்காந்து பேசுவோம்’ என்று நாற்காலியை இழுத்துப் போட்டு விட்டு வேட்டியும் வெள்ளை பனியனுமாக எதிரே அமர்கிற சிநேகிதரைப் போல் ஜீவா அறிமுகப்படுத்துகிற படங்களில் ராஷமோனில் இருந்து, இன்குளோரியஸ் பாஸ்டர்ட்ஸ் வரை உண்டு. கே.சி.ஜியார்ஜின் யவனிகாவில் தொடங்கி, செ குவேராவின் வாழ்க்கையைச் சொல்லும் ‘மோட்டார் சைக்கிள் குறிப்புகள்’, குரசோவாவின் ‘கனவுகள்’, சீனுவாசனின் ‘வடக்கு நோக்கி யந்திரம்’, ஈழத் திரைப்படம் ‘மண்’ – ஜீவா எதையும் விட்டுவைக்கவில்லை.

நல்ல வேளை, நல்ல சினிமா ரசிகரான ஜீவா ‘ரசனை’ பத்திரிகையில் எழுதிய இந்தக் கட்டுரைகளை புத்தகமாகத் தொகுத்து விட்டார். இல்லாவிட்டால் அங்கே இங்கே பிராண்டி எடுத்து அவர் எழுத்தும் நெட்டில் களவு போயிருக்கும். அத்தனைக்கு ரசனையும், ஆராய்ச்சியும், உழைப்பும் கலந்த படைப்பு இது.

ரிஷிமூலம் நதிமூலம் கூடக் கண்டுபிடித்து விடலாம். பெரும்பாலும் சினிமா மூலம் டைட்டில் கார்டில் பெயர் போடாவிட்டால் கண்டவரும் இலர் விண்டவரும் இலர் கேஸ் தான். பல படங்களில், சிகரெட் புகை சூழ்ந்த ஓட்டல் அறைகளில் மூட்டைப் பூச்சிகள் ஒட்டுக் கேட்க, மடியில் தலையணையை வைத்துக் கொண்டு மணிக்கணக்காக பியரோ காப்பியோ குடித்தபடி ‘டிஸ்கஷன்’ மூலம் அமையும் கதைகள் தான் பெரும்பாலும் சினிமாவுக்குப் போகின்றன. இலக்கிய, சினிமா ரசிகர்களான உதவி இயக்குனர்கள் பங்கு பெற்றால் இவர்கள் புண்ணியத்தில் சிறுகதை, நாவல், இரானிய சினிமா இப்படி பல இடத்தில் இருந்தும் கிள்ளி எடுத்துப் பெருங்கதையில் பெருங்காயமாகக் கலக்கி விடுகிறார்கள்.

பிற மொழி சினிமா, நாடகம், இலக்கியம் என்று தேடித் தேடி ரசித்த ஜீவா அங்கங்கே மிகச் சுத்தமாக சினிமா மூலம் கண்டுபிடிக்கும் நேர்த்தி அவரது எழுத்தின் சுவாரசியத்துக்கு ஓர் உதாரணம். அவர் ‘தப்புத் தாளங்கள்’ படத்தை விஜய் டெண்டுல்கரின் மராத்தியப் படைப்பான ‘சஹாராம் பைண்டர்’ நாடகத்தோடு தொடர்பு படுத்தப்படுவதைக் கண்டு சந்தோஷப்படுகிற ஆத்மாக்களில் நானும் உண்டு. அதே போல் மணி ரத்னத்தின் ‘இருவர்’ படத்தில் ஷியாம் பெனகல் படமான மராத்திய நடிகை ஹன்சா வாட்கரின் வாழ்க்கையைச் சொல்லும் ‘பூமிகா’வின் கூறுகளை ஒரு வரியில் காட்டி விட்டு சட்டென்று அடுத்த தகவலுக்குப் போய்விடுகிறார் ஜீவா.

போகிற போக்கில் விஷய கனத்தோடு, ஆனால் படிக்கும்போது எந்த சிரமமும் இல்லாத படிக்கு ‘பதேர் பாஞ்சலி’ சத்யஜித் ராய் முதல் ‘நெஞ்சில் ஓர் ஆலயம்’ ஸ்ரீதர் வரை அறிமுகப் படுத்துகிறார். நாலே பத்தியில் ஒரு முக்கியமான படத்தை ஷாட் பை ஷாட் ஆகப் பிரித்துப் போட்டு விளக்கி திரும்பக் கோர்க்கிற ஜீவாவின் உத்தி புத்தகத்தை ஒற்றை இருப்பில் கவர் டு கவர் சுளுவாக படிக்க வைக்கிறது.

ஆமா, ஜீவா, சிம்புதேவனின் ‘புலிகேசி’யைச் சொன்னீர்களே. அதன் மூலமான கிரேசி மோகனின் ‘சிரிப்பு ராஜ சோழன்’ பற்றிச் சொல்லவில்லையே. ஜூனியர் விகடனில் சிரிப்பு ராஜ சோழன் தொடராக வெளியானது. விகடனில் சிம்புதேவன் வேலை பார்த்த நேரம் அதுவாக இருக்கக் கூடும்.

படிக்க சுவையாக இருந்தாலும் நீளமான பத்திகளைச் சின்னச் சின்னதாகப் பிரித்து அடுத்த பதிப்பில் போடலாம். அப்புறம், ரித்விக் கதக்கை ரியலிச இயக்குனர் என்பதை விட மெலோ டிராமாவை நயமாகச் சொன்ன இயக்குனர் என்று நான் சொன்னால் நிச்சயம் திட்ட மாட்டார் நம்ம ஓவியர். மேக தாக்கே தாராவில் தட்டுப்படுகிறது மெலோ டிராமாவா, நியோ-ரியலிசமா என்று கோவையில் கூட்டம் நடத்தினால் வரிந்து கட்டிக் கொண்டு வந்து பேசத் தயார்.

திரைச்சீலை புத்தகம் (திரிசக்தி பதிப்பகம், சென்னை வெளியீடு) தேசிய விருது பெற்று அடுத்த வாரம், பிறந்த மண் கோவையில் அவருக்குப் பாராட்டு விழா எடுக்கிறார்கள். திரைச்சீலை உயர ஜீவா வெளிச்சத்துக்கு வரட்டும்.

O

பேஸ்புக்கும் ட்விட்டரும் இல்லாத உலகத்தில் எப்படி வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி இருந்தேன் என்று ஆச்சரியப்படுகிறவர்களில் நானும் உண்டு. குழுமம், ப்ளாக், சொந்த வெப்சைட் இதெல்லாம் கிட்டத்தட்ட வழக்கொழிந்து போக, சமூகத் தொடர்பு என்றால் இந்த இரண்டும் தான் என்று விரசாக ஆகிவரும் சூழல்.

முப்பது வருடத்துக்கு முன் கூட வேலை பார்த்த நண்பர், அதற்கும் முன்னால், கல்லூரியில் படிக்கும்போது பக்கத்து வீட்டில் இருந்த தோழி, வெளிநாட்டுப் பயணமாகி வருடக் கணக்கில் சுயம்பாகம் செய்து ஒப்பேத்திக் கொண்டு நாவல், பத்தி எழுதி, ஆபீஸ் வேலையும் நடுநடுவே பார்த்து வந்த காலத்தில் கிடைத்த வெள்ளை, சயாமிய நண்பர்கள்.. எத்தனையோ பேரை பேஸ்புக்கில் தேடிப் பிடித்து திரும்ப உறவு புதுப்பித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் இந்த நாலு வருடத்தில்.

இந்த வசதி மட்டும் பதினைந்து வருடம் முன்னால் இருந்திருந்தால், என் அப்பா அவருடைய எழுபது சில்லறை வயசு நிறைந்தவர்களான திருச்சி நேஷனல் காலேஜ், மாயவரம் காளியாகுடி ஓட்டல், ஆலப்புழை உதயா ஸ்டூடியோ, கல்கத்தா பாலிகஞ்ச் சிநேகிதர்களில் பத்து பேரையாவது திரும்ப சந்தித்து குசலம் விசாரித்த சந்தோஷத்தோடு விடைபெற்றுப் போயிருப்பார்.

வங்கியில் கம்ப்யூட்டர் துறையை ஏற்படுத்தி, அத்தனை சாப்ட்வேரையும் மாங்கு மாங்கு என்று எழுதி, கிளைதோறும் பெட்டி தட்டி அதையெல்லாம் சரிப்படுத்தி வேலை செய்ய வைத்து, திட்டும் பாராட்டுமாக நாங்கள் இருந்த பரபரப்பான காலம் ஒரு வெள்ளிவிழாவே கொண்டாடி விட்டது. அந்த நண்பர்களை விடாப்பிடியாகத் தேடிப் பிடித்து பேஸ்புக்கில் ஒரு குழு அமைத்தபோது இரண்டு பேர் இறந்தது தெரிய வந்தது. இப்போது எடுத்த புகைப்படங்களில் அந்தக்கால கமல், ரஜனி ஸ்டைல் மன்னர்கள் கிழடு தட்டி நிற்பதை (என்னையும் சேர்த்துத்தான்) ஒரு புன்னகையோடு பார்த்து ரசித்தபடி, பிள்ளை, பெண் கல்யாண ஆல்பங்களை அப்லோட் செய்து உலக வழக்கப்படி பகிர்ந்து மகிழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

திரும்பக் கிடைத்த நண்பர்களில் சில பல பெயர்கள் நினைவுக்கு வந்தாலும் முகம் நினைவுக்கு வர மாட்டேன் என்கிறது. ஒரு தெலுங்கு நண்பர் பெயரைச் சொன்னார். அட நம்ம ஏ டு இசட் ராவ். சிவ சங்கர வீர வெங்கட துர்க்கா பிரகாச வர பிரசாத். பெயருக்கு முன்னால் ஏ.எம் என்று இரண்டு இனிஷியலும் உண்டு. இத்தனை பெரிய பெயரைச் சொல்லி வாய் சுளுக்கிக் கொள்ளாமல் இருக்க, நாங்கள் வைத்த ஏ டு இசட் ராவ் நிலைத்து விட்டதாக அவரே ஒப்புக் கொண்டார்.

வங்கியை விட்டு வெளியே போய், பல நாட்டில் பணியெடுக்க வேண்டி வந்தபோது நண்பர்களில் ஒருவரான கருப்பையா கார்ப் ஆனார். கார்ப் என்றால் ஒரு வகை மீன் என்று தெரிந்தாலும், கிளையண்டுக்கு மீன் பிடிக்கும் என்பதால் பெயர் மாறியது. பழனியப்பன் எங்கே தன் பெயரைச் சொன்னாலும் பலானியப்பன் என்று தான் சொல்லி, பி பார் பாரீஸ், ஏ பார் ஏதென்ஸ் என்று ரெண்டு நிமிஷம் ராகம் பாடுவார். ஆஞ்சநேயன் அஞ்சான் ஆகிய போது, என்னையும் மார்கன் ஆக்க நடந்த ஏற்பாடுகளை நான் கடுமையாக எதிர்க்க, பெயர் அப்படியே விடப்பட்டது.

பெயருக்கு முன்னால் போட்ட அப்பா பெயரை என் பெயராக நினைத்து ராமசாமி என்று நீட்டி முழக்கி வெள்ளைக்கார மேடம்கள் ஈ-மெயில் அனுப்ப, அப்பா பெயர் இறுதிப்பெயர் என்ற சர்நேம் ஆகி சகல தகவல் தொடர்புக்கும் அப்பா எனக்கு இனிஷியலாகக் கூட வராமல், பின் தொடர்ந்து வந்து கொண்டே இருக்கிறார்.

பெயர்களைப் பற்றிச் சிந்திக்க வெகு ரசமாக இருக்கிறது.

சாங்கோபாங்கமாக முதல் பெயர், நடுவாந்திரப் பெயர், இறுதிப் பெயர் என்று மூன்று கம்பார்ட்மெண்டாகப் பெயர் வைப்பது போன நூற்றாண்டு வரை கடைப்பிடிக்கப்பட்ட மரபு. இதில் நடுவாந்திரப் பெயர் கழண்டு விழுந்து முதலும் கடைசியுமாக ரெண்டே பெட்டிகளோடு பெயர் சூட்டிக் கொள்ளத் தொடங்கினர்.

மரியாதை விளி மிஸ்டர் அல்லது மிஸஸ், மிஸ் என்று அடைமொழியோடு இறுதிப் பெயரைச் சொல்வதுதான். பிரிட்டனில் அரை மரியாதையும் உண்டு. அடைமொழி இல்லாமல் சர்நேமை வைத்து ஒருத்தரைக் கூப்பிட்டால் அவர் நெருக்கமும் இல்லை, ரொம்ப அந்நியமானவரும் இல்லை. பிரிட்டீஷ் வழக்கம் இது.

இதுவே ஒருவரை அரசு சர் பட்டம் வழங்கி கௌரவிக்கும்போது தலைகீழாக மாறிவிடும். ப்ரூஸ் ஃபோர்சைத்துக்கு சர் பட்டம் வழங்கியதும் அவரை மரியாதையாகக் கூப்பிடுவது சர் மிஸ்டர் ஃபோர்சைத் என்று இல்லை. சர் ப்ரூஸ் தான். முதல் பெயரை மட்டும் சர் பட்டத்தோடு சேர்த்தால் போதும். சர் பட்டத்துக்கு இணையாகப் பெண்களுக்கு வழங்கப்படும் டேம் பட்டத்துக்கும் இதே விளிப்பு மரியாதைதான். டேம் மேகி அல்லது டேம் மார்கரெட் என்று பழைய பிரதமரைக் கொஞ்சம் சத்தம் போட்டுக் கூப்பிட வேண்டும். வயது அதிகம். காது கேட்பதும் கேட்காததும் மனநிலையைப் பொறுத்தது. நம்ம பெரிசுகள் போலதான்.

பிரிட்டீஷ் சட்டம் பெயர் விஷயத்தில் கொஞ்சம் கெடுபிடி அதிகம் காட்டுவது. கடைசிப் பெயரான சர்நேம் கோர்ட்டில் முப்பது பவுண்ட் கட்டி பெயர் மாற்றப் பத்திரம் முத்திரை குத்தி வாங்கி வாழ்க்கையில் ரெண்டு தடவை மட்டும் மாற்றிக் கொள்ளலாம். ஃபர்ட்ஸ்ட் நேம் ஆன ஹென்றி, ராபர்ட், ஜான் போன்ற எளிமையான முதல் பெயர்கள்? நாடாளுமன்றத்தில் சட்டம் கொண்டு வந்தாலேயன்றி இந்தப் பெயர்களைப் படைத்தவனே வந்தாலும் மாற்றமுடியாது என்று 1946-ல் நீதிமன்றம் சொல்லிவிட்டது. ஆனாலும் முதல் பெயரை மாற்ற மனுக்கள் வந்தபடிதான் உள்ளன. அவற்றை அனுமதிக்காமல் இந்த இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டில் இருக்க முடியாது. பழைய கோர்ட் தீர்ப்பையும் அதே நேரம் அவமதிக்க முடியாது. யோசித்தார்கள் சட்ட வல்லுனர்கள். வழி பிறந்தது.

‘1946 பாரட் வெர்சஸ் பாரட் வழக்கில் மேதகு நீதியரசர் ஹேரி வைசே முதற்பெயரை மாற்ற முடியாது என்று தீர்ப்பளித்திருந்த போதும்’ என்று ‘நாட் வித்ஸ்டாண்டிங்க்’ முஸ்தீபோடு ஆரம்பித்து மனுவைப் போட்டால் கோர்ட் அவமதிப்பும் ஆகாது, பெயர் மாற்றமும் சுளுவாக நடந்து கஜானாவுக்குப் பணம் கிடைக்கும் என்று ஏற்பட்ட இந்த வளமுறை இன்னும் நடப்பில் இருக்கிறது.

பெயரை மாற்றலாம். ஆனால் வெறும் நம்பராக மாற்ற முடியாது. அதாவது 201 என்று யாரும் பெயர் வைத்துக் கொள்ள முடியாது. அதையே எழுத்தில் டூநாட் ஒன் என்று பழைய தமிழ்ப் படத்தில் காக்கி டிரவுசர் போட்ட கான்ஸ்டபிளைக் கூப்பிடுகிற மாதிரி பெயர் வைத்தால் ஓகே தான். அதே போல் கடவுள், சாத்தான், ஸ்பைடர்மேன், கொல்லுவேன், குத்துவேன் என்றெல்லாம் புனித, விவகாரமான அர்த்தம் தரும் பெயர்களை வைத்துக் கொள்ளவும் முடியாது.

அரசியல், மதம், கொள்கை அடிப்படையில் அல்லது காத்திரமாகக் காதில் விழவேண்டி ஒரு நடுவாந்திரப் பெயரான மிடில் நேம் சேர்த்துச் சூட்டிக் கொள்வது திரும்ப வந்து அவ்வப்போது வழங்குகிற ஒன்று. பழைய பீடில்ஸ் பாடகர் பால் மக்கார்டினியின் முதற்பெயர் பால் இல்லை, நடுப்பெயர் அது என்பது எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்? முதல் பெயரையும் அரண்மனை கவுரவத்தையும் வைத்துப் பார்த்தால் அவர் சர் பால் இல்லை, சர் ஜேம்ஸ். அதுதான் அவர் முதல் பெயராம்.

பெயர்களுக்கு போலந்து செய்யும் மரியாதையை வேறு எந்த நாடும் செய்வதில்லை. ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஏழெட்டு முதல் பெயர்கள். வருடம் முழுக்க 365 நாளும் இப்படிப் பெயர் நாள் தான். இன்றைக்கு பீட்டர் தினம் என்றால் இன்னும் இருபது நாள் கழித்து ஜான் தினம், அதற்கு முப்பது நாள் சென்று காதரின் தினம் இப்படி ஆண், பெண் பெயர்களுக்கான தினங்களை உற்சாகமாகக் கொண்டாடுகிறார்கள் அங்கே. ஆகவே ஒவ்வொருவருக்கும் பிறந்த நாள் கொண்டாட்டம் ஒன்று, பெயர் தினக் கொண்டாட்டம் ஒன்று என்று இங்கே பழைய அரசாங்கம் வருடம் பூரா பாராட்டு விழா எடுத்த மாதிரி வீட்டுக்கு வீடு எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இந்தியப் பெயர்களைப் பற்றிச் சொல்லவே வேண்டாம். சாதிய அமைப்பில் இருந்த இறுதிப் பெயர்களை கிட்டத்தட்ட ஒழித்ததற்கு திராவிட இயக்கத்துக்கு நன்றி சொல்லியே ஆக வேண்டும். அய்யரும், அய்யங்காரும், நம்பூதிரிபாடும், பாசுவும் ஜாதிப் பெயர் என்பதை விட குலமுறை சொல்லும் பெயர் என்று பொதுவுடைமை இயக்கங்கள் இந்தப் பெயர்களைப் பார்த்தது தான் வேதனையான வேடிக்கை.

ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் எல்லோருக்கும் பெய்யும் மழையாக ராவ் என்று இறுதிப் பெயரை ஏனோ அதிகமாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள். தமிழ்நாடு போல் நாத்திகம் தழைக்காத அந்த பூமியிலும் ஒரே ஒரு நாத்திகர் (அந்தக் காலத்தில் அவர் மட்டும்தான் இருந்தார் போல்) கோ.ரா என்ற கவிஞர் கோகவரபு ராமசந்திர ராவ். காந்தியவாதியும் கூட. கோ.ரா மட்டும் இல்லை, அவருடைய மகன் டாக்டர் லவணம் (உப்பு என்று பொருள்) கூட காந்திய நாத்திகர் தான்.

காந்தியவாதி எப்படி நாத்திகராக இருக்க முடியும்? பலமான சர்ச்சை நடந்து கொண்டிருக்கிறது. வேறே எங்கே? எங்கள் ‘வருத்தப்படாமல் சாப்ட்வேர் எழுதி வருத்தப்படுத்தாமல் இயக்கிய வாலிபர் சங்க’ பேஸ்புக் பக்கத்தில் தான்.

நமக்குப் பிடிக்காத யாருக்காவது கௌரவம் வந்து சேரும்போது போனால் போகிறது என்ற தோரணையில் வாழ்த்தித் தொலைப்பவர்கள் நாமெல்லாம். இப்படி வாழ்த்து பெறும் லிஸ்டில் உப்புமா சேரும் என்று யாரும் சத்தியமாக எதிர்பார்க்கவில்லை. அதுவும் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசை போல் உப்புமாவுக்கும் சர்வதேச அளவில் அங்கீகாரம். உலகம் எங்கே போகிறது என்றே தெரியவில்லை.

ஹோட்டல் சாம்பார் மாதிரி, வீட்டுப் பதார்த்தங்களில் பெரும்பாலோருக்கு லவ்-ஹேட் ரிலேஷன் இருப்பது உப்புமாவோடு தான். வெங்கலப் பானையில் கிண்டிய அரிசிக் குருணைப் பொங்கல், அதைப் பிடிப்பிடியாக திரட்டிப் பிடித்து, சிரமத்தைப் பாராமல் திரும்ப வேகவைத்து எடுத்த உப்புமாக் கொழுக்கட்டை என்றெல்லாம் பெயரிலும் தன்மையிலும் வேறுபாடு காட்டி வந்தாலும், ரவையைக் கொட்டிக் கிளறி சுடச்சுட எடுத்துப் பரிமாறும் ரவா உப்புமா தான் சகலரின் கரித்துக் கொட்டலுக்கும், சரி போட்டுத் தொலை என்ற அங்கலாய்ப்போடு தின்னலுக்கும், இன்னும் ஒரு கரண்டி போடு இந்த எழவை என்று சாபத்தோடு ஒன்ஸ் மோர் கேட்கவும் வைப்பது. அரிசி உப்புமா வெங்கலப் பானையின் அடிப்பிடித்து உண்டாக்குகிற நொறுநொறுவென்ற தீசலைச் சாப்பிடுவதற்காக அந்த அவதாரத்தைப் பொறுத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் ரவா உப்புமா?

உப்புமாவைக் கொண்டாட உலகில் கன்னட சகோதரர்கள் தவிர வேறே யாரும் இல்லை என்றே சொல்லலாம். விடிந்து எழுந்ததும் கடமையாற்றுகிற சிரத்தையோடு பெங்களூர் ஹோட்டல்களில் காராபாத், உப்பிடு என்ற செல்லப் பெயர்களோடு வலம் வரும் உப்புமாவுக்கும், கூடவே அதன் இனிப்புப் பதிப்பான கேசரிபாத் என்ற எண்ணெய் வடியும் செயற்கை காவிக் கலர் ரவாகேசரிக்கும் காத்திருக்கிற கூட்டத்துக்கு அமெரிக்காவில் ஆதரவு கிடைத்திருக்கிறது.

மலரும் நினைவுச் சமையல் குறிப்புகளில் இருந்து உத்வேகம் பெற்று உடனடியாகச் செய்து தரும் பதார்த்தத்துக்கான உலக சமையல் கலைஞர்களுக்கிடையேயான போட்டி. உப்புமா கிண்டி முதலிடம் பிடித்து நூறாயிரம் டாலர் முதல் பரிசும் வாங்கிய ஷெப் ப்ளாயிட் கார்டோஷ் மும்பையில் பிறந்தவர்.மணக்க மணக்க மஷ்ரூம் உப்புமாவாம். இது ஏதுடா கஷ்டம் கிருஷ்ணா.

தள்ளிப்போ என்றாலும் துள்ளிவரும் தட்டின்றி
அள்ளியுண்ண வாயில் அடுபசையாய்ப் – பள்ளிகொள்ளும்
அப்புறமும் கிச்சடியாய் வேடமிடும் கண்றாவி
உப்மாவுக் குண்டோ இணை

0

இரா. முருகன்

ஷாக் மார்க்கெட்

போன திங்கள்கிழமை (20 ஜூன்) இந்தியாவின் மும்பை பங்குச் சந்தை 611 புள்ளிகள் குறைந்து பின் மேலெழுந்து 364 புள்ளிகள் சரிவோடு நின்றது. காரணம்: இந்திய அரசு மொரிஷியஸ்லிருந்து வரும் பணத்திற்கு வரி கட்டவேண்டும் என்கிற முடிவில் இருப்பதாக வந்த யூகங்கள். யூகங்களுக்கே சந்தை சரிகிறது. பெரிய தரகர்கள் அலறுகிறார்கள். இந்தியாவின் வெளிநாட்டு முதலீடு இதனால் குறையும்; இந்தியாவை வெளிநாட்டார்கள் சீந்த மாட்டார்கள் என்கிற ரேஞ்சுக்கு ’அருள்மொழிகள்’ வணிக நாளிதழ்களில், வணிக சேனல்களில் தொடர்ச்சியாக சொல்லப்படுகிறது. நாமென்ன அவ்வளவு பலவீனமாகவா இருக்கிறோம்? இது நிஜமானால் ? ஏன் மொரிஷியஸிலிருந்து வரும் பணத்திற்கு வரி கட்டமாட்டேன் என்று பெரு நிறுவனங்கள் அடம் பிடிக்கின்றன ?

மொரிஷியஸ் பற்றிய முன் கதை சுருக்கம் ஏற்கனவே எழுதியதே. சிம்பிளான காரணம், பங்குச் சந்தை கள்ளப் பணத்தினை வெள்ளையாக்கும் வழிகளில் முதன்மை வழி. மொரிஷியஸின் வழியே வரும் பெரும்பாலும் பணம், நியாயமற்ற வழிகளில் சம்பாதித்த பணம். அதை உலகமெங்குமிருக்கிற பங்குச் சந்தைகளில் முதலீடு செய்து, அதை உள்நுழைத்தால் சடாலென அந்த ஊர் பொருளாதாரம் மேலேற ஆரம்பிக்கும்.

முட்டாள் அரசாங்கங்களுக்கு இதன் அடிப்படை பெரும்பாலும் தெரியாது. நம்மூருக்கு காசு வருகிறது அது போதும் என்கிற மிதப்பில் வெளியாட்களை உள்ளே விடுவார்கள். கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் விஸ்தரித்து, ஊரையும் கொஞ்சமாய் வளப்படுத்தியப் பின் ஆட்டம் ஆரம்பிக்கும். கட்டற்ற, நிபந்தனையற்ற அன்னிய முதலீடுகளை அனுமதிக்க வேண்டும் என்றொரு ’லாபி’ கிளம்பும். அந்த லாபி மெதுவாக அரசின் கொள்கைகளில் கை வைக்கும். இந்தியா மாதிரியான வெகு வேகமாக ‘முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும்’ நாடுகளில் பணம் ரொம்ப முக்கியம். பணத்தினைக் கொண்டுவந்தால் எந்த கேள்வியும் கேட்காமல் திறந்து வைத்துக் கொண்டு அவர்களுக்கு சாமரம் வீச ஒரு கூட்டமே காத்துக் கொண்டிருக்கிறது. அதீதி தேவோ பவ .

இந்த பங்குச் சந்தை முதலீடுகள், மாற்றங்கள், திருப்பங்கள், திடீர் ஏற்றம்/சரிவு, சரமாரியாக மாறும் பணம், தினசரி பரிவர்த்தனைகள், இன்சைடர் ட்ரேடிங், சந்தை திசைதிருப்பல்கள் என்பது பற்றி மட்டுமே தனி புத்தகம் எழுதுமளவுக்கு செய்திகள் இருக்கிறது. இப்போதைக்கு பங்குச் சந்தையினை வைத்துக் கொண்டு பணம் எப்படி உள்நுழைந்து, சட்டபூர்வமாய் வெளியேறி, வெளுப்பாகிறது என்பதை மட்டும் பார்ப்போம்.

பங்குச் சந்தை சாதாரணர்களுக்கு பெரிய புதிர். விஷயம் தெரிந்தவர்களுக்கு கிடைத்த ஆடுகளம். பங்குச் சந்தையில் பணம் வெளுப்பாவதை தெரிந்து கொள்வதற்கு முன்பு, ஒரு முக்கியமான விஷயத்தினை நினைவில் வைத்துக் கொள்வோம். பங்குச் சந்தை, விளையாட்டு போல ஒரு வழி.. ஆனால் பங்குச் சந்தையே ஒரு பெரிய கருப்புப்பண உருவாக்கும் தொழில் என்பதும் முக்கியம். இன்சைடர் ட்ரேடிங் (Insider trading) என்பது உலகமெங்கும் பங்குச் சந்தையில் வெகுவாக நடக்கக் கூடிய ஒரு ஏமாற்றுவேலை. இப்போது அமெரிக்காவில் மாட்டிக் கொண்டிருக்கும் கேலீயான் குழுமத்தின் (Galleon Group) தலைவர் ராஜரத்தினம், அவரோடு சேர்ந்து மாட்டியிருக்கும் இன்னபிற தொடர்புகள் முக்கியமாய் ரஜத் குப்தா போன்றவர்கள் செய்தது இன்சைடர் ட்ரேடிங். பங்குச் சந்தைக்குள்ளேயே பண்ணப்படும் பிராடுகளை பின்பு விரிவாக பார்ப்போம். இப்போதைக்கு, பங்குச் சந்தையினை ஒரு சேனலாக உபயோகித்து வெளுப்பது பற்றி மட்டும் பார்க்கலாம்.

பங்குச் சந்தை என்று இங்கே குறிப்பிடுவது வெறும் பங்கு பரிவர்த்தனைகள் மட்டுமல்ல. கமாடிடீஸ் என்னும் விளைப் பொருட்கள், இயற்கை வளங்கள் சார்ந்த சந்தை, ப்யூச்சர்ஸ் & ஆப்ஷன்ஸ், ஹெட்ஜ் பண்ட்ஸ் என்று விரியும் கிளைகளை உள்ளடக்கியது. இவையெல்லாம் என்ன என்பது போக போக தெரியும்.

எப்படி நடக்கிறது?

நேரடி பணமாக இந்தியாவில் பங்குச்சந்தையில் போட முடியாது. அதனால், உங்களுக்கு ஒரு இடைநிலை நிறுவனம் தேவை. முக்கியமாய் உஸ்மான் சாலையில் இருக்கும் நிறுவனங்கள். ஜவுளிக்கடைகள்; நகைக் கடைகள்; உணவு விடுதிகள். பணத்தினைக் கொடுத்தால் அவர்கள் அவர்களின் கமிஷனைக் கழித்துக் கொண்டு, டிடியாகவோ, செக்-காகவோ நாம் சொல்லும் நிறுவனங்கள், நபர்களுக்கு தருவார்கள்.

அடுத்து வருவது பங்கு தரகு நிறுவனங்கள். இந்நிறுவனங்கள் தொடர்ச்சியாக பென்னி பங்குகள் (Penny stocks) என்றழைக்கப்படும் சந்தையில் அதிகமாக பரிவர்த்தனையாகாத பங்குகளை வாங்கி வைத்திருப்பார்கள். உதாரணத்திற்கு ஏகாதசி & கோ வின் பங்கு வெறும் ரூ.7.25க்கு போகிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். அந்த பங்குகளை அவர்கள் எப்போதோ வாங்கி வைத்திருப்பார்கள். கடந்த மூன்று வருடங்களில் என்றைக்கு சந்தை கீழே விழுந்து அந்த பங்குகள் ரூ.5.00 க்கு போனது என்று பார்ப்பார்கள். அந்த நாளில் அந்த பங்குகள் நாம் சொல்லும் நிறுவனத்திற்கோ, தனி நபர்க்கோ மாற்றப்படும்.

ஒரு கோடி ரூபாய் மாற்ற வேண்டுமென்றால் அதன் சேவை கட்டணம் கிட்டத்திட்ட 10-12% மீதம் 88 லட்சம் இந்த மாதிரியான பென்னி பங்குகளில் ரூ.5.00 க்கு அன்றைக்கு வாங்கி, போடப்பட்டதாக காட்டப்பட்டு, இன்றைக்கு ரூ.7.25 க்கு விற்கப்படும். இந்தியாவில் ஒரு வருடத்திற்கு மேல் பங்கினை வைத்திருந்து விற்றால் அதற்கு பரிவர்த்தனை வரிகள் மட்டுமே உண்டு. அதன் லாபத்திலும் பெரியதாய் வரிகள் விழாது. 88 இலட்சம் பங்கு விற்ற கணக்கில் கணக்கில் எந்த சுணக்கமும் இல்லாமல் வந்து விடும். Deal done.

சின்ன பரிவர்த்தனைகள் ரூ.10 கோடிக்கு கீழ் இருந்தால், இந்த பென்னி பங்கு வழியாக செய்யலாம். ஆனால் மாற்றவேண்டிய பணம் எக்கச்சக்கமாக இருந்தால், இது சரிவராது. அதற்கு நீங்களே ஒரு இடைத்தரகு நிறுவனத்தினை வாங்க வேண்டும். மேலே சொன்ன பென்னி பங்குகளுக்கு பதில் உலகளாவிய பங்குகளை வாங்கும் திறன் இருக்க வேண்டும். முக்கியமாய் ”தினப் பரிவர்த்தனைகள்” (Day trading) நடத்தும் நிறுவனமாய் இருப்பது நல்லது. அதிலும் கரன்சிகள், கமாடிடீகள், பங்குகள் பரிமாறும் இடைத்தரகு நிறுவனமாக இருந்தால் இன்னமும் செளகர்யம். ஒரு நாளைக்கு பரிவர்த்தனைகள் குறைந்தபட்சம் 100 கோடிகள் போல எந்த பணத்தை வேண்டுமானாலும் பரிமாற்றலாம்.

இந்திய பங்கு சந்தைகளில் ஒரு நாள் வர்த்தகம் குறைந்த பட்சம் ரூ.5,000 கோடியை தாண்டும். அதில் ரூ.100 கோடி என்பது ஒன்றுமேயில்லை. இந்தியாவிலேயே இதுவென்றால், உலகமெங்கும் பங்குச் சந்தைகளில் ஒரு நாளில் நடக்கும் பரிவர்த்தனைகள் பத்து டிரில்லியன் டாலர்களை தாண்டுமென்கிறார்கள். அதிலும் மொத்த உலக நாடுகளின் ஜிடிபி’யை விட 300 மடங்கு அளவுக்கு ஆப்ஷன்களும், டெரிவேட்டிவ்களும் (Derivatives) இருக்கின்றன என்று The Ascent of Money – Niall Fergusson என்கிற லண்டன் பொருளாதாரப் பள்ளியின் பேராசிரியர் எடுத்த ஆவணப்படம் சொல்கிறது. இது கிட்டத்திட்ட $423 டிரில்லியன் டாலர்கள் ($423,000,000,000,000 – ஒரு டிரில்லியன் என்பது ரூபாயில் 4,40,00,000,00,00,000 நான்கு கோடியே நாற்பது லட்சம் கோடிகள்) . உலகில் மொத்தமே ஆறேழு நாடுகள் மட்டுமே டிரில்லியன் டாலர் பொருளாதாரம் செய்கின்றன என்றறிக.

ஹர்ஷத் மேத்தா, கேத்தன் பரேக் என எல்லாரும் பண்ணியது எல்லாமே இது தான். விலை குறைவான பங்குகளை காசு கொடுத்து தரகர்கள் மூலம் வாங்க ஆரம்பிப்பது. இவையெல்லாம் கேஷாக பரிவர்த்தனை நடக்கக் கூடிய சாத்தியங்கள் இருப்பவை. கொஞ்ச கொஞ்சமாய் வாங்கி, பிரச்சார கும்பலை உருவாக்கி இந்த நிறுவனம் இந்தியாவின் அடுத்த டாட்டா, பிர்லா என்று பில்டப் கிளப்பி சில்லறை முதலீட்டாளர்களை உள்ளே கொண்டு வந்து பெரிய விலை வரும்போது மொத்தமாய் பங்குகளை விற்று, பணத்தினை சட்டபூர்வமாக்கி வெளியே வந்துவிடுவார்கள். இது சந்தை திசைதிருப்பல்கள் (Market manipulation) என்கிற வரையறைக்கு கீழே வரும். உலகின் பெரும்பாலான இரண்டாம் நிலை பங்குச் சந்தைகள் கிட்டத்திட்ட மாபியா கீழே தான் இருக்கிறது என்பது தான் கசப்பான உண்மை.

இதில் இரண்டு மாங்காய். ஒன்று கருப்புப் பணம் வெளுப்பானது. கூடவே லாபமும் சேர்ந்து விட்டது. சஹாரா குழுமத்தின் தலைவர் சுப்ரதோ ராய் மீதும் இந்த மாதிரியான குற்றச்சாட்டு உண்டு. அவர் செய்தது, கூட்டுறவு வங்கிகள் மற்றும் அவருடைய சொந்த NBFC வழியே பணத்தினை பொதுமக்களிடமிருந்து வாங்கி அதை சந்தையில் போட்டு பெருக்கி, அதை மாற்றி, நட்டம் காண்பித்து, பணத்தினை இந்தியாவிலிருந்து வெளியேற்றினார்கள் என்கிற தகவலுண்டு. விரிவாக எழுதினால் என் வீட்டுக்கு டாட்டா சூமோ, ஆட்டோ வரும் அபாயங்கள் உண்டு 🙂

இதன் அடுத்த நிலை தான் ஆப்ஷன்ஸில் மாற்றுவது. ஆப்ஷன்ஸ், ப்யூச்சர்ஸ் (Futures), ஷார்டிங் (Shorting) மாதிரியான சமாச்சாரங்கள் பங்குச் சந்தைகளுக்கு மட்டுமே உரியவை. இந்த கட்டுரை இந்த முறைமைகளின் விரிவான விளக்கமல்ல. படு சுருக்கமாய் சொன்னால், ப்யூச்சர்ஸ்: நாளை ஒரு பொருள் / பங்கின் விலை ஏறும் என்று நம்பி அதை இன்றைக்கே வாங்குவது; ஷார்டிங் – ஒரு பொருள் / பங்கு / கரன்சி கீழேப் போகும் என்று நம்பி அதன் கீழ் விலைக்கு இன்றைக்கே சொல்லி வைப்பது; அமெரிக்க பொருளாதார வீழ்ச்சியினை முன்கூட்டியே கணித்து அதன் மூலம் மொத்த தேசமும் தெருவுக்கு வரும் என்று நம்பி, அதை ஷார்ட் செய்து பில்லியன் டாலர்கள் சம்பாதித்த புத்திசாலிகள் பற்றி ஒரு புத்தகமே இருக்கிறது. 🙂

ஆப்ஷன் ப்யூச்சர்ஸ் எல்லாமே வெறும் பேப்பர்கள். சமன்பாடுகள். கணக்குகள். அது தான் நிஜம். இதில் எப்படி உலகளாவிய ‘கேம்’கள் நடக்கிறது, எப்படி வெறும் பேப்பர்களையும், கணினிகளையும் வைத்துக் கொண்டு உலகமுழுவதும் நேற்று வரை சோற்றுக்கு சிங்கியடித்த ஆட்கள், ப்ரைவேட் சார்ட்டர்ட் ப்ளேன்களில் பறக்கிறார்கள் என்பது அடுத்த வாரம்.

கல்லா நிரம்பும்…..

O

நரேன்

சசி காத்திருக்கிறார்?

மூன்று மாத காலங்களுக்கு தாங்கள் அதிமுக அரசை விமரிசிக்கப் போவதில்லை என்று தமிழக பாஜக முடிவெடுத்துள்ளது. அப்பாடா.. இப்போது தான் முதல்வர் ஜெ. நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டிருப்பார். இவர்கள் பாட்டுக்கு அரசின் அனைத்து திட்டங்களையும் விமரிசித்து மக்களிடம் விழிப்புணர்வு பெருகி அப்படி இப்படி என்று ஆட்சி கவிந்து விட்டால் என்னாவது?! நன்றி பாஜக! மூன்று மாதங்கள் கழித்து பாஜகவின் விமரிசனங்களுக்கு இடம் கொடுக்காமல் அம்மா எப்படி ஆட்சி செய்யப் போகிறாரோ என்று நினைத்தால் இப்போதே நமக்கு பகீரென்கிறது. அம்மாவுக்கு எப்படி இருக்கும்?!

0

போன கட்டுரையில் கல்விக் கட்டணம் தொடர்பாக சென்னை ஆழ்வார் திருநகர் செயிண்ட் ஜார்ஜ் மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளிக்கூடம் குறித்து எழுதியிருந்தோம். கட்டுரை வெளியான மறுதினம் பெற்றோர்கள் சார்பில் கட்டுரையில் குறிப்பிட்டிருந்த புகார்களை எடுத்துக் கொண்டு அரசு அதிகாரிகளிடம் சென்று முறையிட்டனர். இதனையடுத்து மெட்ரிக் பள்ளிகள் இயக்குனரகத்திலிருந்து விளக்கம் கேட்டு மேற்படி பள்ளிக்கூடத்திற்கு நோட்டீஸ் அனுப்பப்பட்டது. சென்னையில் இந்தப் பள்ளிக்கூடத்தையும் சேர்த்து 2 பள்ளிக்கூடங்களுக்கு இந்த மாதிரியான நோட்டீஸ் அனுப்பப்பட்டது. தொடர்ந்து மெட்ரிக் பள்ளிகள் ஆய்வாளர் மேற்படி பள்ளிக்கூடத்திற்கு ஆய்வுக்கு வந்தார். அவரிடமே பள்ளியின் தரப்பில் எகனை மொகனையாக பேசியதாகத் தெரிகிறது. தொடர்ந்து பள்ளிக்கூடத்தை ஆய்வு செய்த அவர், “ஸ்மார்ட் க்ளாஸ் என்ற பெயரிலெல்லாம் அதிகக் கட்டணம் இங்கே வாங்கக்கூடாது. அதற்கான வசதிகள் இங்கே இல்லை. எனவே ஏற்கனவே அரசு கமிட்டி சார்பில் அறிவிக்கப்பட்ட கட்டணத்தை மட்டும் தான் வாங்க வேண்டும்” என்று சொல்லிவிட்டு போய்விட்டார். அவர் நகர்ந்து சென்றவுடன் பள்ளிக்கூடத்தின் முக்கியப் பொறுப்பில் இருக்கும் பெண்மணி ஒருவர் வெளியில் வந்து, “நான் பைபிள் மேலே சத்தியம் செஞ்சு சொல்றேன்… உங்க பசங்க எல்லாம் நாசமாப் போய்டுவாங்க” என்று சாபமிட்டார். அதிர்ச்சியடைந்த பொதுமக்கள் ஆவேசமாகப் பாயத் தயாராக, போலீஸார் சமாதானப்படுத்தி மக்களை கலையச் செய்தனர்.

அதன்பிறகு, கமிட்டி அறிவித்த கட்டணத்தை வசூல் செய்ய ஆரம்பித்திருக்கும் பள்ளித் தரப்பில் வழங்கப்படும் ரசீதில் ‘டெக்னிகல் எஜுகேஷன்’ என்று ஒரு சில வார்த்தைகள் சேர்த்து அதற்கு நேரில் “Not Paid” என்று எழுதி வழங்குகிறார்கள். இதற்கும் பொதுமக்கள் எதிர்ப்பு தெரிவிக்க, பள்ளிக்கூடத் தரப்பிலிருந்து இது வரை அசைந்து கொடுக்கவில்லை.

இதற்கிடையில் சுமார் மூவாயிரத்து சொச்சம் மாணவர்களில் பாதிப்பேருக்கு மேல் ஏற்கனவே விடுமுறையின் போதே முழுக் கட்டணத்தையும் செலுத்தியிருக்கிறார்கள். அவர்களும் தாங்கள் அதிகப்படியாக செலுத்திய கட்டணத்தை திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன் பள்ளிக்கூடத்தை முற்றுகையிட்டுள்ளனர்.

மொத்தத்தில், கல்வி ஒரு வியாபாரம் தான் என்பதை கடந்த சில வாரங்களில் நன்றாகவே மேற்படி பள்ளி நிர்வாகம் நிருபித்து வருகிறது.

சமச்சீர் கல்வித் திட்டமும், இந்தக் கட்டணக் கொள்ளையும் வேறு வேறு வகை. சமச்சீர் கல்வித் திட்டம் குறித்து கோர்ட் தீர்ப்புக்கு காத்திருக்கும் நேரத்தில் அரசு இந்த மாதிரியான பள்ளிக்கூடங்களை ஒழுங்கு படுத்த வேண்டும். இல்லையென்றால் மின்வெட்டுப் பிரச்னையை விட அதிகப் பிரச்னையை ஆளும் தரப்புக்கு இது கண்டிப்பாக கொண்டு வரும்!

0

அமைச்சர் மரியம் பிச்சை காலமானதால் அவரது தொகுதிக்கு விரைவில் மறு தேர்தல் நடக்கவிருக்கிறதாம். “சசி.. நீயே அந்தத் தொகுதியில் போட்டியிடேன்” என்று ஜெ. தனது ஆருயிர் உடன்பிறவாச் சகோதரியிடம் சொல்லியிருக்கிறாராம். பட்சியில் ஆரம்பித்து, கழுகு, பருந்து, பூனை, ஆனை என சகல ஜீவராசிகளுக்கும் தெரிந்து கிசுகிசுக்கப்படுகிறது இந்த மேட்டர் இப்போது! 30 ஆண்டுகளாக அம்மாவின் அனைத்து அசைவுகளுக்கும் அசைவாய் இருந்திருக்கிறார். இது கூட செய்யாவிட்டால் எப்படி?! எம்.எல்.ஏ., மட்டும் தானா? கட்சியின் நிரந்தர துணை அல்லது இணை பொதுச் செயலாளராக ஆக்கவில்லையா?!

0

கிட்டத்தட்ட 10 லட்சம் மாணவர்களுக்கு செப்டம்பர் மாதம் முதல் இலவச லேப்டாப் வழங்க இருக்கிறார்களாம். இலவசங்களிலேயே ஓரளவிற்கு ஒப்புக் கொள்ளக்கூடிய இலவசம் இது தான்! மாணவர்கள் இனிமேற்கொண்டு பிரவுசிங் செண்டர், அது இதுவென்று அலைய வேண்டாம். வீட்டிலிருந்தபடியே இதுவரை கஷ்டப்பட்டு பிரவுசிங் செண்டர் சென்று கற்ற கல்வியை எளிதாகக் கற்கலாம். மாணவச் செல்வங்கள் வாயார வாழ்த்துவார்கள் முதல்வரை! 2.70 கிலோவுக்கு மேல் எடை இருக்கக்கூடாது. தொடர்ந்து மூன்று மணி நேரங்கள் பேட்டரி மூலம் செயல்பட வேண்டும். பெண்டியம் Dual Core 2, 320 Harddisk, 2 GB RAM, 14″ Monitor, Windows 7 Starter Pack, Anti Virus, தவிர மாணவர்களுக்கு உபயோகமான ஒரு மென்பொருள் (லேப்டாப்பிலிருந்து மொபைலுக்கு படங்கள் அனுப்பும் ஸாஃப்டுவேர்?!) – இவையாவும் இருக்க வேண்டும் என்று அரசு கூறியிருக்கிறதாம்.  மொத்தம் 85 நிறுவனங்கள் டெண்டர் விண்ணப்பங்கள் கொடுத்திருக்கிறார்களாம்.

லேப்டாப்பை சுவிட்ச்-ஆன் செய்த உடன் ஜெ.வின் படம் வர வேண்டும். கூடவே லேப்-டாப் மெரூன் அல்லது பச்சை நிறத்தில் தான் இருக்க வேண்டும் என்ற உத்தரவுகள் பிறப்பிக்கப்பட்டதா என்பது குறித்து செய்திகள் இல்லை! விண்டோஸ் XP வைக்கிறோம் என்று கேட்டதற்கு, “அம்மாவுக்கு ராசியான நம்பர் ஏழுய்யா.. அதனால விண்டோஸ் 7 தான் வேணும்” என்றிருக்கிறார்களாம்! சூப்பரு!

O

மாயவரத்தான்