4 லட்சம் பேர், 3 லட்சம் புத்தகங்கள்

maduraiமதுரை புத்தகச் சந்தைக்கு என் பெண்ணுடன் 8ம் தேதி ஞாயிறு காலை சென்றபோது மிக நல்ல கூட்டம். அரங்கங்கள் நிரம்பி வழிந்துகொண்டிருந்தன. சாதாரணமாகப் புத்தகக் கடைக்குச் செல்வதற்கும் கண்காட்சிக்கு வருவதற்கும் நிறைய வித்தியாசங்கள் உள்ளன. ஒரு புத்தகக் கடைக்குச் செல்லும்போது  நமக்கு என்ன புத்தகம் தேவை என்ற இலக்கோடு செல்வோம். தேடுவோம். இடையில் யாராவது தொலைபேசியில் கூப்பிடுவார்கள். கவனம் திரும்பும். முடிந்தால் அந்தப் புத்தகத்தை வாங்குவோம் அல்லது வாங்காமலேயே திரும்பிவிடுவோம்.

மளிகைக் கடை சாமான் வாங்குவதைப் போலத்தான். 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இப்படி கடைக்குச் செல்லும்போது 5 சாமான்கள் வாங்கி வரச் சொல்லியிருந்தால் மாலை வீடு திரும்பும்போது 3 வாங்கி வருவோம்.  கூட்டுறவு சிறப்பு அங்காடிகள் மற்றும் சுய சேவைப் பிரிவுகள் வந்தபிறகு, சொல்லியனுப்பிய பொருள்களோடு சேர்த்து மேலும் சிலவற்றையும் வாங்கிவிடுகிறோம். நமக்குத் தேவையானதை நாமே தேர்வு செய்யும் சந்தைமுறை சுகமாகத்தான் இருக்கிறது.  வியாபார உத்தியில் சுயசேவை முறை என்பது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சி.

புத்தகங்களுக்கும் இது பொருந்துகிறது. பல பதிப்பகங்கள் / புத்தக விற்பனையாளர்கள் ஒரே இடத்தில் கூடும்போது ஒவ்வொரு அரங்கமாகச் சென்று தேட முடிகிறது. தனியாக இதற்கென்று நேரம் ஒதுக்கமுடிகிறது. தேடும்போது எதிர்பாராத சில புத்தகங்களும் கிடைக்க, அவற்றையும் வாங்கமுடிவது அலாதியான அனுபவம்தான்.

40 வருடங்களுக்கு முன்பு  இன்ன துறைக்கு இன்னார் என்று நாம் அறிந்து வைத்திருந்தோம். இதயம் பேசுகிறது மணியன், ஆன்மீக உலாவென்றால் பரணீதரன், சரித்திரக் கதைகள் என்றால் கல்கி, சாண்டில்யன், நகைச்சுவையென்றால் மெரினா, தேவன், பாக்கியம் ராமசாமி, அறிவியல் புதினங்கள் என்றால் சுஜாதா, சிருங்காரம், வாழ்வியல் தேடல்களும் என்றால் பாலகுமாரன், துப்பறியும் கதைகளென்றால் ராஜேஷ்குமார், ராஜேந்திரகுமார், பெண்ணியம் சார்ந்த குடும்பக் கதைகளுக்கு லட்சுமி, இலக்கியம் என்றால்நா.பா, ஜெயகாந்தன், தமிழ்ச்சுவைக்கு அண்ணா, கலைஞர். ஓவியர்கள் என்றால் சில்பி, மணியம் செல்வன், மாருதி, ஜெ. கார்டூன் என்றால் மதன். தத்துவம் என்றால் ஜே.கே. இப்படி அறிமுகங்கள் குறைவாகவே இருந்தன. வாசிப்பு அதிகரிக்க, இணையமும் துணைக்கு வர, இன்று புத்தக உருவாக்கம் மிகப் பெரும் வளர்ச்சியைச் சந்தித்துள்ளது. ஆயிரக்கணக்கில் புதிய எழுத்தாளர்கள் உருவாகியிருக்கிறார்கள்.

புத்தகக் கண்காட்சியில் பேசிய ஒருவர், தொலைக்காட்சி தொடர் நாடகங்கள் அதிகரித்ததால் வீட்டிலிருக்கும் பெண்களிடம் வாசிப்பு குறைந்துள்ளது என்றார்.  எனக்கு இதில் உடன்பாடில்லை. வாராந்திர, மாதாந்திர மற்றும் மாதமிருமுறை பத்திரிகைகளில் விரல் விட்டு எணணக்கூடிய சிலவற்றைத் தவிர்த்து, பலவற்றில் நல்ல கதைகள், கவிதைகள், ஆன்மிகம், நகைச்சுவை போன்றவை குறைந்து ஆபாசமும் பரபரப்புமே எஞ்சி நிற்கின்றன. இதனால்தான் வாசிப்பில் இருந்து காணொளிமீது கவனம் திரும்பிவிட்டது. தொலைக்காட்சியிலும் இப்படிப்பட்ட ஆபாசங்களும் பரபரப்புகளும் பெருகிவிட்டால் நிச்சயம் பெண்கள்மீண்டும் நாவல்கள் பக்கம் திரும்புவார்கள். அப்படிப் பலர் திரும்புவதைக் கண்காட்சியில் காண முடிந்தது. நாவல்கள் வாங்கிச் செல்லும் பெண்களைக் காணும்போது இந்த எண்ணமே எனக்கு ஏற்பட்டது.

தொலைக்காட்சியும் சரி, செய்தித்தாள்களும் சரி. நிகழ்வுகளைச் சுருக்கமாக மட்டுமே அவற்றால் அளிக்கமுடியும். புத்தகங்களால் மட்டுமே விரிவாக பல விஷயங்களை விவாதிக்கமுடியும்.

விடுதலைப் புலிகள் இறுதிப்போர் குறி்த்து, அவர்களுடைய சரி, தவறுகள் குறித்து, இலங்கை அரசின் இன அழிப்பு குறித்து, எண்ணெய்க்காக நடைபெறும் போர்கள் குறித்து,  தீவிரவாதம் குறித்து, கூடங்குளம் அணுமின் நிலையம் குறித்து, மாவோயிஸ்டுகள் இயக்கம் குறித்து புத்தகங்கள் அன்றி வேறு எப்படித் தெரிந்துகொள்ளமுடியும்? இந்த விஷயங்களைப் பற்றிய கருத்தை உருவாக்கிக்கொள்ள புத்தகங்கள் தவிர வேறு வழியில்லை.

சுற்றுச் சூழல் பாதுகாப்பிற்கான பூவுலகின் நண்பர்கள் என்ற அமைப்பினர் கூடங்குளம் அணுமின்நிலையம், கல்பாக்கம் அணுமின் நிலையம் என இரு புத்தகங்களை “எதிர் வெளியீட்டின்” வாயிலாக வெளியிட்டுள்ளனர். இந்த இரண்டு புத்தகங்கள் பல புகைப்படங்களுடன் சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.   அதே போல், பிடல் காஸ்ட்ரோ, லெனின், மாவோ, சே குவேரா, மார்க்ஸ் போன்றவர்கள் குறித்து அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வம் அதிகமாகிக் கொண்டு இருக்கிறது. அவர்களுக்கும் புத்தகமே உறுதுணை.

தொலைத்தொடர்பு துறையில் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்ற நண்பர் (மனித உரிமை பாதுகாப்பு மையம், மதுரை மாவட்டத்தில் பொறுப்பாளர்) தோழர் சங்கையா சமீபத்தில் தனது பேத்தியை பார்ப்பதற்காக லண்டன் சென்றுவந்தார். தனது அனுபவத்தைப் புத்தகமாக எழுதி மதுரையில் உள்ள வாசிப்போர் உலகம் என்னும் அமைப்பின் மூலமாகக் கொண்டுவந்தார்.  வித்தியாசமான வரலாற்று நிகழ்வுகளோடு சிறப்பாக இந்தப் புத்தகம் அமைந்துள்ளது.

உடன் பணியாற்றும் நண்பர்கள் பணி ஓய்வு பெறும் போதும் பிற சமூக விழாக்களிலும் சம்பிரதாயமாக சால்வை அணிவிப்பதை விடுத்து, புத்தகங்கள் பரிசளிக்கும் வழக்கத்தைக் கடைபிடிக்கலாம்.சம்பந்தப்பட்டவருக்குப் படிக்கும் ஆர்வம் இல்லாது போனாலும் அவர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மற்றவர்கள் வாசிக்கலாம் அல்லவா?

பா.ராகவனின் நிலமெல்லாம் ரத்தம், டாலர் தேசம், மேலாண்மை பொன்னுசாமியின்  சாகித்திய அகாதமி விருது பெற்ற புத்தகம், சமீபத்திய விருது பெற்ற தோல் ஆகிய புத்தகங்களை வேறிடத்தில் வாங்கவேண்டும்.  சமீபத்தில் நான் படித்த புத்தகங்களில் அதிர்வை ஏற்படுத்தியவை, ஜோதி நரசிம்மன் எழுதிய “அடியாள்”, மருதனின் “இந்தியப் பிரிவினை – உதிரத்தால் ஒரு கோடு”, ஜெயமோகனின் ஏழாவது உலகம்,   ANDREA WARREN எழுதிய Surviving Hitler – A boy in the Nazi Death Camps.

இஸ்லாமிய புத்தகங்கள் நிரம்பிய அரங்கு ஒன்றில் நுழைந்த போது கண்ணில் பட்ட அவர்களுடைய மாதாந்திர வெளியீடு, சமவெளி சமுதாயம். இதில் அப்துல் காதர் (பெயர் நினைவில் நின்றபடி சரிதான் என எண்ணுகிறேன் – தவறெனில் சம்மந்தப்பட்டவர்கள் மன்னிக்க வேண்டும்) என்பவர், பல நாடுகளில் பிரதமர்களுக்கு சிலை வைக்கப்பட்டுள்ளது, இந்தியாவில் சிலை பிரதமராக வைக்கப்பட்டுள்ளார் என்று எழுதியிருந்தார். காரை வேகமாக ஓட்டியவரை பார்த்து, பார்த்து ஓட்டப்பா இது கார், சர்க்’கார்’ இல்லை என்றது இன்னொரு கவிதை. எழுத்து என்பது ஒரு வலிமையான ஆயுதம் என்பதுதான் எவ்வளவு சரியானது!

புரட்சிப்பாதையில் கைத் துப்பாக்கிகளைவிட பெரிய ஆயுதங்கள் புத்தகங்களே என்றார் லெனின். உலக வரைபடத்திலுள்ள மூலை முடுக்குகளுக்கெல்லாம் செல்ல விரும்புகிறாயா, நூலகத்துக்குச் செல் என்றார் டெகார்தே. போதும் என நொந்துபோய் புது வாழ்வை தேடுகிறீர்களா, நல்ல புத்தகத்தை வாங்கி, வாசிக்கத் தொடங்குங்கள் என்றார் இங்கர்சால்.

0

கண்காட்சியில் இருந்த அலுவலகத்துக்குச் சென்றேன். எத்தனை பேர் வந்திருப்பார்கள், எவ்வளவு புத்தகங்கள் விற்றிருக்கும் என்று கேட்டேன். பரம ரகசியத்தைக் கேட்டுவிட்டது போல், எங்களிடம் தகவல் இல்லை என்று சொல்லிவிட்டார்கள். இதைத் தெரிவிப்பதால் என்ன சிரமம் வந்துவிடப் போகிறது?  திங்கள் செய்தித்தாள் மதுரை பதிப்பில் விடை இருந்தது. ஞாயிறு மதியம் வரை சுமார் 4 லட்சம் பேர் புத்தகக் கண்காட்சிக்கு வந்திருந்தனர். 3 லட்சத்துக்கும் அதிகமான புத்தகங்கள் விற்பனையாகியுள்ளன.  இது கடந்த ஆண்டை விட அதிகம்.

தினமலர் அரங்கில் கொடுத்த ஒரு பிரசுரத்திலிருந்து மேலாண்மை பொன்னுச்சாமி என்ற எழுத்தாளர் 5ம் வகுப்பு வரையே படித்தவர் என்பது தெரிந்தது.  “இவர் நுழைய முடியாத பள்ளிக்கூடத்துக்குள் இவரது புத்தகம் சென்றது, இவர் பிரவேசிக்க முடியாத பல்கலையில் இவரது படைப்பு பாடமானது ” என்ற செய்தியை படித்தபோது மிக்க மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

நிறைவாக பதிப்பகத்தாருக்கு ஒரு வேண்டுகோள்.  சுண்டல் போல் அனைவருக்கும் என்றில்லாவிட்டாலும்உஓரிரு புத்தகங்கள் வாங்குபவர்களுக்காவது விலைப் பட்டியலைத் தாருங்கள். அடுத்தமுறை புத்தகம் வாங்கும்போது இது உபயோகமாக இருக்கும்.

கைப்பேசி எண், மின்னஞ்சல் முகவரி இல்லாதவர்களே இன்று யாருமில்லை. எனவே அரங்கின் முன்னால் பில் போடும்போது டேபிளில் ஒரு நோட்டை வைத்து வாசகர்களின் விவரங்களைக் கேட்டு வாங்கிக்கொள்ளலாம். எதிர்காலத்தில் உங்கள் புதிய வெளியீடுகள் வரும்போது அது பற்றிய செய்தியை அவர்களுக்கு அனுப்பிவைக்கலாம்.

புத்தகச் சந்தையில் சட்டப் புத்தக விற்பனையாளர்கள் அரங்கு அமைப்பதில்லை என்பது வருத்தமளிக்கிறது. மதுரை உயர் நீதிமன்ற அந்தஸ்தில் உள்ளதால், நிச்சயமாகச் சட்ட புத்தகங்களுக்கென்று ஓர் அரங்கு இருந்தால் பலருக்கும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். ஓ.பி.ராஜன், சீதாராம் அன்கோ போன்றவர்கள் அடுத்த ஆண்டு பங்கு பெற வேண்டும்.
0

மதுரை புத்தகக் கண்காட்சி – சில அனுபவங்கள்

1185712_696804570336949_221238935_nதமிழ்ச்சங்கம் கண்ட பெருமைமிகு நான்மாடக்கூடல் மதுரையில் 8ம் ஆண்டு புத்தகத் திருவிழா கடந்த 30ம் தேதி தொடங்கியது. வாழ்வு முதல் மரணம் வரை அனைத்தையும் ஆர்ப்பாட்டமாகத் திருவிழா போல் கொண்டாடும் மதுரை புத்தக விற்பனைச் சந்தையையும் அவ்வாறே கொண்டாடி வருகிறது.

தொடங்கியது முதல் மூன்று தினங்கள் தினமும் மாலை மழை என்பதால் செப்டெம்பர் 2ம் தேதி மாலை தான் சென்றேன்.  தமுக்கம் மைதானத்தில் மிகப் பெரியதாக அமைக்கப்பட்டிருந்த அரங்கில் ஏறக்குறைய 220 கடைகள் இருந்தன.  உள்ளே செல்லும் வழி, மற்றும் வெளியே வரும் வழி ஆகியவற்றின் இரு புற சுவர்களிலும் கடந்த ஆண்டு கடை வரிசை எண் வாரியாக பதிப்பகங்கள் / புத்தக விற்பனையாளர்கள் பெயர்கள் அச்சிடப்பட்டிருந்தன. இந்த முறை அது இல்லை. இதனால் குறிப்பிட்ட பதிப்பகத்தைத் தேடி வருபவர்களுக்குச் சிரமம் ஏற்படுவதைத் தடுக்க முடியவில்லை. பபாசி அமைப்பினர் அடுத்த ஆண்டு இந்தக் குறையில்லாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

திங்கள் கிழமையாக இருந்தும் அன்று மாலை நல்ல கூட்டம். அதற்கு முந்தைய தினம், ஞாயிற்றுக் கிழமை பகலில் பள்ளிகள் வாரியாக மாணவர்கள் வந்து சென்றிருந்தனர். அன்று மட்டும் சுமார் 40,000 பார்வையாளர்கள் திரண்டு வந்திருந்தனர் என்கிறது தி இந்து.

கல்கியின் பொன்னியின் செல்வன், சிவகாமியின் சபதம், அலையோசை போன்றவை மலிவு பதிப்புகளாக பல கடைகளில் காணப்பட்டன. கிழக்கு பதிப்பகம், உயிர்மை மற்றும் சில பதிப்பக அரங்குகளில் சுஜாதாவின் புத்தகங்கள் அதிகமாக பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தது.  புத்தகம் வாங்கும் ஆர்வத்தில் வந்தாலும் பலர் புத்தக விலையைப் பார்த்துவிட்டு மீண்டும் அதை இருந்த இடத்திலேயே வைப்பதையும் சில அரங்குகளில் பார்க்க முடிந்தது.

திரைப்படம், தொலைக்காட்சிகளில் தோன்றும் பிரபலம் என்பதில் ஒரு வித கவர்ச்சி இருப்பதாகத்தான் தெரிகிறது.  விஜய் டிவி புகழ் நீயா, நானா கோபிநாத் எழுதிய புத்தகங்களை பெருமைக்காவது சிலர் வாங்கிச் சென்றதை காண முடிந்தது.

இலக்கியம், நவீன இலக்கியம் என்றால் புத்தகத்தின் பெயர் வித்தியாசமாக இருக்க வேண்டும். பெயரை மட்டும் படித்தால் புரியக் கூடாது. அட்டை முகப்பு மறைபொருள் ஓவியமாக இருக்க வேண்டும். இது எழுதப்படாத விதியா என தெரியவில்லை.  இந்த விதிக்கு உட்பட்ட பல புத்தகங்களைக் காண நேர்ந்தது.  வழக்கம் போல் தோளில் நீண்ட துணிப்பை, 4 நாட்கள் முகச்சவரம் செய்யப்படாத தோற்றத்துடன் சில இளைஞர்கள் கீழைக்காற்று, எதிர் போன்ற அரங்குகளில் காணப்பட்டனர்.

8ம் வகுப்புக்குக் கீழே படிக்கும், ஓரளவு சொன்ன பேச்சை கேட்கும்  குழந்தைகளுடன் வந்திருந்த பல பெற்றோர்கள், சிறிய கதை புத்தகங்கள், ஓவியப் பயிற்சி புத்தகங்கள்- ஆங்கில கதைகள், வரலாற்று புத்தகங்கள் என தேர்வு செய்து கொண்டிருந்தனர்.

10ம் வகுப்பு மற்றும் 12ம் வகுப்பு தேர்வை இந்த வருடம் சந்திக்க இருக்கும் மாணவ, மாணவியருடன் வந்திருந்த பெற்றோர் 1000 ஒரு மார்க் கேள்விகள், நோட்ஸ்கள் என வாங்கிக்கொண்டிருந்தனர்.  ஒரு சிறிய கடையில் மிக அதிகமான பெரியவர்கள் நின்று கொண்டிருந்தனர்.  என்னவென்று எட்டிப்பார்த்தால் அறிவியல் உபகரணங்கள். பூதக்கண்ணாடி, டெலஸ்கோப், காலம் அளவிடும் கருவி போன்றவை வைத்திருந்தார்கள், அதில் பலர் லென்ஸ் தேர்வு செய்து கொண்டிருந்தனர்.  ஒரு பெரியவரிடம் விசாரித்ததில் பல மருந்து மாத்திரைகள், சோப்பு போன்ற பொருட்களில் அதிக விற்பனை விலை (எம்ஆா்பி) மிகச்சிறியதாக அச்சிடுகிறார்கள், அவர்கள் சொன்னதுதான் விலையாக இருக்கிறது.  எனவே தான் ஒரு நல்ல லென்ஸ் வாங்கினேன் என்றார்.  சிறப்பான யோசனையாக இருக்கிறதே என எண்ணிக் கொண்டேன்.

தொழிற்சங்கம் குறித்து கார்ல் மார்க்ஸ், சாதியம் குறித்த சில புத்தகங்கள், மாக்சிம் கார்க்கியின் தாய், காலச்சுவடு பதிப்பகத்தில் கிளாசிக் வரிசையில் தி ஜானகிராமன் எழுதிய அம்மா வந்தாள் உள்ளிட்ட சில புத்தகங்களை வாங்கிக் கொண்டேன்.

முன்னதாக முற்போக்குச் சிந்தனையாளர் சனநாயக தொழிற்சங்க மைய பொறுப்பாளர் தோழர் மு தங்கபாண்டி அவர்கள் “மரண தண்டனையும், கம்யூனிஸ்டுகளும், அணுஉலையும் கம்யூனிஸ்டுகளும்” என்ற சிறு நூல் வெளியீடு கருத்துப்பட்டறை எனும் அரங்கின் முன் நடக்க இருப்பதாக தெரிவித்து அழைப்பு விடுத்திருந்தார்.  தோழரை பல நாள்களாகத் தெரியும். நல்ல சிந்தனையாளர். என்னுடைய மற்றொரு நண்பரான மீ.த. பாண்டியன் அவருடைய புத்தகத்தை வெளியிட்டார். இந்தப் புத்தகம் பற்றிய எனது கருத்தை பின்னர் பதிவிடுகிறேன்.  மரண தண்டனை குறித்து பல தரவுகளையும் தகவல்களையும் இந்நூலில் அவர் தெரிவித்திருக்கிறார்.

புத்தகத்தை வெளியிட்ட தோழர், அழித்தொழிப்பு என்னும் பதம் புத்தகத்தில் இடம்பெற்றிருக்கவேண்டுமா என்று கேள்வி எழுப்பினார். அழித்தொழிப்பு என்பது இலங்கை இனப்படுகொலை, ஹிட்லர் வதைமுகாம் கொலைகள் போன்றவற்றுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தவேண்டுமா என்ன? அணு உலை கட்டுரையில் நையாண்டியும் நக்கலும் நன்றாகவே கலந்திருக்கிறது. குறிப்பாக தா. பாண்டியனை விமரிசனம் செய்திருந்தாலும் இரு இடதுசாரி கட்சிகளுக்கும் இது பொருந்தும்.

 

இன்றைய உலகமயமாக்கல் சூழலில், தொழிலாளர் நலச்சட்டங்கள் திருத்தப்பட்டு, அவமதிக்கப்படும் சூழலில்,  ஊழல் மிகுந்திருக்கிற நிலையில், சிபிஐ, சிபிஎம்  இரண்டும் ஏன் ஒன்றிணையக்கூடாது என்னும் ஆதங்கம் பலரிடம் உள்ளது. இந்த இருவரிடமிருந்தும் வேறுபட்டு முற்போக்காகவும் தீவிரமாகவும் சிந்திக்கும் ரேடிகல் கம்யூனிஸ்டுகள் சிறிய சிறிய அமைப்புகளாக பிரிந்திருக்கிறார்களோ என்கிற ஆதங்கம் எனக்கு உண்டு.

0

சில பள்ளி ஆசிரியர்கள் இரண்டு குழுக்களாக பல புத்தகங்களை தேர்வு செய்து கொண்டிருந்தனர். பள்ளியில் மாணவர்களுக்குப் பரிசளிப்பதற்காக அவை வாங்கி செல்லப்பட்டன. இது போல் புத்தகங்கள் அதிகமாக வாங்குபவர்களுக்கு கூடுதலாக 10 சதவீதம் தள்ளுபடி தருவது குறித்து பதிப்பகங்கள் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

சமீபத்தில் எங்களின் தொழிற்சங்க சம்மேளனத்தின் மாநில மாநாட்டில் கலந்து கொண்ட சிறப்பு விருந்தினர்களுக்கு நாங்கள் புத்தகங்களைத்தான் நினைவுப் பரிசாக அளித்தோம்.  அவர்கள் ஊர் சென்று சேர்ந்ததும், தனியாக அழைத்து புத்தக பரிசுக்கு நன்றி தெரிவித்தார்கள்.

5642_696804597003613_417656992_nநான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன் எனது மூத்த மகள் டிவிஎஸ் மேல்நிலைப்பள்ளியில் பிளஸ் 2 வில் முதல் மாணவியாகவும், பாட வாரியாக 3 பரிசுகளும் – மொத்தம் 5 பரிசுகள் பெற்றாள்.  மதிப்பெண் சான்றிதழ் வாங்க சென்றிருந்த போது என்ன படிக்கப் போகிறாய் என உதவி தலைமை ஆசிரியர் கேட்டதற்கு BE (ECE) என்று சொல்லியிருந்தாள். அந்தப் படிப்புக்குப் பயன்படக்கூடிய வகையில் சிறந்த 5 புத்தகங்களைத் தேர்வு செய்து அடுத்த சில மாதங்கள் கழித்து நடைபெற்ற பள்ளி ஆண்டு விழாவின் போது பரிசளித்தார்கள்.  4 வருடமும் போற்றி பாதுகாத்து பயன்படுத்தக்கூடிய மிகச்சிறந்த பரிசாக அது அமைந்தது.

நான் 15 வருடங்களுக்கு முன் குடியிருந்த இடத்துக்கு அருகே வசித்த நண்பர் பிராடிஜி – கிரி பதிப்பகம் போன்றவற்றின் சிறிய புத்தகங்களாக நிறைய வாங்கியிருந்தார். அவரை சந்தித்து நலம் விசாரித்துக்கொண்டிருந்தபோது தான் தற்போது ஒரு அபார்ட்மென்டில் குடியிருப்பதாகவும், பல குடியிருப்புகளிலிருந்து குழந்தைகள் பிறந்த நாள் என சாக்லேட் கொண்டு வந்து தரும்போது, ஒரு புத்தகம், பென்சில், அல்லது பேனா என வயதுக்கு ஏற்ப பரிசளிப்பது வழக்கம் என்றும் சொன்னார்.

3 மணி நேரத்தில் அரை மணி நேரம் புத்தக வெளியீட்டிலும், சில நிமிடங்கள் வெளி அரங்கில் நடைபெற்ற பட்டிமன்ற பேச்சைக் கேட்டதிலும் செலவழித்ததால், திருவிழாவை முழுவதுமாகப் பார்த்த திருப்தி ஏற்படவில்லை. இன்னொருமுறை செல்லவேண்டும். பிறகு மேலும் கொஞ்சம் எழுதுகிறேன்.

0

ரியல் எஸ்டேட் அபாயங்கள் – ஓர் எச்சரிக்கை ரிப்போர்ட்

Real-Estate_4இந்தியாவிலேயே பெரிய ரியல் எஸ்டேட் கம்பெனி அது. சுமார் ஐந்தாறு வருடத்துக்கு முன்பே ஐந்து லட்ச ரூபாய் அட்வான்ஸ் புக்கிங் என காசோலை வாங்கினார்கள். சென்னை பழைய மகாபலிபுரம் சாலைக்குச் சற்றுத் தள்ளி செம்மஞ்சேரி அருகில் அவர்கள் திட்டமிட்டிருந்த டவுன்ஷிப்பிற்கு அப்ரூவல் வாங்கவே பல காலம் பிடித்தது. அவர்கள் கட்டித் தருவதாகச் சொன்ன வீடுகள் இன்னும் முழுமையாகக் கையளிக்கப்படாமல் உள்ளன.

அதற்குப் பக்கத்திலேயே 92 ஏக்கரில் பிரம்மாண்டமாக உருவெடுப்பதாகச் சொல்லும் இன்னொரு டவுன்ஷிப், சமீபத்தில் விஜய் அவார்ட்ஸ் நிகழ்ச்சிக்குக் கூட புரவலராக இருந்தார்கள். 2009 இல் கீழ்க்கண்ட விளம்பரங்களை வெளியிட்டார்கள்.

ஒன்னே முக்கால் ஏக்கர் பரப்பளவில் ஏழு மாடி – ஒரு லட்சம் சதுர அடியில் உலகத் தரம் வாய்ந்த கிளப் ஹவுஸ். அந்தக் கட்டுமான நிறுவனத்தின் இணையத்தளத்தில் ஏழு மாடி கிளப் ஹவுஸ்க்கான பில்டிங் பிளான் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. அதிலே பிசினஸ் செண்டர், பார், உணவகங்கள், கெஸ்ட் ரூம்கள், ஆர்கானிக் ஸ்பா, ஸ்னூக்கர், டேபிள் டென்னிஸ், குழந்தைகளுக்கான விளையாடும் இடங்கள், உலகத் தரம் வாய்ந்த ஜிம், யோகா மாற்றும் தியான மண்டபம், ஸ்குவாஸ் கோர்ட், நூலகம் (புத்தகங்கள் மற்றும் வீடியோ), திரையரங்கு, பேட்மிட்டன் & டென்னிஸ் கோர்ட்கள், ஒலிம்பிக் நீச்சல் குளத்தில் பாதி அளவு நீச்சல் குளம், அதில் குழந்தைகளுக்குத் தனி பெரியவர்களுக்குத் தனி.

மேலே சொன்னதெல்லாம் வெறும் கிளப் ஹவுஸ் சம்பந்தப்பட்ட சிறப்பம்சங்கள். அது போக ரிவர்ஸ் ஆம்மோசிஸ் (RO) சுத்திகரிப்பு நிலையம், தேக்குக் கதவு, மாஸ்டர் பெட் ரூமில் மரத்தினால் ஆன தளம், வளாகத்துக்குள்ளாகவே எல்.கே.ஜி முதல் 12 ஆம் வகுப்பு வரை பள்ளிக்கூட வசதி, 24 மணி நேர தடையில்லா மின்சாரம், வளாகத்தைச் சுற்றி மின்சார வேலி, ஒவ்வொரு கட்டடத்துக்கும் ஒரு காவலாளி, ஐடி கம்பெனியைப் போல அடையாள அட்டையைக் காட்டினால் மட்டுமே திறக்கும் பொது நுழைவு, குழாய் மூலம் வழங்கப்பட்டு மீட்டர் மூலம் அளக்கப்படும் சமையல் எரிவாயு.

இந்த டவுன்ஷிப் அமைந்திருக்கும் பகுதியில் நெல் வயல்கள். காவிரி வறண்டு போய் தஞ்சாவூரே காய்ந்து போயிருந்த சமய்த்தில் கூட நெல் விளைந்த இடம். அதற்கு அருகிலேயே அரசன்கழனி ஏரி. கூடவே பால்கனி கதவைத் திறந்து பார்த்தால் தரிசிப்பதற்கு பச்சைப் பசேல் என ஒரு மலை.

2009 இல் அந்த நிறுவனம் தந்த விளம்பரங்களிலேயே தலையாயது கிளப்ஹவுஸ் என்றால் மிகையாகாது. அந்த கிளப்ஹவுஸ் கட்டுமான நிறுவனத்துக்குச் சொந்தமாக இருக்கும். வீடு வாங்கும் அத்தனை பேரும் அதில் உறுப்பினர்கள். அதாவது அதன் வசதிகளை அனுபவித்துக் கொள்ளாலாம். வேற்று மனிதர்கள் வர மாட்டார்கள். ஐந்து நட்சத்திர ஓட்டல் போல வசதிகளோடிருந்த கிளப்ஹவுஸ் விளம்பரத்துக்காவே பலர் அதில் புக் செய்தார்கள்.

வாராவாரம் சனிக்கிழமை பிரபலமான ஆங்கில செய்தித்தாள்களில் தவறாமல் அந்த டவுன்ஷிப் விளம்பரம் வந்தது. அதில் கிளப்ஹவுஸ் தவறாமல் இடம்பெற்றத்து. ஆகச் சிறந்த Unique Selling Point என்பதே கிளப்ஹவுஸ். இப்படி கிளப்ஹவுஸ் விளம்பரத்தைக் காட்டி குறிப்பிட்ட அளவு பேரை புக் செய்ய வைத்த பின்னரும் விளம்பரம் தொடர்ந்தது. ஆனால் அதில் கிளப்ஹவுஸ் பற்றிக் குறிப்பிடுவதை நிறுத்திக்கொண்டார்கள். ஏற்கனவே 300 குடும்பங்கள், 500 குடும்பங்கள் சொகுசு வாழ்வை அனுபவித்து வருகிறார்கள். அவர்களோடு நீங்களும் இணைந்து கொள்ளுங்கள் என்கிற தொனியில் அவை பேசத் தொடங்கிவிட்டன.

இதற்கிடையில் அவர்கள் இணையத்தளத்தில் வெளியிட்டிருந்த ஏழு மாடி பில்டிங் பிளான் நாலு மாடி பிளானாகத் தேய்ந்து, அதுவும் ஒரு சுபயோக சுபதினத்தில் காணாமல் போனது. அஜீத் நடித்த சிட்டிசன் படத்தில் அத்திப்பட்டி என்ற கிராமமே இந்திய வரைபடத்தில் இருந்து காணாமல் போகும் அல்லவா? அப்படித்தான்.

ஆனாலும் அவர்கள் செய்து கொடுத்திருந்த ஒப்பந்தத்தில் கிளப்ஹவுஸ் குறிப்பிடப்பட்டிருந்ததால், ‘உங்களால் கிளப்ஹவுஸ் கட்ட முடியவில்லை என்பதை நான் புரிந்துகொள்கிறேன். அதில் உள்ள சிக்கல்களை உணர்ந்து கொள்கிறேன். அதனால் அதற்காக நான் இழப்பீடு கேட்க மாட்டேன்,’ என ஒரு பேப்பரில் கையெழுத்துப் போட்டுத் தரச்சொல்லி மிரட்டியிருக்கிறார்கள். அப்படித்தரவில்லை என்றால் உங்கள் பிளாட்டின் சாவியை உங்களுக்குத் தர மாட்டோம் என பிளாக்மெயில். ஐம்பது லட்சம் பணத்தைக் கொடுத்து விட்டு, அதற்கு வங்கியில் வட்டி கட்டிக்கொண்டு, இன்னொரு வீட்டில் வாடகையும் செலுத்திக்கொண்டு எத்தனை பேரால் இருக்க முடியும்? அதனால் கையெழுத்துப் போட்டுக் கொடுத்து விட்டு சாவியை வாங்கி வந்து அடுப்பைப் பற்ற வைத்திருக்கிறார்கள்.

ஒரு சிலர், கிளப்ஹவுஸ் எப்போது தயாராகிறதோ அப்போது ஆகட்டும். அதைக் கட்டி முடித்த பின்னர் அதற்கென ஒப்புக்கொண்ட ஒரு லட்ச ரூபாயைத் தருகிறேன் என லாஜிக் பேச முயன்றிருக்கிறார்கள். ஒரு சல்லிக் காசு பாக்கி இல்லாமல் வைத்தால்தான் சாவி என்றவுடன் வேறு வழியில்லாமல் சம்மதித்திருக்கிறார்கள்.

சரி வீட்டின் சாவியைத்தான் கொடுத்தார்களே என்றால் அதுவும் சரியான சமயத்தில் தரவில்லை. 2010 டிசம்பரில் கட்டித் தருவுவதாக ஒப்புக்கொண்ட சில வீடுகள் 2012 பிப்ரவரி மாதம்தான் கையளிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அதுவும் அறைகுறையாக.

தேக்கு மரத்துக்குப் பதிலாக லொடலொடவென்று உளுத்துக் கொட்டுகிற பேக்டரி கதவுகள், பெட்ரூமில் மரத்தளம் இல்லாமல் வெறும் பாலீஷ் செய்யப்பட்ட டைல்ஸ். பாத்ரூம் மற்றும் கிச்சனில் உள்ள இணைப்பு உபகரணங்கள் எல்லாம் ஒரு வருடத்துக்குள் துருவேறி விட்டன. வீட்டில் அ முதல் ஃ வரை எல்லாமே மலிவான சீனத் தயாரிப்புகள்.

இன்னுமொரு பிரச்சினை RO குடிநீர். முதலில் RO தண்ணீர் எனச் சொன்ன பில்டர், அதை RO வுக்கு இணையான தண்ணீர் என வார்த்தைப் பிரயோகம் செய்து, பிற்பாடு அதைச் சுத்திகரிக்கப்பட்ட தண்ணீராக உருமாற்றம் செய்திருக்கிறார்கள். அவ்வாறே எல்லா வீடுகளுக்கும் சப்ளை செய்யப்படுகிறது.

இதனிடையில் டவுன்ஷிப்பின் பராமரிப்பை பில்டரே ஏற்று நடத்துமெனவும் வீடு விற்கும் போது அக்ரிமெண்ட் போட்ட காரணத்தினால் செக்யூரிட்டி, தண்ணீர் சுத்திகரிப்பு என எல்லாவற்றையும் அவர்களே கவனித்துக்கொள்கிறார்கள்.

அப்படிச் செய்யும் போது அந்த நிறுவனமே தான் சுத்திகரித்த நீரை கிண்டியில் உள்ள கிங்ஸ் இன்ஸ்ட்டிடியூட்டில் பரிசோதனை செய்ததில், இந்தத் தண்ணீர் ரசாயன மற்றும் பாக்டீரியா கலந்துள்ளது என்றும் பயன்பாட்டுக்கு ஒவ்வாத தண்ணீர் என்றும் சான்றிதழ் அளித்தது. அந்த அறிக்கையை குடியிருப்போரிடமிருந்து மறைத்தும் வருகிறது கட்டுமான நிறுவனம்.

மொத்தம் 92 ஏக்கர் புராஜெக்ட். அதில் சுமார் 45-50 ஏக்கர் பரப்பளவில் முதல் கட்டம். இந்த முதல் கட்ட வேலைகள்தான் சில ஆண்டுகளாக ஓடுகிறது. அதில் 1300 வீடுகள். அதில் கார் பார்க்கிங் ஒன்றரை லட்சம், கிளப்ஹவுஸ் சார்ஜ் ஒரு லட்சம் என்பது போல உள்கட்டமைப்பு மற்றும் தண்ணீருக்காகவே ஒவ்வொருவரிடமும் ஐம்பதாயிரம் வசூலித்திருக்கிறார்கள். ஒரு வீட்டுக்கு ஐம்பதாயிரம் என்றால் 1300 வீட்டுக்கு ஆறரைக் கோடி ரூபாய். ஆறரைக் கோடி ரூபாயில் எத்தனை கிணறு வெட்டியிருக்கலாம், எத்தனை ஆழ்துளைக் கிணறுகள் அமைத்திருக்கலாம்? வெறும் பத்து பிளாட் இருக்கும் அபார்ட்மெண்டில் இரண்டு போர்வெல் போட்டிருப்பார்கள். அப்படியானால் 1300 வீடுகளுக்கு எத்தனை வேண்டும்?

ஆனால் இங்கே வெறும் ஆறு கிணறு / ஆழ்துளைக் கிணறு மட்டுமே உள்ளன. அதுவும் அந்த நிறுவனம் தனது கட்டுமானப் பணிகளுக்குத் தண்ணீர் எடுப்பதற்காகத் தோண்டியவை. அதுவும் பஞ்சாயத்துக்குக் கையளிக்கப்படவுள்ள பார்க்கில் தோண்டியவை. ஆறரைக் கோடி ரூபாயை எடுத்துக்கொண்டு தண்ணீருக்காக இந்தப் படித்த சீமான்களை கையேந்த வைத்திருக்கிறது இந்த நிறுவனம். இங்கே போதுமான நிலத்தடி நீர் இல்லை. அதனால் லாரியில் தண்ணீர் வாங்குகிறோம் என்று சொல்லி மாதம் ஐந்து அல்லது ஆறாயிர ரூபாய் மெயிண்டனென்ஸ் பில் போடுகிறார்கள். இதுவே இன்னொரு EMI மாதிரி உள்ளதென அதிர்ச்சியில் உறைந்து போன குடியிருப்போர் பிற்பாடு அதற்குப் பழகிக்கொண்டார்கள்.

எங்களுக்கு பில் போட்டு விட்டு பில்டர் தனது தொடர்ச்சியான கட்டுமானப் பணிகளுக்கு எங்களது தண்ணீரையும், மின்சாரத்தையும் பயன்படுத்திகிறார்கள் எனக் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள் அபார்ட்மெண்ட் வாசிகள். எங்கள் வீடுகளுக்கு வாட்டர் மீட்டர் மாட்டுங்கள். எங்கள் பயன்பாட்டுக்குத் தக்க மெயிண்டனென்ஸ் செலுத்துகிறோம் என்கிறார்கள். இது தொடர்பான வாக்குவாதத்தில் பில்டரின் அலுவலத்தில் வேலை பார்த்த ஓர் ஊழியர் வீட்டு உரிமையாளர் ஒருவரைத் தாக்கியதில் அந்த சாஃப்ட்வேர் ஆசாமிக்கு மூக்கில் எலும்பு முறிவு, கையில் எழும்பு முறிவு ஏற்பட்டது. பில்டரின் ஆள்கள் போலிஸ் வருவதற்கு முன் அவசர அவசரமாக தரையில் சிந்திய ரத்தத்தை எல்லாம் சுத்தம் செய்து தடயத்தை அழித்து விட்டார்கள். பெரும் சமரசத்துக்குப் பிறகு திட்டமிட்ட கொலை முயற்சியாக பள்ளிக்கரணை காவல் நிலையத்தில் பதிவு செய்யப்படவேண்டிய வழக்கு வெறும் கைகலப்பு வழக்காக பதியப்பட்டு ரூ 2500 அபராதக் கேஸாக முடிந்தது.

இப்படி அப்ரூவல் வாங்காமலேயே புக் செய்வது, பொய்யான விளம்பரங்களைக் கொடுத்து மக்களை ஏமாற்றி வாங்க வைப்பது, சரியான நேரத்தில் வீட்டைக் கட்டி ஒப்படைக்காமல் இழுத்தடிப்பது, மிடில் கிளாஸ் மக்களான வீடு வாங்கியோர் மீது தாக்குதல் நடத்துவது என எல்லா வகையிலும் வாடிக்கையாளரை வஞ்சிக்கும் பில்டர்களைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான புதிய சட்டம், புதிய அமைப்பு வரப் போகிறது.

பங்குச் சந்தைக்கு SEBI, இன்சூரன்ஸ் துறைக்கும் IRDA, வங்கித் துறைக்கு ரிசர்வ் வங்கி மாதிரி ரியர் எஸ்டேட் துறைக்கு ஒரு நெறிப்படுத்தும் அமைப்பைக் கொண்டுவரும் சட்ட மசோதாவை மத்திய அமைச்சரவை அங்கீகரித்துள்ளது.

இன்ஷுரன்ஸ் ஏஜெண்ட் மாதிரி ரியல் எஸ்டேட் புரோக்கர்கள் எல்லாம் இதன் கட்டுப்பாட்டில் லைசன்ஸ் வாங்க வேண்டி வரலாம். சும்மா ஒரு இடத்தை வாங்குவதற்கு பேச்சுவார்த்தை நடத்தும் போதே மார்க்கெட்டிங் ஆரம்பிக்க முடியாது. அனுமதி பெறப்பட்ட ஒவ்வொரு புராஜெக்ட்டும் புதிதாக வரவிருக்கும் இந்த ரெகுலேட்டரி அமைப்பில் பதியப்பட வேண்டும். புராஜெக்ட் குறித்த அனைத்து அவசியமான விவரங்களும் அளிக்கப்படவேண்டும். அதன் பிறகுதான் மார்கெட்டிங் செய்ய வேண்டும்.

ஆஸ்திரேலியா நீர்வீழ்ச்சி, குடகுமலைப் பசுமை போன்றவற்றையெல்லாம் விளம்பரத்தில் போடக் கூடாது. புராஜெக்ட் சைட்டில் என்ன இருக்கிறதோ அதுதான் விளம்பரமாக வேண்டும். பொய்யான வாக்குறுதிகளைக் கொடுத்து மக்களை ஏமாற்றக் கூடாது.

கவனித்திருப்பீர்கள். 1500 சதுர அடிக்கு நீங்கள் வாங்கினால் வீடு 1200 சதுர அடிதான் இருக்கும். இங்கே பில்டர்கள் விற்பது சூப்பர் பில்டப் ஏரியா. இனிமேல் வீட்டுக்குள் நமக்கு எத்தனை சதுர அடி கிடைக்குமோ, கார்ப்பெட் ஏரியா, அதைத்தான் விற்க வேண்டும்.

பிறகு வாடிக்கையாளர்களிடமிருந்து பெற்ற பணத்தை அந்த புராஜெக்ட்டில் மட்டுமே முதலீடு அல்லது செலவு செய்ய வேண்டும். சென்னையில் கிளப்ஹவுஸ் கட்டுவதாகச் சொல்லித் திரட்டிய பணத்தை துபாய் புராஜெக்ட்டில் போட முடியாது.

பிறகு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் கட்டிக் கையளிக்காமல் போனால் தான் கட்டிய மொத்தப் பணத்தையும், வட்டியோடு திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ளும் ஆப்ஷனும் வாடிக்கையாளருக்கு இருக்கும்.

வாடிக்கையாளர் குறைகளைக் கேட்டுக் களைய சிறப்பு அமைப்பும், தீர்ப்பாயமும் அமைக்கப்படவுள்ளன. சிவில் நீதிமன்றம், நுகர்வோர் நீதிமன்றம் என தாமதமாக நீதி கிடைக்கும் சிரமங்களை இது தவிர்க்கும்.

0

செல்லமுத்து குப்புசாமி

சென்னை புத்தகக் கண்காட்சி – சில குறிப்புகள்

 

Apple Photos 066

36வது சென்னை புத்தகக் கண்காட்சி நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும் நந்தனம் ஒய்.எம்.சி.ஏ உடற்பயிற்சிக் கல்லூரித் திடல் பிரமாண்டமாகவும் அழகாகவும் இருக்கிறது. சுற்றுலா செல்லும் உணர்வை ஏற்படுத்தும் அடர்த்தியான அழகிய மரங்கள் சாலையின் இரு பக்கங்களிலும் அணிவகுக்கின்றன. உள்ளே நுழைந்துவிட்டால் தனியொரு உலகம் இது. காலை வீசி நடந்தபடி மைதானத்தை நிதானமாக ஒரு முறை சுற்றி வந்த பிறகு அரங்குக்குள் நுழைவது நல்ல அனுபவம். விடுமுறை தினங்களில் இன்னும் கொஞ்சம் முன்பே வந்துவிட்டால், காலை நேர நடைபயிற்சியையும் இங்கே இனிதே முடித்துக்கொண்டுவிடலாம். மற்றபடி, அதிகம் நடந்து பழக்கமில்லாதவர்களுக்கு இந்த அரங்க நெடும்பயணம் வேதனையளிக்கலாம். புத்தகக் கண்காட்சிக்குள் நுழையும்போதே இப்படி சிலர் மூச்சு வாங்கியபடி இருந்ததையும், வந்தவுடனேயே உட்கார இடம் தேடியதையும் காண முடிந்தது.

வழக்கமாக இடம்பெறும் சாலையோரப் பழையப் புத்தகக் கடைகள் இந்த முறை இல்லை. நடைபாதையே இல்லை என்பதால் கடைகளுக்கு இடமில்லாமல் போய்விட்டது. அத்தனை பெரிய மைதானத்தில் எங்காவது ஓரோரத்தில் இடம் ஒதுக்கியிருக்கலாமோ என்று தோன்றியது. பழைய இதழ்கள், பயன்படுத்தப்பட்ட புத்தகங்கள் வாங்குவதற்கென்றே கண்காட்சிக்கு வருபவர்களுக்கு இது ஒரு ஏமாற்றம்.

இவை போக வேறு எந்த மாற்றமும் இல்லை. காலைத் தடுக்கும் அதே சிவப்புக் கம்பளங்கள். துர்நாற்றம் அடிக்கும் அதே டாய்லெட். அதே சுயமுன்னேற்ற நூல்கள். அதே கல்கி, சாண்டில்யன், பொன்னியின் செல்வன்.

Apple Photos 042

இந்தக் கண்காட்சிக்குப் புது வரவு, SAGE Publications. டெல்லி உலகப் புத்தகக் கண்காட்சியில் இவர்களுடைய மாபெரும் அரங்கங்களை இரண்டு ஆண்டுகளாகக் கண்டிருக்கிறேன். ‘இங்கே முதல் முறையாக பங்கேற்கிறோம். வரவேற்பு இருந்தால் தொடர்வோம்’ என்றார் பதிப்பகத்தைச் சேர்ந்தவர். ஆனால் மூன்று ஸ்டால்களுக்கு மேல் தரமாட்டோம் போன்ற விதிமுறைகள் இருந்தால் இப்படிப்பட்ட ஆங்கில பதிப்பகங்களை இங்கே எதிர்பார்க்கமுடியாது. இவ்வளவு பெரிய அரங்கில், தேவைப்படுவோருக்கக் கூடுதல் ஸ்டால்கள் அளிக்கலாமே?

சேஜ் பொதுவாக லைட் ரீடிங் புத்தகங்களைப் பதிப்பிப்பதில்லை. Academic Research புத்தகங்கள் மட்டுமே அதிகம் வெளியாகும். நம்முடைய திறனுக்கும் தேவைக்கும் ஏற்ப நூல்களைத் தேர்வு செய்து படிக்கலாம். டெல்லியில் இருந்ததைப் போலவே Bargain Counter என்று தனி அலமாரி ஒதுக்கியிருக்கிறார்கள். இங்கே சில நல்ல நூல்கள் 100, 200 ரூபாய்க்குக் கிடைக்கின்றன.

எடுத்துக்காட்டாக இரு நூல்கள் :

Apple Photos 070

 

இது புது வரவு. சமீபத்தில் தி ஹிந்துவில் இந்நூல் குறித்து ஒரு விமரிசனம் வந்திருந்தது. தலைப்பில் பிரபகாரன் இருந்தாலும், இலங்கை அரசியல் குறித்தும் ஈழப் போராட்டம் குறித்தும் எழுதப்பட்டிருக்கும்  எளிமையான நூல் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

Apple Photos 019

NHM மின்புத்தகங்களுக்கான அரங்கில் ஆர்வத்துடன் பலர் விசாரித்துக்கொண்டிருந்தனர். தமிழில் மின்நூல் படிக்கமுடியுமா? ஐஃபோனில் படிக்கலாமா? எப்படி வாங்குவது? எல்லா நூல்களும் இப்படிக் கிடைக்குமா?

Apple Photos 023

கிழக்கு பதிப்பக அரங்கம். வரலாறு, அரசியல், வாழ்க்கை, மொழிபெயர்ப்பு என்று பல புதிய நூல்கள் இந்த ஆண்டு வெளியாகியுள்ளன. அவற்றைப் பற்றிய அறிமுகங்களை அடுத்தடுத்து அளிக்கிறேன். கூட்டம் அதிகமிருந்ததால் கிழக்கு அரங்குக்குள் செல்லமுடியவில்லை. நான்கு ஸ்டால்கள் இருப்பதில் உள்ள வசதி இப்போதுதான் தெரிகிறது.

Apple Photos 033

விடியல் அரங்கில் மாவோவின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்புகள் முழுத் தொகுதியும் கிடைக்கிறது. வேறு சில புதிய நூல்களும் வெளியாகியுள்ளன. வரும் நாள்களில் இங்கே அவற்றை அறிமுகம் செய்கிறேன். நண்பர் ஒருவரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, விடியல் சிவாவின் மறைவு ஏற்படுத்தியுள்ள தாக்கம் இனிவரும் ஆண்டுகளில்தான் தெரியும் என்று சொன்னார். உண்மைதான். அவர் பணியாற்றிய சில புத்தகங்கள் இன்னும் ஓரிரு ஆண்டுகளுக்குத் தொடர்ச்சியாக வந்துகொண்டுதான் இருக்கும். அவை நின்றுபோகும்போதுதான் சிவாவின் பங்களிப்பு புரியவரும். விடியல் இனி எத்திசையில் பயணம் செய்யும், எப்படிப்பட்ட நூல்களைக் கொண்டுவரும், பழைய நூல்களைத் தொடர்ந்து பதிப்பிப்பார்களா போன்ற கேள்விகளுக்கு விடியலில் இருந்து யாராவது விரைவில் பதிலளிக்கவேண்டும்.

Apple Photos 038

 

கிழக்கு அரங்குக்கு (246) எதிரில் உள்ள தமிழினி அரங்கம். நேற்றைய தி ஹிந்துவில் தமிழினி வசந்தகுமார் பதிப்புலகில் உள்ள ராயல்டி சிக்கல்கள் குறித்தும் நூல்கள் விற்பனை குறித்தும் பேசியிருந்தார்.

Apple Photos 024

அழகிய அரங்கம். இவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்று இனிதான் விசாரிக்கவேண்டும்.

Apple Photos 040

 

அடுத்த மூன்று நாள்களும் விடைமுறை தினங்கள் என்பதால் காலை 11 மணிக்குப் புத்தகக் கண்காட்சி தொடங்கிவிடும்.

அங்கேதான் சென்றுகொண்டிருக்கிறேன். இன்றைய அப்பேட், நாளைக்கு.

0

மருதன்

ராஜா அபிமானி!

என் குழந்தைப்பருவத்தில் அந்த மிகச் சிறிய வீட்டில் (இன்று அந்த வீட்டில் என்னால் கால் நீட்டிப் படுக்க முடியாது) நாங்கள் நான்கு சிறார்கள், கிராமத்தில் சரியான படிப்பு வசதி இல்லையென்று நகரத்தில், ஒரு சிறிய வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்துத் தங்கியிருந்தோம். எங்கள் வீட்டில் 3 குண்டு விளக்குகள், ஒரு மேஜை விசிறி தவிர்த்து, மின்னிணைப்பு கொண்ட மற்றொரு இயந்திரம், வானொலி. அதில் இலங்கை வானொலி சிற்சில காலம் ஒலித்தது மிகவும் பலவீனமாக நினைவில் இருக்கிறது. பின்பு அது எப்போது நின்று போனது என்று எனக்குச் சரியாக நினைவில்லை. ஆனால் எப்போதும் திருச்சி வானொலி மட்டுமே ஒலிக்கும். வந்தேமாதரம் முடிந்து பக்திமாலையுடன் தொடங்கும் நிகழ்ச்சிகள், பிடிக்கிறதோ இல்லையோ, மின்சாரம் இருந்தால் காலை 8 மணி வரை ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும். 8 மணிக்கு டெல்லி நிகழ்ச்சிகள். அநேகமாக 8:40க்கு டெல்லி நிகழ்ச்சிகளும் முடிந்து, நிலையம் தூங்கி வழிந்து மறுபடியும் தமிழ் நிகழ்ச்சிகளுடன் 12க்கோ 12:10க்கோ விழிக்கும்போல. ஆனால் 8 மணிக்குப் பிறகு நாங்கள் வானொலி கேட்பது அரிது; பள்ளி சென்று விடுவோம். அப்படியே வீட்டில் இருந்து கேட்க நினைத்தாலும் ஓர் அட்சரம் கூட புரியாத இந்தியில், தமிழிலேயே நாங்கள் கேட்க விரும்பாத ‘செய்தி’களைக் கேட்பதென்பது…

பத்து வயதுக்குள்ளேயே இருந்த எங்கள் நால்வருக்கும் கிட்டத்தட்ட ஒரே ரசனைதான். நாடக வடிவிலிருந்த எதனையும் கேட்போம். நாடக வடிவிலிருந்ததால் கொட்டும் முரசையும், விஞ்ஞானம் வீராசாமியையும்கூட விடாமல் கேட்டிருக்கிறோம். ஞாயிறன்று சூரியகாந்தியை விடமாட்டோம் (நூறு ரூபாய் என்ற தொடர் நாடகம் – பெயர் மட்டும் – இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது). ‘மண்ணையெல்லாம் பொன் கொழிக்கச் செய்திடுவோம்; அதில் பன்மடங்கு உற்பத்தியைப் பெருக்கிடுவோம்’ என்ற பாட்டு முடிவதற்குள் ஓடிச்சென்று வானொலியை அணைத்திடுவோம். நாங்கள் விவசாயத்தில் ஈடுபடாததால், எங்கள் வீட்டில் யாரும் விவசாய நிகழ்ச்சிகளைக் கேட்டதில்லை. நகரத்தில் வசித்தாலும், அனைத்து விடுமுறைகளும் கிராமத்தில்தான் கழியும். வாழ்நாளில் பாதி எங்கள் கிராமத்தில்தான் எனக்குக் கழிந்திருக்கிறது. ஆனால் விவசாயிகளால் சூழப்பட்ட எங்கள் கிராமத்தில் யாரும் எந்த விவசாய நிகழ்ச்சியையும் கேட்டதாக நான் அறியவில்லை. கிராமத்துக்குப் பொது வானொலியென்று ஒன்று இருக்கும்; ஒரு கம்பத்தில் ஒலிக் கூம்பும் கட்டப்பட்டிருக்கும்; ஆனால் அது ஒலித்ததாக எனக்கு நினைவில்லை. வாரந்தோறும் வெள்ளி ஏழு மணிக்கு காந்தியஞ்சலி – ‘காந்தி மகான் என்ற காலைக் கதிரவன், காரிருள் நீங்கிட இங்கு வந்தான்’ என்ற வழக்கமான பாடல்.

நிற்க. இவையனைத்து நிகழ்ச்சிகளையும்விட தினமும் அதிகாலை 7:30க்கு ஒலிபரப்பப்படும் திரையிசைக்கு நாங்களனைவரும் தவமே இருப்போம். ஒருநாளும் அதனைத் தவறவிடமாட்டோம். விளம்பரங்களின் எரிச்சல் துளியும் இல்லாமல்(பின்னர் எந்த வருடம் என்று நினைவில்லை – திடீரென்று, ‘கூ’வென்று சங்கூதி விளம்பரங்களுக்கிடையில் பாடல்களை ஒலிபரப்ப ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.) 8:00 மணி வரை (மட்டும்) கிட்டத்தட்ட ஐந்து பாடல்கள் மட்டுமே ஒலிபரப்பப்படும். சனியோ ஞாயிறோ – நாள் சரியாக நினைவில்லை – ஒரு நாள் மதியம் 1:10 முதல் 2:00 மணி வரை ஐம்பது நிமிடங்கள் எங்களுக்கு பம்பர்தான். இளையராஜா, அதற்கு முன்னர் நாட்டப்பட்ட அனைத்து கொடிகளையும் வீழ்த்திவிட்டு நாளுக்கு நாள் தன் கொடியை ஸ்திரமாக்கிக் கொண்டிருந்த காலம். அதையெல்லாம் உணரத் தெரியாத பருவம் எங்களுக்கு.

திருச்சி வானொலியில் ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் முன்னரோ பின்னரோ பாடல் இடம்பெற்ற திரைப்படம், இன்னார் இசையமைத்தது, இன்னார் பாடியது, சமயத்தில், இன்னார் இயற்றியது என்ற அனைத்து விபரங்களோடுதான் ஒலிபரப்புவார்கள். என்ன, அறிவிப்பாளர்தான் இழவு வீட்டிலிருந்து வந்தவர்கள்போல, எப்போதும் மாறாத சோகத்தோடே பேசுவார்கள். பெரும்பாலும் ஓரிரு ஆண்டுகளுக்குள் வெளியான திரைப்படங்களின் பாடல்களாக இருக்கும். இன்றைய நாள் வரை 80 முதல் 2000 வரை உள்ள திரைப்பாடல்கள் பெரும்பாலானவற்றின் படப்பெயர்களையும், வெளியான ஆண்டையும் அவற்றைப் பாடியவர்களையும் எனது நினைவிலிருந்து சொல்லும்போது வியக்காத நண்பர்கள் மிகக் குறைவு. பல ஒன்றுக்குமே தேறாத படங்களில்கூட ஒன்றோ இரண்டோ இன்றளவும் நிற்கும் பாடல்கள் அன்று வெளி வந்துள்ளதை நன்கு விபரமறிந்தபின் அறிந்து கொண்டேன். இதில் இளையராஜா மட்டுமல்ல, உலகுக்குத் தெரியாத வேறு சில இசையமைப்பாளர்கள் இசையமைத்த பாடல்களும் அடங்கும். சில பாடல்களை நான் கூறும்போது, அதுவும் அது இடம்பெற்றுள்ள திரைப்படத்துடன், இப்படி ஒரு படத்தில் இப்படி ஒரு பாடல் வந்திருக்கிறது என்று எனக்கு எப்படித் தெரியும் என்று நண்பர்கள் வியந்திருக்கிறார்கள். சிலநேரம் வெறும் பாடல் மட்டும்தான் நினைவிலிருக்கும்; உதாரணமாக ‘தேவி வந்த நேரம்’, எனக்கு மிகப் பிடித்த பாடல். அன்மையில்தான், வண்டிச் சக்கரத்தில் சங்கர்-கணேஷ் இசையில் இடம் பெற்ற பாடல் அது என்று அறிந்து கொண்டேன்.

சற்று வளர்ந்து விபரமறிய ஆரம்பித்தபோது, விபரமாகவே இளையராஜாவை ரசிக்க ஆரம்பித்து விட்டோம் (சங்கீதப் பின்னணியோ ஞானமோ எங்கள் வம்சத்திலேயே யாருக்கும் கிடையாதென்பதையும் இங்கு தெளிவுபடுத்தி விடுகிறேன்). பெற்றோரை நச்சரித்து வீட்டில் ஒரு கேசட் பிளேயர் (டேப் ரெக்கார்டர் என்றுதான் நாங்கள் சொல்வோம்) வாங்க வைத்து விட்டோம். அன்று பிலிப்ஸில் ஒரு mono player அது. கிட்டத்தட்ட அறிவிப்பாளரில்லாத, திரைப்படப்பாடல்களை மட்டுமே ஒலிக்கும் எங்களது இன்னோரு வானொலிதான் அது. கொஞ்சம் வளர வளர, செலவுக்குக் கொடுக்கும் பணத்தில் மிச்சம் பிடித்து கேஸட்டுகளை வாங்கிக் குவிக்க ஆரம்பித்தோம்.

வீட்டில், சரியான நேரத்துக்குச் செய்திகளைக் கேட்க நினைக்கும் பெரியவர்களுக்கு மிக இடைஞ்சலாக விளைந்தது எங்கள் ‘டேப் ரெக்கார்டர்’. கேசட்டுகளை யாருக்கும் இரவல் கொடுக்கக்கூடாதென்பது நாங்கள் (உடன் பிறந்தவர்கள்) அனைவரும் ஏற்றுக் கொண்ட உறுதிமொழி. கேட்டு, எங்களால் தவிர்க்க முடியாது என்று ஒருவர் எங்கள் வீட்டுக்கு வர நேர்ந்து விட்டால், எங்கள் கேஸட்டுகளை, அவர், எங்கள் வீட்டை விட்டுப் போகும் வரை, ஒளித்துவைத்து விடுவோம். வாரக்கணக்கில்கூட சில கேசட்டுகளை ஒளித்து வைத்துத் தியாகம் செய்திருக்கிறோம். அந்த கேசட்டு மலையில், கிட்டத்தட்ட எங்களனைவருக்குமே, எந்த கேசட்டில் என்ன பாடல், எந்த வரிசையில் இருக்கிறதென்பது மனப்பாடமாகத் தெரியும். ஒரே மாதிரி ஒன்றுக்கும் மேற்பட்டு இருக்கும் கேசட்டுகளில், ஓரிரு வார்த்தைகளில் ஒரு குறிப்பு மட்டுமே எழுதி வைத்திருப்போம்.

இதற்கு இடையில், எங்கள் கிராமத்தில் ஆண்டு முழுதும் ஏதாவது ஒரு திருவிழா வந்து கொண்டே இருக்கும். கிராமத்தில் இது போன்ற திருவிழாக் கொண்டாட்டங்களை ஒருங்கிணைப்பதற்கு ஓர் இளைஞர் கூட்டம் உண்டு (கவனிக்க, அப்பொழுது நான் சிறுவன்). என்ன பண்ணுவார்களோ தெரியாது, ஒவ்வொரு திருவிழாவுக்கும் கூம்புக் குழாய் கட்டி, பாடல்களை பல மைல்களுக்கும் கேட்குமாறு ஒலிக்க விடுவார்கள். இங்கு முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டிய விஷயம், எங்கள் கிராமத்துக்குப் பேருந்து கிடையாது. குறைந்தபட்சமாக 3 கி.மீ. அதிகபட்சமாக 8 கிமீ நடந்தால்தான் எங்களுக்குப் பேருந்து. எனவே அருகிலுள்ள நகரத்துக்குச் சென்றுவருபவர்களிடம் ஒலி அமைப்பாளர் எதுவரை பாடல் கேட்கிறது என்று உறுதிப்படுத்திக் கொள்வார். இவர் உத்தேசித்திருந்த தூரத்தைவிட குறைவான தூரம் பாடல் கேட்டதாக அறிந்தால் உடனே சென்று ஒலியைக் கூட்டி விடுவார். இதில் என்ன சங்கடம் என்றால், இரண்டு கூம்புகள் எங்கள் வீட்டுக்கு நேரெதிரே அரசு/வேம்பு மரங்களின் மேலே கட்டப் பட்டிருக்கும். வீட்டுக்குள்ளேயே ஒருவர் பேசுவது மற்றவருக்குக் கேட்காது. எங்களுடைய தனிப்பட்ட சங்கடம் – tape recorder-ல் எங்களால் பாட்டு கேட்கமுடியாது. ‘பாட்டுதானே கேட்க வேண்டும்? அதுதான் குழாய்கட்டி சத்தமாகவே போடுகிறார்களே?’ என்று உங்களுக்குத் தோன்றக் கூடும். அங்குதான் சிக்கல்.

ஊருக்கு ஒலி அமைக்க வருபவருக்கு எப்போதுமே தனி மரியாதை உண்டு. அதனை கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்த அனைவரும் புரிந்து கொள்வார்கள். நகரவாசிகளுக்கு அதனை விளக்கவே முடியாது. இந்த ஒலிஅமைப்பு என்பது, கிராமபோன் மற்றும் இசைத்தட்டு ஆகிய இரண்டு முக்கிய ஒலியிசைக்கும் கருவிகளை உள்ளடக்கியிருக்கும். ஆதிகாலத்து பாடல்கள் கிராமபோனிலும், 60லிருந்து சமீபத்திய பாடல்கள்வரை இசைத்தட்டுகளிலும் இசைக்கப்படும். இவற்றை இயக்குவதற்கு எப்போதும் ஒருவர், இக்கருவிகளின் அருகில் அமர்ந்திருக்க வேண்டும். ஏனென்றால், கிராமபோன் என்றால் அதற்குச் சாவி கொடுக்க வேண்டும்; இசைத்தட்டு என்றால், அதனை அடிக்கடி மாற்ற வேண்டும்; மற்றும், இரண்டிலும், தேய்ந்த தட்டுகள் ஒரே இடத்தில் மாட்டிக்கொளும்போது முள்ளைக் கொஞ்சம் தள்ளி வைக்க வேண்டும். இந்த வேலையைச் செய்வதற்கு இளைஞர்களிடம் பெரும் போட்டி நிலவும். இந்த வேலையைச் செய்வது ஒரு கௌரவம்.

ஒலி அமைப்பவர் இந்த வேலையை தனக்குப் பிடித்த யாராவது ஓர் இளைஞரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு ஊர் சுற்றக் கிளம்பி விடுவார் (எங்கள் ஊரை, எவ்வளவு மெதுவாக நடந்தாலும், ஒரு 10 நிமிடத்தில் சுற்றி வந்து விடலாம்; வேறு என்னதான் செய்வாரென்றால் – அது இந்தக் கட்டுரையில் அடங்காது). அவ்வாறு ஒப்படைக்கப்படுவது, பெரும்பாலும் ஒரே குழுவைச் சேர்ந்த இளைஞர்களிடம்தான். இவர்கள், எங்களுக்கு ஒரு தலைமுறைக்கு முந்தையவர்கள். இவர்கள், எப்போதுமே, 60/70 களின் பாடல்களை மட்டுமே ஒலிக்க விடுவார்கள். அந்த வயதில் எங்களுக்கு அது பழைய பாடல்கள்; மேலும் ஒலிபெருக்கி ஒலி, எங்கள் விருப்பப் பாடல்களை எங்கள் டேப் ரெக்கார்டரிலும் கேட்க விடாது. இதுதான் சிக்கல்.

இவ்வாறு பல சிக்கல்களுக்கிடையிலும் எங்களோடு எங்களது பாடல் வேட்கையும் வளர்ந்தது. ஆண்டுகள் உருண்டோட, எங்களுக்குச் சிறிய டேப் ரெக்கார்டரில் பாட்டுக் கேட்பது பிடிக்காமல் போய்விட்டது. மிகப் பெரிய போராட்டத்துக்குப் பின் எங்களது பொருளாதாரச் சக்திக்கு மீறி, பெற்றோரை நச்சரித்து கடைசியாக, டேப் ரெக்கார்டரை ஒரு மாபெரும் ஜப்பான் மியூசிக் சிஸ்டம் கொண்டு ஒழித்துக்கட்டினோம். நாங்கள் பாடல்களை மேலும் இனிமையாகக் கேட்க ஆரம்பித்தோம். வளரவளர உடன் பிறந்த ஒவ்வொருவருக்கும் தனிப்பட்ட ரசனைகளும் சேர்ந்து கொண்டன. தனிப்பட்ட முறையில், எனக்கு, அண்மைய பாடல்களுடன், அனைத்து பழைய பாடல்களும் பிடிக்க ஆரம்பித்து விட்டன.

சற்றே வளர்ந்து விட்ட பின்னர், திரைப்பாடல்கள் கேட்பதென்றால், இந்தியாவில் அம்பாசிடர் கார்கள் போல, இளையராஜாவை விட்டால் வேறு வழியில்லை என்ற நிலை உருவானது. மனோஜ்-கியான்களோ, எஸ்.ஏ. ராஜ்குமாரோ, மரகதமணியோ, அம்சலேகாவோ, சந்திரபோஸோ ஒருவராலும் இளையராஜா புயலைத் தாக்குப் பிடிக்க முடியவில்லை. இளையராஜாவின் நிழலில் சிறிது காலம் தேவா வண்டி ஓடியது. எங்களது முந்தைய தலைமுறைகள், வயதுக்கேற்ப, ‘பாகவதர் போல வருமா’, ‘ஏ.எம். ராஜா போல வருமா’, ‘எம்.எஸ்.வி. போல வருமா’ என்று தமிழ்நாட்டு மரபினை விடாமல் கட்டிக் காத்து வந்தனர். நாங்கள் இளையராஜா பக்தர்களாகி விட்டோம்.

கடைசியில் அந்த நாளும் வந்தது. ரோஜா படப்பாடல் வெளிவந்தது. அகில இந்தியாவே கொண்டாடியது. எங்களனைவருக்கும், மற்ற இசையமைப்பாளர்களின் நல்ல பாடல்கள் வெளிவந்தபோது எப்படிப் பிடித்திருந்ததோ அவ்வாறே பிடித்திருந்தது. பின்னரும் இளையராஜாவின் ஆதிக்கம் சற்று தொடர்ந்தது. அடுத்து, தமிழில், ரஹ்மானின் 2வது படமான புதியமுகம் வந்தது. பாடல்கள் சற்று சுமார்தான். இருந்தும் ரோஜா புயலால் அதுவும் கரையேறியது. எங்களுக்கும் பிடித்திருந்தது.

பின்னரும் இளையராஜாவின் ஆதிக்கம் தொடர்ந்தது. அடுத்து, தமிழில், ரஹ்மானின் 3வது படமான ஜென்டில்மேன் வந்தது. அது சற்றே ராஜாவின் அபிமானிகளை ஆட்டிப்பார்த்தது. பின்னர் வரிசையாக உழவன், வண்டிச்சோலை சின்னராசு, புதிய மன்னர்கள் போன்ற மரண மொக்கைப் படங்களில்கூட பாடல்கள் நன்றாகவே இருந்தன. மெதுவாக, எனது வயதையொத்தவர்கள்,’ ராஜா போல வருமா? ரஹ்மான் எல்லாம் இன்னும் ஒரு நாலஞ்சு படத்துக்குத்தான் தாங்குவார். எல்லா பாட்டும் ஒரே மாதிரியே இருக்கு. இது தாங்காது’ என்று சொல்லத் தொடங்கினார்கள். பல பத்திரிகைகள் ‘ரஹ்மானின் பாடல்கள் அனைத்தும் ஒரே மாதிரி இருக்கின்றன’ என்று எழுதின. ராஜாவின் அபிமானிகளான நாங்கள் – அதற்கு முன்பு போல் இல்லாமல் – ராஜா இசையமைக்கும் அனைத்து படங்களின் பாடல்களையும் விடாமல் வாங்கிக் கேட்க ஆரம்பித்தோம் (அதற்கு முன்பெல்லாம் பாடல்கள் வெளிவந்து நன்றாக இருந்தால் மட்டுமே வாங்கி கேட்போம். அதிலும் நல்ல பாடல்களை மட்டும் தனியாக கேசட்டில் பதிந்து வைத்துக் கொள்வோம். இல்லா விட்டால் எங்காவது ஒலிக்கும்போது காதில் வாங்கிக் கொள்வதோடு சரி).

ராஜாவைத் தவிர வேறொருவர் இசையுலகை ஆளமுடியாது என்று (பலவீனமாக) நம்பினோம். வீரா, கோயில்காளை போல சில கேட்கும்படியான பாடல்கள் வந்தாலும் ராசைய்யா போன்ற பாடல்களை ராஜாவின் அபிமானத்தால் வலுக்கட்டாயமாகக் கேட்பது போன்ற ஒரு கொடுமையான விதி எந்த எதிரிக்கும் வாய்க்கக் கூடாது. ‘தென்றல் வந்து தீண்டும்போது’ பாட்டெல்லாம் முதல்முறை கேட்கும்போது எனக்கு சுக்குக் கஷாயம் குடிப்பதுபோல அவ்வளவு கஷ்டமாக இருந்தது. ராஜா அபிமானி என்பதால் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டேன்.

அநேகமாக 95-96ல் ராஜாவின் சிம்மாசனம் முழுமையாகவே அகன்று விட்டது. ராஜா உள்பட, ரஹ்மான், தேவா, சிற்பி, எஸ்.ஏ.ராஜ்குமார், வித்யாசாகர் என்று பல இசையமைப்பாளர்கள் வரிசையாக ‘ஹிட்’ பாடல்களைக் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்கள். மறுக்க முடியாத வகையில் மகுடம் ரஹ்மான் தலையை அடைந்து விட்டது. எனக்கு அவ்வளவுதான் நினைவா அல்லது அதுவேதான் உண்மையா என்று தெரியவில்லை. 96-97க்குப் பின் காதலுக்கு மரியாதை அதற்குப் பின் கண்ணுக்குள் நிலவு, பின்னர் சற்று சுமாராக பாரதி தவிர்த்து ராஜாவின் வேறெந்த படங்களின் பாடல்களும் இனிமையாக அமையவில்லை என்பது என் எண்ணம்.

இப்போதெல்லாம் எந்த டேப் ரெக்கார்டரும் இல்லை மியூசிக் சிஸ்டமும் இல்லை. அனைத்துமே கணினிதான். என் இசைத் தொகுப்பில் பெரும்பாலும் ராஜா பாடல்கள்தான். நான் பல அரிய பாடல்களைச் சேகரித்து வைத்திருக்கிறேன். அவ்வப்போது கேட்கும்போது இங்கே சொன்னதெல்லாம் மனத்துக்குள் ஓடும். ஆனால் ராஜா பித்தெல்லாம் இல்லை. ராஜாவோ, ரஹ்மானோ, அனிருத்தோ யாராயிருந்தாலும், நன்றாக இருந்தால், உறுத்தலின்றி ரசிக்க முடிகிறது. அண்மையில் ’தேரோடும் வீதியிலே’ என்றொரு படத்தின் பாடல்களைக் கேட்டவுடன் பிடித்துவிட்டது.

ஆனால், ராஜாவின் பாடல்கள் வெளிவரும்போது உண்டாகும் ஏக்கம் தவிர்க்க முடியாமல் ஆகிவிட்டது. ஆனால், வெளிவந்தபின் கிடைக்கும் ஏமாற்றமும் தவிர்க்க முடியாமல் போய்விட்டது. பழசிராஜா பாடல்கள் வருவதற்குமுன் அதற்கு கொடுக்கப்பட்ட விளம்பரமும், அது வந்தபின் மரபுப்படி அதற்கு அளிக்கப்பட்ட புகழாரங்களும் மிகவும் சங்கடப்படுத்திவிட்டன. அதற்குப் பின் வந்த ‘தோனி’, தற்போது ‘நீதானே என் பொன் வசந்தம்’ – ம்ஹூம்; கொஞ்சம் கஷ்டம்தான்.

ராஜா மிகவும் ரசிக்கத்தக்க பல பாடல்களைக் கொடுத்திருக்கிறார். வேற்று மொழிப் பாடல்களை மட்டுமே கேட்டுக்கொண்டு, அதுதான் பெருமை என்று கருதிக் கொண்டிருந்த பலரைத் தமிழ்பாடல் கேட்பதும் பெருமை என்று மாற்றியவர், இளையராஜா. ஒவ்வொருவருக்கும், ஓர் உச்சம் இருக்கும். மகாநதிபோல, எவ்வளவு அகன்றதாக இருந்தாலும், கடைசியில், ஒரு வாய்க்கால்தான். அதற்காக அதன் ஏற்றம் குன்றி விடாது. ஏற்றத்தையும் இறக்கத்தையும் நாம் ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

0

அனானிமஸ்

மதுரை புத்தகக் கண்காட்சி

மதுரைக்காரர்களுக்கு தமுக்கம் என்றாலே கண்காட்சிதான் நினைவுக்கு வரும். சித்திரைக் கண்காட்சி, தொழில் வர்த்தகக் கண்காட்சி என ஆண்டு முழுவதும் ஏதாவது கண்காட்சி நடந்து கொண்டே இருக்கும். பி.ஆர்.பி, அழகிரி போன்ற மதுரையின் பெரிய பெரிய தலைகளின் இல்ல விழாக்கள் இங்கு தான் ஊர் வியக்க நடைபெறும். ராணி மங்கம்மாள் தன் அரண்மனையில் (அதுதான், இன்றைய காந்தி மியூஸியம்) இருந்து யானைகள், குதிரைகள், வீரர்களின் சாகசங்களையும் சண்டைகளையும் வேடிக்கை பார்க்கப் பயன்படுத்திய திடல்தான் தமுக்கம்.

ஆகஸ்ட் 30 அன்று தொங்கிய 7ஆம் ஆண்டு புத்தகத் திருவிழாவைக் காணச் சென்றிருந்தேன். மாலைப் பொழுது என்பதால் கூட்டம் அவ்வளவாக இல்லை. அனுமதியும் பார்க்கிங்கும் இலவசம். உள்ளே நுழைந்தவுடன் வரவேற்றது உணவுக்கடைகள் தாம். வாடிக்கையாக அனைத்து பொருட்காட்சியிலும் உள்ளதைப் போல் பானி பூரி, ஊட்டி மிளகாய் பஜ்ஜி, டெல்லி அப்பளம், செம்மண் படிந்த இருக்கைகள், சற்றும் பொருந்தாத விலை என எதிலும் மாறுதல் இல்லை.

பதிப்பகங்களின் விளம்பரப் பலகைகளையும், ஊடகங்களின் அலங்கார வளைவுகளையும் கடந்து செல்ல, புத்தகக் காட்சி அரங்கம் காட்சியளித்தது. வாயிலில் கண்காட்சியில் பங்குபெரும் பதிப்பாளர்கள் மற்றும் விற்பனையானர்களின் பெயர்களும் கடை எண்களும் இடம்பெற்றிருந்தன. தமிழகத்தின் அனைத்து முன்னனி பதிப்பாளர்களும் விற்பனையாளர்களும் அங்கு கடை விரித்திருந்தனர்.

சிறுவர் நூல்கள், தமிழ் ஆங்கில கதை, கவிதைப் புத்தகங்கள், நாவல்கள், மாணவர்களுக்கான நூல்கள், அறிவுத்தள நூல்கள் என புத்தகக் காட்சி விரிந்தது. இருட்ட இருட்ட கூட்டம் பெருகிக்கொண்டே சென்றது. இதுவும் மதுரையின் வழக்கம் தான். வெயிலைச் சமாளிக்க மக்கள் இரவில் தான் வீட்டைவிட்டு வெளியேறுவர். மதுரையின் களை இரவில் தான் தெரியும்.

கண்காட்சியில் சிறார்களுக்கான பொருட்கள் தான் அதிகம் கவனத்தைக் கவர்வதாக இருந்தது. நூல்கள், சுவர்ப்படங்கள் போக ஒலி-ஒளி சிடிக்கள், ஐ க்யூ பூஸ்டர் போன்றவை குழந்தைகளையும் பெற்றோரையும் வசியம் செய்தன. குழந்தைகளுக்கு ஐ க்யூ சோதனை செய்து தருவதாகக் கூறிய ஒரு கடையில் பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுடன் அலைமோதியது இதற்கு நல்ல எடுத்துக்காட்டு.

அடுத்து, மாணவர்கள். இன்னும் குறிப்பாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் போட்டி தேர்வுகளை சந்திக்கவிருக்கும் மாணவர்கள். 10, 12ம் வகுப்பு எனத் தொடங்கி ஏ.இ.இ.பி, ஐ.ஐ.டி.ஜே.இ.இ, டி.என்.பி.எஸ்.சி, டி. ஆர்.பி, கேட், சிவில் சர்வீசஸ் என்று புத்தகங்கள் குவிந்திருந்தன.  பல பள்ளிகள் தங்கள் மாணவர்களைக் கூட்டி வந்திருந்தன. அட்லஸ், டிக்‌ஷனரி, வரைபடங்கள், இயர்புக் போன்றவற்றை பள்ளி மாணவர்கள் அதிகம் வாங்கினர். அதேபோல், ஆங்கில நாவல்களை ஆங்கிலப் பள்ளி மாணவர்கள் வாங்கி குவித்துக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களிடம் வினவிய பின்னர் அந்நூல்கள் படிப்பதற்கு மட்டும் இல்லை என நன்கு புரிந்தது.

10, 12ம் வகுப்பு மாணவர்களைக் குறிவைத்து பல ஸ்மார்ட் க்ளாஸ் பாணியிலான குறுந்தகடுகள் “பார்த்தால் மட்டும் போதும் முழு மதிப்பெண்” எனும் விளம்பரத்துடன் விற்கப்பட்டன.

பொறியியல், மருத்துவம், மேனேஜ்மெண்ட் போன்ற ஸ்டால்களில் அவ்வளவாக கூட்டம் இல்லை. பார்க்கக் கூடாதது எதையோ பார்த்துவிட்டதைப் போல், மாணவர்கள் மிரண்டுபோய் நகர்ந்தனர்.

விகடன், கிழக்கு போன்ற பதிப்பகங்களில் வழக்கம் போல் கூட்டம் இருந்தது. விகடனில் மூங்கில் மூச்சு, மனசே ரிலாக்ஸ் ப்ளிஸ், கற்றதும் பெற்றதும் போன்றவற்றை வாசகர்கள் விரும்பி வாங்கினர். கிழக்கில் வாழ்க்கை வரலாறு, சுயமுன்னேற்றம், தொழில் போன்றவற்றுடன் சுஜாதா, ஜெயமோகன், சாரு நிவேதிதா போன்றோரின் புனைவுகளும் இடம்பெற்றிருந்தது. வைரமுத்துவின் ஆயிரம் பாடல்கள், மூன்றாம் உலகப் போர் போன்ற புத்தகங்கள் குவித்து வைக்கப்பட்டிருந்தன.

இந்த முறை சிக்ஸ்த் சென்ஸ், எதிர் வெளியீடு, உயிர்மைப் பதிப்பகம், நக்கீரன் மற்றும் காலச்சுவடு ஆகியவற்றுக்கு அதிக வரவேற்பு இருந்தது. கோபிநாத்தின் முகத்துடன் இருந்த புத்தகங்கள் சிக்ஸ்த் சென்ஸில் தென்பட்டன. எதிர் வெளியீட்டின் ஆனி ஃப்ராங்கின் டைரிக் குறிப்புகள், ஒற்றை வைக்கோல் புரட்சி, ரெட் சன் போன்ற மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள் சிறப்பாக இருந்தன. மனுஷ்யபுத்திரனின் பொது ஊடக விஜயத்துக்குப் பிறகு உயிர்மை மதுரையில் எழுச்சி கண்டதைப் போல் தெரிகிறது. ஆங்காங்கே பேருந்துகளில் எல்லாம் உயிர்மையின் விளம்பரம் தென்படுகிறது. நாங்கள் சென்ற பொழுது உயிர்மை அரங்கில் முத்துகிருஷ்ணன் இருந்தார். மறுநாள் மனுஷ்யபுத்திரன் வருவதாகத் தெரிவித்தார்.

என்.சி.பி.ஹெச், பாரதி புத்தகாலயம் போன்றவற்றில் இளைஞர்களைக் காண முடிந்தது. பாரதி புத்தகாலயத்தில் கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்களின் சுவரொட்டிகளுக்கு வரவேற்பு இருந்தது. இவை தவிர பிற பதிப்பகங்களிலும் சே, லெனின், காஸ்ட்ரோ போன்றவர்களைப் பற்றிய புத்தகங்கள் நிறைய இருந்தன.

இந்த முறை ஆன்மீக அரங்குகள் கலர்கலராக இருந்தன. ஓலை வேயப்பட்ட உள்ளரங்குடன் ஈஷா சுண்டி இழுத்தது. மதுரைக்கு புதுவரவான ‘ரா’வின் Infinitheism அரங்கு மிக நேர்த்தியாக காணப்பட்டது. ராமகிருஷ்ண மடம் விவேகானந்தரை முன்னிறுத்தித் தன் அரங்கை அமைத்திருந்தது. கீதா ப்ரஸ் பத்து ரூபாய்க்கு கீதை அளித்தது. சித்த மருத்துவத்தை மட்டும் முன்வைத்து ஒரு புதிய அரங்கம் முளைத்திருந்தது. ஆர்.எஸ்.எஸ்ஸின் விஜய பாரதத்தைக் காண முடிந்தது. பல்வேறு ஆங்கில மற்றும் தமிழ் நூல்களுடன் ரஹ்மத் பதிப்பகம் மற்றும் யுனிவர்சல் பப்ளிஷர்ஸ் போன்ற இஸ்லாமிய பதிப்பகங்களும் இந்தமுறை களத்தில் இருந்தன.

பிரபல ஆங்கிலப் புத்தகங்கள் பல ஹிக்கின்போதம்ஸ், சந்த் அண்ட் கோ, சர்வோதைய இலக்கியப் பண்ணை போன்ற விற்பனையாளர்களிடத்தில் கிடைத்தது.

பத்து ரூபாய், இருபது ரூபாய், அதிரடி ஆஃபர் என மலிவு விலையில் புத்தகங்களை விற்கும் பல கடைகள் இருந்தன.

இவற்றின் நடுவே டெலஸ்கோப், ஸ்டெதஸ்கோப் போன்ற அறிவியல் சாதனங்களை விற்கும் கடை ஒன்றில் ஆள் நிற்க முடியாத அளவுக்குக் மக்கள் கூட்டம் முட்டி மோதியது.

மேலும், அனிமேஷன், கட்டவியல் போன்ற துறைகளைச் சார்ந்த தனி ஊடகங்கள் அரங்கில் இருந்தன. ஹிமாச்சல் பிரதேசத்து ஆப்பிள் ஜீஸ் எனக் கூறி ஏதோ ஒன்றை கலக்கி ஒரு கடையில் விற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள்.

ஒன்பது மணிக்கு சரியாக ஒலிப்பெருக்கியில் “இன்றைய தினம் பொருட்காட்சி முடிகிறது. மீண்டும் நாளைக் காலை சந்திப்போம்” எனக் குரல் ஒலித்தது. கூட்டம் கலையாததால் ஒரு செக்யூரிட்டி வந்து அனைவரையும் விரட்டினார். அடுத்த கால் மணி நேரத்தில் தமுக்கத்தின் முதன்மை வாயில் மூடப்பட்டது. அடித்துப் பிடித்து வெளியேறினோம்.

கடந்த முறையை விட இந்த முறை புத்தகக்காட்சி பல வகையிலும் சிறப்பாக அமைத்திருந்தது. தி ஹிந்து செய்திக்குறிப்பு இங்கே. ஆகஸ்ட் 30 தொடங்கிய மதுரை புத்தகக் கண்காட்சி செப்டெம்பர் 09 அன்று முடிவடைகிறது.

0

பாபா பகுர்தீன்

தலையாட்டி பொம்மை

தஞ்சை பல விஷயங்களுக்குப் புகழ் பெற்றது. தலையாட்டி பொம்மை அவற்றில் ஒன்று. தஞ்சையில் பெரிய கோவிலுக்கு வெளியிலும் பேருந்து நிலையம் அருகே சில கடைகளிலும் தலையாட்டி பொம்மைகள் கிடைக்கும்.

பல வண்ணங்களில், வெவ்வேறு வடிவங்களில் கண்ணைக் கவர்கின்றன இந்த பொம்மைகள். பல முறை கீழே தள்ளினாலும், எழுந்து கொள்கிறது. கழுத்துக்கு மேலே, தலையை மட்டும் காற்றில் ஆட்டியவாறு நடனம் புரிகிறது.

பெரிய கோவிலுக்கு அருகே தலையாட்டி பொம்மை விற்கும் பெரியவருடன் பேசும்போது  அவர் தலையாட்டி பொம்மை குறித்த சில தகவல்களை கூறினார். அவர் கூறியது இதோ.

தலையாட்டி பொம்மை தஞ்சைக்கு அருகே உள்ள மாரியம்மன் கோவில் என்கிற ஊரில் தான் தயாரிக்கப்படுகிறது. பரம்பரை பரம்பரையாக சில குடும்பங்கள் மட்டுமே இந்த தொழிலில் ஈடுபடுகின்றன.

இந்த பொம்மை மூன்று வித சைஸ்களில் வருகிறது. சைஸை பொறுத்து விலை ரூ 30,  ரூ 60. அல்லது ரூ 80 ரூபாய்க்கு கிடைக்கிறது (வெளி நாட்டு சுற்றலா பயணிகளுக்கு ரேட்டே வேறு !)

பொம்மையின் கீழ் பாகம் சற்று வெயிட்டான களிமண்ணால் செய்யப்பட்டது. மேற்பாகம் காகிதக் கூழால் ஆனது என்பதால்  எடை மிகவும் குறைவு.  இதனால் தான் மேல்பாகம் வளைந்து கீழே விழுந்தாலும், கீழே உள்ள அதிக எடை காரணமாக உடன் மேலே வந்து விடுகிறது.

இப்படி காகிதம் மற்றும் களிமண்ணால் பொம்மையை செய்தபின் அழகான வண்ணம் பூசுகின்றனர். வெவ்வேறு நிறங்களில் தயாராகி தஞ்சை வந்து சேர்கிறது பொம்மைகள்.

எவ்வளவோ சுற்றுலா பயணிகளை ஈர்க்கும் தஞ்சை கோயில் வெளியில், இந்த தலை ஆட்டி பொம்மைகளுடன் பல வருடங்களாக தன் வாழ்க்கையை கழிப்பதாக சொன்னார் பெரியவர்.

கொலு நேரத்தில் மட்டுமே இந்த பொம்மைகள் நிறைய விற்பனை ஆகும் என்றும் மற்ற நேரங்களில் இதை விரும்பி வாங்குவோர் எண்ணிக்கை குறைந்து வருவதாகவும் வருந்தினார்.

நிறைய பேர் பொம்மையை பார்த்து விட்டு விலை கேட்டு விட்டு சென்று விடுகின்றனர். பொம்மையை பார்ப்போரில், வாங்குவோர் குறைந்த சதவீதமே ! இருப்பினும் தஞ்சை தலை ஆட்டி பொம்மையை மிக விரும்பி, ரசித்து பார்த்து வாங்கி போவோரும் ஒரு சிலர் இருக்கவே செய்கிறார்கள்.

தலையாட்டி பொம்மை என்றாலே ஆணைத் தான் சொல்வதாக பொதுவாக நினைப்போம். மனைவி சொல்லை கேட்கும் கணவர்களைத் தலை ஆட்டி பொம்மை என சொல்வது வழக்கம். (எல்லா வீட்டிலும் இதே கதை தானே?)  நிஜத்தில் பெண் தலையாட்டி பொம்மையும் கூட இருக்கிறது. பெரியவரின் நினைவாக ஆண் மற்றும் பெண் தலையாட்டி பொம்மை வாங்கி கொண்டு விடை பெற்றோம்.

0

மோகன் குமார்