எல் நினோ : ஒரு குட்டிப் பையனின்அட்டகாசம்

Hyderabad rain May 29 (8)_0_0நம் நாட்டின் பொருளாதாரம் இன்றளவிலும் விவசாயம் சார்ந்தே உள்ளது.  ஒரு நல்ல பருவ மழைக்காலத்தைப் பொறுத்தே விவசாயமும் அதைச் சார்ந்த தொழில்களும் முன்னேறுகின்றன. அதிலும் நாட்டின் பெரும்பாலான பகுதிகளுக்கு மழைவளம் தரும் தென்மேற்குப் பருவமழையை நம்பித்தான் ஒவ்வொரு வருடமும் நடைபெறும் விவசாயத்தின் தலைவிதி தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

ஜூன் முதல் செப்டெம்பர் மாதம் வரையிலான இந்தத் தென்மேற்குப் பருவமழையின்அளவை நிர்ணயிக்கும் பல காரணிகளில் முக்கியமான ஒன்று எல்நினோ (El Niño) எனப்படும் வானிலை விளைவு.  எல் நினோ என்றால்என்ன? அது எவ்வாறு இந்தியப் பருவமழையளவைப் பாதிக்கும் என்று பார்ப்போம்.

பெருங்கடல்களின் தட்ப வெப்ப நிலையைத் தொடர்ந்து ஆராய்ந்துவரும் நிபுணர்கள், சில வருடங்களுக்குமுன் ஒரு முக்கியமான, கடல் வெப்பம் சார்ந்த விளைவைக் கண்டறிந்தனர். ஒரு குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் கிழக்குப் பசிபிக் பெருங்கடலில், அதாவது தென்அமெரிக்கக் கண்டத்தின் அருகில், கடலின் வெப்பம் அதிகரிக்கிறது என்றும் இந்த வெப்ப நிலை அதிகரிப்பு சுமார் 0.5 டிகிரி அளவுக்கு இருக்கிறது என்றும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இந்த வெப்பநிலை அதிகரிப்பை எல் நினோ (ஸ்பானிய மொழியில் குட்டிப் பையன்) என்ற பெயரால்அழைத்தனர். இது  சுமார் இரண்டிலிருந்து ஏழு வருடங்களுக்கு ஒருமுறை ஏற்படுகிறது என்றும், ஒருமுறை ஏற்பட்டால் இந்த நிலை கிட்டத்தட்ட ஒன்பது மாதங்கள் முதல் இரண்டு வருடங்கள்வரை நீடிக்கும்என்றும் கண்டறிந்தனர்.

ஏன் ஒரு குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் கடலின் வெப்பம் அங்கே உயரவும் தாழவும் செய்கிறது என்பது பற்றிய ஆராய்ச்சிகள் இன்னும் நடைபெற்றுக்கொண்டுதான் இருக்கின்றன.பல காரணங்கள் சொல்லப்பட்டாலும் உறுதியான முடிவு எட்டப்படவில்லை.

எல் நினோ கண்டறியப்பட்டதற்குப் பல ஆண்டுகள் முன்பாக பசிபிக் கடலின் வானிலை அழுத்தங்களை அளவிட்டு வந்த வானிலையாளர்கள், அக்கடலின் மேற்கிலும் கிழக்கிலும் காற்றழுத்தம் மாறி மாறி வருகிறது என்பதைக் கவனித்தனர். அதாவது கிழக்குப் பகுதியில் காற்றழுத்தம் குறைந்தால் மேற்குப் பகுதியில் அதிகரிக்கும். அதுபோல மேற்குப் பகுதியில் காற்றழுத்தம் குறைந்தால் கிழக்குப் பகுதியில் அதிகரிக்கும். இந்த வானிலை மாற்றம்  தென்பகுதி அலைவு (Southern Oscillation) என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டுவந்தது.

எல் நினோ கண்டறியப்பட்டபிறகு இந்தத் தென்பகுதி அலைவு ஏன் ஏற்படுகிறது என்ற கேள்விக்கு விடை கிடைத்தது. கடலில் ஏற்படும் வெப்பநிலை மாற்றம் அந்தப் பகுதியில் காற்றழுத்தத்தையும் பாதித்ததால், எல் நினோவின் வானிலை சார்ந்த விளைவே தென் பகுதி அலைவு  என்று தெரிந்தது.

எனவே எல் நினோவையும் தென் பகுதி அலைவையும் சேர்த்து ஒட்டுமொத்தமாக என்ஸோ ( El Nino Southern Oscillation )  என்றுஅழைத்தனர்.

இவை இரண்டும் சேர்ந்து,  பசிபிக் கடலின்அக்கம்பக்க நாடுகளில் மட்டுமல்லாது, உலகின் பல இடங்களிலும் வானிலையைப் பாதிக்கிறது என்பதும் நிரூபணமாகியது. எப்போதெல்லாம், எல் நினோ விளைவு ஏற்படுகிறதோ அப்போதெல்லாம் கீழ் பசிபிக் கடல் பகுதியில் மழை அதிகரிக்கும்.

அதிக மழைப் பொழிவால் கிழக்கு பசிபிக் கடலை ஒட்டிய நாடுகளில் அதிக வெள்ளம் ஏற்படும். அதே சமயம் பசிபிக் கடலின் மேற்கில் வெப்பம் குறைவதால் இந்தியா உள்பட நாடுகளில் பருவமழை குறையும்.

எல் நினோவின் வலிமையைப் பொறுத்து பருவ மழை பொய்த்துப் போய் வறட்சியும் ஏற்படலாம்.

இதற்கு நேர்மாறான விளைவு, அதாவது, மேற்குப் பசிபிக் கடலில் வெப்பம் அதிகரித்து, கிழக்குப் பகுதியில் குறைவது, சில வருடங்களில் ஏற்படலாம். இதை வானிலையாளர்கள்  லாநினா (La Niña – ஸ்பானிய மொழியில் குட்டிப் பெண்) என்று அழைக்கின்றனர்.

இந்த லா நினா விளைவு இந்தியப் பருவமழைக்கு உதவிசெய்யக்கூடியது. பருவ மழையைச் சில சமயம் அளவுக்கு அதிகமாகவே பொழியச்செய்யக்கூடியது.

இப்படி குட்டிப் பையனும் குட்டிப் பெண்ணும் உலகில் பல பகுதிகளிலும் வானிலையில் பெரும் மாறுதல்களை ஏற்படுத்துவதால், இந்த விளைவுகளை முன்கூட்டியே கண்டறிந்து அறிவிப்பதில் வானிலை நிபுணர்கள் ஈடுபட்டுள்ளனர்.

இந்த வருடம் என்ன நடக்கப்போகிறது?

இந்திய வானிலை ஆராய்ச்சி மையம் உட்பட பெரும்பாலான வானிலை நிபுணர்களின் கருத்து  இவ்வருடம் ஒரு  எல் நினோ வருடமாக இருக்கும் என்பதுதான். இது ஒரு கவலை அளிக்கும் செய்தி.  ஏனெனில் 1871ம் ஆண்டுக்குப் பிறகு இந்தியாவில் ஏற்பட்ட முக்கியமான ஆறு வறட்சிக் காலங்கள் எல் நினோ ஆண்டுகளாக இருந்திருக்கின்றன.

இத்தகைய பகீர் செய்தியோடு வரும் ஒரு ஆறுதலான தகவல் என்னவென்றால் எல்லா எல் நினோ ஆண்டுகளிலும் வறட்சி ஏற்படுவதில்லை. உதாரணமாக 97-98ல் ஏற்பட்ட எல் நினோ இந்தியாவில் வறட்சியை ஏற்படுத்தவில்லை.

இவ்வருடம்  எல் நினோஏற்பட 60 சதவிகிதம் வாய்ப்பு இருப்பதாகவும் அதனால் பருவ மழை வழக்கத்தைவிட குறைவாக இருக்குமென்றும் இந்திய வானிலை நிலையம் தெரிவித்துள்ளது. ஜூன் 1ம் தேதி ஆரம்பிக்கவேண்டிய தென் மேற்குப் பருவமழை ஏற்கெனவே தாமதமாகிவிட்டது. இதைத்தவிர ஜூலை, ஆகஸ்டு மாதங்களில் எல் நினோவினால் பருவமழை அளவு கணிசமாகக் குறையும் என்றும் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.

சரி, இந்த எல் நினோ இப்படி ஒட்டுமொத்த இந்தியாவுக்கும் வில்லன்தானா என்றால் இல்லை. தென்மேற்குப் பருவமழையைக் கடுமையாகப் பாதித்தாலும் அதன்பின் வருகிற வடகிழக்குப் பருவமழை எல் நினோ ஆண்டுகளில் சக்கைப்போடு போட்டிருக்கிறது.

இதனால் வட கிழக்குப் பருவமழையை நம்பியிருக்கும் தமிழகம் போன்ற மாநிலங்களில் வழக்கத்தைவிடஅதிக மழை பெய்யலாம். கடந்த இரண்டு வருடங்களாக மழை பொய்த்துப் போயிருக்கும் தமிழகத்துக்கு இது ஒரு வரப்பிரசாதமாகஅமையலாம்.

ஆக இந்த வருடம் எல் நினோ என்ற குட்டிப்பையன் என்னென்ன அட்டகாசங்கள் செய்யப்போகிறான் என்பதைப் பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.

0

மங்கள்யான் : செவ்வாய் செல்லும் இந்தியன்

mangalyanசெவ்வாய் கிரகத்துக்கு (Mars) ‘விண்கலம் அனுப்புவது’ என்பது அத்தனை அபூர்வமான செய்தியாக இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் அதை இந்தியா அனுப்புகிறது என்பது பெருஞ்செய்தி. இதுவரை அந்த கிரகத்தை அடைய எடுத்த நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட முயற்சிகளில் பாதிக்கும் மேல் தோல்வி என்பதும் இத்திட்டத்துக்குக் கூடுதல் கவனத்தை ஏற்படுத்திவிட்டது. இத்தனைக்கும் அனுப்பியவர்கள் அனைவரும் விண்வெளி ஆராய்ச்சியில் நம்மைவிட முன்னேறியவர்கள்.

ஒப்புநோக்கு அளவில் மற்ற நாடுகளின் செவ்வாய் திட்டங்களைவிட, நமது மங்கள்யான் குறைந்த செலவில் முடிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த மாதம் நாசாவும் செவ்வாய்க்கு MAVEN என்கிற விண்கலத்தை அனுப்புகிறது. கிட்டத்தட்ட இந்தியாவின் (450 கோடி ரூபாய்) செலவைவிடப் பத்து மடங்கு அதிகம். எப்படி விண்கலத்தைக் குறைந்த செலவில் செவ்வாய்க்குக் கொண்டுசேர்க்கப்போகிறது இஸ்ரோ?

வேகப்பந்து வீச்சாளர் போடும் பந்தில் இருக்கும் வேகம்போல், பிரபஞ்சமே நமக்கு அபிரிமித சக்தியை வழங்கியுள்ளது. அந்தச் சக்தியை திறமையான பேட்ஸ்மேன்போல் உபயோகித்து பந்தை இலக்குக்கு அனுப்பவேண்டும். இங்கு நாம் உபயோகிக்கப்போவது பூமியின் ஈர்ப்பு சக்தியை. இதை விளக்க மற்றொரு விளையாட்டைத் துணைக்கு அழைப்போம். வட்டெறிதல் தெரியுமா? Discus Throw? அதைக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். அந்த வீரர்கள் சில தடவை சுழன்று, ஒவ்வொரு சுற்றுக்கும் வேகம் பெற்று கடைசிச் சுற்றில் வட்டை அப்பால் எறிவார்கள். கீழே இருக்கும் படத்தில் கிருஷ்ணா பூனியாதான் பூமி. வட்டுதான் மங்கள்யான்.

Mars trajectory and poonia

PSLV ராக்கெட்டைக் கொண்டு விண்கலத்தை பூமியின் சுற்றுப்பாதையில்தான் இப்போது சேர்த்திருக்கிறோம். அதற்குமேல் அதனை செவ்வாய் நோக்கி அனுப்புவது பூமியின் சக்தி, கலத்திலேயே இருக்கும் சிறிய எஞ்சின் மற்றும் அதனை இயக்கும் எரிபொருள். ஒவ்வொரு சுற்றுக்கும் கலத்தில் இருக்கும் எரிபொருளைக் கொண்டு கலத்தின் சுற்றுப்பாதையை விரிவாக்க (அதாவது) வேகத்தை அதிகரிக்க சின்னத் திருத்தம் செய்யப்படும். கடைசிச் சுற்றில் செவ்வாயை நோக்கி மங்கள்யானைக் கடாசிவிட வேண்டியது.

கேட்பதற்கு சுலபமாக இருந்தாலும் இது மிகச் சிக்கலான விளையாட்டு. நவம்பர் மாத இறுதியில்தான் இதன் முடிவு தெரியும். இதற்கு மாறாக நாசா அனுப்பும் ராக்கெட்டோ சக்தி வாய்ந்தது. நேரடியாகச் செவ்வாய்க்கு செல்லும் பாதையில் கலத்தை செலுத்திவிடுகிறது. அதனால் அதிகச் செலவு, ஒப்பீட்டளவில் சுலபமானது. நாசாவின் அதிகச் செலவுக்கு வேறு சில காரணிகளும் உண்டு.

இந்த முதல் வெற்றியைவிட முக்கியமான வெற்றி, செவ்வாயை நெருங்கும்போது தேவைப்படுகிறது. விண்கலத்தைச் செவ்வாயின் சுற்றுப்பாதையில் நிலை நிறுத்துவது என்பது அத்தனை சுலபம் அல்ல. கிரிக்கெட்டில் wide ball மாதிரி விண்கலம் செவ்வாயின் கையில் சிக்காமலே போய்விடக்கூடும்; ஒரே வித்தியாசம், இங்கு பவுண்டரியே கிடையாது. ஜப்பானின் கலம் இப்படித்தான் வழுக்கிக்கொண்டு செவ்வாயை கடந்து சென்றுவிட்டது. மேலும் கதிர்வீச்சுகளால் விண்கலத்திற்கு பாதிப்புகள் வரக்கூடும். பத்து மாதங்கள் அண்டத்தின் குளிரில் பயணித்தபிறகு, கலத்தின் இயந்திரங்கள் மீண்டும் ஒழுங்காக உயிர் பெறவேண்டும். இப்படிப் பல ‘டும் டும் டும்’கள். இதன் முடிவு 2014 செப்டெம்பர் 24 அன்று தெரிந்துவிடும்.

எதற்கு இத்தனைச் சிரமப்பட்டு அனுப்புகிறோம்? செவ்வாய் கிரகத்தில் தண்ணீர் எப்படி இல்லாமல் ஆனது, உயிர்கள் இருப்பதற்கு அறிகுறியான மீத்தேன் உண்டா போன்ற கேள்விகளுக்கு விடை காண்பது, மண் மற்றும் கனிம வளங்களை அளப்பது போன்ற ஆராய்ச்சிகளை மங்கள்யான் மேற்கொள்ளும். ஆனால் மற்ற கிரகங்களுக்கு விண்கலன்களை அனுப்பும் அந்த மாபெரும் ஞானம்… அதை வளர்த்துக்கொள்வதுதான் இத்திட்டத்தின் முக்கிய நோக்கம்.

டூர் போய்விட்டு கேமரா இல்லை என்றால் எப்படி? மங்கள்யானில் ஒரு கலர் கேமராவும் உண்டு. இந்த உபகரணங்களின் மொத்த எடையே பதினைந்து கிலோதான். இவை தங்களுக்குத் தேவையான மின்சக்தியை சூரிய ஒளியிலிருந்து பெற்றுக்கொள்ளும்.

தரையில் இருந்துகொண்டு எப்படிக் கலத்தை இயக்கப்போகிறோம்? செய்திகளைப் பெறப்போகிறோம்?

பெங்களூருதான் தலைமைக் கட்டுப்பாட்டகம். அத்துடன் பிஜி  தீவுக்கு அருகே இரு கப்பல்கள் தேவையான கருவிகளுடன் நிறுத்திவைக்கப்பட்டுள்ளது. நாசாவின் நெட்வொர்க்கும் இதில் நமக்கு சிறிது உதவப்போகிறது. கட்டளைகளை விண்கலத்துக்குப் பிறப்பித்துவிட்டு, அதன் முடிவு நமக்குத் தெரிய 6 முதல் 45 நிமிடங்கள்வரை ஆகலாம். மிக மெதுவான இணைய இணைப்பு உள்ள கணினியில் ஒரு லின்க்கை அழுத்திவிட்டு அந்த வலைத்தளம் திரையில் தோன்றும்வரை திட்டிக்கொண்டே காத்திருப்போமே, அதுமாதிரி. இதனாலும் கூடுதல் சிக்கல்கள்.

இப்போதுதான் (2008-ல்) நாம் நிலவையே நெருங்கினோம். அதற்குள் கடினமான செவ்வாய்த் திட்டம் செயல்படுத்தப்படுகிறது. அதுவும் இத்திட்டம் பிரதமரால் அறிவிக்கப்பட்டது 2012-ல்தான். அதன்பிறகு ஒரே வருடத்தில் விண்கலம் தயார்! ஏன் இந்த அவசரம்?

சீனாவின் சமீபத்திய செவ்வாய்த் திட்டம் தோல்வி என்றும் அதனால்கூட நாம் வேக வேகமாக ஒன்றை அனுப்பி அவர்களை முந்தப்பார்க்கிறோம் என்று ஒரு கருத்து நிலவுகிறது. இது பனிப்போர் வகைச் சண்டைகளை விரும்பும் மேலை நாடுகளால் சொல்லப்படுகிறது. வரும் நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் மத்திய அரசால் இது ஒரு சாதனையாகக்கூடக் காட்டப்படக்கூடும். ஆனால் இதெல்லாம் பல ஆண்டுகள் முன்னமேயே தொலைநோக்காகத் திட்டமிடப்பட்டுச் செயல்படுத்தப்படுகிறது; மற்ற நாடுகளின் திட்டங்களோ, தேர்தல்களோ நம் திட்டங்களை மாற்றி அமைக்க முடியாது என்று ISRO கூறுகிறது.

இந்தியாவைப் பொருத்தவரை இது ஒரு ‘காஸ்ட்லி’ திட்டம்தான். இந்தப் பணத்தில் நிச்சயம் சுகாதாரமான கழிவறைகள் பலவற்றைக் கட்டமுடியும். பாதாள சாக்கடைகளைச் சுத்தப்படுத்தும் கருவிகளைக் கண்டுபிடிக்கலாம். இவை ஒரு விண்கலத்தைவிட முக்கியமும் அவசியமும்கூட. ஆனால், எது முக்கியம் என்பதைவிட எது அவசியம் என்பதில் இதற்கு ஒரு விடை கிடைக்கக்கூடும். பல ஆயிரம் கோடிகளைக் கொட்டி சிலைகளை வைப்பது, உயிர்களைக் கொல்லும் ஆயுதங்கள் தயாரிப்பது போன்ற தேவையில்லாத திட்டங்களில் போடப்படும் பணத்தை, மனிதனின் அறிவைப் பல மடங்கு பெருக்கும் ஒரு விஞ்ஞான முயற்சியில் போடுவது நல்லது அல்லவா? செவ்வாய் என்பது நிச்சயம் அடையவேண்டிய, பெருமையான ஓர் இலக்கு. பிரபஞ்சத்தை அளக்க சந்திரயான் நாம் வைத்த முதல் அடி. மங்கள்யான் இரண்டாவது.

நன்றி : http://www.isro.org/mars/home.aspx

விக்கிபீடியா

மின்சாரம் : அனல், நீர், அணு, காற்று

மின்சார உற்பத்தி அதிகரிக்கவேண்டும் என்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இருக்க வாய்ப்பில்லை. ஆனால், எந்த வழியில் அதிகப்படுத்துவது? மின்சாரம் உற்பத்தி செய்ய எது சரியான வழி? அதைவிட முக்கியம், எது பாதுகாப்பான வழி? நீர் வழி மின்சாரம் அணு மின்சாரத்தைக் காட்டிலும் பாதுகாப்பானது என்று சொல்லப்படுவது அந்த அளவுக்கு உண்மை?
உலகில் உள்ள நீர் மின் ஆற்றலின் கொள்ளளவுத் திறனை (MW அல்லது GW) வைத்துப் பார்க்கும் போது, நீர் மின் நிலையங்களின் பங்கு 16% ஆக இருக்கிறது. இந்தியாவில் அனைத்து மின் நிலையங்களின் INSTALLED CAPACITY 205 GW. இந்தியாவைப் பொறுத்தவரையில், தோராயமாக 37364 MW அளவுக்கு நீர் மின் நிலையங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. அதாவது இந்தியாவில் நீர் மின் சக்தியின் INSTALLED CAPACITY யின் பங்கு 21.5%. உலகில் நீர் மின்சக்தி உற்பத்தியில், இந்தியா ஐந்தாவது இடத்தில் உள்ளது. மின் உற்பத்தி அதிகமாக செய்கிற நாடுகளில் இந்தியா ஐந்தாவது இடத்தில் உள்ளது. ஆனால், மின் தேவை மக்கள் தொகையோடு ஒப்பிடுகையில், குறைவாக இருப்பதுதான் பிரச்னை. இந்தியாவில் மின் வசதியே இல்லாதே மக்கள், 300 மில்லியன் இருக்கும் என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. தமிழ் நாட்டைப் பொறுத்தவரையில், நீர் மின்சக்தியின் Installed capacity  500MW மட்டுமே.  நீர் மின்சக்தி என்பது தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரையில், மிகச் சிக்கலான ஒன்றாகவே உள்ளது.
நீர் மின் ஆற்றல் என்பது, நிலையாக இருக்கும் நீரை TURBINE க்குள் செலுத்தி, இயக்க ஆற்றலாக மாற்றி, ஜெனரேட்டர் துணை கொண்டு மின் சக்தியாக மாற்றுவது.
நீர் மின் ஆலைகள் பெரும்பாலும் அணைத் திட்டங்களில் உள்ள நீரைப் பயன்படுத்தி உற்பத்தி செய்வதால், அவை மலைப் பகுதிகளில் அமைக்கப்பெறுகின்றன. மக்களின் விவசாயத்துக்கும் , மின் உற்பத்திக்குமாகத் தான் அணைகள் அமைக்கப் பெறுகின்றன.
Renewable energy மூலம் மின் உற்பத்தி செய்யப்படும் காற்றாலைகள், கதிராலைகள் ஆகியவற்றை கட்டுப் படுத்துவது சாத்தியமல்ல. ஆனால் நீர் மின் உற்பத்தி , அவ்வாண்டில் அணைகளின் நீர் மட்டத்தைப் பொறுத்து , நீர் மின் உற்பத்தியை பெற இயலும். மேலும், இதனுடைய ஆற்றல் அளவு (அவுட்புட் ) கதிராலைகளையும், காற்று ஆலைகளோடும் ஒப்பிடுகையில் கூடுதல் என்பது இதனுடைய பலம். ஆனால் அணு ஆலைகளோடு ஒப்பிடுகையில் ஆற்றல் பாதி அளவுதான்.
நீர் மின் ஆலைகள், நிலக்கரி மற்றும் காஸ் ஆலைகள் போல கரியையோ, கரிமில வாயுவையோ உமிழாது. எரி பொருள் செலவு மிகக் குறைவு. மேலும் இதை இயக்க, குறைந்த அளவில்தான் மனித வளமும் தேவைப்படுகிறது. இதன் எரிபொருளாக நீர் உள்ளதால், கதிர் இயக்கம் போன்ற பிரச்னைகளும் இல்லை. இதற்கு தேவையான முதலீடுதான் (Capital cost) அதிகமே ஒழிய, நடத்துவதற்கான செலவு (Operating cost) மிகவும் குறைவு.  Non renewable energy மூலம் பெறப்படும் யுரேனியும், நிலக்கரி, காஸ், ஆயில் ஆகியவற்றுக்கு அதிகம் செலவிடவேண்டி இருக்கும்.
நீர் மின் ஆலைகளின் தீமைகள் என்னென்ன? மிகப் பெரிய தீங்கு, சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு. நீர்மின் திட்டங்கள் அருகில் உள்ள சூழ்மண்டலத்தை இவை பெரிதும் பாதிக்கின்றன. ஓடும் ஆறு, நீர் தேக்கமாக மாறும்போது, அதில் வாழும் நீர் விலங்குகள், அந்நீரில் படிவளர்ச்சியில் தோன்றிய பல உயிர்கள் பாதிப்படைகின்றன. இதனால் பல மடங்கு மீன்கள் இத்திட்டத்தால் அழிந்து வருகின்றன. மேலும் நீர் மின் திட்டத்தால், ஆற்றின் கீழே இருக்கும் அடிநீர்மட்டத்தை பாதிக்கும். நில அரிப்பு உருவாக காரணமாகும்.
மற்றொரு பிரச்னை, மக்கள் இடப்பெயர்ச்சி. அதன் மூலம் விளையும் பல பொருளாதார, சமூக, தனிப்பட்ட உணர்வுப் பிரச்னைகளையும் இணைத்துக்கொள்ளவேண்டும். இதே பிரச்னைகள் இன்று அணு மின் நிலையங்களை அமைப்பதிலும் உள்ளன. எதிரி நாடுகள் குண்டுமழை பொழிந்தால் அணு உலைகள் போலவே நீர் மின் ஆலைகளும் பாதிக்கப்படும். தவிரவும்,  கதிராலைகளைக் காட்டிலும் ஐந்து மடங்கு நிலப்பரப்பு நீர் மின் ஆலைகளுக்குத் தேவைப்படுகிறது.   ஆனால், அணு மின் நிலைய விடயம் மட்டும் இங்கு அரசியலாக்கப் பட்டுள்ளது.
பிப்ரவரி 2008 கணக்கின்படி, உலக அளவில் ஏறத்தாழ 4-8 கோடி மக்கள், அணை கட்டுமானத்துக்காக இடப்பெயர்ச்சி செய்யப்பட்டுள்ளார்கள்.  எந்தவிதமான ஈடுத் தொகையும் அளிக்கப்படவில்லை. பல பண்பாட்டு, வரலாற்று சிறப்பு வாய்ந்த பகுதிகள் அணைகளால் முழுவதுமாக அழிக்கப்படுவதுண்டு. பெரும்பாலும் காடுகளை அழித்தே அணைகள் கட்டப்படுகின்றன. மேலும், நீர் மின் நிலையங்கள் வெளிப்படுத்தும் மீத்தேன் காரணமாகவும் ஆச்சிஜன் குறைவு மூலமாகவும் நீர் வாழ் உயிரினங்கள் அழிகின்றன.
தொழில்நுட்ப ரீதியில் உற்று நோக்குவோமேயானால், நீர் மின் ஆலைகள் மூலம், வருடம் முழுமைக்குமான மின்சக்தியைப் பெற இயலாது என்பது புலப்படும். இந்தியாவைப் பொருத்தவரை,  நீர் மின் ஆலைகள் மூலம் , 43% மட்டுமே மின் உற்பத்தி செய்ய முடிகிறது. நீர் மின்சக்தியின் மூலமாக உலக மின் உற்பத்தியின் சராசரி ஆண்டு மின் உற்பத்தியின் ஆற்றல் அளவு  44 %. நான்கு மாதங்களுக்கு மட்டுமே அதிக ஆற்றல் கிடைக்கும்.  குறைந்த பட்சம் நான்கு வெயில் மாதங்களுக்கு உற்பத்தி மிகக் குறைவு அல்லது கிடையாது.
அணு ஆலைகளைப் பொருத்தவரையில், விக்கிபீடியாவின் தகவல் இது. The capacity factor of Indian reactors was at 79% in the year 2011-12 as against 71% in 2010-11. Nine out of Twenty Indian reactors recorded an unprecedented 97% Capacity factor during 2011-12. With the imported Uranium from France, the 220 MW Kakrapar 2 PHWR reactors recorded 99% capacity factor during 2011-12. The Availability factor for the year 2011-12 was at 89%.
இந்தக் கட்டுரையின் படி, அணு ஆலைகளோடு ஒப்பிடுகையில், நீர் மின்சக்தியின் மூலம், பாதி அளவுக்குத் தான் மின் உற்பத்தி செய்ய முடிகிறது. உலைகளால் ஏற்படும் பிரச்னைகளும் கிட்டத்தட்ட ஒன்றுபோலவே இருக்கின்றன. சீனாவின் பாங்கியோ அணை (Banqiao Dam) உடைப்பு விபத்தில் இறந்தவர் எண்ணிக்கை சுமார் 1,71,000 ஆகும். இத்துயர நிகழ்வில் லட்சக்கணக்கானோர் தம் வீடுகளை இழந்தனர்.
0
எனது சொந்த அனுபவத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். ஸ்ரீசைலம் நீர்மின் ஆலையில் (Srisailam 6×150 MW Hydro power plant) பணியாற்ற (Electrical Testing & Commissioning Engineer) சென்றிருந்தேன். அந்த ஆலையை அமைக்கும் பணியில் ஈடுபட்ட பல பத்தாயிரம் பேர் மரணடைந்திருக்கிறார்கள். இந்த விவரங்கள் வெளியிடப்படுவதில்லை.  மலையைக் குடைந்து குகைக்குள் மின் ஆலை அமைத்துள்ளார்கள்.
அதன் முகப்பில் இருந்து, உள்ளே செல்ல இரண்டு கி.மீ அளவுக்கு ஒரே ஒரு பாதை மட்டுமே இருக்கும். சிக்னல் பார்த்துப் பார்த்துதான் வண்டிகள் ஒவ்வொன்றாகச் செல்லும்.  இந்த ஆலையை அமைக்க 20 ஆண்டுகள் ஆயின.  உற்பத்திக்கு முன்பே, பல பத்தாயிரக்கணக்கானவர்கள் இறந்துபோயிருக்கிறார்கள்.
மக்களுக்குத் தேவையான அடிப்படை வசதிகளை செய்துதரவேண்டியது ஓர் அரசின் கடமை. அதே போல், மக்களின் அச்சங்களைப் போக்குவதும் அரசின் கடமைதான். பொதுவாக அரசின் நலத் திட்டங்கள் நிறைவேற எந்த சமூகமும் மிகப் பெரிய தியாகத்தைச் செய்யவேண்டியுள்ளது. அத்தகைய தருணங்களில் பாதிக்கப்படும் மக்களின் நம்பிக்கையை வென்றெடுத்து, அவர்களுக்குப் போதுமான அளவுக்கு இழப்பீடு தரவேண்டும்.
அணு உலைகளைப் பொருத்தவரை, அறிவார்ந்த சமூகம் தேவையற்ற அச்சத்தைப் பரப்புரை செய்கிறது என்று நினைக்கிறேன். அணு உலைகள் மட்டும் கூடாது என்ற வாதத்தை நான் ஏற்கத் தயாராக இல்லை. அதே போல், மக்கள் நலனைக் கவனிக்காத அரசையும் நான் ஏற்கவில்லை.
இங்கு அணு உலையை ஆதரித்துப் பேசுவது போராடும் மக்களுக்கு எதிரானது என்பது போலவும் அரசின் கைக்கூலியாகச் செயல்படுவது என்பது போலவும் திரிக்கப்படுகிறது. இதை நான் எதிர்க்கிறேன். தொழில் நுட்ப ரீதியாக,  மின்சக்தியைப் பற்றிய புரிதலை ஏற்படுத்துவது ஒரு மின்னியல் பொறியாளனாக என் கடமை. அணு ஆலைகள் மின் உற்பத்தியில் மிகச் சிறந்த பங்கு ஆற்றுகின்றன. அதனால் இதனை ஆதரிக்கவேண்டும்.
அணு ஆலைகள் எங்கு அமைக்கப்பட வேண்டும் என்பது போன்ற ஆலோசனைகளை ஏற்றுக்கொள்ளலாம். அணு உலைகளே வேண்டாம் என்பது ஏற்கத்தக்கதல்ல.
இருந்தால் ஏற்றுக் கொள்ளலாமே தவிர , அணு உலைகள் மட்டுமே தீங்கு என்கிற பரப்புரைகளை ஏற்றுக் கொள்ள இயலவில்லை. ஒவ்வொரு தொழில் நுட்பத்திலும் நன்மை , தீமைகள் உள்ளன. அதில் இருந்து எந்த அளவுக்குப் பாதிப்புகளைக் குறைத்துக் கொள்ள இயலுமோ அவ்வகையில் அதனைப் பயன்படுத்த யோசனை தெரிவிப்பதே அறிவார்ந்த சமூகவாதிகள் செய்ய வேண்டிய பணி. அதை விடுத்து, வெறும் அச்ச்சத்தைப் பரப்புவதில் என்ன நியாயம் இருக்கிறது?
குறிப்பு : சூரிய மின் சக்தியைப் பற்றியும், அதன் நன்மை, தீமைகள் பற்றியும் எனது இணையதளத்தில் (http://lakshmanaperumal.com) விளக்கியிருக்கிறேன்.
0
லஷ்மண பெருமாள்

ஹிக்ஸ் போஸான் : கிட்டத்தட்ட கடவுள்

கடவுள் துகளை (God Particle) விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்து விட்டதாக நேற்றைய தினத்திலிருந்து கதறுகின்றன ஊடகங்கள். ஏதோ கடவுளையையே கண்டுபிடித்து விட்டது போல! கண்டுபிடித்துவிட்டது உண்மையானால், தொலைத்தவர் யார் என்று பகடிகள் வேறு!

கடவுளிடம் போகும் முன் முதலில் சில அடிப்படை விஷயங்களைப் பார்க்கலாம்.

இன்றைய நவீன துகள் இயற்பியல் (Modern Particle Physics) பரவலாக ஏற்றுக் கொண்டிருக்கும் சித்தாந்தம் – நியம மாதிரி (Standard Model) என்பதாகும். இது அணுக்கூறுகளிடயே (Subatomic Particles) இயங்கும் மின்காந்த விசை (Electromagnetic Force), மென்விசை (Weak Force), வன்விசை (Strong Force) ஆகிவற்றை விளக்குகிறது.

இதன்படி பிரபஞ்சம் மூலத்துகள்களால் (Elementary Particles) ஆனது. சூரியன், சந்திரன், கடல், காற்று, அனக்கோன்டா பாம்பு, ஐஸ்வர்யா ராய், நீங்கள், நான் எல்லாமே.

இந்த‌ மூலத்துகள்கள் இரண்டு வகைப்படும் – ஃபெர்மியான்கள் (Fermions) மற்றும் போஸான்கள் (Bosons). இத்தாலிய‌ இயற்பியலாளர் என்ரிகோ ஃபெர்மியின் பெயரால் அழைக்கப்படுபவை ஃபெர்மியான்கள். இவை ஃபெர்மி – டைராக் புள்ளியியல் (Fermi-Dirac Statistics) சொல்லும் குணங்களைக் கொண்டிருப்பவை. இந்திய விஞ்ஞானி சத்யேந்திரநாத் போஸின் பெயரால் அழைக்கப்படுபவை போஸான்கள். இவை போஸ் – ஐன்ஸ்டைன் புள்ளியியலைப் (Bose-Einstein Statistics) பின்பற்றுபவை.

ஃபெர்மியான்கள் க்வார்க்கள் (Quark), லெப்டான்கள் (Lepton) என இருவகைப்படும். அப் (Up), டௌன் (Down), சார்ம் (Charm), ஸ்ட்ரேஞ் (Strange), டாப் (Top), பாட்டம் (Bottom) என க்வார்க்கள் ஆறு வகைப்படும்.

எலக்ட்ரான் (Electron), ம்யூவான் (Muon), டாவ் (Tau), எலக்ட்ரான் ந்யூட்ரினோ (Electron Neutrino), ம்யூவான் ந்யூட்ரினோ (Muon Neutrino), டாவ் ந்யூட்ரினோ (Tau Neutrino) என லெப்டான்கள் ஆறு வகைப்படும்.

ப்ரோட்டான் (Proton), ந்யூட்ரான் (Neutron) போன்று நாம் உயர்நிலைப்பள்ளிகளில் படித்த அணுக்கருப்பொருட்கள் எல்லாம் இந்த ஃபெர்மியான் மூலத்துகளின் கூட்டு தான். 2 அப் க்வார்க்கள் மற்றும் 1 டௌன் க்வார்க்கால் ஆனது ப்ரோட்டான். 1 அப் க்வார்க் மற்றும் 2 டௌன் க்வார்க்களால் ஆனது நியூட்ரான். போஸான்கள் காஜ் போஸான் (Gauge Boson), ஹிக்ஸ் போஸான் (Higgs Boson) என இரு வகைப்படும். காஜ் போஸான்கள் ஃபோட்டான் (Photon), க்ளூவான் (Gluon), W போஸான், Z போஸான் என நான்கு வகைகளை உள்ளடக்கியது. நாம் இப்போது பேசவிருப்பது இந்த‌ ஹிக்ஸ் போஸான் எனும் மூலத்துகள்களை பற்றி.

1960களிலும் 70களிலும் மெல்ல மெல்ல நியம மாதிரி உருவாகி வந்தாலும் அவை சித்தாந்த ரீதியில் விளக்கிய மூலத்துகள்களை விஞ்ஞானிகள் பரிசோதனைக்கூடங்களில் சந்திக்க‌ பல தசாப்தங்கள் பிடித்தன.

நேற்றைய முன்தினம் வரையிலும் மேலே சொன்ன பதினேழு மூலத்துகள்களில் பதினாறு மூலத்துகள்களை விஞ்ஞானிகள் தம் பரிசோதனைகளில் உருவாக்கி ஆராய்ந்திருந்தார்கள். ஹிக்ஸ் போஸான் ஒன்று மட்டும் தான் கண்ணாமூச்சி காட்டிக் கொண்டிருந்தது. நேற்று CERN பரிசோதனைக்கூட விஞ்ஞானிகள் ஹிக்ஸ் போஸானையும் உருவாக்கி விட்டதாக அறிவித்திருக்கிறார்கள். ஹிக்ஸ் போஸான் என்ற இந்தத் துகளின் இன்னொரு பெயர் தான் கடவுள் துகள்!

ஃபோட்டான், க்ளூவான் தவிர மற்ற எல்லா மூலத்துகள்களும் எடை கொண்டவை. இவை எப்படி எடை பெற்றன என்பதற்கு ஆரம்பத்தில் நியம மாதிரியில் விளக்கம் இல்லை. பிற்பாடு பீட்டர் ஹிக்ஸ் என்ற பிரிட்டிஷ் இயற்பியலாளர் இதை ஹிக்ஸ் இயங்கமைவு (Higgs Mechanism) என்ற கோட்பாட்டின் மூலம் விளக்கினார்.

அதாவது ஹிக்ஸ் புலம் (Higgs Field) என்பது பிரபஞ்சம் முழுக்க வியாபித்திருக்கும் ஒரு க்வாண்டம் ஊடகம். மூலத்துகள்கள் இவற்றுடன் ஈர்ப்பு எதிர்ப்பு விசைகளின் மூலமாக சதா விளையாடிக் கொண்டே இருக்கின்றன. அதன் பலனாகவே அவை தமக்கான‌ எடையை அடைகின்றன என்பது தான் ஹிக்ஸ் இயங்கமைவு. அந்த ஹிக்ஸ் புலம் எதனால் ஆனது என்ற கேள்விக்கான பதில் தான் ஹிக்ஸ் போஸான். மேலோட்டமாக, எப்படி ஒளி என்ற மின்காந்தப் புலம் ஃபோட்டான் என்ற எடையற்ற மூலத்துகளால் ஆனதோ அதே போல் ஹிக்ஸ் புலம் என்ற ஊடகமானது ஹிக்ஸ் போஸான் என்ற எடையுள்ள மூலத்துகளால் ஆனது.

ஹிக்ஸ் போஸான்கள் எடை கொண்டவை, மின்னூட்டம், தற்சுழற்சி அற்றவை. இதன் குறியீடு H0. சித்தாந்தரீதியாக நியம மாதிரி நம்பிக் கொண்டிருந்த ஹிக்ஸ் இயங்கமைவு, ஹிக்ஸ் புலம் போன்றவை பரிசோதனை அடிப்படையிலும் சரியே என்பதைத்தான் நேற்றைய கண்டுபிடிப்பு உறுதி செய்திருக்கிறது (பிஎஸ்சி சிலபஸ் மாறாது என்பதால் இளநிலை இயற்பியல் மாணவர்கள் பெருமூச்சு விட்டுக் கொள்ளலாம்).

CERN என்பது சுவிட்ச‌ர்லாந்தின் ஜெனிவாவில் உள்ள 20 நாடுகள் ஒன்றிணைந்த ஐரோப்பிய அணு ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (European Organization for Nuclear Research). இங்கே Large Hadron Collider (LHC) என்ற உலகிலேயே மிகப்பெரிய துகள் முடுக்கி (Particle Accelerator) இருக்கிறது. இது மூலத்துகளைகளை அதிவேகத்தில் பயணிக்கச் செய்து அவற்றின் குணங்களை, செயல்களை ஆராயும் பணி நடக்கிறது.

LHC பூமிக்கு அடியில் (ஜெனீவா புறநகர் பிரான்ஸ் சுவிட்சர்லாந்து எல்லையில்) கட்டப்பட்டுள்ள வட்ட வடிவ 27 கிமீ நீள‌ சுரங்கப் பாதையில் புதைக்கப்பட்டுள்ளது. LHC பயன்படுத்தி மொத்தம் ALICE, ATLAS, CMS, TOTEM, LHCb, LHCf மற்றும் MoEDAL என‌ ஏழு பரிசோதனைகள் நடந்து வருகின்றன. இதில் ATLAS (A Toroidal LHC Apparatus) மற்றும் CMS (Compact Muon Solenoid) என்ற இரண்டு பரிசோதனைகளில் தாம் ஹிக்ஸ் போஸான் மூலத்துகள்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கின்றன‌.

ஹிக்ஸ் போஸான் துகள்கள் ஏதோ நேற்று தான் முதல் முறையாகப் பார்க்கப்படுகிறது என்பது போன்ற பிம்பமே தவறு. 2011ன் ஆரம்பம் முதலே LHCயில் நடந்த பரிசோதனைகளிலும், ஃபெர்மிலேப் (Fermilab), டெவட்ரான் (Tevatron) போன்ற பிற பிரிசோதனைக்கூடங்களிலும் அவ்வப்போது தொடர்ச்சியாக ஹிக்ஸ் போஸான் தீற்றல்கள் உணரப்பட்டே வந்தன. ஆனால் துகள் இயற்பியலில் ஒரு துகளை பரிசோதனை ரீதியாக உருவாக்கி விட்டதாக அறிவிக்க ஐந்து சிக்மா துல்லியம் தேவை (ஐந்து சிக்மா என்பதன் அர்த்தம் என்னவென்றால் 99.999% சரியானது. அதாவது லட்சத்தில் ஒரே ஒன்று மட்டும் பிழையாகச் சாத்தியம்).

நேற்று ATLAS பரிசோதனையில் 126 GeV/c2 எடை கொண்ட ஹிக்ஸ் போஸான்கள் 5 சிக்மா துல்லியத்திலும், பரிசோதனையில் 125 GeV/c2 எடை கொண்ட ஹிக்ஸ் போஸான்கள் 4.9 சிக்மா துல்லியத்திலும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கின்றன (துகள் எடை eV/c2 என்ற அலகில் அளக்கப்படுகிறது. ஐன்ஸ்டைனின் E = mc2 என்ற நிறை – ஆற்றல் சமன்பாட்டிலிருந்து m = E/c2 என்ற அடிப்படையில் கணக்கிடும் முறை). நேற்று அறிவிக்கப்பட்ட முடிவுகள் யாவும் 2011 மற்றும் 2012 காலகட்டத்தில் நடத்தப்பட்ட‌ ப்ரோட்டான் – ப்ரோட்டான் மோதல் (Proton – Proton Collision) பரிசோதனைகளில் பெறப்பட்ட தரவுகளை ஆராய்ந்ததன் அடிப்படையில் சொல்லப்படுபவை. இன்னும் 2012 தரவுகள் முழுக்க ஆராய்ந்து முடிக்கப் படவில்லை என்றும் தெரிகிறது. இந்த முடிவுகள் மிகவும் ஆரம்பநிலைக் கண்டுபிடிப்புகள். முழு முடிவுகள் ஜூலை இறுதிவாக்கில் வெளியாகும்.

இந்த ஆராய்ச்சி எப்படி நடத்தப்பட்டது என்பது குறித்த ஓர் அபாரமான விளக்க வீடியோ இங்கே காணக்கிடைக்கிறது.

ATLAS சோதனையின் தலைவி ஃபேபியோலா கியனோட்டி, CMS பரிசோதனையின் செய்தியாளர் ஜோ இண்கண்டேலா, ஆராய்ச்சி இயக்குநர் செர்ஜியோ பெட்ரொலூஸி ஆகிய மூவருமே இது ஒரு புதிய மூலத்துகள் என்பதையும் போஸான் வகைச் சார்ந்தது என்பதையும் சொல்லி இருக்கிறார்கள்.

சித்தாந்தரீதியாக வர்ணிக்கப்படும், எடை உள்ளிட்ட குணங்களின் அடிப்படையில் இந்தப் புதிய மூலத்துகள்கள் ஹிக்ஸ் போஸானுடன் ஒத்துப் போகின்றன (consistent with Higgs boson). அதாவது இப்போதைக்கு இவை கிட்டதட்ட ஹிக்ஸ் போஸான்.

சரி, ஹிக்ஸ் போஸானுக்கும் கடவுளுக்கும் என்ன தொடர்பு? அது ஊடகங்களின் சதி. துகள் இயற்பியல் பற்றி குறிப்பாக ஹிக்ஸ் போஸான் பற்றி இயான் லெடெர்மேன் என்ற நொபல் பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானி 1993 ல் ‘The God Particle: If the Universe Is the Answer, What Is the Question?’ என்று ஒரு புத்தகம் எழுதினார்.

ஹிக்ஸ் போஸான் துகள்கள் தாம் நியம மாதிரியின் முக்கிய மையப் புள்ளி என்று கருதியதால் அவ்வாறு அதற்கு அப்பெயர் இட்டதாகக் கூறுகிறார்கள். ஆனால் இயானோ ஹிக்ஸ் போஸான் ஆயார்ச்சிக்கு செலவழிக்கப்படும் பெருந்தொகை மற்றும் கடின முயற்சிகள் குறித்தான விரக்தியில் தான் Goddamn Particle என்றே தலைப்பு வைத்ததாகவும் பதிப்பாளர் ஒப்புக்கொள்ளாமல் கவர்ச்சிக்காக God Particle என்று மாற்றியதாகவும் விளையாட்டாகச் சொல்கிறார்.

எப்படி இருப்பினும் ஊடகங்கள் God Particle பெயரையே ஹிக்ஸ் போஸானுக்கு நிலைக்கச் செய்து விட்டன. இப்போதும் அது தான் நடக்கிறது. மற்றபடி, கடவுளுக்கும் ஹிக்ஸ் போஸானுக்கும் மயிரளவும் தொடர்பில்லை.

அரை நூற்றான்டு முன்பு ஹிக்ஸ் போஸான் துகள்களை முதன் முதலில் சித்தாந்த ரீதியாகப் பிரசவித்த‌ பீட்டர் ஹிக்ஸுக்கு தற்போது 83 வயதாகிறது. விழியோரம் வழியும் நீர்த்துளிகளை துடைத்தபடியே தன் வாழ்நாளிலேயே இது ருசுப்பிக்கப்பட்டிருப்பது நப்ப முடியாத ஆச்சரியம் என்று சொல்லி CERN நிறுவன‌ஆராய்ச்சி குழுவினருக்கு தன் வாழ்த்துக்களைத் தெரிவித்திருக்கிறார்.  எப்படியும் கூடிய விரைவில் அவருக்கு இயற்பியல் நொபல் பரிசு உறுதி.

இந்தியாவிலிருந்தும் டாடா இண்ஸ்ட்யூட் ஆஃப் ஃபண்டமென்டல் ரிசர்ச் (TIFR) உள்ளிட்ட ஆராய்ச்சிக்கூடங்களிலிருந்து பல விஞ்ஞானிகள் CERN ஆராய்ச்சியில் பங்கு கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களும் மகிழ்ச்சியைப் பரிமாறிக் கொண்டனர். 3,300க்கும் அதிகமான விஞ்ஞானிகள் இரு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக உழைத்ததன் பலன் தான் இந்தக் கண்டுபிடிப்பு.

ஒருவழியாக நியம மாதிரியின் இறுதிக்கேள்விக்கு விடை கிடைத்து விட்டது என்பது தான் இதில் முக்கியமானது. கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கும் புதிய துகள் ஹிக்ஸ் போஸான் தான் என 100% உறுதி செய்யப்படும் பட்சத்தில் அந்தத் துகள் குறித்து மேலும் ஆராய்ச்சிகள் மேற்கொண்டு மூலத்துகள்கள் குறித்து புரிந்து கொள்ள முயல்வார்கள்.

இப்போது ஹிக்ஸ் போஸான் என்று பொதுவாகத் தான் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அடுத்து அதன் பல்வேறு வகைகள் என்னென்ன என்பது குறித்து ஆராய்ச்சிகள் நடக்கும். நாம் இதுவரையிலும் அறிந்திருப்பது 4% பிரபஞ்சம் பற்றித்தான். மிச்சம் 96% வெறும் ஏட்டுச்சுரைக்காயாக எழுத்துக்களில் மட்டுமே நம்மிடம் இருக்கிறது. அதை குறித்து மேலும் தெரிந்து கொள்ள இது ஒரு முக்கிய ஆரம்பமாக அமையும். அதற்கு துகள் இயற்பியல் இன்னும் நெடுந்தூரம் பயணிக்க வேண்டி இருக்கிறது. அவ்வகையில் இந்த‌ ‘கடவுள் துகள்’ ஆரம்பத்தின் முடிவல்ல; முடிவின் ஆரம்பம்.

0

சி. சரவணகார்த்திகேயன்

அணுசக்தியும் எதிர்காலமும் – அப்துல் கலாம் : 3

எதிர்காலத்தின் அணு எரிபொருள் : தோரியம்

கதிரியக்கப் பொருள்களில் குறைவாக அறியப்பட்ட ஓர் உறுப்பினரை நாம் அறிமுகம் செய்து கொள்வோம் – தோரியம். ஒருவேளை எதிர்காலத்தில் சாத்தியமான சிறந்த தீர்வாகவும், தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் வியாபார ரீதியாகவும் இன்னும் இருபது ஆண்டுகளுக்கு சிறந்த தேர்வாகவும் அது அமையும். தனிம அட்டவணையில் 90வது தனிமமான தோரியம் யுரேனியத்தைவிட சற்றே எடை குறைந்தது. தோரியம் ஏராளமாகக் கிடைக்கிறது – பாரம்பரிய அணு எரிபொருளான யுரேனியத்தைவிட நான்கு மடங்கு (xxvi) அதிகமாக.

தவிர, அதன் தூய்மையான வடிவத்தில் கிடைக்கிறது. மிஞ்சியிருக்கும் பெட்ரோலியம், நிலக்கரி, பிற தொல்லுயிரெச்ச எரிபொருட்கள் மற்றும் யுரேனியம் எல்லாவற்றையும் சேர்த்தால் கிடைக்கும் ஒட்டுமொத்த ஆற்றலை விட தோரிய இருப்பில் கிடைக்கும் மொத்த ஆற்றல் அதிகம் என நம்பப்படுகிறது.  உலகின் மிகப்பெரிய தோரிய இருப்பு – 6,50,000 டன்கள் – இந்தியாவில் இருக்கலாம் என IAEA அறிக்கையில் வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது (IAEA என்பது ச‌ர்வதேச அணு சக்தி முகமை. அணுசக்தித் துறையில் உலகின் ஒத்துழைப்பு மையம். இது 1957ல் ‘அமைதிக்காக அணுக்கள்’ என்ற அமைப்பாக ஐ.நா. குடும்ப அங்கமாகத் தொடங்கப்பட்டது).

மொத்த தோரிய இருப்பில் இது நான்கில் ஒரு பங்கை விட அதிகம். ஒப்பீட்டளவில் யுரேனிய மொத்த இருப்பில் 1 சதவிகிதத்தை விடக் குறைவாகவே இருக்கிறது. இது மூடிய எரிபொருள் சுழற்சி தொழில்நுட்பம் மூலம் திறம்படப் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.  தோரியத்தால் வேறு பல நன்மைகளும் இருக்கின்றன. (இயற்கை) யுரேனியத்துடன்(xxvii) ஒப்பிடும்போது தோரியத்தால் (அதிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் யுரேனியம்-233ன் வழியாக) ஒரு நிறை அலகுக்கு எட்டு மடங்கு அதிக மின்சாரம் தயாரிக்க முடியும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மிக அதிகம் விவாதிக்கப்படும் கழிவு வெளியேற்றத்திலும் தோரியத்தில் ஒப்பீட்டளவில் நன்மை அதிகம். தோரியம் வெளியேற்றும் கழிவுகளில் ஆக்டினைடுகள் (யுரேனியத்துடன் தொடர்புடையவை) இல்லாததால் ஒப்பீட்டளவில் இவை குறைந்த நச்சுத்தன்மை கொண்டவை.

அதே நேரம், யுரேனியத்திலிருந்து வரும் நீண்ட ஆயுளுடைய உயர் மட்டக் கழிவுகளை – குறிப்பாக ப்ளுடோனிய மற்றும் யுரேனிய மீட்புக்காக மறுபதனிடுதல் உள்ளிட்ட மூடிய எரிபொருள் சுழற்சியைப் பின்பற்றும் இந்திய வழிமுறைகளின் பின்புலத்தில் – இன்று கிடைக்கும் தொழில்நுட்பங்களைக் கொண்டு சிறப்பாகக் கையாள‌ முடியும் என்பதை ஒப்புக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். ஒப்பீட்டளவில் சிறிய அளவிலான அந்தக் கழிவுகளைக் (1000 மெகாவாட் உலையிலிருந்து வருவதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ள கழிவுகளுக்கு ஒரு கால்பந்து மைதானத்தில் கால் பங்கு அளவுள்ள ஒரு நீண்ட கால சேமிப்பு இடம் போதுமானது) கண்ணாடியாக்கி சுற்றுச்சூழலுக்கோ, மக்களுக்கோ எந்த ஆபத்தும் விளைவிக்காமல் நூற்றுக்கணக்கான வருடங்களுக்கு பாதுகாப்பாக சேமித்து வைக்க முடியும் என்று இந்திய அணு வல்லுனர்கள் நம்மிடம் சொல்கிறார்கள்.

திடீரென முளைக்கும் ஒரு கேள்வி – பிறகு, ஏன் தோரியத்தைக் காட்டிலும் யுரேனியமே உலகம் முழுக்க அணு ஆற்றல் திட்டங்களுக்கான‌ பிரபலத் தேர்வாக ஆனது? இரண்டு காரணங்கள் இருக்கின்றன. ஒன்று தொழில்நுட்ப ரீதியானது. மற்றது வரலாற்று ரீதியானது.

தொழில்நுட்பரீதியான காரணம் ஓர் எளிய உண்மையிலிருந்து கிளைக்கிறது. முதலில் ஒருவர் தோரியத்திலிருந்து யுரேனியம்-233ஐத் தயாரிக்க வேண்டும். இதற்கு இயற்கையில் கிடைக்கும் அணு எரிபொருளான யுரேனியம்-235 சார்ந்த உலைகள் தேவை. கூடுதலாக, கதிர்வீச்சுக்கு உட்படுத்தப்ப‌ட்ட தோரியத்தை பெரிய அளவில் மறுபதனிடுவதன் மூலம் யுரேனியம்-233ஐ மீட்பதும், கடின காமா கதிர்களை உமிழும் யுரேனியம்-232 இதில் இருக்க வாய்ப்பிருப்பதும் சில நடைமுறைச் சிக்கல்களை முன்வைக்கின்றன. ஆனால் வல்லுனர்களின் கருத்துப்படி இந்த எல்லாவற்றையுமே தொழில்நுட்பரீதியாக சமாளித்து விடலாம்.

தோரியம் சார்ந்த எரிபொருள் வழங்கும் பலமிருந்தும் முன்னேற்ற‌த்தின் ஏணியில் ஏன் தோரியம் பின் தங்கியது என்பதற்கான இரண்டாவதும் வரலாற்று ரீதியானதுமான காரணம், ஒப்பீட்டளவில் நிலையற்ற புவியியல் சார் அரசியல் நிலைமைகளின் சூழலைக் கொண்டு பார்த்தால் – தோரியத்தை ஆயுதமாக்க இயலாது. மின்சார மூலமாக இருப்பதும், அழிவுப் பயன்பாடுகள் கண்டுபிடிக்கப் படுவதும் என இரண்டுக்குமிடையே எப்போதும் கயிற்றின் மேல் நடப்பது போல் இருக்கும் யுரேனியம் போல் அல்லாது தோரியம் குண்டுகளை அப்படித் தயாரித்து விட முடியாது.

இங்குதான் வரலாறு உள்ளே வருகிறது. தற்போதைய ராணுவம் சாராத அணுப் பயன்பாடுகளில் கணிசமானவை பனிப்போர் காலத்து ராணுவ அணு தொழில்நுட்பங்களிலிருந்து நேரடியாகக் கிளைத்தவை என்பது நினைவு கூர வேண்டும். அணு தொழில்நுட்பத்தின் முதல் குறிப்பிடத்தக்க‌ வெளியீடு இரண்டாம் உலகப் போரின் போதான மான்ஹாட்டன் திட்டம். அது தான் இறுதியில் அமெரிக்காவின் 1945 ஹிரோஷிமா நாகாசாகி குண்டுவெடிப்பில் முடிந்தது.

அணு ஆயுதம் என்பது அணு உலையிலிருந்து வேறுபட்டது. முதலாவதில் அணு வினைகளை மட்டுப்படுத்தவோ கட்டுப்படுத்தவோ வேண்டிய அவசியமில்லை, அதனால் பேரழிவை விளைவிக்கும் ஆற்றல், குறுகிய கால இடைவெளியில் வெளிப்படும். அது தான் அணுகுண்டின் சாரமே. ஆனால் அணு உலையில் நீடித்து நிலைக்கும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஆற்றல் வெளிப்படும்படியாக‌ மட்டறுத்தல் தேவைப்படுகிறது. 1951 தான் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும் படியான கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணு மின்சார உற்பத்தி இடாகோவில் EBR-1 பரிசோதனை மூலம் 100 கிலோவாட் சக்தி தரும்படியாகச் செய்யப்பட்டது. அணுத் தொழில்நுட்பத்தில் இந்த “ஆயுதமே பிரதானம்” என்ற அணுகுமுறை தான் ஆயுதமாக்கவியலா தோரியத்தின் மேல் குறைந்த கவனத்தையும் ஆயுதமாக்கவியலும் யுரேனியத்தின் பால் மிகுந்த கவனத்தையும் ஏற்படுத்தியது.

ஆனால் இப்போது தோரியத்தின் பெரும் சொந்தக்காரனாகவும், வளர்ச்சிக்கு உகந்த பெரும் மின்சாரத்தேவை உடைய நாடுகளில் ஒன்றாகவும் நடப்பு அணுத் திட்டங்களைத் தொடர்ந்து தீவிரமாக முன்னெடுக்க இந்தியாவுக்கு இது ஒரு வாய்ப்பு. குறிப்பாக, நீண்ட கால நிலையான‌ தேர்வாக இருக்கும் தோரியத்தின் வழியில் சிறப்பு கவனத்துடன் ஆராய்ச்சி மற்றும் அபிவிருத்தியில் இது ஏற்கெனவே நடந்து கொண்டும் இருக்கிறது. இந்தத் தேவைக்காக, இந்தியாவின் தற்போதைய திட்டத்தை – யுரேனியம் மற்றும் ப்ளுடோனியம் சார்ந்த எரிபொருள் சுழற்சி தொழில்நுட்பங்களும், இவை தோரியம் சார் உலைகளாக மாற்றமடையும் போது பெருமளவு தோரியத்தைக் கதிர்வீச்சுக்குட்படுத்தி யுரேனியம்-233 எரிபொருளை ஆக்குவதும் – தொடர்வது முக்கியமாகிறது.

இந்தியாவின் திட்டமான நவீன கன நீர் உலை (AHWR) உருவாக்குதல் இந்தியாவில் தோரியப் பயன்பாட்டின் ஆரம்ப நிலையில் ஒரு முக்கியப்படி என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தோரியத்தைப் பயன்படுத்தும் குறிப்பிடும்படியான அடுத்தகட்ட‌ முயற்சிகளுள் தோரியத்திலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட யுரேனியம்-233லிருந்து நிலையான‌ ஆற்றல் உற்பத்தி செய்யத் தேவைப்படும் வெப்ப மற்றும் வேக உலைகளும் அடங்கும்.

நம்பிக்கையூட்டும் எதிர்காலம் மிக்க ‌தோரியம் சார் உலைகளுக்கான பல்வேறு தொழில்நுட்பங்கள் ஏற்கெனவே உருவாக்கப்பட்டு சோதனை அடிப்படையில் இந்தியா உட்பட உலகெங்கும் முயற்சிக்கப்ப‌ட்டு வருகிறது. முதலில் அதை வழக்கமான‌ உலைகளைக் கொண்டு அணுப்பிளவுறும் யுரேனியம்-233 ஓரகத்தனிமமாக உருவாக்குதல் அல்லது உருகிய உப்பு உலைகள் (MSR) போன்ற தொழில்நுட்பங்களின் மூலம் காற்றுடன் வினை புரியாமல், காற்றிலோ, நீரிலோ எரியாமல் உப்புகளைப் பயன்படுத்தி அணுப்பிளவுறும் பொருட்களை சேகரித்தல் ஆகியவை இதில் அடங்கும். இத்தொழில்நுட்ப‌த்தில் செயல்பாட்டு அழுத்தம் சாதாரண காற்றழுத்தத்துக்கு அருகில் இருக்கும். இதனால் கட்டுமானச் செலவும் குறைவு, அழுத்தத்தின் காரணமாக வெடிக்கும் அபாயமும் இல்லை(xviii).

அணு ஆற்றல் திட்டங்களின் தாய்த்திட்டமான அணு ஆயுதங்களின் வடிவில் குறிப்பிடத்தக்க அதிக அளவிலான உயர் திறனுடைய அணு பொருள்கள் இருக்கவே செய்கின்றன, அவற்றின் இருப்பு தொடர‌வே செய்யும். 2010ல் உலகின் ஒன்பது நாடுகளில் 22,000 அணு ஆயுதங்கள் இருந்தன. அவற்றில் 8,000 ஆயுதங்கள்(xxix) கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணு உலைகளைக் காட்டிலும் அதிக ஆபத்தைச் சுமந்த‌படி வெடிப்பதற்குத் தயார் நிலையில் இருக்கின்றன. அமைதியான மின்சாரத் தயாரிப்புத் திட்டத்தை நிறுத்துவதற்கு ஆபத்து என்ற வாதத்தைப் பயன்படுத்தினால், அணு எதிர்ப்புக் குழுக்கள் முதலில் அவர்களின் முயற்சியை – அழிவையே நோக்கமாகக் கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்ட உலகின் 90 சதவிகித அணு ஆயுதங்களை வைத்திருக்கும் – வாஷிங்டனுக்கும் மாஸ்கோவிற்கும் திருப்ப வேண்டும். அது நடக்குமா? கண்ணுக்கெட்டிய எதிர்காலத்தில் தெரியவில்லை. நமது நோக்கம் அணு சக்தியுடன் தொடர்புடைய ஆபத்துக்களைக் குறைப்பதே.

அணுக்கருவின் சக்தி மிகப்பெரியது. மனிதகுலத்தின் எதிர்காலம் அதை பாதுகாப்பாகவும் திறம்படவும் பயன்படுத்துவதில்தான் இருக்கிற‌து. வரும் ஆண்டுகளில் பூமி சார்ந்த தேவைகளுக்கு மட்டுமில்லாமல் நமது விண்வெளி திட்டங்களுக்கும் மற்ற கோள்களில் நமது நாகரிகம் குடியேறுவதற்கும் கூட அது தான் நமக்கு எரிபொருள். நமது தற்போதைய அணுத் திட்டங்கள் தோரியம் போன்ற மேம்பட்ட, பாதுகாப்பான பொருட்களுக்கு விரிவடையும். பிற்பாடு அணுக்கருப்பிணைவு போன்ற மேம்பட்ட அணு வினைகளுக்கு மாறும். இவை முழுமையாக உருவாக்கப்படும் போது தற்போதைய அணுச்சிதைவு முறைகளைக் காட்டிலும் பல நூறு மடங்கு அதிகமான மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய முடியும். அணு மூலங்கள் தரும் சிக்கனமான, சுத்தமான, நிறைந்த மின்சாரம் தான் ஆரோக்கியமான, கற்றறிந்த‌, இணைக்கப்பட்ட ஓர் எதிர்காலத்துக்கான நமது நுழைவாயில் – விண்வெளியில் ஆழமாகச் செல்லும், தற்போதைய மனித கற்பனைகளின் எல்லைகளைத் தாண்டும் ஓர் எதிர்காலம்.

*

ஏ.பி.ஜெ. அப்துல் கலாம் இந்தியாவின் 11வது ஜனாதிபதியாக 2002 முதல் 2007 வரை இருந்தவர். அவரது மின்னஞ்சல் apj@abdulkalam.com

ஸ்ரீஜன் பால் சிங், Sustainable Development துறையில் வல்லுனர், மின் பொறியாளர், ஐஐஎம்ஏவில் எம்பிஏ பயின்றவர். அவரது மின்னஞ்சல் 7srijanpal@iimahd.ernet.in

குறிப்புகள் :

 i) http://www.world-nuclear.org/education/whyu.htm

 ii) Thorium as a Secure Nuclear Fuel Alternative, A Canon Bryan, 23-April-2009, Journal of Energy Security (available at http://www.ensec.org/index.php?option=com_content&view=article&id= 187:thorium-as-a-secure-nuclear-fuel-alternative&catid= 94:0409content&Itemid=342)

 iii) Steve Kirsch, The Most Important Investment that We Aren’t Making to Mitigate the Climate Crisis, 26.12.2009 Huff Post Green, (http://www.huffingtonpost.com/steve-kirsch/the-most-important-invest_b_402685.html)

 iv) Data from World Resources Institute (for 2003) 

v) IndiaandChina, Raghav Behal 

vi) Indiaenvisages about 950,000 MW power requirement by 2030, http://bit.ly/vTv5Qx 

vii) “World Nuclear Power Reactors 2006-08 and Uranium Requirements.” World Nuclear Association. 2008-01-14. 

viii) “World Uranium Production U3O8/ million lbs.” Ux Consulting Company, LLC 

ix) World Nuclear Power Reactors & Uranium Requirements, World Nuclear Association (21 October 2011) (available at http://www.world-nuclear.org/info/reactors.html) Data is for 2010 

x)  Nuclear Power Plant Information, IAEA PRIS (2010), available at http://www.iaea.org/cgi-bin/db.page.pl/pris.nucshare.htm 

xi) International Monetary Fund, 2010 

xii) India 2011/12 coal import needs may jump to 114 mln T, Reuters, September 27, 2011 

xiii) Rise of the Coal Bill, RN Bhaskar, Forbes India Magazine (April 2010) 

xiv) Matters elucidated thus far by RERF studies, http://www.rerf.or.jp/rerfrad_e.pdf 

xv) Matters elucidated thus far by RERF studies, http://www.rerf.or.jp/rerfrad_e.pdf 

xvi) IPCC Reports on climate change 

xvii) Air quality and health, Fact Sheet, WHO (http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs313/en /index.html) 

xviii) Climate Change and Health, WHO 2010, http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs266/en/ 

xix) “UNSCEAR assessment of theChernobylaccident.” Unscear.org. 

xx) Climate change fight to cost $300 billion a year, Alister Doyle (12-August-2009), OneWorld (available at http://southasia.oneworld.net/globalheadlines/climate-change-fight-to-cost-300-billion-a-year) 

xxi) How Coal Works, Union of Concerned Scientists (available at http://www.ucsusa.org/clean_energy/coalvswind/brief_coal.html) 

xxii) Each kg of coal generates about 2.93 kg of CO2 

xxiii) Considering the following calculations. About 30,000 million tons of CO2 is responsible for the casualties of about 1.3 million lives per year. (1 billion ton = 1000 million ton). Thus, 1 MT corresponds to about 43.33 causalities per year. And 8.37 million tons would be responsible (by interpolation) for about 362 lives being lost.

xxiv) Similar to the above derivation 

xxv) Based on the eight fold mass to energy advantage we have earlier cited from the article: Thorium as a Secure Nuclear Fuel Alternative, A Canon Bryan, 23-April-2009, Journal of Energy Security

xxvi) IAEA, 2005

xxvii) Extracted from http://www.world-nuclear.org/info/inf62.html

xxviii) Liquid Fluoride Thorium Reactors http://www.americanscientist.org/issues/feature/2010/4/liquid-fluoride-thorium-reactors Thorium Fuel for Nuclear Energy, http://www.americanscientist.org/issues/feature/thorium-fuel-for-nuclear-energy/3 

xxix) “Federation of American Scientists: Status of World Nuclear Forces.” Fas.org.

அணுசக்தியும் எதிர்காலமும் – அப்துல் கலாம் : 2

அணு அபாயங்கள்

ஃபுகுஷிமா – டாய்ச்சி நிகழ்வுகளை நாம் அணு உலை விபத்துக்களின் வரலாற்றுச் சட்டகத்துள் வைத்து ஆராயவேண்டும். பெருமளவில் பொருட்சேதமும், அன்றாட வாழ்க்கைக்குப் பாதிப்பும் இருந்தாலும் விபத்தின்போதோ அதற்குப் பிறகான மீட்பு நடவடிக்கைகளின்போதோ நேரடியான உயிரிழப்புகள் எதுவும் இல்லை. கெட்டதிலும் ஓர் ஆறுதலான விஷயம், 1986 செர்னோபில் விபத்துடன் ஒப்பிடும்போது இந்த விபத்து கையாளப்பட்ட விதம், இந்த இருபத்தைந்து ஆண்டுகளில் அணு உலை அவசரநிலைகளின் போதான மேலாண்மையில் நாம் எவ்வளவு முன்னேற்றம் அடைந்திருக்கிறோம் என்பதைக் காட்டியது. ஃபுகுஷிமா – டாய்ச்சி உலை, மின் உற்பத்தியில் கிட்டதட்ட ஐந்து மடங்கு பெரியது.

அதைவிட முக்கியமாக, விபத்தின்போது ஒன்பது மடங்கு அதிக அணு எரிபொருளைக் கொண்டிருந்தது. ஆனாலும், இடைப்பட்ட‌ வருடங்களில் அவசரநிலை மேலாண்மையில் நாம் கற்றுக் கொண்டதை வைத்து உச்சபட்சக் கதிர்வீச்சை செர்னோபில் விபத்தில் வெளியானதில் 0.4 சதவிகிதத்துக்கும் குறைவாகக் கட்டுப்படுத்த முடிந்தது. ஃபுகுஷிமா – டாய்ச்சி விபத்து துரதிர்ஷ்டவசமானது, ஆய்வுக்குட்பட்டது என்றாலும் அணு உலை அவசரநிலைகளைக் கையாள்வதில் தேசிய மற்றும் சர்வதேசிய வல்லமைகளை ஒப்புக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

அணுசக்தி விவாதங்களின்போது வைக்கப்படும் மற்றொரு வாதம், அணு விபத்துக்களின்போதும் அதற்குப் பிறகும் வெளிப்படும் கதிர்வீச்சினால் அந்தத் தலைமுறை மட்டுமல்ல, அடுத்து வரும் தலைமுறைகளும் பாதிக்கப்படும் என்பது. வெறும் ஊகங்கள், படக்கதைப் புத்தகக்‌ கற்பனைகளை விட கிடைத்திருக்கும் தகவல்களுக்கும், விஞ்ஞான விசாரணைகளுக்கும் நாம் அதிக முக்கியத்துவம் தருவோமெனில், இந்த வாதம் எந்த வகையில் பார்த்தாலும் ஒரு புரட்டு என்பது நிரூபணமாகும்.

மனிதர்கள் கதிர்வீச்சுக்கு இலக்கானதற்கும், அழிவுக்கு உள்ளானதற்கும் வலுவான உதாரண‌ங்கள் என்றால் வாதத்துக்கு இடமின்றி 1945ன் ஹிரோஷிமா மற்றும் நாகாசாகி அணுகுண்டு வீச்சுகள் தாம். இந்த இரண்டு சந்தர்ப்பங்களில்தான் அணுசக்தி வேண்டுமென்றே மனித அழிவுக்கெனத் தயாரிக்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்பட்டது. குண்டுவெடிப்புக்குப் பின், அணுகுண்டு வீச்சில் உயிர் பிழைத்தவர்கள் மத்தியில், க‌திர்வீச்சு தாமதமாக ஏற்படுத்தும் விளைவுகளை ஆராய 1946ல் அமெரிக்க அரசாங்கம் அணுகுண்டுவீச்சு பாதிப்பு கமிஷனை (ABCC) அமைத்தது. 30 வருடங்கள் அது இயங்கியது. பின் 1974ல், அமெரிக்க ஜப்பானியக்‌ கூட்டு முயற்சியாக, கதிர்வீச்சு விளைவுகள் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (RERF) என்ற பெயரில் மாற்றியமைக்கப்பட்டு, இன்றும் செயல்பட்டு வருகிறது.

ABCC மற்றும் RERF கடந்த அறுபது ஆண்டுகளாக பல தலைமுறைகளுக்கு மத்தியில், அணு விபரீதங்கள் மற்றும் கதிர்வீச்சின் நீண்டகால‌ விளைவுகள் குறித்து விரிவாக ஆராய்ந்து வெளியிட்ட கண்டுபிடிப்பு முடிவுகள் கதிர்வீச்சின் பாதிப்பு சாத்தியங்கள் மீது ஒளி பாய்ச்சி இருக்கின்றன.  நீண்ட கால (நிலையான‌) 100 மில்லிசீவர்ட்ஸ் (mSv – கதிர்வீச்சை அளப்பதற்கான சர்வதேச அலகு) அளவு கதிர்வீச்சுக்கு ஆளானால் புற்றுநோய் அபாயம் 0.5%- லிருந்து 0.7 % ஆக அதிகரிக்கும் என்கிறது அதன் ஆய்வறிக்கை. ஃபுகுஷிமாவைச் சுற்றிய நெருங்கிய வட்டாரங்களில் உச்சபட்ச கதிர்வீச்சு 800மில்லிசீவர்ட்ஸ்(xiv) என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

கதிர்வீச்சுக்கு ஆளாவதற்கும், புற்றுநோய் வருவதற்கும் தொடர்பு இருக்கிறது என்பதை நிச்சயம் ஒப்புக் கொள்ளத்தான் வேண்டும். ஆனால் குறிப்பிடத்தக்க விஷயம் – பரவலான நம்பிக்கைக்கு எதிராக – கதிர்வீச்சின் பாதிப்பு என்பது அதன் பாதிப்புக்குள்ளான தலைமுறைக்கானது மட்டுமே என கண்டுபிடிப்புகள் தெளிவாகச் சொல்கின்றன. ஆய்வறிக்கையிலிருந்து, ’இதுவரையிலான எங்கள் ஆராய்ச்சியில், கதிர்வீச்சுக்கு ஆளான‌ பெற்றோரிலிருந்து எந்த மரப‌ணு விளைவுகளையும் A-Bombல் பிழைத்தவர்களின் குழந்தைகளிடம் கண்டுபிடிக்கவில்லை.”(xv) (A-Bomb என்பது அணுகுண்டைக் குறிக்கிறது. ஆகஸ்ட் 6 மற்றும் 9, 1945ல் ஜப்பானிய நகரங்களான ஹிரோஷிமா மற்றும் நாகாசாகி மீது இரு அணுகுண்டுகள் அமெரிக்காவால் போடப்பட்டன). அணுவிபத்துக்களின் போதான கதிர்வீச்சு ஆபத்தானது தான். ஆனால், அணுவிபத்துக்கள் வரும் தலைமுறைகளையும் பாதிக்கும் என்பது தவறான பிரச்சாரம். அதே சமயம், கடந்த தசாப்தங்களில் தொழில்நுட்பம் முன்னேறி இருக்கிறது, அணு விபத்துக்களைத் தடுக்கும் மனிதர்களின் வல்லமையும் நிச்சயம் மேம்பட்டு இருக்கிறது.

ஆற்றல் அடர்த்தி, மேம்பட்ட வாழ்க்கைத் தரத்தின் மீதான விளைவு, பொருளாதார பலன்கள் ஆகிய மூன்று பரிமாணங்களிலும் சிறந்தது அணுச‌க்திதான் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை. இப்போது, இத்துறை தொடர்புடைய முக்கிய சவால்களைப் பார்க்கலாம். குறிப்பாக, சமீபத்தில் இயற்கைச்சீற்ற விபத்துக்குள்ளான ஃபுகுஷிமாவில் உள்ள‌ டாய்ச்சி அணு உலை எழுப்பியிருப்பவை. இரண்டு பிரச்னைகள் இங்கு முக்கியமானவை. முதலாவது, விபத்தின் போதான உலையின் பாதுகாப்பு. இரண்டாவது, உலை ஏற்படுத்தும் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு, அணுக்கழிவுகள் தொடர்புடையது.

இரண்டாவது பிரச்னையை முதலில் பார்ப்போம்.

அணு ஆற்றலின் பிற வாய்ப்புச் செலவு

அ) அணுசக்தியைத் தவிர்ப்பது என்பது தர்க்கரீதியான மாற்றை முன்வைக்காத‌ ஓர் அரைகுறை எதிர்வினை. மாற்று நடவடிக்கைகளுக்கான முழுமையான சித்திரத்தைப் பார்த்தோமென்றால் தற்போதைய மற்றும் எதிர்கால ஆற்றல் தேவைகளை அடைவதை நாம் ஆதரிக்கத்தான்வேண்டும்.

பொருளாதாரத்தில் “பிறவாய்ப்புச் செலவு” என்றொரு கருத்தாக்கம் இருக்கிறது. அடுத்த மாற்று வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கும் போது ஆகும் செலவு. ஒட்டுமொத்த அணு ஆற்றல் தயாரிப்புக்கும் நாம் தடை விதித்தால் என்ன ஆகும்? எதிர்காலத்தேவையில் கொஞ்சம் பகுதி – அது சிற்றிலக்கமாக இருந்த போதிலும் – சூரிய சக்தி மற்றும் காற்றாலை மூலங்களிலிருந்து வரும். முன்பே குறிப்பிட்டது போல், பெரும் நிச்சமற்ற தன்மையுடன். நீர் மின்சாரமும் குறையும் ஒரு பகுதியை நிரப்பும். ஆனால், எல்லா சாத்தியங்களையும் வைத்துப் பார்த்தால், குறைந்தபட்சம் சமீப‌ மற்றும் மத்திம எதிர்காலத்தில் – தொல்லுயிரெச்ச எரிபொருள் சார்ந்த மின்சார தயாரிப்பு முறைகளை நாம் சார்ந்திருக்கும் நிலை தொடர்ந்து அதிகரிக்கவே செய்யும். ஆனால் அங்கே தான் பிரச்னையே இருக்கிறது.

ஒவ்வோர் ஆண்டும் மனித இனத்தின் செயல்பாடுகளால் 3000 கோடி டன்கள்(xvi) கொண்ட கரியமில‌ வாயு காற்று மண்டலத்தில் கலக்கிறது. அதில் 26 சதவிகித வெளியீடு (760 கோடி டன்கள்) மின் உற்பத்தி தேவைகளின் நேரடி விளைவுகளினால் ஏற்பட்டவை என IPCC மதிப்ப்பிட்டிருக்கிறது. இதனால் காற்று மாசடைதல் மட்டுமல்ல, மழை வரத்து, கடல் மட்டம், வெப்பநிலை ஆகிய‌வற்றை பாதிக்கும் வானிலை மாற்றங்களையும் தூண்டும் அபாயத்தை அதிகரிக்கிறது. இதனால் உணவுப் பற்றாக்குறை, ஊட்டச்சத்துப் பற்றாக்குறை, நோய்வாய்ப்படுதல் மாற்றங்கள் ஆகியன நிகழும். நகர்ப்புற,‌ வெளிப்புற‌ காற்று மாசு படுதலால் மட்டும் 13 லட்சம் பேரும் (xvii), வானிலை மாற்றங்களுக்கு ஒத்துப்போக இயலாமல் 1,40,000 பேரும் உயிரிழப்பதாக(xviii) உலக சுகாதார மையம் மதிப்பிட்டிருக்கிற‌து. (இது தவிர, 20 லட்சம் பேர் உள்ளக‌ மாசுபடுதலால் உயிரிழக்கின்றார்கள். இவர்களில் கணிசமானோர் பெண்களும், ஐந்து வயதுகுட்பட்ட குழந்தைகளும்).

மின் தயாரிப்பு செயல்பாடுகளின் காரணமான‌ மாசுபடுதல் மற்றும் தொடர்புடைய வானிலை மாற்ற‌ங்கள் நேரடியாகவோ, மறைமாகவோ 4,81,000 மரணங்களை ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஏற்படுத்துகின்றன. ஒப்பீட்டளவில் செர்னோபிலில் நடந்தது, மிக மோசமான ராணுவம் சாராத அணு விபத்து. 4000 பேர் வரையிலான‌ புற்றுநோய்(xix) (கணிசமானவை குணப்படுத்தக்கூடியவை) பாதிப்புகளையும், 57 நேரடி பாதிப்புகளையும் ஏற்படுத்தியிருப்பதாக ஐக்கிய நாடுகள் கதிர்வீச்சு விளைவுகள் விஞ்ஞான கமிட்டி (UNSCEAR) கணக்கிட்டிருக்கிறது. அசுத்த தொல்லுயிரெச்ச ஆற்றல் எதிர்காலத்தில் நிலைக்காது. அதைத்தவிர தொல்லுயிரெச்ச எரிபொருள் வேகமாகத் தீர்ந்து வருகிறது. அதன் பற்றாக்குறை புவியியல் சார் அரசியல் நிலையாமைகளை உலகெங்கும் உருவாக்கி வருகிறது.

மாசுபாடு, வெளிப்புறம் மற்றும் உள்ளகம்

நகர்ப்புற வெளிப்புற மாசுபாடு (UOP): இது நகர்ப்புறம் மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில், பொதுவாக, திறந்த வெளிகளில் – உதாரணம்: சாலைகள் – வாழும் மக்கள் அனுபவிக்கும் காற்று மாசுபாட்டைக் குறிக்கிறது. உள்ளகக் காற்று மாசுபாடு (IAP) பொதுவாக, திறமில்லாத எரிபொருள் நுகர்வு, ரசாயன மாசுபாட்டுக்குள்ளாகும் கட்டடப் பொருள், மற்றும் இன்ன பிற காரணங்களால் உட்புறத்தில் காணப்படும் மாசுபடுத்தும் விஷயங்களைக் குறிக்கிறது. IAPக்கு UOPயும் பங்களிக்கிறது. கிட்டதட்ட இருபது லட்சம் பேர் உள்ளகக் காற்று மாசுபாட்டின் காரணமாக உயிரிழக்கிறார்கள். இதில் மிக அதிகம் பாதிக்கப்படுபவர்கள் பெண்களும், 5 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளும்.

இது தவிர, மாறி வரும் வானிலை எதிர்காலத்தில் பெரும் ஏற்பு விலைப் பட்டையோடு வரும் என நம்பப்படுகிறது. ஒவ்வோர் ஆண்டும் பெரும் தொகையான 30,000 கோடி டாலர்கள். இது உலக GDPக்கு(xx) பெருத்த இழப்பாக இருக்கும். நாம் டைப்-0 வகை எரிபொருள்களிலிருந்து வெளியேறி அடுத்த தலைமுறை எரிபொருள்களுக்கு – இவற்றில் மிக முக்கியமானது அணு எரிபொருள், இது நம் எதிர்கால விண்வெளித் திட்டங்களூக்கும் பக்கபலமாக இருக்கும் – மாறினால் தான் அத்தனை பிரச்னைகளையும் சமாளிக்க முடியும். 1000 மெகாவாட் நிலக்கரி மின் நிலையத்துக்கும், அணு உலைக்குமான தோராய தர ஒப்பீடு அட்டவணை-1ல் தரப்பட்டுள்ளது.

அணுசக்தியின் பாதுகாப்பு பிரச்னைகள்

 ஆ) இப்போது, நாம் மற்ற பிரச்னையான உலை பாதுகாப்பை ஆழமாகப் பார்ப்போம். அணு மின்சார உற்பத்தியின் ஒட்டுமொத்த வரலாற்றிலும் நான்கு பெரிய உலை விபத்துக்கள் நிகழ்ந்திருக்கின்றன. 1957ல் எரிபொருள் மறுபதனிடுதலில் நடந்த‌ கைஷ்டைம் விபத்து, ஒப்பீட்டளவில் சிறிய மூன்று மைல் தீவு உருகிய விபத்து (அமெரிக்கா), மிக‌ப்பெரிய செர்னோபில் விபத்து (சோவியத் யூனியன், 1986) மற்றும் சமீபத்தில் ஜப்பானின் ஃபுகுஷிமாவில் நடந்த விபத்து. முதல் விபத்து முழுக்க அரைகுறை தொழில்நுட்பத்தினால் நடந்தது. அடுத்த இரண்டு விபத்துக்களும் மனிதத் தவறுகளினால் நடந்தவை. 2011ன் ஃபுகுஷிமா விபத்துகூட அசாதாரண இயற்கை சீற்றத்தால் நடந்தது. பிரமாண்ட நில நடுக்கத்தின் அழுத்தச் சுமையும், முன் நிகழ்திராத சுனாமியின் நறுக்குச் சுமையும் இணைந்தது அரிதான நிகழ்வு.

அதே சமயம் உலகெங்கும் மேம்பட்ட தொழில்நுட்பமும் நிலையான உலை வடிவமைப்பும் நிச்சயம் தேவை. அறுபது ஆண்டுகளில் நடந்த நான்கு விபத்துகள் – தொல்லுயிரெச்ச கீழ்நிலை எரிபொருள்களைத் தாண்டிச்செல்ல‌ முக்கிய துருப்புச்சீட்டாக இருக்கும் – இத்தொழில்நுட்ப‌த்தையே முழுமையாக‌க் கைவிடக் காரணமாகி விட‌க்கூடாது. மனித இனத்தின் மகத்தான நண்பனாக‌ இருக்கும் தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சியில் மிகச் சிறப்பானவை கூடுதல் ஆபத்துடன்தான் வரும். கற்றலின் வாயிலாக அந்த ஆபத்தைக் தணிக்கும் முறைகளை உருவாக்குவதுதான் சரியான வழியே தவிர முதல் விபத்தைக் காரணம் காட்டி விஞ்ஞானத்தையே கலைத்து விடுவதல்ல.

சில உதாரணங்களை எடுத்துக் கொள்வோம். 1903ல் ரைட் சகோதரர்கள் மனிதர்கள் விமானத்தில் பறக்கும் அற்புதமான கனவை உண்மையாக்கினார்கள். அடுத்த ஐந்தாண்டுகளுக்குள் 1908ல் முதல் விமான விபத்து நடந்தது. அதில் ஆர்வில்லி ரைட் படுகாயமடைய, உடன் பயணித்தவர் உயிரிழந்தார். நிறைய விபத்துகள் தொடர்ந்தன. இன்றைய தேதியில் கூட விமான விபத்துக்கள் ஒவ்வோர் ஆண்டும் 1,500 பேரை பலி வாங்குகிறது. 1908 விபத்தையோ, அதற்குப் பிற்பாடு நடந்தவற்றையோ காரணமாகக் காட்டி மனிதர்கள் பறப்பதைத் தடை செய்திருந்தால் நாம் தூரத்து நகரங்களிடையே, கடல்கள், கண்டங்கள் கடந்து பறந்து கொன்டிருக்க முடியுமா? 1912ல் பிரமாண்ட கப்பலான டைட்டானிக் கிளம்பிய‌போது பெரிய சொகுசுக் கப்பல்களின் துறையில் ஒரு முன்னோடித் திட்டமாகக் கருதப்பட்டது. ஆனால், தன் முதல் பயணத்திலேயே பனிப்பாறையில் போதி மூழ்கியது. 1,500 பேர் – கப்பலிலிருந்தவர்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கினர் – உயரிழந்தார்கள். ஆனால், மிகப்பெரிய அதிவேக ச‌முத்திரப் பயணங்களுக்கான தேடலை அது நிறுத்தி விடவில்லை.

மனிதனை நிலவுக்கு அனுப்பும் முதல் திட்டமான அப்போலோ-1 விபத்தில் சிக்கி, மூன்று முக்கிய விண்வெளி வீரர்களைப் பலி வாங்கியது. அடுத்து, 10 திட்டங்கள் கலவையான முடிவுகளை சந்தித்தபின், 1969ல் தான் அப்போலோ-11 இறுதியாக நிலவுக்கு வெற்றிகரமாக அனுப்பப்பட்டது. நீல் ஆம்ஸ்ட்ராங் நிலவின் பரப்பில் கால் பதித்ததும் அந்த மறக்கமுடியாத சொற்களை உலகுக்கு அறிவித்தார், “மனிதனுக்கு ஒரு சிறிய அடி; மனித இனத்துக்கு மாபெரும் பாய்ச்சல்.” உண்மையில் அந்தச் சிறிய அடிக்கு முன்பாக பல தடுமாற்றங்கள் இருந்தன.

தற்போது உலகின் சிறந்தவற்றுள் ஒன்றாக வரிசைப்படுத்தப்படும் இந்திய விண்வெளித் திட்டம், 1978ல் ஒரு தோல்வியுடன்தான் தொடங்கியது. எங்கள் முதல் ஏவுகணை செயற்கைக்கோளை பூமிக்கு அருகிலான நீள்வட்டப்பாதையில் எடுத்துச் செல்வதற்குப் பதிலாக வங்காள விரிகுடாவில் விழுந்தது. நான் அந்த ஏவலின் திட்ட இயக்குநராக இருந்தேன். சில கோடிகளை கடலில் எறிந்தோம் எனத் தூற்றப்பட்டோம். அந்த ஒரு விபத்தோடும், விமர்சன‌ங்களோடும் எங்கள் கனவுகளை நாங்கள் முடித்துக் கொள்ளவில்லை. திட்டம் தொடர்ந்தது. அடுத்த வருடமே நாங்கள் வெற்றியடைந்தோம். தோல்வியோடு தொடங்கப்பட்ட அந்தத் திட்டம்தான் இன்று தனது சந்திரயான் திட்டம் மூலம் நிலவில் நீர் இருப்பதைக் கண்டுபிடித்திருக்கும் முதல் மற்றும் ஒரே திட்டம். தற்போது இது தேசத்தின் பெருமை. நிச்சயம் எல்லாத் தோல்விகளும் விபத்துகளும் செம்மையான சேவை புரிவதிலும் மேம்பட்ட பாதுகாப்பான தொழில்நுட்பங்களை உருவாக்குவதிலும் நம்மை சிந்திக்க வைக்க‌ உந்துதலாக அமைகின்றன‌ என்பதுதான் வாதம். அணு சக்தி விஷ‌யத்தில் கதிர்வீச்சின் விளைவுகள் பெரிய அளவில் பாதிப்பு ஏற்படுத்தக் கூடியவைதாம். ஆனால், நமது அடுத்த அடி மேம்படுத்துதல்தானே ஒழிய தப்பித்தல் அல்ல.

(தொடரும்)

அணுசக்தியும் எதிர்காலமும் – அப்துல் கலாம் : 1

நவம்பர் 6, 2011 தேதியிட்ட The Hindu நாளேட்டின் சென்னைப் பதிப்பில் ஏவுகணை விஞ்ஞானியும் முன்னாள் ஜனாதிபதியுமான அப்துல் கலாம், ஸ்ரீஜன் பால் சிங்குடன் இணைந்து இந்தியாவின் எதிர்காலத்துக்கு அணுசக்தியின் அவசியம் குறித்து Nuclear power is our gateway to a prosperous future என்ற தலைப்பில் ஒரு சிறப்புக் கட்டுரை எழுதி இருந்தார் (பக்கம் 14, 15). அதன் தமிழ் மொழியாக்கம் இது. கட்டுரையின் ஆங்கில மூலம் இங்கே உள்ளது.  தமிழில் மொழிபெயர்த்தவர் : சி. சரவணகார்த்திகேயன்

அணுசக்தியே வளமான எதிர்காலத்துக்கான நமது நுழைவாயில்

• ஏ.பி.ஜெ. அப்துல் கலாம் & ஸ்ரீஜன் பால் சிங் •

0

பிரபஞ்சத்திலிருக்கும் ஒவ்வொரு அணுவும் நியூக்ளியஸ் எனப்படும் கற்பனைக்கெட்டாத‌ சக்தியுடைய மின்கலத்தைச் சுமந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த வகை ஆற்றல் டைப் – 1 என்று அழைக்கப்படும். இது டைப் – o எரிபொருள்களைவிட பல லட்சக்கணக்கான மடங்கு கூடுதல் சக்தி வாய்ந்தது. டைப் – 0 எரிபொருள் என்பது அடிப்படையில் மரித்த தாவரங்களும் விலங்குகளுமாகும். இவை, நிலக்கரி, பெட்ரோலியம், இயற்கை எரிவாயு, இன்ன‌ பிற மரபான (conventional) எரிபொருள்கள் போன்ற வடிவங்களில் கிடைக்கும்.

விஷயத்தைப் புரிந்து கொள்ள மரபான எரிபொருள் – சுமார் 10,000 டன் நிலக்கரி – சுமந்த 50 சரக்குப் பெட்டிகளைக் கொண்ட ஒரு கிலோ மீட்டர் நீள ரயிலைக் கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். ஒரு சிறிய காரின் டிக்கியில் அடைத்துவிட முடிகிற 500 கிலோ (i) டைப்-1 எரிபொருளால் – இயற்கையில் கிடைக்கும் யுரேனியம் – அதே அளவு ஆற்றலை உற்பத்தி செய்யமுடியும். தொழில்நுட்பம் முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படும் போது இயற்கையில் கிடைக்கும் தோரியத்தைக் கொண்டு இன்னும் சிறப்பாக செயல்பட முடியும். சில மதிப்பீடுகளின் படி (ii), இந்த வகையில் இன்னும் குறைவான அளவே தேவைப்படும் – ஒரு சிறிய பையில் (iii) வைத்துவிடக்கூடிய 62.5 கிலோ அல்லது அதற்கும் குறைந்த அளவு. (குறிப்பு: 500 கிலோ இயற்கையில் கிடைக்கும் யுரேனியத்தில் 3.5 கிலோ யுரேனியம்-235 எரிபொருள் இருக்கும்.)

ஆற்றலும் பொருளாதாரமும்

முன்னேற்றத்தின் ஏணியில் ஏறிக்கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு சமூகத்துக்கும் அல்லது தேசத்துக்கும் மிக அடிப்படைத் தேவை, ஆற்றல். ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு முன்னேற்றத்தை எட்டிய பிறகே அதன் ஆற்றல் தேவை நிலை பெறும். ஒரு தேசத்தின் ஆற்றல் நுகர்வுக்கும் வருமானத்துக்கும் – பஸ்பரம் வலுப்படுத்திக்கொள்கிற – தனித்துவமான, ப‌குக்கப்பட்ட ஒரு தொடர்பு இருக்கிறது. உங்களைச் சுற்றிப் பாருங்கள்: முன்னேற்றத்தின் ஒவ்வொரு படியும் ஆற்றல் தேவையை சேர்த்துக் கொண்டே வருகிறது – போக்குவரத்துக்கு கார்கள், கப்பல்கள், விமானங்கள், தரமான வைத்திய வசதிக்கு மருத்துவமனைகள், இணைய தொடர்பைப் பயன்படுத்தும் கல்வி, அதிகரித்த, சிறப்பான‌ பொருள் உற்பத்தி, மேம்பட்ட விவசாயத்துக்கு நீர்ப்பாசனம். நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு அங்கமும் ஆற்றல் அடர்வு மிக்கதாக ஆகி வருகிறது. முன்னேற்றத்துக்குத் தேவையான முன்நிபந்தனை அது. தேசவாரியான தனி நபர் சராசரி ஆற்றல் நுகர்வு இதனை தெளிவாக பிரதிபலிக்கிறது – உதாரணமாக ஓர் அமெரிக்கனின் ஆற்றல் நுகர்வு ஓர் இந்தியனுடையதைக் காட்டிலும் 15 மடங்கு அதிகம் (படம் 1ஐப் பார்க்கவும்) (iv).

இன்று இந்தியா பொருளாதார பலப்படுத்துதலில் அதிவேக ஏறுமுகக் கட்டத்தில் தன்னை வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. தாராளமயமக்கலுக்குப் பின் குறிப்பிட்டுச் சொல்லக்கூடிய அளவில் அதிக தொழிற்சாலைகள் உருவாகி வருகின்றன. வரும் பத்தாண்டுகளில் நமது நோக்கமெல்லாம் உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதும், பொருளாதார உணர்ச்சிப் பொறிகளாக 75 கோடி மக்கள் வாழும் 6 லட்சம் கிராமங்களை முன்னேற்றுவதும் ஆகும். 2008ல் ஒரு லட்சம் கோடி டாலர் நிலையைக் கடந்தோம். அந்த மைல்கல்லை அடைய நமக்கு அறுபது ஆண்டுகள் பிடித்திருக்கிறது. இருப்பினும் இந்தியப் பொருளாதாரம் 2016ல் இரட்டிப்பாகி, 2 லட்சம் கோடி டாலர் நிலையையும், 2025ல் அதுவும் மறுபடி இரட்டிப்பாகி 4 லட்சம் கோடி டாலர் மைல்கல்லையும் அடையும் என கணிக்கப் பட்டுள்ளது (v). இந்தப் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு பெரும் ஆற்றல் தேவைப்படுகிற‌து. 2030ம் ஆண்டில் மொத்த மின்சாரத் தேவை தற்போதைய 1,50,000 மெகா வாட்டிலிருந்து 9,50,000 மெகாவட்டாக அதிகரிக்கும் எனக் கணக்கிடப் பட்டுள்ளது (vi). இதுவும் தற்போதைய அமெரிக்க தனி நபர் ஆற்றல் தேவையில் நான்கில் ஒரு பங்கை விடக் குறைவு தான். 2050ல் தேவை இன்னமும் அதிகரித்து, தற்போதைய பிரெஞ்சு அல்லது ரஷ்ய அளவான தனிநபருக்கு 6000 வாட்கள் என்பதை அடையும்.

அணு ஆற்றலின் சர்வதேச நிலைமையை ஆராய்தல்

அதீத இயற்கைச்சீற்றங்களால் ஜப்பானில் 40 வயது ஃபுகுஷிமா அணு உலையில் நடந்த ஒரு விபத்து, பொருளாதாரத்தில் முன்னேறிய நாடு ஆவதற்கான நம் கனவுகளை தடம் புரளச் செய்வதை நாம் அனுமதிக்கப் போகிறோமா? சில ஐரோப்பிய நாடுகள், குறிப்பாக ஜெர்மனி, அணுசக்தியை படிப்படியாக நிறுத்த‌ முடிவு செய்திருப்பது நமது அணுசக்தித் திட்டத்துக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டை நம்மை எடுக்க வைக்கும் மேலோட்டமான‌ விவாதப்பொருளாகிவிடக்கூடாது.

தொடர்புடைய சில விஷயங்களை இங்கே சொல்ல வேண்டும். ஜெர்மனியின் முடிவு அதன் தற்போதைய நிலைமைக்குப் பொருந்துகிறது – அணுசக்தி தொடர்பாக முன்வைக்கப்படும் அபாயங்களின் வெற்று கரிசனங்களைத் தாண்டியது அது. ஜெர்மனி ஒரு முன்னேறிய நாடு, மின்சக்தி உபரியாக வைத்திருக்கும் நாடு. அதனால் சில அணு உலைகளை இழப்பதில் அதற்குப் பிரச்னையில்லை. அதை விட முக்கியமாக, ஜெர்மனி தன் அணு க்கனிம வளங்களை முழுமையாகப் பயன்படுத்தி முடித்து விட்டது. யுரேனியம் மொத்தத் தேவை 3,332 டன்களில் (2006 – 2008) (vii) எனும் போது அதனால் உற்பத்தி செய்ய‌ முடிந்தது 68 டன்கள் மட்டுமே (குறிப்பு : இது 2006ம் ஆண்டின் உற்பத்தி). பற்றாக்குறைக்கு அது இறக்குமதியை நம்பி இருக்கிற‌து (viii). ஆக, ஆற்றல் சுதந்தரம் என்ற அதன் குறிக்கோளுக்கு அணு ஆற்றல் பொருந்தாது. இதற்கு நேர்மாறாக இந்தியா தோரியம் எனப்படும் புதிய அணு எரிபொருள் வளத்தில் முதன்மையில் இருக்கிறது – இது நாளைய‌ அணு எரிபொருளாகக் கருதப்படுகிறது.

சில மேற்கத்திய நாடுகள் தம் அணுத்திட்டங்களை நிறுத்துவதாக‌ அல்லது ஜப்பான் தன் அணு உலை விஸ்தரிப்பை மறுபரிசீலனை செய்து வருவதாக சொல்லப்படும் போது இந்திய மக்கள் தவறாக செலுத்தப்படுகிறார்கள். தொடர்புடைய அட்டவணையைக் கவனியுங்கள். முன்னேறிய நாடுகள் அணு சக்தி மூலம் உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்தின் பங்கு என்ன என்பதைக் காட்டுகிறது இது.

பெரும்பாலான செல்வச்செழிப்பு மிக்க‌ நாடுகள் 30 – 40 சதவிகித மின்சாரத்தை அணுசக்தியிலிருந்து பெறுகின்றன என்பதையும் பருவநிலை மாற்றங்கள் பாதிப்புக்குள்ளாதல், சூழல் மாசு ஏற்படுத்தும் சுகாதாரக் கேடுகள் ஆகிய சுமையைக் குறைத்து, சுத்த‌ சக்தி திட்டத்தில் அது குறிப்பிடத்தகுந்த பங்கு வகிக்கிறது என்பதையும் இந்த ஆய்வு தெளிவாக்குகிறது. அதே சமயம் இந்தியா தன் மொத்த 150 ஜிகாவாட் மின் உற்பத்தியில் 5000 மெகாவாட் கூட அணுசக்தி மூலம் உற்பத்தி செய்வதில்லை. பெரும்பாலானது நிலக்கரியிலிருந்தே வருகிறது.

அணுசக்தியின் அதிகபட்ச பலன்களை அனுபவித்து வரும் நாடுகள் அவ்வப்போது பரப்பும் அணுசக்திக்கு எதிரான செய்திகளில் அடித்துச் செல்லப்படாமல் நாம் ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும். தம் வெற்றிகளைத் திரித்து, நியோ யுக செயலுரிமை அதிகார பொருளாதாரக் கட்டுப்படுத்தலுக்கு சவாலாக அமையக்கூடிய இந்தியா போன்ற முன்னேறும் நாடுகளை தவறாக வழி நடத்துவது பொருளாதாரத்தில் முன்னேறிய உலகுக்கு நன்கு பயிற்றுவிக்கப்பட்ட பழக்கம். இந்தியாவுக்கு என்ன தேவை என்பதை இந்தியர்களாகிய நாம்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும்.

ஆக, நமது சூழ்நிலை மற்றும் கனிம வளம் ஆகியவற்றைக் கணக்கில் கொண்டு நம் பொருளாதார வளத்திற்குத் தேவைப்படும் சிறந்த செயல் எது என நாம் மட்டுமே முடிவு செய்ய வேண்டும். அபூர்வமான, மிக முக்கியமான, நாளைய‌ அணு எரிபொருளான தோரிய வளம் அருளப் பெற்றது இந்தியா. உலகின் ஆற்றல் தலைந‌கராக உருவாகக்கூடிய வாய்ப்பை நாம் இழக்க முடியாது. அத்தோடு மாபெரும் இளைஞர் சக்தியும் இணைந்தால் பெரும் பொருளாதார சக்தியாக உருவெடுப்பதற்கு அதுவே காரணமாக‌ அமையும். தொல்லுயிரெச்ச எரிபொருளைச் சார்ந்திராத முதல் நாடு என்ற கனவை நனவாக்கும் வல்லமை இந்தியாவுக்கு இருக்கிறது. இதனால் பெட்ரோலியமும் நிலக்கரியும் இறக்குமதி செய்வதற்கான‌ 10,000 கோடி டாலர் செலவிலிருந்தும் நாடு விடுவிக்கப்படும். நிலக்கரிக்கோ எண்ணெய்க்கோ செலவழியும் பல நூறுகோடி டாலர்கள் தவிர சுற்றுச்சூழலுக்கும் மனித ஆரோக்கியத்துக்கும் கேடு விளைவிக்கும் பல லட்சம் டன் கார்பன் டை ஆக்ஸைட் மற்றும் பிற பசுமை இல்ல வாயுக்களையும் நாம் இதன் மூலம் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. 2010 – 11ல் 8200 கோடி டன்கள் நிலக்கரி (xii) இறக்குமதி செய்திருக்கிறோம் என்பது இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது. அதில் கணிசமான பங்கு அனல் மின் நிலையங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. படம் 2ல் (xiii) காட்டப்பட்டுள்ளதைப் போல் வருங்காலத்தில் இது பன்மடங்கு அதிகரிக்கும் என்பது வல்லுனர்களின் நம்பிக்கை.

நிலக்கரி வயல்களும் எரியும் பூமியும்

ஜார்கண்டிலிருக்கும் ஜாரியா, நிலக்கரி வயல் நாட்டின் மிக வளமான நிலக்கரிப் பிரதேசமாகத் திகழ்கிறது. அங்கு அதிக‌ அளவில் உயர் ரக சுட்ட நிலக்கரி இருக்கிறது. ஆனால் உள்ளூர் பழங்குடி கிராமத்தவர்களுக்கு இந்த இயற்கை வளம் அங்கே இருப்பது ஒரு சாபம். பெரும் உயிர்ச்சேதமும் பொருட்சேதமும் விளைவித்த விபத்துகளின் நூற்றாண்டுக்கும் மேலான வரலாறு கொண்ட ஜாரியா பகுதியில் அதிக எண்ணிக்கையிலான சுரங்கத் தீ விபத்துக்கள் இன்னமும் தொடர்கின்றன‌.

நான் ஜனாதிபதியாக இருந்தபோது நடந்த ஒரு சம்பவம் நினைவுக்கு வருகிறது. நான் சிந்திரியிலிருந்து தன்பாத் சென்று கொண்டிருந்தேன். நூற்றுக்கணக்கான கிராம மக்கள் என் காரை நோக்கி விரைந்து வந்தார்கள். நாங்கள் உடனே நிறுத்தி அவர்களை விசாரித்தோம். அவர்கள் வீடுகளுக்கு அருகில் தீப்பிடித்தல், அதிகச் சூடாகுதல் போன்ற நிகழ்வுகள் வழக்கமாகிவிட்டதை விவரித்தார்கள். சுரங்கத்துறையினருக்கு இருக்கும் பெரும் சவால் மக்கள் தொகையும் மக்கள் அடர்த்தியும் மிகுந்த நிலக்கரிப் பிரதேசங்களில் தீ விபத்துக்களைக் கையாள்வதுதான். நானும் என் குழுவும் அவர்கள் வீடுகளைச் சென்று பார்த்தோம். அங்கே வானத்திலிருந்து அல்லாமல் கீழே நிலத்திலிருந்து அதிகபட்சமான, தாங்கவொண்ணா வெப்பம் வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. சிலசமயம் நெருப்பு ஜ்வாலைகள் நிலத்திலிருந்து வெளிப்பட்டு பூமியைக் கருப்பாக்கும்.

மொத்தப் பகுதியே சுரங்க வேலைகளால் அழிக்கப்பட்டு, மனிதர்களோ பிற உயிர்களோ வாழத் தகுதியற்றதாக ஆக்கப்பட்டிருந்தது. துக்ககரமாக, அதைப் பழைய நிலைமைக்கு மாற்றவே முடியாது. குறைந்தபட்சம் அடுத்து சில லட்சம் வருடங்களுக்கேனும். இன்று உலகம் முழுக்க எடுக்கப்படும் நில‌க்கரியில் பெரும்பான்மை மின்சாரம் தயாரிக்க பயன்படுத்தப்படுகிறது. பூமியெங்கும் கிராமங்களிலும் காடுகளிலும் பல ஜாரியாக்கள் உருவாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. நாம் தொல்லுயிரெச்ச எரிபொருட்களுக்கு நீடித்ததொரு மாற்று எரிபொருள் கண்டுபிடிக்கும்வரை இவை எண்ணிக்கையிலும் அளவினிலும் தொடர்ந்து அதிகரிக்கவே செய்யும்.

இயற்கைக்கு உகந்த ஆற்றல் வழிகள் நிச்சயம் சூரிய சக்தியும் காற்றாலைகளும்தாம். ஏராள‌ சூரிய ஒளி, காற்று வேகம் அதிகமாக இருக்கும் இட‌ங்கள் என இந்த வகை ஆற்றலுக்கான வாய்ப்பு நிச்சயம் இந்தியாவில் இருக்கிறது. ஆனால் சூரிய சக்தியும் காற்றாலைகளும் அவற்றின் அத்தனை அனுகூலங்களையும் தாண்டி வானிலையையும் சூரிய ஒளியையும் ஆதீதமாகச் சார்ந்து இருப்பதால் நிலையற்றவை. இதற்கு நேர்மாறாக அணு சக்தி சர்வதேசிய இருப்புடன், ஒப்பீட்டளவில் சுத்தமான, அதிக அடர்த்தியான, நம்பகத்தன்மையான ஆற்றல் மூலமாக விளங்குகிறது. இன்று 29 நாடுகள் 441 அணு உலைகளை இயக்கி 495 ஜிகாவாட்கள் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்கின்றன. மொத்தமாக இத்துறையில் 14,000 வருட உலை அனுபவம் இருக்கிறது. 58.6 ஜிகாவாட் உற்பத்தித் திறனில் அறுபது புதிய அணு உலைகள் கட்டுமான‌த்தில் இருக்கின்றன (குறிப்பு: 2010ம் ஆண்டு தரவுகளின் அடிப்படையில்).

அணு உலை விபத்துகளின் அழிவு சக்தி, இரண்டாம் உலகப் போரின் போது அமெரிக்கத் துருப்புகள் ஜப்பான் மீது வீசிய அணுகுண்டுகளின் விளைவுகளோடு ஒப்பிட‌ப்படுகிறது. அணு அபாயங்கள், விபரீதங்கள் குறித்த நமது கருத்துகளைக் கட்டமைக்க நகரங்கள் மீது பரவிய வெண்குடை மேகங்கள், தீய்ந்து போன கட்டடங்கள் போன்ற கொடுமையான‌ மரணக் காட்சிகள் எழுப்பப்படுகின்றன. ஆனால் இது உண்மையிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருக்கிறது. அணுகுண்டை அணு உலையோடு ஒப்பிடுவது மோசமான முடிவு. திட்டமிட்டு பீதியைப் பரப்பும் செயல். அணுகுண்டு என்பது குறைந்த நேரத்தில் அதிக ஆற்றலை வெளியிடுவதன் மூலம் வெடிப்புகளும், நெருப்பும் உருவாகி, பிரம்மாண்ட வெப்பம் உற்பத்தி ஆகிறது. அதன் வழியில் எதிர்ப்படும் எல்லாப் பொருட்களையும் உருத்தெரியாமல் சிதைப்பதற்கென்றே அது வடிவமைக்கப்பட்டது. ஒரு குண்டு இப்படிச் செய்யவேண்டும் என்றுதான் எதிர்பார்க்கப்படும்.

இதற்கு நேர்மாறாக, அணு உலைகள் போன்ற ராணுவம் சாரா அணு பயன்பாடுகள், குறைந்த ஆற்றலை பெரும் காலச்சட்டகத்தில் நிலைத்து நின்று வெளிப்படுத்தும்படி வடிவமைக்கப்பட்டவை. அணுக்கரு விளைவுகளைக் கட்டுப்படுத்தும், குளிரச்செய்யும் அமைப்புகளுடன் வடிவமைக்கப்பட்டவை . பாதுகாப்பு முறைமைகள், காப்பு ஏற்பாடுகள் ஆகியவை இருக்கின்றன. 2011 போலான ஒரு விபரீதத்தின் போதும் கூட‌ ஏற்படும் அழிவு அணுகுண்டால் ஏற்படுவதில் ஒரு பின்னம் கூட இருக்காது.

(தொடரும்)